Opinions

Inderdaad een redelijk bizar indiefilmpje, dat uiteindelijk toch wel leuk is. De eerste 15 minuten had ik 'm bijna afgezet door alle ellende, herrie, onrustige kinderen, irritante personages etc.

Op de één of andere manier werkt het einde toch wel bevredigend. Het is alleen een beetje vreemd om zo'n absurdistisch gebeuren te koppelen aan de oorlog en in het bijzonder een achtergebleven gezin van een soldaat. Rare wisselwerking tussen realiteit en zwarte humor.

Beetje vreemde film. Enerzijds is Rifka Lodeizen lichtjes geweldig, anderszijds is alles om haar heen een beetje onnozel geschreven.

Het begint al bij de eerste de beste pizza bezorger die maar een minuut of 10 blijft hangen en haar vervolgens aanvalt . ehm...

En alles wat erna gebeurt op het platteland is vooral erg aardig gespeeld, maar de makers denken dat ze door weinig karakteruitdieping mee te geven een indruk geven van 'zo lijkt het intelligenter en geven we geen hapklare antwoorden' of zoiets sufs.

Met als gevolg dat je alles wat ze doet een beetje voor kennisgeving aanneemt en geen idee hebt waarom ze iets doet.

Mooie film, beklemmende momenten, maar ik had te vaak het gevoel dat er meer had ingezeten.

Weet niet precies waar het aan ligt, de lengte wellicht die weinig ruimte laat voor veel verdieping.

Hmm.. na Pontecorvo´s documentaire-stijl Battaglia di Algeri te hebben bewonderd is dit toch wel andere koek.
Nogal dramatisch allemaal, niet in het minst door het nogal expressieve acteerwerk van Susan Strasberg (dochter van acteergoeroe Lee, die begrijpelijk genoeg nadien vooral naam maakte in horror-producties). A bit too much allemaal, net als de concentratiekamp-romance...

Aan de andere kant is het voor 1960 nog aardig grimmig neergezet dat kamp inclusief rokende ovens en inzicht in wat noodzakelijk is om te overleven in zo'n kamp (al loopt er ook weer geen Amon Göth rond).

De muziek tenslotte is zeer aardig, en dat terwijl ik doorgaans een grafhekel heb aan klavecimbels.

Heb de berichten hier niet allemaal gelezen, en het zal ongetwijfeld veelvuldig besproken zijn, maar het echt meest opmerkelijke aan deze film was toch wel dat de hoofdpersoon in een film met deze titel kung fu leert ipv karate... Merkwaardig.

Verder een typische jeugdfilm. Ik neem althans aan dat het niet voor volwassenen bedoeld is. Dat zoontje van Smith was nogal irritant en bijdehand, maar Chan zien vechten blijft altijd wel tof.

Matig gebeuren dit, met name ook door de belachelijke speelduur.

Stelt niet heel veel voor, maar toch best leuk om te zien, met name door de innemende familie (al is moeders soms wel iets te nadrukkelijk aanwezig, gelukkig is Karsu wel zo recalcitrant om dat maar niet al te serieus te nemen).

Karsu is al een schatje, maar de kleine krullebol Karsu van vroeger die je soms ziet is al helemaal om op te vreten, haha.

Kan zowel de positieve als negatieve reviews wel begrijpen, maar vond dit zelf toch wel een onverwachts erg lekker filmpje!

Muzikaal echt ontzettend fijn (van metal tot hiphop tot blues tot traditionele muziek, allemaal prima) en de film heeft natuurlijk een heel groot deel van z'n charme te danken aan dat we Teheran nog nooit op deze manier gezien hebben. Integendeel zelfs. Lekker fris, jong en rebels.

Maar inderdaad, als film met verhaal moet je dit niet bekijken. Ik werd soms ook wel een beetje moe van die druktemaker die van hot naar loopt om mensen te bezoeken. Beetje chaotisch vaak.

Toch een dikke 3,5 met misschien meer to come! Dit soort muzikale films kun je namelijk gerust vaker zien en qua sfeer was het ook zeer in orde.

Vooral vakkundig gemaakte film, maar inderdaad niet de gehele speelduur boeiend.

Ik heb ook een beetje het idee dat het veel interessanter is als je iets af weet van deze gebeurtenis of de Poolse oorlogsgeschiedenis en Russische invloed.

Einde is wel erg aangrijpend.

Ik vond hem ook niet zo goed als ik gehoopt had. Vooral weinig verheffend.

Tuurlijk, Lewis zet (alweer) een fantastische rol neer. En sommige scenes maken veel indruk.

Maar het geheel is wat te voorbijgaand. Teveel een opvolging van (onsamenhangende?) gebeurtenissen. Zoiets kan krachtig werken, maar hier is dat niet zo.

De hele look en feel van de film, sfeertechnisch, is erg aardig, en doet me gigantisch veel denken aan Day Night Day Night. Hoewel het basisgegeven daar anders is, is het precies hetzelfde uitgewerkt, ook zo'n rondzwervende eenling in New York, met precies diezelfde camera dicht op de huid.

User goongumpa vond er aan zijn stem te zien kennelijk weinig aan maar ik vond dit een heerlijke docu.

Een warme docu over een enorm fijn mens, misschien wel de beste jazztrompettist ooit, Clark Terry, en zijn leven als muzikant en docent op universiteit.

De film richt zich daarbij op zijn relatie met zijn protege Kauflin en hun relatie is hartverwarmend zonder sentimenteel te worden.

Heerlijke muziek, fijne sfeer (jazzy New York), warme personages, vriendschap, ouderdom, overleven, doorzettingsvermogen, genoeg humor en een lieve blindegeleidenhond.

Ik zag hem laatst, niet echt een aanrader hoor. Er zit wel een geinig sfeertje in, mede door de Tangerine Dream muziek en enkele vroege rollen van Gabriel Byrne en Ian McKellen o.a.

Maar de special effects zijn behoorlijk verouderd en het algehele verhaal is niet bepaald geweldig.

Er zitten een paar erg goede scenes in deze film. Het acteerwerk is ook meer dan prima, maar dat geforceerd shockerende is niet echt aan mij besteed.

Hm,.. zo lyrisch ben ik er ook weer niet over. Het isinderdaad wel knap gemaakt en bezit wel wat grappige scenes, maar het deed me vooral denken aan films als The Inspector General van Danny Kaye. En dat zijn niet echt mn favoriete films.

Absoluut geinig tienerfilmpje. Soms een wat vreemde combinatie van humor en geweld, maar het werkt allemaal vrij oke.

Moet wel zeggen dat het ook weer niet zoooooooo gigantisch geweldig is als de recensies doen beloven, maar goed.

Halfje extra voor de geweldige Hit-Girl als belangrijkste troef van de film.

Beetje vreemde film, waar ik in het begin echt aan moest wennen en zelfs behoorlijk vervelende humor vond hebben, maar naar verloop van tijd steeds meer begon te waarderen.

Het karikaturale wilde maar niet echt overkomen in het begin, zo kwam er al snel een raar soort komische/sadistische mengeling waar ik niet zoveel mee kon met dat vreemde gedoe met die pedofiel als dieptepunt. Misschien een soort cultureel verschilletje tussen mij en meneer Kitano.

Naar verloop van tijd werd het toch meer een echte komedie met wat slapstick-achtige momenten, waardoor ik me al wat meer op m'n gemak voelde .

Zeer fijne muziek ook en die prettige rustgevende beelden werken heel subtiel mee aan het sfeertje.

Ik heb deze film al gezien!

Serieus, heb 'm gehuurd omdat ik Kill Bill 2 binnenkort dan meteen kan bekijken en ik was te laat voor de bios en wilde per se geen gedownloade versie zien, omdat hij me enorm goed leek.

Erg, erg wisselend gevoel bij deze film. Ik geef puur op gevoel 4 sterren, omdat deze film in bepaalde opzichten (combinatie van visueel genot, geweldige muziekkeuze en een aantal zeer originele vondsten) zwaar verheven is boven de films die ik 3,5 heb gegeven (het aantal sterren wat ik eigenlijk wilde toekennen).

Toch kan ik niet ontkennen dat ik best wel teleurgesteld ben. Ik bedoel een Tarantino-film zonder coole personages en dialogen...wtf?

Ik lees in een paar berichten hiervoor dat mensen het tot aan de House of (nog iets) bij Lucy Liu heel gaaf vonden, maar daarna helemaal niet meer.

Ik heb eigenlijk het tegenovergestelde, vanaf dat ze in Japan kwam vond ik veruit het beste gedeelte. Dat trekt het gemiddelde dus behoorlijk omhoog, vooral omdat er toen geen halfbakken poging meer werd gedaan tot een verhaal.

Anyway, ben benieuwd naar deel 2.

Merkwaardig dat die kfc scène hier juist zo geroemd wordt. Verreweg de grootste faalscene van deze film.

Friedkin probeert een hoop maar weet nooit een echt zuidelijk, stylish neo-noir sfeertje a la John Dahl te creëren. Mcdinges in de hoofdrol is de sterkste troef.

Het is inderdaad een film die ergens in de verte doet denken aan neo-realistische films als La Terra Trema en Stromboli. maar dan anders.

Op zich niet slecht maar buiten de extreme soberheid wel zeer langdradig...

Oke, er wordt een rauw en realistisch sfeertje neergezet en de muziek is wonderschoon, maar de personages, het acteerwerk en vooral de gebeurtenissen... niet al te bijzonder zeg ik vol understatement.

Inderdaad niet al te best, wat wel viel te voorspellen met dit verhaal, en bovendien onorigineel. Maar toegegeven, er komen talloze slechtere komedies uit elk jaar, dus wat dat betreft snap ik het imdb cijfer ook niet helemaal.

Met name Heigl is altijd leuk en toch 1 van de betere actrices in dit genre die zo'n komedie moeiteloos naar een wat hoger niveau trekt.

Al is dat nog steeds niet veel natuurlijk.

Niet echt verwacht omdat het onderwerp me niet zo boeiend leek maar Scorsese heeft het toch weer gepresteerd de tot nu toe beste film van het jaar af te leveren, wat ik eigenlijk Oppenheimer had toebedeeld.

Van de beginscene, de sfeerschepping, de sublieme Robbie Robertson muziek tot het ijzersterke acteerwerk van de hele cast, de prachtige cameravoering en Marty's hogeschool storytelling; alles is tot in de puntjes zo goed gedaan dat de 3,5 uur voorbij vliegen. Vakwerk.

Overigens wel eens met Basto hierboven dat het onder het thuiskijkpubliek beduidend minder gewaardeerd zal worden. Their loss.

Ik ben wel een beetje klaar met Lanthimos.

Het begon met Dogtooth goed maar heb het trucje nu wel weer gezien. Telkens maar weer die anarchistische nare benadering van wereldse dilemmas in symboliek zonder enig doel. meh.

Het is zelfs bijna puberaal.

Heb het idee dat hij zich beter bij het toneel had kunnen laten.

Of hij moet als een Haneke opeens iets totaal anders uit de hoge hoed toveren.

Heb door Lanthimos zelfs aan de ooit leuke frisse acteur Farrell een hekel gekregen.

Rare film, het was me ook niet duidelijk wie nou de bad en de good guy was..

Verder een standaard kat-en muisspelletje.

Hollywood beledigt de kijker weer eens door iemand een film lang perfect Amerikaanse volzinnen uit te laten spreken en dan door een accentje willen laten denken dat het een Oost-Europeaan is. Zo werkt dat dus niet.

Zo iemand zegt niet 'Dont mind f I do' of 'I am going to rough it again' om maar wat te noemen. Te dom.

Toch maar gehuurd, omdat hij schijnbaar niet goed genoeg is om een keer op TV uit te zenden (zucht..). Afijn, de film was precies zoals ik verwacht had. Sterk verhaal, uitstekend verfilmd en veel karakteristieke personages. Vooral Sterling Hayden is echt geweldig. 4 sterren dus.

Inderdaad, die dino-gevechten had ik op een gegeven moment wel gezien. Vond de CGI's ook niet altijd even mooi eerlijk gezegd (die rennende dino's of Kong in het centrum van NY).

Maar al met al toch prima vermaak, leuke popcornfilm, die qua verhaal nauwelijks iets toevoegt aan het origineel, maar wel erg prettig wegkijkt.

Beetje traditionele film, maar niettemin zeer de moeite waard, prima gemaakt.

Met name Firth en Rush zijn echt ijzersterk en eigenlijk de gehele cast doet het meer dan prima, alleen Timothy Spall als Churchill vond ik niet zo'n geslaagde zet.

Geinig verhaal ook wel wat voor mij compleet nieuw was.

En met de 7de van Beethoven in de climax heb je mij al snel gewonnen.

3,5*!

halve ster verlaagd; eigenlijk is alleen Bill Murray de moeite waard hierin (maar dan ook wel erg goed) en het geweldige 'Showdown' van E.L.O. bij de bowlfinale. Voor de rest echt te flauw en banaal.

Eigenlijk behoorlijk slecht, maar stiekem toch wel af en toe gelachen om de typische Greeklish humor. Not Jimmy, Tzimmi

Vaak flauw, soms goed voor een glimlach

Belangrijkste is dat ik hem speciaal heb gekeken om het warme vakantiegevoel en dat is zeker gelukt. Ik was de winter buiten eventjes helemaal vergeten.

Er zit trouwens ook echt een beeldschone actrice in de film, Cosima Coppola.

Uiteindelijk toch wel een knappe, aparte film. Het eerste gedeelte had ik toch wat moeite met alles wat getoond werd. Het was gewoonweg niet écht heel boeiend, kwam wat geforceerd over en de onsympathieke personages bleven zich opstapelen.

In het tweede gedeelte komt er dan opeens een hoop los. Ik begon onbewust steeds meer mee te voelen met die man. Ik vond het mooi overgebracht hoe zo'n ingetogen iemand uit zo'n dorp in een stad als Japan compleet andere zaken beleeft en toch op zijn eigen manier invulling aan geeft. Doet je een beetje denken aan: 'als alles helemaal mis gaat, kun je nog altijd iets moois beleven aan de andere kant van de wereld. '. Hou ik wel van.


Vond verder de buitenstaandersvisie op hectisch Tokyo eigenlijk een stuk overtuigender dan in een Lost in Translation bijvoorbeeld.
Ook aardige muziek, klonk een beetje als Hisaishi-riedeltjes.

Ik vond het juist een geweldige noir. Perfecte hoofdrol van Meeker (Glen Ford eat your heart out), heerlijke ingewikkelde dames, een geweldige auto (dat geluid ) en natuurlijk een ingenieus goed verhaaltje.

Was dat koffertje geen inspiratie voor Pulp Fiction toevallig?

'Wel aardig'.

Het is allemaal niet slecht gemaakt, maar ik heb het inmiddels wel een beetje gehad met films over zielige nerdjes en de nog grotere losers die hen zo nodig moeten pesten.
Is inmiddels wel heel erg ver van m'n bed geworden, misschien dat het voor scholieren allemaal nog wel aansprekend is.

Gemiddelde hier en vooral op imdb vind ik wel heel ver gaan. Zo goed is de film toch echt niet.

Ik zal het woord 'overdreven' niet in de mond nemen, maar even terugdenkend aan mijn eigen middelbare schooltijd kan ik me zoiets als dit in de verste verte niet voorstellen. Er is dan wel heel veel veranderd op school...

Grootste probleem is zoals zo vaak met dit soort films dat het wel erg zwart-wit is neergezet en karikaturaal wordt.
Als je binnen 10 minuten weet dat die pa een wapengek is weet je al hoe het gaat aflopen.

Je wordt zo als kijker ook wel erg op de hand van de uiteindelijke killers gezet.

Sterker nog. Toen ze aan het einde die school binnenliepen en begonnen te schieten had ik echt zoiets van 'ja, ga door!, pak die ene eikel! raak hem nou man!' .

Dat kan toch niet de bedoeling zijn. Beetje merkwaardige 'boodschap' komt er zo naar voren.