Opinions

Een satanische bende verkracht een meisje. Haar jongere broertje besluit wraak te nemen door besmet bloed in het eten van de doorgedraaide hippies te stoppen. Hierdoor veranderen ze in hondsdolle maniakken die elkaars bloed wel kunnen drinken...

Het acteerwerk en scenario zijn geen fluit waard, maar de vaart blijft er goed in zitten en het wordt nergens saai. De bloederige effecten zien er voor 1970-standaarden prima uit. Het heeft ook wel wat als je al die gekken met slag- en steekgerij ziet rondrennen. De figuranten moeten ongetwijfeld de tijd van hun leven hebben gehad. Het dierenleed is dan weer minder. Al met al is deze grindhouse erg vermakelijk te noemen.

Altijd leuk om zo'n oude film in een nieuw jasje te zien: tamme verkrachtingen en brute martelingen. Wat dat betreft voegt het niets toe en vond ik het allemaal maar een naargeestige bedoeling. Voor de liefhebber zullen we maar zeggen.

Een Nederlandse film met kenmerkende elementen: blote lichamen en felle scheldpartijen. Het banale aspect is iets waar we maar mee moeten leven; ook in deze film. Voor wie zich er niet aan ergert, ziet achter de schunnige zaken een mooie film met uitstekend acteerwerk.

De vertelwijze springt van heden naar verleden en doet dat evenwichtig. We mogen trots zijn op de laatste creatie van Van de Sande Bakhuyzen. Jammer dat de man er niet meer is.

Ilsa houdt deze keer iets vaker haar kleren aan, maar talloze andere beeldschone vrouwen geven zich continu bloot. De setting van een harem leent zich er ook uitstekend voor. Qua martelingen gaat het er grof aan toe, maar iets minder dan in She Wolf of the SS. Het is allemaal zo fout, maar wel vermakelijk. Ook het explosieve einde mag er wezen. Al geeft ze zich minder bloot, Ilsa, Harem Keeper of the Oil Sheiks is een aardige exploitatie die door Thorne overeind wordt gehouden.

Het eerste gedeelte van de film speelt zich af in Siberië en is best goed te noemen. Het tweede gedeelte, in Montreal, is minder. Dan wordt het een beetje een derderangs actiefilm. De twee helften sluiten ook nauwelijks op elkaar aan. Het lijken eigenlijk twee losstaande verhalen. Wat mij betreft had het hele zaakje zich in Siberië mogen afspelen. Toch is het allemaal best vermakelijk te noemen. Nergens zo ziek als She Wolf of the SS, maar een aardige afsluiter.

Ilsa is op het eerste gezicht alles wat je van een naziploitatie verwacht: veel bloot, overacterende nazi's en wrede martelingen. Meestal is het wel om te lachen. Het wordt zo overdreven gebracht, dat het hilarisch wordt. Deze film heeft dat in het begin, maar later wordt het wel erg bruut. Voor 1975-standaarden zijn bepaalde scènes erg onaangenaam om te zien. Hoewel je an sich niet zo heel veel ziet, is de intentie daarachter best naar. Dit verklaart ook waarom Ilsa de meest bekende film is binnen het subgenre. Het einde was ook erg fraai. Toch blijft het allemaal erg goedkoop. Een film waarbij het duidelijk om de shock value te doen is. Aan het begin preekt de film nog een morele boodschap, wat toch wel erg misplaatst is aangezien het natuurlijk niet om een historische reconstructie gaat.

Lekkere grauwe film met een solide Reno. Helaas biedt het allemaal weinig nieuws. Ik begon me ook te ergeren aan de geforceerd snelle montage. Desondanks prima prent voor de liefhebber, maar geen uitblinker.

Wederom een film van Uwe Boll die flink onder vuur heeft gelegen. Het is een schaamteloze rip-off van The Lord of the Rings. Met name de trollen, die ontzettend veel van orks weg hebben, komen goedkoop over. Ik kan daar wel om lachen. Verder ziet de aankleding er oké uit. Geen LOTR, maar goed te doen. Kristanna Loken heeft net als in Bloodrayne weer een leuk pakje aan!

Het acteerwerk en regie zijn weer lekker slecht desondanks namen als Liotta en Ron Perlman. Ongelooflijk hoe Boll deze gasten heeft kunnen trekken.

Kortom: twee uurtjes vermaak voor wie er niets van verwacht.

Een puike film van Christopher Nolan over het infiltreren van de menselijke geest. Erg knap is hoe een ongelooflijk complexe logica als basis dient voor een spannend verhaal. Of Leonardo DiCaprio de aangewezen persoon was voor de rol van Cobb betwijfel ik. Het acteerwerk was desondanks overal van hoog niveau. Prachtig Hollywoodvermaak dat minder simpel is dan de doorsnee film.

Het vervolg op Suspiria waarin de Duivelse praktijken ditmaal plaatsvinden in New York. Een geslaagd vervolg uit 1980 dat pas in 2007 als trilogie werd afgerond met de ietwat teleurstellende La Terza madre. Inferno is geen film die een fantastisch verhaal bevat. Eigenlijk gebeurt er vrij weinig. Aan het begin is er nog geen eenduidige hoofdrolspeler, omdat meerdere personages centraal staan in verschillende lang uitgesponnen scènes. Grote delen van de film bestaan uit hoe zij zich een weg banen door interieurs die met allerlei felle kleuren zijn uitgelicht. Je vraagt je soms af waar zij zich in hemelsnaam bevinden. Het voegt allemaal toe aan de sfeer die Argento als geen ander kan wegzetten. Dit ook in combinatie met de gedenkwaardige soundtrack.

Typische Landes-elementen zoals het luchtige karakter en verwijzingen naar klassiekers, zoals de tv waar continu cultfilms op worden vertoond, maken dit een geslaagde film.

Die Anne Parillaud als vampierwijfje is wisselvallig, maar Robert Loggia maakt als vuilbekkende gangsterbaas veel goed. Erg leuke bijrollen, zoals Tom Savini, Sam Raimi en Dario Argento, maken het plaatje compleet.

Het vampieraspect is minder goed uitgewerkt dan ik hoopte. De film heeft meer van een actie, komedie en thriller dan echte horror. Het voegt niets toe aan het desbetreffende subgenre, zoals An American Werewolf in London dat wel deed. Verder een prima film.

Ik heb me zeker vermaakt met deze griezelfilm. Er zitten een aantal heel geslaagde schrikmomenten in. Soms balanceert de film tussen horror, drama en een beetje komedie maar dat gaat prima. Het duurt even voordat de film op gang komt en is daarmee iets te lang gerekt voor mijn gevoel.

"Zombies, op dit eiland leven zombies!", schreeuwt een van de personages hysterisch wanneer ze op een verlaten kerkhof arriveren. Nee, voor een eiland met zombies moet je bij Fulci zijn. Deze Italiaanse B-film is van Sergio Martino en gaat om een groep schipbreukelingen die op een eiland aan de stok krijgt met een hebzuchtige landeigenaar en zijn monsters: half vis, half mens. Zo'n lekker goedkope creature feature waar wel een hoop voor uit de kast is getrokken, al kan dat het goedkope gehalte niet altijd verbloemen. Wel prachtig geschoten, maar qua speelduur een tikkeltje te lang.