Opinions

2e film van Claude Chabrol bevat met name in het begin nog wel wat schoonheids-foutjes. Overacting...oeps!!!
Maar qua camerawerk is het geweldig gedaan en dan gaan we via een soort Rashomon-methode even de dag door en worden we plotseling geconfronteerd met een psychopaat die een enge gelijkenis vertoond met Norman Bates...een jaar voor Psycho!
En dan alleen al die Japanse woning in die typische Franse wijngaard.
Jonge Belmondo als enfant terrible en de later nog veel terugkerende Chabrol-thematiek: Franse upperclass als voedingsbodem voor moord, laster, venijn en andere rottigheid.
Geen perfecte film, wel intrigerende brutale blauwdruk voor de rest van Chabrol's oeuvre.

Recente topper uit de Franse film-productie!!!

Heerlijk weer zo'n Europeese film die op alle fronten overtuigd...en gebasseerd op waargebeurde feiten.

Te wrang voor een feel-good-movie, maar er zitten wat lichtpuntjes tussen de ellende.

Typisch het soort Franse film waar Depardieu vroeger zelf de hoofdrol in zou kunnen spelen al speelt Cluzet een stuk ingetogener dan Depardieu het zou doen.

Eerste film van deze regisseur die een wat groter publiek lijkt te bereiken en geschikt voor een grotere groep kijkers dan alleen de die-hard arthouse/Frenchies-kijkers, maar zonder concessies te doen aan behaagzieke Hollywood-toestanden.

Gewoon een geweldig gegeven op een prachtmanier uitgevoerd.

Tegenvaller.

Pialat heeft een aantal erg goede films gemaakt (La Gueule Ouverte, LouLou) maar deze blijft nogal steken in het typische Franse praat-film geneuzel. Neigt af en toe nogal naar een soap en is niet hard genoeg voor echt aangrijpend drama. Jammer, want ik was erg blij dat er nou net een Nederlandse DVD was. Stond al jaren op de nog-te-zien-lijst.

Tamelijk loodzwaar drama waarvan het in het begin nog niet helemaal duidelijk is wat het allemaal is, of waar het na toe leidt. En dan wordt het langzaam steeds verstikkender.

Geen aangenaam of ontspannend kijkvoer, zelfs of de film echt goed is daar kan ik geen uitsluitsel over geven.

Nawerking is steviger dan je tijdens het kijken naar de film vermoedt.

De waarschijnlijk laatste hete dag van 2013....dus als enigszins toepasselijk deze Franse film die zich afspeelt op een warme dag in zo'n Frans dorpje vol met toeristen.

De plaatselijke jeugd vermaakt zich wat met rondcrossen op brommers en scooters en een beetje rondhangen. 15-jarige Livia ziet wel wat in brandweerman Jean die haar hielp toen ze van haar paard viel en dan begint het bos te branden.

Regisseuse deed voornamelijk documentaires en deze film heeft een vergelijkbaar naturelle stijl.

Meesterwerkje!

Kasteelheer houdt zich bezig met manipulatief geluid dat vreemde uitwerking heeft op de plaatselijke dorpskroeg. Bevriende radio-presentratice lijkt deze subliminal messages ook te gebruiken in haar propgramma's en dan is er nog een sekte die deze uitvinding wil gebruiken en daarom gezamenlijke vriendin ontvoerd.
Het plot lijkt wel afkomstig uit een Kuifje-album!!
Alleen is Kuifje hier dan lesbische privé-detective Catherine Deneuve die deze hele zaak eens even mag ontrafelen.
Heeft natuurlijk ook wel een linkje met de detectives van een Claude Chabrol, maar die ging nooit zo ver als regisseur Hugo Santiago in deze film.
Verborgen pareltje uit de hoogtijdagen van de Franse film.
Meesterwerk!

De scheiding tussen platvloers en schokkerend blijkt hier ietwat wankel, maar vooruit het valt hier net de goede kant op. Jacques Villeret werd voornamelijk bekend als het marsmannetje uit die Louis de Funes-film met die soep waar je winderig van werd, maar wilde ook dolgraag in serieuze films spelen.

In ieder geval een nogal negatief beeld van Frankrijk in de jaren tachtig en niet helemaal onmogelijk dat de regisseur iets probeerde te maken in de stijl van Betty Blue, dat is dan ergens zo halfweg gelukt, al denken we ook aan de Nederlandse films uit de jaren 70 en 80 ... Hoge Hakken Echte Liefde dat soort werk.

Ach we zijn TV5 immer dankbaar voor het vertonen van die Franse films waar schijnbaar helemaal niemand meer interesse heeft, altijd nog beter dan 70% van de commerciële filmproductie.

Hier nog met medewerking van Claude Chabrol, maar regisseur Krawczyk zou hierna gaan voor de commercie (Taxi 2, 3 en 4, Wasabi) en na het zien van deze film vinden we dat toch wel jammer, had misschien best nog wel kunnen uitgroeien tot een interessante regisseur.

Brazilië 12 juni 2000...een buskaping valt live op de televisie te volgen mede doordat de politie vergeten was de crime-scene af te sluiten voor journalisten en publiek.
Docu vertelt het verhaal van de kaper...een straatkind dat maar ternauwernood ontsnapte aan een op straatkinderen aangericht bloedbad een paar jaar daarvoor en het Braziliaanse gevangeniswezen dat ook bepaald geen goede indruk geeft.
De gijzeling zelf, in eerste instantie is het moeilijk sympathie te krijgen voor deze kaper (eisen: vrije aftocht, een granaat en 300 dollar) maar als het ultimatum afloopt volgen er een aantal op z'n minst verrassende gebeurtenissen....Stockholm-syndroom (?) en vervolgens zo'n beetje de meest idiote politie-actie ooit voor camera te zien.
Straatkinderen, overvolle cellen, killer cops en volslagen incompetente SWAT-teams het gaat daar wel lekker....deze affaire kreeg dan ook nog wel een flink staartje in Brazilië.
Als docu ietwat lang en weinig eigens qua filmografie.
De gijzelingsbeelden zelf zijn uitermate beklemmend.

Heerlijke anime-klassieker. Vandaag na jaren herzien.

Was altijd in mijn hoofd blijven hangen als een soort Kuifje

"Raket Naar De Maan" variant.

Verhaal bleek daar toch wel enigszins van af te wijken. Animaties zijn erg mooi gedaan. Hou er wel rekening mee dat dit nog echt getekend was ipv volledig uit de computer. Iets statischer animatie dan wat we nu van Studio Ghibli gewend zijn bijvoorbeeld.

Doet er niks aan af dat de animaties wel van schitterend niveau zijn.

Het einde van de film laat zich hoogstens vergelijken met het luisteren naar The Orb's Adventures Beyond The Ultraworld.

Moeilijk geval: Regisseur Ceylan vermengt hier briljante scenes met nogal tobberig voortdreinende scenes.

Het ene moment kijk ik naar een briljant meesterwerk en 10 minuten later daalt de waardering weer tot matig niveau en vica versa.

We beschouwen het voorlopig maar even als intrigerende mislukking waarbij na afloop toch wel gematigd positieve indruk achterblijft.

Low budget nucleaire horror uit de nadagen van de Franco-tijd.

Ondanks dat er vrijwel geen FX inzitten toch uitermate vermakelijke variant op The Omega Man.

Hier enkele notabelen en wat prostituees die zich net aan het vermaken zijn met wat sado-masochistische spelletjes en.... damn dat was WO3 waardoor de flesjes in de SM-kelder begonnen te trillen. Bovengronds wordt er even wat eten gegapt en at random wat blind geworden dorpsgenoten doogeschoten om voor de fallout komt weer lekker in de kelder te zitten, maar de blinden trekken op naar het kasteel.

Enkele wat onlogische beslissingen van de belaagden, waarvan er één ook nog in de overtuiging is dat ie een varken is en twee dames ook nog eens lesbisch zijn...deze mededelingen zijn ongeveer net zo overbodig als ze voor het plot zijn.

Mooi cynisch einde.

Voor de liefhebbers van bizarre plots, nuclear disasters en mensen die denken dat ze een varken zijn.

En op de aftiteling valt het natuurlijk te lezen: zonder medewerking van Elvis Presley Enterprises, tsja de nazaten zien nou éénmaal liever een perfect sprookje.

Hier zien we het leven van een 41-jarige Argentijnse, kalende en grijze Elvis-imitator met overdag een baantje in een oven-fabriek, maar hij leeft helemaal voor Elvis en we zien ook de nodige raakvlakken met het leven van de eerste Elvis.

Rustig, voortkabbelende, maar zeer genietbare film.

Wat zag die Iggy Pop-look-a-like er trouwens eng overtuigend uit!

Sympathieke en charmante film. Wordt misschien niet direct cinema-historie geschreven, maar toch een soort van The Straight Story uit Uruguay. En volgens mij de eerste Uruguaanse film die ik ooit heb gezien.