Opinions

Beduidend minder dan deel 1, maar toch nog wel aardig vermakelijk. Net als in deel 1 een goeie rol van Hackman, maar het verhaal is minder spannend. Ook vond ik hem niet zo 'rauw' als deel 1 was. 2,5*

Erg mager. De film gaat al de mist in bij de belachelijk lange proloog en weet hierna nauwelijks de genrecliches te ontstijgen. Veelal werkten de moorden ook op de lachspieren, waarvan ik me afvraag of dit de bedoeling geweest kan zijn.

2* voor de borstenfetish van Marcus Nispel...

Begint leuk, typisch Tarantino (die dus het script schreef), maar ongeveer een uur voor het einde ontspoort de film té veel. De omslag was voor mij te groot om echt 'bij het verhaal te blijven'.

Doe dan of totaal Tarantino (zoals o.a. Pulp Fiction en Reservoir Dogs) zoals het eerste uur, of doe dan een hak en slash film zoals het laatste uur. Beide werkte voor mij niet, zeker niet met zon plotse omslag. 2*

Bij vlagen wel aardig (leuk om Peppard ook eens in een niet-A-team rol te zien), maar grotendeels erg rommelig.

2*

Compleet absurde nonsens waar aan het eind de poging te emotioneren compleet in het niet valt door alles wat voorheen gebeurd is. Gelachen is er wel. Om Travolta met bijbehorende sik.

24 van de 26 Wilders gehad. En opnieuw blijft The Front Page staan als een huis. Net wat minder vlot en vilein als in mijn herinnering. Een scherpte die Wilder 20 jaar eerder met Ace in the Hole meer had. Maar ondanks dat blijft Wilder wel een held. One of the greatest.

Hier en daar ietwat traag, maar toch raakt het wel. Komt vooral door de levendige en échte personages die -wanneer het einde nadert- uiteindelijk toch de juiste keuzes weten te maken.

3,5*

Veel minder dan de eerste, maar stiekem hier en daar toch nog best wel aardig. 2*

Maar deels geslaagd helaas. Regisseren kan Kamp wel, daar ligt het op zich niet aan. Rotteveel wordt met de minuut beter. Het probleem zit 'm vooral in het scenario van Jaqueline Epskamp. Het verhaal mist een doogewone dosis drama, waardoor het geheel maar voort blijft kabbelen en de ijkpunten binnen het script die er zijn, enigzins uit de lucht komen vallen.

Echt beklijven deed ie helaas niet, ondanks de grotendeels sterke cast (geinig overigens dat Benja Bruijning, inmiddels een jaar of 24, nog steeds voor een puber door moet gaan) en de sterke cameravoering van Jeroen de Bruin.

2,5*

Nogal traag het eerste uur, maar best lollig verder. Niet veel beter dan de remake helaas...

2,5*

Laat Carrey toch stoppen met die gekke bekken-rollen en meer serieuzer werk a la Man on the Moon gaan doen. Dit hebben we onderhand wel eens gezien. Komt ook nog bij dat het zeer matig geschreven is, met een ontzettende anti-climax.

Helaas niet zó goed als de trailer deed verwachten, maar Apatow heeft opnieuw bewezen dat het één van de meesters van dit moment is op het gebied van de uitgebalanceerd mix tussen drama en komedie.

Hier en daar wat geforceerd gedoe en ietwat lang, maar vooral Seth Rogen is weer hilarisch...

3,5*

De film kent enkele schitterende scenes, maar helaas is het meerendeel te traag en niet boeiend genoeg. Visueel gezien zit het meestal wel snor bij De Palma, maar verhaaltechnisch gezien ontbreekt het er nog wel eens aan helaas...

2,5*

Mooie, klein en ingetogen portret over een non die langzamerhand begint te twijfelen aan haar leven dat ze op dit moment leeft. Zoals de maakster tijdens de Q&A melde gaan vele films over nonnen -in ieder geval alle film die zij zag- juist over het feit dat de non aan het eind van de film geen non meer is.

In Autumn Adagio wordt dit cliché op een interessante en mooie manier ontweken en dealt Maria zo op haar eigen manier met haar leven en leert ze zichzelf -nadat ze verschillende mensen heeft geholpen, of anderen haar op een vreemde manier ook geholpen hebben- te accepteren en kan ze beginnen aan de volgende fase in haar leven. Tot nu toe dé verrassing in de Tiger competitie.

4*