Opinions

Deze film gaat over de jodenvervolging in Vichy Frankrijk, waarbij de Franse autoriteiten zelf een flinke vinger in de pap hadden. Het is knap hoe de makers gruwelijke omstandigheden schetsen met daarin zo min mogelijk afgebeeld geweld. De film is meeslepend en bij vlagen zeer schrijnend. Minder zijn de scènes met Adolf Hitler die niets toevoegen.

Doet bij vlagen denken aan Demoni 2. De make-up is goed gedaan en qua spanning zit het wel goed. Leuk tussendoortje.

Wat een film. Van wie is hij? Uwe Boll, die Duitse filmmaker die alleen maar slechte films maakt. Nee, echt?!

Jawel, Uwe Boll die we kennen van het überslechte Alone in the Dark, House of the Dead en vele andere B-films komt hier met Rampage. Geen gameverfilming dus dat is al heel wat. Bovendien bevat het een boodschap. Kort gezegd komt het op het volgende neer: een gefrustreerde jonge man trekt de wapens en zet het op een killing spree. Talloze onschuldigen worden genadeloos naar de vlakte geknald. Erg schokkend en erg effectief. Boll had er misschien iets meer uit kunnen halen, maar ik ben erg onder de indruk van deze prent.

Red is een geslaagde actiekomedie met leuke acteurs: Helen Mirren, Bruce Willis en John Malkovich. Nergens te overdreven, maar de film houdt ook nergens in. Kortom, 111 minuten vermaak!

Komedieregisseur Kevin Smith maakt nu een moderne horrorfilm. Het resultaat is aardig, omdat de vette actie veel goedmaakt. Wat minder is, is de ongewoon rommelige vertelstructuur die van de hak op de tak blijkt te gaan.

Ergens wel vermakelijk, maar qua inhoud hebben we het allemaal wel eens eerder gezien.

Een doordachte anti-oorlogsfilm die een realistisch beeld geeft van de troepen in het Midden-Oosten. Kent zeer indrukwekkende momenten, maar is het gewoon niet helemaal. Jammer, want het zat er wel in. Een hoop naargeestige taferelen maken zeker indruk, maar daar red je het niet alleen mee.

Het begin waarin de kijker een portie overdadige actie geserveerd krijgt, is tenenkrommend. Het oogt als een schaamteloze rip-off van The Matrix. Gelukkig komt er naderhand meer horror aan te pas wanneer Alice zich verschanst in een voormalig cellencomplex. Het slotstuk is niks: weer een hoop nutteloze onthullingen over het T-virus. Dan nog even wat gevechten waar Neo van zou gapen en het is afgelopen.

De hele filmreeks leunt op twee genres: actie en horror. Ook in deel vier bevat een reeks geslaagde horrormomenten, die helaas teniet wordt gedaan door matige actiestukken. Dat is mijn grootste kritiekpunt op de serie die teveel op het actie-aspect focust en te weinig op horror. Dit in tegenstelling tot de fantastische spellenreeks.

Resident Evil: Afterlife is desondanks een redelijke actiefilm, maar biedt niets nieuws voor wie daar op gehoopt had.

De film begint in 1944 waar de oudere Andre Toulon (Guy Rolfe) zijn poppen vertelt over zijn allereerste creaties uit 1902.

Echt synchroon loopt het volgens mij niet meer. Ik meende dat Toulon zijn geheim in Egypte op deed in plaats van dat er een oude tovenaar naar hem toe kwam. Hoe dan ook, deze film is geen spektakel.

De geforceerde Franse accenten zijn vreselijk. De dialogen ook: "If he wakes in the next hour, he should recover. If he doesn't, he probably won't." De soundtrack wordt telkens te vroeg ingezet en dat maakt scènes ontzettend nep.

De nieuwe poppen, eigenlijk oude poppen ofwel retro puppets genoemd, zijn leuk om te zien. Verder is de film niet interessant. Rolfe's aanwezigheid is zeer beperkt en dat maakt deze film tot een domper.

Dit derde deel van Brian Yuzna uit 1993 is een verrassend vervolg. In het begin denk je te weten waar het allemaal heen gaat, maar een reeks bijzondere wendingen staan de kijker te wachten. Het komedie-aspect is ditmaal achterwege gelaten en dat maakt de film een stuk naargeestiger. De film bevat ook een hoge dosis graphic gore, wat opvallend is voor een jaren 90-horrorfilm. Anders dan deel twee probeert dit deel niet het origineel te imiteren en slaat een geheel nieuwe weg in. Zeker niet verkeerd en daarom best goed te pruimen. Melinda Clarke was ook erg memorabel.

Vermakelijk vervolg met weer een hoop onzin en ondoden. Het overdreven acteren stoorde me geen moment. Soms wil dat nog wel eens op mijn zenuwen werken, maar hier niet. Deel twee is nergens zo goed en grappig als het origineel, maar dat mag duidelijk zijn. Ik lag wel te schateren toen een Michael Jackson-zombie in beeld verscheen. Al met al een leuk vervolg!

Lang niet zo slecht als ik verwacht had. Natuurlijk, een groep bijdehante tieners is het minste waar je op zit te wachten bij een zombiefilm. Lomp volk dat altijd verkeerde keuzes maakt en wiens geweren altijd leeg zijn op het verkeerde moment. Desondanks is dit vierde deel wel vermakelijk. Er zit genoeg actie en gore in om mij tevreden te stellen. Geen topper of iets dergelijks, maar een aardig tussendoortje. Deel vijf dan maar?

Maybe there's money inside, stamelt de knul (Peter Coyote) nadat hij een van de welbekende zombiecontainers aanschouwt. Nu zal dit bij een willekeurige debiel niet door zijn hoofd schieten en al helemaal niet bij iemand die reeds een heel zombie-avontuur in het zogehete 'Necropolis' heeft de rug heeft. Want jawel, het gaat om dezelfde personages als in deel vier. Althans, degenen die het overleefden. Maar het is zo'n vervolg waarin wel dezelfde acteurs zitten die zelfde personages vertolken, alleen weten ze van niks meer. Erg irritant is dat, want gaat het nu om een sequel, een remake, een spin-off? Normaal zou ik er niet zo'n punt van maken, maar de film zelf is allesbehalve goed te noemen. Deel vier was nog wel vermakelijk, maar nu lijkt het meer op zo'n American Pie rip-off. Maar dan met zombies. Na een half uur had ik het al wel gezien. Skippen.

Deze film kent soms erg bizarre momenten. Het is moeilijk uit te leggen, maar bepaalde stukken vallen zo uit de toon dat het gewoon weer grappig wordt. Neem de scène waarin een man en vrouw doodsangst uitstaan en de vrouw ineens haar liefde voor hem betuigt waarop de man antwoord dat hij homo is. De vrouw reageert dan nog verontwaardigd ook. Fantastisch! Het acteerwerk is best slecht en het zijn zulke inwisselbare figuren die geen enkele vorm van diepgang kennen. Het is zo overdreven gebracht, dat het wel wat heeft. De film bevat een flinke dosis gore. De effecten doen denken aan die uit Italiaanse pulpfilms uit de jaren 70 en 80, terwijl het hier toch gaat om een prent uit 2009. Gunnar Hansen speelt een leuke bijrol.

Reykjavik Whale Watching Massacre is een lachwekkende over-the-top slasher uit IJsland. Voor pulpliefhebbers zeker weggelegd.

Een historische film uit Letland met fantastisch oog voor detail. De uniformen en sets zijn fantastisch. Het ietwat frivole karakter van de film, alsmede het patriottisme vond ik minder. Het maakt het wat luchtiger, maar werkt averechts op de historische geloofwaardigheid. Het is moeilijk te zeggen of dit een Letse trek is, maar het stoorde mij.

Het patriottisme voelt wrang. Daar waar de Letten zich in 1919 tegen de Duitsers keerden, reikten velen hen in 1941 de hand toe...

Een mooi en meeslepend drama dat zich afspeelt in een post-apocalyptisch landschap. Wat er precies is gebeurd, zullen we nooit weten. Een vader (Viggo Mortensen) en zijn zoontje doorkruisen de grauwe vervallen gebieden. Onderweg proberen ze aan voedsel te komen en uit handen te blijven van kannibalistische bendes. De spanning is op sommige momenten te snijden, maar is niet de hoofdzaak. Het gaat meer om de hoop om te overleven. Dit alles is erg treffend uitgebeeld.

Dé horrorkomediemusicalcultfilm bij uitstek. Leuke kostuums, catchy liedjes en een fan-tas-ti-sche Tim Curry. Die gast was echt memorabel. Alleen om zijn excentrieke moet je de film gezien hebben. Volgens de planning zal dit jaar een remake verschijnen voor op tv.

In 1981 regisseerde Joe D'Amato het onofficiële vervolg op Anthropophagus. Onofficieel, omdat hij vanwege spoilerachtige reden niet kan plaatsvinden, maar goed. George Eastman speelt weer dezelfde gek die ditmaal in staat is dode cellen te herstellen en daarmee praktisch onsterfelijk is. Nu zonder belachelijke make-up komt hij nog beter uit de verf dan eerst. D'Amato is er in geslaagd om brute kills te combineren met dodelijke spanning. Qua opzet heeft de film veel weg van Halloween, maar dat mag de pret niet drukken. Er bestaan ergere rip-offs. Het einde is ook erg gaaf.