Opinions

Ook al werd er een gepaste sfeer bereikt, toch wist me deze film niet te bekoren.

De verschillende acts horen niet altijd bij mekaar en kun je zien als verschillende kortfilms die met mekaar weinig of niets te maken hebben. We zitten wel in 1976 waar Amerika zijn ware gelaat laat zien

en ten onder gaat aan zijn armoedige levensstijl.

En toch krijg je de ware indruk van hun leven.

Ondanks de losse grips en prachtige rol van De Niro een vrij hoge score van 4,5 punten. Vooral omdat sommige dialogen aanslaan.

Een inhoudloos kort drama waarin alles draait rond een lerares die een geheime relatie heeft met een van haar leerlingen.

In het begin loopt alles stuimig, maar ....

Regisseur Hannah Fidell is op zoek naar iets maar kan het niet in beeld brengen.

Noch het relatieprobleem, noch de persones komen terecht in een verhaal zonder oplosbaar einde.

Ook al leent het zich tot een prachtig drama...

Een onbegrijpelijk uitwerken van een gekend tema.

Zelfs een 1,0 is teveel.

Ongeloofwaardig verhaal met af en toe speciale effecten.

Weinig inhoud en weinig overtuigend acteertalent.

Zeer zwakke film. Kort, maar nog te lang.

Alleen voor het overweldigende slot ga ik een 3,0 punt geven

De familie hoddert.

Het script tracht humoristisch te zijn, maar er kan alleen een glimlach van af.

Wat een dode vader lijden kan.

Soms goede dialogen maar het blijft een zotte bedoening.

Het vrolijkste was nog dat jongetje met zijn draagbaar potteke. Dat was dan de echte potter. Zonder Harry.

Dat het leven een strijd is bewijst ook deze film waarin een bende niets/allesweters 7 dagen bij mekaar moeten blijven van een dode vader. Dacht men.

Rondborstige Jane Fonda vertegenwoordigt de oude garde en tracht het woordje holibi te spellen.

Waw! 3,0 punten.

Een amuzante gezinsfilm met een aantrekkelijk verhaal vol humoristische momenten.

Maar trekt helemaal niet op het gekende "De drie musketiers" van Dumas waar heel wat meer actie in zit.

Maar ok hetzelfde zou het ook niet mogen in deze tijd.

De regie kent prachtige momenten. Spijtig dat het acteertalent over zijn geheel toch te wensen over laat. De nieuwe trucs zijn aanvaardbaar meegenomen.

Het plot is vanzelfsprekend een grap op zichzelf en heel gepast bij dit avontuur waarin men nu eenmaal eens goed mag overdrijven.

Het enige dat overblijft is Frankrijk en Engeland. Of beter Parijs en Londen.

En zo ging een droom in vlammen en rook op. Om ook eens een cliché toe te voegen.

4,0* aardig aanbevolen.

Heb het boek en origineel 1960 niet gezien, maar vind dit een prachtige film. Vrij natuurlijke overeenkomsten en uiterst vlotte beeldaanpassingen. Een erg dure film die heel vlot in de nabije en verre toekomst kijkt bij middel van de fille rouge van een zelfgemaakte machine.

Al lijkt het hele gebeuren mij uiteindelijk erg te lijkt op vandaag. Vandaar misschien de spreuk: The future is now.

De gebruikte materialen en zichten zijn herkenbaar. Op de monsters na. De planten blijven in elk geval groen.

Mij stoorde wel een heel kort fragment dat er geen ouderen mogen meeleven in deze toekomst. Het blijven nog enkel herinneringen. Ondanks de onbeantwoordde vraag hierover bleef.

Prachtig vertolkt door Alex (Guy Pearce). De aanvang begint al als een verrassend romantisch drama. De historiek eindigt even happy romantic end.

Alvast een aanrader die blijkbaar te weinig gekend is.

Voor mij een bijna 5 waard. Zeker een 4,5+

De ganse film is oorlog met weinig dialogen.

Het hele gebeuren speelt zich af in de Libische woestijn waar een Engelse missie, met de hulp van Duitse Joden, die opdracht had Duitse kanonnen gericht op de haven van Tobruk te vernietigen.

Ook Italiaanse soldaten vonden er hun weg.

Groot probleem was vooral de verschillende strijdkrachten en hun materialen uit mekaar te houden. Uniformen, voertuigen en tanks waren allemaal in het grijs.

Vooral de aanvallen op de kanonnen in de haven van Tobruk was aangenaam spannend.

Maar toch voor de liefhebbers van oorlogsfilms is deze productie uit 1967 (bijna 60 jaar geleden opgenomen) van historiche waarde hoe de Duitse Rommelopdracht geliquideerd werd.

Aanbevolen film krijgt 4,0 punten. Vooral om zijn historische waarde.

De beelden spreken voor zich in deze traditionele Zweedse film waarin de interne geschillen van een bende die de grootste overval pleegde in Stockholm beheerst wordt door vrouwen.

Zoals verwacht, wordt in deze Zweedse prent goed geacteerd. Vooral omdat de dialogen kort zijn en de uitgestreken beelden het verhaal vertellen.

Meestal wordt de rol van de vrouw achter de crimineel onderschat. Dit verhaal brengt een heel andere tekening. Eén die me toch ook doet terugdenken aan de hedendaagse vrouwen van bij ons die zich braaf op de achtergrond kunnen houden. Ook al zijn ze van grote betekenis bij criminele feiten. Dit lijkt me een opgefokt wereldverschijnsel van vraagtekens.

Al lijkt deze film eentonig en nogal vlak. Hij heeft inhoud en is goed vertolkt. Al kan ik de grijnslachen van Moa Gammel niet altijd plaatsen.

Alvast 3plus-punten waard.

Met een komische ondertoon wordt deze aantrekkelijke actie-avonturenfilm (met prima dak- en waterscènes en heerlijke zichten op Venetië) gepresenteerd op een Frans blaadje. Depp als Jolie laten weer zien dat zij top-acteurs zijn die je eigenlijk tijdens de ganse film meesterlijk op het verkeerde been zetten. Tot de plot toe.

Regisseur Florian Henckel von Donnersmarck weet met beeld en geluid een subtiele spanning op te zetten die bijna oneveneerbaar is.

Deze prachtige romantische, eigenlijk politifilm weet je mee te slepen tot het laatste beeld en verdient voor mij een meesterlijke 4,0* score.

Erg dramatische film van kinderhandel in Cambodja.

Spijtig dat de armoede, criminele lokale politie en de heftige weerstand van de politie onvoldoende tot uiting komen. Door de lokale bevolking wat zwak geacteerd, maar het is ook een soort biografie.

Politie, lokale criminelen, lokale bevolking en de Europese pedofielen worden te weinig naar voor gebracht. Maar het thema is duidelijk en angstaanjagend.

Het is teveel een geromantiseerde politiefilm die berust op een familiale gebeurtenissen vanuit het westen.

3,5 punten, maar kon heel wat beter uitgewerkt.

Een prachtige psychologische thriller rond de diefstal van een meesterwerk - de hypnotiseuze en de mogelijke dieven in concurrentie.

Heerlijk spannend haarfijn in beeld gebracht en vertolkt.

Een pluim voor script, regie, belichting en de cru.

De muziek en geluiden begeleiden de spanning naar een nogal langdradig, bijna ongelooflijk plot.

Door de geheimzinnige sfeer rond dit hele gebeuren vergeet je soms de oorzaak van deze crimi: de diefstal van het schilderij.

Zeker een aanrader: 4,0*

Historische film over het begin van de opstanden tegen de slavernij in het Nederlandse Curaçao.

Vooral Tula - Obi Abili - overtuigde in zijn rol als hoofd van de opstandelingen. De anderen waren matig. Toch krijgen we een beeld van de manier waarop de Nederlandse overheid zijn gevangenen behandelt.

De film is nogal hakkelend en het verhaal overtuigt niet al te best, ook al krijgen we er een oppervlakkig beeld van het verloop van dit drama. Evenmin wordt er voldoende aandacht besteed aan de beslissingen die in het thuisland - Nederland - werden genomen. Dit mocht duidelijker uitgewerkt. Nu lijkt het of de krijgsraad handelt op een zelfstandige basis zonder een ernstige juridische basis.

3,0*

Een ongelooflijk prachtige zachtaardige film die eindigt zoals hij begon. Vol symboliek als de onschuld van een baby.

Het begint als een familiedrama dat al vlug terecht komt in een WOII-verleden door het opzoekingswerk van een jonge schrijfster die plots een broer rijker wordt na de erfenis van haar verongelukte ouders.

Haar koppig doorzettingsvermogen zorgt ervoor dat het echt een zoekwerk wordt van een speld in een hooiberg. Met heel wat details, vooral oude oorlogsfoto's en bezoeken aan oorlogsveteranen sprokkelt Erica Falck de waarheid met volharding bij mekaar.

Met de indruk van langdradigheid kan ik zeggen dat deze film wel heel rustig naar zijn hoogtepunt komt en slechts de spanning zich in het slot voordoet. Maar die rust is er nodig om het verhaal te kunnen volgen. En dan nog een totaal onverwacht spannend plot waarbij je voortdurend op het verkeerde been wordt gezet.

Zoals het een Zweedse film past spreken de beelden en stiltes voor zich. Heel dichte close-ups spreken boekdelen en de bijna onoverzichtelijke details schrijven het verhaal.

Vanzelfsprekend zijn terugblikken naar fragmenten uit de oorlog voortdurend aan de beurt.

Een film die je, als kleinste gebeurtenis, zelfs waardeloos om aan te pakken, je in het diepste van je hart pakt.

Erica speelt haar rol prachtig, maar ook het hele team voelt zichtbaar mee met de film.

Heerlijk om zien, voelen, genieten en volgen. Een film die je moet gezien hebben.

Omdat ik dit helemaal niet verwachtte krijgt hij ook de top van de score: 5.0*

Echt een aanrader die treft.