Opinions

Ze hebben geen 'witte sneeuw' gesnoven. Kikkerregen komt voor, doordat een tornado ergens kikkers meeneemt. Op een of andere manier (weet ook niet hoe) worden kikkers als enige beesten dan naar een andere plek 'gesmeten'. Het is al een paar keer in China gebeurt, en twee keer in Louisiana (USA). Er is dus altijd een kans dat dit in L.A. zou kunnen gebeuren.

Hoe dan ook. Ik vond die climax dus echt geweldig. De soundtrack was ook geweldig. Regisseurs hebben meestal de neiging bij een nieuwe scène, een nieuwe achtergrond muziek te gebruiken, maar in deze film gebeurt dat dus niet. De soundtrack blijft vloeiend door alle scènes heen gaan, waar door meteen veel duidelijker wordt dat alles met elkaar te maken heeft. Ook het begin van de film was zeer sterk. Zo'n echte 'wat zullen we nou krijgen' start. De film duurt wel ontzettend lang. En dat is mijn enige minpunt. Ze hadden de film veel beter in twee delen kunnen splitsen: een Magnolia Pt. 1, en een Magnolia Pt. 2. Een tv-serie was ook erg goed op zijn plaats geweest, maar ik denk niet dat veel mensen het daar mee eens zullen zijn. Soms, heel soms, is het camerawerk slordig. Af en toe gaat alles een beetje te snel, en soms komen sommige dingen niet goed in beeld te staan. Wat wel fantastisch is, zijn de acteerprestaties. Van Seymour Hoffman hoef ik natuurlijk niet te zeggen dat hij geweldig speelt. Maar Tom Cruise... Man, wat heeft hij me overtuigd in deze film! Ik kan hem alleen van de vreselijk irritant actiefilms zoals die 'Mission Impossible'-triologie. En ja, ik heb hem ook in bepaalde arthouse-films gezien, maar hier kreeg ik weer dat Brad Pitt/Babel gevoel: een Hollywood acteurtje die tevergeefs zijn plaats probeert te zoeken in de serieuze filmwereld. Cruise was geweldig! En ik hoop zeker dat ik meer van hem de komende tijd kan zien!

Ik denk toch dat ik deze film een 4,5 geef. Net geen dikke 4.

Op de regie was niets aan te merken. De muziekkeuze was helemaal niet slecht. Weinig man kan deze cast evenaren in acteerprestaties. Zelfs humor ontbrak niet. Toch miste the Master voor mij iets essentieels. Iets onbeschrijfbaar dat een film gewoon simpelweg nodig heeft om in het geheugen te blijven. En dat had hij niet. Hij liet me geen indruk achter. Hij gaf me geen nieuw inzicht. Hij gaf me geen vers gevoel. En zonder dat gevoel heb ik niet de indruk dat ik een goede film heb gezien. Het kan zijn dat ik de film niet begreep; dat ik er volledig naast zit. Maar de puf om deze Anderson een nieuwe kans te geven? Nee. En dat is voor mij reden genoeg om the Master geen goede beoordeling te geven. Wat wil deze film me nou zeggen? Dat het leven treurig is? Dat de wereld treurig is? Wat een teleurstelling.

Een zeer aangrijpende films met een behoorlijk ingewikkeld plot. Ongelooflijk goed gebrachte hints door het verhaal heen en de niet-chronologische volgorde was ook erg goed gevonden. Goede cast, misschien had iemand anders Carrie-Anne Moss' rol beter kunnen spelen, en geweldig filmwerk. Maar toch miste ik een bepaalde gevoel. Weet ook niet precies hoe ik dat moet verwoorden. Laat ik het er maar op houden dat het voelde als een heerlijke taart zonder de kers op de top.

4*

Ik had de grote pech dat ik een verkeerde DVD had gekocht. Het geluid bleek achtertelopen, waardoor ik dacht dat ik een versie had gekocht waar irritante Duitsers de film hadden proberen na te synchroniseren. Na een tijdje begreep ik dat dit wel een Duitse film moest zijn. Het verhaal is uiterst origineel, waardoor ik denk dat ik van het boek wel zou kunnen genieten. Al speelt hij geweldig, Klaus Maria Brandauer zet een zeer irritant mannetje neer. Nou weet ik ook wel dat dit de bedoeling was, maar toch... Vond dat een sterk minpunt, want ik wil me vaak kunnen aansluiten bij de hoofdpersonage, of in ieder geval mee kunnen leven. Maar dat gevoel had ik absoluut niet in 'Mephisto'. Volgens NRC Handelsblad is dit een échte Europese klassieker, maar ik vond er niet veel indrukwekkends aan. Waar ik me beijvoorbeeld behoorlijk aan irriteerde was de scène waarin de hoofdpersonage aan die blonde vrouw in Hampburg (de vriendin van de theater actrice) in het bos opbiecht dat hij niet zonder haar kan. Met kromme tenen keek ik ernaar, het was allemaal veel te toneelachtige hoe hij afentoe acteerde. Misschien was dat dan wel weer de bedoeling, om te laten zien dat hij een echte toneelacteur was. Afgezien van de toch wel goede presentaties van Brandauer, heeft de film mij niet echt geraakt. Het verhaal fascineerde mij wel, waardoor ik mij toch gedwongen voel een 3* te geven.

Ik sluit me overigens helemaal aan bij JJ_D's mening.

Had hier wel toch wat meer van verwacht. Zelweger blijft leuk om naar te kijken, maar het zoetsappige had er van mij weggemogen en nergens wordt de film eigenlijk érg spannend. Ik geloof dat het überhaupt niet de bedoeling was van de film, maar er moet voor mij toch altijd wel wat meer in voor komen, dan alleen maar gezeur. Toch, de film greep me op bepaalde momenten wel, dus 'Miss Potter' is zéker geen afrader!

Ik houd normaal niet zo van rampenfilms of Science-Fiction en al helemaal niet van een combinatie van die twee. Maar deze film heeft toch iets bij mij gedaan. De cast was bijzonder goed uitgekozen en deze keer faalde de acteerprestaties van het vaste kind dat in een rampenfilm hoort weinig tot niet. Het was vooral het punt dat The Mist niet per se ingaat op de vraag "waar komen ze vandaan", maar meer op "wat doet de mens in dit soort situaties" en dat is een stukken interessanter vraagstuk dan de meeste thema's in hedendaags Hollywood. Natuurlijk kreeg ik kromme tenen van de vreselijke cliché stukjes en het filmwerk was niet altijd even goed, maar een 3,5 is iets dat ik zelden geef aan dit kaliber films, dus voor mij is The Mist geslaagd. O, trouwens, het einde is ronduit misselijkmakend.

*3,5

Wat een film zet Lynch daar neer. Het verhaal is nog altijd niet helder voor mij, maar het licht, de sfeer, de muziek en de acteerprestaties maken dit verhaal tot een film die voor altijd in mijn hoofd zal dwalen. Niemand dan Lynch kan met scènes waar amper iets in gebeurt een gruwelijk eng situatie van maken. Voor het eerst in jaren betrapte ik me er op dat ik met een hand voor m'n ogen bepaalde stukken uit de film moest aanzien. Maar hoe zou ik hoger dan een 4,0 kunnen geven, als ik het verhaal niet eens begrijp? Ik wil meer over deze film lezen, meer interviews analyseren en meer theorieën achter het verhaal ontdekken op internet, om hem vervolgens nog eens te zien. En nog eens. En nog eens. Totdat ik ook maar enige structuur tussen de eerste en laatste scène kan vinden. Volgens mij ga ik niet slapen vannacht.