Opinions

Een tijdje geleden uit een bak met afgeprijsde dvd's gehaald en vanavond bekeken.

Voor Chans doen is dit een zeer serieuze actie thriller, zonder de gebruikelijke humor en zelf relativering. Wat je wel krijgt is een serieuze thriller met drama en hier en daar wat harde actie over een man, die alles in het leven is kwijt geraakt en alleen nog uit is op wraak en gerechtigheid.

Beide kanten van het verhaal worden belicht en zo zien we ook hoe Brosnan, als Ierse vice premier en tevens ex-IRA lid van de harde lijn, zich in allerlei bochten moet wringen om zijn positie, reputatie en vege lijf te redden.

Film is redelijk spannend, maar kan niet boven tv niveau uitkomen en is uiteindelijk niet meer dan wel aardig, maar zeker geen hoogvlieger. Regisseur Campbell was ooit verantwoordelijk voor het tot twee keer toe succesvol rebooten van de James Bond franchise en deed het zelfde voor Zorro, maar heeft hier na nooit meer iets van substantiële betekenis gemaakt. Ook met deze film zal hij bepaald geen filmgeschiedenis gaan schrijven.

Een zes, ofwel drie sterren.

Zo juist bekeken....
Aardige thriller, met een behoorlijk goedbedacht plot, maar de uitwerking was niet echt heel speciaal. Het begin, zich afspelend nog tijdens de WO 2, vond ik nog wel goed, maar daarna was het eigenlijk niet meer dan dat Scott de een na de andere persoon op het spoor kwam, er een ontmoeting mee had en daarna werden ze vaak vermoord.
Ook vond ik de inbreng van Brando niet heel erg bijzonder, sterker nog: ik had vaak het idee dat hij met zijn kunstgebit in, meer een soort van karikatuur neerzette van een direkteur van een multinational.
Moet verder toegeven dat ik twee keer even in slaap ben gevallen, 1 keer precies in het midden van de film een minuut of vijf, zes en helemaal op het einde vlak voor de aftiteling, toen Scott al het kantoor van Brando was uitgelopen, maar wellicht heb ik dus nog een clou gemist???

Het was een aardige tijdspassering en ik heb me redelijk vermaakt, maar ook niet meer dan dat.

3,5 ster.

Deze laatst weer eens gezien.

Weer veel degengevechten (in de trend van: ik doorklief u!) en wat meer spanning door dat de rol van de doortrapte MyLady groter wordt.

Ook het slotdegengevecht tussen Lee en York mag er zijn.

Deze en de eerste film volgen het boek van Alexander Dumas zeer getrouw, misschien wel iets te.., want soms lijkt de vaart wat afwezig en er zitten alles bijelkaar in beide films wel heel veel dezelfde soort van degengevechten in, een paar minder had ook wel gekund.

Reed steelt toch wel weer de show met zijn intense vertolking, zeker in de meer dramatische scene's.

Chamberlain komt wat minder uit de verf dan de andere drie Musketeers.

Een zeven, ofwel 3,5 ster.

Na de toch teleurstellende Dracula was deze tweede film uit mijn Universal Monsters blu ray box een heerlijke horror klassieker, die zijn status volledig waar maakte.

Bijna iedere scene is klassiek te noemen, denk hierbij aan de scene op het kerkhof, de tot leven wek scene, het monster met het kleine meisje en uiteraard de finale bij de oude molen.
In tegenstelling tot Dracula wordt deze film vol vaart gebracht. Dat dit soms nog al gaat t.o.v. de logica, neem ik dan maar voor lief:

zo wordt nergens duidelijk hoe de vader, van het vermoorde meisje, weet dat het monster het gedaan heeft, daar hij -toen het gebeurde- in geen velden nog wegen te zien was. Of hoe wist men zo snel dat de collega en (soort van) leermeester van Frankenstein vermoord was? Die laatste deed immers zijn experimenten in een ver van de buitenwereld afgezonderd gebouw, omdat daar eigenlijk nooit iemand in de buurt kwam, zodat hij niet gestoord zou worden.

De ster van de film is uiteraard het monster, dat subliem door Karloff wordt neer gezet, geholpen door de fantastische make-up van Jack Pierce, die het prototype is geworden voor alle Frankenstein films, strips en afbeeldingen tot aan vandaag de dag en is deze film deel uit gaan maken van de moderne popcultuur, daar er nog altijd veel uit wordt geciteerd.

Toen deze film uit kwam was Karloff nog een onbekend acteur, maar door deze rol werd hij in een klap een ster en bij zijn volgende film, The Mummy, stond zijn naam dan ook groot als eerste op de filmcredits en op de filmposters met de tekst The Uncanny. Het knappe aan zijn optreden is, dat -ondanks de dikke laag make-up- Karloff toch ook het monster verassend veel gevoel en emotie mee weet te geven.

Verder heeft de film een heerlijk duistere Gothic look, die de film zeker wat extra's mee geeft.

Een dikke negen, ofwel 4,5 ster.

Deze van de week opgenomen en zaterdagavond bekeken.

Het was zeker vijftien jaar geleden dat ik deze nog eens zag.

Tja, wat kan een film na al die jaren toch tegenvallen.

Het kwam allemaal erg langzaam op gang, Ford acteert ontzettend sloom, bijna ongeinteresseerd en Seigner -hoewel erg knap en lekker- kan net als alle andere fims waarin ze meedoet, ook bij haar debut absoluut niet acteren.

De film kabbelt maar een beetje door zonder echt spannend te worden.

De enige scene, die me even recht op in de stoel deed zitten was met Ford op een schuin aflopen dak, maar ook dat was meer grappig, dan werkelijk nagelbijtend spannend.

Verder zitten de scenarioschrijvers tegen het einde met het probleem dat Ford niet met en Seigner en zijn vrouw (Buckley) over kan blijven en wordt dit probleem wel erg makkelijk en snel "opgelost".

Duidelijk een tussendoortje van een regisseur, die -gezien zijn staat van dienst- veel beter kan.

Een zes, ofwel drie sterren.

Deze vanavond gekeken.

Compleet gestoorde film met beroeps idioot Green.

Echt geen enkele scene is normaal.

Van dit soort flauwe, absurde humor houd ik wel, ik heb me dan ook suf zitten lachen.

Misschien is het allemaal niet hoogstaande cinema, maar van een comedy verwacht ik maar 1 ding: dat er genoeg te lachen valt.

Green en Torn zijn als vader en zoon aan elkaar gewaagd en beiden op hun manier hilarisch. Marisa Coughlan is zowel grappig als sexy.

Erg gelachen!

Een negen, ofwel 4,5 ster.

Dit is werkelijk het allerslechtste deel uit de reeks.
Jarenlang vond ik deel twee de minste, maar bij herzien van de hele reeks, kom ik daar toch nu op terug.

Grootste probleem is dat Freddy totaal niet zich zelf is in dit deel.

Hij komt over als een idioot en achterlijke boerenlul, niet de Freddy zoals wij hem kennen: de sadistische en gevaarlijke kindermoordenaar.

Als absolute dieptepunt kan toch wel de computerspelscene genoemd worden, waarbij Freddy opmerkt: Good Graphics......

Het verhaal is om te huilen en ook de finale weet niet te overtuigen.
Men was te veel bezig en gericht op de 3-D effecten (waar we nu met de TV- en dvd-versies uiteraard nauwelijks nog wat van merken), wat ook meteen een heleboel beperkingen met zich mee bracht en wat het slot van de film niet het gave, gedenkwaardige einde bracht wat de reeks verdiende....

Gelukkig was er Wes Craven zelf, die nog 1 keer met een sterk vervolg (of een nieuw begin, het is maar hoe je het bekijkt) terug kwam.

Meer dan een vijf, ofwel 2,5 ster kan ik er niet voor geven.

Dit is echt een slechte film en hoewel ik een super Stonesfan ben, moet ik toegeven dat Jagger echt niet kan acteren. Wat is ie slecht, maar feitelijk valt het niet eens zo op, want eigenlijk is alles slecht aan deze film, hoewel het basis idee aardig is.

Het ziet er allemaal zeer knullig en goedkoop uit, een soort derde rangs Blade Runner.

Ik weet nog dat ik hem in de bioscoop ben gaan zien, de zaal was verder compleet leeg en tegen het einde moest ik ontzettend plassen, maar vond het zonde om naar het toilet te gaan en het einde te missen, maar hij bleef maar doorgaan en doorgaan, zucht!

2 sterren voor de moeite.

Rauwe, harde politiefilm, die redelijk realistisch overkomt.

Rol van Hackman is erg sterk en leverde hem terecht een oscar op.

Ook eigenlijk alle andere rollen worden goed vertolkt, met name Rey maakt indruk.

Voor mij was deze film er een die moest groeien: de eerste keer dat ik hem zag, zo midden jaren '80, viel ie behoorlijk tegen, maar tegenwoordig vind ik het 1 van de beste Amerikaanse films uit de jaren'70.

Autoachtervolging is zeer effectief en nagelbijtend spannend en wordt algemeen gezien als de op 1 na beste uit de filmgeschiedenis (de beste is Bullit), hoewel dat anno 2009 misschien wat achterhaald is (kan er toch nog wel een paar opnoemen, die erg sterk zijn).

De film heeft eigenlijk maar 1 zwakpunt: het onverwachte einde. Nog steeds begrijp ik het niet. Wat gebeurt er en vooral WAAROM heeft men juist er voor gekozen de film op zo'n manier te laten eindigen? Dat is toch wel een sof.

Een acht, ofwel vier sterren.

Deze laatst weer eens bekeken.
Al wel een paar keer eerder gezien, maar kon me de afloop niet meer precies herinneren.
Aardig goede film over een vrouwenwurger en uiteraard wordt een onschuldig iemand verdacht, die op eigen houtje zijn onschuld probeert te bewijzen.
Beetje Hitchcock zijn stokpaardje, dit thema zie je door heel zijn oevre.
Over het algemeen redelijk spannende film met nog al wat naargeestige humor, veel gesol met lijken enzo.
En toch.... toch komt de film net iets te kort om tot een echte klassieker gerekend te worden.

Het hang iets te veel aan toevalligheden en plotgaten aan elkaar, maar vooral heb ik bijna de hele film het gevoel dat ie wel aardig begonnen is, maar dat de eigenlijke echt spannende film nog moet beginnen.

Op een of andere manier verwacht ik gewoon meer van Hitchcock.

Er zitten best een aantal sterke scene's in: de wurgscene, die me telkens weer een onprettig gevoel geeft, de scene achter in de aardappelwagen, maar als geheel is het toch allemaal niet meer dan doorsnee.

Verder zijn de acteerprestaties wel van een goed niveau en zet Foster zelfs een ijzersterke rol neer.

Toegeven, het is de jaren '70 en ook Hitchcock gaat op de wat meer grovere en daar aan gekoppelde explicietere toer, maar dat soort exploitatie maakt nog geen ijzersterke film.
Het is allemaal net iets te makkelijk.

Ook de scene's tussen de rechercheur en zijn vrouw vind ik tenenkrommend en oudbollig.
Ten slotte kwam het redelijk plotselinge einde bij mij afgeraffeld over. Aanvankelijk begint die scene heel spannend, maar net als de rest van de film is het uiteindelijk weer flauw en te makkelijk opgelost.

Op zich kijkt de film wel lekker weg en dat is ergens ook een kwaliteit, dus scoort hij wel een ruime voldoende.

Een magere zeven, ofwel 3,5 ster.

Deze laatst bekeken.

Vrij overbodige remake, hoewel het niet echt het verhaal van het origineel overdoet, immers daar was Jason zelf nog niet de killer.
Het begin is wel aardig, er wordt meteen flink huisgehouden.
Daarna echter wordt het allemaal te veel van hetzelfde,

of te wel: het lijkt te veel op al die andere remakes van TTCM, House of wax en Halloween:

de sfeer, de wat bruinige fotografie, zelfde soort van locaties te weten het Zuiden van Amerika met inteeltfiguren zoals ik het dan maar pleeg te noemen.

De typische sfeer, fotografie, kleurengebruik, muziek etc die de originele films hadden en wat het zo bijzonder maakte is compleet weg, hiervoor in de plaats krijg je zich nauwelijks nog van elkaar te onderscheiden werkjes, die niets bijzonders meer uitstralen.

Echt spannend wilde deze film ook nooit worden, om over logica (waarom wordt bijna iedereen meteen genadeloos afgemaakt, maar laat Jason die zus nog in leven?) nog maar te zwijgen.

Het kijkt wel aardig weg, maar eigenlijk zonde van je tijd.

Een vier, ofwel 2 sterren.

Deze een paar weken terug zitten kijken.

Toen deze remake werd aangekondigd had ik er al een zwaar hoofd in dat het wat ging worden en helaas is mijn grootste vrezen bewaarheid geworden.

Was het origineel uit 1985 een leuke mix van comedy met horror, feitelijk tegelijkertijd een persiflage als ode aan de ouderwetse vampierfilms, daar is in deze nieuwe versie nauwelijks of niet wat van overgebleven.

Weg is de humor, hier voor in de plaats is slechts nog een recht toe recht aan horror verhaaltje over gebleven met slechts alleen nog uit het origineel het gegeven van "buurman is vampier" als zelfde uitgangspunt.

Niet dat de film, zonder de humor, nou echt spannend is te noemen. Zelfs daar faalt hij volledig in.

Er is slecht 1 scene, die de moeite waard is en die je als kijker op het puntje van je stoel doet zitten: het moment dat de hoofdpersoon zich in het huis van de buurman bevindt en ongezien weer weg probeert te komen. Even was het spannend, maar helaas is dat te weinig om het verder matig gebodene te kunnen redden.

En dat is jammer, want daarmee verliest deze remake zijn eigen smoel en is het slechts nog een van de vele vampierfilms, gericht op tieners, die we de laatste jaren aan ons voor bij hebben zien komen.

Een remake, die niet in de schaduw kan staan van zijn origineel en zich nergens in onderscheidt, is wat mij betreft dan ook geheel overbodig.

Een vier, ofwel 2 sterren.

Deze pas geleden maar weer eens bekeken en vond hem zowaar leuker dan de eerste keer.

Het is even wennen om Meyers als hoofdkarakter echt sympathiek te vinden, maar de wisselwerking tussen hem en de botte Travolta is zeer doeltreffend en hilarisch.

Een aantal zeer geinige en spectaculaire scene's, met als hoogte punt de scene op de snelweg.
Misschien dat de plotselinge plottwist en daarmee de even serieuze toon niet geheel bij de rest van de film paste, maar uiteindelijk is dit een vlotte, totaal niet serieus te nemen, actiefilm, die mij zeer is bevallen.

Een acht, ofwel vier sterren.

Aardige maar ietwat te korte documentaire gebruikmakend van Moores eigen geschoten homemovies, maar gezien alle tapes die er nog gevonden zijn (en die even in beeld te zien waren) is er uiteindelijk toch vrij weinig van daadwerkelijk gebruikt, wellicht stonden er iets teveel persoonlijke dingen op.

Verder vond ik het ook vrij irritant dat de docu is ingesproken door Steve Coogan, Moores stem imiterend en zo wordt er gedaan of Moore zelf alles aan elkaar praat.

Hadden ze niet gewoon iemand bijvoorbeeld één van zijn zoons het van commentaar kunnen laten voorzien? Dit is wel erg gekunsteld en nep.

De vele interviews met beroemdheden zijn erg kort en oppervlakkig en ik had het interessanter gevonden als er wat meer tijd voor was uitgetrokken, al hoewel ik met name het commentaar van Collins en Walken wel degelijk wat vond toevoegen.

Iets uitgebreider en met een wat langere speelduur had een nog wat betere en interessantere documentaire kunnen opleveren.

Voor nu vooral leuk voor de fans van Moore, waar ik mij uiteraard onder kan scharen.

Een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.

FRWL aaah, zal voor deze altijd een zwak blijven houden!

Misschien wat verouderd, maar als spionagethriller nog steeds ongeevenaard!

Is zo wie zo een goede boekverfilming, Connery is super, met de fantastische Robert Shaw als Red Grant, de superbeul van SPECTRE (in het boek SMERSH) met het volgens de filmencyclopedie beste man tegen man gevecht ooit verfilmd (kan ik het wel mee eens zijn),

de mooie sfeer in Istanboel, het gevecht van de 2 zigeunerbabes, Rosa Klebb met haar puntschoen

en uiteraard het introduceren van de teaser, het beginstukje voor de begintitels, iets wat voor die tijd not done was, maar hier na veel navolging kreeg, ook bij TV-series.

Mooie soundtrack ook van John Barry en goede song gezongen door die buschauffeur.

Kortom een klassieker!

5 sterren!

Hiervan zojuist de Australische dvd bekeken in redelijke kwaliteit.

Aardige Spaghettiwestern met Hilton voor de zoveelste keer in hoofdrol. Ditmaal is hij Kitosh, een handige outlaw, die zich uit geeft voor een Canadese Mountie officier en per ongeluk een goudvoorraad en en passant een stelletje vrouwen weet te beschermen tegen een groep indianen annex schurken.

Behoorlijk originele en bij vlagen spectaculaire Spaghetti western, want je ziet niet vaak indianen als de boosdoeners in Italiaanse westerns en er is tegen het einde een relatief groots opgezette veldslag te zien.

Hier en daar wel wat traag, maar over het algemeen redelijk amusant.

Een zesje, ofwel drie sterren.

Hier afgelopen middag naar toe geweest (Engelse versie).

Mooi en direct vervolg op de laatste echte animatie Disney klassieker uit 2013.

Het knappe is dat ze niet in herhaling vallen, maar de actie en gebeurtenissen nu zodanig in een andere setting hebben geplaatst, dat je met de inmiddels bekende figuren toch een heel ander verhaal opgediend krijgt.

De film zit net als de eerste vol met songs, iets te veel naar mijn smaak, maar op zich kijkt de film lekker weg en verveelt nooit.

Helaas zijn de songs toch van een wat mindere kwaliteit als in het origineel. Men heeft geprobeerd met "Into the Unknow" een nieuwe "Let it go!" te creëren, maar deze nieuwe song is gewoon niet sterk genoeg om net zo'n hit -laat staan klassieker- te kunnen gaan worden.

Elsa en Anna zien er weer fantastisch geanimeerd uit en hebben prachtige ogen om in te verdrinken.

Olaf, de sneeuwpop, steelt net als in het origineel de show en zorgt voor de meeste humor.

Leuke film, maar vond het origineel toch nog stukken beter.

Een acht, ofwel vier sterren.

Deze laatst weer eens opgezet en eerlijk is eerlijk:

bij een tweede kijkbeurt bevalt de film stukken beter dan bij de eerste kijkbeurt.

Misschien dat ik mij toen toch iets te veel had voorbereid/verheugd op een tweede Fury Road, want dat is deze prequel duidelijk niet, het is stukken minder een achtbaanrit, maar daar tegenover staat iets meer verhaal en karakterontwikkeling van het hoofdpersonage en toch ook wel veel heerlijke actie momenten van een regisseur die nog steeds op de toppen van zijn kunnen werkzaam is.

De actie en vele achtervolgingen zijn werkelijk ongeëvenaard. De film dendert voort en kent nauwelijks ook maar één minder laat staan zwak moment.

Hoor hier en daar nog al wat kritiek op Hemsworths optreden, maar vind hem perfect passen bij de hele setting van het verhaal, verder zou het einde ook als een beetje anticlimax kunnen worden beschouwd, maar vond het toch behoorlijk goed eindigen en past naadloos bij begin van Fury Road.

Ook dit is weer een geweldige kijkervaring!

Een acht, ofwel vier sterren.