Opinions

Er was eens een oud stationnetje en een vechtlustige mooie vrouw... En zo duiken we ruim een half jaar terug in de filmgeschiedenis van de westerns. Op Amerikaanse grond, Deense korte fragmenten, maar toch volledig de Amerikaanse sfeer van de goeden en de slechten verweven in een vlot verhaal dat voldoende ruimte geeft. Tijd voor verveling was er niet. Ook al duurde de film ruim anderhalf uur. Mocht zelfs wat langer.

Vlotlopend verhaal en keiharde confrontaties. De kleuren, het dorre landschap met houten vervallen huisjes en zeker de muziek doen het tussen enkele onweders door.

De cast vertolkt meesterlijk en de kogels treffen raak.

Voor deze meesterlijke prent houd ik 3,5 punten achter de hand.

Een trilogie vanuit een psychiatrische instelling waarin drie patiënten verschillend reageren op hun eigen leven waarin de dood en leven een belangrijke rol spelen.

Het is een griezelthriller waarin de drie karakters uitzonderlijk goed geacteerd worden.

Ik vermoed dat ik deze film een tweede maal moet zien om hem te begrijpen want ik vermoed dat er veel meer in deze film zit dan het oppervlakkig verhaal.

En terecht "perceived", alleen al voor het acteertalent lijkt me deze prent al zwaar ondergewaardeerd en verdient de gelegenheid van inhoudelijk te groeien.

Tot nader inzien geef ik deze film een score van 3,5*

Gebaseerd op een werkelijke gebeurtenis heeft me deze film geraakt tot in het diepste van mijn hart. Treffend hoe zo'n commune een afgod kan eren die niets anders dan geestelijk gestoord is.

Naar vandaag toe krijgt de gekende uitspraak: liefde is blind, nog meer kracht.

Het scenario zit fantastisch in mekaar en de cast vertolkt uitstekend. Vooral de hoofdrolspeelster "Paula" of wel Polly Walker.

Een uiterst gevoelig drama dat soms ongeloofwaardig kan overkomen.

Ik wens dit geen mens toe. Een maxi-Dutroux-verhaal waarbij deze beklaagde levenslang veroordeeld werd maar toch in 1999 vrij kwam en ongelooflijk maar waar nog 3 vrouwen had die van hem kinderen kregen, in de buurt woonden en in hem bleven geloven.

4,5*plus.

Het was een Spielberg. Maar hij ontgoochelde mij een stuk.

Het eerste half uur met D-day was het sterkste stuk van de film.

Voor de rest leek het mij een uitdovend familieverhaal met sterke oorlogsmomenten die me wat té geforceerd overkwamen.

Ik moet deze 26 in de top herzien. Vermoedelijk was het mijn dag niet om met zulk verhaal mee te leven.

De acteurs waren prima. Maar de inbreng van Tom Hanks leek me erg sober bijgekleurd.

Deze 2,5 uur durende film ontgoochelde mij en kon best een heel stuk ingekrompen worden om kracht bij te zetten en geloofwaardiger over te komen.

Sorry. Mijn mening. Zal ooit nog eens herzien, maar geef nu de gemiddelde punten die eigenlijk voor mij te hoog liggen. Maar na 2.378 berichten staat de waardering al vast op 4,1 punt. Ook de amper 62 meningen duiden over het geheel op twijfels. Vermoed ik. Dus!

Een ongeloofwaardig verhaal gevuld met voortdurend schieten in het wilde weg.

Alleen de vijand spat, wat overdreven, vlot uit mekaar.

Het had veel beter kunnen zijn, maar eens je aan het kijken bent blijf je tot het einde.

De verfilming is niet altijd correct. Bv de truks met het vliegtuig in de bergen laten duidelijk merken dat het studiowerk is.

2,5 punten waard. Zeker niet meer.

Erg eigenaardige film waarbij je dagdromen of werkelijkheid door mekaar slaat.

Past helemaal bij Ben Stiller die daarmee een prachtige rol neerzet.

3.5*

Een samenkomst van ex-en wachten op de hoofdpersones in het verhaal dat zich rond een tafel afspeelt.

Nadat het verleden nog eens wordt opgerakelt eindigt de film in een afrekening.

Hoe eigenaardig ook. Ik kon de voortdurende dialogen niet verlaten.

Deze film was evenmin langdradig.

Aanbevolen omwille van het doordacht verhaal dat je in vele films mist. Bovendien is de cast goed gekozen en de vertolking opperbest.

Toch een 3,5* voor een kort maar verrassend plot.

Een aangrijpende thriller die zich geraffineerd opbouwt tussen IRA en het familieleven.

Heel aardig vertolkt door de twee hoofdpersonen. Het moeder-instinct speelt hier in twee generaties een belangrijke rol.

Vertrouwen is aan beide kanten zoek en dat maakt het net zo spannend tot het laatste moment.

Het verloop is vlot. Ook al zit men voortdurend in twijfels en achterdocht te puren.

Het verhaal lijkt uit het echte leven geplukt. Zoals dat begrafenismoment een top is van doordrijvers die hun leven volledig inzetten voor hun doel.

Voor wie de IRA-toestanden gevolgd heeft beseft hoe gevoelig de snaren op mekaar moeten afgestemd zijn om te overleven.

Voor mij een 4.0 waard ondanks de eerdere lage scores.

Och, ik heb gekeken zonder nadenken. En dan kan zo'n film er wel door.

Het begin van de film gaf me hoop op een spannende actiefilm.

Maar bij het binnenrijden van een rustig dorpje waar nooit iets gebeurt werd het allemaal erg doorzichtig en vooral een tijdloos rijtje gebeurtenissen die sterk overdreven overkwamen. Zelfs doorzichtig ongenietbaar.

Naast het bijna bloot feestje vist je best achter het net.

Een stukje romantiek fleurde wel op, maar dan weer het absurde slot was meer dan overdreven overkwam.

Gewoon genoten. Spijtig van het super oppervlakkige.

Ook de regie liet te wensen over. Maar kom, het was anderhalfuurtje amuzement en daar blijft het bij. Helemaal niet ernstig te nemen voor wat het politiewerk moet betekenen.

Arman Mastroianni mag wel zo'n 50 filmen op zijn naam hebben. Hier vliegt hij alvast erg laag.

De cast was belabberd en overtuigde niet. Niet één.

We nemen best een vlucht naar een ander eiland waar meer spanning in zit. Het gezelschap aan de knuppel kan er nog net door.

2 punten voor de gezelligheid. Maar daarmee houdt het ook helemaal op.

Prachtige film.

Meeslepend en inhoudelijk mooi in beeld gezet door de acteurs en Darabont.

Ook al gaat het weer over het gevangenisleven. Toch voldoende spanning en menselijke relaties om van te genieten.

Misschien niet dadelijk een supertopper toch waard om bij de hitfilms te mogen staan.

Vandaar ook mijn 4,5+

Uiterst aantrekkelijke en spannende reportagefilm gebaseerd op ware gebeurtenissen.

Het verhaal volgt duidelijk op mekaar en de media tracht zo juist mogelijk de feiten op een rij te zetten. Met het gevaar zelf veroordeeld te worden.

Voor het eerst dat ik mij geen seconde verlet kon toestaan en vraagt de film om herzien te worden. Vooral omdat de uiteindelijke dader(s) niet gevonden word(t)en en anderen tussen de mazen verzwegen worden, is er een reukje aan het verloop van dit proces.

De vertolking is prima. zeker Amy Irving als verslaggeefster Kate Ryan.

Ook al wordt er heel weinig over verteld speelt de FBI wellicht de hoofdrol in dit gebeuren dat zich afspeelt tussen de USA en Cuba.

Al tracht men dit onderzoek te klasseren vraagt het meer aandacht en vooral een eerlijke oplossing.

Deze film roept heel wat vragen op en bewijst nog maar eens hoe gevaarlijk oorlogsverslaggeving is.

4,5*plus. Geen max omwille van de onopgeloste vragen en het eventueel dubbel spel van de TV-stations.

Alle gekheid op een stokje maar ik heb heerlijk genoten van dit komisch drama.

Eigenlijke zotter kon het niet. Iedereen had wel hier of daar een vijs los.

Misschien toch de hedendaagse werkelijkheid?

Het verhaal zit, hoe druk ook, eenvoudig in mekaar. Ook al is baseball heel wat anders dan dansen. En een losgeslagen weduwe heel wat anders dan een depressief bedankje dat alles in het leven positief ziet en gelooft in een herovering.

De vertolking is uitstekend, echt mee(be)geleefd... Dan eens vrolijk dan eens ontroerend. Ontstuimig of stil. En toch geen vervelende momenten in dit vlakke verhaal.Bovendien speelt de muziekkeuze een positief ondersteunende rol. Hierdoor was de film totaal af.

Niet dat het romantisch gedoe in films mij aantrekt. Maar hier ligt de siroop er helemaal niet dik opgesmeerd en zorgt zelfs de plot voor een ontroerend verrassend einde.

Echt. Geen seconde verveeld.

Als fan van Robert de Niro heeft de heerlijk vertolkende en mooie Tiffany mijn overtuiging gestolen.

Maar ook Bradley Cooper speelt gevoelsgetrouw en wil ik graag mijn score als de zijn dansscore bekroond zien.

Maar omwille van het toch wat onredelijke psychische inhoudelijk gewar, zeker in het begin, knip ik er een half puntje af.

Dus 4.5 heerlijk verdiend. Zeker een aanrader.

Meer dan twee uren genieten van het prachtige uitgestrekte wilde westen.

Genieten van het avontuur van loslopende familie en vrienden, maar elkaar wel terugvinden op de momenten dat het nodig is.

Waar is de tijd van de goeden en de slechten.

Ook al liet het acteren soms te wensen over en inplaats van deuren open en dicht te doen met de handen is dat hier constant met het achterste van de voeten. Of de herinneringen aan die klapdeuren van de saloons waarin buiten drinken, gegokt, gevochten en gemoord werd.

Echt een western naar mijn hart. En genoten dat ik heb.

Ik kan het niet nalaten van deze Silverado 4,5 punten te geven.

Negatief meeleven met een film met minder mooie vrouwen en verschrikkelijk lelijke mannen trekt helemaal niet aan. Stoot eigenlijk af met een neiging tot stoppen. En toch blijven kijken naar de majoretten uit bijna een tekenfilm.

Uiteindelijk, zeker niet het verhaal, maar wel die Spielerei met de kleuren op de perfect opgefokte zwarte-witte achtergrond streelde mijn fotografisch verlangen. Al die andere verlangens werden er maar bij gesleurd als vluchtige herinneringen.

Ik zou niet goed weten wat ik over zo'n gedrocht van een film moet zeggen. Een film ruim anderhalf uur overladen met een hekelige verhaalstem en veel te veel dialogen waarvan ik niet één zin kan/wil onthouden. Buiten de flessen sterke drank en badkuipen is inhoud is er zeer ver zoek en de pauzes tussen de schoten lieten vele absurde verhalen overleven. De misdaad kwam amper tot zijn recht en de acties waren sober verdeeld.

Enkel de regisseurs Frank Miller en Robert Rodriguez lieten deze film scoren met wit, zwart, kleur, negatieven en geluid en rolden de rode loper als wit-zwart uit voor de acrobatische scharrelkippen.

Vandaar mijn ongelooflijke 3,0 punten. Maar niet aan te raden voor wie te weinig fantasie heeft en altijd de ogen open houdt.

Een heel aardig verhaal over de achterbuurten van Londen dat veel beter kon uitgewerkt worden. Spijtig.

De zwaarste ontgoocheling voor mij omdat er veel meer met dit verhaal te bereiken was.

En met een stel goede acteurs zou dit een topfilm kunnen zijn.

Wantrouwige vriendschap binnen een meisjesgroep en daarnaast een bende drugsdealers, vekrachters en moordenaars.

Ze laten mekaar met rust tot de meidengroep verplicht wordt, onder impuls van de jongste Kayla, het initiatief in handen te nemen. Ook al kende de meidenleidster bendeleider Trey vrij goed.

Wel een (te) goedkope film van B-klasse waar heel wat aan kon verbeterd worden.

Het acteren is amateuristisch ondermaats en het slot erg langdradig met een misplaatst papie-end.

Spijtig dat Bhogal deze regie niet tot in de puntjes heeft afgewerkt en sommige accenten sterker in beeld bracht. Nu zitten er heel wat slordigheden in.

Dus ook middelmatige punten terwijl het top had kunnen zijn.

2,5 punt lijkt met de score, enkel voor het aangrijpende dramatische verhaal.

Deze 50ste verjaardag van de James Bond 007-reeks wordt gevierd met Bonds thuishaven domein: Skyfall.

Een niet direct te koppelen 007-film aan zijn voorgeschiedenis.

Bond zelf wordt vertolkt door een te hedendaagse prima vertolkende Daniel Graig.

De film begon onmiddellijk erg spannend met zo'n 12 minuten echt Bond-spectakel waarbij ik het motorcrossrijden op smalle boordjes prima onder de knie kreeg en op het einde Ford-Genk heel wat van zijn opgeslagen auto's kwijt kon. Toen begon de intro-titeling. Tot daar het beste gedeelte van de lange actiefilm.

Verder werd het voor mij een langdradige ontgoocheling van aan mekaar geplakte, soms spitsvondige, losse acties die zoals bij een prachtig vuurwerk eindigde met een spetterend luchtspectakel.

Zelfs een van de 007-auto's mocht even de garage uit. Maar gaf weinig vertoon van z'n kunsten.

Buiten heel wat onjuistheden was deze Bond-uitgave wel te smaken maar zeker niet de kers op de 50ste feesttaart.

2,5 uren actiefilm kwam beter ingekort op het scherm als een normale actiefilm zonder Bond-allures. Ik miste zelfs de anders zo uitgebreide romantische en beeldschone uitspattingen.

Maar toch een Bond-freak zal het heel anders bekijken. Ik ben geen fan. Wel een filmliefhebber. Vandaar dat ik de te lange vervelende momenten in de film best kon missen.

In blue-ray zal deze film nog meer spectakel geven. Vooral de diverse mooie zichten springen naar voor.

Maar toch.

Lijkt me eerder een film voor vrouwen.

Vier (smoor)verliefde vrouwen uit één familie zoeken zich een relatie. Maar niet zonder hindernissen. De vader begint al als ex.

Het is een speels, wat kinderlijk verhaal, dat houdt van voortdurende afwisselingen van gemoed en vertrouwen. Spijtig voorspelbaar en een remake van de Vlaamse versie.

Dus, deze film hoefde niet.

Ook al lijken er heel wat scenes onmogelijk of overtrokken, toch de moeite eens gezellig te kijken. Want zo word je smoorverliefd op films.

3* lijkt me een positieve middenweg.

Een nogal vrij rommelige film waarin je de partijen moeilijk uit mekaar kunt houden.

Maar stilaan klaart de situatie op in een spannend slot waarin de partijen uiteindelijk duidelijk worden. Geld en vrouwen spelen hierin de hoofdrollen.

Het is weer een Zweedse prent vol doordachte intriges die uiteindelijk opklaren.

Details worden de hoofdzaak en het plot blijft meestal een top-verrassing.

Een aardig verhaal voor wie van mafia - zacht geweld - houdt.

Zie dit voor het eerst en de kritieken lokken mij naar de twee vorige delen.

3,5*

Deel I niet gezien. Maar als de kans erin zit doen we het.

Dit is alvast een misdaadfilm met Noorse karaktertrekken en soms heel korte dialogen. Daar zijn ze specialist in. Zoals in de Zweedse boeken gaat ook deze film in diverse flashes naar een spannend en toch ontroerend einde. Het verspringen van de beeldmomenten maakt het soms onduidelijk en wat overdreven.

Criminelen onder mekaar bewijzen weer altemeer dat je niemand mag of kunt vertrouwen. Zelfs jezelf niet. En dat geldt voor binnen als buiten de gevangenis.

Bovendien draait (alweer) alles om het geld en mooie dromen die nooit uitkomen.

Goed geacteerd en verfilmd.

Voor mij goed voor een 3plus.

Maar wie echt van veel actie houdt kan er wel een 4 af.

Wie zich aan een echte oorlogsfilm verwachtte heeft zich schromelijk vergist.

Het is vooral een trio-drama na de oorlog. Ergens in 1949.

Het eerste uur, dus ook over de hele film, was het langdradig langzaam vooruitgaand.

De opflakkering kwam naar het einde toe, toen er afwisseling kwam tussen de vrij lange dialogen op de kamers en ook vanaf het ogenblik dat het oorlogsthema werd afgewikkeld.

De vertolking van het trio: Meryl Streep, Kevin Kline en Peter MacNicol was prachtig.

Streep kon op commando de tranen laten lopen zonder hulp, maar dat 2,5 uur volhouden leek me toch wat te veel watervallen.

Deze film is een aanrader voor romantische en gevoelige mensen die graag de zakdoek bijhalen.

4,5* plus

Een uiterst meelevend geromantiseerd historisch verhaal dat Stanley Kubrick wist te vertellen met topsterren uit de jaren 60 die het vandaag nog steeds als film doen, zonder veel trucages.

Ook al duurde deze film meer dan drie uren. Meeslepend Romeins drama vol wantrouwen... Voorteken van hun ondergang.

Ustinov - Douglas - Curtis - Simmons... Allen toppers die het beste van zichzelf gaven om deze meer dan een halve eeuw oude film vandaag nog aangrijpend te te voelen.

Ook hier speelt de dictatuur van geld, macht en politiek de hoofdrollen. Om de massa zoet te houden geblindoekt door een schijndemocratie van eigenbelangen met vrijgevigheid van postjes en luxe.

Een film om aan te raden en verdient met de max van de punten te gaan lopen.

Behoort zeker tot een van mijn top tien van de films ooit.

Tragisch aangrijpende film met als thema het pesten op en naast de school.

Erg meeslepend verhaal dat spijtig genoeg vooral diepgang mist bij het acteren.

Dit had nog gevoeliger kunnen overkomen bij correct acteren en de juiste verhaallijn te volgen.

Maar al bij al een Nederlandse film met inhoud aan de top.

Naast de leerlingen wordt ook de onoplettendheid van de leerkracht terecht bekritiseerd.

Het verwachtte plot zat mooi in mekaar en ontroerde.

Zeker aan te bevelen.

4,0* plus

Een eentonig verhaal, rechtgehouden door de acteerkwaliteiten. Maar weinig humor.

Een inhoudloos uitstapje op de oubollige gelegenheidsherinneringen van vroeger.

Een soort bio en afscheid van 3 topacteurs met flitsen en een biecht over de voorbije carrières.

Spijtig dat hierop te weinig klemtoon gelegd wordt.

Gezellig ontspannen. Maar daar houdt het ook op.

Erg zwak. Zeker het overdreven plot dat weinig om het lijf had.

Vriendschap is als een goedonderhouden bloementuintje in de gevangenis. Broos, maar mooi.

Voor het acteren 3. Voor het verhaal 1. Dat geeft 3+1=4:2= 2.

Een horrorfilm van zeer laag niveau.

Er zat helemaal geen spanning in dit langdradig verhaal vol herhalingen.

Sorry maar het lijkt eerder een amateurfilm waarin ook de acteurs zeer zwak presteren. Er gebeurt zo goed als niets.

De poster lijkt me nog het bestgeslaagd, maar heb er bitter weinig van gezien. Ook de trailer stelt je verwachtingen vrij hoog. De ontgoocheling volgt.

Het verhaal is snel in mekaar gezet en kon veel verfijnder uitgewerkt worden.

Heel veel griezel was er niet te zien en gelukkig hadden we nog de geluiden om wat spanning op te wekken.

Zeer eigenaardig gedoe en wordt in de inleiding hierboven veel mooier voorgesteld dan het eigenlijk is geworden.

De dood van de vrouw van Jim, bij een ongeval, na een nogal alledaags romantisch begin, en dan het voortslepen en opbergen van het lijk, vult hier al een groot stuk van de film.

Het plot is een belachelijk einde waar je in groepjes je vrienden terug mag zien. Zonder inkadering van de feiten. Het was in een chemische fabriek. Maar dat wisten we al zonder de film te zien.

Het is helemaal geen horror of thriller. Het is gewoon niets dat aanspreekt om er een spannend anderhalf uur van te maken. De echte horrorliefhebbers zullen ontgoocheld zijn voor zover ze deze film uitkijken.

Ik heb me verveeld met het kijken naar de vele onregelmatigheden die in deze film zitten.

Het bekijken niet waard.

Een nul kan niet. Dus het minimum. 0,5.

Spijtig dat mijn vorig bericht verdwenen is, maar het zet mij aan om ongeveer eenzelfde beoordeling neer te schrijven omdat ik net deze, voor mij onbekende fil, tot de besten vind die ik ooit gezien heb.

Spijtig van de lage scores. Maar ik vermoed dat de misleidende aankondiging van "misdaad" niet de hoofdzaak is van de film. Maar wel de diverse levenslopen van de hoofdacteurs die hun rollen prachtig vertolken.

Vooral de slager Jasper (Seymour Cassel) speelt meesterlijk.

De regisseur, tot nu voor mij onbekend, heeft meesterlijk de details in elkaar verweven tot een in mekaar vloeiend geheel. Prachtig. Ook de muziek speelt zijn rol in de film.

Ook de prachtige beelden van New York spreken voor zich.

Deze film krijgt van mij de max. en komt zeker in mijn top 10-lijst. Prachtig.

5,0-plus.

Een gezellige TV-film waaraan je heel wat vervolgen kunt breien.

De cast is al prima. Alleen het verhaal nog wat alledaagser maken en vooral allemaal vreemd gaan. Want blijkbaar gaat niemand vrij uit.

Allemaal klaar voor de groepsfoto?

Kortom een film van 2013 mag zakelijk privaat wel even uit de band spring.

Alleen de punten nog. Ik heb gezellig genoten en meegefloten.

2,5* hedendaags.

Een merkwaardige en uitzonderlijke familiefilm vol liefde en humor voor de gebeurtenissen van het samen ouder worden en leven van twee toch wel tegengestelde karakters met diverse vragen en verlangens.

Vol ambitie, bezorgdheid... werkt de (koppige) 89-jarige echtgenoot aan een nieuw bewoonbaar huis omdat vrouw Irene niet dadelijk verlangt naar het verzorgingstehuis, maar toch erg sukkelt met haar gezondheid. Ze leven al ruim 61 jaar samen.

Een prachtige vertolking van de twee hoofdspelers Craig en Irene.

De kinderen blijven op hun manier net voldoende op de achtergrond.

Een film die zeker een overheid tot bezinning moet brengen over hun administratieve rompslomp. De wet staat boven de menselijkheid.

Zeker aanbevolen omwille van de positieve ingesteldheid van de 89-jarige Craig.

5,0*

Al van in het begin wordt een sfeer geserveerd die de ganse film overheerst met muziek, korte teksten en vooral stilte.

Er wordt een geheimzinnig karakterverhaal gebracht dat met spanningen in mekaar verweven worden door de prachtige vertolking van de drie hoofdpersonages.

Het valt vooral op dat deze drie personages op hun manier gestoord zijn en een eigen verhaal te vertellen hebben. Ze beleven het zo allen in een soort wantrouwen en stilte.

De film bouwt zich in spanning op naar het einde en komt voortdurend met een verrassing op de proppen. Aan het geheimzinnige raakt Chan-Wook Parkt geen moment en weet op de juiste momenten over te schakelen naar de volgende scenes.

Deze griezelthriller krijgt van mij een 4,0* score en aanbevolen. Vooral door de superprestaties van de drie hoofdvertolkers.

Aardige film met een zeer eenvoudig verhaal dat we beleven op de maat van een avontuurlijke broer, eerder losbandig met drugs, drank en pillen, die na jaren terugkeert naar zijn familie via de geest van zijn overleden moeder en zijn schoonzus en kinderen van zijn zakelijke broer die altijd op weg is. Of beter in andere wolken leeft.

Denken hoeft niet. Het duikt gewoon voor je op met af en toe een lichte glimlach. Tranen zou ik zo niet weten.

Het verleden komt boven en als je vaststelt dat de beide broers verliefd waren op echtgenote-moeder Katherine wordt het even dramatisch. Zelfs spiritueel als Scott praat met zijn overleden moeder.

Ryan Philippe speelt prachtig, in James Dean-stijl, zijn rol als cowboy in de beschaafde wereld van vandaag met zijn paard tussen de auto's.

De kinderen spelen letterlijk en figuurlijk een belangrijke rol in dit uiteindelijk familieverhaal.

Het onverwachte plot komt het verhaal en leven van de hele familie in een juiste plooi leggen.

Een gezellige genieter met een dubbelzinnig happy-end om het weekeinde in te gaan.

Zeker een aanrader om op te kikkeren.

Dit ontspannen anderhalf uur is een 3,5 waard.

Het vrij oppervlakkige verhaal kent slechte momenten in deze voorspelbare rustige maar sfeerloze thriller, vooral gebaseerd op jalousie. Ondanks de prachtige omgeving en huis wordt helemaal heen spanning opgewekt.

Geenenkel personage komt met hart en ziel uit z'n rol. Overtuigen helemaal niet.

Enkele verhalen lijken er bijgesleurd in een toch diepzinnig psychologisch gebeuren dat dit verhaal had kunnen zijn. Alleen de twijfels aan een mogelijke werkelijkheid zorgden voor zwakke, zelfs langdradige fragmenten in deze nietszeggende uitwerking van een mogelijk afgevlakt levensverhaal.

Zeker geen aanrader. Zelfs het bekijken niet waard voor acteurs van de B-klasse.

Je blijft tenslotte met heel wat vragen zitten waar geen realiteit aan te knopen valt.

0,5

Het begon zelfs aantrekkelijk als een griezelfilm. Maar al die griezeleffecten hebben met de film helemaal niets te te maken.

Het vergezochte opzoekingswerk loopt in flarden en zijn tegenstrijdig.

Een bewakingscamera doet eigenaardig

enz. Het een na het ander.

Ook al lijkt het verhaal veel meer in zich te hebben komt het geheel uit op een archieslechte film

die hals over kop in mekaar gemonteerd is.

Ik vraag me af waarom er, in het plot, moet geschoten worden? Het budget was op? De film moest plots af?

Ineens is ook de media geInteresseert in een terdoodveroordeling van 5 jaar terug terwijl er nog altijd geen bewijzen zijn om een dossier te openen.

Hoe mooi ook de vrouwen het acteren is te hopeloos en zelfs te preuts als het gaat over de éniger bedscene.

Kortom. Een afrader.

Wie een beetje van spanning houdt zonder inhoud kan in deze film zijn tijd gaan verliezen.

Voor dit slordig vertoon: 0,5* omdat niet minder kan.

Suskind als ongekroonde Nederlandse oorlogsheld speelt heel aardig dit Nederlandse oorlogsverhaal waar de onheuse daden van de Jodenraad worden aangekaart. Ook Suskind en familie weten niet helemaal wat de oorlog aanricht.

Als schauburgdirecteur weet hij heel wat Joodse kinderen te redden van het transport van Amsterdam naar Duitsland.

Heel aardige film en vlot gespeeld.

Alleen spijtig dat op momenten ik de draad niet kon bijhouden van het snelle verloop van een verhaal dat veel meer te vertellen had en ook duidelijker zou kunnen overkomen. Maar toch, dit levensverhaal tijdens de oorlog eindigt in een prachtig plot waarin het duidelijk wordt wat een gegeven woord waard is.

Voor mij mag het een 4* zijn voor dit voor mij helemaal onbekend gebeuren uit WOII.

Een moderne western met terug oog om oog, tand om tand.

Sarah (January Jones) wordt mooi in beeld gebracht en vertolkt haar rol best.

Samen met de mooie, maar ruwe, natuurzichten met prachtige zonsondergangen krijgt deze film het volle accent van Western gebaseerd op een heel eenvoudig, voorspelbaar verhaal van een voorbeeldig verliefd koppel tot de afslachting van de schijnvoorbeelden.

4.0* Heel aardig.