Opinions

Visueel een spectakel te noemen, de scène in 360 graden om het bad is prachtig, maar iets teveel overdadige ranzigheid naar mijn mening. De makers willen er ongetwijfeld een hoop mee zeggen, maar ik kreeg er weinig van mee. Een memorabele kijkervaring, dat wel.

Het vierde deel stelt over het algemeen niet teleur. De indrukwekkende actie en effecten voeren weliswaar de boventoon. Daardoor wordt het gewoon een lekkere sciencefiction actiefilmpje. Fans zullen stiekem gehoopt hebben op meer.

Ik vond met name de verwijzingen naar de andere films erg geslaagd en daarom past hij goed in de reeks. Geen meesterwerk, maar een prima actiefilm.

Deze film gaat over een Tromafilm die wordt gemaakt onder leiding van een blinde regisseur, gespeeld door Tromaman Lloyd Kaufman. Waar de film nou precies over gaat? Over niks, een hoop bloed en bloot maken deze schaamteloze prent tot een vermakelijk stukje sleaze. Je vraagt je op een gegeven moment af hoeveel kots en afgerukte penissen de film nog kan hebben, maar Kaufman komt ermee weg. Want Terror Firmer duurt zo'n twee uur en verveelt nergens. De film bevat ook een reeks prachtige quotes. Kaufman als stressvolle regisseur stal de show met zijn: We're not dead 'till I say we're dead!

Kortom, een amusante moderne sleaze uit de stallen van Troma. Voor wie in de stemming is.

Deze in Amerika opgenomen Italiaanse horrorfilm ontstijgt het pulpgehalte wat vele tijdgenoten wel bezitten. Het camerawerk is erg fraai, de effecten zijn goed te pruimen en het acteerwerk is niet slecht. Dierenliefhebbers moeten deze film niet zien. Hoewel er naar mijn weten geen echte dieren in worden vermoord - in tegenstelling tot vele andere Italiaanse horrorproducties uit die tijd - gaat het er heftig aan toe. De scène waarin de moordlustige hond er aan moet geloven, is best grof. Ik kon het wel waarderen. Het beest vermoordde eerder diverse mensen op brute wijze. De scène waarin Julia aan haar doofstomme leerlingen probeert uit te leggen wat er met een van hun medeleerlingen is gebeurd, is best aandoenlijk. Het acteren is daarom best goed te noemen en vervalt niet tot dat clichématige wat je in vele andere Italiaanse films wel ziet. Naast een dosis gore bevat de film ook goede spanning, maar qua tempo wisselt het nog wel eens.

There Was a Little Girl is een bijzondere Italiaanse horrorproductie die zeker de moeite van het kijken waard is.

De makers schetsen een mooi en droevig portret van het Engeland uit de jaren 80. De film leunt voornamelijk op het sterke acteerwerk. Turgoose speelt zo'n typisch jochie dat je eigenlijk niets kwalijk kunt nemen. Stephen Graham speelt magistraal de sterren van de hemel als doorgedraaide nationalist. De thematiek van racisme komt mooi uit de verf en toont maar weer eens keihard aan hoe belachelijk ondoordacht de denkwijze wel niet is. Prachtig!

Christopher Lee speelt een satanische pater die door middel van een luguber offeringsritueel de duivel wil laten incarneren of zoiets. De precieze bedoeling achter zijn rituelen blijft me onduidelijk en je wordt als kijker lang in het ongewisse gelaten. Dat vond ik wel aangenaam, omdat het de spanning ten goede deed. To the Devil a Daughter is zo'n film die me van begin tot eind boeide, maar waar dat nu precies aan lag is moeilijk uit te leggen. De film bevat zo'n bizar sfeertje die het geslaagd maakte.

Een erg interessant uitgangspunt, maar een beetje té mainstream uitgewerkt: veel ontploffingen, overdreven sentimenten en ongeloofwaardige heroïek. En het dik aangezette einde mag natuurlijk niet ontbreken.

De acteurs doen het prima en het ziet er allemaal verzorgt uit. Leuk vermaak, maar niet meer dan dat.

Mijn eerste kennismaking met de Chileense regisseur Alejandro Jodorowsky. Wat een film. Ik heb met groot ontzag naar deze film zitten kijken, maar wat er nu zo goed aan is? Het is moeilijk uit te leggen. Ik ben snel geneigd te zeggen: hij is goed vanwege dat ene sfeertje... Welk sfeertje? El topo is een western, maar dan eentje die vol zit met bizarre en surrealistische elementen. Een groot aantal acteurs en figuranten die in de film meespeelt zijn ook echt misvormt. Ze missen armen of benen of vertonen lepra-achtige symptomen. Je blijft er naar kijken.

Eigenlijk is El topo een hele lelijke film. Bijna niets is mooi op een enkele vrouw hier en daar. Wanneer de cowboy is het stadje arriveert, treft hij de gevolgen van een enorme slachtpartij aan die mij als kijker deden huiveren. Afgeslachte dieren, plassen bloed, talloze kinderlijken, opgeknoopte mensen in een kerk. Hij gaat op zoek naar de daders en rekent daar minstens zo wreed mee af. Waar de gemiddelde western dan eindigt, moet Jodorowsky's film nog beginnen.

El topo is een zeer gedenkwaardige film. Thema's als racisme, geweld en religie komen aan bod. Het is een bizarre film die me bij zal blijven. Niet alles kon ik even goed plaatsen. Een volgende kijkbeurt zal zeker opheldering geven. Maar soms is het ook goed dat niet alles altijd duidelijk hoeft te zijn. Jodorowsky, petje af.

Een lekker lomp sciencefiction avontuur van Paul Verhoeven dat altijd de moeite van het herkijken waard is. Heerlijk geforceerd met over-the-top actie. Schwarzenegger acteert voor geen meter, maar is toch fantastisch. Gave bijrollen van Sharon Stone en Michael Ironside maken het plaatje compleet.

Behoorlijk slechte film met Thora Birch over zieke martelpraktijken aan boord van een Oost-Europese trein. In wezen een schaamteloos aftreksel van Hostel, maar dan nóg voorspelbaarder. En ook invloeden van Turistas, die weer invloeden had van de eerstgenoemde film.

Waren Oost-Europeanen al ontevreden over hun stereotype beeldvorming in Roth's film, dan zullen ze woest zijn om deze film. Ga niet naar Oost-Europa; dat mag duidelijk zijn. Voor gore hounds valt er genoeg te beleven. Het gaat er behoorlijk bruut aan toe. Maar na een uurtje heb je het wel gezien. Stompzinnige dialogen en onlogische acties hebben de overhand. En dan dat einde...

Al met al een matig torture porn-hapje.

Niet een hele boeiende film op zich, ware het niet dat het thema mijn voorkeur geniet. Daniel Craig doet het goed als nijdige sergeant. De aankleding is uitstekend. Het acteerwerk en de dialogen zijn prima, maar het enige wat je te zien krijgt zijn een stel kibbelende soldaten in een loopgraaf.

Voor de geïnteresseerden in WO-1. En fans van Daniel Craig. Geïnteresseerden in de slag zelf doen zich beter aan het docudrama The Somme.

Prima geacteerd, hele gave sets en wezens en duurt niet te lang.

Kreeg een überslecht vervolg dat een cultstatus verwierf.

Slecht geacteerd, hilarische dialogen, onzinnig verhaal, neppe goblins, enzovoorts, enzovoorts. Deze film is gewoon slecht, maar zo slecht dat hij weer goed wordt. De film heeft er een serieuze cultstatus op nagehouden en recentelijk is er een documentaire over verschenen.

Vooral dat kleine kereltje is met zijn maffe kop gewoon zo lachwekkend. De dialogen zijn nog wel het meest tenenkrommends van allemaal. Qua make-up ziet het er ook erg cheesy uit.

Lekker lachen dus.

Bij dit soort film moet ik me er in het begin altijd even doorheen worstelen. Wanneer de hel eenmaal losbreekt is het genieten geblazen en zo ook bij Trolljegeren. De effecten zijn het hoogtepunt van de film. Omdat de wezens zo verschillen is het iedere keer weer spannend wanneer er geluiden van gekraak en voetstappen klinken.

Qua format niets nieuws, maar op gebied van uitwerking uniek te noemen.

En ook met deze film krijgt Troma het voor elkaar om mij ruim 100 minuten geboeid te houden met zwarte humor en foute seksgrappen. Op een gegeven moment vraag je je af waar je in hemelsnaam naar zit te kijken. Tromeo and Juliet zit vol seks, gore en foute humor. Je moet het kunnen waarderen en hoewel ik het niet overal even grappig vond, heb ik me over de hele linie wel vermaakt.

Na Rampage en Darfur wederom een film van de gevreesde Duitse regisseur Uwe Boll die best goed te pruimen is! De uitzichtloosheid wordt prima in beeld gebracht, omdat ook de zijde van de VC wordt belicht. Vergeleken met de vele Vietnamfilms die er zijn, is dat bijzonder. Het acteerwerk is oké. De dialogen zijn veelal geïmproviseerd en net als in Darfur draagt dit bij aan het realisme van de film.

Van een echte verhaallijn is geen sprake en het einde is nog al abrupt. Desondanks een prima film.

Found footage is in! Een klapper kan ik deze film niet noemen. Omdat er sprake is van een achterafvertelling weet je sowieso al wie het gaan overleven. Bij vlagen is The Tunnel spannend en ik kon het wel waarderen dat je het gevaar niet overduidelijk in beeld zag.

Ik vond hem minder slecht dan verwacht. Ik heb in ieder geval geen één keer vooruit gespoeld. Het gevecht op het einde was ook wel tof. Verder is het allemaal maar een slappe puberale hap.

Robert Pattinson is irritanter dan ooit. Zelfs met zijn personage uit beeld, blijft hij als gedachteschim terugkomen. Het is tenenkrommend. En dan die Taylor Lautner die praktisch de hele film met ontbloot bovenlijf rond loopt: oh, je hebt een schrammetje op je voorhoofd; laat me even mijn shirt voor je uittrekken. Tienermeisjes vallen erbij in zwijm; ik vind het hilarisch.

Ergens is dit alles wel vermakelijk. Het is gewoon grappig om de trucages te ontdekken die zijn gebruikt om jong publiek te trekken. Ik ben mijn puberteit alweer wat jaartjes gepasseerd en dan is het allemaal zo doorzichtig. Op naar de volgende dan maar?