Opinions

Een film waar ik lang naar uitgekeken heb maar toch wel een fikse tegenvaller. J. Edgar is, zoals op voorhand al te verwachten is, een performance driven film. Daar schiet de film niet in te kort want Dicaprio speelt de pannen van het dak en Watts is zwaar overtuigend als Helen Gandy. Jammer dat Hammer dit niveau nogal naar beneden haalt en Dench is eigenlijk altijd goed al is de ruimte daartoe zo beperkt.

Ijzersterke art-direction, bovengemiddelde cinematografie, een sterke soundtrack en een meer dan capabele regisseur heeft J. Edgar gewoon veel gebreken. Het script van Black is zeer onevenwichtig en is het doodvonnis van de film. Vooral rond de pre-director tijd van Hoover laat het script zich van zijn slechtste kant zien. J. Edgar voelt fragmentarisch en wil op momenten ook wel eens erg saai gaan worden. Ik had ook graag een wat gedetailleerdere uitwerking gezien wat betreft Purvis en inzake COINTELPRO.

J. Edgar had op papier enorm veel potentie, Eastwood, DiCaprio, Black, Watts, sterke cinematografie en art-direction, In Hoover een zeer interessant middelpunt maar Black helpt J. Edgar om zeep met zijn onevenwichtige script. En dat is echt heel erg jammer. Toch nog een kleine voldoende door het uitstekende acteerwerk van DiCaprio en vooral Watts.

Weer zo'n film in de trant van The Butterfly Effect. We lleuk dit soort plotjes maar laat dat lekker over aan een Lynch en consorten. Zoals Jordy al terecht aanhaalde:

Aardig drama maar toch veel te makkelijk en rechtlijnig om echt goed te worden of te beklijven. Met Mikkelsen heb je al een acteur in de gelederen die met gemak een film naar zijn hand zet en de clichematige ontwikkeling doet eigenlijk de rest. Het zijn toch vooral de niet humane gebeurtenissen jegens Lucas die sympathie winnen.


Dit is ook een film die zo op woensdagavond bij RTL 4 op de buis kan komen. Zo textbook is dit ontucht drama dan ook. Het is nu vooral erg oppervlakkig en te makkelijk. Gelukkig is de persoonlijke kwestie in dit concept dan wel interessant. Aangezien het om de dochter van zijn beste vriend gaat. Levert een interessant spanningsveld op. Zelfde geldt voor die engelstalige dame en Lucas zijn zoon. Alles daarbuiten haalt de film onderuit.


Zeer aardig maar lang niet zo goed als ze doen geloven. Huismannen en huisvrouwen kunnen prima mee kijken, ze zullen het geweldig vinden.

Tegen verwachting in een goed behapbaar filmpje. De live action segmenten zijn niet vrij boeiend maar dat maakt Selick goed in de animatie. Al blijkt ook in de live action segmenten dat Selick geobsedeerd is door vormgeving. Ook al is de setting en het verhaaltje te kinderachtig naar mijn smaak, om e vormgeving van Selick kan je niet heen. Daar kan een Burton nog veel van leren. Verhaaltje is totaal niet boeiend maar de awkward humor, de sterk gedesignde personages en de sublieme vormgeving maken dit toch wel een erg fijn filmpje. Met Coraline waren deze kanttekeningen ook voorgoed verleden tijd.

Back in Crystal Lake!


Laat ik dan maar lekker tegendraads doen wat vond ik deze geweldig. Dat heeft ook wel te maken met nostalgie, want dit was mijn introductie van deze geweldige reeks.


Dat Jason vooral in geest aanwezig is en niet in zijn vorm die wij gewend zijn is dit toch wel één van de sterke delen in de serie. Dat begin blijft geweldig. Vooral de sfeer is weer heerlijk, wat bevallige meiden en dit deel bevat de beste seksscene en killscene van de hele serie (de tentscene ). Erg cool in beeld gebracht. Voor de rest zien dek ills er erg goed uit, het verhaal is af en toe iets te pretentieus en proberen ze iets te veel een verhaal te vertellen wat dus niet nodig is. Toch erg genoten, en toch wel één van mijn favoriete delen in de reeks.

Stay cool? You ain't Dirty Harry!

Ja, leuke Friday weer, het blijft toch altijd genieten met deze reeks. De summercamp sfeer, de tieners (alleen zijn ze wel minder geil in dit deel), de stereotypering en Jason natuurlijk. Want wat is ie weer cool hier.

Erg leuk is de duidelijke aanwezigheid met humor, en i.t.t. met ANOES werkt dat in deze reeks heel goed omdat hier de killer geen lolbroek is. Die moet gewoon doen waar die goed in is, en dat is paniek zaaien en zorgen dat de bodycount oploopt. Jason is gewoon weer geweldig hier, niet zo'n struikelaar als in de eerdere delen maar gewoon hard en meedogenloos.

De personages zijn dan wel weer erg leuk, en de leukheid zit in de kleine details. Die caretaker, dat bedrijf dat is gaan paintballen maar de show wordt toch gestolen door kampleiders Darren en Lizabeth. Wat is die scene tussen hun leuk en droog (I've seen enough horror movies to know any weirdo wearing a mask is never friendly. ) . Kills zijn ook weer erg tof alleen miste ik nog wel de overdaad aan nudity, op dit gebied is dit deel een beetje braaf. Dit is toch wel een charme geworden van de Friday reeks.

Erg tof deel weer, heerlijke 80's cheesiness. Alleen meer boobs en een nog hogere bodycount graag .

Do you buy all your murder weapons at Home Depot?


Jennifer's Body, prijkte samen met Cameron's Avatar en Tsai's Visage bovenaan mijn lijstje van big expectations. Toch wel schokkend hoe onzichtbaar deze film is voor het grote publiek. Op premieredag, de eerste avondse screening mag het natuurlijk niet leeg zijn in de zaal. Dat was bij mij dus wel zo; ik zat alleen in de zaal. Aangenaam, maar onaangenaam opvallend. Misschien dat het ligt aan de enorme hatebase die Fox heeft of misschien was de promotour onvoldoende. Misschien komt het door al de negatieve recensies. Hebben die reviewers bij het bij het rechte eind? No, they're dead wrong! (or i am )


Jennifer's Body is eigenlijk meer dan ik gehoopt had en dat ligt eigenlijk aan één keuze van Cody: ze verkiest style boven substance (you go girl!). Met zo'n keuze verlies je het grotendeel van het publiek maar mijn aandacht heb je dan. Waar nogal een onduidelijkheid over ontstaat wat voor een film is Jennifer's Body nou eigenlijk? Heeft wat met het misplaatste verwachtingspakket van de average kijker te maken maar ook Kusama gaat hier niet vrij uit. Soms is het lastig er doorheen te prikken of Kusama nou een komische horror wil maken of een horrific comedy maar de writing van Cody maakt dit eigenlijk al heel snel duidelijk; dit is een pure comedy met horror elementen. Jennifer's Body is een soort horror komedie film die we nowadays niet meer vaak zien. Jennifer's Body hoort in het rijtje met een Slither en Snakes on a Plane die ook nog in deze eeuw uitkwamen. Ik ben een groot fan van dit soort campy films en Jennifer's Body took me completely by surprise, dit had ik dan ook weer niet voorzien. Het is een ode aan de campy slasher flicks die je vroeger vaak kon zien in de drive-in en gelukkig hebben we er weer een modern counterpart erbij.


Na het geweldig ontvangen (en in mijn ogen erg overschatte) Juno heeft Cody te maken met torenhoge verwachtingen en dat wordt de film erg fataal. Positieve recensies van Jennifer's Body zijn erg lastig te vinden en dat is jammer aangezien er echt genoeg te genieten valt in deze film. Wat vooral opvalt is het handelsmerk van Cody: de dialogen. Niet die slappe hap waar Tarantino constant mee op de proppen komt maar gewoon leuke en fast paced quirky dialogen en oneliners met af en toe een echt WTF moment (did she really say that? gevoel). Waar Ellen Page in Juno daar niet altijd creatief mee omging doet Fox dat hier wel. Haar mimiek en uitspraak is werkelijk priceless, geniaal! Een geweldige actrice zal ze niet worden maar overtuigend was ze wel. In deze vorm zou ze niet misstaan in een format van Aaron Sorkin. Tuurlijk leunt de film grotendeels op de seksuele uitstraling van Fox maar ze mag ook wel eens een aai over haar bol krijgen.


Op horrorgebied valt er anders ook genoeg te genieten. De makeup is dik in orde, de effects zijn heerlijk campy en over the top en er komt genoeg splatter fun in voor. Niet altijd full frontal geschoten maar dat geeft je echt het gevoel dat je weer naar zo'n campy horror van de jaren 80/90 aan het kijken bent. Vooral zo'n shadow kill blijft erg vermakelijk. Jennifer Check is nu al één van mijn favoriete horror figuren en dat is te danken aan Fox die gewoon übercool is in JB. Zoals ik al aangaf legt Fox ook genoeg seksuele uitstraling in haar rol, de overtreffende trap van een Horror Vixen. Wat is het toch een pracht vrouw. Ik heb een enorm zwak voor haar en dat helpt wel voor de geloofwaardigheid van Jennifer Check's irresistible charm. Zonder uit de kleren te gaan weet Fox een enorme erotische boost aan de film mee te geven en dat wordt perfect geillustreerd door de woods en de lesbian bedroom scenes. Niet super gewaagd maar wel zeer treffend geschoten met subtiele close-ups.


Maar ook Seyfried speelt meer dan aardig al blijft haar rol grotendeels een beetje passief. er zijn er ook nog wel wat leuke rollen voor J.K. Simmons en Adam Brody. Altijd lachen met Simmons, grappige vent. Ook visueel staat de film zijn mannetje. Erg fijn kleurgebruik en er komen ook af en toe wat mooie shots voorbij. Geen enorme cinematografische hoogstandjes maar er wordt wel voor gezorgd dat de film gewoon mooi is om naar te kijken. Heerlijk highschool sfeer hangt er ook in de film. Storyline ontbreekt eigenlijk totaal en dat kan ook wel een obstakel voor velen vormen maar helemaal niet storend. Ook het gebrek aan character development wordt Jennifer's Body nogal verweten maar dat zou totaal misplaatst zijn in deze film.


Ik zou nog wel even door kunnen gaan over Jennifer's Body maar ik laat het hier maar bij. Om een lang verhaal kort te maken: ondanks dat ik hier enorme zin in had had ik niet verwacht dat ik hier zo lyrisch over zou worden. Wie van foute campy horrors (in de stijl van Slither) houdt moet dit gewoon eens gaan zien en als je een echte horror ervaring wilt moet je Jennifer's Body maar links laten liggen want scary wil Jennifer's Body bewust niet zijn. Jennifer's Body is een film die zichzelf niet te serieus neemt, helaas doen vele dat wel. Al kan ik wel begrijpen dat veel dit troep van de bovenste plank vinden.

Oei. Opvallend lege coming of age vertelling van Ozon waar plausibiliteit niet lijkt te ontstaan. Het probleem begint al met Vacth die een hele opvallende vervelende en domme uitstraling heeft en de uitwerking is ook bijzonder vlak te noemen. De beweegredenen van Isabelle zijn wel heel erg willekeurig.


Waarom Isabelle gaat hoereren wordt in het midden gelaten, dat is niet erg maar zorg er dan wel voor dat haar zoektocht naar haarzelf wel goed uitgewerkt is maar ook dat blijkt te veel gevraagd. Of de niet plausibele zaken bewussies zijn laat ik me niet over uit maar dat het out of place aanvoelt is zeker. Zoals mamsje die met dochter naar Londen wil, met stiefpapa op de bank en om dan maar te zwijgen over stiefpapa die binnen komt lopen op ongemakkelijke momenten. Humor voor gevorderden zeg maar.


Over de seksscenes zelf maar te zwijgen, van expliciteit is er zeker geen sprake, dat dat de reden tot weglopen is lijkt me nogal een voorbarige conclusie. Ook die scenes zijn net als heel de film zeer flets. De scenes voelen ook maar erg leeg aan en lijken geen enkele meerwaarde te hebben. Ook heeft Ozon geen point, en maakt hij die ook niet. Na het zien van de film is het me nog steeds onduidelijk wat Ozon nou wilde.

Aardig, maar er had meer in kunnen en moeten zitten.

Stiekem hoop je bij zo'n opzet toch wel dat het een project van epische proporties is. Vergelijkbaar met Star Wars, laat ik dan gelijk het beste van het beste opnoemen. Eigenlijk the best and worst of both worlds. Zeer sterke visuals, fijn geschapen universum maar narratief is het allemaal wat slordig en fragmentarisch. Ook worden de politieke verhoudingen nou niet echt duidelijk, tot het eind dan, wel spijtig.

Ook wist het goed dgeschapen universum mij toch niet echt te pakken. Ook mede omdat de John Carter lore niet echt tot uiting komt. Ook het clichematige verhaal krijgt een niet al te sterke uitwerking. En zonder zo'n uitwerking voelt zo'n clichematig plot al vervelend aan. Als Star Wars geek word ik dan wel jaloers op de nep buste van Dejah en ook haar trouwpakje domineert de golden bikini van Leia. Wacht.. ik dwaal af.

Ook vind ik de up and coming Taylor Kitsch niet de presence hebben om zo'n film te kunnen dragen, daar mist ie veel te veel draagkracht voor. Het is allemaal goed verzorgd maar het weet niet de epische proporties te krijgen wat je verwacht, vooral met zo'n budget. het is allemaal net niet. Het omhulsel is mooi maar veel te leeg. Jammer.

John Dies At the End begint echt ijzersterk. Erg fijne wisselwerking en mimiek van Williamson en Mayes en ook de absurde opzet lijkt goud waard. Erg veel gelachen om hun mimiek en delivery (en de penis doorknob natuurlijk ) maar na de encounter met de jamaican zakt het echt in elkaar. Dat zag ik echt niet aankomen.


Het absurdisme blijft maar de flow van de film verdwijnt volledig, Cocscarelli is de controle totaal kwijt en ook het absurdisme begint enorm tegen te staan. Een film valt of staat met zijn regie en zonder regie is teleurstelling onvermijdelijk. Coscarelli weet de grip ook niet terug te krijgen, wat ik wel gehoopt had. Vrij jammer dat Coscarelli het magnifieke begin weet te maken tot de rommel dat het is in het laatste uur. Gemiste kans.


Aan het boek lijkt het niet te liggen, aan Williamson en Mayes ook niet. Vrij origineel gegeven en voor echte absurdisme of cult liefhebbers bevat het genoeg leuks en die willen de negatieve elementen misschien wat meer ontzien dan ik.

Toen deze werd aangekondigd stond deze hoog in mijn verwachting lijstje maar onderweg bleek het toch niet te zijn wat ik gehoopt had. De comics heb ik verslonden, en ben ook wel een fan van de comics. De transitie naar live action krijgt dan in mijn ogen ook wel een streng criteria.

Maar ook afgezien daarvan is het allemaal net nier. Screenplay staat als een huis, die o.a. afkomstig is van Neveldine & Taylor, die toch wel verantwoordelijk zijn voor één van de betere actiefilms van dit millennium en die op visueel gebied bijna iedereen in Hollywood achter hun laten. Doodzonde dat Hayward dus op de regiestoel zit en niet Neveldine & Taylor, want met hun was het nooit zo mediocre geweest.

Film is vooral te kort en ondanks de uitstekende cast weet de film toch nooit de juiste toon te raken. Brolin is de ideale protagonist, Malkovich idem als arch villain en Fox is natuurlijk één van de mooiste actrices op dit moment, en op haar uiterlijk na doet ze het ook gewoon aardig. Op actie niveau iets te gemiddeld en door het korte tijdsbestek oogt het allemaal wat rommelig. Hayward wil veel te veel doen in 80 minuten, waardoor het allemaal enorm chaotisch oogt en het voelt fragmentarisch als een geheel aan.

De cast weet de onsamenhangendheid af en toe best goed te verbloemen. Neveldine & Taylor hebben de zaakjes goed voor elkaar, als dit een franchise wordt hopen dat ze de regie ook gaan doen en dan kan dit wel eens een erg fijne franchise worden. Zou oo kde ideale fuck you van Fox zijn naar Transformers.

Vooral gaan zien om de cinematografie van Benoît Debie en voor een Debie toch nogal gewoontjes. Vrij solide wel maar worst toch beperkt door de regisseur om het allemaal behoorlijk conventioneel te houden. Mijn beweegredenen krijgen gelijk al de spreekwoordelijke deksel op de neus. Geen prettig begin.

Ook heb ik het niet zo op dit bad seed subgenre. Echt gigantisch veel films gezien van dit subgenre maar belopen altijd dezelfde formule, Joshua is hier helaas geen uitzondering op. Met Rockwell en Farmiga heb je twee castleden die wat moeten kunnen met hun emotioneel geaarde rollen maar ook op dit vlak is het vaak niet best.

Ook valt het qua bad seed geval uit de toon. Joshua komt op wat vreemde maniertjes na juist erg sympathiek over, zijn beweegredenen zijn incorrect maar begrijpelijk en hij heeft twee dramatische ouders. Leek me ook niet echt de bedoeling en dus is deze constatering dus wel erg onaangenaam opvallend.

Jammer van de tegenvallende inbreng van Debie maar dat komt vast wel in orde met de Debie achterstand die ik nog heb.

Fuck Balls! Vanessa Hudgens and her body in IMAX 3-D!

Zeer grote meevaller. Origineel vond ik rampzalig slecht en dit leek niet beter te worden. Gelukkig weet de man achter Cats & Dogs Peyton de ramp die Brevig creërde recht te breien.

Vooral de zelfbewustheid is een enorme troef van dit tweede deel. The Rock is daar een treffend voorbeeld van, lachwekkende punchlines, toothpaste smile en natuurlijk zijn borstspierentruc. Zo belachelijk dat het leuk wordt. Ook Guzman zit er natuurlijk in voor comic relief en Hudgens natuurlijk omdat ze zo heet als een theeketel is. Dat komt dan ook erg duidelijk naar voren in haar presence, het weinig verhullende outfit (hipbaring shorts en een wel heel erg strak accentuerend topje) en de camera die dat oo kwel overduidelijk goed registreert. In 3-D! Haar introductie ook . Leuk!

Daarnaast is het qua design zeer goed te pruimen. Het eiland is erg mooi gedesigned, veel groen, ruïnes en genoeg creatures. Ook al zijn ze niet altijd even overtuigend gedesigned dat geeft dit avontuur wel een enorm avontuurlijke impuls. Erg clichematig verder maar het is allemaal zo zelfbewust dat het gewoon leuk is. Ook eindelijk weer een film waar 3-D echt een toevoeging is en ook zeer mooi te noemen is. De pacing blijft ook erg sterk, de 'romance' en sideplots krijgen ook niet al te veel aandacht en het avontuur is ook echt een avontuur voor de kijker.

Must see in IMAX. Dit soort vermaakt is zo top als het zo goed en zelfbewust uitgevoerd is. Ik heb me kostelijk vermaakt. Aangename verrassing.

Harmony goes dogme.

Ik ben er nooit fan van geweest met af en toe een goede uitschieter en ook Harmony kan er wel wat mee. Julien-Donkey-Boy werkte voor mij wel beter dan Gummo. Puur omdat je hier toch wat sterker het gevoel hebt dat het minder afstandelijk is. Niet gek want Gummo was dan ook meer een registratie van buitenaf.

Toch wel ee nenorm deprimerende thematiek. Ook weer confronterend en ondanks dat 'iets' me tegenhoudt een bovengemiddelde beoordeling te geven vind ik Korine op afstand één van de meest interessante en bewuste cinéasten die de independent scene kent. Daar heeft een bikini clad Vanessa Hudgens vrij weinig mee te maken verder .

Wel blijf ik het zonde vinden dat zijn films zo 'vuil' zijn, lijkt me echt een man die wonderschone films kan maken. Toch een verhoging.

Ik had het kunnen weten. Als dat Happy Madison logo al in beeld komt vraag ik me af waar ik aan begonnen ben. Toen ik de trailer laatst zag wou ik deze film snel maar eens zien. Het leek mij een leuke komedie plus de cleavage van Brooklyn Decker. Vervelende standaard Sandler/Aniston comedy, dan hou je Decker's cleavage + imposante lichaam over, en dat is natuurlijk te weinig.

Het zijn weer die typische Sandler kritiekpunten. Veel geschreeuw, weinig leuke grappen en ook een cast die er niet veel van bakt. Sandler is zoals altijd gewoon schreeuwerig vervelend zonder ook maar enige keer grappig te zijn, Aniston doet wat zij al 984 keer heeft gedaan en ook dat is niet veel soeps, rolletje van Kidman is totaal overbodig, Swardson is vaak leuk al wordt ie totaal verkeerd gebruikt. Eigenlijk doet alleen Decker wat ze moet doen, pijnlijk.

Dit is dan vooral een film die draait om de fysiek van Decker want voor de rest weinig te bieden. De romance tussen Aniston en Sandler laat te lang op zich wachten, de toewerking daar naar is totaal out of the blue. De hula battle is echt een waar dieptepunt. De film begint wel aardig overigens, al zakt dat al snel met de minuut meer in. En als de film dan wel grappig weet te worden dan wordt die grap tien maal herhaald waardoor heel die grap niet leuk meer is. Ook dat is weer een bekend euvel van de Happy Madison producties. Vervelende film, al blijft de scene van Decker die uit het water komt lopen fingerlicking briljant. Ook een piepklein rolletje van Heidi Montag, waar ze zichzelf lekker voor schut zet. Dit soort zelfspot kan ik enorm waarderen. En wat een imposante voorgevel heeft Montag toch . Zou voor mijn vriendin best nog wel naar de bios willen naar deze film, al is het alleen maar voor de strand scene.