Opinions

Volgens het voorwoord, gebaseerd op een ballade uit de dertiende eeuw, deze film die als hoofdthema godsdienstbeleving aanvoert.

Een verhaal dat daarom wel ruim voldoende interesse opwekt, daar waar het om bepaalde tegenstellingen haalt, maar daarnaast zijn toch ook de filmische kwaliteiten van een hoog niveau. Een verzorgde regie en keurig camerawerk zorgen voor heel mooie fotografische composities. Het wit-zwart met sfeerwekkende lichtschakeringen verhogen de beeldkwaliteit, zoals de stijlvolle scènes van de ganse groep aan tafel en de manier waarop de personages in close-up komen.

Expressief acteerwerk, zeker van Max von Sydow, maar eigenlijk de ganse cast ontsiert niets.

Avonturenfilm naar een waar gebeuren.

Visueel knap, met geslaagde beelden van jungle en rivier en een goede inleving in het verhaal van vooral Daniel Radcliffe.

Psychologische angsten, op de rand van leven en dood, overtuigend weergegeven. Contrasterende flahbacks kwamen echter soms verrassend en een beetje ongepast over.

Fantasierijke spektakelfilm, avontuurlijk, verrassend en vol met indrukwekkende visuele vondsten.

Niet zozeer mijn ding, maar toch hoed af voor de magische kracht en spanning die van de film uitgaat.

Spielberg deed zijn ding...en er ontstond een erorm kassukses.

Steengoede verfilming van de Georges Simenon's roman "La Mort de Belle" met knap acteerwerk.

Keurig opgebouwd en met de nodige spanning en een enigszins verrassende - en wellicht voor velen niet zo aanvaardbare - ontknoping.

Ijzersterke film die u gedurende anderhalfuur aan uw stoel vastspijkert en vaak de adem afsnijdt.

Zelden of nooit gezien de intensiteit in script, regie én vertolkingen hoe het drama van een "vechtscheiding" uit de doeken wordt gedaan.

Het begint al met de scène in de rechtbank, hard en concreet en op hoog niveau en garant voor het vervolg.

En dat vervolg is indrukwekkend met talloze, schitterend vertolkte scènes.

Vooral het beeld van het werkelijk geterroriseerd en doodsbang elfjarig zoontje (de scènes in de auto !) gaan door merg en been.

Léa Drucker is uitstekend gecast evenals Denis Ménochet.

Franse film van topkwaliteit.

Een zeer jong kereltje moet van zijn vader, een dokter nota bene, gaan werken in een café en doet er allerlei kennissen en ervaringen op.

Zwakke film;

Aanvankelijk wel wat absurd met dat onzichtbaar-zijn maar gaandeweg weet de film in zijn fantasierijk gedoe toch te overtuigen en blijkt het toch wel een plezierig om volgen werkje te zijn dat uiteindelijk een zekere sympathie afdwingt.

Al bij al geslaagde ontspanning waarbij Witherspoon en Ruffalo wel een goed op elkaar afgesteld paar vormen.

Ongekunsteld filmpje dat charmeert niet in het minste omwille van sympathieke en sterke acts van de twee hoofdrolspelers, inzonderheid de kleine Antonio Ortiz.

Wat blijft hangen is ongetwijfeld de vriendschap tussen beide personages en zo zie je ook maar dat een werkstraf tot iets beters (althans bedoeld als zijnde beter maar beslist uit het hart komend) kan leiden dan een gevangenisstraf.

Goed opgemaakte film over racisme in de States. We schrijven 1987, maar het kon evengoed 1887 geweest zijn, of 2024. En dat is het meest pijnlijke.

Film stelt ook het gruwelijke, mensonterende van de doodstraf aan de kaak. "Het is niet omdat ge mogelijks iemand gedood hebt, dat anderen het recht hebben je van het leven te beroven..."

Toch minder fijne Britse humor dan verwacht.

Norman Wisdom als eerlijke eenvoud en boordevol goede moed en intenties in een dolle historie, met toch te veel Louis de Funès toestanden (en grimassen) die het geheel niet ten goede komen.

Eenvoudig, pretentieloos vermaak en...op Norman kunt ge niet kwaad zijn....

Echte topwerken heb ik in Chabrol's oeuvre nooit kunnen ontdekken, wel enkele goede, waar deze "Juste avant la Nuit" op het nippertje bij aansluit.

Het is een beetje Chabrol ten voeten uit met een onwennig sfeertje waarbij menselijke zwakheden overvloedig aan bod komen naast koele, afstandelijke, bourgeoisachtige personages en toch gaat er van de film een zekere spankracht uit die hem boeiend houdt.

Michel Bouquet is ondoorgrondelijk en mysterieus en ook François Perier hoort zo'n personage neer te zetten. Samen met een weer uitstekende Stéphane Audrane zijn ze wel grotendeels verantwoordelijk opdat de film het geciteerde peil haalt.

Naar een toneelstuk en dat is er overduidelijk aan te zien, dit psychologisch drama, dat eigenlijk alleen al waardering verdient omdat het in filmtaal nog best meevalt, toegegeven dat de cast sterk uit de kuiten gewassen is, waarbij vooral Vincent Cassel de aandacht trekt.

Een stervende zoekt bij zijn familie nostalgie en steun en vindt er alleen maar onverschillige, gefrustreerde elkaar voortdurend diep beledigende mensen, waarbij dient gezegd dat Gaspard Ulliel in de vele close-ups knap emoties als ongeloof om wat hij ervaart en diepe teleurstelling weergeeft.

Is de eerste "familiale" scène beslist chaotisch en zekert moeilijk te volgen, later zijn er wel enkele waarbij de sterk in zichzelf verankerde personages beter worden belicht.

Niet zo'n echt toegankelijke film, naar mijn gevoelen, maar toch maar goed voor de Jury Prijs in Cannes en een nominatie voor de Gouden Palm.

Fantômas en inspecteur Juve met James Bond belevenissen in een film die wel wat meer actie (en ook misdaad) vertoont dan "Fantômas, à l'ombre de la Guillotine" maar evengoed zijn vleugje onderhuidse humor behoudt en nagenoeg even genietbaar is als de eerste film.