Opinions

Had veel meer ingezeten.

Bij momenten vond ik het echt wel leuk, met name dan de wat tragischere scenes. Die zien er best mooi uit. Ook wanneer de CG wat kunstiger wordt (het gevecht met de rode draak) of wanneer met overschakelt op waterverf-achtige animatie. Zo mag wel best eens een volledige film maken.

Daar tegenover staat ook een hoop knulligheid. Vaak erg kitscherige CG, debiele humor (fart grapjes enzo) en domme wezentjes die een onnodige luchtigheid nastreven. Chinese films proberen vaak teveel tegelijkertijd te zijn, waardoor er niks echt volledig werkt.

Deze film heeft zeker z'n momenten, maar het is gewoon niet consistent genoeg en de fijne sfeer wordt nooit lang genoeg aangehouden. Al bij al wel een amusante film, maar met een wat betere regisseur had het makkelijk een stuk beter kunnen zijn. Kijk maar wat Kaige Chen met z'n laatste deed. Simpel vermaak dus, in die categorie nog best te doen, maar toch wat teleurstellend.

3.0*

Redelijk doorsnee.

Staat hier en daar te boek als echte martial arts klassieker, maar ik kon het er toch niet echt meteen uithalen. Het is een film zoals ik er al zoveel gezien heb, best behoorlijk en vermakelijk, maar zonder echt memorabele zaken.

Of het moest zijn dat er eens wat buitenlandse personages hun opwachting maken, maar dat verandert uiteindelijk maar zeer weinig aan de film. Het gaat toch gewoon weer om een hoop geknok tussen mensen die elkaar niet kunnen luchten.

De choreografieën laten het alleen een beetje afweten vond ik. Er zich echt véél actie in deze film, maar het blijft redelijk basic, zelfs naar het einde toe. Dat maakt het na een tijdje zelfs een beetje saai. Wat meer variatie, iets specialere moves of beter gebruik van de omgeving had deze film een kwaliteitsinjectie kunnen geven, maar die kwam er niet echt.

Voer voor de échte liefhebber dus, die graag gaatjes vult en de betere films al gezien heeft. Slecht is het zeker niet, maar er zijn voldoende films die eerder aandacht verdienen dan deze.

2.5*

Had er zeker meer van verwacht.

Ziet er allemaal wel verzorgd uit, maar de actie is eigenlijk best pover uitgevoerd. Zit weinig tempo in, waardoor het allemaal niet echt vlot. Beetje apart genre voor een Taiwanese film, de eerste superheldenfilm die ik uit die regio zie. Echt slecht is het niet, maar ik denk dat ze best wat uit HK mogen lenen om de actie wat op te fleuren.

Visueel wel puik filmpje. CG niet altijd perfect maar qua belichting, shots en decors typisch stijlvol en afgewerkt. Acteerwerk is degelijk maar niks om enthousiast over te worden, soundtrack is passend en af en toe zit er wat lekker electronisch werk tussen.

De aanloop duurt iets te lang en de actiescenes zijn niet helemaal wat ze moeten zijn. Verder wel aardig allemaal. Dankzij het visuele kijkt het allemaal best goed weg, maar had zeker meer in gezeten.

Initieel verschijnen van deze film trouwens gemist, was erg verrast om hier al 8 stemmen tegen te komen. Gebeurt niet vaak bij dit soort films.

3.0*

Matig JWong filmpje.

De leukste scenes zijn nog met JWong zelf, Cheung en Cheng spelen teveel over-the-top, Pak-Cheung Chan is zijn vertrouwde irrante zelf weer.

Wel een vlot filmpje met af en toe wat lollige scenes, maar teveel toeval en doorzichtige plotzwiertjes om echt te boeien. Té flauw en wel erg pover afgewerkt.

Zo'n beetje het slechtste wat ik al van JWong gezien heb, terwijl deze film toch nog best hoog aangeschreven staat geloof ik. Aardig voor fans en completisten maar aan iemand anders zou ik het absoluut niet willen aanraden.

Te kijken voor een aantal spaarzame grappige momenten en de gebruikelijke JWong cameo.

1.5*

Fijn filmpje dat om één of andere onbegrijpbare reden een lokale release heeft gekregen.

Verder een typisch Chinees filmpje. Mooie setting, vind ik ook steeds veel sfeer uitdragen, die half geïndustrializeerde Chinese steden. Ook het nachtmarktje is sfeervol.

Verder zo'n typisch filmpje waar een persoon centraal staat en de film bestaat uit wat dagelijke beslommeringen en wat doortastendere problemen. Sterk geacteerd, visueel sterk en meer hoeft het ook niet te zijn.

Prachtig eindshot nog, geen wereldschokkende cinema maar een pareltje voor de fans.

4.0* en een uitgebreide review

Anders.

Maar het is wel gewoon weer een Shaw Bros film, dus the devil is in the details. Het zijn vooral kleinere zaken die van deze film toch een wat aparte toevoeging aan Cheh Chang's oeuvre maken. Positief wat mij betreft, een beetje afwisseling is welgekomen.

Allereerst meer vrouwelijke personages. Meestal is er niet zoveel plaats voor vrouwen in de SB films, als er dan toch ruimte voor gemaakt wordt beperkt men zich meestal tot één uitgewerkter bijpersonage. Hier telde ik er toch meteen een stuk of 3! Die ook elk een belangrijke rol te vervullen kregen.

Sowieso wel een film met iets minder aandacht voor martial arts, al zit er tegen het einde toch weer een serieuze portie in (wel wat creatiever, vooral het vlaggenstukje). Het draait eigenlijk rond een gokwedstrijd met als inzet een jade juweel. Daar komt uiteraard een hoop volk op af, die elk met hun eigen trucje proberen het juweel te bemachtigen. Iets snoder dus, in plaats van al dat gekletter en geklop.

Late '70s film dus visueel ook wat netter en verder uiteraard uitsluitend bekende gezichten. Mnee, heb me best vermaakt met deze Cheh Chang. Eén van de betere in z'n oeuvre.

3.5*

Fijn, maar verwachting lag iets hoger.

Li maakt inderdaad deel uit van een "nieuwe" generatie Chinese regisseurs, maar ik vond dat in Boaber iets beter tot z'n recht komen. Ook hier wel weer een wat moderner verhaal, maar qua setting blijft het toch iets te veel in de armoede hangen (al is het dan stedelijke armoede).

Vond Zhou's personage ook iets te zeurderig doorheen de film. Nu wordt dat op het einde wel gerechtvaardigd, maar zeker het eerste uur was het een hoop foreboding zonder al te veel aanwijsbare problematiek. Links en rechts wel wat drama natuurlijk, maar niet in verhouding met wat de voice-over allemaal vertelde.

Einde is in dat opzicht wél raak. Harde scenes, goed geacteerd en met uiteraard een ijzersterke Zhou, die met dit soort rollen groot is geworden. Visueel vond ik het DV werk niet geweldig, hoewel beter dan vele soortgelijke films. Meer oog voor detail, maar de vluchtige DV-look is niet echt aan mij besteed.

Zo rest een fijn maar naar het einde toe erg hard drama. Toch heeft Li al laten zien veel betere films te kunnen maken, deze is goed, maar nét niet goed genoeg voor een echt hoge score.

3.5*

Oertypisch Taiwenees drama dat op elk vlak net wat beter is dan de competitie.

Ook leuk om eens een volwaardige love triangle te zien. In de meeste films ontbreekt er toch vaak een beentje. Verder fijn drama, niet sentimenteel en met een mooie climax.

Leste Chen wist mij al te overtuigen met Heirloom, Eternal Summer bewijst dat hij meer kan dan genre cinema. Als hij nu nog eens met iets lekker fris aankomt mag hij bij m'n rijtje favorieten.

4.0* en een uitgebreide review

Erg pover.

Sowieso zijn de Lam films uit die tijd meestal niet zo geweldig, maar deze valt daar zelfs nog een trapje onder. Het zijn dan vooral de internationale elementen die de film verder omlaag trekken. Het is duidelijk dat Lam daar weinig feeling voor had, iets wat ook zijn latere films zou kenmerken.

Veel om het lijf heeft deze film niet. Het is typische actiefiller, met een flauw en voorspelbaar plotje, zielloze regie en een halve degelijke actiescene op het einde. Verder is het acteerwerk ondermaats en weet het gehele eerste uur absoluut niet te boeien. Naar het einde toe net iets beter, ook meteen de momenten met wat meer actie.

Verder niet zo heel verrassend, ik ben geen grote fan van het oudere werk van Lam. Sowieso maar een erg gemiddelde regisseur, maar iemand waar je moeilijk rond kan natuurlijk. Ondertussen wel bijna alles van hem gezien, hopelijk zijn de overgebleven films wel ietsjes beter dan dit soort povere filler.

1.5*

Leuke spin-off.

Eigenlijk wel tof, want Jordan Chan vond ik sowieso interessanter dan Ekin Cheng. Niet dat het verhaal zich volledig op Chan richt, maar zijn rol is hier toch opvallend groter. Leuk bijrolletje voor Chiba trouwens. Had hem eerst niet echt herkend, maar hij is wel geschikt voor dit soort rollen.

Ook deze film is eigenlijk gewoon weer op niveau. Originaliteit is al lang zoek in deze reeks. Ook hier eerst weer een hoopvolle start met een aantal groeperingen die nader tot elkaar treden. Daarna weer het gebruikelijke backstabben, wat gang fights en een hoop strategisch Triads geklooi.

Hou je er niet van dat valt er maar weinig lol te beleven aan deze film, maar Lau kent z'n vak en maakt er keer op keer een boeiend spektakel van. Het enige jammere vind ik dat er na 7 films geen echte conclusie is (de prequel nog niet gezien, maar die kan moeilijk een conclusie brengen lijkt me). De reeks is aardig episodisch, mist daarom wat een overkoepelende verhaallijn.

Maar voor wie de Y&D helden weer een keertje aan het werk wil zien is dit een uitgelezen kans. Kan me niet inbeelden dat deze film fans teleur zou stellen. Binnenkort de prequel ook nog maar eens kijken, dan zit het er voor mij op. Erg opvallend was deze reeks niet, behalve dan dat de kwaliteit érg constant blijft.

3.5*

Oké.

Ietwat stijlvoller romantisch gebeuren. Niet de gebruikelijke Hong Kong luchtigheid, maar dit is dan ook een mainland (China) filmpje. Wel weer de gebruikelijke gelikte hipheid, daar hangen we denk ik nog wel een paar jaartjes aan vast, maar onder dat laagje glans zit toch een fijn filmpje verborgen.

Visueel erg verzorgd, fijn licht- en kleurwerk en lekker modern ogend. Soundtrack is het gebruikelijke string en piano gebeuren, het plotje laat zich ook wel raden. Wel jammer dat deze film blijkbaar iets te dicht tegen z'n Japanse broertjes aangelegen heeft, al zijn het deze keer niet de hoofdrolspelers zelf die ziek worden, maar naast familie.

Peng zie ik liever in een martial arts rol en Qi wordt wat ondergebruikt, maar er is genoeg chemie tussen de twee om de romance levendig te houden. Verder een film die niet zoveel afwijkt van de platgetreden paadjes, het wordt vooral kundig gebracht.

3.5*

Fijn.

Ben niet zo van de kostuumfilms, een paar uitzonderingen daargelaten. Veelal omdat regisseurs menen dat film over vroeger ook op een saaiere manier gebracht moeten worden.

Daar maakt Ritchie snel komaf mee. Twee erg gave gevechten en een prachtige ontploffingsscene fleuren de film op. Verder nog wel wat aardige actiemomenten, al stoppen de typische Ritchie fratsen daar wel mee. Muziek blijft jammer genoeg achter. Nogal flauw en bombastisch.

Downey Jr. doet het best aardig, Law irriteert vooral niet. Nog steeds een aardig dode rol, maar dat neem ik er dan maar bij. Zit aardig wat humor in, waaronder ook best een aantal leuke geintjes.

De film duurt iets te lang, had wel een kwartiertje vanaf gekund, maar verder amusant popcornvermaak. Zaal zat ook echt verrassend vol.

Het aparte is er wel wat vanaf voor Ritchie, als hij dit pad aanhoudt, maar verder een vermakelijk filmpje.

3.0*

Vermakelijk.

Ze zijn er niet veel, regisseurs die een vlotte, amusante blockbuster in elkaar weten te knutselen zonder daarbij volledig hun eigen stijltje op te moeten geven. Ritchie is er gelukkig eentje van, waardoor deze Sherlock Holmes 2 veruit de beste blockbuster is van 2011 (althans, van wat ik dan gezien heb).

Het is dan ook érg jammer dat de setting mij absoluut niet boeit, waardoor de vaak bruine en groezelig rokende decors toch wat van het plezier wegnemen. Eigenlijk zowat het enige minpunt van deze film (en de iets te lange speelduur).

Verder is het toch best genieten van het vocale werk van Downey en Law (zowaar te pruimen in deze film). Ook de actiescenes mogen er zeker zijn, met als duidelijke hoogtepunt de vlucht in het bos. Zag er echt prachtig uit, Ritchie heeft z'n gevoel voor timing en ritme duidelijk nog niet verloren.

Het verhaaltje is vermakelijk, al is het wel redelijk episodisch. Het is dan ook niet meer dan een kapstok die ons naar verschillende leuke setups moet leiden. Het einde is ook sterk trouwens, niet de typische actierijke finale, maar minstens even spannend.

Weinig op aan te merken op deze film, al had het nog iets snediger gemogen. Het tijdperk is eigen aan Holmes uiteraard, maar uiteindelijk bleek dat het grootste struikelblok voor een nog hogere score. Beter dan het eeste deel in ieder geval, benieuwd naar deel 3.

3.5*

Iets meer van verwacht.

The General vond ik wel leuk, deze is nog een stuk korter dus had ik op nog wat extra tempo gehoopt. Maar jammer genoeg geldt het omgekeerde. De eerste minuten zijn behoorlijk traag en flauw. De humor is niet bepaald grappig en het plotje dat Keaton voorschotelt is niet bepaald inspirerend.

Gelukkig is het tweede deel wel wat beter, vooral omdat daar meer gestunt wordt, toch hetgeen waar Keaton het meest in uitblinkt. Leuke scenes met veel snelheid en best maffe stunts. Filmreddend is dit tweede deel nu ook weer niet, maar het weet het gemiddelde toch nog wat op te krikken.

The General vond ik in vergelijking toch opvallend leuker. Misschien zat de lullige soundtrack er hier ook wel een beetje voor tussen, maar daar heb je bij die stille films maar weinig vat op. Beetje jammer dat er vaak maar wat brakke muziek ondergegooid wordt.

Als Keaton z'n stunts bovenhaalt dan is het best leuk allemaal, maar verder is het te beperkt om amusant te zijn.

1.5*

Kleine tegenvaller.

Verbaasde mij een beetje over het "spirit boxing". Heb toch ondertussen wel wat martial arts films achter de rug, maar had er nog nooit van gehoord. Heb hier nog wel Spiritual Boxer liggen van dezelfde regisseur, is het iets eigen aan Liu of zijn er nog meer films over dit voodoo-arts fenomeen?

Wat het ook mogen zijn, dat gevecht in het midden met het poppetje is dik het hoogtepunt van de film. Zeer leuk om te volgen, leuke choreografie. De rest van de gevechten zijn wat minder, zeker het laatste gevecht begon mij wat te vervelen. Ik ben al niet zo'n fan van wapens, om ze hier allemaal voorbij te moeten zien komen was er een beetje over.

Verder een aardig rommeltje, duurde ook net iets te lang en het is bij deze films gewoon wat jammer als het eindgevecht niet helemaal kan overtuigen.

Humor bij momenten wel erg leuk, het spiritual boxing is gaaf en vermaken doet het zeker. Daarom 2.5*, maar had toch op iets meer gehoopt. Zeker gezien z'n relatief jonge leeftijd zag het er vaak nog aardig knullig uit.

2.5*

Goed.

Oude Chan waarin hij duidelijk op zoek was naar z'n eigen stijl. De clichés en filmwereld van een vorige generatie is nog duidelijk aanwezig, maar Chan zoekt ook zeer nadrukkelijk een eigen weg die afwijkt van wat daarvoor kwam.

Moet zeggen dat het af en toe wat te lang duurde allemaal, vooral het eindgevecht heeft daar wat onder te lijden. Jammer toch, aangezien er zoveel leuke dingen te zien waren. Maar als je dan uiteindelijk iets teveel in herhaling valt, dan is het aparte er wel een beetje vanaf. Toch heeft Chan in Ing-Sik Whang een geweldige tegenstander, wat is die vent snel en lenig!

De humor is aardig, het acteerwerk zéér beperkt en het verhaaltje bijna volledig afwezig, het is duidelijk dat deze film leunt op komisch martial arts werk. En daar is absoluut niks mis mee. Chan zou later z'n stijltje beter uit de verf laten komen, maar als aanzet is dit absoluut leuk. Toch slim geweest van Chan om zelf het regisseursheft in eigen handen te nemen.

3.0*

Beetje vreemde reacties over het algemeen.

Wat mij betreft een "nieuwe" Ki-duk. Niks terugkeren naar het oudere werk (véél ruwer, terwijl dit zeker zijn geliktste film).

Ik kan me ook niet aan de indruk onttrekken dat het "Ki-duk maakt steeds dezelfde film" gewauwel na Hwal invloed gehad heeft op deze film. Na 12 films praten Ki-duk's personages er ineens duchtig op los.

En om eerlijk te zijn, dat beviel niet echt. Au fond is er nog steeds Ki-duk's mooie werk. Sterke personages met een sterk verhaal, degelijk weergegeven. Maar dat hippe Koreaanse geblaat is een haar in de boter. Laat die know-not kritikasters maar zeuren en ga aub terug naar je normale stijl zou ik zeggen.

Verder wél een goeie film. Ki-duk's getergde personages zijn weer helemaal terug. Clichés worden uitvergroot en versterkt om een boeiend verhaal en uitgangspunt te creëren, wat verder in de film ook erg goed uitgewerkt wordt. Bij momenten mooi, hard en ontroerend.

Jammer dus dat ze allen al kwebbelend door de film hossen. Had veel mooier kunnen zijn, was het stiller geweest. Toch 4*, zeker een mooie film, maar past gewoon niet bij Ki-duk. Genoeg ander volk dat zulke films kan maken.

Fijn.

Net als Qin Ai De, een film waar het kidnappen van kinderen in China centraal staat. Met Andy Lau die zich in een mooie, integere rol wikkelt. Hij draagt deze film en zorgt ervoor dat ondanks al het drama het toch klein en mooi genoeg blijft.

Visueel ook wel oké, al was het maar door de mooie omgeving. Wie fan is van hangbruggen komt hier ruimschoots aan z'n trekken. Verder een droef verhaal, gebaseerd op waargebeurde feiten. Het lijkt allemaal ietwat vergezocht bij momenten, maar deze film komt er iets beter mee weg.

Nog een paar kleine bijrolletjes voor Tony Leung Ka Fai en Sandra Ng, maar het is toch vooral de one-man show van Andy Lau, met Boran Jing als fijne tegenspeler. Vond dit in ieder geval de betere van de twee films, maar échte pareltjes zijn het niet. Daarvoor missen ze toch wat soberheid en hangt het soms iets teveel op het sentimentele randje.

3.5*

Heerlijk.

Ik vond The Fourth Portrait al geweldig, hier gaat Mong-hong Chung nog wat meer in mijn straatje. Een mix van arthouse en genre elementen, ijzig drama en thriller clichés worden op originele wijze door de mangel gehaald wat een best onvoorspelbare film oplevert.

Visueel verbluffend. Chung heeft een perfect oog voor mooie plaatjes en elke vijf minuten viel m'n mond wel een keertje op de grond. Sterke soundtrack en goed acteerwerk (vooral Yu Wang zet een geweldige prestatie neer) maken het plaatje compleet.

De Taiwanese regisseurs hebben moeite om hun plotse opgewaardeerde status te bevestigen, maar Chung laat zien dat hij absoluut geen eendagsvlieg is. Shi Hun is een geweldige film, al zullen gewinterde arthouse liefhebbers het iets makkelijker hebben om door de ijzige facade te prikken dan thriller liefhebbers.

4.5* en een uitgebreide review

Voorspelbaar.

Kijk naar de release datum, kijk naar de regisseur ... 1+1 = 2. Een enorm logische film dit. Da's voor de liefhebber geen probleem uiteraard, Jeffrey Lau maakt meestal wel geinige films en de Hong Kong machine zorgt ervoor dat het allemaal goed kijkbaar is.

Hoogstaand is een ander verhaal natuurlijk. Verhaaltje is matig en ook het acteerwerk is dit aangezet, maar zoals wel vaker wordt er vol ingezet op de humor. Ook die ligt er meters dik bovenop, maar dat heeft in Hong Kong zo wel z'n charme. Wie het niet verteert heeft hier echter helemaal niks te zoeken.

Zoals zo vaak moet je je niet teveel voorstellen van het horror aspect, dat zit meer in de feitelijkheden dan dat het ooit echt goor of spannend wordt. Mnee, gewoon een komische film waarin Lau weer z'n lolligheden kan bovenhalen.

Eentje voor de liefhebber dus.

2.5*

Matig.

Rothrock in de cast is meestal een teken van een wat snelle, goedkope Hong Kong B-actie film. Meteen ook een perfecte omschrijving van deze film. Ze heeft redelijk weinig uitstraling, kan verder wel redelijk screen-fighten en kwam vooral bovendrijven tijdens een mindere HK periode.

Corey Yuen is hier natuurlijk diegene die de aandacht naar zich toetrekt. De actiescenes zijn wat kort en hadden zeker meer tijd in beslag mogen nemen, maar wanneer ze hun kop bovensteken weet Yuen er steeds wat leuk van te maken. Mooie, vaak spectaculaire choreografie en die typische HK/actie-look.

Verder heeft deze film echt niks te bieden. Matig geacteerd, een duf verhaaltje en lelijk geschoten. De actie is wél goed, maar er is gewoon niet genoeg van om de film een voldoende te geven.

2.0*

Aardig.

Al weet Vincci Cheuk dan nooit echt de balans te vinden tussen comedy en drama. Ze wisselt regelmatig af tussen de twee genres, maar op bepaalde momenten werkt het elkaar meer tegen dan dat het versterkt. De nogal dik aangezette HK comedy zit daar uiteraard voor wat tussen, al zit er wel een beetje een rem op.

Met Nick Cheung, Sammy Cheng en Angela Baby (tegenwoordig van elkaar blijkbaar) in ieder geval genoeg grote namen om op te vallen. Niet zomaar een filmpje dat gemaakt is om rekken te vullen. Het drietal doet het ook wel aardig, al zijn hun rollen niet van dat niveau dat ze ook écht zwaar aan de bak moeten.

Visueel lekker kleurrijk, dat zeker. Soundtrack is flauwig, toch zijn er een aantal scenes die audiovisueel aardig uit de hoek weten te komen. Geen grootse, memorabele momenten, maar er is duidelijk wel aandacht aan besteed. Iets wat niet altijd het geval is bij dit soort HK comedies.

Verhaaltje is leuk en vermaakt, hoewel het naar het einde toe iets te vlotjes verloopt allemaal. Luchtig sfeertje, iets te dramatisch bij momenten, maar over het algemeen een aardige comedy die niet te lang duurt. Cheuk verdient zeker een herkansing.

3.5*

Yau en Wong herenigd.

Dat ze beiden hun carriere aan elkaar te danken hebben is wat overdreven, maar de status van beiden is onlosmakelijk verbonden aan hun vroegere samenwerking. Zowel in de The Untold Story als in Ebola Syndrome wisten Yau en Wong elkaar perfect te vinden en Hong Kongse filmhistorie te schrijven.

Leuk om ze dan weer samen aan het werk te zien in een horrorfilm anno 2017. En leuk om te zien dat ze beiden nog even weird en gestoord uit de hoek kunnen komen. Voor Yau is het sowieso een vruchtbaar jaar geweest, met niet minder dan 3 grote projecten. Wong is de laatste tijd wat minder aanwezig, maar laat hier zien het nog niet verleerd te zijn.

Yau's 2017 wordt gekenmerkd door films met een flinke eindtwist. Niet altijd narratief trouwens, het is meer dan het einde nooit echt is wat de clichés voorschrijven. Ook hier flikt hij het weer, al heeft in The Sleep Curse dan toch vooral de maken met de intensiteit.

Qua horrorfilm is het redelijk braafjes, zeker de eerste pak en beet 75 minuten. Wong speelt wel weer een personage waar een hoekje af is, maar het blijft allemaal relatief acceptabel. Verder een throwback naar de Japanse overheersing en wat klassiek gedoe met een vloek. Het bouwt wel lekker op en Yau maakt er een sfeervol werkje van, maar daar blijft het in eerste instantie ook wel bij.

Dat laatste kwartier echter .. remmen los, voor beide heren. Yau trapt het horrorpedaal stevig in en Wong laat zich nog een keertje helemaal gaan. Vooral de wraak op de Japanse boeman is er eentje om in te kaderen, daar kan zelfs een film als I Spit On Your Grave nog een ... uhm ... puntje aan zuigen.

Beetje volhouden in het begin dus, het laatste kwartier maakt het allemaal goed. Niet dat het een slechte film is verder, maar over de eerste 75 minuten zou amper iemand gepraat hebben. Nu is het toch een iets ander soort film geworden. Twee helden bij elkaar, verdient een wat groter horrorminnend publiek deze.

3.5*

Blijft goed.

Was tijd om deze nog eens te herzien. Zhang's opvolger op Hero, die in vergelijking nog steeds net wat minder is, maar ook nog steeds een aantal magnifieke scenes bevat. Punt is vooral dat deze films weinig aan kwaliteit hebben ingeboet door de tijd heen.

De drumscene en het gevecht in het bamboo bos blijven de uitstekers. Ook het einde in de sneeuw is redelijk geweldig, al valt daar wel op dat de effecten net wat minder zijn. Sneeuw leek vooral nogal fake te zijn. Het zijn dat soort kleine puntjes, plus de extra variatie in Hero, die deze film net iets minder maken.

Wel leuk dat het niet 100% martial arts is, maar er eigenlijk een love triangle aan de basis van de film ligt, die ook echt wel voldoende uitgewerkt wordt. Verder gewoon genieten van begin tot eind. Een paar geweldige vechtscenes, visueel heerlijk en een pak sterke acteurs. Blijft een geslaagde film.

4.0* en een uitgebreide review

Njah.

China dat zich waagt aan een eerder typische Amerikaanse creature flick. Het is een wat vreemd gegeven en lijkt een beetje op een mix tussen Deep Rising en Piranha, maar dan met Chinezen. Duidelijk uit de tijd dat men nog een beetje zoekende was naar een eigenere identiteit.

Soit, genoeg ingrediënten voor een leuk horrortje, alleen is de uitwerking er niet echt naar. De reveal van het monster zit al in de eerste scene, zowat alle horror is CG-based (en van het erg goedkope soort) en de acteurs zijn ondermaats, zelfs voor een horrorfilmp. Dit is duidelijk pulp.

De pacing is gelukkig wel oké, de film is lekker kort en de makers gaan duidelijk voor fun eerder dan serieuze horror, maar het resultaat is gewoon niet leuk genoeg. De film kent wel een aantal geinige momenten en kijkt best vlot weg, alleen had het over de gehele lijn een stuk beter gemogen.

2.0*

Oude Cheh Chang.

De oudste van Chang die ik totnogtoe gezien heb, en dat was er ook wel aan te merken. De actiescenes zijn gevoelig houteriger en het tempo is dermate laag dat het iets teveel gaat slepen. Zeker omdat het plot nu niet bepaald geweldig spannend is, volgens mij wat het geen leuke job om schrijver te zijn bij de Shaw Bros studio.

Sowieso ben ik wel iets minder fan van de wat groter opgezette Shaw Bros films. Ik hou meer van hun films die zich op individuën richten, of in ieder geval beperkte groepjes. 13 generaals is in dat opzicht al iets te veel, al het legergedoe errond maakte het er niet beter op. De body count mag dan wel hoog liggen, erg boeiend zijn de gevechten en moorden niet (een paar uitgezonderd).

Naar het einde toe leeft het wel iets op, maar 120+ minuten is steevast teveel voor een Shaw Bros productie. Daarvoor zijn de film gewoon te weinig origineel.

2.0*

HK Undercovers.

Gebaseerd op een TV serie, maar dat maakt niet zo heel veel uit. De film is niet zoveel anders dan de bekende undercover flicks die HK rijk is. Een politiezaak, mollen, veel moeilijke blikken naar elkaar, mensen die elkaar eerst vertrouwen, daarna niet meer. Bekend terrein maw.

Het eerste half uur is wat komischer, iets wat niet geweldig goed past in de film maar vast vanuit de serie komt overwaaien. Het gaat een beetje ten koste van de spanning en jammer genoeg is het ook allemaal niet zo geweldig komisch, eerder een beetje luchtig.

Nick Cheung en Louis Koo vormen wel een sterk centraal duo, Ng is een leuke derde en Chiu Hung Hui een coole boss. Zo'n acteur die ondertussen toch iets meer accolades verdient dan hij doorgaans toegeschoven krijgt. Ze doen het allemaal wel leuk, maar het verhaaltje is gewoon iets te bekend en Boon weet als regisseur iets te weinig een eigen draai aan de film te geven.

Maar als filler flick niet verkeerd. Slick in beeld gebracht, aardig geacteerd en met een paar degelijke twistjes. Geen grootse film, wel goed vermaak.

3.0*

Meh.

Geen idee waar de hoge score vandaan komt. Dit is duidelijk één van de mindere To's, eentje die ook perfect samenvalt met één van de mindere periodes in de HK filmgeschiedenis. Deed me wat denken aan die kazerne-serietjes van vroeger, alleen dan in HK.

Ching Wan Lau doet het wel aardig, de rest van de cast is zo goed als onzichtbaar. Eerste uur krijgt het team wat kleinere klusjes voorgeschoteld, daartussen speelt zich wat mat drama af. Beetje onzinnige scenes die de film nodeloos lang maken. Eigenlijk is het allemaal maar wat vulling tot het echte werk kan beginnen.

Dat is iets interessanter, maar nog steeds niet spannend genoeg, waardoor ook dan de aandacht wat gaat verslappen. Uitkomst is toch al verzekerd, verder stelt het visueel ook niet zoveel voor. Indrukwekkendst zijn de vuurballen waarin een paar van de brandweerlieden in terecht komen. Zag er best creepy uit.

Geen To voor mij. Oogt vluchtig en goedkoop, zonder To's typische momentjes en humor. Lau redt de boel nog een beetje en het tweede deel is ietsjes beter, maar zeker niet genoeg om van een leuke film te spreken.

1.5*

Fijn HK actie/comedy gevalletje.

Compleet onzinnig verhaal over een koppel dat elk 5 parels opeet en daaruit elk 5 zonen (waaronder 1 dochter ) baart. Elk heeft zo z'n eigen speciale kracht en dan weet je al waar je aan toe bent met een film als deze en een regisseur als LCL.

Best mooie actie, leuk kunst- en vliegwerk voor de fans. Al blijft de focus toch iets meer op comedy liggen. Veel flauwe humor en maffe situaties. Logica is vaak ver te zoeken maar dat heeft dan ook meer met de stijl van humor te maken.

Vind het best vermakelijk, de film vliegt echt voorbij, af en toe geslaagde grapjes, tussendoor leuke randomness en bij momenten gave actiescenes.

Filmpje dat makkelijk aan te raden valt aan fans van het genre, mensen die niet meteen begrijpen wat voor soort film dit is lopen er waarschijnlijk best in een grote boog omheen.

3.5*

Klassiek Aziatisch horrorwerk.

Je ziet ze tegenwoordig niet al te vaak meer, daarvoor is ook wel een goede reden. 10 jaar lang heeft dit soort horror de Aziatische export gedomineerd, zo héél veel valt er niet meer te rapen in dit genre. Het moet nu een beetje rusten, om binnen een jaar of 20 weer een beetje aan cult te winnen.

Toch brengt The Bride het er niet zo slecht vanaf. De Taiwanese, enigszins klinische schoonheid weet van deze film toch nog een aardig horrortje te maken. Een paar geslaagde schrikeffecten, maar verwacht verder niet al te veel qua spanning. Net zoals nogal wat soortgenoten draait het hier uiteindelijk meer om het drama dan om de horror.

Acteurs zijn goed, al vraag ik me af wat Hsieh hier komt zoeken. Die is toch tot betere dingen in staat. Visueel verder fijn en verfijnd, net zoals de soundtrack. Plotje is bekend en wie ooit een paar Aziatische horrors gezien heeft kan het allemaal wel dromen, maar nu er minder van dit soort films voor handen zijn is een tussendoortje als dit niet verkeerd.

Je moet er zin in hebben, maar binnen het genre zeker niet slecht. Het voegt alleen niet zoveel toe en wat er al bestaat, maar als je je daarover kan zetten rest een aardig horrortje.

3.5*