Opinions

Opvallend veel slechte reacties over deze film. Het stuk in de film over Hollywood interesseerde me niet zo, maar alles daarvoor vond ik ontzettend vermakelijk. De dames acteerde goed, en nergens werd het te cliché. Afentoe wat onduidelijk, maar de film is precies waargebeurd, dus onrealistisch kan het niemand het vinden.

Aardige cast, hier en daar zeer geslaagde situaties. Het concept is geweldig, de uitwerking is minder. Hoewel dit tegenwoordig de definitie van Amerikaanse komedie lijkt te zijn, had ik erger verwacht van deze film. Over de top natuurlijk, maar de grens tussen flauw en erg flauw leek de regisseur hier wel duidelijk in het zicht te blijven houden. Op zekere momenten lukt de film te bereiken wat de film als doelstelling had: de kijker laten zien hoe smerig het politiek milieu van de Verenigde Staten is. De film trekt daarom in de eerste seconden al de aandacht. De uitspraak over Amerikaanse politiek die geciteerd wordt is prachtig uitgekozen. Het moment wanneer de Amerikaanse zakenman tegen de Chinese fabrikant zegt: "Sir. You need to know that everything is possible in America, aslong you got the money" was ook erg treffend. Maar de net iets te overdreven uitgekozen situaties die daarna volgen lijken je vaak bijna te vergeten waar de verhaallijn nou eigenlijk om ging. Roach blijkt overigens dan weer wel een talent te hebben voor zeer hilarische, uiterst bizarre humor. Het baby-punch incident en het daarop gevolgde enerzijds flauwe anderzijds komische dog-punch incident waren scènes die toch wel in het filmsentimenteel geheugen blijven hangen. Het echte kritiekpunt kwam echter uit onverwachte hoek voor mij. The Campaign verliest simpelweg zijn tempo na de eerste helft van de film. En tenslotte dat einde natuurlijk. Dat er een moraal zou opduiken zijn we onderhand wel gewend van de Amerikanen, maar een ietwat betere uitwerking leek me toch niet te veel gevraagd. Vooral kijken uit verveling. Is er echter al een slecht humeur bij de kijker aanwezig, dan adviseer ik ten strenge een film met iets meer inhoud te kijken.

Een geslaagde drama, van een geweldige regisseur en een ijzersterke cast. Duidelijk is meteen dat het verhaal is gebaseerd op een toneelstuk. Dat laat mij echter achter met vragen. Het enige echte minpunt van de film is, dat hij waarschijnlijk even goed was als toneelstuk. Eigenlijk zou ik die eens moeten bezichtigen, want ik vraag me af of de film nou daadwerkelijk zo'n toevoeging is voor het verhaal. Desalniettemin heb ik me enorm geamuseerd bij Carnage. Vooral Winslet en, mijn favoriete acteur, Christoph Waltz zijn geweldig.

Ach, gut. Weer een overbodige film over Romeinen. Een cliché mythe proberen zo on-cliché mogelijk te verfilmen. Er slagen maar weinig mensen in. Ook wel erg treurig dat de Romeinen, zoals altijd, geen Latijn maar Engels spreken (Brits nog wel, want Amerikaans durven ze dan weer net niet aan) en het blijft natuurlijk een mysterie waarom nota bene de Britten in deze film een wartaaltje spreken die Marshall waarschijnlijk in een avondje onder invloed uit zijn duim heeft gezogen. Fassbenders stoere "ten aanval"- en "houdt het dan nooit op"-mimiek redt de film helaas niet. De Oekraïense schoonheid Kurylenko probeert de film nog te redden, maar ach en wee, wat een verassing! Haar rol als de tongverloren Etain blijkt toch niet te zijn wat de kijker dacht dat ze was! Het begint toch wel erg spannend te worden op het Britse eiland. Gelukkig komt alles weer goed; een romantische plakscène waar de hoofdrolspeler met zijn laatste adem zijn lief terug vindt in de bossen. Neen, ook dit hadden we niet zien aankomen.

en de prijs gaat naar Onderhond!

Maar goed, heb de film laatst weer gezien. Had altijd gedacht dat dit typiesch zo'n film is die je na twee keer kijken absoluut niet meer kan zien. Maar ik blijf de film geweldig vinden! Beste scène is: wanneer die opa weer eens dat raampje open en dicht doet, en dan droog neervalt. Ik heb hier altijd zo om moeten lachen; gewoon om de sfeer die men bij deze scène heeft gestopt. Al vraag ik me af of dit grappig bedoelt was... Hoe dan ook. De film begint nu langzaamaan gevaarlijk te dalen naar nummer 10 in mijn top. Maar hij zal altijd een van mijn favorieten blijven!



Nou, ik heb hem proberen te bekijken met de andere mensen in mijn huis. Al na 10 minuten had de helft afgehaakt. Als je feelgood movie bedoelt in de zin van een familiefilm ben ik het niet met je eens, in de zin van een film die jezelf een geweldig gevoel geeft. Tsja, dat is dus 50:50. Of misschien 10:90. 90 % van alle mensen op deze site zouden deze film raar en saai vinden, maar de film blijft een goede gemiddelde beoordeling houden omdat deze mensen simpelweg nooit het idee zouden krijgen om gezellig een Japanse arthousefilm bij de videotheek te huren. Als die er überhaupt te vinden is...

Een leuk idee, en Chesnais acteert niet slecht. Maar 'Une Chanson Dans La Tête' is matig geregisseerd, en veel gebeurtenissen zijn onrealistisch en poging tot komedie. Erg zonde, want er zaten mooie ideeën in deze Franse film.

Meer dan een 2 kan ik niet geven.

Dit is toch één van de betere Christmas Carol films. Eén van de beter Amerikaanse kerstfilms, zou ik bijna zeggen. Carrey zorgt natuurlijk voor geweldige situaties. Maar het is vooral de keuze van de studio hoe dit oude verhaal te vertellen. Dat gaat namelijk zeer origineel en staat ver buiten de oude Christmas Carol verfilmingen, in een goede zin dan. Het filmwerk is ontzettend goed. Animatie had soms iets beter gekund, maar dat was na een tijdje niet eens meer storend. Ik heb me geweldig goed vermaakt bij deze film. En dat doe ik niet vaak bij dit kaliber films.

Zielig, ze proberen de film ook nog eens aandachtsgeil te maken... Maar goed, ik vond hem een beetje te quasi "Blair Witch Project", en het leuke van die film was dat het budget daarvan onder de € 1000,- zat, en dat deze daarentegen peperduur was. De film heeft niks te vertellen, en gaf mij ook weinig indruk. De acteurs speelden wel erg goed, en al bij al aardig gefilmd.

Ben nog aan het twijfelen tussen een 2,5 en een 2. Het voordeel van de twijfel dan maar...