Opinions

De nog altijd ongeëvenaarde tweede verfilming van Emily Brontës roman over de obsessieve, tragische liefdesrelatie tussen de verwende Cathy [Merle Oberon] en stalknecht Heathcliff [Laurence Olivier] vertelt door de trouwe huishoudster [Flora Robson] die al die jaren op werkte en woonde op het landgoed Wuthering Heights. Genomineerd voor 10 Oscars in het Gouden Jaar van Hollywood, maar alleen cameraman Gregg Toland wist de nominatie te verzilveren. Ondanks vele latere verfilming zijn Olivier en Oberon nog steeds de ultieme verpersoonlijking van het tragische liefdesduo en met een indrukwekkende ondersteunende cast is er geen foute noot te bekennen. Regie, camerawerk en muziek (van Alfred Newman) zijn perfect op elkaar afgestemd in dit onvergetelijke romantische drama. De scene waarin Cathy in de stromende regen haar grote liefde probeert te vinden is één van de hoogtepunten uit de filmgeschiedenis.

Aangezien Andrea Arnold flink sneed in verhaal in dialoog is deze verfilming van Emily Brontës meesterwerk waarschijnlijk nauwelijks te volgen als je het boek niet hebt gelezen. Cathy [Shannon Beer] en Heathcliff [Solomon Glave] beginnen hun onstuimige relatie als kinderen. Na in feite te zijn verbannen door Cathy’s familie, keert Heathcliff [James Howson] jaren later als succesvol zakenman terug met alle tragische gevolgen van dien. Met een cinema vérité-stijl en druilerige, verregende locaties neemt Arnold radicaal afstand van de romantische Hollywoodversie met Merle Oberon en Laurence Olivier, maar de versterking van de beklemmende setting gaat ten koste van de buitengewone romantiek die zowel het boek als de meesterlijke versie uit 1939 zo memorabel maakt.

Emily Brontës literaire meesterwerk over ongebreidelde passie is door Fennell (die ook verantwoordelijk is voor het erbarmelijke scenario) gereduceerd tot een hijgerig seksdrama met een dosis SM door Fennell. De sets, make-up en kostuums zijn uitstekend en de prachtige plaatjes roepen iets van de beklemmende sfeer uit het boek op, maar de dialogen zijn banaal (tel eens hoe vaak de woorden “I love you” voorbijkomen). Robbie is te vulgair als Cathy, Elordi als Heathcliff is ronduit banaal met zijn lange manen en borsthaar die doen denken aan softcoreporno uit de late jaren 70. Alison Olivers rol als Isabella Linton is in elk opzicht vernederend.

Bovengemiddelde korte western uit een populaire serie rondom The Three Mesquiteers, een soort The A-Team van het Wilde Westen. Deze episode bevat niet geheel toevallig een verwijzing naar een wereldoorlog (het is 1918) en draait om een familie dat zonder inkomen is komen te zitten door een combinatie langdurige extreme droogte, het ontslag van vader wegens invaliditeit en een corrupt systeem dat het ze onmogelijk maakt om op een eerlijk manier geld te verdienen in deze 'Dust Bowl'. Een actueel dat het publiek destijds aangesproken moet hebben en een goed gemaakte, vlotte B-western met aardig wat actie. Het einde is wat abrupt en ik betwijfel of gevangenen destijds werkelijk de krant in hun cel bezorgd kregen.