Opinions

Flinterdun verhaal met een gewelddadig randje, waar af en toe een leuk poesje mag komen opdraven. De Kung Fu escapade was 'n sympathiek knipoogje naar Kill Bill, maar de verhaalstructuur is zo recht als een koude laserstraal in ongekromde ruimte. Het acteerwerk van de gehele ploeg verdient dan weer wel een lintje, zodat je als kijker toch aan het scherm gekluisterd blijft zitten. Fastfood krijgt na deze film wel een heel speciale lading. U bent alvast gewaarschuwd.

Britse humor als motor in een parodie op het spionage-genre en eigenlijk een veelheid aan genres tot aan "Here comes Johnny uhh mommy", waarbij zelfs Tinker, Taylor, Soldier, Spy niet gespaard wordt. Ik heb er hard om moeten lachen, en de hele mallotige rit uitgezeten met als fijne afsluiter "Slave to Love" van Bryan Ferry. Heerlijk !

Deze was van de week op TV. Erg braaf allemaal en bedroevend weinig over de ontstaansgeschiedenis van dit "genre." Zo wordt de term minimal music slechts eenmaal zijdelings aangestipt. De docu is zoals de muziek waarover het gaat: veilig rustgevend onnadenkend doelloos dobberend over de oppervlakte. Er valt dus weinig zinnigs over te zeggen, en waarom dit in het Duits aan elkaar gepraat moest worden blijft ook een onopgelost raadsel.

Tja, wat moet ik hier nou van zeggen? Minder dan bagger, want als geweld geen grond heeft verdwijnt alles in een lege kijkdoos. Het enige wat ik kan bedenken is dat de regisseur een hekel aan face-time moet hebben.

Nou ja, laat ik het zo uitdrukken: als je hier en daar een oogje toeknijpt is het niet onaardig. Wel een beetje jammer, en in feite ondermaats is dat einde. Dat had een paar bijbelse stappen minder gekund. Cage speelt niet de sterren uit de hemel, maar zet een oppervlakkig gemankeerde en getormenteerde wetenschapper neer, die niet geheel volgens de ratio handelt. Kortom, puur als vermaak kan 't er allemaal net door.