Opinions

Aha, patiopunker Bonello (die profielfoto ) ontdekt de geneugten van Franse jongerentaal! Dat is me natuurlijk wel wat, zo een bende blanke beugelbekkies die in koor Damso scanderen: "J'm'en fous d'être ton boyfriend, C'est ton cul moi que je veux" En naar hartelust 'chelou' en 'bolosse' zeggen, maar even hun huiswerk maken, ho maar. De film speelt zich immers af op het elitaire légion d'honneur instituut, op een boogscheut van Stade de France (in hartje Saint-Denis). Van een bubbel gesproken! Maar wat als... één van onze heldinnetjes plots zélf het lijdend voorwerp wordt van een dergelijke raptekst? Een mens zou zich voor minder aan een vaudou ritueel onderwerpen. Toen Bonello zei dat hij een prent zoals I Walked with a Zombie wou maken, was ik geïntrigeerd, maar ik had beter moeten weten. Uiteraard vindt hij, zoals het een goede Franse intellectueel betaamt, vooral het 'idee' achter genrefilms interessant en wil hij horror voornamelijk 'didactisch' 'evoceren'. In concreto krijgen we dus enkele sluimerende shots met hier en daar een streepje synth muziek en dan is de film alweer gedaan. Nog wat post-koloniale bespiegelingen, het blijft per slot van rekening Horreur Elévée. Geen topper dus, maar ik heb toch ergens bewondering voor de arrogante luiheid van Bonello. Doe het hem maar eens na!