Opinions

Het contrast tussen Fransen en Duitsers is wel goed weergegeven in deze film, maar voor de rest valt de film alleen maar ieder tien minuten meer tegen. Een geweldige cast met Franse sterren als Samy Naceri en Marion Cotillard. Maar zelfs een verrassende rol van de Duitse Richard Sammel (Inglourious Basterds) kan de film niet redden. Niets lijkt origineel in de film. Hoe pakkend het intro van de film is, met een vette knipoog naar Pulp Fiction, zo ontzettend zwak is het einde van de film. Ik hoef de mensen die de film hebben gezien niet uit te leggen waarom het moment van de aftiteling voor de meeste

mensen als een verrassende teleurstelling kwam.

*2

Meningen over deze film hebben te maken met zeer subjectieve redenen. Ben je een groot bewonderaar van de Doors, dan zal het vast een geweldige film zijn. Ik heb niet zo zeer iets met of tegen de Doors, dus ik ga geheel af op de film zelf. Ik vond het een beetje een te pretentievolle quasi spannende documentaire. Qua inhoud betreft heb ik ook amper iets bijgeleerd van de band. Nou hoeft dat niet per se, omdat de montage goed in elkaar kan steken. Maar ook dat was niet het geval. Nee, sorry, goede muziek, maar hier had ik nou echt niets mee.

*2

Ik ben normaal iemand die verhalen snel begrijpt, maar hier kon ik geen touw aan vastknopen. Misschien wel omdat ik, naarmate Tinker Tailor Soldier Spy vorderde, überhaupt de energie niet meer had om er een touw aan vast te kunnen knopen. De cast zat echter goed in haar vel, het filmwerk was mooi en sommige stukjes konden me daadwerkelijk raken. Maar het meeste ging voor mijn gevoel nergens over en als het dat wel deed, wat het waarschijnlijk inderdaad ook deed, dan moet meneer de regisseur begrijpen dat zijn nieuwste aanwinst plotloos lijkt. Ik ben nog nooit zo vermoeid de zaal uit gelopen.

Allen heeft er geen zin meer in om studio's te overtuigen met diepzinnige verhalen en uiterst goed bedachte gesprekken. Hoeft hij ook niet. Hij is één van dat handje vol internationale regisseurs die kan doen wat hij wil. En dat zorgt voor een zeer persoonlijke, excentrieke en gevoelige film. Wat To Rome with Love mij nou eigenlijk wil vertellen is me nog steeds niet geheel helder. Dat de film me in ieder geval heeft geraakt staat vast.

Stomme toevalligheden in de film, en die Statham acteert natuurlijk ook niet echt goed. Niet dat je voor zo'n actiefilm goed hoeft te acteren... De vechtscènes zijn wel tamelijk goed, en af en toe erg origineel bedacht. Maar ja, voor de rest...

2*

De westernsfeer was mooi. Prachtig waren de cliché's, de muziek en het acteerwerk. Het begin was geniaal. Het middenstuk was goed. Het slot was een grote teleurstelling...

Een Russisch vriendin van me die in Nederland woont vond de film pijnlijk om aan te zijn omdat hij voor haar ging over precies dat wat er fout is aan de mannen in Europa: wegvluchtgedrag, egoïsme, ijdelheid, slachtoffergevoelens, etc. Force Majeure (vanwaar de Engelse titel die in bijna geen enkele Nederlandse en Vlaamse bioscoop werd gehanteerd?) is een ijzersterke film die het angstbeeld van de Moderne Man als geen ander neerzet. En voor nu laat ik het even hierbij, over het geweldige filmwerk, dat zelf op ski's lijkt te glijden door de Franse sneeuw, is buitengewoon goed. Dat liefhebbers van Saw en dergelijke het huidige landschap van Moviemeter bewonen is natuurlijk een zonde maar de echte filmliefhebber moet zich niet door hen bang laten maken en deze zsm aanschaffen. Deze Zweed is een echte aanrader!

"Turks Fruit" vandaag herzien, in de hoop dat ik in mijn waardering voor de film kon verhogen.

Het gaat er gewoon om dat de film een verhaal is dat enorm veel om de seks gaat, enorm veel over het grenzen verleggen in de film, terwijl Wolkers' boek (natuurlijk ook grensverleggend) veel dieper op de emoties in ging. Dat mis ik enorm in deze film. Daarnaast kan Verhoeven eigenlijk niet eens goed filmen. Het regiewerk was absoluut geen zesje waard. Het punt is, dat ik deze kritiek weinig kan leveren op de film, omdat men dikwijls niet luistert en maar begint te zeiken over het feit dat het revolutionair was voor die tijd. Dat het grenzen heeft verlegd en dat het 't gedachtegoed van de mondiale filmmaatschappij heeft veranderd. Ik kan me absoluut niet vinden in de mensen die films waarderen vanwege hun grensverleggende gedachten. Een film is goed wanneer het je op het einde gesprekstof geeft, vragen geeft, een bijzonder gevoel geeft, doelend op het verhaal en de kracht van de film. Niet omdat het tieten liet zien, terwijl geen andere regisseur dat durfde in 1973. Dat laat me om eerlijk te zijn geheel koud bij het kijken naar een film. Een goed filmgevoel miste ik volledig in "Turks Fruit". Men mag het dan wel een "Revolutionaire Film" vinden, maar het is wel een "Revolutionaire Kutfilm".