Opinions

“If I were God, I would have made the world just so and no different. And so I have you... I have you.”

Erg deprimerende film was dit die op veel vlagen ook héél spannend wist te worden. Toch had ik wel iets meer van deze film verwacht. De film volgt me al een langere tijd, en ik zag gisteren dat deze op Netflix stond waardoor ik hem eigenlijk zonder twijfelen aan heb gezet. Ik houdt erg van post-apocalyptische werelden, of dat nou is met bepaalde mutaties (zombies etc.) of na een kern-oorlog ik vind het altijd erg interessant. Waar het hier precies om draaide werd me echter niet duidelijk, wat is er precies gebeurd waardoor hun in zo’n wereld terecht kwamen? Of wisten ze dat zelf ook niet? Ik meende dat er werd gezegd dat er al waarschuwingen uit waren gekomen om je voor te bereiden maar ik snapte niet helemaal hoe het daadwerkelijk zo kwam. Misschien dat iemand mij hiermee kan helpen.

Het deprimerende hakte er aardig goed in, en ook de angst die de hoofdpersonages constant met zich mee brachten vond ik erg tof. Toch was de film heel erg traag, en dat haalde me best vaak uit mijn concentratie omdat ik had gehoopt dat er wel iets meer zou gebeuren. Het grijs ogende wereld is dan wel tof. Qua drama is de film best oké, we zien zo af en toe wat ‘flashbacks’ na het begin waar de familie nog een beetje gelukkig was en het verlies van de vrouw in het gezin, die niet meer verder wou en waarschijnlijk dood ging in de het bos. De grote steden worden voornamelijk veel vermijdt, en we zien héél veel natuurgebieden met prachtige shots.

Er valt in mijn ogen verder niet zo veel meer te vertellen over deze film, dus ik houdt het vandaag lekker kort. De film is qua spanning goed bezig, ik verwachtte op elk moment toch wel een aanval van vijanden die er vaker niet dan wel kwam. ‘Viggo Mortensen’ speelde zijn rol erg tof, en je zag dat hij de film omarmde als zijn kindje. Er werd hard gewerkt in de film voor een bepaalde status, en dat behaalden ze ook wel. Al om al, redelijke zit maar wel iets meer van verwacht.

3.0*

Rob Roy

Rob Roy is dan alweer de zesde film die ik te leen heb gekregen van mijn collega en dan ben ik alweer op de helft van de films die ik mee kreeg van hem, tevens ben ik nu ook precies op de helft van mijn vakantie en, bestaat mijn account 4 jaar dus daar wil ik deze film graag aan toe wijden (ook een beetje voor mijn college). Ik moet zeggen dat ik toch niet echt onder de indruk was van ‘Rob Roy’ en weet ik zeker dat ik een persoon ben die een momentopname qua filmverlangen heb. Vanavond ‘Rob Roy’ kijken is niet best uitgepakt, ik was meer in de stemming voor een actie film en dat is ‘Rob Roy’ helaas niet waardoor de film wat traagjes op gang kwam in mijn visie. En dan moet ik wel zeggen, wanneer er hier en daar wat actie aan te pas kwam dat de film aardig begon te rollen en na een tijdje zo snel dat hij voorbij raast en nog redelijk vermakelijk wist te worden.

Al weet ik het wel zeker, ik moet toch echt in een bepaalde stemming zijn voor een avonturen film als dit, in een filmstemming zoals ik ook de grotere titels kijk. Zoals ik al zei: ik was dat deze avond niet dus dan is het behoorlijk moeilijk om deze film nog goed te kunnen volgen. Liam Neeson red veel in deze film en zorgt er echt voor dat er wat interesse in de film schiet, zijn Noord-Ierse uitstraling werkt prima voor deze, in een Schots jasje, avonturen film en zijn manier van spreken vind ik zeker weer erg fijn, zoals ik dat altijd heb bij Liam Neeson, blijft gewoon een geweldige acteur!

Het verhaal van Rob Roy is leuk, ook de achtergrond van deze Schotse held is erg leuk om even langs te gaan. Rob Roy, de ‘Robin Hood’ van Schotland en staat onder andere bekend als Red Robert en Red MacGregor vanwege zijn rode haren. Toch mooi dat Rob Roy van adelijke afkomst is maar, alles rangen werd zijn familie ontnomen omdat ze meevochten in de Jacobietenopstand aan de kant van Jacobus II van Engeland die werd verslagen door onze Willem III van Oranje die in 1689 regeerde als koning van England en Ierland.

Het verhaal in deze film is goed. We volgen Rob Roy McGregor wat een soort pionier was in de landschappen van Schotland. Zijn openingsscene begint aardig mooi wanneer hij een paar koeien afpakt van een groepje mensen en deze mee neemt naar de arme mensen. Wanneer hij een soort van verraden word door Tim Roth aangezien ze zeggen dat Rob het geld gestolen heeft, verraad hij Tim weer door te zeggen dat hij de man bij het water heeft vermoord (ben echt even zijn naam kwijt), het geld en het vee gestolen heeft. Wanneer Tim en Liam het uitvechten met een wat saai duel eindigt de film snel.

Al om al, prima zit maar het is niet echt mijn geweldigste film geweest en ik was zeker niet in een staat om de film te volgen althans, fijn te volgen want het ging nog een beetje moeizaam. Erg leuk concept en voor de rest na mate ik in de film zat was hij prima te bekijken.

3.0*

En ook dit tweede werkje van de Ridley Scott heb ik van de week maar weer eens aan geslingerd, ik ben deze week ziek geweest met een goeie buikgriep, waar ik nu nog last van heb en ik ben vandaag daarom het laatste dagje nog even thuis. Toch kon ‘Robin Hood’ mij niet bekoren, zeker niet na zijn ontzettend goeie werk ‘Black Hawk Down’ waarvan ik erg genoten heb. Toch viel het allemaal niet in de smaak en is de klasse er een beetje uit, al is dit werk niet slecht te noemen, ik ben beter gewend bij Scott.

Het ging soms iets wat aan de saaie en onlogische kant vooruit, de slagvelden hadden er soms misschien wel wat spectaculairder uit mogen zien en het algemeen was leuk maar, soms toch te slap. En ik denk dat ‘Robin Hood’ een te grote verwachting was vanuit mijn kant en dat de film daardoor waarschijnlijk wat slechter is verlopen.

De cast is leuk maar, ik vond dit ook niks bijzonders. Russell Crowe vind ik in het algemeen een leuke acteur, met zijn rol in ‘Gladiator’ heb ik echt van de beste man genoten. Toch is dit denk ik een valstrik geweest bij Russell in mijn ogen want ik vind de acteur er niet beter op werden en sterker nog, ik kan zijn rol niet meer uit mijn hoofd krijgen die hij in Galdiator heeft gespeeld, en ik vond hem dus ook echt geen fijne acteur voor de rol van Robin Hood, dit is puur mijn smaak en visie maar dat is nou eenmaal zo. Cate Blanchett deed het leuk net zoals Max von Sydow en de rest van de cast maar, daar werden niet alle schijnwerpers op gemikt, dat was namelijk Crowe. Mark Strong vond ik ook nog wel een leuke rol hebben als vijand van Crowe maar daar blijft het bij.

Het verhaal is redelijk. Robin Hood is denk ik bij de meesten wel een bekend verhaal en daar draaien we niet omheen, een persoon die steelt voor de armen. Nu volgen we ‘Robin Longstride’, een pijl en boogschutter die voor de Engelse koning mee vecht in het leger. De Engelse koning is bezig aan een ‘crusade’ of ook wel een kruistocht, en wat ik me er van herinner was dit vooral tegen de Fransen. Tijdens een aanval word de koning gedood met een pijl in zijn nek, en Robin zit gevangen. De kroon moet terug naar Engeland om zo de nieuwe koning te ridderen alleen worden de mensen aangevallen en de kroon bijna gestolen, althans houd Robin de dieven tegen door die weer te vermoorden zodat de kroon veilig aan komt in Engeland. Robin doet zich nu voor als edele ridder en brengt de kroon thuis waar hij weer oog in oog komt te staan met Godfrey. Echter heeft Godfrey een belofte gedaan aan koning Philip van Frankrijk en al snel meren de Franse soldaten aan op Engeland als hun een kruistocht gaan houden. Op het eind word Godfrey gedood dankzij Robin Hood en eindigt het eind goed al goed.

Je qua detail werk zit Robin Hood zeker goed maar, ik denk niet dat dit altijd een positief punt kan zijn aangezien de film nu best traag over kon komen. Ik vond de gevechten best simpel en erg dun en in mijn ogen had het soms wat harder gemogen maar, dat doet niet weg dat dit opzich best een leuke film was om te kijken, en je zit hem ondanks de lengte prima uit.

3.5*

Deze viel me echt héél vies tegen! Na het zien van de trailers had ik er al geen goed gevoel bij, de setting waar de film zich in afspeelt was het voor mij niet. Het voelde op veel momenten toch wat te modern aan (of dat de bedoeling was weet ik niet) en ik kreeg niet echt een lekker gevoel bij het kijken van deze film, het sfeer die past bij het verhaal Robin Hood. Nee het was totaal niet mijn ding deze film, ik vond zelf het begin nog wel interessant worden en zat toch nog wat lekkere actie in verwerkt maar wanneer ze Arabië verlaten ging de film snel naar onderen. Het cliché liefdesverhaal was niet te pruimen en erg saai, de actie was hier en daar nog leuk om te zien maar na ruim een uur had ik de film wel een beetje gezien. Ik had het eerlijk gezegd al wel een beetje zien aan komen, aangezien de trailers me al een naar gevoel gaven over de film en ook erg saai overkwamen. Jamie Foxx vond ik nog wel leuk maar eigenlijk vond ik die hele cast ook niet héél bijzonder. Nee, ‘Robin Hood’ is niet de film waarop ik had gehoopt: spanningsloos, saai en slaapverwekkend.

1*

RoboCop

Heerlijk Old skool Sci-Fi filmpje waar ik toch nog best wel van genoten heb. Natuurlijk zijn de computer animaties niet de beste maar goed, wat verwacht je van een film uit de jaren 80? Gekke Elysium shit? Nee, dat kon toen, volgens mij, bij lange na niet! Het verhaal vond ik geinig het concept vond ik vet. Peter Weller speelde de rol als RoboCop leuk. Nancy Allen deed het ook leuk, zo vond ik de gehele cast wel leuk acteren. Erg leuk om eens te zien, Sci-Fi gedeelte niet het beste van het beste maar kijkt lekker weg. Goeie actie met natuurlijk het, ik schiet maar wat, ENTERTAINMENT!!

3.5*

RoboCop

Een tweede film waar ik alleen 'RoboCop' op mag stempelen. De RoboCop film van 27 jaar geleden was mij erg goed bevallen en ik vond dit een 'toppie' Sci-Fi film. Waarna ik bij deel drie slecht afsloot legde ik twee nieuwsgierige oogjes op de film. Een film van amper een jaar oud en 27 jaar tijds verschil. In die 27 is natuurlijk veel technologie veranderd dus ik had een heel goed gevoel over de Sci-Fi gedeelte van deze film. En dit is me zeker niet tegen gevallen en ik heb echt wel genoten van de Sci-Fi gedeelte! Maar, de opbouw en voortgang van de film vond ik erg matigjes en de film begon zelfs na een tijdje saai te worden.

Joel Kinnaman doet het erg goed als 'nieuwe' RoboCop! Leuk gedaan! Michael Kenneth Williams deed het ook goed! Zo vond ik de acteurs en actrices het ook helemaal niet slecht doen!

Het verhaal van de film vond ik slap. Ik vond het maar weinig aan om te volgen en er gebeurde eigenlijk geen 'spektakel'. Niet als er een moord actie op Murphy word gedaan ook niet op het eind gevecht. Allemaal beetje slapjes in elkaar gezet naar mijn mening. Het concept is natuurlijk een replica van Paul maar, deze vond ik net wat slechter! Toch nog wel een voldoende uit mijn kant want ik vond de film er wel glad uitzien kwa Sci-Fi en natuurlijk vond ik het begin erg gaaf met de huiszoekingen!

3.0*

RoboCop 2

Niet zo goed dan dat Paul Verhoeven dat heeft geflikt bij deel 1. Dit deel van de reeks films vond ik goed. Minder als deel 1 maar is nog een genot om naar te kijken! Ondanks dat ik erg ongeconcentreerd was onder de film en hem zelfs gestopt heb om vanmiddag verder te kijken vond ik hem toch wel leuk. Actie zat er goed in en het verhaal was matigjes maar leuk om te volgen. Het concept was een soort replica alleen anders en leuk gebracht met weer een nieuwe gangster club en 1 of ander irritant 9 jarig kind erbij. Leuk om gezien te hebben en zeker mee nemen als je bezig bent met de serie!

3.0*

RoboCop 3

Een onnodig deel die na mijn mening de reeks verpest heeft. Deel 1 en 2 vond ik erg goed maar dit deel slaat nergens op! Heb me mateloos geërgerd aan de slechte GFX gedeeltes in deze film! Vooral op het eind toen, RoboCop opeens aan het vliegen was. Pff! Ik vond Robert John Burke niet leuk als RoboCop en miste de oude. Helaas kwam Robocop pas op de 15e minuut langs gehuppeld en dat is echt zonde.Gelukkig kwamen er ook nog wel 3 oude vertrouwde personages terug maar die hielden de film niet bij elkaar. Erg slecht deel en heb er niet van kunnen genieten. Het concept is saai en het verhaal is erg slecht en dun. Normaal erg grote Sci-Fi film maar Paul's creatie is hier geruïneerd! Erg jammer!

1.0*

“Womack! Why am I not surprised, you piece of shit!”

‘The Rock’ is één van de weinige ‘Bay’ films die ik nog moest zien, en op onverklaarbare wijze altijd links laten liggen omdat ik altijd dacht dat hij erg mooi zou zijn, en dus wou kijken op een bijzondere avond. Nou, zo autistisch als toen ben ik nu niet meer en eigenlijk is nu voor mij de tijd aangekomen dat ik juist al die films wil kijken, en wat maakt het verder ook uit. ‘The Rock’ stond in ieder geval erg lang op mijn kijk-lijst en dat is niet zonder een bepaalde reden. Toen ik net begon op deze site was ik onwijs groot ‘Bay’ fan, en het was mijn favoriete regisseur destijds. Nu is dat acht jaar geleden en heb ik in die jaren al zo’n tweeduizend films gezien en genoteerd dus mijn smaak én kennis zijn heel anders dan destijds. ‘Bay’ vertoeft zich al jaren niet meer op die positie en ik was juist nu een beetje sceptisch bij het opzetten van deze film; ‘Bay’ kennende ontploft zo’n beetje elke auto in de buurt van ‘Cage’, is er veel vuur, héél veel onnodige en trage actie, en had ik al ontploffingen al genoemd? Nee? Daar verwacht ik er ook heel veel van .

Maar, hij laat zich een beetje terughoudend op te stellen. Buiten al die verwachtingen om is deze film eigenlijk helemaal niet van wat je van een ‘Bay’ film zou verwachten nee, het is zelfs een tikkeltje rustiger. En wellicht vind ik dit ook wel de beste ‘Bay’ film die ik heb gezien. De film is opbouwend erg goed, begint heel leuk en heeft een onwijs gaaf concept. Ik wou daar alleen meer van zien. Nu is de film op het einde echt een domper, en valt het vies tegen. Het einde heeft gelijk zijn Hollywood cliché en ‘Bay’ stempel weer te pakken.

De cast is vet. Echter, ben ik het wel eens met sommige opmerkingen. Met ‘Sean Connery’ aan het roer lijkt het net een ‘James Bond’ film aan het worden, dat gevoel creëert de film zelf omdat hij in zijn eentje (dan wel met ‘Cage’ maar die doet vrij weinig) een volledige guerrilla leger aan pakt, en dat was dan weer iets minder en toch weer typisch ‘Bay’. Maar dat vond ik zelf toch wat saai, ik had gehoopt dat er wel meer met het gas gebeurde zoals wanneer er een raket wordt afgevuurd op een stadion maar, ‘Hummel’ besluit de coördinaten te veranderen en er zo geen aanval komt. Had dan toch mee gehoopt op een andere impact met wel wat schade, het had in ieder geval een andere blik gegeven op deze film.

Voor de rest vond ik het wel vet. Uiteraard druipt ‘Bay’ zijn stijl er wel gewoon van af, al was het niet overdreven aanwezig: top! Zeker een aanrader om even een keer op te zetten, kijkt prima weg en ik vond het concept ook heel gaaf!

"There's no school like old school, and I'm the fucking headmaster."

Ja, heerlijk! Een typische Ritchie film, dat wel, maar wel onwijs leuk. Hij stapt duidelijk niet van zijn trademarks af, en zo had ik het ook niet gewild! Dit is precies wat je van een Ritchie film kan en mag verwachten, eentje die ik eigenlijk onbewust te lang naast me heb neergelegd. Ook hier heb ik echt te lang mee gewacht, maar zo kom ik er nu wel achter dat dit een ongetwijfeld lekkere film is zeg. Hoewel Ritchie en ik vroeger nogal een haat/liefde verhouding hadden weet ik hedendaags zijn films wel een stuk meer te waarderen. Het zal nooit zo goed worden als Snatch en Lock, Stock and Two Smoking Barrels, toch weet hij met ook dit filmpje best wel weer te vermaken.

De film kent overigens een waardige sterrencast, dat mag ook wel gezegd worden. Een hele berg van mijn favoriete acteurs bij elkaar, Gerard Butler die in mijn ogen waanzinnig lekker speelt en er ook heel goed in zat, wat ik overigens op het eerste gezicht ook helemaal niet aan zag komen. Idris Elba had van mij wel iets beter gemogen in de film, niet qua acteerwerk maar ik wou hem wel wat vaker zien, hij loopt nu best op de achtergrond mee. Uiteraard één van mijn favoriete acteurs Tom Hardy mag ook niet ontbreken, al is zijn rol wat nietszeggend in deze film.

Qua verhaal best leuk, er gebeurt heel veel tegelijkertijd alleen werd het nergens écht heel lastig ofzo. Het is best makkelijk, maar het wordt allemaal vrij energiek en vrij leuk verteld, het is een beetje alsof je er door geschoten wordt en het allemaal gewoon vrij natuurlijk verloopt. Iedereen heeft zijn eigen taak, en dat is ook gewoon goed te merken. Het was zoals ik al zei niet lastig, maar door de wederom excentrieke personages die Ritchie er in verwerkt kakt het nergens in.

"Mona, I'm a vampire."

“And I'm the bride of Frankenstein.”

“No seriously, Mona, it's the truth. I'm not a bad vampire--I am a bad vampire--I'm not very good at it, I don't bite people -- but I am a vampire!”

Eigenlijk totaal niet verwacht dat ik deze film ooit zou kijken maar, ik zag hem voorbijkomen via mijn pindakaas kanaal en ik was eigenlijk door de titel al wel best geïnteresseerd. Tijdens het kijken vanmiddag en ik las dat het ging om een musicalfilm was ik eigenlijk al niet meer zo geïnteresseerd in deze film, ik haat namelijk musical films. Gelukkig vond ik het hier eigenlijk helemaal niet zo erg aanwezig, ja er wordt wat gezongen maar, dat lijkt me wel van toepassing bij een film zoals dit.

De film kent een paar leuke nummers, zo vond ik het nummer van Rockula wel echt lachen en ook de verschillende cameo's die hij aangaat zoals 'Rapula’ was echt wel hilarisch man, ik moest echt smakelijk lachen. Daarnaast kent de film een vrij simpel verhaal, het is helemaal niet bijzonder en al helemaal niet hoogstaand maar, het is gewoon best leuk om te kijken. Daarnaast zijn de rollen best vermakelijk, Dean Cameron als Ralph deed het gewoon echt heel leuk, en ook Tawny Fere' Ellis als Mona is een prachtige verschijning om te zien.

Goed, de film zit vol clichés, en heeft eigenlijk te weinig te bieden om ook heel veel over in door te gaan. Gewoon lekker kijken maar, het is totaal geen horror. Een onwaardige benoeming hoor, en dat is ook hoe ik eigenlijk aansloeg bij deze film. De doorgewinterde horrorfans komen sowieso met de koude kleren thuis, en ik eigenlijk ook maar, ik vond het stiekem wel leuk.

“Yeah, to you it's Thanksgiving; to me it's Thursday.”

Eindelijk na al die jaren heb ik dan toch deze echt cultfilm eens helemaal gezien. Ooit wel eens latere delen gezien die op televisie werden uitgezonden maar nog nooit de hele franchise, en dat noemt zich een filmfan. Eigenlijk wou ik deze film nog langer bewaren omdat ik dacht dat dit echt een topper ging worden, en dat soort dingen heb ik vaker dat ik de goeie films vaak links laat liggen puur omdat ik in mijn gedachten heb: “save the best for last”.

En dan toch eigenlijk mede dankzij de ‘De 70s challenge’ dat ik weer even op het feit werd gedrukt dat ik deze film nog niet had gezien waardoor ik eigenlijk hem in mijn kijk-lijst voor die challenge heb gegooid. En ik heb niet gewacht deze op de lijst te gooien, puur om de cult-status maar ook omdat ik nu wel veel zin had gekregen de ‘Rocky’ serie op te pakken en zo ook door te gaan naar de nieuwe recente films in eigenlijk de ‘Rocky’ wereld. Een wereld van die ‘Sylvester Stallone’ erg koestert en je kon ook zien dat de beste man erg zin had in deze film, en uiteindelijk ook de doorbraak van een groot acteur van de jaren tachtig.

Toch moet je niet als kijker verwachten dat je eigenlijk twee uur lang in een boksfilm zit want het neigt inderdaad vaker af naar een romantische film dan echt een boksfilm. En dat is wel iets waar ik een beetje tegen aan zat, want ik verwachte een complete boksfilm maar dan kom je lichtelijk bedrogen uit. Boksen is zeker het thema van begin tot eind, ‘Rocky Balboa’ is een vervend bokser en bokst al jaren bij een plaatselijke club, echter heeft hij nooit de top gezocht. Hij werkt hier en daar voor een paar centen en is helemaal verliefd op de verkoopster van een dierenwinkel. ‘Rocky’ doet er alles aan haar over te halen om verliefd te worden, nodigt haar uit en noem maar op maar, ‘Adrian’ blijkt niet de makkelijkste en is erg ingetogen.

Op een dag wordt hij best genaaid door zijn sportclub waar hij al enige tijd sport en zijn locker wordt ingeruild voor een andere, hier is hij erg pissig over maar krijgt wel te horen dat een bepaalde hogepief hem wil spreken om een belangrijke wedstrijd te gaan spelen tegen kampioen ‘Apollo Creed’. Hij stemt hierop in en begint met trainen wat hem nog moeilijk afgaat, tot op een dag ‘Mickey’ zich bij hem meldt waar die niet op zit te wachten, die heeft hem tenslotte tien jaar in de modder laten zitten. Toch besluit hij samen te gaan trainen naar de wedstrijd waarna de liefde met ‘Adrian’ verder gaat en hij, hoe kan je het toch raden: wint van de kampioen ‘Apollo Creed’.

De cast is erg gaaf. Uiteraard ‘Sylvester Stallone’ als de rol van de legendarische ‘Rocky Balboa’ maar ook ‘Talia Shire’ als ‘Adrian’ en ‘Burt Young’ als ‘Paulie’ deden het beiden erg leuk. Toch wel de hoogtepunten en dan samen met ‘Carl Weathers’ als ‘Apollo Creed’ en ‘Burgess Meredith’ als ‘Mickey’ van deze film. Ik vond ze allemaal erg leuk acteren hoewel het soms wel wat stroef ging, zeker een ‘Stallone’ is nog wat terughoudend soms en dat is wel jammer.

Toch vond ik die ‘ruzies’ die men had bijvoorbeeld ‘Paulie’ en ‘Adrian’ iets te houterig en deze kwamen vaak ongeloofwaardig over. Ook het eind gevecht stelt niet heel veel voor, en daar had ik toch wel iets meer van verwacht.

Maar de sfeer is perfect, de koude straten van ‘Philadelphia’ kwamen mooi naar voren en ook de armoede waar ‘Rocky Balboa’ in leefde. De soundtrack is natuurlijk meesterlijk, en ik denk misschien wel één van de beste in de filmwereld. En natuurlijk ook het beeld van ‘Stallone’ rennend op de trap en dan een juich beweging maakt is een ware klassieker, prachtig gedaan. En dan is deze film toch wel erg gaaf hoor, en kijkt overigens ook heel makkelijk weg. De twee uur vlogen voorbij, en ik heb nu al zin in deel twee!

4.0*

"Yo, Adrian, we did it... We did it.”

Zo dan, de laatste film uit de ‘Rocky’ reeks en ook de laatste film van mijn marathon nu. Ik kan ‘Creed’ er nog achter aan gooien alleen wil ik die twee films nog even bewaren tot ik ook deel drie ergens dit jaar kan zien. Zestien jaar na het verschrikkelijke vijfde deel besluit ‘Stallone’ nog eenmaal terug te komen met deze epiloog, we zijn verder in de tijd en ook het leven van ‘Rocky’ heeft zo zijn drastische veranderingen gehad. Maar, ik vond het allemaal niet heel bijzonder. De film bevat nogal een saaie sessie, een uur zit je eigenlijk naar nogal veel gepraat te kijken, hier is het dramatische aspect nogal vel en daar blijkt ook veel aandacht naar toe te gaan. Maar misschien had ik wel liever een oldskool style film willen zien, zonder al te veel drama en meer wedstrijd gericht. Dat wedstrijd gericht komt wel, al is dat een schamelijke veertig minuten waar eigenlijk ook niet écht iets gebeurd.

Het is beter dat ‘Stallone’ weer het werk op zich heeft genomen. Zijn regie werk is dan niet altijd zo bijzonder, hier weet hij natuurlijk het beste hoe hij het zelf wil. Zijn iconische status als de ‘Rocky Balboa’ neemt niemand hem zich meer af, en dan kun je zien dat hij het beste presteert. Toch vond ik zijn rol niet héél bijzonder, het was alsnog wat saai en misschien ook wel een beetje traag. Het einde is natuurlijk leuk maar, erg onrealistisch. Over dat realisme hoorde ik meerdere mensen hier praten, al kun je inderdaad gewoon verwachten wat je krijgt, gezien dat de serie al vijf films kent die het zelfde in elkaar zitten. Ook hier is het niet zo bijzonder, en het einde moet voorstellen dat ‘Rocky’ luidt wordt uitgezwaaid door zijn fans in de arena en op TV. Het voelde erg euforisch, dat zeker.

Zoals duidelijk moet je het eigenlijk met een uitgedunde cast doen. Van het origineel krijgen we alleen ‘Sylvester Stallone’ zelf te zien natuurlijk en ook 'Paulie’, gespeeld door 'Burt Young’. Leuk om ze beiden weer te zien, al was het van beiden niet heel bijzonder acteerwerk. ‘Burt Young’ vond ik misschien nog wel minder spelen dan wat ‘Stallone’ zelf deed. Ook zien we de zoon van ‘Stallone' die gelukkig is ingewisseld voor een betere acteur. ‘Adriana’ is overleden, die zien we nog even terug in haar oude gedaante als ‘Stallone’ samen met ‘Paulie’ terug gaan naar de oude plekken. De oude dierenwinkel waar hij ‘Adriana’ heeft leren kennen, de oude gym en het oude huis van hun.

Ik denk misschien als ik ook zestien jaar na het vijfde deel dit deel, deze epiloog, had gezien dan was het misschien ook wel wat bijzonderder voor mij. Nu zat eigenlijk de hele reeks nogal vers in mijn geheugen, en daardoor heeft denk ik deze film minder indruk weten te maken op mij. Overigens vond ik het eind gevecht wel leuk gefilmd verder, ook geinig dat ’Mike Tyson’ nog even voorbij kwam als cameo, voor mij toch één van de beste vechters die we kennen.

Dan is dit toch het einde van mijn ‘Rocky’ avontuur, en ik heb me best vermaakt. Vooral heerlijke B-matige eighties pulp waarin realisme niet de prioriteit is, toch blijven het heerlijke oldskool films die denk ik iedereen wel eens gezien moet hebben. Als je niet van boksen houdt zou ik het even overslaan maar, voor de fans zeker een gewilde film saga.

“I just got one thing to say... to my wife at home: Yo, Adrian! I DID IT! “

Je verwachtte het niet. Maar na het succes van het eerste deel kon je gewoon wachten tot het tweede deel verscheen. Dit keer nam ‘Stallone’ de gehele regie op zich, het was nu echt zijn kindje aan het worden die bijna niemand meer van hem af kon pakken. ‘Stallone’ deed overigens geen poging maar iets af te wijken van het eerste deel, waarom iets veranderen als de formule werkt toch? Ik moet wel bekennen dat de film wederom vrij lekker wegkeek, zoals deel één ook deed, je bent er zo door heen. Maar toch had ik iets vernieuwends gewild, en niet precies dezelfde volgorde hoe deel één zich ook afspeelde, beginnend als een soort romantische drama film en eindigen in een leuke bokswedstrijd.

En dan het gene wat mij het meest stoorde. Waar je aan het einde van deel één hoorde dat er geen revanche kwam leek dat een vastberaden beslissing die gemaakt is. Het was duidelijk, en ik had toch gehoopt dat die rematch er niet kwam. Je kan er overigens ook niet omheen trouwens, want het word overal geadverteerd als het ware, waar staat dat de rematch er komt. Zoals op de poster ook word aangegeven: “The rematch of the century”.

Uiteraard kun je er echter niet om heen dat ook deze film een enorme cult om zich heen heeft hangen, uiteraard ‘Stallone’ die de rol van ‘Rocky Balboa’ leuk vervult, hoop overigens wel dat hij in de volgende films wat meer losser gaat spelen en ook zo overkomt. Voor de rest uiteraard ‘Adrian’ die niet mocht ontbreken in het hele verhaal en uiteraard ook rollen zoals ‘Mickey’ zijn niet te missen, leuk dat zo’n beetje de hele cast weer terug is.

In dit deel beginnen we wederom heel traag, daar had deel één ook een handje van. We starten eerst met het gevecht uit deel één want ja, mochten we die vergeten zijn. Daarna volgen we het leven van de familie ‘Balboa’ waar er weinig geld in het spel is en ‘Rocky’ tevergeefs werk zoekt maar nergens zijn plekje kan vinden. ‘Adrian’ is ondertussen hoogzwanger maar wil ook werken voor geld om zo samen rond te komen, wat ‘Rocky’ niet kan goedkeuren. Hij kiest er weer voor om te gaan boksen terwijl dit werd af geraden door doctoren en zelfs zijn coach aangezien hij hierdoor blind kon raken. Het interesseert hem niet en hij wil toch de rematch gaan vechten tegen ‘Apollo Creed’.

Tijdens zijn training lijkt ‘Rocky’ niet zichzelf en is heel erg afwezig. En dan komt ook nog zijn vrouw in het ziekenhuis te liggen in coma na het bevallen van hun baby. ‘Rocky’ kan niet meer tot zijn vrouw ontwaakt en hij nog even de tijd heeft, we zien wederom een scene met veel trainen wat een leuke sfeer brengt en ook leuk is om te zien. Daarna komt het gevecht en dat vond ik wat cliché, ‘Apollo’ die maar blijft zeggen dat ‘Rocky’ neer gaat maar als het zover is slaat hij toch ‘Apollo’ naar de grond en word kampioen, echt meer cliché kun je het niet hebben.

Dit laat overigens wel zien dat er mee delen gaan volgen en ‘Stallone’ het er niet bij laat. Dat weten we nu langzamerhand nog wel want er volgen nog aardig wat delen, waar ik best wel zin heb om naar te kijken, al hoop ik dat er wel een andere formule word gebruikt (zal vast niet).

De soundtrack van de film is legendarisch en blijft mooi om te zien, net zoals de training scenes die zijn leuk te volgen. Ik vond het helaas iets te herhalend van een goed eerste deel waardoor de leukigheid er snel af was, best zonde. Al om al, wel een prima film, die lekker snel weg keek met een rustig begin en een knallend en spectaculair eind.

3.5*

"See that look in their eyes, Rock? You gotta get that look back, Rock. Eye of the tiger, man.”

Na bijna twee jaar heb ik toch deze filmsreeks maar weer opgepakt, en ik was gebleven bij het derde deel dus daar gaan we rustig mee verder. De vorige films zitten nog vers in mijn geheugen, dat is opzich ook niet heel lastig om dat het allemaal niet zulke lastige films waren. Toch blijven het wel klassiekers, en iedereen heeft wel iets van deze filmreeks mee gekregen ooit in zijn leven, als het de film niet is, heb je zeker de titeltrack wel gehoord die men gebruikt in de film. Dit derde deel vond ik echter wel een tikkeltje minder dan deel twee, het was nogal geforceerd (maar volgens mij is dat wel de hele reeks zo) maar ondanks dat keek ik de film wel heel makkelijk weg. Het uur was zo voorbij voordat ik een beetje begon in te zakken, en het eind gevecht is leuk maar natuurlijk onwijs cliché.

Ik denk wel dat ik dit de vermakelijkste deel tot zoverre vind maar, echt niet het beste deel. Elk deel levert de film toch wat kwaliteit in en dat was ook zeker hier wel weer te merken. Maar, de film is dankzij zijn korte speelduur precies goed qua lengte, waardoor de film eigenlijk heel makkelijk en snel uitkeek en, de film werd daardoor nergens echt langdradig. Alles wat de film moest vertellen gebeurt snel achter elkaar, waardoor de film snel doorpakt. En de film kent weinig saaie scenes tussendoor die de vaart er gelukkig niet uithaalden, tuurlijk zit er hier en daar wel wat drama in maar, het maakte de film wel.

Zoals ik al zei, is het zeker niet het beste deel van deze filmreeks (die ik tot nu toe heb gezien). De cast deed het wel prima. Zelf vind ik het leuk om te zien dat ‘Creed’ gewoon nog in de film zit, en zelfs na een tijdje de coachende taak op zich neemt omdat de huidige coach ‘Mickey’ overlijdt na een ongeluk die hij opliep met ‘Clubber’. Dit zijn wel erg vermakelijke scenes met wat wijze levenslessen, en prima quotes die vandaag de dag nog wel eens gebruikt worden. Deze one-liners maken de film overigens wel, en vertellen ook wel een beetje het niveau van deze film. De film zit namelijk bordenvol one-liners, en een echt sterk script zit er niet in. Het verhaal is namelijk best simpel, van de top word je verslagen en daarna moet je, jezelf weer op te zien werken wat de nodige inspanning kost. Het is erg typisch, en wellicht daardoor toch te makkelijk.

‘Stallone’ vertolkt een prima rol, deze film serie is natuurlijk zijn serie dus hij doet prima zijn ding en het is allemaal niets bijzonders. Ook ‘Mr. T’ vond ik het gewoon leuk doen. Hij doet precies waar die goed in is; schreeuwen en zijn spieren laten zien, dat was al duidelijk door zijn rol in ‘The A-Team'. Het blijft een leuke cult acteur die denk ik voor velen (en ook voor mij) erg belangrijk was in onze jeugdperiodes, ik vond zijn rol als ‘BA’ gewoon vermakelijk, al is dat heel wat anders dan deze film. Ook ‘Mr.T’ weet als ‘Clubber’ een prima rol neer te zetten, al was het allemaal niet héél bijzonder en het was ook allemaal niet heel lang.

Ik vond overigens dat stuk met ‘Hulk Hogan’ ook wel geinig, die er natuurlijk een ‘WWE’ wedstrijd van ging maken, destijds natuurlijk een hitmachine op TV en geliefd onder de fans. Ik moest wel lachen om de reacties onder de film want daar las ik ook al; als je nou tegen mij zegt dat Hogan 50 was had ik je meer geloofd dan het feit dat hij in de film rond de 28/29 was.

Dus ja, een prima deel uit de reeks en als derde deel ook goed maar, het was achteraf niet zo veel zeggend. De film is vrij standaard qua opbouw, een script die flinterdun is en een makkelijk verhaal. Gelukkig duurt hij anderhalfuur, waardoor de film toch makkelijker uit te zitten was.

"Going in one more round when you don't think you can - that's what makes all the difference in your life.”

Voor mij is dit vierde deel toch wel echt één van de beste delen van deze serie. En ik zeg één van de beste, dat komt omdat toch geen één film meer kan voldoen aan het eerste deel, en ik denk ook het meest nostalgische deel. Je ziet overigens nog wel eens wat scenes voorbij komen van dat deel in deze film, wat ‘flashbacks’ wat ‘Rocky’ allemaal bereikt heeft in zijn leven. Dit vierde deel komt het dichste bij maar, dat komt wellicht ook omdat dit de film is hoe ik op de ‘Rocky’ reeks terecht ben gekomen. Als jonge snotneus heb ik deze film al wel eens gezien vroeger maar, aangezien ik nog niet had gestemd op deze film en ik in een ‘Rocky’ marathon zit (wat al twee jaar duurt), heb ik hem toch maar weer eens opnieuw gekeken en heel eerlijk; ook deze herziening was weer grandioos.

Deze film bevat eigenlijk alles wel wat de film ook nodig had. Een sterk begin, een duidelijke levensles in het midden en uiteraard een super vet eindgevecht. Toch wijkt ‘Stallone’ niet veel af van het herkenbare recept, en zo doende voelt het als vanouds dat je weer naar ‘Rocky’ zit te kijken. Toch wel meerendeels door de vaste cast die we zien, en die eigenlijk allemaal het succes van deze films weten te delen. Maar, elke film wordt er iemand uit het vertrouwde beeld geschrapt, en waar we in deel drie afscheid moesten nemen met ‘Mickey’ is het in dit deel van ‘Apollo Creed'. Die na een gevecht met ‘Drago’ zwaargewond raakt, althans waarschijnlijk heeft hij gewoon een doodslag gekregen, waarna ‘Drago’ heel mooi eindigt met;

“If he dies, he dies.”

Deze one-liner kwam van het personage 'Drago’. De tegenstander van ‘Stallone’ (en ‘Creed’) in deze film. Wat mij betreft toch wel de winnaar van tegenstanders (so far) in deze films. In deel drie mochten we ‘Mr. T’ aanschouwen wat opzich een waardige tegenstander was, ‘Dolph Lundgren’ heeft veel meer charisma en komt daardoor veel beter over. Alles klopte gewoon. Het ‘America’ vs. ‘Sovjet’ is uiteraard altijd een leuk verhaal, en ook mooi om te zien dat de rivaliteit in de landen hier wordt geschetst met een kleine satire. Aangezien ‘Amerika’ natuurlijk denkt dat ze alles beter hebben dan hun tegenstanders, al is dat natuurlijk ook gewoon een derde-wereldland met een paar van de grootste wereldproblemen, maatschappelijk gezien. Enfin, ‘Lundgren’ speelt de rol van ‘Drago’ als een grote blonde vechtmachine, en het werd echt neergezet als ‘machine’. Uiteraard onwijs afgetraind, weet hij zeker te imponeren, en eigenlijk nooit geweten dat hij op deze manier ooit gestart is in zijn carriére. Ik denk wel dat deze film hem in ‘Hollywood' heeft gekregen. Hij heeft immers de looks van een typisch jaren tachtig/negentig actieheld, of actievijand. Dat is later natuurlijk ook wel zo gebleken gezien zijn films.

Qua verhaal kun je het zelf denk ik wel invullen wat je gaat verwachten, zoals ik al zei raakt ‘Stallone’ niet van zijn koers en blijft eigenlijk in het zelfde schuitje zitten. De film is gewoon precies zoals zijn voorgangers, en misschien wel meer inspirerende dan deel drie. Het begin gevecht was leuk, en het trainen was weer leerzaam, althans met genoeg quotes. Daarnaast wat ik al zei is het finalegevecht gewoon erg goed, en ik denk wel één van dan wel niet de beste gevechten die ik heb gezien in zijn films.

Je merkt dat ‘Stallone’ werkt met passie. En dat brengt hij ook over naar de kijkers. Uiteraard met de nodige, bijpassende en iconische song tracks die we allemaal wel kennen. Gewoon een film die de fans kunnen waarderen, en ik zie hem als één van de beste uit de reeks.

Ik heb me dus prima vermaakt op mijn zaterdagavond met deze film. Hoogstaande acteerprestaties hoef je nooit te verwachten, zo was ‘Lundgren’ natuurlijk al fantastisch b-matig. De film is sfeervol en soms zelfs een tikkeltje spannend. Ik vond het wel vet.

"Get up you son of a bitch! 'Cause Mickey loves you!”

Ik was er al een beetje bang voor, en het is helaas ook werkelijkheid geworden. Deze film is toch wel echt de slechtste uit de reeks. Eigenlijk alles was deel vier had, mis ik in deze film. Overigens komt dat misschien ook wel een beetje omdat ‘Stallone’ het regie werk uit handen heeft (moeten) gegeven. En daar gaat het eigenlijk ook wel helemaal mis. Ik was best onder de indruk van deze filmreeks tot zoverre, alle voorgaande delen wisten mij enigszins nog wel positief te beïnvloeden en daar was tevreden mee, aangezien het gewoon leuke films zijn maar, hiet laten ze toch alle klasse wel een beetje vallen. Het was misschien ook wel te verwachten, aangezien we nu vier films achter elkaar hebben gehad waarin eigenlijk de tijdlijn van te dromen was, en hier gingen we duidelijk een andere richting in, die minder positief was.

Men besluit nu dat ‘Rocky’ eigenlijk geen vechter meer kan zijn, aangezien hij door zijn gevecht met ‘Drago’ hersenbeschadiging heeft opgelopen. Door dit is de film eigenlijk een beetje nietszeggends geworden, omdat men ook niet een fatsoenlijk script heeft weten te bedenken waardoor ‘Rocky’ zijn ware klasse ook wist te bieden als trainer. ‘Stallone’ probeert het wel, daar niet van alleen het is gewoon niet wat je wilt als kijker. Nu dat er films zijn als ‘Creed’ is het concept als trainer voor ‘Rocky' meer dan begrijpelijk, hier in dit vijfde deel had ik hem toch graag nog een keer in de ring willen zien vechten tegen een tegenstander als ‘Drago’. Althans, als het maar beter is dan ‘Mr.T’ dan is het al goed.

Maar, dat bleef een beetje uit. Dit vijfde deel verdwijnt sowieso een beetje uit de vechtsport en er wordt nu meer gekozen voor het drama, wat misschien beter werkte in de jaren negentig. Want na terugkomst blijkt al gauw dat ‘Rocky’ (en ook ‘Adriana’) eigenlijk bankrupt zijn. Hun accountant is er vandoor gegaan met al het geld omdat hij een verkeerde investering heeft gemaakt, en de twee leven al gauw weer in hun oude roots, de achterwijken van ‘Philadelphia’. Ook hun zoon moest hierdoor wijken, en moest naar een andere school. Maar, het puberale blijkt al snel in te kikken. Want naast het feit dat ‘Rocky’ een nieuweling moest zien te trainen, moet hij er ook voor zorgen dat het band met zijn familie sterk blijft.

De keuze om naar de oude omgeving te trekken was in mijn ogen ook geen goede keuze. Het dramatische effect kwam er wel naar voren, alleen had ik niet zoveel zin om die terug keer weer te zien. ‘Rocky’ was notabene op zijn top. Het zelfde outfit als in deel één draagt hij overigens ook weer, en daardoor voelt de film nogal cliché en had ik het gevoel dat ‘Avildsen’ wel wat beters kon verzinnen.

Daarom heen gebeurt er eigenlijk ook niet zoveel bijzonders. De film heeft inhoudelijk niet zoveel te bieden, en voelde nogal dood aan. Er zit geen vaart in de film, en het duurt allemaal ook weer wat langer dan de voorgaande delen, daardoor leek er geen einde aan te komen. De film is charismatisch nou ook niet héél geweldig, en dat bewijst nog maar weer waarom ik ‘Dolph Lundgren’ als ‘Drago’ in het vierde deel zo fantastisch vond. Aangezien hij met zijn charisma de film wist te redden, en je duidelijk merkt dat je zo'n schakel in deze film heel erg mist. Ook vond ik de rol van ‘Stallone’ irritant worden. Het lag allemaal dik bovenop, hij acteerde veel te hyperactief en te enthousiast waardoor de normaal introverte ‘Rocky’ weg bleef. Zo vond ik hem in de voorgaande films ook niet, en dat was dus ook echt een doorn in het oog.

Het is dan ook wel begrijpelijk dat men na dit vijfde deel er mee is gestopt. En zestien jaar later pas een reboot er in hebben gegooid (die ik later deze week ga kijken). Dit vijfde deel was over het algemeen gewoon onnodig, en kan ook makkelijk gemist worden. Het is denk ik wel slim als je ook de volgende film in de reeks wil zien, aangezien ik denk dat die film weer makkelijk op deze film aansluit. Jammer.

Rogue

In verband met de horror challenge ook deze maar eens gekeken, hij stond toch op N-filx dus ik kon hem snel de kans geven, toch is hij me wat tegengevallen en ook hier gaan we snel even door want het is al aan de late kant.

Rogue is een redelijke Thriller maar, niet echt een bepaalde horror film die zich afspeelt in Australië bij de Kroko kijken meren in niemands land. Horror vond ik hem zozeer niet want er was weinig bloed- spektakel in de film te beleven. Toch, is het spanning's niveau op een prima hoogte en met dat beetje horror er bij in is het nog prima te doen het is alleen wel eerder 'eng' dan bloederig.

Rogue verteld het verhaal over kanaaltochten die georganiseerd worden om krokodillen te bespieden. Een groepje mensen varen een aftakking binnen waar ze opeens een enorme klap krijgen waardoor hun bood lek raakt. Ze stranden en moeten zien te overleven waar de toch die enorme kroko hun achter na zit. Ze doen alles op alles om het te overleven en de kroko te verslaan.

Prima film, niks speciaal maar leuk gebracht. Miste soms zijn passie en de horror was laag, toch genieten zo op de avond. Waar de film goed begon eindigde hij slecht. Niet alleen voor de kroko maar ook voor de film zelf!

2.5*

Rogue One: A Star Wars Story

Het is nog niet zo lang geleden (vorig jaar zomervakantie) dat ik de zeven-delige collective van de Star Wars Saga heb gezien, die toch elke dag een gaaf beeld gaf en ik eindelijk wist waarom de community zo enthousiast was over de Saga. Na het zien van een nieuw aangekondigde film: Rogue One: A Star Wars Story vond ik het erg gaaf en had ik er persoonlijk wel zin in. Toch is deze Spin-off niet echt als een topper uitgevallen en vond ik na het zien van de hoge IMDb cijfer toch dat ik misschien niet zo’n grote fan ben van de serie of, de wending deed het hem afweten.

De nieuwe personages waren leuk, een verfrissende film die in associatie met Star Wars toch redelijk te doen was. Toch na het overleiden van Carrie Fisher vond ik het moeilijk om nog aan nieuwe personages te wennen, toch omdat deze film je teveel doet denken aan de reguliere Star Wars Saga! Ik moet zeggen dat ik de Spin-off toch vaak vond inkakken, misschien wel te vaak. Film duurde vaak iets te lang naar mijn mening en sommige gedeeltes waren soms echt wat langdradig wat vaak genoeg wel weer opgepakt werd tot een actie scene.

In Rogue One volgen we vrijwel Jyn Erso, dochter van Galen Erso een belangrijke ingenieur van de donkere kant die de Death Star als ik het goed heb heeft ontworpen / gebouwd (corrigeer mij als ik dit fout heb). Op een dag kwam een elite eenheid Galen ophalen die weigerde mee te gaan, hij blufte dat zijn vrouw dood was en Jyn moest zich verstoppen. Nadat haar moeder doodgeschoten werd en zijn moest vluchten werd ze getroffen door Saw Gerrera die haar grootbracht. We vliegen uiteindelijk weer ver door de tijd, de periode dat Jyn bij de verzetsstrijders zit , alhoewel ze gaat er in ieder geval wel mee om, en haar vader toch wil gaan zoeken. Ze gaan uiteindelijk op jacht naar de Death Star om zo een bepaalde planeet te vernietigen met allerlei intel-informatie van de Dark Side.

Deze Spin-Off vond ik niet super geweldig, maar ik baal ervan dat ik niet direct een recensie heb geschreven want dan is de film nog vers in mijn geheugen met deze drukke weken, haha ?! Al om al vond ik de film niet echt perfect maar, het voelde wel weer goed om een Star Wars gerelateerde film te bekijken. Kon me redelijke vermaken maar ik weet nog genoeg dat ik wel vind dat ik er meer van verwacht had, helaas. CGI waren prima en de actie was leuk maar daar blijft het ook wel bij.

3.0*

“Let's break some fingers.”

Ik vond er eigenlijk niet zoveel aan om eerlijk te zijn. De film was nogal saai te noemen, er was weinig inhoudt en het was allemaal maar weird. Ik kwam hem eigenlijk per toeval tegen in mijn kijk-lijst omdat ik moest lachen om de naam van deze film, geen idee of dat een fout iets is maar, het is nogal een belachelijke titel. Toch blijft de film erg hard, en super rauw. Het is duidelijk dat ‘Wright’ er geen touwtjes om bindt, en gelijk de volle mep erin zet. Dit is soms best pittig om te zien, zeker als een weldenkend persoon die men niet afkeurt op een ras. Daarom stond ik best versteld van het gene wat ik las hier in de reacties, waar ik zelfs om moest lachen. Dat er een echte “nazi” zich hier heeft gemeld om eens duidelijk te maken wat het allemaal is, het is best komisch om te zien.

Ikzelf heb geen echte politieke voorkeur, zou dus niet mee kunnen praten wat deze mensen voelen. Als ze überhaupt iets voelen, dat is ook nog maar eens de vraag. Wel weet ik dat ik deze film toch echt niet goed vond maar, dat kan ook zomaar komen dat ik misschien iets meer van de film had verwacht. Ik vergeleek het eigenlijk vrij gauw met films die ik al kende over zogenaamde ‘skinheads’ maar, dan is deze productie toch wel kleinschalig. Misschien maakt daarmee de film ook wel meer winst, omdat je vrij dicht bij de personages stond voelde het wat hechter, al had de film wat mij betreft toch wel wat spannender gemogen, en wist eigenlijk de eerste dertig minuten echt te boeien.

Ook het verhaal mis ik volledig in deze film. Wat is nou het hele doel? Het vermoorden van alle Vietnamezen in de film? Dat is in ieder geval al niet gelukt. Dan heb je de epilepsie waar ze het over hadden, dit gebeurde maar één keer in de hele film. Dus wat was het doel van die toevoeging als het eigenlijk niet zo bijzonder was. En dan heb je vooral de broederschap wat niet altijd even interessant naar voren kwam, het liefdesleven en verraadt van ‘Gabe’ met een prima seksscène en verraadt op ‘Hando’, het was allemaal net niks en het verhaal in deze film is toch echt onsamenhangend te noemen, ik werd er eigenlijk wel een beetje verveeld door omdat ik nergens een echt doel zag waar de film heen wou, en ik vooral het gevoel kreeg dat ik naar niks keek.

Voor de rest vond ik de cast opzich ook niet heel boeiend. De enige die opviel, en dat is denk ik vrij logisch, is ‘Russell Crowe’ die hier toch een erg sterke en charismatische rol neer weet te zetten. Ik ben gewoon ook wel een beetje fan van die man en ook hier weet hij onwijs strak te performen, zelfs met twee hakenkruizen op z'n rug.

Tja, voor de rest is het allemaal wel een beetje zoals je had mogen verwachten. Er had van mij wat meer pit in mogen zitten, wellicht een tikkeltje meer actie. Het verhaal (wat er niet was) was niet boeiend te noemen, het concept redelijk. Ik heb ze in ieder geval een stuk beter gezien in zijn genre, waar deze film voor mij toch wat ten onder deed. Anyways, voor een donderdagavond is het prima maar, daar blijft het ook wel bij.

"Whenever there is any doubt, there is no doubt. That's the first thing they teach you.”

"Who taught you?”

"I don't remember. That's the second thing they teach you.”

Ronin is één van de vele films die ik jarenlang op mijn lijst heb staan maar, eigenlijk nooit de nodige aandacht aan heb gegeven. Gisteravond samen met mijn vriendin besloten deze te kijken, eigenlijk wellicht ook omdat we niks beters wisten voor die avond. Normaliter wel echt helemaal mijn ding dit natuurlijk, een concept waar ik van smul maar ook die 90's sfeer die ervan afdruipt. Maar met deze film kon ik eigenlijk niet heel veel, het keek allemaal wel leuk weg, daar niet van. Alleen ik mis iets met deze film, misschien iets meer hardheid.

Als je begint met kijken van deze film, staat er eigenlijk een sterrencast je op te wachten. Met namen als ‘Robert De Niro’, ‘Jean Reno’, ‘Stellan Skarsgård’ en 'Sean Bean’ heb je misschien wel de mooiste namen van de jaren negentig in je film spelen. Jean Reno uiteraard mijn favoriet door de film ‘Leon’, en ik kreeg op het begin erg die vibes weer van hem uit die film. Naar mate de film door dendert en we eigenlijk meer in het verhaal duiken vond ik het allemaal niet persé veel beter worden.

Uiteindelijk vind ik dat de echte klapper een beetje uitblijft, is het verhaal misschien soms best makkelijk maar, vond ik vooral dat Frankenheimer er een rommeltje van maakte. Het verhaal gaat alle kanten op, is soms gewoonweg onduidelijk en weet eigenlijk nergens te overtuigen, en misschien dat, dat laatste wel mijn grootste wens was voor deze film: overtuiging. De cast kon het niet redden helaas, en dat had ik wellicht een beetje gehoopt.

“Yeah Buddy!”

Opzich wel een leuke documentaire, alleen inhoudelijk een beetje het standaard kiekje wat we van ‘Coleman’ kennen, en de fans kennen langzamerhand dit soort oldskool filmpjes wel die men in deze film gebruikte. De docu is gebaseerd rondom ‘Coleman’ met zijn destijds aankomende rugoperatie, de zoveelste voor de beste man. Daaromheen zien we het succes van ‘Coleman’, zowel zijn opkomst, zijn gouden periode als zijn einde als professioneel bodybuilder. Ik heb hier al wel eens laten vallen dat ik zelf ook in dit wereldje zit, zowel beoefen ik zelf deze sport en help ik ook anderen maar, het gene wat deze man neer heeft gezet is bijna onhaalbaar voor iedereen, zeker met die mindset. Het is hoe dan ook mijn all-time favoriete bodybuilder, dat komt onder andere niet alleen door zijn waanzinnige lichaam en zijn motivatie, ook door zijn sympathie, want deze man heeft het hartje op de goede plek zitten.

Enfin, daar gaat deze documentaire natuurlijk niet over. En ook niet mijn mening verder. Deze documentaire vond ik aardig om te kijken, ik ben echt wel achter dingen gekomen die ik nog niet zo heel goed over hem wist en, ik vond de toevoeging van mede IFBB athletes die hebben gestreden met, en na ‘Coleman’ die ook zo hun visie op hem gaven en me ook aan het lachen kregen. Alleen hield dat allemaal wel snel op, heel snel. Want ik merkte op een gegeven moment dat de docu nogal irritant is gemonteerd, de beelden en het verhaal vliegen van hot naar her en zijn hierdoor soms echt onduidelijk.

Dit zorgde overigens ook voor dat de huidige opnames wat minder boeiend waren dan zijn filmpjes uit de glorie dagen. Ik hou van oude beelden, en ook bij deze legende zien we home-made opnames van o.a. zijn tijd in het korps waar ik toch echt van genoot, stel je voor zo’n gigant in je huiskamer. Alleen had ik daar misschien wel wat meer van willen zien, al was dat waarschijnlijk niet altijd even haalbaar omdat er wellicht niet genoeg voor was.

Dus ja, best een leuke documentaire verder en zeker voor de mensen die niet in deze wereld zitten en/of deze man niet kennen is het wel een leuke informatieve documentaire, voor de mensen die hem al kennen is het voornamelijk herhaalde informatie, en dus niet altijd even boeiend. Het schaatsen is leuk, daar zat ik eigenlijk niet echt op te wachten. Het blijft hoe dan ook mijn all-time favoriet.

"We gonna need to change that hair before we take that photo. Uh, baby, what you think, wig? Dye? For-for his hair."

"I think we do a wig. Yeah. Don't worry, Jeff. You'll still be you. But cuter. Like Brad Pitt."

"Ugly-ass Brad Pitt."

Erg onverwachts, maar een onwijs vermakelijke film hoor. Ik kwam deze toevallig al eens tegen op een pindakaas site, en meestal gaan van dit soort films wel mijn haren recht overeind staan. Maar toch op één of andere manier weet Channing Tatum toch te vermaken met zijn nieuwste films, ook altijd wel vermakelijk om te zien en al helemaal als hij dit soort karakters vertolkt. Van Roofman verwachtte ik overigens helemaal niet veel hoor, maar toch kijkt het allemaal heel leuk weg en dat is het gene wat telt in mijn ogen.

Het begint wel direct in de actie, en neemt eigenlijk een leuke weg in de het vertellen van het verhaal. Hoewel de film soms wat tijd nodig heeft om te landen, vond ik het echt heel vermakelijk. Voornamelijk vanaf het stukje vanuit de speelgoedwinkel vond ik tof, daar begon de film voor mij en zag je ook hoe de film een ontiegelijk hoog feel-good gehalte had. Daarnaast zit er ook best een triest verhaal aan, en kan de film echt best verdrietig zijn, het zit hem vooral in de kleine dingen hoor.

Richting het einde werd de film steeds leuker, maar raakte de vaart wel wat zoek. Het was allemaal wel wat voorspelbaar, ondanks dat ik het verhaal omtrent Jeffrey Manchester helemaal niet ken. Maar het wordt allemaal best leuk in beeld gebracht, en vond het echt heel fijn om naar deze film te kijken, daarnaast heb ik me gewoon goed vermaakt met deze prent.

"Don't leave me here with Helen Keller and the Three Blind Mice! I am not safe with these guys!"

Echt slecht wil ik dit niet noemen, goed is ook anders. Ik had misschien ook wel meer verwachtingen van Wesley, wellicht mede omdat hij een erg toffe jaren tachtig film neer heeft gezet, waarvan ik net achter kwam dat ik die nog helemaal niet heb bestempeld met een cijfer en mening, dus die is opgeslagen voor de horrorfilm challenge!

Route 666 is gewoon een leuk, maar wel amateuristisch passie projectje, waar duidelijk is dat Wesley een bepaalde visie had die duidelijk een beetje om zeep is geholpen door een erg laag budget, en misschien ook wel de nodige skills in de CGI. De film was wat dat betreft nog wel een beetje gorey, je moet alleen niet zien hoe ze dat hebben gemaakt, haha. Maar voor de rest prima!

De make-up was het niet altijd, zag er wat dat betreft wel gewoon vrij slecht uit. Ik hield wel van dit verhaal, al was het allemaal nogal voor de hand liggend en ook niet bepaald speciaal. Maar goed, opzich wel een geinig filmpje hoor. Alleen meer dan dat is het ook niet.

“Ladies, gentlemen, the film you are about to see today is an homage to the "no reason" - that most powerful element of style.”

Dan toch voor Halloween-avond heb ik de keuze gemaakt deze film op te zetten, en achteraf was de film toch vermakelijker dan ik dacht, voor ‘Halloween’ had ik toch beter een andere keuze moeten maken, want echt bloederig was de film nou ook weer niet. De film kent overigens wel prima gore scenes, daar zal ik later wel even op terug komen. Deze komische horrorfilm kwam echter al enige tijd geleden op mijn radar maar, ik was vrij sceptisch om de film daadwerkelijk aan te zetten, het leek me allemaal niet zo héél bijzonder. Nu hou ik vaak wel van dit soort domme films, en dat bleek nu ook maar weer. Ik heb me wat dat betreft prima vermaakt, al was het einde vrij lastig en taai om uit te zitten.

‘Dupieux’ ken ik veder ook niet echt. Dit is mijn kennismaking met zijn filmstijl en ook zijn werk, en het beviel me opzich wel. Al had ik verwacht dat hij überhaupt meer in de horrorwereld zou zitten, nu ik zo naar zijn naam zoek is hij blijven steken in het komische gebied, wat opzich niet héél erg is hoor, je merkt toch wel dat daar zijn passie wat meer lag. Ook in deze film heeft dat komische aspect namelijk wat meer de overhand, wat ik niet heel erg vind omdat ik mezelf al had voorbereid op deze situatie, toch had ik (zeker na het lezen van het plot) meer horrormomenten verwacht, misschien meer bloed maar gewoon sowieso wat meer actie. Al leek me dat ergens ook weer lastig, met een concept als dit.

Qua cast is er niet zo veel te noemen. Ik vond op zich het publiek wel geinig, al zie je die niet zo veel. Voor de rest volg je uiteraard een autoband, het is allemaal niet zo’n spektakel overigens. De cast die we zien zijn (net zoals de film) gewoon van B-niveau, wat op zich ook wel van te voren te bedenken was trouwens. Neemt niet weg dat men het prima deden voor het niveau, het was dan wel niet van hoog niveau, het was prima om te zien.

Tja, het verhaal is best leuk. De film neem Hollywood, filmlegendes, het publiek en vooral zichzelf totaal niet serieus wat (en ik denk dat, dat juist de kracht van deze film was) toch vrij snel bekend was, omdat de film letterlijk zo opende met een openingsspeech voor de "no reason" theorie. Grappig wel.

Over grappig gesproken, dat vond ik in het algemeen toch wat ver te zoeken. De film was in mijn ogen eigenlijk niet zo komisch als ik had gehoopt, ik had vooral gehoopt op veel domme, flauwe en misschien wat donkere humor, dat dus in combinatie met aardig wat goede horrormomenten die (zoals ik ook al zei) nogal uitbleven. Dit zorgde er voor mij toch voor dat ik na een kleine vijftig minuten ook wel een beetje uitgekeken was op de film, terwijl de film juist in het begin nogal door vloog. Het was dubbel hoe de film zichzelf verwerkte, met veel vreemde momenten die ook weer smaakmakers moesten worden.

Ik heb wat dat betreft een prima avondje gehad maar, als horrorfilm zou ik deze film totaal niet aanschrijven. Ja, wanneer de hoofden explodeerden was het inderdaad een leuk horrormoment maar, daar bleef het ook bij. Het was vooral niet echt bloederig, en meer gebeurde er ook niet. De film had toch wat sterker gekund, en dat laat ‘Dupieux’ van zich af weten, en dat was jammer.

The Ruins

De laatste tijd ben ik steeds minder positief over de horror's en, ik denk dat ik maar eens een stapje terug moet schakelen want soms verwacht ik gewoon te veel van een film, en zo had ik dat ook bij The Ruins wat een topper is het niet maar, hij is wel erg geinig om naar te kijken met hier en daar een lekkere bloederige scene. Gisteravond ben ik toch wel iets geschrokken van de film ' Mother's Day (2010) ' dat zijn concept en kwaliteit erg zwaar is kwijt geraakt door de slechte verwerking.

The Ruins verteld het verhaal over een groepje die opzoek gingen naar de broer van Mathias, die was al even zoek. Ze kwamen op een Maya piramide tegen, al mag je dat geen piramide noemen maar een soort van tempel. Maya's, alweer een religieus volkje en dat was ook wel goed te merken in deze film.

Al was het verhaal best wel dun en soms gewoon weg simpel, het trekt je wel met de laatste loodjes mee en dat was prima. Het was dus wel wat simpel deze film, in het algemeen was het wel interessant om een beetje cultuur te proeven, en dat misschien die tempels echt zo heilig zijn voor die mensen. Bijvoorbeeld het moorden van de mensen die de tempel ook maar iets aanraakten, zoals het jochie, ja dat zijn gewoon harde beelden, maar er is ook niet echt wat mis mee.

Qua acteerwerk was het prima. Ook qua horror toevoeging was deze film gewoon prima. Amputatie bij de benen, oef het zag er wel lekker uit maar, niet alleen dat is een prima onderdeel in het horror gebied, het bloedgebruik was ook gewoon heerlijk. Het fictieve gedeelte dat de planten bewogen en ook in je kwamen wanneer je een open wond had was midner maar, voor mij was dit gewoon een prima zit.

3.0*

"Yes they had weapons! You think there's a script for fighting a war without pissing somebody off? Follow the rules and nobody gets hurt? Yes, innocent people probably died. Innocent people always die but I did not exceed my orders."

De mensen die mij een beetje volgen hier weten wel dat ik niet per definitie een grote fan ben van rechtbankdrama's. Toen ik deze film voorbij zag komen op Prime (hij is er echt pas net opgezet) had het enigszins wel mijn aandacht gewekt, ik meende deze film ooit op DVD te hebben gehad, maar ik herinnerde me er echt werkelijk niks van. Deze rechtbankdrama kon mijn overigens wel bekoren, hoewel ik (zoals ik al zei) niet zo'n onwijs fan ben van deze films, pakte het verhaal omtrent de zitting mij wel erg. En gelukkig, maar dan ook gelukkig, speelt deze film niet constant in die rechtbank af, en was het maar een klein onderdeel van deze film.

Het duo Tommy en Samuel lag me wel, daar kon ik oprecht wel van genieten. De oorlog- scene's zijn hard en oprecht interessant, die maken deze film wel volledig af. Het verhaal vond ik persoonlijk heel interessant, het einde vond ik dan weer onbevredigend. Het lijkt wel alsof de tijd en het geld op was, waardoor ze er opeens met een rotgang door heen gingen en de film eigenlijk nogal afgeraffeld beëindigd werd. Echt heel erg zonde.

Maar over het algemeen prima vermaakt en een aardig leuk film avondje gehad. Zoals ik al zei, het verhaal interesseerde mij opzich wel, en dan is het ook makkelijker om naar een film te kijken uiteraard. Leuk voor een doordeweekse avond, niet te lastig en vrij snel klaar.

Run All Night

Weer even een lekker avondje genieten met een Neeson film. Ik vond het wat afwijken van het concept met Taken. Maar daar werden zijn dochter en vrouw geterroriseerd en ontvoerd en hier moesten ze beiden vluchten. Ik vond dat ook wel passen bij meneer Liam hoor. Toch was de actie heerlijk in de film waar je ook te maken kreeg met drugs, verraad en corruptie. Acteurs spelen allemaal heerlijk hun rolletje en het verhaal loopt vlot. Soms wat slapjes maar, is leuk om te volgen. Het concept is ook zeker goed. Leuk om je avond mee te vullen en verveeld zeker niet. Ook de huurmoordenaar vond ik erg vet in beeld gebracht en past er ook super goed bij. En natuurlijk is hij in de fantastische stad New York City opgenomen! Bekende gezichten. Al om al leuk om eens mee te nemen en gezien te hebben!

3.5*

“Als je maar hard blijft werken en positief blijft, dan komt alles goed.”

‘Rundfunk’ staat al jaren bekend als erg leuke maar wel keiharde humor waar je tegen moet kunnen. De heren zijn zeker niet op hun mond gevallen en maken jan en alle man belachelijk en het maakt ze geen reet uit. De humor van de heren is best grof, en dat kan je leuk vinden, zoals ik (en vele anderen) maar als dat je niet ligt dan is deze film tien keer niks. Ik heb zeker genoten van deze Nederlandse komedie en het ligt zeker op een gevoeliger plekje aangezien ik begin dit jaar (ja, het corona-jaar) hun nog heb mogen zien met hun voorstelling in Deventer. Heerlijk genoten die avond maar ook bij hun voorstelling zijn er momenten die misschien minder pakkend zijn dan andere stukken, het blijven twee fantastische gozers.

Ik heb helaas niet de kans gehad deze film in de bioscoop te bezoeken, had dat wel graag gewild maar de Corona-crisis heeft mij eigenlijk voornamelijk uit de bioscoopzalen gehouden. Toen ik las dat hij op Netflix was geplaatst was ik eigenlijk best wel weer even blij, toch een wat makkelijkere manier om naar de film te kunnen kijken, veilig vanaf je eigen stoel thuis. Ik moet zeggen: ik heb genoten. De film is lekker overdreven, de humor waarvan ik toch wel van Rundfunk ben gaan houden. ‘Rundfunk’ kwam als eerst binnen tijdens mijn middelbare schoolperiode, waar de jongens toch wel doordrongen bij ons met vele sketches waar onder de Duitse leraar en ook deze sketch.

Door hun successen met de TV-sketches had ik echt héél veel zin in de film. Maar, je moet toch niet veel verwachten van dat soort humor omdat de jongens toch een andere kant in slaan. Dit keer zijn we namelijk niet op school maar op een camping, een vrij gore camping. Deze camping brengt overigens wel een sfeertje met zich mee die bepalend was voor de film. Ook de herkenbare personages en de iconische rollen hebben hier geen rol echter mag dat de pret niet drukken want er komen toch een paar leuke rollen voor terug.

Tja, en voor de rest verwacht geen spektakel verhaal bij een film als dit. Want het word meer gebruikt als leidraad om vervolgens daar hun leuke en soms absurde sketches in te verwerken. Ik heb me zeker vermaakt, ik wil verder niet te diep op het verhaal in gaan omdat, dat zeker niet heel bijzonder te noemen is. Misschien had ik soms er iets te veel van verwacht, zeker na een succesvolle tv-serie en theatershow waren mijn verwachtingen torenhoog voor deze film en soms werd het iets té traag waardoor het wel eventjes doorbijten was.

Desalniettemin blijf ik fan van deze jongens en een eerstvolgende theatershow en film (wanneer het weer mag) ga ik hoe dan ook kijken en misschien heeft deze film een keer een tweede zit nodig om bepaalde momenten en sketches door te laten dringen. Ik heb hoe dan ook toch wel erg genoten en meermaals mogen lachen, de karakters zijn wederom absurd en het is allemaal lekker grof. Deze film mag zich zeker toevoegen aan het lijstje van de harde humor, samen met films zoals New Kids of Flodder.

3.5*

Welcome to the Jungle

Leuke actie film met Dwayne Johnson als de echte ster. Waar ik zonder verwachtingen mee begon en die me best wel mee gevallen is. Ik kwam hem tegen op Netflix Nederland en mijn moeder begon te zeuren dat ze perse deze wou zien, achja.. Waarom niet? Dus daar kwam die dan haha! Leuk om een keer gezien te hebben!

Dwayne Johnson speelde een leuke standaard Dwayne rolletje, als echte hero die iedereen en alles aan kan.. Vallen van bergen? Nee, Dwayne overleeft zonder iets te hebben Maar hij deed het wel leuk, acteerde ook wel leuk en de actie scene's waren lekker! Seann William Scott deed het ook wel leuk.. Net zoals Rosario Dawson en Christopher Walken. Beetje standaard rolletjes die er leuk bij passen..Maar goed, het houd je wel vast. Trouwens die vliegtuig chauffeur, was dat nou Ewen Bremner? Zo ja, hij deed het ook super leuk.. Geinig accentje en acteerde leuk.. Ook het doedelzak stukje was leuk, ik vind dat best wel een mooi instrument.

Het verhaal in deze film is wel leuk en prima te doen.. Ook het concept is leuk.. Het stukje in de grot vond ik helaas tegen vallen.. Ook hoe Dwayne in 1x opeens al die gasten vermoord met wapens... Hoe ze van die berg afvallen, kun je amper tot niet overleven, zag hoeveel dreunen ze kregen.. Maar goed, daar moet je dan maar even door heen bijten! Voor de rest prima filmpje, leuk om een keer te kijken!

3.0*