Opinions

Dit deel staat vol van geweld maar anderzijds wel weer knap dat er weinig over de top actie en effecten nodig zijn om een geweldig verhaal te vertellen. In die zin is het een zeer volwassen film die narratief toch zeker iets te bieden heeft. De enigste vraag die mijn vrouw en ik ons stelde was het feit dat we het wel bizar vinden dat zo'n jonge kinderen al zo vroeg in hun leven worden geconfronteerd met zo veel geweld(ook al is het maar een film, maar toch!) Dat even ter zijde. Verder een prima deel binnen de franchise, echt sterk, zeker!

Zeer verfrissende heist film met een typisch heerlijk sfeertje. Acteurs die allen een leuk en uitgebreid karakter kunnen neerzetten en dit ook met veel plezier doen. Het verhaal ironisch en daarom ook uitermate grappig. Erg genoten van deze film boordevol met bekende acteurs.

Lola vers la Mer is een leuke soort van roadtrip waarin vader en zoon met elkaar worstelen en vooral ook met zichzelf. Erg goed uitgewerkt. Geen seconde verveeld.

Laat voorop staan dat wat je zaait zul je oogsten. M.a.w. met jaren lange financiering van de Taliban door de VS is er een groot antiwesters terroristisch bolwerk ontstaan. Bizar stukje oorlog voeren wat de VS niet vreemd is.

Nu de film over missie 'operation Red Wings' waarbij Taliban leider Ahmad Shahd gevangen of gedood moest worden.

Damn wat een film is dit zeg!!

Het eerste half uur is het behoorlijk clichématig. Je krijgt allerlei sappige beelden te zien over dollende soldaten en hun verlangens naar het thuisfront waarbij je denkt daar gaan we weer.

Maar na een half uur begint het echt serieus te worden en is de spanning te snijden. Je krijgt als kijker het gevoel dat je helemaal meegezogen wordt in de missie.

De beelden liegen er niet om en je ziet hoe ongelooflijk sterk deze 'Islamitische revolutie ' zich ontketent in de vorm van valse interpretatie van het begrip 'Jihadisme'.

De prijs voor 'humanity and rules of engagement' liggen hier aan ten grondslag, en hier zal de film ook indrukwekkend mee eindigen. Ongelooflijk mooi te zien dat dit bizar stukje oorlog voeren vooral niet de keus is geweest van de Afghaanse burger zelf.

Echte aanrader die zeker indruk maakt en dus blijft hangen. Verder alle credit voor Mark Wahlberg. Als men al twijfels had aan zijn acteerkunst, dan zijn die nu toch echt van de baan.

The Long Kiss Goodnight een filmpje wat vrij aardig begint maar snel in elkaar zakt als een plumpudding. Erg jammer want de ingrediënten waren wel aanwezig. Alhoewel dit niet mijn twee favoriete acteurs zijn.

Long Shot een film met geen bijster intelligent plot maar zeker een geslaagd platform voor de twee hoofdrolspelers. Deze twee zou je in eerste instantie niet snel samen in een film bedenken maar nu juist dat lijkt de verrassing die uiteindelijk meer dan geslaagd blijkt te zijn.

Longlegs is zeker geen verkeerde film om te kijken. Verhaaltechnisch niet groots maar pakkend genoeg. Het sfeertje verraadt zichzelf toch enigszins want er is een gekleurde lens nodig om het een en ander gestalte te geven. Ik vind dat soort keuzes altijd wat te simpel. Niettemin prima vermaak voor een kijkbeurtje en daarna zoals bij zo velen weer gauw vergeten.

Lord of War is een film die verhaaltechnisch leunt op de wapenhandel en hier met enkele feiten een interessante film van weet te maken. Film technisch wordt er veel aandacht geschonken aan het geheel. Het camerawerk en de muziek dragen hier aan mee. Alles is tip top vertegenwoordigd en maakt het erg amusant om naar te kijken. Nicolas Cage laat zien dat wanneer zijn platform ok is, zijn acteerwerk ook ok is. Al met al een prima film.

The Lost Boys een film met een onderwerp wat is uitgemolken tot het bot. Wat het dan toch uniek maakt is de setting van het plaatsje en een kermis waarbij vrolijk van wordt als je terug denkt aan vroeger. De sfeer en de uitvoering met de heerlijke jaren tachtig muziek maakt het een genot wat nooit zal vervelen.

Cinematografisch schitterend(ondanks donkere locaties) en narratief ook zeker niet slecht. Het verhaal is ook gewoon indrukwekkend door het mysterieuze karakter. Mijn twijfels over de rol van Charlie Hunnam blijven bestaan. Weet ondanks dat hij het niet slecht doet niet zeker of hij wel geschikt was voor deze rol en hem wel volledig kon dragen.

The Lost Wife of Robert Durst een verfilming van een waargebeurd verhaal vond ik een ontzettend sterke film. Alles werd prima uiteengezet en het acteerwerk zeer goed. Je kijkt je ogen uit wat er allemaal plaatsvindt. Onbegrijpelijk maar waar.

The Lost World: Jurassic Park 2 is een typisch voorbeeld van een film die niet kan tippen aan zijn voorganger. Eigenlijk op geen enkel front. Het blijven heerlijke films om te zien en heb er zeker van genoten maar aan de andere kant toch wel echt het mindere deel uit de franchise. De makers hadden beter even kunnen wachten totdat het brein iets creatiever zou worden dan deze haast plichtmatige stempel.

Sterke biografische film over het leven van muzikant-songwriter Brian WIlson, medeoprichter van The Beach Boys. De film snijdt tussen twee periodes uit het leven van Brian waarbij zijn artistieke vaardigheden aan bod komen en psychische aandoening hem noodlottig wordt. De prestaties van zowel Paul Dano en John Cusack zijn briljant en hun emotionele optredens zijn serieus Oscar waardig. De film weerspiegelt de donkere kant van al de zonnige muziek die The Beach Boys hebben voortgebracht.

Love Actually is een film die het vooral moet hebben van een gerenommeerde cast die er met z'n allen een heus vast van proberen te maken. Qua inhoud was het allemaal weinig diepgaand. Het is vooral verstand op nul en ervaar het feelgood gehalte.

Love and Other Drugs vermakelijke film met twee acteurs die er erg veel zin in hadden. Verder niet echt veel om handen. Aardig om gezien te hebben.

Love, Simon is een mierenzoet en zware feel good movie. Weet niet of dit met het thema wat het behandelt allemaal even realistisch is? Vandaar vind ik het een ietwat lastige film om te beoordelen. Hij kijkt als film lekker weg maar mijns inziens zwaar onrealistisch.

The Lovely Bones is een niet alledaagse film die om deze reden voor mij ontzettend interessant was. Verhaaltechnisch fraai en idem uitgewerkt. Ondanks het zware thema vond ik het toch bijzonder en mooi.

Het charisma van Javier Bardem rijkt mijns inziens niet ver genoeg om Pablo te etaleren. Verder waren de wat oppervlakkig uitgezochte fragmenten uit het leven van deze cocaïne koning voor mij niet interessant genoeg om de film enigszins te kunnen waarderen.

Lowlife een ietwat krankzinnig maar zeker te waarderen filmpje. Plot wat vernuftig leuk in elkaar smelt en karakters die allemaal een leuk verhaal hebben te vertellen. Zwarte humor wordt afgewisseld voor de nodige dosis geweld. Heb me er prima mee vermaakt.

Luce is in alle facetten een over het paard getilde cliché film die zo inspiratieloos is en "prima" volgens de boekjes verloopt dat het haast tenenkrommend slecht is. Op de vader en de moeder na waren de acteurs middelmatig tot slecht. Het was voor mij om deze redenen dan ook allemaal zeer ongeloofwaardig. Ik voelde het niet en kon er dan ook helemaal niets mee.

Een film met een eenvoudig verhaal waarbij je gaat meeleven tot het eind. Op zich erg knap maar men beschikt hier wel over het icoon van zijn tijd Harry Dean Stanton. Een mooi laatste optreden naar de onvermijdelijke vergankelijkheid.

Het grote probleem bij deze film is de inhoud, die verre afstaat van logica en er ook nergens serieus de moeite voor neemt om überhaupt -iets- wetenschappelijk te willen verklaren. Het gegeven dat men maar tien procent van de hersencapaciteit gebruikt is een uiterst bijzondere stellingname. Honderd procent van de hersenen wordt gebruikt, zij het niet op andere tijdstippen en voor verschillende doeleinden. Bij Lucy zou het er op neer moeten komen dat zij ten alle tijden gebruik kan maken van de volle hersencapaciteit, waardoor ze over psychologische bevoegdheden en een nadrukkelijk telekinetische gave beschikt. Deze expansie zal haar uiteindelijk moeten leiden van immanentie naar transcedentie. Haar psychologische bevoegdheden hebben vooral een empathisch karakter, terwijl ze hier in de film verre afstand van neemt. Niemand doet haar iets en om het minst geringste maakt ze iedereen koud i.p.v. dat het haar iets doet.

Veel van deze ridiculiteit wordt gecompenseerd met veel technische hoogstandjes en actie. Visueel gezien is het allemaal wel knap, maar weinig bijzonder. De actie kent ook een ongeloofwaardig en repetitief karakter waarbij personen als wezens naar het plafond verdwijnen en alles en iedereen in slaapstand naar de grond vliegt. Het meest banale was nog wel de scene waarbij de drug in Lucy loskwam. Daarbij was het net alsof je naar een scene uit The Exorcist zat te kijken.

De casting met Scarlett Johansson als de protagonist is vrij voor de hand liggend. Eerdere optredens in o.a. Under the Skin, Her en Captain America laten zien dat zij als actrice ver van de menselijkheid lijkt af te staan. Laat voorop staan dat ze het zeker niet slecht doet, maar het automatische karakter komt hierin helaas nadrukkelijk naar boven en had haar bijdrage door ieder ander willekeurig actrice zo ingevuld kunnen worden. Morgan Freeman is zoals we gewend zijn steady en doet gewoon zijn ding. De aandacht gaat vooral uit naar -Oldboy- Min-sik Choi die als Koreaanse über-gangster een zéér toevertrouwde invulling waarmaakt.

Wanneer je binnen dit genre graag naar dit soort films kijkt dan raad ik toch eerder Limitless of Transcendence aan. Deze films nemen de verhaallijn vele malen serieuzer en zien er qua acteerprestaties en vorm veel beter uit dan deze kansloze productie Lucy.

Lukas is een dertien in dozijn film die toch weet te boeien. Dit is grotendeels te danken aan een heerlijke setting en aan Jean-Claude Van Damme. Hij acteert goed en past perfect in deze film. Indien je van JCVD houdt dan is deze film een van zijn betere werkjes van de laatste jaren.