Opinions

Ik weet niet wat het is met deze film, waarschijnlijk het overweldigende van alle special effects, de grote hoge gebouwen, etc. Kortom: het enorm grote budget. De film is magistraal en opgeblazen tot ontzettende proporties.

Ook zeer veel indruk maakte Heath Ledger als The Joker, vooral als je inmiddels de geschiedenisboeken kent. Het is helaas zijn magnum opus moeten worden, want hij is niet meer. Wat heel erg is, want Heath Ledger is een van de interessantste mainstream-acteur die de afgelopen 10 jaar is opgestaan (en weer is gaan liggen dus).

Christopher Nolan heeft tot nu toe nog geen film gemaakt die ik niet geweldig vond, wat vrij opmerkelijk is, want in die categorie is ie the last man standing van de grote regisseurs van deze tijd.

Deze film valt of staat bij zijn cinematografie. Deze is feilloos. De schitterende, desolate korenvelden uit het zuiden van de Verenigde Staten hebben er nog nooit zo prachtig uitgezien op het grote scherm. De close-ups van de dieren zijn schitterend (deed me sterk denken aan Walkabout, een van mijn favoriete films waarin dit ook heel erg goed werkt).

Het verhaal van Days of Heaven kwam echter rechtstreeks uit de boektreeks. Althans, zo leek het. Het script werd geschreven door Malic zelf, maar ik vond er geen klap aan. Arm jongetje en arm meisje zijn verliefd, maar arm. Meisje trouwt met rijke boer, maar blijft in het geheim met het arm jongetje. Rijke boer komt erachter en er ontstaat hommeles. Ik kom er niets mee.

Des te schokkend dus, dat deze magnifieke cinematografie verder weinig uitwerking kent. En dat is vreselijk jammer, want de regieprestaties van Malick zijn overduidelijk. Bovendien een bijzonder man, 4 films in 40 jaar, dat doe je ook niet zomaar.

Deep End is de eerste Engelstalige film van de Poolse regisseur Jerzy Skolimowski. En deze film is tevens zijn bekendste en volgens veel mensen zijn beste werk. Ik had hoge verwachtingen over zijn regiewerk, maar die kwaliteiten vond ik in deze film niet zo goed uit de verf komen.

Mike van 15 wordt aangesteld als badmeester en wordt verliefd op zijn collega die ouder, maar zeer knap is. Dit ontluikt zijn seksualiteit en in het Britse klimaat van die tijd is dat niet gemakkelijk voor een jongen van 15. Mike lijkt echter totaal niet op een jongen van 15 en dat doet afbreuk aan de symboliek die het moet overbrengen.

Jammer, want het verhaal is best leuk. Stroef acteerwerk en een niet al te geloofwaardige cast dragen hier zeker niet aan bij.

Een zeer aangrijpende Vietnamfilm met geweldige prestaties van Robert De Niro, John Cazale en natuurlijk Christopher Walken. De scene waarin ze gevangen zitten bij de Vietnamezen op dat vlot vergeet ik nooit meer. De Russische roulette die ze spelen is in geen enkele film zo goed uitgebeeld, je voelt daadwerkelijk de spanning die er gepaard gaat bij het spel en dat mis ik weleens.

Bovendien is het mooi dat de film in drie gedeeltes is opgebouwd. De film begint voordat ze naar Vietnam zijn gegaan en wat opvalt is dat veel scenes dan erg luidruchtig zijn: fabrieken ronken, machines, etc. Vervolgens gaan ze naar Vietnam en als ze dan terugkomen is dat lawaai in de stad verdwenen, wat voor mij symboliseert dat ze eigenlijk hun ziel en passie hebben achter moeten laten in Vietnam. Je merkt dat het meest aan Robert De Niro, die ineens 'de stille' wordt.

The Marx Brothers. Tja. Veel van gehoord, weinig van gezien. Vandaag een begin gemaakt en het viel me direct op dat de 70 minuten durende film aanvoelde als een 100 minuten durende film. Eerste minpunt. Wat een flauw gedoe vaak, een lange woordenbrei met aan het einde van elke zin een punchline. Je zal het maar allemaal grappig vinden, dan heb je toch echt wel buikpijn aan het einde van de film.

Er zaten echter een stuk of 5 grappen in waar ik spontaan de slappe lach van kreeg en vandaar dit beschaafde punt, maar over het algemeen vind ik The Marx Brothers erg door de tijd ingehaald en tegenwoordig zit men echt niet meer te wachten op de lolkanonnades die er op je afgevuurd worden.