Opinions

Weer een uitermate vermakelijke film uit de Pixar animatie fabriek, maar het niveau van o.a. Shrek (die van Dreamworks afkomstig is trouwens) haalt deze film bij lange na niet.
Het onderwater leven ziet er op de meeste momenten erg mooi uit, maar het verhaaltje is flinterdun en de grappendichtheid is te klein om de kijker écht te vermaken.
Wel trouwens enkele leuke verwijzingen naar andere films; de vogelsscène uit "The Birds" en het karakter van Willem Dafoe leek zo uit "The Godfather" te stappen.
Wellicht vinden de 'kids' het geweldig, maar ik heb wel beter animatiefilms gezien. Vermakelijk, maar niet meer dan dat. (ik zie nu trouwens dat ik in herhaling val...)

Minder magisch dan verwacht. De film blijft grotendeels wat stoffig en heeft een gebrek aan vaart. Al is het geen kostuumdrama pur sang, het riekt er wel naar. Het grootse drama ontbreekt of wordt ontweken en de echte magie ontbreekt.

2,5*

Een zeer geestig gegeven, dat helaas gezien de lengte niet geheel tot zijn recht komt; er wil teveel verteld worden in veel te grote stappen. Vader die alleen vrouwenkleren wil dragen en zich niet meteen laat ombouwen, was dramatisch gezien al interessant genoeg geweest.

Nu werkt de verhaallijn van de zoon veel beter, zeker gezien het vriendinnetje, die de leukste rol uit de hele ONS reeks heeft. Meisjes die hun vriendje standaard kuttenkop noemen kunnen bij mij al niet meer stuk.

3*

Je kent ze wel: films over mensen die na jaren weer eens thuis komen in een ontwricht gezin en het verleden - letterlijk - onder ogen dienen te komen. Imo een erg interessant thema; Braff's Garden State was geweldig en Edward Burns kan er wat van in bijna al zijn films.

Debutant Dennis Lee heeft met Fireflies in the Garden een soortgelijke film afgeleverd. Met precisie en eenvoud bouwt hij het verhaal in een rustig tempo op, waardoor al het oud zeer na verloop van tijd bloot komt te liggen en iedereen het verleden onder ogen dient te komen; ieder op zijn eigen manier.

Fireflies in the Garden kent een geweldige cast, met Ryan Reynolds in zijn beste rol tot nu toe. Dafoe doet het ook goed als pater familias, die deze Reynolds onder ogen moet komen omdat hij nog het één en ander op zijn kerfstok heeft.
Watson en Reynolds samen zijn ook erg sterk; uitstekende chemie tussen die twee. Het is eigenlijk alleen Roberts die een beetje tegenvalt. Gelukkig zien we haar ook vooral in flashbacks en is ze niet heel veel te zien.

Een aanrader!

4*

Gezien in de Rambo filmnach in de Uitkijk, op groot scherm dus. Zag ooit alleen de tweede overigens.

Op zich kent First Blood wel enkele aardige stukken, maar grotendeels is het onzinnig one-liner geneuzel en traag gesneden actiescèns, die vooral negatief opvallen.

Toch wel de beste van de drie.

2,5*

Mwah. Het blijft altijd lastig om films spannend te houden, die zich in z'n geheel, of zoals hier grotendeels op dezelfde locatie afspelen. Met iemand als Fisherburne weet je altijd wel dat je goeie boter in de kuip hebt, maar hij komt een beetje flauw en mat over, wat grotendeels aan de regie van Malkin zal liggen.

Phillipe idem dito; genoot enorm van hem in Gosford Park, maar stond daar ook onder de regie van Robert Altman, niet zo maar de eerste de beste. Nou is Phillipe wel een minder acteur als Fisherburne, maar verder dan 5 keer zeer indrukwekkend schreeuwen kwam het niet echt.

De film oogt het meerendeel meer als een toneelstuk, dan als een echte film. Om het spannend te maken is er wel het één en ander met de misc en scene gedaan, maar écht spannend wordt het hierdoor helaas nooit.

Mocht Malkin ooit eens een écht fatsoenlijk script onder handen krijgen (en ik raad hem aan dit uit te besteden) dan voorzie ik wel iets goeds. Five Fingers, is stukken degelijker en interessanter dan Soul Assasin, maar het ietwat saaie script en de makke acteurs doen toch zorgen voor een matige voldoende.

2,5*

Eens met Dragje. Opnieuw een zeer sterke film, die helaas met name naar het eind toe iets minder wordt.

Wel wereldrollen voor Baxter en Von Stroheim.

4*

Toevallig gezien vandaag (een beetje raar trouwens dat het cabaret niet werd uitgezonden) en ik vond het een erg sterke film.

De verstandelijk gehandicapte rollen doen het bij het publiek vaak erg goed(ala Forrest Gumb en Rain Man); hier werkt het ook heel erg goed, maar totaal anders. Erg Engels en afstandelijk, maar erg goed dus. 4*

Meer dan goed. Verrassend sterk zelfs. En ondanks het dreigende moralisme wordt het nergens echt prekerig. En Washington is goed, al is dit natuurlijk wel een rol die perfect in het Academy straatje past. Maar hij verdient 'm.

Niet bijster bijzonder. Had wel wat interessanter kunnen zijn, mits er niet weer zo'n belachelijk Hollywood einde aan gebrouwen was. 2*

Grappige film. Het was dan wel een Engelse komedie, maar gelukkig niet met van die hele flauwe Engels humor. Er zaten een paar erg goeie grappen de knipperende vleugels van de Engel aan het eind van het toneelstuk bij en verder was het gewoon een leuk filmpje. 3*

Niet onaardig, zeker voor zo'n laag budget. En lijkt het maar zo of kan Lodeizen alleen maar één soort rol spelen (wat ze wel erg sterk doet overgens).

Na het zien van deze film, zag ik dat ik er nog niet op gestemd had (ze zwerven dus nog wel rond op de site ). Als ik het me goed herriner heb ik deze film destijds in de bioscoop gezien.

Maar nu even over de film zelf. Wat een negativiteit allemaal over een niet al te hoogstaand, maar toch zeer vermakelijke film. Deze film zit vol met schitterende stereotiepen, van de grootste aso's totaan de grootste kneuzen (vooral Lou Landré als Sjakie en Stefan de Walle als Kees vond ik daarin echt geweldig; kneuzeriger (staat wellicht niet in de Dikke Van Dale ) kan gewoon niet!) Maas laat hier ook zien dat hij erg mooie actiescènes in beeld kan brengen (vooral de begin scène in de haven is erg amusant). En als laatste de cast. Ma Flodder is niet te vervangen en dat is gelukkig ook net gebeurd en Kees (die met ide borsten ) is ook nog altijd dezelfde gebleven (gelukkig...). Maar de Kees zonder borsten in deze film (Stefan de Walle) vind ik stukken leuker dan de Kees uit uit de vorige twee films. Deze Kees speelt z'n rol van kneusje echt geweldig en daar is René van 't Hof eigenlijk veel te stoer voor, om deze rol te spelen. De Sjonnie uit deze film (die helaas veel te vroeg is overleden) vind ik ook stukken beter dan Huub Stapel. Stapel is veel te braaf voor de rol van Sjonnie en de Sjonnie uit deze film is ook een echte Sjonnie!

Kortom; een film die je niet al te serieus moet nemen (dat doet ie volgens mij zelf ook niet echt), maar die gewoon erg vermakelijk en amusant is. 3,5*

Vind de oude serie nog best lollig (old school Verhoeven), dus ik vreesde het ergste. Het was niet best allemaal, toch viel het me nog enigzins mee. Heb vooral moeten lachen om Schuurmans als over-the-top half-boef. Huisman en Schuurman waren niet heel bijzonder, Löw was niet best. Had het wellicht ook mooier gevonden als het in zwart-wit gedraaid was. Dit zag d'r niet uit iig. Die poster alleen al, wat een kleur! Niet echt Floris-style...

Alhoewel de film wat lang aandoet en het geheel vanaf seconde één te voorspellen is, boet de film buiten dat eigenlijk nergens aan kracht in. De vaart wordt er grotendeels ingehouden en Franco blijft zelfs onder de wat mindere regisseurs goed spelen.

3*

Een schrikbarend slechte poging iets Warmerdamiaans te doen. Een enkele grap is leuk, maar over het algemeen slaat de film op bijna alle fronten de plank mis. Niets is minder pijnlijk dan niet grappige komedie...

1*

Stiekem een heerlijke film, alhoewel vanaf seconde één al duidelijk is wie uiteindelijk met wie eindigt, wie er dood gaat en de bimbo op het laatst heerlijk de show komt stelen; het loopt allemaal als een tiet.

3,5*

Uitermate indrukwekkende film. De toon wordt gelijk al gezet in het begin. Karakters worden geintroduceerd en je weet zo gelijke wie wie is en hoe diegene in elkaar steekt. Vooral de erg indrukwekkende douchecène laat dit erg goed zien.
Pfff...kan voorlopig niet zo veel zeggen. Ben erg onder de indruk...
4,5*

En opnieuw een fantastische Wilder. Verrassend genoeg bijzonder komisch, in het begin al, wanneer de congresleden over het gebombardeerde Berlijn heen vliegen.

Daarnaast blijft de driehoeksverhouding uitermate spannend en zijn het vooral Dietrich en Arthur die schitteren.

Heeft Wilder al een standbeeld in Nederland?

4,5*

Na de paar matige Hitchcock films die ik deze week gezien heb, kreeg ik nu een boven gemiddelde film voorgeschoteld. Het verhaal dat na een 'intro' van een half uur lekker op gang komt heeft me geen moment verveelt. Ook het acteerwerk in deze film was erg goed.

Een minpuntje aan de film vond ik wel dat er ontzettend slecht Nederlands wordt gesproken. Hier en daar ving ik eens een woordje op, want als er twee mensen aan het praten waren kon je het nooit echt goed horen. Ook in gesprekken praten ze gewoon Duits! "Was machen Sie hier?"

Maar goed daar zal ik niet al te lang over doorzeiken, want dit was toch een erg leuke film. 3,5* dus.

Minder grappig dan Apatow's vorige, die hier alleen executive producer was, maar was hier en daar wel wat creatieve invloed heeft gehad op het script van Segel. Hij komt in ieder geval duidelijk uit de koker van Apatow.

Bij vlagen wel enorm grappig, maar voor een komedie duurt ie echt te lang en dat speelt de film parten. Dat geklooi op Hawaii heb je na 5 kwartier wel gezien en het blijft dan nog net iets te lang door kabbelen en neemt net niet helemaal de lekkere keuze's.

3*

Onboeiend en traag werkend verhaal en vooral ontzettend saai gedraaid. Was zelfs niet onder de indruk van de scène tussen Scott en Brando aan het eind. Een grote teleurstelling...

1,5*

Wat een belachelijke film is dit zeg. Belachelijk verhaal, gruwelijk slechte special effects en een ontzettende bagger cast (ik vond altijd al dat die Lambert geen acteertalent had, maar dit slaat echt alles!)

Je raad het waarschijnlijk al: 0,5*

Lemmon is enorm komisch, Mattheu is grappig cynisch en Wilder (samen met schrijver Diamond) is opnieuw fantastisch. Mooie combinatie van drama en komedie, waarin het drama de overhand lijkt te nemen, maar de luchtigheid alsnog behouden wordt.

4*

Tweede stem; halfje hoger. Schitterende Fuller; tot nu toe z'n beste. Vooral de scherpe dialogen vallen op. Erg mooi...

4,5*

Geniaal. Een film die alleen écht tot zijn recht komt op een groot scherm, daar ben ik van overtuigd. Het gegeven rondom Jackman en Weisz is vrij eenvoudig, maar wordt geweldig verteld door de switches tussen de drie periodes die ook erg mooi op elkaar anticiperen. Verder lijkt alles te kloppen; de muziek, scenario, montage en vooral de vormgeving bij het toekomst verhaal; ki-pen-vel!

De film balanceert op het randje tussen genialiteit en pretensieloze onzin, maar weet wonder boven wonder nauwelijks ergens over te slaan op het laatste. Nogmaals geweldig. De kaartjes voor 3 mei zijn al gereserveerd...

Nu 4,5* (zodat ik hem straks nog 5* geven kan...)

Eerste twee waren aardig, de vierde was stukken beter, maar die van Rodriquez was duidelijk het beste. Heb in een deuk gelegen om de heerlijk schmierende Banderas (en ook Roth was hier veruit het leukste, op zijn lollige nichterige loopje bij Tarantino's stukje na dan...)

Overall 3*...

Inderdaad een briljant begin. Ik lag het eerste halve uur continu dubbel om de hilarische grappen (die af en toe niet eens grappig bedoeld waren) Daarna valt de film in een groot dal, waar hij dan de rest van de speelduur veel moeite voor doet om er weer uit te klimmen, maar dit lukt eigenlijk niet echt meer. Er worden af en toe nog wat grappen gemaakt, de leuke typetjes zijn wel geintroduceerd en ook de leuke MacDowwel kan er helaas niet voor zorgen om in de briljante sfeer van het eerste half uur terug te komen. Jammer...

Goed en verrassend filmdebuut van Paxton. Net iets beter dan de standaard serial-killer film. 3,5*

De bekende mankementen van de film zijn al eerder genoemd, maar de film begint na een uur lekker te lopen, als Raaphorst met zijn absurde en briljante vondsten los kan gaan. Toch wel benieuwd naar Raaphorst volgende film!

3,5*