Opinions

Zeer aardige film. Leuk verhaaltje en prima bijrollen. Toch mist de film iets. Bijvoorbeeld de regie van een groot komedietalent (Billy Wilder, Preston Sturges, Ernst Lubitisch) en zeker ook een hoofdrolspeler die de film draagt (Jimmy Stewart of Cary Grant of zo). Het had een van de leukste films ooit kunnen zijn, maar het is nog steeds wel de moeite waard voor liefhebbers van oude films.

Een schitterend begin, einde en interlude. Daartussen minder boeiend ondanks de aardige sfeer en fraaie sets. Herzog heeft eigenlijk te veel 3,5 sterren films gemaakt imo. Maar heel zelden komt alle potentie eruit. Maar potentieel heeft het nagenoeg altijd.

Opmerkelijk project van de Palma. Ik weet een kleine week later nog niet zo heel goed wat ik ermee aan moet en of ik het nu echt geslaagd vond.

Zijn Hitchcock invloeden zijn opzichtig terug te vinden, omdat de link met a Rear Window overduidelijk is. Maar eigenlijk lijkt dit in de uitvoering helemaal nergens op het werk van de oude meester. Het is een experimentele film en de Palma past mooi in het rijtje van (later) invloedrijke filmmakers in opkomst, die eind jaren ‘60/ begin jaren ’70 Hollywood veroverde met creativiteit om later pas echt grootse dingen te doen. Want groots is dit wat mij betreft zeker nog niet.

Er zweven een hoop ideeën rond in de film. De film is wild qua structuur en qua beeldtaal en ontleent daaruit voor een groot deel zijn kracht. Uiteindelijk vond ik de film helaas vrij stuurloos. Dialogen komen nauwelijks uit de verf omdat het allemaal wat geforceerd is. De motieven van het hoofdpersonage blijven vaag. Ook de Niro kan het geheel niet voldoende kracht meegeven. Vond hem niet slecht, maar zeker ook nog niet ontzettend veel potentieel tonen of zo. Het verhaal is hit and miss, de ene scène werkt een stuk beter dan de ander. Het voyeuristische blijft nogal in het luchtledige zweven en de lijn met het Be Black Experience verhaal is erg dun, wat het nu in deze film deed vatte ik niet echt. De Palma lijkt van alles te willen, maar wat dat nu precies is komt hoe dan ook niet helemaal over.

De zwart/wit home video stukken vond ik te lang voor een punt dat al vrij snel duidelijk was. De grap op zich was leuk, maar was het eenvoudig gezegd wel zat na een minuut of 5. Het verontrustende dat de lengte van die scènes voor elkaar moesten krijgen, kwam op mij niet helemaal over. Jammer want op zich hadden deze stukken echt potentieel.

Hi Mom! komt verder in veel opzichten wat goedkoop over, wat natuurlijk met het lage budget te maken heeft. Maar het past wel bij het experimentele karakter van de film. Het geheel blijft overwegend ook wel boeien en het is vrij uniek allemaal. Het is zeker niet volledig geslaagd, maar liever een film die zo nu en dan uit de bocht vliegt, dan een experimentele film zonder lef. Interessant en daarom 3 sterren. Hoewel de Palma na Phantom of the Paradise wat meer binnen de lijntjes ging kleuren en zijn films minder eigenzinnig werden, kwam het zijn werk wel ten goede.

Gave film. De eerste tien minuten zijn zelfs briljant. Hoewel het verhaal een herhaling van zetten is, zit er in de vele gave scenes genoeg variatie. Heb me kostelijk geamuseerd. Heb sinds kort pas voor het eerst van de film gehoord. Verdient meer bekendheid. 4 sterren.

Blijft een goede film. Perfect is ie niet, maar de scènes in de platenwinkel zijn eigenlijk allemaal geniaal. Acteerwerk is prima, (Cusack speelt zelden in slechte films), maar het zijn vooral de bijrollen die de film dragen. Jack Black en Tim Roberts en (ook wel) Zeta Jones zorgen voor geweldige momenten.

Het herkenbare in deze film (ook voor filmfans), maakt het, ehm ja een feest der herkenning dus. Aanstekelijke film, met aanstekelijke humor. Alleen wat beter je huiswerk doen Frears als het gaat om Evil Dead. 4 sterren blijven staan. Kijk ook eens de deleted scenes, staan ook een aantal scenes (zeker 2 of 3) die erg de moeite waard zijn.

Herzien, wat een film. Intelligent, vermakelijk, spannend, geestig en surrealistisch door elkaar. Heel bijzonder en unieke film en Eastwood laat zijn grote talent als regisseur zien, hoewel hij dit nooit meer zou evenaren.

Eastwood die opdoemt uit de dampen van de woestijn (en daar ook weer in verdwijnt op het eind), de flashbacks, diverse shootout's, de nieuwe betekenis die gegeven wordt aan het gezegde 'to paint the town red', de brandende stad, de vele kwellingen van Eastwood aan de laffe dorpsbewoners zijn geweldig. Eastwood was alleen zo goed in de films van Leone. Prachtig in beeld gebracht

Beste film van Eastwood en sowieso een van de beste westerns. Verhoogd met een half.

Verschrikkelijk die dvd-uitgave van DFW. Film zelf is wel aardig. Doet af en toe wat low-budget aan en is natuurlijk geen schim van Indiana Jones, maar het is een film met redelijk wat vaart. Enkele Shoot-outs in Turkije, de beschieting in Afganistan, de vliegtuigachtervolging in India en vooral de laatste battle in China (allemaal opgenomen in Joegoslavie) zijn bovengemiddeld vermakelijk. De andere momenten kunnen er maar net mee door.

Aangezien ik een fan ben van avonturenfilms, heb ik me toch wel aardig vermaakt. Hutton heeft betere films gemaakt (in elk geval 2). 3 sterren.

Prachtige combinatie tussen harde misdaad noir en een liefdes-driehoeksverhouding. En juist die combinatie, samen met het voortreffelijke spel van Bogart (die constant tussen goodguy en badguy inbalanceert) maken deze film bijzonder. Mooi gefilmd (suggestieve scènes, de autoscènes) en richting het eind steeds beter en beter. 4 sterren.

Ergens snap ik de aantrekkingskracht van deze film wel (vandaar mijn drie sterren beoordeling), maar wat was het matig op veel momenten. Ogenblikkelijk achterhaalde sfx, een misplaatste soundtrack (hoewel de muziek op zich natuurlijk niet slecht is), Lambert die niet kan acteren, een stupide uitwerking van een in potentieel zeer aardig verhaal, slecht gechoreografeerde vechtscenes en eigenlijk nog veel meer. Er zijn wel leuke momenten en de film heeft iets, waardoor de tijd snel voorbij gaat. Benieuwd wat een sterke(re) regisseur hier mee had gedaan.

Typische Lumet film, waarin Connery het tegen de gevestigde orde op moet nemen. Best een goede film, al heeft Lumet wel beter werk afgeleverd. 3,5 sterren.

Belangrijke film, vooral. Niet zozeer goed, want er zijn genoeg zwakke momenten. Toch zijn er genoeg vermakelijke scenes. Nergens eng of verontrustend (wat in 1977 blijkbaar voor veel mensen wel zo was). Scoort wel een voldoende, deze tweede film uit de opmerkelijke carriere van Craven. 3 sterren.

Wat een negatieve reacties. Onvoorstelbaar. Film is alles behalve saai. Veel dialoog, dat wel. Maar er wordt genoeg besproken, film is behoorlijk divers (grofweg in 4 stukken te hakken die allemaal anders zijn) en ik vind het eigenlijk heel wat dat genoemde met al zijn zware thema's en alles dat Resnais wil met deze film, past in nog geen 90 minuten.

Vond het een erg indrukwekkende en mooie film. Het docu begin vond ik zwaar indrukwekkend, de switch naar het sfeertje dat Beforse Sunrise zou overnemen later, was apart, maar werkte ook heel goed. Het herinneringen ophalen, waar de film met name over gaat, over Nervais vond ik beklemmend en de nachtelijke slenteringen die volgen, sfeerrijk. En dus gebeurt er nogal wat. En er wordt nogal wat besproken in deze film over liefde, herinneringen en oorlog in een unieke omgeving. Wegvoorbereider voor tal van films zoals Before Sunrise die ik al noemde, maar ook bijv. Lost in Translation.

Prachtig liefdesverhaal, schitterende film over de kracht van herinneringen, mooi en deprimerend portret over Hiroshima en vooral geweldig met elkaar verbonden en schitterend in elkaar verweven. Echt een topper. 4 dikke sterren.

Fantastische film. geweldige dialogen (onnavolgbaar af en toe), erg goed script (alles klopt), erg grappig (die Bruce die om het kwartier vast zit/ die kneuzen die de stad runnen), geweldige cast, natuurlijk Grant (goed samenspel met Russell), maar in feite is iedereen geweldig. Verder is de cinematografie dik in orde (mooie shots o.a. tijdens het interview met Williams) en ook nog een aanklacht tegen de manier waarop de pers in die tijd te werk ging. in alles ontzettend sterk en dus een dikke 4 sterren.

Toch eens proberen onder woorden te brengen voor dit ondergewaardeerde meesterwerkje.

De film heeft een openingsscène dat wellicht het oude leven van, de inmiddels wel erg rechtschapen Tom Stall reflecteert. Een sterke scène met gangsters die het motelpersoneel en een klein meisje zonder mededogen neerschieten omdat... ja waarom eigenlijk? Om de rekening niet te hoeven betalen, om geen getuigen achter te laten (en waarvan dan) of gewoon voor de kick?. Onheilspellend en intrigerend begin in elk geval.

Het dorpje waar de film zich grotendeels afspeelt lijkt wel een parodie op kleine Amerikaanse dorpjes waar toch nooit iets gebeurt. Zo saai en standaard kan een plaats niet zijn. En dat is ook het hele punt. Dat is het natuurlijk ook niet. Noem het de stilte voor de storm voor een mix aan genres waar je u tegen zegt (Heb er zeker 5 gezien). Alleen dat maakt de film al heel bijzonder.

De clichés gaan hand in hand met keihard geweld. Cronenberg brengt op een haast exploitante wijze het geweld. Ook de ehm liefdesscènes, worden zonder compromis in beeld gebracht. Langzaam maken de clichés hier zelfs helemaal plaats voor en de film wordt grauwer en grauwer (letterlijk; de film lijkt steeds donkerder en grauwer gefilmd). Cronenberg speelt een gedurfd spelletje met het publiek die luistert naar een simpele uitleg; niets is wat het lijkt.
Simpel, maar effectief. Je kijkt nog eens goed naar je vader of echtgenoot en maakt je zelf meteen wijs dat die nog nooit iets hebben gedaan dat niet door de beugel kan of grote geheimen heeft.
Dit is dan ook een mooie karakterstudie van het personage Tom Stall, die perfect wordt gespeeld door Mortensen die goed doorgaat voor saaie lul, maar ook voor ruige gangster. Wat je je gedurende de hele speelduur afvraagt; heeft die Tom Stall nu een gespleten persoonlijkheid of is hij 's-werelds beste leugenaar. Het wordt nooit helemaal duidelijk. Beide mogelijkheden zijn goed te verdedigen. Mooi ook die subtiele gedaantewisselingen van (en naar) Joey.

Simpele familieaangelegenheden veranderen in vragen als;
- Is een verleden van geweld erfelijk (verhaallijntje met die zoon)?
- Is iedereen wie die lijkt?
- Kan je iemand zijn verleden verwijten als ie daar nu definitief afstand van genomen heeft?

Geweldige film met veel erg sterke scènes i.i.g. Cronenberg maakt hier een gedurfde en gelaagde film die veel meer herbergt als op 't eerste gezicht lijkt. Geen horror/ sci-fi cult maar wel een duidelijke Cronenberg handtekening. Een film om vaker te zien.

Wat een leuke en spannende film! Zeer beklemmend, sfeervol en met ontzettend veel vaart. Heerlijk inderdaad die film noirs met lekker compacte speelduur. Acteren was ook prima. Lupino is een dame waar ik meer van wil zien. Vooral the Bigamist schijnt de moeite waard te zijn. Ze heeft ontzettend veel potentieel. 4 sterren.

Verhaal en zo is allemaal niet bijster origineel, maar de uitwerking toch eigenlijk wel. Vreemde film uiteindelijk. The Hitcher zit vol met over-the-top en eigenlijk behoorlijk ongeloofwaardige scenes, veelal ook omdat het hoofdpersonage uitsluitend stompzinnige en dubieuze keuzes maakt. Bovendien vond ik die Howell niet een bijster sterke acteur. Toch werkt de film als een trein. De sfeer en veel goede scenes doen mij ongeloofwaardigheid grotendeels vergeven. Hauer is geweldig en de film heeft een wat donkerdere toon (zeker tegen het eind) dan veel meuk van nu. Uitstekend vermaakt. Dikke 3,5 sterren.

Ken de hoorspelen, boeken en TV-series niet, maar dit vond ik ontzettend leuk. Humor is geslaagd en het belangrijkste is dat dit in goed perspectief staat met wat er gebeurt in de film. De film is namelijk, hoe stompzinnig ook, echt avontuurlijk met verre werelden en vreemde wezens. En een geslaagde parodie is er een een die naast hetgeen het op de hak neemt, ook goed op zichzelf staat. En dat lukt hier uitstekend. 4 sterren.

Prima vermaakt. Vond de eerste 45 minuten moeilijk doorkomen, maar als ze eenmaal onderweg gaan (hier ook maar een label roadmovie op plakken??), wordt het een erg prettige avonturenfilm (een genre dat ik sowieso liefheb). The Hobbit is als geheel zelfs wat warmer dan LOTR, die zich (zeker in de vervolgen) af en toe verliest in het groteske.

Toch nog wel wat minpunten; vond de sfx er op verschillende momenten trouwens niet best uitzien, dat viel me tegen. Ook voelde ik amper de noodzaak van dit verhaal. Voelde me nauwelijks betrokken bij die gepikeerde dwergen die zich hebben laten wegjagen door een uit de kluiten gewassen hagedis.

Maar veel individuele scenes hebben de bijna drie uur grotendeels (op het begin na dus) doen omvliegen. Dikke 3,5.

Heb me op zich wel weer redelijk vermaakt. Iets beter misschien zelfs dan deel 1, al maakt het weinig verschil. Hier zit het tempo er wel meteen in en zakt het juist de laatste drie kwartier wat in.

Dat woud, de ontsnapping bij de elven met name, dat waterdorp. Prima voor een avonturenfilm. Dat gedoe bij die draak vond ik minder. De humor en de voorspelbaarheid van de narrow escapes o.a. zijn wat treurig. Verder is het degelijk. Gelukkig niet zo bombastisch als de verder wel wat betere lotr trilogie. 3,5 sterren.

Grappig is dat alle vormen van kritiek die je kunt hebben direct gedegradeert wordt tot invalide. Realisme, acteerprestaties en verhaal zijn allemaal uit den boze, want als je dat durft te noemen heb je de film niet begrepen of ben je op zijn minst geen liefhebber van exploitatie. Dat is natuurlijk vette onzin, je moet er alleen op een andere manier naar kijken. Bovendien denk ik dat de meeste hier prima in staat zijn dit in zijn context te zien. De gore is best cool, maar ook weer niet zo speciaal of geweldig, dat het genoeg is om hier dolenthousiast over te gaan lopen doen. Vond de badguys maar een stelletje kneuzen, geacteerd door een stel flutacteurs. Veel meer dan druk schreeuwen doen ze niet. Die vader ging nog wel, maar die zoons wat een sukketjes zeg.

Verder is het juist het verhaal dat de boel echt op kan leuken. Daar bedoel ik echt geen diepgaand verhaal mee of zelfs maar een slim vertelt plot. Nee, gewoon een degelijk basisconcept dat veel coole scenes toelaat, de humor te pruimen maakt en je het idee geeft dat je naar iets zit te kijken dat daadwerkelijk taboe's doorbreekt, want daar lijkt het Eisener toch om te doen naast de overduidelijke revival. Nu is het gewoon een standaard vigillanteverhaal, waar verder weinig bijzonders mee gebeurd en zelfs veel te veel rust op cliches. Beetje jammer voor zo'n zogenaamde badass film. Het is nu niet meer dan wat smeerlapperij en veel geweldadige scenes. Geen verdere visuele flair en vaak zelfs gewoon lelijk in beeld gebracht om maar eens wat te noemen (wat vast de bedoeling zal zijn geweest, maar juist daarin slaagt het bekende Grindhouse project wel). Maar hier kijken we in 2011 toch nauwelijks meer van op? Best leuk hoor, maar weinig bijzonders. 3 sterren.

Kijkt wel lekker weg, alleen wat een plotgaten. Zal er eens kort wat opsommen even je vrouw bellen tijdens een kunstkraak omdat je geëmotioneerd raakt door buitenspelende kinderen, een hekel hebben aan geweren, maar een pistool meenemen uit de koelkast met als enige reden dat de volgende scène een shootout vraagt, scheermesjes die klaar liggen bij een verlaten rivier en autowrak, een getaway....op een tractor, zijn maîtresse die hij al tijden neukt, die opeens in het complot zit en pennen laat slingeren als aanwijzingen. Er zo maar vanuit gaan dat die agent zijn reputatie belangrijker vindt dan feiten op het eind etc. etc. en dan heb ik het er nog niet eens over dat de hele reden van bedrijfsspionnage als aanleiding. Waarom dat moeilijke gedoe? Hij had gewoon moeten zorgen dat die de baan kreeg, daar waren ongeveer duizend makkelijkere plannen voor te smeden. .

Jammer van dat plot, want het vermaakt verder wel. 1,5 eraf voor de gatenkaas, 0,5 erbij omdat dit de eerste film is over mijn werk (en ik ben geen kunstdief). 3 sterren.

Geweldige film. Wat Ghibli absoluut nodig heeft gehad en nog steeds wel heeft, was/is iemand als Takahata. Iemand die volwassenere films maakt, maar vooral films die anders zijn. Begrijp me niet verkeerd; de film van Miyazaki zijn geweldig, maar dit is toch wel de broodnodige afwisseling die de studio nodig heeft.

En wat is dit ook weer een frisse, geestige, herkenbare, af en toe hartverwarmende film. Mooie muziek, aparte (maar vaak ook prachtige) minimalistische animatie en heerlijke personages. Vooral halverwege zijn het iets te veel skeches met situaties die het verhaal wat ophouden, maar het is een detail. Hoewel het wel het verschil is tussen een all time favorite en gewoonweg een fantastische film. 4,5 sterren.

George Cukor staat bekend als zeer bekwaam acteursregisseur. Dat is ook zo, maar ik vind zijn films toch ook echt wel wat sleets geworden. Zijn visie op relaties, wat ook in deze film juist voor progressief moet doorgaan, komt wat belegen over. Het is wat truttig allemaal.

Ook in deze film is het hele uitgangspunt waarin een jonge zakenman (nieuw geld) die zich van onderaf heeft opgewerkt en wil trouwen met een rijke dochter (oud geld) een wel erg ver van je bed show voor de meeste mensen van deze generatie. En als hij dan ook een lange Holiday wil opnemen (waarbij nu niet helemaal duidelijk is of het om een wel erg vroeg pensioen gaat of om een sabbatical) is de kast van een huis, toch te klein. En zo laat Cukor zich opnieuw in met traditionele normen en waarden omtrent het gezinsleven, die achterhaald en flauw zijn.

Dat het toch een erg aangename film is geworden is in dit kader een mirakel. Dat zit hem dus inderdaad in de acteerprestaties. Grant is altijd de moeite waard, dus ik weet nu niet of je de regisseur daar dankbaar voor kan zijn. Ik vind Hepburn nogal een muts, maar dat is eigenlijk vooral de wat oudere Hepburn. In de jaren ’30 begin jaren ’40 was ze nog wat frisser. En door enkele leuke bijrollen van bijvoorbeeld Horton en Daniell (allebei in vrij typische rollen) voldoet de regisseur dus in ieder geval aan de kwalificatie van bovengemiddelde acteerprestaties. Het verhaal is verrassend vlot en soms best geestig, al kan ik me nu een dag later, amper scenes voor de geest halen waar ik hardop moest lachen.

Cukor is niet zo scherp/geestig als tijdsgenoten zoals Hawks, Preston Sturges, Lubitsch, Capra of (de iets latere) Wilder, maar het is een vermakelijke en vrij vlotte film geworden. En dat is gezien mijn eerste 2 alinea’s (nogmaals) een klein wonder. Net als de meeste van zijn andere films (die ik zag) een behoorlijk fijn tussendoortje, al zie ik ook van deze film het meesterlijke niet, een status die Cukor toch wel heeft. 3,5 sterren.

Vond hem erg vet beginnen, maar daarna vond ik het maar een hoop gezeur eigenlijk. Van mij mag er best politieke satire in, maar vond het niet scherp, geestig, spannend of vermakelijk na 5 minuten. Had liever gewoon dat de boodschap een terzijde was, nu slokt het de film op. Vind de MoH tot nu toe eigenlijk wat tegenvallen.

Mooie film over liefde en mooie film over historie. Zhang weet het alleen net niet helemaal te vermengen. De scenes waren te individueel en het geheel te fragmentarisch [edit] (zie nu na het doorlezen van de berichten, dat de helft van de gebuikers dezelfde mening heeft, over wat ik een scherpzinnige analyse van mezelf vond )[/edit]. Verder geen negatieve punten te ontdekken. Het bijna uitzinnige begin vond ik fantastisch. Sowieso alle momenten van zang en dans vond ik geweldig. Paste goed in het verhaal en hadden (naast de goede uitvoering) dus ook echt toegevoegde waarde. Geweldig.

De momenten in het korenveld waren met name geweldig. De wijnoogst met plas was een sterke scene, het gewelddadige eind erg sterk en het laatste shot verbluffend. Cinematografie was sowieso geweldig. Uiteraard mooi met de kleur rood gewerkt, maar de film zag er ook uit alsof ie dit jaar is opgenomen. Geweldig debuut van een voortreffelijk regisseur. 4 dikke sterren.

Hoe komen ze er bij Imdb bij dat Corey Yuen mede-regisseur was? Tijdens de optiteling wordt alleen de naam van Jing Wong genoemd. Verder vind ik ook niets over de artistieke inbreng van Corey Yuen. Heb nog niet zo heel veel films van Jing Wong gezien, maar de films die ik zag zijn toch wel heel apart in de goede zin van het woord. Het zijn campy films met nogal bijzondere humor, vol met absurde personages en scenes, heel veel vaart doordat de film helemaal volgepakt zit met maffe gebeurtenissen.

Zo ook deze film. Die bad guy bijvoorbeeld. Geweldig, zo weggelopen uit een comic. Wat verder opvalt is dat de film zo nu en dan behoorlijk bruut en bloederig is, ook dat lijkt me prima. Tel er de mengeling aan genres (marterial arts, avontuur, fantasy, komedie) bij op en je hebt een vrij unieke film.

Eigenlijk is het enige minpunt dat het nogal rommelig oogt. Dan heb ik het dus niet over de prettige chaos die de film is (dat werkt juist in het voordeel), maar over de choreografie van de gevechten. Sommige gevechten zien er best goed uit, maar vaak is het ook erg rommelig in beeld gebracht door veel te drukke montage en rare camerastandpunten. Hierdoor zie je niet alleen de gevechten nauwelijks, maar je hebt ook geen idee wat er allemaal aan de hand is.

Maar er is genoeg om te compenseren. Op basis van de films die ik zag van Jing Wong durf ik al voorzichtig te beweren dat hij een uniek oeuvre heeft.3,5 sterren.

Vervelend clichematige film. Erg nietszeggend. Vond de actiescenes tam, ervaarde nooit spanning en Willis is in dit soort rollen wel enorm opgebrand zeg. Werkt eigenlijk op geen enkel moment. Had contant zin om wat anders te gaan doen. 1,5 sterren.

Vond het ook echt een wat mindere Lloyd. Heb er nu bijna 20 gezien. Stuk of 4/5 vier sterren beoordelingen, verder bijna allemaal 3,5 sterren. Deze redt dat dus niet. Het middenstuk in de auto, dat bijna 20 minuten duurt, is van het niveau dat we van hem gewend zijn. Amusant stuk waar uiteraard van alles mis gaat. Vond het laatste kwartier maar zwak. De redenen dat ie denkt dat ie zijn schoonmoeder heeft vermoord hangt zo van toevalligheden aan elkaar dat het flauw wordt. De samenloop van omstandigheden zijn zo vergezocht zijn, dat het zelfs hier niet logisch is en te flauw wordt. Vond het hele gedoe met zijn schoonfamilie sowieso niet leuk. Het gestuntel met de boodschappen en kalkoen en nogmaals het stuk met de auto, zijn gelukkig wel leuk. Daardoor is het uiteindelijk nog wel de moeite waard. Maar het niveau is niet zo consistent als zijn andere films helaas. 3 sterren.

Ook eindelijk gezien. Mooie animaties en schitterende muziek. Overtuigende broer/ zusje relatie tegen een dramatische WOII achtergrond. Zo moet een verhaal verteld worden. Niet te veel poespas, gewoon rechttoe, rechtaan. Knap om emotie van die getekende poppetjes af te krijgen. Beste anime die ik zag. 4,5 sterren.

Ben mijn Akerman ontdekkingsreis begonnen bij het begin. Eerst de korte films Saute ma ville en La chambre. Nu deze. Haar eerste korte film was niet onaardig. La Chambre vond ik niet veel aan. Dat is een experimentele film waarbij de camera ronddraait in een kamer. En dat is het wel. 10 minuten duren dan best lang, hoewel het wel een bevreemdend effect had. Er ging een soort van treurigheid van uit en de kamer ging wat 'leven'. Saai, maar niet geheel onverdienstelijk.

Dat zelfde kun je zeggen van deze film. Het idee op zich is best oke. Het hotel komt wel wat tot leven en wordt op dat moment een personage op zich. De hoofdpersoon. Er gaat een soort van melancholische schoonheid én lelijkheid uit van een plek waar geleefd wordt door mensen in de winter van dat zelfde leven. Troosteloos en hypnotiserend. Sommige shots zijn best oke. Erg bijzonder wordt het ook wat dat betreft niet. De film bestaat voor het grootste gedeelte uit een collage van statische shots met weinig tot geen dynamiek, hooguit op het eind. Vaak worden deze ook best lang aangehouden. Dat zal het hypnotiserende kracht moeten bijzetten, maar het is gewoon nogal saai. Heb ook een telefoongesprek kunnen voeren tijdens de film.

Op momenten weet Akerman een nogal troosteloos gevoel op te roepen. Soms is de film zelfs ietwat spannend als er dan in een shot een deur opengaat. En daar had meer ingezeten. Als ik het experiment dan maar voor lief neem, is het jammer dat het niet meer wordt dan een vingeroefening. Technisch gezien niet knap genoeg en het hotel komt niet genoeg tot leven en het blijft teveel een droge registratie. Nogmaals niet geheel onaardig, maar ik ben blij dat ik nu haar speelfilms mag gaan bekijken. 2,5 sterren.