Opinions

Een rommelig verhaal. De inhoud verschraalt tot een langdradig ordinair vertoon. Zonde van de tijd. Ook van de acteurs had ik veel beter verwacht. Maar het kan... Zonder verhaal kun je ook niet veel vertellen of acteren als je zelf je kleding moet kiezen.

Krantenschrijvers trachten voor een schijnbaar onschuldig veroordeelde gevangene de onschuld op te zoeken. Maar men wijkt heel vlug van het verhaal af en vergeet de gevangene, rassenhaat, homosexualiteit... Kort aangehaalde thema's zonder basis worden vervangen door sexuele brutaliteit, onmogelijke verliefdheden... Op het einde komt er wat schot in de zaak. Maar dan hopelijk heel anders dan het begon. Soms walgelijk.

Een goedkope, snel in mekaar geflanste film om zo snel mogelijk te vergeten.

Gewoon voor de acteurs een 1-tje.

De intro in het pretpark en de massa volk is prachtig en vlot in mekaar gezet. Vrolijkheid die ineens in aktie overvloeit tot bijna op het einde van de film. Dan wordt het wat romantischer en uitgekiend.

Het plot is vlot en kort. Ook diverse mooie uitspraken blijven hangen. Soms doorspekt met aardige humor.

Een gegeven woord wordt uitgevoerd en gegeven. Mooi.

Jason Statham (die bijna) vele malen sterft en (natuurlijk) de beeldschone Jenefer Lopez dragen meer dan hun steentje bij. Toch komt het niet tot een bedscene.

Ik vraag mij af met hoeveel lidtekens men kan overleven?

Taylor Hackford maakte er een vlotte 2-uren-film van en wist je tot het einde te binden met close-ups en mooie beelden van Palm Beach en zijn rijke mooie woningen.

Ook het verhaal zit aardig verrassend in mekaar. Misschien wat te eenvoudig voorspelbaar. Maar dat mag men wel in zo'n crimi verwachten. Het is de actie die het doet.

Voor deze zeer vlotte topcrimi is 4.0* zeker niet onderschat. Heerlijk van genoten.

De afwikkeling van een scheidingsrelatie wordt hier langs alle kanten bekeken. Mannen, vrouwen en kinderen. Conclusie is dat er geen winnaars, maar wel veel vraagtekens door mekaar verweven zijn.

Dat maakt ook de film nogal zwaar om volgen en hakkelend.

De rollen werden prachtig vertolkt en het verhaal zit heel aardig in mekaar.

Ondanks een soort gewoon leven wordt er toch niet heftig gedaan en verloopt vooral het verhaal rond leugens, waarheid en de gevolgen voor de kinderen.

Heel aardig verhaal en film, dat hangen blijft en treft.

Hoe klein ook de kring en veel ter plaatse getrappel verveelt ie zeker niet.

Voor mij een 4,5* waard.

Heel aardige politiefilm die vlot vooruitgaat met diverse verrassende wendingen.

Het verhaal lijkt eenvoudig en toch word je voortdurend op het verkeerde been gezet.

Enkele terugblikken verduidelijken voortdurend de voorgeschiedenis.

De cast zorgde voor een stijgende spanning.

Ook al waren er enkele acteurs die minder presteerden. Maar de topacteurs deden hun best.

Het plot was een dubbele verrassing en laat bovendien nog even een vraagteken na.

Voor wie van spanning houdt. Een aanrader.

Een 4.0 is misschien wat overdreven. Maar het verloop van het verhaal gaf de doorslag.

Uiterst doorzichtige thriller, waarin heel wat doorzichtige tegenstrijdigheden zitten en spanning mist.

Ook de vertolking laat erg te wensen over.

Er is heel weinig over te vertellen omdat het oppervlakkig verhaal inhoudloos en voorspelbaar is en buiten wat kunstmatige spanningen een oorlogsverleden bovenhaalt en koppelt aan onbekende relaties die tijdens een wandeling ineens de echtgenoot doden. Een erg onnatuurlijk gebeuren om toch maar aandacht te krijgen.

Geld en diamanten worden er gewoon bijgesleurd om toch maar wat items te kunnen behandelen, als argumenten, terwijl de vermoorde echtgenoot blijkbaar veel meer wist en de blinde fotografe evenmin zuiver speelt.

Zelfs het plot komt erg belachelijk over.

Helemaal ondermaats, tijdverlies en zeker geen aanrader voor wie van een echte thriller houdt.

Als score is het minste nog teveel. 0,5*

Een heel natuurlijk gespeelde film van de prima acterende Roemeense Ana Ularu, die voor een begrafenis, na twee jaar onschuldig zitten, 24 uren de gevangenis mag verlaten en niet zinnens is van terug te keren. Want ze moet nog 3 jaar uitzitten.

Als moeder van een 8-jarige zoon wil ze een nieuw leven opbouwen. Eerst bezoekt ze haar echtgenoot en dan de vader. Matilde wil ver gaan en nooit meer terug komen.

De zoon werd door de vader, die handelt in loense zaken, in een weeshuis geplaatst en leert daar de verdorven en brutale streken. Matilda wil de zoon uit dit weeshuis halen en samen vertrekken.

Deze film komt heel rustgevend en heel vloeiend over.

De sfeer wordt aangegeven door de vele stille nietstorende momenten in de film.

De voor mij onbekende regisseur Bogdan George Apetri weet deze film aardig in beeld te zetten.

Met "Enkele uren uit het leven van een kordate vrouw" is eigenlijk alles gezegd en gebeuren enkel alledaagse dingen.

Het verhaal wordt gesierd door zijn eenvoud. Het einde geeft ook geen oplossing. Een zee van dromen.

Dit Roemeens drama wil wat vertellen en is voor mij 4 punten waard. Vooral een pluspunt door de prima vertolking van Matilda (Ana Alura).

Een duikbootthriller brengt natuurlijk veel mensen bij mekaar op een kleine plaats, met het gevolg dat wij voortdurend van de ene zijde naar de andere moeten en dikwijls dezelfde beelden krijgen. Een langdradige indruk.

Amerika en Russen staan tegenover mekaar in dit nogal vrij gemanipuleerd verhaal. Het belangrijkste van het verhaal is de verwarrende interne duscussie binnen deze Russiche boot waarbij een gedeelte van de manschappen zich verzet tegen de kapitein en daarnaast ook nog enkele domme dingen gebeuren. Dit lijkt me erg onlogisch ook al is het een heel oude duikboot.

Vooral de verfilming liet regelmatig te wensen over en van het duikbootgevoel was weinig te merken. Maar over het algemeen toch een vrij positieve ervaring die wel leidt naar een langdradig onduidelijk plot. Die onduidelijkheid zweeft mee door het ganse verhaal.

Toch is me deze moeilijke opdracht 3,0* waard.

Een eenvoudig aantrekkelijk verhaal. Zolang ook de film. Een verhaal dat we ons misschien beter herinneren van de novelle "El Médico" van Noah Gordon.

We maken een prachtige reis van het westerse Londen naar het oosterse Ispahan met een file rouge die over een zeker ontdekken van de geneeskunde gaat in de 11de eeuw. Wat daar van aan is, is natuurlijk zeer twijfelachtig maar houdt het verhaal erg aantrekkelijk.

De cast is uitstekend en de vele zichten op de bergen, zee, rotsen... zijn het genieten waard en opwaarderen zoal de 2,5 uur dat deze film gemakshalve overbrugt. Toch blijft de aandacht zonder vervelende momenten die opgevuld worden door uiteenlopende gebeurtenissen. De gevechten ontbreken niet.

Het tikkeltje romantiek hoort er bij. Zoook het godsdienstverschil Joods en Christen. Allemaal aardige details die het verhaal opfleuren.

Een aanbeveling waard. Zeker om eens een film van deze tijd in een terugblik te kunnen zien.

4,0 punten.

Deze film vertelt je het ingrijpen van de Duitse behandeling van de Joden in Polen. Vooral de stad Warschau en vooral het overlevingsverhaal van de pianist Wladyslaw Szpilman die door Polanskiprachtig in beeld, geluid, ellende, angst en vooral vele stiltes gevolgd wordt.

Wie de jodenvervolging onder WOII wil volgen moet deze film zeker zien. Een meesterwerk dat op de 17de plaats in de top staat. Pianist Wladyslaw Szpilman (Adrien Brody) krijgt terecht een oscar voor zijn vertolking als pianist.

Aanbevolen. En deze 2,5 uur lange film is geen enkel ogenblik.

Punten geven aan zo'n waargebeurd meesterwerk is niet eenvoudig.

Vandaar de max of 5,0plus voor dit prachtige, maar zeer pijnlijk verhaal.

Deze film moet men gezien hebben om de oorlog te begrijpen.

Ook al is het verhaal in één zin te vertellen en gelijklopend.

Toch de moeite om eens te zien.

Criminaliteit en naief vertrouwen reiken hier mekaar de hand. Tot op het absurde abnormale af.

Buiten enkele technische en tegenstrijdige verhaalfoutjes eindigt het script voorspelbaar zoals ik dacht. Dus veel denken was bij deze film niet nodig.

Weinig over te vertellen. Vanaf het begin wandelt deze film naar zijn einde. Een beetje gebrek aan tempo.

3,0*

Noorse prenten ogen vooral op de details, wat het hele verhaal een verwarrende onzekere indruk geeft vol twijfels en verdachtmakingen.

Maar toch aardig in beeld gebracht omdat het feit zelf heel duidelijk een detail behandelt en weinig rond de pot draait.

Hier ook weer wordt de spanning opgedreven door een geheimzinnige zoektocht naar de kleine dingen. Ook in de film erg close bewerkt.

Er wordt aangegeven dat dit verhaal berust op een waargebeurde verhaal. Wat ik toch betwijfel of zeker sterk overtrokken aanvoel.

3,5*

Een vrij eenvoudige en vrolijke Italiaanse comedie waarin niets dan humoristische fragmenten aan mekaar geplakt zijn en je echt alles rondom je met een glimlach kunt vergeten en meemaken.

De vertolking doet er natuurlijk zeer veel aan en als je Terence Hill en Ernest Borgnine bij mekaar zet is het meer dan anderhalf uur genieten. De inhoud is wat plat. Kan ook niet anders bij zo'n abnormale gebeurtenissen. Een Bourvil-De Funesse-attractie.

Regisseur Sergio Corbucci weet alles in nog aanvaardbare beelden te gieten.

Aanbevolen amuzementsfilm.

Een topfilm voor wie de wereld rondom ons met een glimlach even wil vergeten.

Vandaar mijn 4,0*

Het begint allemaal vrij druk, maar het verhaal wordt zo wispelturig en speelt met de tijd naar het verleden en toekomst dat je tenslotte de eigenheid van het verhaal door mekaar begint te gooien en niet goed meer weet hoe het begon en tenslotte eindigt en met wie je te doen hebt. Want uiteindelijk is het een erg sobere cast.

Eerlijk gezegd tenslotte wist ik niet goed meer wat ik gezien heb en moest tot de conclusie komen dat ik deze film nog eens moet zien om alles op een rij te krijgen.

Ethan Hawk vertolkt prachtig in deze tijdssprongen die je duidelijk leren twijfelen. Bijna aan jezelf.

Ik begrijp de golvingen in scores, maar voor mij wordt het 4.0 punten. Kan nog veranderen als ik de film herzien heb en wellicht beter begrijp.

Gewoon even wat oude herinneringen ophalen.

Natuurlijk niet dat die oldtimers een eigen oorlogje gingen voeren in Afghanistan.

Met de nodige humor en verstand op nul kun je af en toe grinniken met dit nogal losbollig verhaal.

Laat het gewoon over je heengaan en geniet.

De cast is oerslecht.

Niet één glanst er boven uit.

Het scenario eerder voor een kinderspelletje.

Gewoon meedrijven op deze golven van een verleden dat naar vandaag geschreven is.

Vandaar toch mijn 3*

Een meesterlijke film die aanleunt met dramatische gebeurtenissen uit onze omgeving.

Bovendien ook uitstekend vertolkt door Doven (Hugh Jackman), één van de vaders van de twee meisjes die ontvoerd worden. Ook de rechercheur (Jake Gyllenhaal) vertolkt prachtig zijn rol.

Maar Dover neemt hardhandig, naast de politie, de zoektocht in handen.

Deze film laat zo'n 2,5 uren aan een stuk een spannend verhaal zien van wat er achter de schermen, ouders en politie, gebeurt. Aangrijpend dramatisch angstaanjagend en vooral geloofwaardig op enkele fragmenten na.

Op enkele vraagtekens na is dit de beste film die ik dit jaar gezien heb. Een aanrader voor iedereen.

Het verhaal is dubbel doorweven. Van de kant van de ouders die niet weg kunnen met hun verdriet. En de totale inzet van de rechercheur die zelfs door de ouders met schuld verweten wordt.

Zoals je merkt liggen de meeste scores erg hoog en geef ik de max. 5,0* vooral omdat het aanleunt bij de actualiteit van de laatste jaren.

Ontgoocheling troef!

Ik begrijp niet wat men in zo'n prent kan zien en dan nog op 5 belanden in de top250.

Gewoon onbegrijpelijk.

Absurde dialogen die me de oren uit komen. Zeker geen aanrader.

Als je het voor de namen en gezichten doet, neem gewoon wat foto's dan verlies je echt geen 2,5 uur.

1,5 punten is nog teveel. Gewoon: inhoudsloos bloed, zweet en tranen. Sorry voor deze film die 20 jaar oud is.

Wie van griezel en spanning houdt krijgt een aardig begin van deze film voorgeschoteld.

Toch zijn er teveel tussentrappen waarin deze spanning wegebt.

Maar wie van dit genre houdt zal er van genieten ook al klopt het hele verhaal niet. Zelfs het algemeen thema van wie is goed en wie slecht kan evengoed omgedraaid worden.

Misschien een film om niet over na te denken en gewoon te ondergaan.

Alvast goed vertolkt en in beeld gebracht

Voor mij een 3,5* waard.