Opinions

Prima afsluiter van een enerverende trilogie, met ook dit deel weer volgepropt met aktie en spektakel. En godzijdank weinig tot geen CGI. De verhaallijntjes worden netjes aan elkaar geknoopt en bevredigend afgerond, waarbij alle personages nog even goed tot hun recht komen. Benieuwd wat regisseur Guillaume Pierret hierna gaat doen. Talent heeft de beste man namelijk in overvloed.

Stijlvol koreaans wraakfilmpje, niet bijster origineel qua plot maar sfeer en aktiescenes zijn best oké. Mooi camerawerk ook. Hier en daar wat aan de trage kant en een aantal aktiescenes hebben te lijden onder een ADHD/ Michael Bay-achtige montage, maar de bad guys zijn vermakelijk en hoofdrolspeelster Jeon Jong-seo weet wel raad met het betere hak- en zaagwerk. En die vlammenwerper is natuurlijk geweldig.

Vermakelijke spinoff van de John Wick-reeks, met Ana de Armas redelijk overtuigend in de stoere hoofdrol. De aktiescenes halen niet het niveau van de Wick-films, maar om dat te compenseren gaat regisseur Len Wiseman herhaaldelijk volledig over de top, met overwegend positief resultaat. De niet aflatende stroom aan botte en spectaculaire aktie werkt in ieder geval aanstekelijk.

Suffe, overdreven en zeer oppervlakkige komische western. Het script is alleen een excuus om de beide dames in zoveel mogelijk strakke korsetten te hijsen. Op dit vlak klaag ik dan ook zeker niet. Het wordt ook al snel duidelijk waarom Steve Zahn een rol in dit misbaksel heeft geaccepteerd. Mooi camerawerk, maar alles is zo tot in de puntjes verzorgd dat het er allemaal nogal onecht uitziet. Het gekibbel tussen Hayek en Cruz werkt al snel op de zenuwen, maar gelukkig leiden hun borsten meestal de aandacht van hun gebrekkige akteerwerk af.

Zoveelste tegenvaller uit de stal van Luc Besson. Het karige verhaaltje is gejat van Escape From New York, de drukke montage en het overdreven camerawerk missen hun doel en de grappen en grollen zijn weer echt frans dus behoorlijk flauw. Enige pluspunt zijn een aantal opwindende aktiescenes vol acrobatiek. Helaas niet genoeg om de film te redden.

Dit vervolg kent dezelfde plus- en minpunten als het origineel, dus: warrig verhaaltje (van de hand van Luc Besson), wazige personages en flauwe humor, maar ook fraaie aktiescenes en flitsend camerawerk. De film is vlot gemonteerd met een lekker dreunende soundtrack, waardoor het allemaal net onderhoudend genoeg is.

Mooi gespeeld, droogkomisch drama over het einde van de levenslange vriendschap tussen twee eilandbewoners, gespeeld door Colin Farrell en Brendan Gleeson. Vooral Farrell is erg goed als de wat sullige, saaie Pádraic die maar niet kan accepteren dat hij van de ene op de andere dag aan de kant wordt gezet. Een klein verhaaltje en er gebeurt niet zo heel veel, maar de sympathieke personages, interessante thematiek en mooie sfeertekening maken dit toch tot een klein juweeltje.

Indrukwekkende documentaire, bestaande uit een reeks thematisch verwante beelden ondersteund door muziek. Geen voiceover, geen hapklare opbouw; de kijker moet zelf betekenis zien te geven aan de voortdurende beeldenstroom. Imposant in elkaar gezet, met schitterend camerawerk en veel ingenieus gebruik van timelapse -fotografie. Het is wel even slikken wanneer je de straten van Bhaktapur langs ziet komen, gezien de recente aardbeving in Nepal.

Fijn klein werkje uit Duitsland, een subtiel uitgewerkt romantisch drama tegen de achtergrond van het grijze en grauwe Oost-Duitsland van 1980. Ingetogen gespeeld en spaarzaam qua dialogen en emoties, maar na een wat stroef begin wordt je als kijker toch meegesleept in de gebeurtenissen. Vooral de ogenschijnlijk vredige maar langzaam verstikkende sfeer is goed getroffen.

Na 2001: A Space Odyssey de tweede science fiction-mijlpaal uit 1968, maar dit keer in negatieve zin. Mijn god, wat een suckfest. Hier valt werkelijk niets positiefs over te melden. Alles is belabberd, van de kitscherige vormgeving tot het abominabele akteerwerk. En laten we maar zwijgen over het doelloze script. Natuurlijk, het is allemaal komisch bedoeld en je moet het met een korrel zout nemen, maar de film is met moeite uit te zitten. Echt niets positiefs dan? Oké, Jane Fonda ziet er erg goed uit.

Zorgvuldig opgebouwde, spannende horrorfilm die helaas een beetje wegzakt in het laatste half uur. Dan moet er blijkbaar toch nog even met de botte bijl worden gehakt, met averechts effect. Jammer, want tot die tijd heeft de film heel wat te bieden. Goed gespeeld, mooi in beeld gebracht en vernuftig gemonteerd. Hier had nog wel wat meer ingezeten, als men de sfeer van het eerste uur had kunnen vasthouden.

Leuker dan ik had verwacht, maar te lang en erg onevenwichtig. De ironische humor maakt gaandeweg plaats voor dik aangezette moraallesjes en prekerige monologen, iets dat de film helemaal niet nodig heeft en waar ik echt niet op zit te wachten. Jammer, want de eerste helft is grappig en het musical-gedeelte tegen het einde is geweldig. En dat terwijl ik musicals haat.

Veel pretentieus navelstaren in deze naar zelfverheerlijking neigende film van regisseur Alejandro G. Iñárritu, over een gerenommeerde journalist en documentairemaker (Daniel Giménez Cacho) die naar zijn geboorteland Mexico terugkeert om daar een prijs in ontvangst te nemen. Het camerawerk van Darius Khondji is absoluut indrukwekkend en er zijn veel mooi vormgegeven surrealistische scenes, maar het is lastig om enige connectie te voelen met de personages en het oeverloze geneuzel duurt maar en duurt maar.

Erg leuke documentaire over de geheimzinnige marathon van de titel, een 50 uur durende race die te boek staat als de zwaarste marathon ter wereld. In de 25 jaar dat het evenement bestaat hebben slechts een handjevol personen de finish gehaald. De documentaire volgt een aantal deelnemers en gaat tevens in op de achtergronden van de marathon. De luchtige aanpak van de loodzware marathon werkt in ieder geval aanstekelijk en de documentaire is vaak erg grappig, hoe ellendig de deelnemers het ook hebben.

Geweldig spel van Giamatti in deze uitstekend uitgewerkte film, die bij vlagen zeer aangrijpend maar ook erg grappig is. Het intelligente script kiest nergens voor makkelijke uitwegen, waardoor de hoofdpersoon niet sympathiek maar wel geloofwaardig wordt neergezet, met al zijn tekortkomingen en nare trekjes. De complexe montage, heen en weer springend tussen verschillende tijdslijnen, maakt het geheel er niet makkelijker op, maar het resulteert wel in een fascinerend geheel. De rest van de cast is ook eersteklas, met vooral Dustin Hoffman hilarisch als Giamatti's vader.

Regisseur Darren Lynn Bousman is behoorlijk de weg kwijt. Zijn vorige film, 11-11-11, was waardeloos, en ook dit horrorwerkje is ver beneden de maat. Het karige gegeven biedt niet genoeg materiaal om de film onderhoudend (of zelfs maar eng) te maken en de personages zijn op het irritante af. Tel daar een reeks spanningloze plotontwikkelingen bij op en je hebt een film die na een redelijk begin snel afzakt naar een bedenkelijk en vooral saai niveau.

Eén van de wat minder bekende films van Stanley Kubrick en over het algemeen ook wat minder gewaardeerd. Inhoudelijk is de film vaak wat aan de trage en haast passieve kant, maar visueel is dit vrijwel ongeëvenaard. Wat een magistraal camerawerk en wat een geniale belichting. De shots zijn vaak zo gecomposeerd alsof je naar een schilderij zit te kijken, echt fenomenaal mooi. Het verhaal is niet overal even boeiend, maar er valt desondanks veel te genieten en Ryan O'Neal is perfect in de weinig sympathieke hoofdrol. De subtiele momenten van humor zijn ook geweldig. Al met al op en top een Kubrick-film: zorgvuldig opgebouwd en meesterlijk in elkaar gezet. Dit is over honderd jaar nog steeds een lust voor het oog.

Vermakelijke maar uiteindelijk wel wat standaard komedie, met een grappige rol van Wilson als sullige ladies man. Het script lijkt aanvankelijk lekker onvoorspelbaar, maar na een tijdje verloopt alles helaas toch op nogal conventionele wijze. Niet alle grappen werken ook even goed, maar de cast heeft er zin in en de dialogen zijn vaak hilarisch. Had wellicht nog wel iets meer ingezeten, met een sterker script en een visueel meer interessante aanpak.

Inventieve low budget-horrorfilm met een verrassend effectief script, waardoor je de vele tekortkomingen van de film best door de vingers wilt zien. Leuke stopmotion-effecten ook hier en daar. Het akteerwerk stelt weinig voor en visueel valt er ook niet veel te beleven, maar door de levendige sfeertekening en bizarre plot heeft het allemaal toch een bepaalde charme. Ja, zo worden ze niet meer gemaakt...

IJzersterk grimmig drama over de kolonisatie van het onvruchtbaar geachte deense Jutland in de achttiende eeuw. Mads Mikkelsen is voortreffelijk in de stoïcijnse hoofdrol en de plot steekt bijzonder meeslepend in elkaar. Visueel ziet de film er daarnaast prachtig uit. De zoveelste geslaagde samenwerking van Mikkelsen en scriptschrijver Anders Thomas Jensen.

Vlotte aktiefilm, niet bepaald geloofwaardig qua plot maar best onderhoudend. Idris Elba is perfect gecast, al is zijn rol weinig meer dan een stoïcijnse versie van zijn personage in Luther. Verder wordt de film degelijk opgebouwd qua spanning en zijn de aktiescenes bovengemiddeld goed.

Gezien in de ultimate edition, die over de drie uur klokt. Dat is natuurlijk veel te lang voor een dergelijke film, zeker gezien de karige plot. Het wil maar niet echt episch en meeslepend worden. De personages zijn te vlak, de sfeer te somber en de aktiescenes en special effects te gewoontjes. Van regisseur Zack Snyder zijn we daarnaast wel wat meer vaart en spektakel gewend. De film opent sterk en het eerste uur is goed te doen, maar daarna begint de boel te slepen en kruipt de film naar een nogal standaard en zelfs een beetje saaie finale. Nee, het enige epische aspect van deze film betreft de lengte.

Lekker duister en grimmig, maar ook erg lang en niet heel bijzonder qua plot. We hebben het allemaal eerder en beter gezien in de Nolan-trilogie. Er zijn evenwel veel sterke momenten (bijvoorbeeld een te gek in beeld gebrachte autoachtervolging), visueel steekt de film indrukwekkend in elkaar en de supporting cast is prima, met vooral Zoe Kravitz erg goed als Catwoman. Pattinson vind ik wat wisselvallig in de hoofdrol; hij ziet er wel cool uit maar ontbeert de benodigde dreigende uitstraling. Hij is iets te onzeker en bedeesd. Maar goed, dat zal wel goed komen in het tweede deel, dat natuurlijk onvermijdelijk is. Hopelijk wordt die wel wat beter.

Interessante en na al die jaren nog steeds vrij actuele film, over de strijd in Algiers tussen de franse bezettingsmacht en algerijnse vrijheidsstrijders. De documentaire-achtige aanpak in groezelig zwart/wit, met veel handheld camerawerk dat dicht op de huid zit, is behoorlijk doeltreffend, net als het gebruik van niet-professionele akteurs. Hier en daar een beetje knullig, vooral in de aktiescenes, maar destijds moet dit vooral visueel een behoorlijke impact gehad hebben. Aparte muziek ook van een toen nog onbekende Ennio Morricone. Hier en daar herkende ik wat riedeltjes die hij later opnieuw zou gebruiken in The Untouchables.

Eersteklas documentaire over acteur en semiprofessional honkbalspeler Bing Russell (vader van Kurt), die in 1972 besluit een financieel onafhankelijk A Minor League Baseball team op te richten in Portland. Wat volgt is zowel verbijsterend als vermakelijk. Opgebouwd rond geweldig archiefmateriaal is dit een fraai in elkaar gezette en kunstig gemonteerde documentaire, voorzien van leuke hedendaagse interviews met de sympathieke betrokkenen.

Krachtig, visueel overtuigend in elkaar gezet drama, met een indrukwekkende cast en een belangrijk onderwerp. De keuze van regisseur Townsend om de perspectieven van alle betrokken partijen te laten zien pakt overwegend goed uit, met als resultaat een rijke, goed uitgewerkte film. Helaas krijgt de kijker tegen het einde toch het onvermijdelijke moraallesje voorgeschoteld, maar gelukkig blijft dit binnen de perken. Verder is niet alles even subtiel in beeld gebracht, maar de goede bedoelingen van de filmmakers komen in ieder geval wel over.

Black Hawk Down meets Independence Day, maar het resultaat is minder effectief dan ik gehoopt had, helaas. De schuld ligt vooral bij het ongeïnspireerde script, dat absoluut niet verrassend is en slechts voortborduurt op reeds bekende plotelementen. Het foute patriottisme is ook niet van de lucht. De cast is ook weinig bijzonder; Eckhart doet zijn best in de hoofdrol maar zijn personage blijft van bordkarton. Visueel is de film wel indrukwekkend, ondanks de soms storend schokkerige handheld cameravoering en de nogal clichématig uitgwerkte aliens. De special effects zijn uitstekend, vooral in het eerste half uur van de film, wanneer de wereld wordt overspoeld door de buitenaardse indringers. Dit eerste half uur is gelijk ook het beste gedeelte van de film- de toenemende paniek en spanning worden hier mooi opgebouwd. Daarna is het behelpen, tot en met het vrij belachelijke einde.

Dit oudje had ik nog niet eerder gezien, maar doet het nog prima. Vooral de vele luchtgevechten zien er heel goed uit, natuurlijk oneindig geholpen door het feit dat er vrijwel alleen maar echte vliegtuigen gebruikt zijn. Probeer die nu nog maar eens bij elkaar te krijgen! Op de grond is het helaas wel wat minder interessant allemaal. Het is hoofdzakelijk een komen en gaan van grote namen die niet zo heel veel te doen hebben en er is niet veel ruimte voor de ontwikkeling van de vele personages. Overigens wel leuk dat er flink wat aandacht wordt besteed aan de duitse kant van het gebeuren, compleet met akteurs die voor de verandering in de eigen taal spreken.

Qua vorm wat ongepolijst, met een ratjetoe aan lelijk in beeld gebrachte interviews met betrokkenen, maar inhoudelijk bijzonder informatief en vooral aangrijpend. En wat een geweldig archiefmateriaal. De nasleep van de kernramp, alsmede de impact op de overlevenden en de omgeving, wordt gedetailleerd uit de doeken gedaan, op bijzonder ontluisterende wijze. Intens en meeslepend.

Logge, veel te lange en vaak ongeloofwaardige oorlogsfilm, die evenwel best vermakelijk is. Het is even inkomen en doorbijten, met een vrij waardeloos eerste uur, maar zodra de tanks beginnen te rijden komt er letterlijk en figuurlijk schot in de zaak. Met name het laatste uur is behoorlijk spannend. Visueel erg wisselend; hier en daar zien bepaalde shots er erg lelijk uit, met een zeer goedkoop ogend gebruik van achtergrondprojectie, maar op andere momenten zijn de groots opgezette aktiescenes erg spectaculair.