Opinions

First Blood .... een klassieker die ik als kind een keer heb gezien en waar ik me eigenlijk niks meer van herinnerde. Die moest ik dus zien. Ik wilde zien waarom dit nou zo'n klassieker is want ik herinner me de hype van toen. Alle jongens maar ook mannen uit mijn buurt die massaal naar de dumpstore gingen om dezelfde jas of mes te halen als Rambo. Ik wilde zien waar dat toen eigenlijk vandaan kwam want op zich ben ik niet zo onder de indruk van het acteerwerk van Stallone alhoewel hij wel mijn ultieme actieheld is van begin de jaren 90.

Op zich snap ik het wel. Stallone zet hier een heel overtuigend persoon neer. Misschien is dit wel één van zijn betere rollen geweest. Ik vind eigenlijk van wel. Maar hoe goed Stallone zijn rol neerzette, zo slecht vond ik af en toe de bijrollen. Vooral die majoor die Rambo nog van vroeger kende was zooo nep. En die sadistische agenten waren ook zooo fout. Toch stoor ik me daar nooit zo aan bij een actiefilm. Daar gaat het meer om de spanning, sensatie, actie en effecten.

De effecten zijn wat minder. Waarschijnlijk omdat de film al behoorlijk wat jaartjes oud is. Maar wat betreft de spanning en sensatie zit je goed. Het is geweldig om te zien hoe Rambo weet te overleven in die koude wildernis. En ook om te zien hoe hij tekeer gaat in het dorp en van alles daar opblaast en vernielt uit woede omdat hij zo slecht en onterecht behandeld is. Ik snap nu zeker waar die hype van toen vandaan kwam en waarom dat toen zo'n opzienbarende film is geweest. Ik zat nu nog op het puntje van mijn stoel.

Alhoewel ik niet alles even goed vind in deze film. Af en toe werd het een beetje langdradig. En vond ik sommige acteurs het behoorlijk slecht doen. Toch ben ik zeker onder de indruk van de manier waarop Rambo is neergezet. Het survival item was heel indrukwekkend om te zien. De spanning en sensatie werd heel goed vastgehouden. Kortom: terecht een klassieker die je absoluut gezien moet hebben.

Op zich een leuk verhaal maar het bleef me allemaal te oppervlakkig. Kom op, het is een tiener. Ze was me veel te meegaand en had van mij echt wel wat meer tegen het systeem aan mogen trappen ook al was ze de dochter van de president. Het bleef allemaal wat te braafjes. En het beetje emotie dat door mocht schemeren werd niet echt goed door Holmes overgedragen. Op het moment na waarin ze in de auto zit en er net achter komt wie James werkelijk is. Dat vond ik wel een sterk momentje. Het sprookjeseffect dat je in het begin en aan het einde te zien krijgt vond ik ook niet zo bij het geheel passen. Het geeft het eigenlijk een nogal kinderachtig aangezicht. Echt heel slecht vind ik de film niet maar er zitten wel een heleboel zwakke punten in naar mijn idee.

Ik vond het een vermakelijke familiefilm. Je kan er lekker met zijn allen voor gaan zitten. Sinbad vind ik ook heel ongedwongen in zijn humor. Hij komt heel naturel over. De vriendschap die ontstaat tussen Luke en Sam is ook best hartverwarmend. Vooral het moment dat hij naar het schoolbal gaat en hij Luke leert te dansen. Het is misschien allemaal wat clichee maar mij maakte dat eigenlijk niet zoveel uit.

Het verhaal vond ik mooi gefilmd maar slap weergegeven. Er had wel wat dieper "gegraven" mogen worden.

Sinds lange tijd heb ik deze film weer eens bekeken. Voorheen vond ik hem erg flauw maar dit keer heb ik er eigenlijk best van genoten. Ik vond het zelfs heel leuk. Ondanks het feit dat Diane Keaton erin speelt want daar erger ik me vaak aan als ik haar in een film zie spelen.

Het grappigste karakter vond ik die van Goldie Hawn. Geweldig hoe ze het beeld dat er van haar bestaat op de hak neemt. Vooral de scènes waarin ze met volgespoten lippen rondliep waren heel grappig.

Deze film is trouwens wel weer een flink tijdje geleden want Heather Locklear en Sarah Jessica Parker spelen hier de jonge groene blaadjes voor de oude bokken maar die rollen zien ze nu aan hun neus voorbij gaan. Zij zijn nu een beetje in de leeftijdsfase van "The First Wivesclub".

Het is een leuke feel good movie. Je geniet er gewoon van om te zien hoe de dames wraak nemen op hun(aanstaande) exmannen. Zelfs de laatste scène waarin ze zingend over de straten heen dansen kon mij wel bekoren. Hoe overdreven ook, het hoorde wel bij het totaal plaatje.

Ik had in de loop der tijd geregeld over deze film gehoord en ik hoorde er altijd positieve reacties over dus ik ben er ook maar een keer voor gaan zitten. Helaas kan ik niet helemaal meegaan in de positiviteit wat betreft deze film. Op zich vind ik het wel een geinige film maar zo heel bijzonder vond ik hem eigenlijk niet.

De humor vind ik wel heel typisch. Het is niet helemaal engels en niet echt amerikaans. Eigenlijk kan ik het meer omschrijven als een mengelmoesje tussen de twee. De scène waarin Archie uit het raam wordt gehangen door Otto omdat hij zijn excuses aan moet bieden en de scène waarin je het verschil ziet in het sexleven van Otto en Wanda en die van Archie met zijn vrouw waren eigenlijk wel mijn favoriet.

Maar al met al vond ik de rest van de film eerlijk gezegd een beetje kinderlijk en flauw. Het verhaal blijft ook een beetje kabbelen. Er gebeurd wat mij betreft verder niet veel bijzonders.

Van de dansfilms van die tijd vind ik deze toch het minst. Footloos en Dirty Dancing konden mij meer bekoren. Wat het precies is kan ik eigenlijk niet uit leggen.

De overduidelijke bodydouble is wel 1 grote reden. Dan kan de actrice wel een leuk koppie hebben, het was volgens mij toch beter geweest om de actrice ook zelf haar dans te laten doen. Ik denk dat ze zo iemand best hadden kunnen vinden.

Verder vond ik het acteerwerk erg matig. In een dansfilm is dat meestal wel van iets minder belang dan een bijvoorbeeld een dramafilm maar ik vond het allemaal erg vlak.

Eerlijk gezegd kan ik het niet helemaal uitleggen maar deze film heeft mij toch niet zo kunnen boeien. Aan het acteerwerk heeft het niet gelegen want dat vond ik van iedereen behoorlijk sterk. Er hangt in de hele film ook een heel creepy sfeertje dat ook goed overkwam. Maar om één of andere reden vind ik het verhaal niet helemaal uitgewerkt. Er mist voor mij iets en helemaal kan ik mijn vinger er niet op leggen. De paniek die er ontstaat om het bed heen van degene die even over gaat komt wel heftig over maar misschien had ik toch graag iets meer gezien van wat diegene aan de andere kant heeft gezien en wat voor effect dat op hem had. Ik vond dat niet helemaal uitgewerkt naar mijn wens. Het had iets dieper gemogen. Maar desondanks is het een redelijk spannende film om naar te kijken.

De beginscene is behoorlijk spannend. Daarna is er niet zo veel spanning meer in de film en toch blijft het een boeiende film om naar te kijken. Eigenlijk kijkt hij wel lekker weg !

Ik vond Dennis Quaid hier wel een goede rol neerzetten. En wat leuk om Meg Ryan en Dennis Quaid hier nog als fris, jong stelletje te zien.

Het einde stelde me een klein beetje teleur. Het kwam een beetje afgeraffeld op me over. Pa dreigt Kay te vermoorden en verteld dit aan Arlis, Arlis schiet paps neer, Kay en Arlis nemen afscheid van elkaar. That's it ..... Daar hadden ze van mij wel wat meer uit kunnen halen. Bijvoorbeeld de scene tussen vader en zoon iets kunnen uitdiepen, en ik had eigenlijk ook wel willen weten hoe Kay had gereageerd als ze achter het echte verhaal was gekomen.

Maar over het gehele plaatje is dit echt wel een hele goede film om naar te kijken.

Ik vond hem bijna spannend, maar toch net niet. En waarom ? Ik kan het niet uitleggen. Op zich niet heel erg voorspelbaar. De vraag: Hallicuneert ze nou ja of nee ? Daar was ik wel mee bezig, maar toch heb ik niet op het puntje van mijn stoel gezeten. Wat ik wel verwachtte toen ik deze film huurde.

Ik vond het wel een leuke film. Het belicht diverse kanten van het verschijnsel "monogamie" en je ziet van verschillende mensen hoe zij daar op een verschillende manier mee omgaan. Het is allemaal in een soort van "sex and the city" achtig sausje gegoten en daar moet je wel van houden. Ik moet zeggen dat ik dit voor een nederlandse film wel verrassend vond.

Het is wel een luchtig en makkelijk wegkijkertje. Dat komt vooral omdat het geheel nogal kleurig oogt en nergens echt de diepte in gaat. Verwacht dus geen hoogstaand acteerwerk of supersterke dialogen. Het is allemaal zeker niet slecht maar wel passend bij een films als deze. Eén van mijn favoriete nederlandse actrices is Rifka Lodeizen. Haar vond ik ook in deze film weer supergoed. En wat leuk om Guzman in een film tegen te komen. Ik had hem nog nooit zien acteren maar dat doet hij zeker niet onverdienstelijk.

Het superslijmerige einde in het theater als het personage van Lodeizen haar film presenteert vond ik een beetje jammer. Het was me wat te mierzoet. Maar is dan wel weer in leuk contrast met het feit dat hij uiteindelijk toch weer de fout in gaat met de filmmaakster.

Ik heb deze film weer eens bekeken en ik vind hem toch wel behoorlijk grappig. De typetjes worden zo leuk en overtuigend neergezet. Er is zoveel dynamiek in de film en er gebeurd zoveel dat het gewoon blijft boeien. Er is ook een rits gaan grappige scène's die je blijven vermaken. Vooral veel one liners van Ma Flodder zijn hilarisch. En dan opa op de treinrails met zn fluitje en zn machinistenpet. Ja, zoals ik al zei, teveel om op te noemen. Een eervolle vermelding voor Nellie Frijda en Huub Stapel. Ik vond hun echt het grappigst.

Voor de 2e keer gezien en ik leefde NOG meer mee met de acteurs EN de ganzen. Gewoon mooi verfilmd en mooi verhaal.

Wat een belachelijke film zeg. Het verhaal is op zich goed maar wat is er slecht mee omgegaan. Ik vond het zo ongeintereseerd en saai neergezet. Het kon me geen moment boeien.

Misschien komt het omdat ze behoorlijke sprongen in het verhaal namen (man en vrouw hebben problemen omdat manlief in een band gaat, daarna zie je haast niets meer van de problematiek tot ze opeens in zijn kleedkamer staan en ze in echtscheiding liggen) of misschien omdat het acteerwerk behoorlijk matig was. Ik vond het allemaal erg op de vlakte.

En laat ik maar niet beginnen over het sleche playbacken tijdens de optredens. Pfffff, wat was dat irritant !!!

Leuke kinderfilm ! De zaal zat tot de nok toe vol met klein grut maar praktisch de gehele film was het muisstil in de zaak. Behalve af en toe een uitroep van opwinding "een draaaaak !!!!!".

De film had iets magisch. Het had een beetje een "Harry Potter" achtige sfeer. Daarbij was het verhaal voor de kleintjes lekker spannend maar nergens tè. Zelfs de scène met de draak niet. Het scheelde natuurlijk dat hij van wolken was gemaakt.

Ik vind het echt een aanrader. Ook voor kleintjes van 4 jaar is deze film goed te doen. Er zat nog kleiner grut voor ons en die hebben ook ademloos zitten kijken.

Echt een flauwe film. Hij werd pas echt leuk toen ze ontdekten dat de schat zich in het spuitgat bevondt en dat is dus aan het einde van de film dus veeeel te laat. Al vanaf het begin vond ik zowel Matthew als Kate heel erg slecht uit de verf komen in hun personage's.

Finnagan was zo een over de top loser dat ik me niet kan voorstellen dat je daar ooit verliefd op kan worden. En dan maakt het nog geen eens uit als hij heel de tijd zonder shirt te bewonderen is. Tess was voornamelijk erg flauw. Echt geen goede acteerprestatie neergezet door Kate Hudson die op zich wel beter kan.

Donald Sutherland was de enige die goed acteerwerk liet zien als liefhebbende maar onzekere en eenzame vader, maar ik heb die man nog niet kunnen betrappen op een slechte acteerprestatie. Het type wat zijn dochter voorstelde was daarentegen wel weer volledig over de top dat het niet grappig meer was.

De scene in het vliegtuig vond ik wel hilarisch maar dat was eigenlijk het enige. Voor de rest gewoon een hele flauwe film. Het beste te bekijken met een kater zodat je je hersens even kan laten rusten.

Lekker romantisch filmpje. Niks mis mee. De ongedwongen manier waarop Jason Segal de rol neerzette, zorgte ervoor dat het prettig is om naar deze film te blijven kijken. Grappig wordt deze film nergens maar wat betreft romantiek zit je helemaal goed met deze film.

Wat een aandoenelijk persoon is Forrest Gump toch. Echt zo ongelovelijk knap gedaan door Tom Hanks. Het verhaal zakt nergens in want door de afzonderlijke verhalen die Gump verteld over zijn eigen leven maakt dat er voldoende afwisseling is.

Aan de ene kant is het echt wel een heel mooi drama die je aan het denken zet en aan de andere kant is het af en toe ongelovelijk komisch. Die combinatie maakt deze fim ook heel bijzonder. Wat het meeste indruk op me maakte was de vriendschap tussen de sergeant (?) en Forrest. In eerste instantie bekijkt hij Forrest zo cynisch zoals velen hem zouden bekijken. Maar dan stelt hij zich ervoor open en ziet hij hoeveel hij kan leren van Gump.

Mooi, grappig en aandoenelijk, deze film.

Dit vond ik wel een indrukwekkend verhaal. Het is op zich een grappig gegeven dat 4 totaal verschillende types die normaal absoluut niet met elkaar om zouden gaan, hier broers blijken te zijn. En ook een blok vormen om de moordenaar van hun moeder te vinden. Misschien wat ver gezocht maar ik vond de combinatie van alle tegengestelde karakters wel heel leuk. Dit zie je ook als een rode draad door de film.

Heftig verhaal natuurlijk als je moeder op een dergelijke manier om het leven komt. En het is dan best ontroerend om te zien hoe het deze stoere mannen raakt en hoe ze verbeten zijn om de moordenaars te vinden. De emotie die bij hen allen speelde vond ik wel heel goed overgebracht.

Wat mij wel een beetje dwars zat is dat je af en toe naar wel heel overdreven schietscènes zit te kijken. Midden op straat en zo en dat daar geen officiële instantie tegenin gaat. Het kan allemaal maar. En ook de laatste scène bij het huis waarbij het kleine broertje om het leven komt vond ik ook te overdreven. Normaal irriteert een overdreven scène mij niet zo in een actiefilm. Dat hoort er eigenlijk wel bij. Maar omdat deze film toch wel behoorlijk naar een soort drama film neigt vind ik het dan toch weer wat minder passen.

Maar desalniettemin vind ik dit zeker wel een heel sterke film.

De humor in deze film is best ver te zoeken. Het verhaal op zich is wel leuk hoor maar ik vond het niet leuk uitgewerkt. De familieleden zijn allemaal iets te vaag om leuk te zijn. Ik kreeg er in ieder geval niet echt een binding mee om het maar even zo te zeggen. Ze werden misschien toch iets te saai neergezet.

De chemie tussen Vaughn en Witherspoon was 0,0 . Ik kon me echt niet in de relatie tussen die twee plaatsen. Het einde was niet bepaald een climax. Meestal zie je in deze films dat ze erachter komen dat ze helemaal verliefd zijn op elkaar of iets dergelijks maar hier gebeurde niks bijzonders. Het laatste stukje waarin je ziet dat ze een baby hebben gekregen was wat mij betreft overbodig. Het voegde niks toe aan de film. Ik vond het een matig filmpje.

Tot twee keer toe naar deze film gekeken. De reden dat ik voor een tweede keer keek is omdat ik toch wel heel veel goede reacties hoorde over deze film. Ik wilde hem dus nog een tweede kans geven maar ik moet helaas zeggen dat ik het toch echt maar een matige romcom vind.

Op zich is het sfeertje wat er tussen de vrienden heerst wel leuk. De groepsdynamiek en de humor die ze onderling veel gebruiken is vermakelijk om naar te kijken. Maar het gehele romantische gedeelte vind ik er totaal niet uitkomen. Er is, wat mij betreft, gewoon weinig chemie tussen MacDowell en Grant. Sowieso ben ik niet zo'n fan van haar en dat is bij deze film niet anders.

Het gaat ook allemaal wel een beetje te makkelijk. Zij gaat trouwen met een oudere man, waardoor hij weer gaat trouwen met zijn ex. Maar dan opeens staat Carrie weer voor zijn neus omdat ze opeens van haar man weg is. En vervolgens dumpt hij voor het altaar zijn ex om weer samen te zijn met Carrie. Hmm, een beetje te simpel naar mijn mening.

En dan inderdaad Kristin Scott Thomas, zoals door BBarbie beschreven, wat voor toevoeging had haar personage. Er is welgeteld 1 klein dialoogje van misschien 4 zinnetjes waarin ze aangeeft verliefd te zijn op Charles en dat is het enige. Verder zie je haar wat verloren door het beeld lopen zonder verdere toevoeging. Alsof ze nog een grote naam in de film wilden hebben maar eigenlijk geen idee wat ze hier verder mee aan moesten. Jammer, want zij is natuurlijk niet de minste.

Hierdoor komt het romantische gedeelte er gewoon niet uit voor mij. En qua humor is het op zich wel leuk maar het is nu ook weer niet zo dat ik constant in een deuk heb gelegen. Kortom, nog steeds een magere film in mijn opinie.

De film was aan de ene kant zeker spannend. Doordat de acteurs in het begin een heel serieus en plechtig pleidooi houden over de echtheid van de film begon het voor mij al behoorlijk spannend. Maar als je dan de beelden ziet, kwam het niet zo geloofwaardig op me over. Ik vond dat de opnames die echt zouden zijn behoorlijk geacteerd overkomen. Verder wordt er aardig wat kunst en vliegwerk gebruikt om alle beelden van "echt" en nep door elkaar heen te laten blenden maar dit kwam op mij behoorlijk storend over. Het haalde het ritme uit het verhaal.

Er gaat nog steeds een anekdote rond in de familie hoe ik in tranen met tuiten uit de bioscoop kwam na het zien van "Frank en Vrij". Vandaag heb ik de film met mijn dochtertje gekeken en ook bij haar was het een stortvloed aan tranen. Voor kinderen die hier erg gevoelig voor zijn is het misschien niet aan te raden.

Het is wel een heel mooi en ontroerend verhaal. Ook volwassenen kunnen hier een traantje bij wegpinken. Misschien zijn de animaties wat minder maar het is zeker wel een mooie klassieker.

Dit is best wel een spannende thriller maar het moet het meer hebben van het acteerwerk dan van een echte spanning. Op zich ontkom je daar denk ik ook niet aan als je van te voren al weet wie, hoe, waar en waarom. Maar de manier waarop het karakter van Hopkins zich hier probeert uit te werken is wel een heel bijzonder uitgangspunt. Origineel is het zeker.

We hebben Hopkins wel vaker in dit soort rollen gezien. Als de hooginteligente, sluwe, huiveringwekkende gladjakker en dat doet hij altijd op een weergaloze wijze zoals geen ander dit kan. Ook Gosling zat heel erg goed in zijn rol van advocaat. Maar wat het meeste opvalt is toch wel het sterke samenspel tussen de twee.

Toch mis ik wel iets. Een beetje spanningsopbouw denk ik. Ik heb niet ademloos zitten kijken en het werd voor mij eigenlijk nergens spannend. Het rare is dat ik niet helemaal mijn vinger erop kan leggen waarom niet want aan het originele verhaal en het goede acteerwerk ligt het zeker niet. Ik zou mensen toch wel aanraden om deze film te bekijken.

Op zich hou ik af en toe wel van een mysterieuze film a la mr Nobody, Synecdoche New York en What dreams may come welke allemaal pareltjes zijn. Als er maar mooie shots, goede dialogen en een boeiend verhaal in zit kan ik er wel van genieten. Bij deze film ontbrak het wat mij betreft behoorlijk wat betreft de laatste twee. Ik vond wel dat er hele mooie beelden te zien waren maar het verhaal zat zo warrig en complex in elkaar. Op het moment dat ik toch een beetje een draad begon te zien was ik eigenlijk mijn interesse al verloren. Ik heb hem af gekeken maar eerlijk gezegd heb ik vaak op de klok gekeken.

Het concept stond me al gelijk aan toen ik deze film tegenkwam maar toch is het me een beetje tegen gevallen. Ik heb eigenlijk niet zo hoeven lachen. Nergens om eigenlijk. Je ziet wel een aantal herkenbare situaties tussen moeder en tienerdochter. Dat is dan wel een pluspunt. Maar toch vond ik ook dit wat zwak overkomen omdat ik heel veel miste in de chemie tussen Lohan en Curtis. Hierdoor miste ik toch wat sentiment en kon ik wat minder meeleven met de twee.

Toch geloof ik best wel dat jongeren vanuit bepaalde buurten inderdaad zo'n leven leiden, zoals hier in de film weergegeven wordt.

Maar wat ik bij Dangerous Minds ook al vond, en hier dus ook, is dat ik de jongeren zich wel erg makkelijk over vind geven aan de lerares. Ze kijken de eerste les een beetje vreemd naar haar maar al snel wordt ze helemaal geaccepteerd. Volgens mij wordt in de realiteit zo'n miep gewoon gelijk weggepest met haar parelketttinkje.

Toch vond ik het wel een mooie film. De vergelijking holocaust en ghetto vond ik wat ver gaan, maar toch kwam het wel integer over. De film is zeker wel het kijken waard *3,5

Heerlijk romantische film waardoor je het eerste vliegtuig naar frankrijk wilt nemen. Kevin kline was geweldig in deze film.

Voor een tv film vond ik deze film aardig goed. Kellie Martin kon de wanhopigheid van haar personage goed overbrengen. Tori Spelling daarentegen vond ik nogal gemaakt overkomen. Soms leek het net of ze de zinnetjes een uur van te voren even in haar hoofd had gestampt. Maar voor de rest heb ik mij heel goed in kunnen leven in deze film. En bij dit soort films is dat toch vooral de bedoeling.

In het begin wist ik even niet wat ik met de film aanmoest. Het kwam wat saai over. Maar vanaf het moment dat Travolta in beeld kwam werd het genieten. Wat een sterk samenspel tussen de twee geheime agenten. Het verhaal is niet al te ingewikkeld maar je krijgt wel een heleboel sterke actiescènes voorgeschoteld met een heleboel humor. Ik heb vaak echt goed gelachen. Bijvoorbeeld toen ze met zn tweeen en wenteltrap op liepen. Charlie liep een eind vooruit en je ziet al die chinezen naar beneden vliegen. Zo kan ik er wel een heleboel opnoemen. Zeer sterk spel van Travolta.