Opinions

Met scherpe satire wordt gehakt gemaakt van de toenmalige regeringsleiders en dat werkt zowel komisch als tragisch.

Deze film is voornamelijk weggelegd voor de mensen die interesse voor en kennis hebben over de periode '14-'18. Het grootste probleem van deze film is het gefragmenteerde gehalte. Continu wordt er afgewisseld met realistische situaties, zoals de mannen in de loopgraven, en fantasiewerelden zoals de grote kermis die als decor dient voor de strijd.

Met een gebrek aan eenduidige hoofdpersonages raakt de rode draad snel zoek. Jammer, want verder zit de film uitstekend in elkaar met de bekende liedjes en een indrukwekkend eindshot.

Een lichte teleurstelling na het geweldige Desperado. De makers hebben teveel geprobeerd er een verhaal in te stoppen. Dit met teveel personages, waardoor het lastig volgen is en je daarom minder mee gaat. Dit soort films werken het best met een flinterdun verhaaltje, zoals de voorgangers.

Once Upon a Time in Mexico is zeker niet slecht. Er zitten genoeg leuke acteurs is en iedereen doet het prima. De actiescènes zijn ook weer lekker over-the-top. Al met al een prima vervolg, maar geen uitblinker.

Ik kon deze film wel waarderen. Het is geen Lord of the Rings! Erg goedkoop in elkaar gedraaid, maar de makers proberen dat ook nergens te verbloemen. Het is wat het is. Soms geestig, soms erg flauw, maar al met al wel leuk.

Een geadopteerd kind (Isabelle Fuhrman) gedraagt zich nogal raar en dat loopt natuurlijk helemaal uit de klauwen. Niet echt heel bijzonder als je het mij vraagt. Qua opbouw begint de film wel goed. Fuhrman weet prima een creepy kid neer te zetten. Wanneer het verhaal in een sneltreinvaart begint te raken en vergezochte plottwists om de hoek komen kijken, geloof ik het wel. Op zich wel aardig, maar nergens echt sterk.