Opinions

Och!

Een heerlijke afwisseling tussen het hedendaags geweld op het doek.

Eens iets anders dat je met verstand op nul kunt smaken.

Wat zwak geacteerd, flinterdun verhaal, historisch oncontroleerbaar en wat nog meer. Hedendaags getinte romantiek en mooie zichten.

Ik heb er hoe dan ook erg rustig en heerlijk van genoten met "ontspanning" als hoofddoel.

Ook de stem van Omar Sharif kwam tot zijn goed recht.

Spijtig dat de vechtscènes weinig aan bloedvergieten deed denken.

Gewoon genieten was voldoende.

Vandaar ook mijn middelmatig toch positieve score voor dit avondje-uit-gebeuren. 3,00.

In deze wit-zwart-film van meer als een halve eeuw oud speelde net dit kleurloos gebeuren geen rol omdat het vooral over de dialogen en de sfeer gaat.

Daar Jane Fonda in het begin gans alleen stond was deze film vlug voorspelbaar. Maar de aangehaalde punten werden terecht naar voor gebracht.

Over racisme werd niet gesproken én het waren allemaal mannen. Kleine opmerking. ivm het hedendaags gebeuren.

Een klein puntje was op het einde bij het laatste jurylid waarvan je vanop de horloge duidelijk kon aflezen dat het 17.05 uur aangaf, terwijl men net ervoor zei dat het kwart over zes was en de zitting om 19 uur gedaan zou zijn.

Vermits de ganse film over zulke details ging was dit dan toch een vrij slordig puntje.

Voor de rest een verhaal om te smaken tussen zoveel verschillende karakters.

Voor mij goed voor 3,5 punten.

Een uiterst spannende thriller waarin zowel de goede en slechte opgedrongen vrienden niet deugen en het bewijs geleverd wordt, alweer, dat macht en geld de hoofdrolspelers zijn en de mens een nummer in dit slimme mensdom en dat je enkel jezelf in doen en laten mag betrouwen. Zelfs op momenten die je niet verwacht. De poster 13 geeft een prachtbeeld van de totale film.

Regisseur Géla Babluani weet het voorspelbare verhaal zo krachtig op te bouwen met acteurs waarvan je geen slecht woord kunt schrijven.

Na de max luwt deze spanning in een andere richting en weet Vince (Sam Riley) de goede beslissingen te nemen.

Het slot vind ik een toevalstreffer om die happy van dat end te knippen.

Een drama om van te huiveren.

Voor de thrillerliefhebbers meer dan een aanrader. Je hart weet er wel weg mee en het tipje van de stoel wordt uiterst klein.

Hij is me 4,0 waard.

Weinig commentaar op. Brol!

Een film die vrij goed begint maar dan met haken en ogen in mekaar hangt van verwardheid, onervarenheid, toevalligheden... Een lucifer of aansteker die niet wil branden, flessen die omgestoten worden, zonder walkie talkies vallen, geen electriciteit, contactsleutels kwijt... Kortom dit is geen horrorfilm.

Heel ongezellige ergernisfilm.

Zelfs af te raden omwille van de slechte cast en regie.

Zuiver amateurisme. Geef mij een camera in de hand, een oude bus en wat kreupelhout en we zijn er. Ha ja, ook nog een 9-tal leerlingen die betalen om te mogen spelen en we zijn vertrokken.

Het is verwarring tot het uiterste zonder een minste verhaal.

Waar sommige mensen hun centen in stoppen?

0,5 punten omdat 0 niet kan.

Toch een uitzonderlijk verhaal voor een thriller.

Opgebouwd als een spel van 13 opdrachten om alles te winnen.

Toch aardig gevonden ook al is dit dan echte horror.

De énige waarheid in deze film is: tot waar een gewoon mens in staat is?

Een psychologisch drama.

Een vrij ingewikkeld verhaal in een Peruaanse politiestaat waar de mensenrechten gewoon met de voeten getreden worden. Zeker achter de verborgen muren van een gevangenis, waar alle rassen bij mekaar komen, is alles mogelijk. Zonder dan nog te spreken van de corruptie van de bewakers.

Gezag wordt misbruikt en is moeilijk.

In flarden van geweld en menselijkheid hangt deze film aan mekaar maar weet mij nergens te overtuigen. Gewoon omdat er onvoldoende uitleg komt van de politieke onderlaag die deze film beheerd.

Romantische flitsen uit het verleden maken het verhaal alleen maar moeilijker.

Ik heb gekeken en ondergaan zonder er iets van te begrijpen. Spijtig.

Toch de middemaat van 2,5 voor diegenen die er iets van begrepen hebben.

Denzel Washington en Mark Wahlberg maken de film en zorgen voor een vlotte actie en de nodige portie humor.

Een vrij aardige film die je laat genieten van een verhaal dat soms in een knoop geraakt, maar toch weer lustig op dreef blijft.

Dus van genoten.

3,5* plus.

Als rampenfilm meesterlijk en uitzonderlijk geslaagd.

Maar daar blijft het dan ook bij.

De film duurde veel te lang om aantrekkelijk en spannend te blijven

en is het hele verhaal voorspelbaar en erg eenvoudig qua inhoud.

De special effects worden in overdaad gebruikt tot ze zelfs beginnen storen en vervelen.

De vertolking laat te wensen over en ik vraag me af, terwijl de wereld vergaat, of men die resterende duizenden te eten en te drinken geeft. Geen moment van gezien. Wel voortdurende golvingen en instortende gebouwen en tenslotte prachtige beelden van gletchers en Chinese bergen.

Ook het plot was te voorspelbaar en dan nog slecht gebracht.

Ook vind ik het onterecht dat, terwijl duizenden omkomen, er nog ruim de tijd is voor romantiek en familiegesprekjes.

Men tracht ook even oppervlakkig de aandacht te vestigen op het verschil tussen arm en rijk en religieuze momenten.

Hoe indrukwekkend ook toch maar een underscore van 2,0*

Komisch duo dat het bij de politie helemaal niet doet en zo van de ene grol in de andere duikt.

Genoten en gelachen.

Aanbevolen als je van de slapsticks houdt uit de jaren tachtig.

Gewoon kijken en genieten. Nadenken hoort er niet bij.

Voor mij een 3,5 punten waard.

Als waargebeurd verhaal is deze film een meesterwerk om zo'n doorgrdreven professionele honkbal de volle aandacht te schenken tijdens een moment dat de VSA, na de Duitse oorlog, aan het eigen racisme te sleutelen. Andersgekleurden werden en worden vernederd en minderwaardig beschouwd. Vandaag de dag nog.

Spijtig dat dit gevecht tegen het racisme niet meer kleur en aandacht kreeg in de film, want de werkelijkheid was/is veel erger dan men hier liet zien.

Een film zoals vroeger. Een rechtlijnig uitgewerkt verhaal constant vol talrijke emoties.

Ook het gezinsleven speelt hierin een rol en vooral het doorgedreven karakter van Chadwick Boseman die prachtig de rol van Robinson vertolkt schittert. Maar ook de vertoking van de andere deelnemers is uitstekend.

Gelukkig weer een gouwe ouwe waarin de emoties een belangrijke rol in spelen. Deed me weer terugdenken aan Harry Bellafonte. Ik was even vergeten dat dit een recente film van 2013 is.

Brian Helgeland weet dit uitstekend in beeld te brengen, zodat dit meer dan twee uur durende verhaal geen ogenblik verveelt. Ook al gaat het steeds over hetzelfde. Al is het weer over sport om een compititief thema uitvoerig te (kunnen) behandelen.

Mijn score gaan dan ook richting top met 4,5* en voor het karakter sterk aanbevolen.

Het totale budget van deze film is opgegaan naar tienduizenden kogels en tientallen autovrakken.

En dan heb je een film gezien van politie en hun opleiding, de media, bankbedienden, familie van politie... Maar vooral een ode aan de politie in het algemeen. Zeker die van Los Angeles.

Veel uiterst langdradig eentonig verhaal. Acteertalent zat er niet in. Actie voldoende maar eigenlijk voortdurend hetzelfde. Ook al worden enkele bekende acteurs naar voor geschoven... Maar toch... Twee gemaskerde bankovervallers houden een gans politiecorps in bedwang en vinden, eigenaardig genoeg, tenslotte nog een mogelijke onbewaakte vluchtweg.

Gewoon een zwakke geratelfilm zonder echt verhaal. En wie van kogels houdt... Die kan bijna anderhalf uur gaan rapen en verzamelen.

Voor mij niet geslaagd. Vandaar slechts 1,0 punt.

Als ode aan de 500 verslaggevers die hun leven lieten om de wereld nieuws te brengen is deze prent al meer dan waardevol.

Of dit nu waarheid is of niet. Dagelijks worden we overgoten met halve waarheden en leugens van wereldnieuws tot lokaal nieuws. Het is gewoon wat je zelf hiervan wil slikken en geloven.

Propaganda speelt hier helemaal geen rol. Oorlog is altijd slecht. Punt! Ook al houd ik van zulke aktieprenten. Het slot met getuigenisen van familie van slachtoffers accentueert duidelijk het vreselijke van zo'n gebeuren.

Deze prent. Of het nu Rusland of Georgië is laat je duidelijk merken hoe waanzinnig oorlog voeren en onwetend regeren, met een glas wijn in de hand, is. Van welke kant je het ook bekijkt.

De klemtoon ligt hoofdzakelijk op de verslaggever die afhankelijk is van de zijde die hij ontmoet en moet verslaan om zelf te overleven. Zelfs de vrouwelijke verslaggever(s) geven hier kleur aan deze film.

Zeer goede vertolking en weergave vanuit de burgerbevolking, de goede militair, de leiding en de reactie vanuit de wereld. Vergaderen en nog eens vergaderen, maar ondertussen vallen er tientallen doden.

Een aanrader voor wie tegen oorlog en voor informatie is.

Prachtig.

Vermits er toch duidelijke boodschappen liggen in deze prent mag een score van 4.0* niet misstaan.