Opinions

Erg mooi.

Eindelijk nog eens een anime die geen Ghibli-variant is. Geen fantasy, met zonnnige landelijke omgevingen, pratende dieren of eenvoudig drama. Ook niet gebaseerd op een grootse franchise, al is het wel een (redelijk losse) adaptive van een manga.

Fijn dat Production I.G tussen alle crappy GitS reboots toch nog tijd weet vrij te maken voor een film als dit. Mooie animatie, leuke personages en een redelijk volwassen benadering van een thema. Redelijk gefragmenteerd, maar dat mag ik wel voor wat uiteindelijk toch vooral een biopic is. Beter dan de klassiekere rise & fall opzet.

Het is al een tijd geleden dat ik weer een echt waardige anime langspeler had gezien, dit was een fijne ontdekking.

4.0* en een uitgebreide review

Aparte film.

Vooral gekeken vanwege de cast. Simon Yam, Suet Lam en Ishibashi. Miste eigenlijk enkel nog Anthony Wong. Jammer genoeg zitten ze vooral in bijrollen, maar ze zijn wel alle drie weer erg leuk.

Verder, van wat ik er van ken, een film die maar weinig meer met de sfeer van het origineel te maken heeft. Voor mij best wel oké, heb niet zoveel met die zogenaamd grimmige stuff van de jaren weleer.

Joe Ma maakt er een erg kleurrijke films van. Elk shot gebaad in mooie tinten, zeer knappe belichting doorheen de hele film. Ook het laatste wat ik van deze film verwacht had. Camerawerk was ietsje minder (wel leuke shots, maar had wat meer dynamiek ingemogen), ook de editing loopt wat stroef.

Gevechten zijn niet denderend maar wel onderhoudend. Af en toe wat bloederige finishes, de wire-fu komt alleen wat gek over. Hoewel het wél allemaal erg cartoonesque en over-the-top is.

Op zich best vermakelijk en een serieuze opwaardering door het prachtige kleurgebruik en de gave bijrollen. Gelukkig, anders had het allemaal wat pover uitgevallen.

3.5*

Begrijp echt niet hoe je als een beetje filmliefhebber genoegen neemt met een ingekorte gedubde versie, maar ach.

Verder een vermakelijk filmpje, niet echt wat je noemt een komedie, eerder gewoon een luchtige actiefilm. Li loopt er een beetje flauwtjes bij en toont jammer genoeg wat weinig van z'n kunnen, maar Tsang is erg fijn om bezig te zien. Toffe acteur toch, herkenbaar kopje ook.

Verder typische HK action flick look uit de jaren 90. 't Is allemaal wel vermakelijk maar echt grootst wordt deze film nooit. Daarvoor net niet genoeg mooie actiescenes en misschien iets te braaf, hoewel de film bij momenten serieus geweldadig uit de hoek komt.

Degelijk tussendoortje, maar verder dan 3* kom ik niet.

Wat ik er van verwacht had. Tarr's Werckmeister is erg mooi en in alle opzichten beter dan deze film wat mij betreft.

De zwart/wit fotografie is mooi en een dik pluspunt, maar ook weer niet het mooiste wat ik al gezien had. Soms iets te vaal, niet contrastrijk genoeg. Tarr cadreert wel erg mooi, erg secuur en precies. Maar de echte meestershots heb ik niet gezien.

Het tempo is op zich niet zo'n probleem, de eerste uren kijken wel lekker weg, hoewel sommige delen mij verder weinig konden boeien. Zo is het stukje met de dokter mij iets te gerekt en vond ik het stuk met het meisje en de kat ook bedenkelijk.

Echter vind ik de film niet veel meer dan een continue herhaling van hetzelfde. In die 7 uur verandert er bitterweinig, de mooie shots worden langzaamaan saai, de lange takes van wandelende mensen en koeien ook. Hetzelfde was er namelijk een uur eerder ook al.

Waar Tarr wel nog een pluim voor verdient is het muziekgebruik. Doet mij een beetje denken aan de recentere films van Pen-Ek, die ook veel achtergrondgebrom gebruikt om sfeer te putten. Erg mooi effect, ook hier.

Voor mij faalt de film na de scene waaruit de titel getrokken is. Die dient als een soort van (vervelende - vond het niet geweldig) climax. Groter probleem is echter dat er na deze scene nog goed 3 uur volgt. Voor mij was de film daar een beetje afgelopen. Het volgende uur ging nog wel maar na een uur of 5 had ik het ook écht wel gezien. Die hele tocht naar de stad kon mij gestolen worden. Verder had ik ook de indruk dat Tarr zich daar visueel niet zo thuis voelde.

Laatste 2 uur heb ik mij door moeten sleuren. Niet zo fijn. Verder mis ik ook de wat dikkere surrealistische toon van een Werckmeister (die walvis ed).

De sfeer van deze film is knap, maar Tarr heeft niet genoeg in huis om mij 7 uur te boeien. Nu denk ik dat weinig regisseurs daartoe in staat zijn, maar da's voornamelijk jammer voor zij die het toch proberen.

2.5*, ik kan ongeveer half mijn top 10 kwijt in deze filmlengte. Dan is de afweging niet zo moeilijk en stelt de film toch teleur. Op basis van een film van een uurtje of 2 had ik dit graag 4* gegeven, maar de eindeloze stijlherhaling boeit mij jammer genoeg niet zo.

Vond deze beter dan deel 1.

Chiba komt hier veel beter uit de verf, en krijgt eindelijk wat weg van een madman. Wat meer lompe gevechten en minder "dramagevechten". Positief, want die laatste komen toch niet uit de verf (zoals ook hier niet, cfr het gevecht op het dak).

Camerawerk is nog steeds aardig en brengt in beeld wat het in beeld moet brengen, maar wat te warrig om echt goed te zijn. Verder wel erg mooie flashbacks. Mag dan een simpel filtertje zijn, de film is meteen een pak beter aan te zien, weg vuile kleuren.

Verder een lekker kort filmpje dat iets vrolijker lijkt. Concept is wel helemaal hetzelfde, het is een beetje jammer dat Chiba weer aan de kant van de goeien eindigt (had nog wat meer evil gemogen) maar vermakelijk is het wel, itt het eerste deel.

Kleine 3*

Uhm.

Geen idee wat ik nu juist gekeken heb. Sippapak is best een leuke regisseur, daarom deze film ook maar eens gekeken, maar wat een buitenaardse combinatie van flauwe comedy en misdaad/hitman film.

Nu zijn die Thaise comedies wel vaker nogal ontoegankelijk. Zaken als Iron Pussy zijn erg leuk, maar lijken vaak buitenaards door Westerse ogen gezien. Ik vermaak me er altijd wel mee, al heb ik toch soms het idee niet helemaal mee te zijn.

Ook met deze film. De combinatie van een nogal vadsige seriemoordenaar die de hele tijd met z'n lul in de knoop ligt en het wat dramatischer achtergrondverhaaltje over z'n grote liefde zijn bijna niet met elkaar te verenigen. En toch slaagt Sippapak er uiteindelijk best goed in. Echt geniale cinema levert het niet op, met wel iets vlot, vermakelijks en verrassend.

Friday Killer dan ook maar eens proberen vinden, al schrikt daar de 2+ uur speeltijd wel een beetje af. Dit was best grappig allemaal, maar na 90 minuten was het ook gewoon genoeg.

3.5*

Zal ik dan maar de tweede stem plaatsen ?

Film die duidelijk in de slipstream van Woo zit. Erg onevenwichtige film die zowat alles uit "het genre" in de mix gooit. Good cop, bad cop scenes, vuurgevechten, martial arts, wat romantiek, humor en die vreemde zijsprong in het midden.

Zo'n 20 minuten wordt uitgerokken voor onze vrienden hun verplichte vakantie halverwege de film. Echt compleet nutteloos, al was het ook weer niet echt storend.

Verder aardige gevechten, met een mooie climax waar Sammo Hung z'n kunstjes toont. Zeker niet de beste martial artist, maar gezien z'n gewicht wel één om te aanschouwen.

Actiefilmpje dat genoeg entertaint en een klein mooi piekje heeft op het einde. Verder een hoop zaken bij elkaar geklutst, maar geinig is het wel.

Aardige 3*

Aardig.

Erg fout principe natuurlijk, maar als comedy werkt het wel. Lau en Cheng vormen een geinig duo en dragen de film.

Toch heb To al leukere comedies zien maken. Verhaaltje is een beetje dunnetjes en de film wemelt nu ook niet van de geniale grappen, maar het is allemaal lekker vlot en irriteert niet, met af en toe een fijne uitschieter.

Het blijft opvallend hoe sterk To gegroeid is de laatste 10 jaar. Zie hem een film als deze toch echt niet meer maken. Of hij moest ons nog een keertje verrassen.

Vermakelijk voor zolang het duurt. En Lau in zo'n pak zien rondhuppelen is altijd wel leuk, maar meer dan wat vlot vermaak zit er niet in.

3.0*

Sterke horror.

Geen vetzakkerij, wel tonnen sfeer en een luguber verhaal. Toffe setting ook, niet echt bekend met Finland dus dat brengt wel een leuke afwisseling met zich mee.

Knap kleurgebruik, geweldig sfeervolle soundtrack en grandioos geacteered door Ville Virtanen, wat zet die een geweldig personage neer.

Enige wat voor mij een beetje mist zijn de climaxen. De film is eigenlijk één rechte lijn, zonder uitschieters of al te veel variatie. Kan goed werken, echt storend is het zeker niet maar het maakt voor mij wel dat ik gewoon bij 4* blijf.

Doet trouwens qua sfeer wel wat aan Vinyan denken, al zijn het toch wel andere films.

4* dus, en een uitgebreide review

Matig.

Toch wel grappig om te lezen dat dit een film voor "volwassenen" is, terwijl 16+ eigenlijk gewoon wil zeggen dat je een uitermate puberaal werkje voorgeschoteld krijgt. Op zich niks mis mee, maar héél volwassenen is dit natuurlijk niet. Integendeel.

Jammer genoeg is een deel van de humor gewoon weer simpele vuilbekkerij. Veel fuck zeggen is niet bijster grappig en als het dan toch echt moet dan wil een smakelijk Brits accent wel eens helpen. Bij Amerikanen is het vaak wel willen maar niet kunnen. Ook de zinspelingen worden té vaak herhaald en vallen te vaak in hetzelfde straatje. En de puns zijn gewoon erg flauw en niet geschikt als running gag.

De film is leuker wanneer er met parodieën en analogieën gespeeld wordt. De Saving Private Ryan scene is erg leuk gedaan, al vond ik de horror keuken nog net wat beter. Je zit even naar een mini-Braindead te kijken. Ook de trap tegen de schenen van religie is wel geinig, maar dan merk je dat de schrijvers niet echt vernuftig genoeg waren om het écht goed te maken.

Wat de regie betreft trouwens: de ene heeft ooit een Thomas the Tank Engine film gemaakt, de andere Shrek 2. Geeft al zo'n beetje aan wat je van de regie mag verwachten. Stemmenwerk bestaat vooral uit bekende namen, al zitten de meeste wel zo vast aan hun typetje dat het zelden echt storend is.

Ondanks de kort speelduur had ik het na een uurtje wel gezien. De film is niet consequent grappig genoeg en het laatste uur is eigenlijk een uitvergroting van de mindere humor. Toch zitten er een paar erg fijne scenes in en is het eerste uur redelijk makkelijk doorheen te komen. 't Is beter beduidend beter dan Pixar en gevolg, maar naar een aardig eindje verwijderd van "goed".

2.5*

Street art.

Er zijn al een aantal docus over Banksy gepasseerd, deze voegt daar eigenlijk niet zo heel veel aan toe, vooral omdat de focus nogal hypocriet is. Op zich is de discussie (wat te doen met street art, bewaren over overschilderen) nog wel een interessante, maar de aangedragen argumenten sloegen nergens op.

Het gaat een halve docu lang over het feit dat street art nu voor miljoenen verkocht wordt, maar dat de artiest er geen cent van ziet én hij het niet bedoeld heeft als collectie/museum stuk. Een beetje gezemel wanneer street art zélf eerst de regels overtreedt en publiekelijk vanalles beklad. Persoonlijk ben ik er niet tegen, maar als je als street artist zélf het recht in eigen handen neemt, heb je weinig kritiek te hebben wanneer anderen dan ook doen.

Ironisch genoeg gaat deze docu over twee culturen die in de kern erg van elkaar verschillen, maar zichzelf wel op eenzelfde manier gedragen. Dat levert wat irritatie op, maar je hebt nooit het gevoel dat er echt een belangrijk probleem is, meer wat first-world problems van mensen die teveel tijd hebben.

2.0*

Niet echt boeiend.

Sowieso is de titel al wat misleidend. Lees maar gewoon "Saving American Capitalism", want deze documentaire richt zich toch voornamelijk op de problematiek waar Amerika mee te kampen heeft. Deels wel exporteerbaar naar andere landen natuurlijk, maar ook deels zéér eigen aan de Amerikaanse normen.

Verder is het toch vooral een uiteenzetting van de bekende problemen. Lobby groepen, de spiraal van macht en de omstrengelingen van politiek en bedrijven. Eigenlijk steeds weer hetzelfde riedeltje, het enige wat Reich dan weet toe te voegen is een tripje langs wat arme mensen, om hun penibele situatie te bespreken. Hoe dat dan net in deze docu moet kaderen is me niet duidelijk gewroden.

Wie hoopt op oplossingen blijft met lege handen achter. Reich is blijkbaar wel positief want "vroeger" is het ook altijd weer goedgekomen, want zo'n land is Amerika dus wel. Iedereen kan dus weer rustig achteroverleunen, volgens de geschiedenis komt het allemaal wel weer in orde.

Als korte samenvatting van het probleem een docu die redelijk duidelijk is, maar verder heeft het bitterweinig toe te voegen. En draagt het al helemaal geen concrete oplossingen aan, zoals de titel lijkt te suggereren. Maar dat zal wel voor de boekenverkoop geweest zijn. Veel meer dan wat jolige peptalk voor mensen die het eens zijn met de ernst van de problematiek is het jammer genoeg niet.

1.5*

voor het superschattige einde.

Volgens mij ook de eerste keer dat ik titan voorben bij een gay / lesbian / travestieten film. Aardige film verder. Niet erg speciaal, maar mooi sentimenteel, zonder al te veel zwaar drama, en met een hoop leuke, luchtige momenten.

Een beetje een 'weinig aan de hand' film, die vooral op het einde erg mooi weet uit te pakken. Zoals gezegd niet bijster origineel, degelijk maar alles behalve apart camerawerk of editing, doodnormale score ... maar ergens werkt het gelukkig wel allemaal.

Misschien zitten de twee schattige en mooie Chinese lesbiennes er ook wel voor iets tussen .

Ik doe een aardige 3.5*. Geen moment verveeld, en hier en daar waren er enkele mooie stukken. Prachtige afsluiter erbij, en we hebben een erg fijn tussendoortje. Geen zware film verwachten, gewoon een luchtige kijk op een nogal ouderwetse Chinese leefwereld midden in het moderne Amerika. Aanradertje.

Beter dan verwacht.

Disney sentiment is m'n ding zo niet, zeker niet als het dan nog eens over DIsney zelf gaat. Maar het resultaat is niet eens zo slecht. Hancock levert een degelijk filmpje af, dat op z'n beste momenten weet te charmeren, maar zich af en toe iets te sloom voortbeweegt.

De flashbacks hadden voor mij niet zo gehoeven. Het brengt iets teveel sentiment in de film en haalt de vaart uit het gewone verhaaltje. Personage van Thompson is uiteraard nogal karikaturaal, maar redt voor mij wel de film. Lekker standvastig en aardig tegendraads, wat een paar leuke momenten oplevert in Disney-town.

Hanks zie ik liever niet in films, al heeft hij hier z'n personage wel gevonden. Uiteindelijk was het vooral Giamatti die z'n scenes het meeste glans gaf. Vond ik de mooiste stukken van de film. Geheel duurt wat te lang en het einde is iets teveel gesnotter, maar in z'n geheel gezien is dit een stukje Disney geschiedenis dat best z'n eigen film verdiende.

3.0*

Leuk en lief filmpje.

Een doorgedreven mix van animatie en live action, waarbij het ditmaal vooral de wereld is die geanimeerd is, terwijl de hoofdpersonen door echte mensen gespeeld worden. Bij de Amerikaanse varianten is vaak toch andersom (animatiefiguurtjes die de echte wereld ingeschopt worden).

Saving Sally is vooral een erg leuke stijloefening geworden. Als film loopt het soms iets minder. Dat komt omdat de mix van beide werelden niet altijd even vlot oogt, mede door wat onwennig acteerwerk van de hoofdpersonages. Ook het plotje, niet meer dan wat platte kalverliefde, wil nooit echt overtuigen.

Anderzijds is het wel erg makkelijk om daar langs te kijken en gewoon te genieten van de vlotte en frisse aanpak van deze film. De animatiestijl is leuk, er zitten meer dan voldoende creatieve ideetjes in de film en dankzij de beperkte speelduur wordt het ook nooit saai. Aanradertje voor de fans van animatiefilms die een beetje anders durven zijn.

3.5*

Doorsnee.

Dat Biggs meteen aan American Pie doet denken zal best, maar daarmee hebben we de grootste overeenkomst tussen die twee films wel weer gehad. Toch een ander type comedy dit.

Beetje verrassend, maar Zahn komt hier als grootste komische talent naar voren. Nooit zo achter hem gezocht, al is het hier misschien ook vooral de stilering die het doet. Enorm fout met dat kapsel en snorretje. Black is een leuke sidekick voor Zahn, met z'n tweetjes maken ze de film.

Jammer dat er in het tweede deel iets teveel aandacht naar het verhaaltje zelf, want dat stelt (uiteraard zou ik bijna zeggen) niet veel voor. De focus had wat meer op de humor mogen liggen, zeker naar het einde toe.

Geen vervelend filmpje, al is het maar door de pure idioterie van Zahn en Black. De rest hinkt wat achterop.

2.5*

Blijft goed, maar ...

Saw was nooit een perfecte film, 15 jaar later vallen de foutjes alleen maar harder op. Het politiegedeelte komt eigenlijk maar zeer matig uit de verf en ik was ook een beetje verrast hoeveel tijd er naar dat deel van de film gaat. In mijn herinneringen speelde het zich toch vooral af in de badkamer.

Dat hele stuk voelt ondertussen ook wat saai en verouderd aan. Gelukkig draait het daar niet echt om en blijven de traps wel centraal staan. Het is ook daar dat de film nog steeds weet te scoren. De aftandse look, het roest en de gemene setups weten nog steeds vol overtuiging te vermaken.

Vraag is hoe lang de film dat nog kan vasthouden. Qua soundtrack en acteerwerk is het maar minnetjes, de helft van de film veroudert snel en ondertussen zijn er ook genoeg films in het zog van Saw gekomen. Geen idee of het nog steeds indruk weet te maken bij een volgende kijkbeurt, maar deze keer vond ik het nog steeds de moeite.

4.0* en een uitgebreide review

Butt.

Van de originele fun uit de eerste film is al lang niks meer over. De reeks zwalkt al een tijdje tussen matig en slecht maar weet met dit laatste deel finaal de bijl erin te zetten. Laten we hopen dat er geen vervolgen meer komen, of ze moesten terug serieuze mensen aan de reeks gaan koppelen.

Acteerwerk is écht slecht. Die twee hoofdflikken zijn gewoon abominabel, vrouw van Jigsaw kan zich nog niet uit een trap acteren en ook de rest van de acteurs maken er een farce van. Traps zijn ook deze keer wat warriger, maar het is vooral het povere regiewerk van Greutert die de finale doodsteek geeft. Het ziet er bij momenten allemaal zo lullig uit.

Da's meteen ook het grote probleem. In de eerste film was alles nog lekker gritty en grauw, de openingsscene hier leek wel uit een tienerslashertje te zijn geknipt.

Tot halverwege de reeks vond ik ze best wel leuk, maar de laatste jaren meer en meer een sleur. Dit laatste deel is veruit het slechts, weet nergens enige vorm van kwaliteit naar boven te brengen en ruikt gewoon erg naar amateuristische uitmelkerij.

Wel een paar geinige kills en toffe machines. Maar zelden goed gebruikt.

1.5*

Goed vervolg.

Leuk dat het sfeertje intact gebleven is, maar ietwat jammer dat ook de rest van de film zich volgens hetzelfde stramien afspeelt. Waar dat bij de eerste een hoop onvoorspelbaarheid meebracht is dat er nu niet meer bij.

Wel nog een paar erg leuke scenes, fijne vondsten weer, en lekkere editing. Mag allemaal nog een versnelling hoger als het aan mij ligt, maar voor een filmpje als dit is het al heel wat.

Einde was wel iets minder. Niet alleen kan die nieuwe Jigsaw mij niet zo boeien, maar het uitlegje was ook een beetje dom. Maar toch 3.5* voor dit filmpje. Erg vermakelijk meer, maar een stevige kopie van deel 1. Ligt deels de sterkte, maar ook de zwakte van dit vervolg. Hopelijk komen ze bij Saw III met iets nieuws.

Beste van de drie.

Op niveau van de eerste film, maar dan lekker nog een stuk smeriger. Zitten echt een paar geweldige scenes in. Voornamelijk dan de operatie

Bousman imiteert de stijl van Wan goed, maar voegt smerigheid toe, iets wat dit filmpje ook nog wel kon gebruiken. Alles ziet er weer heerlijk roest uit, de vallen zijn heerlijk sadistisch, de spelletjes weer met een leuke twist, de gore een paar levels omhoog.

Derde keer, beste keer dus voor Saw. Nieuwigheid is er zeker vanaf, maar de film is gewoon beter. Nauwer sfeertje, grimmiger en smeriger.

4*

Zwaar vermoeiend topic om door te lezen.

Saw IV gaat gewoon lekker verder waar de rest gestopt is. Jammer genoeg wordt de lijn van de derde film niet helemaal doorgetrokken.

Wat meer background story en "setup" in deze film, waardoor het nogal warrig wordt (vind het leuke film, maar niet meteen films die ik mij de volgende dag nog herinner. Vond het dus niet nodig om weer personages van de vorige films op te rakelen). Al dat gedoe hoeft voor mij niet.

Saw is sadisme met wat gore en dat zit er ook wel in. Vond het derde deel daar nog wat beter in (voor mij dan ook de beste) maar ook dit deel weet weer zijn steentje bij te dragen. Heerlijk hoe die kerel gesandwiched wordt tussen die ijsblokken .

Visueel ook weer puik af en toe, speeltjes zagen er zoals steeds lekker verroest uit (heerlijke look) en verder vermakelijk maar wat traag naar mijn gevoel.

Ze mogen er van mij best nog wat nieuwe maken, vind de reeks nergens instorten. Maar deze is zeker niet de beste.

3.5*

Eerst Saw film die mij echt wat tegenviel.

Probleem is dat de schrijvers nog steeds het idee hebben een goed verhaal uit te diepen. Het verhaal in de overkoepelende Saw reeks kan mij echt geen bal schelen en aangezien deze film maar liefst de vorige 4 delen overspant begon het soms serieus te vervelen.

Veel gedoe om niks dus, waar het simpele gegeven en de traps in de vorige delen voor de hoogtepunten zorgden is daar in deze minder tijd voor. Dit maakt de uitwerking van de vallen wat gehaast en minder effectief. Enkel die met het bloed was echt geslaagd.

Ook de enige scene waar de montage echt meewou. In andere scenes poogde men wel, maar leek het af en toe op een goedkope rip-off, veel te gejaagd, veel te ongecontroleerd.

Enige vaste waarde blijft de vuile en roestige setting, toch echt weer sterk in beeld gebracht. Je ziet geen deur om de roest puilt er op 10 verschillende plekken vanaf. Leuk.

Acteerwerk verder slecht en teveel geblaat, te weinig wol. Liever meer aandacht aan de traps, minder aan een overkoepelend nonsens verhaaltje in deel 6. Al vrees ik ervoor, gezien het einde en de introductie van Jigsaw's vrouw. Haar zijspoor werd volledig afgebroken, dus komt vast nog terug.

Vreuit de minste van de hoop. 2.5*

Bof.

Wel beter dan deel V, maar dat was dan ook wel een dieptepunt in de reeks. Toch vond ik die niet op het niveau van de betere films uit de reeks.

Costas Mandylor is toch wel een érg slecht acteur en het verhaal blijft steeds iets teveel terugharken naar eerdere delen. Flashbacks ten spijt weet ik echt niet meer wat er zich allemaal in deel 3 afspeelde. Zal vast ook wel beter werken in een marathon, maar Saw blijft een te pover verhaaltje hebben om er veel tijd aan te besteden.

De machines en kills zijn wel weer wat beter, hoewel Greutert duidelijk regietalent mist om het écht goed in beeld te brengen. Daarnaast ook een klein minpuntje bij de eerste trap die puur gebaseerd is op gewicht. Ipv je eigen arm eraf te hakken kan je beter beide messen op de schaal gooien. Toch begint de lol een beetje op te geraken, na 6 afleveringen vol roeste contrapties met radartjes mag het wel weer eens iets anders zijn.

Toch blijft de film vlot, af en toe aardig goor en visueel relatief aantrekkelijk. De korte speelduur zorgt dan ook voor een nipte voldoende, maar voor deel 7 mag het weer iets meer zijn.

3.0*

Lekker.

Het superweirde is er duidelijk vanaf in deze film, Matsumoto gaat hier Kitano's Zatoichi een beetje achterna, maar dan wel met duidelijk meer aandacht voor de humor. Het resultaat is een aangenaam, warm en aandoenlijk filmpje.

Wat Matsumoto nog niet kwijt is, is z'n gevoel voor humor. Nog steeds heerlijk droog, vooral door het geweldige werk van Nomi komt het hier uitzonderlijk goed tot z'n recht. De humor in het verhaal is zelden grappig, maar omdat het zo droog gebracht wordt valt het allemaal erg goed te behappen.

Blijft toch zijn sterktepunt, ken geen regisseur die droger met de humor in z'n film omgaat. Visueel is het mooi, ietwat traditioneel maar wel kwaliteitsvol afgewerkt, hetzelfde kan van de soundtrack gezegd worden. Aanrader dus.

4.0* en een uitgebreide review

Fijne Hiroki.

Al is het jammer dat het voor zijn doen een iets tammere film is geworden. Niet dat ik meteen een film als Koi no Tsumi verwachtte, daar is Hiroki de regisseur niet voor, maar zijn dramas zijn doorgaans toch wat pittiger.

Komt ook omdat er iets teveel personages inzitten, waardoor het wat lastig is echt veel binding te krijgen met één van hen. Het verhaal springt héén en weer, waarbij er iets teveel verschillende drama-lijntjes bijgehaald worden. Alles op een hoop wordt het wat veel. Hoort natuurlijk wel bij het idee (het hotel staat centraal, niet zozeer de individuele personages), maar Hiroki boet een beetje aan kracht in zo.

Visueel bezigt Hiroki zijn typische stijl, met z'n camera baggert hij overal achteraan. Dat levert een paar mooie momentjes op, niet in het minst weer een fietsritje. Echt uitzonderlijk is het niet, hetzelfde geldt voor de muziek, die ondanks dat het allemaal redelijk opgewekt is weinig bijdraagt aan de film.

Met z'n 135 minuten verveelt het nergens, en da's ook al wat. Er zitten genoeg leuke momenten in, maar Hiroki is toch veel meer in staat. De laatste jaren komt het er echter niet zo makkelijk meer uit heb ik het gevoel. Gelukkig is het ook zelden slecht of zelfs matig, voor de Hiroki fan valt hier genoeg te genieten.

3.5*

Goed.

Zo zie je op twee dagen twee films over drie jongens die een meisje verkrachten. En de uitwerking kan niet meer verschillen. De film van Wakamatsu was droog, afstandelijk en zeer kil, deze is een opeenstapeling van dramatische ontwikkelingen.

Zeker geen slechte film. Fijn acteerwerk (Omori en Suzuki vormen een leuk duo), eenvoudig maar solide in beeld gebracht en voorzien van een eenvoudige en passende soundtrack. Het is een Japans drama zoals Japanse dramas zijn, alleen dat iets minder subtiel.

Jammer is wel dat Tatsushi Ômori het niveau van z'n allereerste film niet meer lijkt te evenaren. Het is allemaal wel fijn om kijken en boeit ook wel de hele speelduur, maar dat grauwe, brute en pijnlijke randje zit er niet meer in. De zoveelste Japanner eigenlijk die het niet meer voor elkaar krijgt en momenteel té brave films voor z'n doen aflevert.

Zegt alleen niet zoveel over de kwaliteit van deze film natuurlijk. Geen hoogvlieger, wel solide en fijn.

3.5*

Fijn.

Redelijk aparte anime die toch vooral opvalt door z'n visuele stijl. De character designs zijn niet geweldig gedetailleerd, maar hebben wel een eigen look en het minder gedetailleerde uiterlijk vertaalt zich ook wel in mooiere animatie. Niet volledig mijn stijl, want wel erg zoet, maar zeker de moeite voor animatieliefhebbers.

Het plot en de setting zijn redelijk zwaar om verteren. 't Is nogal eigenzinnige fantasy met veel lore en een hele geschiedenis die in weinig tijd moet neergezet worden. Iets minder was allicht beter geweest, anderzijds ben ik ook niet zo'n geweldig grote fan van dit type historische fantasy, dus dat hielp ook niet echt mee.

Het is in ieder geval niet enkel fantasy, naar aloude traditie zitten er ook veel onderliggende themas in dit soort animes. Veel gepeins en gepieker over moederrelaties en dergelijke, alleen dan met weinig subtiliteit gebracht. Het entertaint wel, maar ik merk de laatste tijd toch wel dat ik het vaak wat veel vind. Men zou iets gerichter te werk mogen gaan eerder dan zoveel mogelijk in 2 uur te proberen proppen.

Maar geef je ogen de kost en er valt best veel te genieten hier, zeker geen verkeerde film.

3.5*

Herzien.

Was nodig ook want het was érg lang geleden. Vroeger had ik deze reeks op VHS, het was één van de eerste anime reeksen die ik in m'n bezit had. Brakke Engelse dub, maar het internet was er gewoon nog niet klaar voor én veel keuze was er ook gewoon niet. Eén winkeltje in Antwerpen, meer bronnen had ik niet.

Ondertussen is wel duidelijk dat 3x3 Eyes wat van z'n charme verloren heeft. Vooral het detail en de animatie zelf zijn redelijk ondermaats. Veel budgetwerk dat er op gericht is om zo weinig mogelijk te laten bewegen. Dat kan op zich nog mooi opgelost worden, maar hier is het toch vooral laks.

Daartegenover staat een leuke mix van fantasy en horror elementen. Het blijft toch best bruut af en toe, wat extra in de verf gezet wordt door de luchtige tussenstukjes. De lore rond de reeks is ook boeiend genoeg en afleveringen blijven redelijk kort, waardoor het ook niet saai wordt. Het was best aardig om nog eens terug te zien, maar ik haal er toch een halfje af. De tijd is niet mals voor dit soort projecten.

3.0*

Goed.

Interessant vervolg op de eerste reeks. Ditmaal ligt het niveau van de animatie net iets hoger, de demonen zijn dan weer net wat minder speciaal. En zo blijft de kwaliteit eigenlijk redelijk constant, ondanks dat het toch duidelijk twee verschillende reeksen zijn.

De setting en het tijdsframe zijn ook anders, anderzijds sluit het redelijk netjes aan bij de gebeurtenissen uit de eerste afleveringen en krijg je meer dan voldoende antwoorden op de openstaande vragen. Het wereldje waarin dit zich afspeelt is meer dan boeiend genoeg en ondanks dat de finale eerder langgerekt is, weet het toch te boeien.

De houdbaarheidsdatum van deze reeks is ondertussen wel bijna bereikt vrees ik. Het is toch elke keer wat minder dan de vorige keer. Nog steeds best mee geamuseerd, maar ik weet niet of ik het nog een keertje opnieuw ga kijken. Daarvoor is het misschien net wat té beperkt allemaal.

3.0*

Teleurstellend hoopje film.

De kritiek is simpel. Het ziet er niet uit, het is butt lelijk, smakeloos en brak. Niet om aan te zien en flets. Al even nodeloos als waardeloos. Zet je windows op 8bit kleuren en je hebt quasi hetzelfde effect. Er mag dan manuele tweaking aan te pas komen, het is er niet aan af te zien. Het lijkt alsof de film door een filter gehaald is en dat de kous daarmee af is.

Komt daarbij dat het kleurgebruik nog eens erg lelijk is en qua camerawerk werkelijk niks boeiend te bespeuren valt. Lelijk geschoten film door een lelijke filter, die amper sfeer herbergt en een boeiend uitgangspunt vreselijk los en belabberd uitwerkt. Harrelson ziet eruit als een travestiet en die andere kerel acteert barslecht. Wat ook erg goed opvalt, aangezien het "animatie"laagje zo flinterdun is dat het niks masqueert.

Het einde wint wat aan sfeer, maar de rest is zielloos gebral, waarbij een poging werd gedaan het op te fleuren met een stijl die gebrek aan creativiteit schreeuwt.

Nee, geef mij maar Renaissance dan. Deze hele mislukkig krijgt 1*. Linklater kan maar beter terug naar de gewone cinema.