Opinions

Heel zwakke film terwijl de reclame met de giraffe anders deed vermoeden.

De flauwe inhoud kikkert niet op en zit vol gekende clichés en de humor is kinderlijk naief.

Saaie langdradige film zonder hoogtepunten.

Ook het filmverloop is helemaal niet af en laat duidelijke gebreken zien.

Een kofferdeksel die niet gesloten wordt of een pistool laten liggen... en nog heel wat meerderen.

De goudstaven waar het over gaat komen amper in de film voor.

Sorry, dit derde deel zorgt voor een ontgoocheling en is zeker geen aanrader.

Van mij amper 1,5*

Je moet al grondig op de hoogte zijn van de vliegtuigaanval van Al Gaida op de twintorens in New York om deze langdradige ingewikkelde dialoog van eerst twee en dan drie betrokkenen te kunnen volgen.

Een thriller kun je zoiets niet noemen want spanning zit er helemaal niet in. Of tenminste heb ik er niet in gevoeld.

De (enige) drie hoofdspelers verkondigden hun theorie, ervaring en verantwoordelijkheid in dit puur Amerikaanse drama waarover al vele verhalen de ronde doel.

Gelukkig waren er de actuele tussenflashes om het eentonige verhaal wat op te fleuren.

In elk geval is deze film niet voor een groot publiek bestemd en lijkt meer op een wederzijds interview. Enkel specialisten en geïnteresseerden in dit Amerikaanse drama kunnen uit deze film misschien wat meer info op doen.

Ik was alvast blij dat ik de film tot het einde heb uitgekeken.

Omwille van de goede vertolking, sfeer, tussenflashes en goede regie is me dit verhaal toch een 2,5 waard. Maar echt, dit is een film voor een beperkt publiek.

Wie van vechten en schieten, oorlog zoals wij dat kennen, houdt moet dit in deze film niet komen zoeken.

Het is eerder een psychologisch drama waarin het racisme een belangrijke, misschien wel de hoofdrol speelt waarin het werkelijke verhaal zich afspeelt tussen de ondergrond en het voeren van de krijgsraads.

Er vallen doden. Maar de onverwachte. Al begint de film met een verhanging.

De cast vertolkt prachtig zijn rol in een onopvallend krijgsgevangenekamp waarin de machten tegenover mekaar hun rol spelen volgens het boekje.

Voor de punten is met dit verhaal 4,0 waard.

Een typisch oorlogsverhaal.

Maar dat tikkeltje Eastwood-humor steekt er een kopje bovenuit.

Meegenieten en schieten. Ook al mocht deze lange film wel iets korter.

Zeker voor een film die zijn zilveren jubileum mag vieren en stamt uit de vaste filmlengtes van anderhalf uur.

Toch de moeite. Vandaar die 4plus.

Een prachtige film met acteurs op en top.

Een moment van langdradigheid werd vlug aangevuld met een enorm spannende tweede helft die je opwinding opdrijft met als laatste item een vrij lang, maar terecht, ongelooflijk spannend einde.

Een bijna drie uren durende actiefilm die geen moment verveelt. De romantiek krijgt zijn plaats.

Voor wie van spanning houdt moet na een even geduldige start zeker deze prent zien.

Voor mij 4,5 punten waard.

Heerlijke amusementsfilm. Ook al speelt hij in politierangen af.

De twee dames in de hoofdrol starten als contrasten, maar groeien in hun eigen taaltje naar mekaar toe.

Anders dan anders in een mannenwereld.

Een voorspelbare komedie met rake uitspraken doorweven van de nodige humor en akties.

De overdaad aan clichés stoort, maar hindert in zijn geheel niet.

Buiten de langdradigheid spelen de dames zeer goed op mekaar in.

Een samenspel van uitersten.

Een aanrader om van te genieten.

4,0*

Een nogal vrij lange thriller in de omgeving van Bangkok, waar de énige overblijvende van een auto-ongeval, Jack, overleeft. Hij begint nare geesten te zien en dan begint het thrillersverhaal van de Aziatische verpleegster die oosterse rituelen weet te vinden bij een geestrijke tante.

Het verhaal is natuurlijk een fictie.

Maar in dat soort thrillersverhalen kan het niet anders.

Alleen de tocht wordt, met een stilaan groeiende spanning, langdradig uitgesponnen.

Zodat het uiteindelijk begint te vervelen. Vooral in de uitwerking van het plot.

Het slot is natuurlijk, hoe spannend dan ook, voorspelbaar en inplaats van een happy-end was het misschien beter een lovely-end geworden... Maar nee, dat blijft nog over voor de fantasie van de kijker. En als ik straks in mijn dromen vieze geesten zie kan ik ze best naar Penney sturen.

Diegenen die dit genre graag zien en houden van prachtige zichten op de waters van het oerwoud en mysterieuze boorden... zullen zeker opgaan in deze film.

Vandaar ook een neutrale 3,5-score. Voor mij teveel. Maar voor de liefhebber zeker te weinig.

Regisseur John Penney had er misschien meer uit kunnen halen, ook al zijn de effecten goed ingevuld en de cast goedgekozen.

Met een tikkel voorsprong voor William Hurt die de hoofdrol vertolkte.

Een heerlijke film vol actie en humor.

Over de hele lijn genietbaar. Ook al duurt de film langer dan een normale bioscoopfilm.

Kevin James, de heel erg slordige biologieleraar Scott Voss, die er helemaal niet uitziet als een bokser, zet zit tenvolle in om in zijn school, de muzieklessen te behouden. Maar de school zit in financiële problemen en moet dringend besparen. Ook Scott Voss ziet een einde komen aan zijn lesgeven. Want met personeel af te danken is besparen zeker een must. Met de directeur is hij geen beste maatjes.

Doorbijtend trainen en omringd door een overtuigend trio houdt hij het zolang mogelijk vol. Tenslotte leeft de hele school mee. Ook de oudere buitenlandse leerlingen die avondlessen volgen om de Amerikaanse nationaliteit te kunnen krijgen.

Zeker een film met inhoud voor doorbijters die van niets veel kunnen bereiken.

Salma Hayek giet, met een spontane lach, regelmatig een romantisch sausje over het hele vertoon.

Regisseur Coraci weet het geheel een vloeiend beeld te scheppen en erg aantrekkelijke momenten helder op het doek te plaatsen.

Door de genietbare humor en spannende momenten zijn die 105 minuten aardige ontspanning voor jong en oud. Man of vrouw.

Zeker een aanrader voor wie lachend even van deze wereld weg wil geraken.

Voor mij zeker een 4plus waard.

Meer dan 60 jaar geleden en nog in wit-zwart. Toppie.

Alles was voorspelbaar want het ging maar over een verhaal dat zijn finale krijgt op het einde.

Toch speelt de tweestrijd in de romantiek een belangrijke rol in deze film die de ganse notenbal doorstaan heeft met voortdurend een andere versie van Honymoon.

Gary Cooper en Grace Kelly vertolken onder regie van Fred Zinnemann en prachtige rollen.

Prachtige evergreen herinnering die ik indertijd meermaals gezien heb.Kostprijs: 12,5 eurocent.

En zeker 4 punten waard.

Heel zwak inhoudloos verhaal.

Het begin en einde draait rond een groot bedrijf met een huurmoordenaar als hoofdfiguur.

Vechten en moorden is de samenvatting.

Het centrale punt van een nietszeggende Oosterse film. Dit keer actie vanuit Korea.

Eigenlijk het zien niet waard.

Een 1,0 om nog iemand in leven te houden.

Een prachtige Kerstklassieker die je meermaals kunt zien en van genieten.

Ontspanning en ook wel spanning troef.

Heerlijke sfeerschepper door de 8-jarige Kevin die op het huis mag passen en heel veel meemaakt.

De acteurs scoren prima en deze film is de nummer één van een hele reeks "Home Alone"

Deze familiekomedie krijgt van mij een dikke 4,0.

Prachtig drama van een sportster die terug met de voeten op de grond geplaatst wordt.

De vertolking is uitstekend.

Een ontroerend verhaal van een vader die uiteindelijk zijn familie terugvindt ten koste van zijn rijkelijk onbelemmerd leven, maar vooral de verslaafdheid aan alcohol. Maar hij vondt zijn thuishaven terug. Het slot was voorspelbaar maar toch aangrijpend.

Opvoeding speelt in deze film de hoofdrol.

Het religieuze (Amerikaanse) tintje kun je evengoed zien als een psychologische behandeling die in vele ontwenningsvormen voorkomt. Het is maar hoe je het wil bekijken. De groepsdiëten komen op hetzelfde neer, of scientologie... In elk geval dient elke verslaving, vastgeroeste misstap behandeld te worden door derden. In dit geval een groep medemensen die meevoelen en ervaren. Van echt kerkelijk is misschien enkel de plaats en de manier van doen opvallend. En dan nog erg zwak.

Sport, beroemdheid, succes en familie... Hoe dan ook, het verleden en de opvoeding krijgen een lesje mee voor later.

Rustig opgebouwd, uitgewerkt en keurig tot in de details opgevoerd.

De eeuwig lachende, eigenlijk sympathieke en mooie Scott Elrod vertolkt ideaal de hoofdrol.

Heb geenenkel minpunt gezien. Enkel genoten en ten gepaste tijd in mijn ogen gewreven. Niet van vermoeidheid of verveling.

Een 4,5*plus waard omdat het thema een veelvoorkomend alledaags gebeuren rondom je aanraakt.

Een eigenaardig rustig verhaal verfilmd in een stijl, dat een western moet heten.

Opgetut met heel wat zwarte humor in de mooie natuur.

Misschien wat langdradig. Maar het stoort niet. Gewoon kijken en genieten is de boodschap.

Uitstekend begeleid door geluiden en muziek.

Tommy Lee Jones, in de hoofdrol, vertolkt best zijn rol. Keihard... Maar ook met een hart.

4,0 punten is deze prent waard.

Ergens in de duinen nabij Bologne sur Mer, nabij de zee, leeft een zonderlinge spirituele eenzaat in de natuur.

Enkel ongebonden omringd van een nietszeggend dorpje, een muurtje, een vuur, prachtige duinengewassen, waterplassen, geluiden van golven en vogels, een hoge toren, een vriendin die hij wel wil helpen, eigenaardige buurtbewoners, tamme politie… Kortom, omringd van mysterie en vooral voortdurend met een niet vervelende stilte die je in die bijna twee uren moet raken. Twee uren nietszeggend. Alleen opdringend met alles behalve teksten.

Dit is een zeer eigenaardige film die toch iets heeft om te blijven kijken en je in het oog houdt terwijl jij eigenlijk moet kijken. Hoe weinig ook. Je wilt geenenkel woord missen. In feite nietszeggend op doorreis van en naar het onbekende met als uitgeleide een hond stevig aan de leiband van waar naar waar.

Je moet het ook niet verder gaan zoeken. Gewoon ondergaan. Ook al kan ik spiritueel met de eigenzinnige gedachten van de man niet eens zijn en ziet hij in zijn schaarse glimlachjes zijn gezellin eerder als een gebruiksvoorwerp. Ook zijn kindtherapieën zijn dwaas en toch spiritueel gericht.

Terwijl hier twee kenners (Beavis & Verhoeven) grondig in een diepgaande discussie gaan, vooral over de regisseur, wil ik het toch nog wat ontspannend houden ook al geef ik toe dat de psychologie hier een zeer belangrijke onverklaarbare rol speelt. Maar zover hoeft het niet om deze film aantrekkelijk te vinden.

Een leven om niet te leven en toch omgeven door het mooiste dat bestaat: de natuur. Hij vergeet er zelf van te genieten ook al loopt het hem als een schoothondje achterna en voedert hem onderdanig.

Hij pakt dan tussendoor naar een ongebonden onbekende betekenisloze gelegenheid die voorbij komt.

Het met stilte overladen verhaal is eigenlijk inhoudsloos en spartelt van beeld naar beeld en de gekste toestanden die helemaal niet bij mekaar passen. Meer sf/drama dan enkel een drama van voortdurend enkel turen naar de horizon.

Blijkbaar zijn de mensen in de film van geenenkele betekenis. Zelfs hun namen zijn zoek.

Niet mijn doen, maar toch blij het gezien te hebben. Vandaar een plusje voor de prachtige beelden, geluiden en stilte.

Weinig goedgekozen teksten zeggen mij heel veel. Je kunt niets verkeerd zeggen.

Dus toch een 3.0.

Vrij actuele film waarbij 'hours' het langdradige verrechtvaardigt.

Toch begrijp ik niet dat je op die tweede verdieping, in een kliniek, weinig schade ziet van een storm die de hele stad heeft vernietigd en de hulpdiensten zo goed als niet komen opdagen.

Dit maakt het allemaal nog dramatischer dan het al is.

Maar vooral dat je in een kliniek geen volk meer ziet.

De onlangs overleden Paul Walker speelt hierin een van zijn laatste films. Bijna alleen op de set.

De terugblikken op het verleden hadden wat dynamischer kunnen zijn om het langdradig vervelend wachten wat draaglijker te maken.

Maar toch deze film heeft wat.

3,0*

Een acteur van de betere film, Jason Statham, toont hier weer zijn kunnen.

Al is het in een ernstige rol als crimineel (?)

Het goede schudt de hand van het slechte. Maar beiden houden tegenovergestelde trekjes van elkaar over.

Toch is het verhaal nogal siroperig, maar de moeite om te zien en te genieten.

Gewoon verstand op nul en kijken.

Als thriller misschien wat slap.

Eerder een aangenaam drama met mooie en droeve momenten.

Vooral de persoonlijke achtergronden van beide hoofdvertolkers zijn heel anders dan je eerst denkt.

Voor mij best 3,0* waard.

Even met de ogen dicht genieten van de Oosterse ingrediënten die de westerse sterren komen verwennen. Heerlijk met zo'n cast en zo'n meester-productie.

Zowel gastronomisch als romantisch wordt de thermometer tegen het licht gehouden met een prachtig verhaal waarin culturen mekaar opvrijen zonder afstand te doen van een IJfeltoren waarop de spits een Mochelin-ster pronkt. Eén? Nee toch.

Een aandoenlijke film waarin de stamvader en -moeder primeren.

Om jet in punten uit te drukken lijkt me het maximum onvoldoende. De ogen dicht en op het puntje van je tong een 5,0 punten proeven.

In het begin van de film is het een tijdje aanpassen om in het verhaal te komen.

Een avontuurlijk spannend afwisselend verhaal doorspekt met SF-toestanden, griezel en actie. Mooi in beeld gebracht met uiteenlopende beelden.

Tik tak de klok is in handen van de godfather die alles beheerst. Behalve de liefde.

Een geheimzinnige film vol fantasieën, maar toch met de voeten op de grond.

Jennifer Lawrence vertolkt meesterlijk haar hoofdrol, omringd door sterke medespelers.

Voor mij een 4.0* quotering waard. Ook al heb ik niet alles begrepen.

Merkwaardige film in de koude oorlogsfeer van de jaren 80, waarop de film (toevallig) goed aansluit. En opmerkelijke cast olv Sean Connery en regisseur John McTiernan.

Het misschien onduidelijke verhaal rond de analyticus vraagt om herbekeken te worden.

Een aanrader. Zeker voor marineliefhebbers en duikboten.

4,0 punten.

Een Noorse film die de sfeer weet op te bouwen zoals alleen de Noren dat kunnen. Met stiltes, flashes spanning, het nodige bloed, zonder overdrijving, en geluid.

Spijtig dat de hele film enorm langdradig aanvoelt.

Zelfs in het uiterst spannend slot wil het ijs maar niet breken.

De film was wellicht sterker uitgekomen had men een normale tijdsduur van een film genomen en de huidige spanning van meer dan twee uren met een half uur ingekort.

Het verhaal is uitstekend en bouwt zich op vol verrassingen. Tot de laatste minuut weet regiseur Hallstrom ons te boeien. Terwijl het vraagteken al vroeger voorspelbaar was. Spijtig dat hypnose zoveel filmtijd in beslag neemt. Het kwam beter tot uiting met heel wat minder.

Toch ontbreekt het evenwicht tussen thriller en de ruime familiale perikelen, waarvan de laatsten teveel tijd in beslag nemen en zowel binnenshuis als in het beroep storend je op je honger laten zitten en je geduld op de proef stellen. Het is een misdaadfilm die voortdurend met horten en stoten ontspoort richting ongezellig privaat.

Wel prachtige winterse beelden van de Zweedse grootstad terwijl die op zich er heel weinig mee te maken hebben.

Ondanks de drie prima karakter-acteurs is het een film van wachten. Wat we niet gewoon zijn van de Noorse direktheid. Spijtig.

Maar toch globaal een prent die er mag zijn en mag gezien worden.

Voor mij een 3,5 punt waard.