Opinions

Op zich mooie film. Hoewel ik natuurlijk wel weet van de gruwelijkheden in Rwanda, heb ik soms zulke films wel weer effe nodig. Juist bij een film waar ik twee uur echt mijn aandacht aan geef werkt een emotionele bewustwording van alle vreselijke dingen beter dan een artikel in de krant dat ik 's-ochtends half lees en dan mijn aandacht opeens besteed aan het op tijd moeten komen op werk (of toen school). Zo nu en dan heb ik een dramafilm nodig waarbij het voor mij aannemelijk is dat het zo is gegaan. En dat was zo. De film wist het vervelende gevoel dat nodig is, bij een dergelijke film op te roepen en vast te houden. Vandaar ook mijn 3,5 sterren.

Als ik wat afstandelijker kijk is het natuurlijk wel allemaal vaker gedaan. Een soort van compilatie van films die we al gezien hebben en ik denk dan vooral aan Schindler's List en the Killing Fields, die beide oneindig veel beter zijn. Alleen hebben we het nog niet eerder in Rwanda gesitueerd gezien (ik niet althans).
Echt bijzonder wordt het nergens, of het moet de weg langs de kust bezaaid met lijken zijn. Dat ik daar een spoiler voor moet gebruiken is eigenlijk al kwalijk te noemen. Vind echt dat dergelijke films geen spanningboog zouden moeten hebben, wat misschien ook wel het enige nadeel aan SL is. De scènes op het dak waar ze niet vanaf sprongen is daar een nog kwalijker voorbeeld van. Vind ik echt not done. Dat is toch precies wat je niet voor elkaar probeert te krijgen in zo'n film? Toch denk ik dat de film het hart op de juiste plaats heeft. Kan me niet aan een verder ondefinieerbare indruk onttrekken dat het een oprechte film is.

Toch wordt de film nergens echt bijzonder. Cheadle voldeed prima en ik geloofde zelfs zijn accent, maar een grootse prestatie vond ik het niet. De grote lijnen van et verhaal mogen dan echt gebeurd zijn, het werd natuurlijk behoorlijk clichématig gebracht. Visueel was het niet bijzonder. De film wekte best indruk, maar raakte me tegelijk nooit echt. Vanwege de in de eerste alinea genoemde punten 3,5 sterren dus.

Ben het wel eens met Barfly en Brix. Erg fijne western, waarin het verhaal verteld wordt van na de o.k. corral, waar blijkbaar nog meer te vertellen was dan de al veel vaker verfilmde (aanloop naar) beroemde shoot out. Deze film zit vol met shoot outs die er niet veel voor onder doen. Die Sturges is wel een van de beste western regisseurs ooit. Waarom hij zijn eigen belofte niet inlost is wel vreemd, na de stelligheid ervan. Op welke punten wijkt dit af van de realiteit?

Wel een leuke film. Soort van parodie inderdaad op TCM, maar toch ook weer niet. Leuke personages in een behoorlijk geestige film. Aantal aardige horrorscènes, leuke visuele trucjes en op een paar momenten echt goed. Toch is het overall net niet gedurfd genoeg. Had nog geestiger kunnen zijn en had nog zieker mogen zijn. Wel leuk, ben wel benieuwd naar Devil's Rejects. 3,5 sterren.

Ongelooflijk dat dit zo hoog scoort. Werkelijk elk cliche wordt uit de kast getrokken, de film is zelden grappig en mooi gemaakt is het ook al niet. Typisch dreamworks dus. Verschrikkelijk.

Had minimaal een half uur nodig hier lekker in te komen. Komt omdat ik op e.o.a. manier had verwacht dat dit een lekkere ouderwetse western was. Het bleek een lekkere nieuwerwetse western. Dingt naast My Darling Clementine mee naar meest gevoelige western.

Newman bewijst zijn verdiende status als mijn favoriete acteur. Naast zijn speelse coolheid, kan ie ook echt dramatisch loodzware rollen aan, wat ie o.a. al bewees in the Hustler en Cat on a Hot Thin Roof. Hier kan ie gebruik maken van beide talenten. Lang leek ie gewoon cool, hij bleek een door het verleden verscheurde klootzak te zijn. De muziek is stemmig (vooral op het begin en aan het eind), de zwart-wit fotografie (vooral bij vlagen) adembenemend en de rest van de cast ook al erg sterk. Wat deze film moeiteloos boven de middelmaat doet uitsteken is de dramatische intelligentie van Ritt. Het voelt echt aan en het komt aan bij de kijker. Verder zijn er enkele geweldige scenes, die de film onvergetelijk maken. Ik denk dan aan de koeienmassamoord, het overlijden van opa en de bijna verkrachting.
Niet wat ik had verwacht qua inhoud, uiteindelijk wel wat ik had gehoopt als we het hebben over hoe goed je hem vindt.

het moment is zover dat ik eindelijk alle films heb gezien van mijn favoriete regisseurs.

ook deze was weer geweldig grappig, direct van de start. ik ben nooit zo'n Robbins fan geweest, maar onder regie van de Coen's is hij ook geweldig. groot aantal memorabele scènes in deze typische Coen film. absurde situaties, krankzinnige typetjes, een aantal stamgasten en weer een film die zich afspeelt in een oud Amerika.

de film is over het algemeen hilarisch, afgewisseld met momenten van emotie en maatschappijkritiek. ook deze film is weer prachtig in beeld gebracht.

hele fijne Coen film weer die met gemak 4 sterren verdient (net geen 4,5).

Herzien, maar de film houdt ook in de huiskamer goed stand. Visueel sterk, de sprookjesachtige sfeer komt merendeels goed uit de verf, humor is ietwat belegen (maar helpt de film op zekere momenten ook weer), de ode aan oude films vond ik zeer geslaagd (en erg knap verweven met het eigenlijke verhaal) en de meeste acteurs zijn op hun plaats en begrepen hun rol goed (alleen het ventje is eigenlijk ondermaats). Vakwerk en dat is het minimale dat ik van Scorsese verwacht. Twijfel erg tussen 3,5 en 4 sterren.

Bij vlagen erg goed, maar overall toch niet meer dan zeer aardig. Zitten leuke momenten in en sowieso is het komische karakter het meest geslaagd. Helaas vond ik het drama zo zo. Het ligt er wel erg dik bovenop af en toe. Gelukkig gaat het nergens echt over de scheef. Leuk detail is wel dat ik volledig meeging met die scene met de vuilnismannen. Op het begin ergerde ik me mee met Harry. Waarom moeten ze dat altijd in de spits doen en dan vooral geen rekening houden met het verkeer. Ik maak dat ook elke week mee op weg naar werk. Op het eind van de film had ik bij die scene zoiets van 'waar maak ik me toch ook druk om'?, dat gevoel was perfect overgeslagen.

Van Dormael is wel een erg interessante regisseur, maar vond zijn debuut een stuk beter. Dikke 3,5 sterren. Van Mr. Nobody verwacht ik weer wat meer.

Viel me goed mee. Vaak genoeg stukken van gezien, maar vond het nooit wat. Steeds afgezet. Nu helemaal gezien en er is eigenlijk weinig op de film aan te merken. Eigenlijk maar één echt punt van kritiek; de film mist de benodigde fun en humor. Das wel een forse, hoor.

Verhaal en opbouw heeft meer aandacht gekregen dan gebruikelijk bij zo'n film. Ang Lee kan het niet laten om de impact van gebeurtenissen te verantwoorden aan het publiek door zijn karakters te laten worstelen met emoties. Je kunt je afvragen hoeveel zin dat heeft voor zo'n film en of het geen afbreuk doet aan waar deze film echt voor bedoeld is. In dit geval valt dat wel mee omdat er best wel veel actie in de film zit. Wat er nu gebeurd is, is dat de film bijna 2,5 uur duurt, terwijl dat zeker een half uur en misschien wel een uur korter had gekund.

Vond het geen onoverkoombare verschrikking omdat ik de film op de momenten dat er geen actie is, zo slecht niet was. Die Lee heeft zich trouwens wel uitgeleefd in de montagekamer en met splitscreens en zo. Past wel bij een stripboekverfilming. Dat overdrevene had ik wat meer terug willen zien in de toon van de film.

Al met al vond ik het dus wel aardig. Ruime 3 sterren.

Zo leuk als het nogal op leeftijd zijnde filmhuis publiek, waarmee ik gisteren in de zaal zat (er werd werkelijk overal om gebulderd, ook zaken die nauwelijks komisch bedoeld waren), vond ik de film niet. Maar deze variant op Little Big Man ( niet Forrest Gump!) kijkt gemakkelijk weg en vermaakt best. Ik hoop overigens dat de vrij gezette dame die voor mij zat het heeft overleefd. Zij leek er in te blijven, ik heb het niet gecontroleerd. 3 sterren.

Altijd wat flauw wanneer een film tot vervelends toe wordt vergeleken met een film die toevallig wat eerder was. De vergelijkingen met Battle Royale zijn al veelvuldig gemaakt, maar mijn hemel daar kom je toch ook gewoon niet omheen? Wanneer een verhaal het zo opzichtig moet hebben van één basis idee is dat wel een probleem. Alles draait hierom. Het concept is het raamwerk, de fundering, de kern. Maar goed, als er dan op een heel eigen wijze wat leuks mee gebeurt is dat niet per se een probleem. Maar dit is een soort disney versie van die behoorlijk brute film. Alle scherpe randjes worden er opzichtig vanaf gehaald. De camera draait netjes weg als het te bloederig wordt, sowieso beweegt diezelfde camera heel druk heen en weer, zodat je niet te goed ziet wanneer iemand het loodje legt. En anders doet de montage dit wel. De hoofdpersoon is ontzettend goeiig. Er zit geen donkerrandje aan. Zij overleeft zonder haar concurrenten te vermoorden. Hooguit een of twee keer uit absolute noodweer. Alle mogelijkheden om in conflict te komen met dit goede karakter worden omzeild. Eventuele bevriende concurrentie worden netjes voor haar vermoord of anders besluiten de gamemasters wel dat de hoofdpersonages ze ze te slim af waren. Mijn god. Wat ontzettend bedacht en geschreven dit allemaal om het een familiefilm te houden. Dit concept leent zich dan ook niet voor een dagje met het gezin. Ik snap dat dit een goede uitkomst is voor de leeftijdscategorie 7-15 die niet naar Battle Royale mogen, maar wat heb ik daar aan?

Maar goed, weinig origineel en erg braaf dus, maar dat hoeft geen onoverkomelijk probleem te zijn. Er valt nog steeds wat leuks van te maken. Volgens mij hadden de schrijvers geen idee hoe ze dit idee moesten verantwoorden. Om de zwaarbevochten vrijheid te vieren, worden er per traditie 24 (of eigenlijk dus 23) kinderen geofferd om de mensen te herinneren aan de tijden van oorlog. Bovendien zou dit de bevolking eronder houden. Dan maken we er een Tv programma van waarin kinderen elkaar moeten vermoorden. Iedereen tevreden. Ik heb lang niet zo iets volslagen belachelijk uitgangspunt in een film gezien. En het publiek slikt dit als zoete koek. Vervolgens is werkelijk alles voorspelbaar in het verloop van het verhaal. Katniss die de plek van haar zusje inneemt, Katniss die een pijl in het publiek met sponsors schiet voor aandacht, het terugdraaien van het feit dat er 1 winnaar kan zijn (en dat dan weer ongedaan maken) etc. etc. Je ziet het van mijlenver aankomen. Sowieso is het eerste uur te langdradig omdat die hele toekomstvisie weinig interessant uitgewerkt is.

Dan de games. Toch waar het om gaat. Mijn kritiek uit de eerste alinea is voornaam, maar nog steeds had de boel gered kunnen worden. Dat gebeurt niet, maar het had erger gekund. Nogmaals het brave, de voorspelbaarheden en de visuele rookgordijnen (en bovendien is het gewoon lelijk) verpest een hoop. Toch houd ik een zwak voor films die zich voor een groot deel afspelen in een beboste omgeving met een avontuurlijk aspect. En hoewel ook niet alles uit de locatie gehaald wordt (het lijkt een beetje op een paintball bos, heb niets gezien van de beloofde honger of andere barre omstandigheden) is het net wel dit dat de film kijkbaar houdt. Zo’n afvalrace is best leuk. Ook hierin zit wel genoeg dat aan te merken valt. Zo is het plan om te wachten dat Katniss vanzelf uit de boom komt wel erg stupide. Vooral omdat ze doodleuk met zijn allen liggen te slapen. Echt een topidee als je in een bos zit waar iedereen elkaar moet vermoorden. Ik vond die digitale hondapen, niet om aan te zien. En er is meer dat schort aan dit deel van de film.

Ik verbaas me over het succes van de film. Dit is gewoon Battle Royale voor tienermeisjes. Het uitmelken gaat tegenwoordig sneller dan ooit. Deel 2 is alweer een hele tijd uit. En deel drie en vier staan klaar. Ik sla even over denk ik. 1,5 sterren.

In Film > Overige films > Las Hurdes (1932):

Monumentale documentaire van Luis Bunuel uit 1932. De film gaat over het Spaanse dorp Las Hurdes. Een stadje waar de inwoners geen fatsoenlijk eten hebben of kunnen verbouwen, alleen hevig vervuild drinkwater hebben, geen goede kleding of schoenen. Inteelt en achterlijkheid op een onbewoonbaar stuk land.
Het dorpje was blijkbaar helemaal vergeten door het koninkrijk Spanje of erger gewoon aan haar lot overgelaten.
Bunuel registreert dit en veroordeelt het hevig. Zwaar indrukwekkende scenes waren met Ezel (mijn hemel wat een nare scene), de berggeit voor wie het landschap al onbewoonbaar bleeken de baby. Mensen die de film zagen weten genoeg. Wat een harde film en dat voor die tijd. Maar ook de rest van de scènes waren heel sterk.

Ik heb een niet ondertitelde versie gezien, dus de voiceover kon ik niet volgen, maar ik kon wel raden wat er gezegd werd. De beelden spreken voor zich en het is een ongemakkelijk meesterwerkje van een regisseur waar ik nog veel meer van wil zien. 4 sterren zou ie krijgen. Toch wel jammer dat dit soort films (duurde 28 minuten) niet op MM mogen.

Het valt me op dat tegenstanders van deze film, vaak niet veel meer te melden hebben dan 'ik snap dit en dat niet', maar zelf niet met argumenten komen. Vind de kritieken heel flauw. Avatar is een stuk moralistischer.

Vond het een prima film. Vond het een behoorlijk hoge mate van realisme hebben. Komt door de regie, alles wordt zo gefilmd dat je het idee hebt dat je er zelf bij bent. Tot op zekere hoogte dan. Verder vond ik de acteerprestaties hieraan bijdragen, was namelijk behoorlijk geloofwaardig, geholpen door de dialogen. Geen overdreven geblaat van soldaten of uitsluitend macho gedoe, maar echte mensen die met elkaar praten, zoals mensen praten, niet filmsterren. Wel fijn in plaats van de ene oneliner na de andere. Vind dat Bigelow wat dat betreft het prima heeft gedaan. En dat in een genre dat uitsluitend voor mannen gereserveerd leek.

Voornaamste kwaliteit vind ik dat de film behoorlijk spannend en meeslepend is. Het is wat fragmentarisch, van de ene missie in de andere, maar het zal niet verschillen van de werkelijkheid. Ik vond die 7/8 missies die we zagen, eigenlijk allemaal wel spannend en goed. Had nooit het idee dat ik naar een briljante film zat te kijken, maar dit is toch echt wel zwaar bovengemiddeld.
Het dramatische gedeelte kwam niet zo sterk naar voren, maar dat vond ik juist wel prettig. Film is niet overdreven zeurderig en huilerig. Eigenlijk, maar op een paar momenten en dan is de film ook niet op zijn sterkst.

Film heeft weinig humor, maar ik vond het wel zeer geestig dat alle bekende sterren binnen de kortste keren het loodje leggen. 4 sterren.

Al meer dan 40 jaar geeft Allen op de meest uiteenlopende wijzen zijn visie op relaties. Husband and Wives is zijn meest cynische, maar misschien wel zijn meest eerlijke. Dat eerlijke zit hem er enerzijds in dat Husband and Wives deels (maar zeker niet helemaal) autobiografisch is. Zijn visie op getrouwde stellen is hier niet verzonnen en ontsproten uit zijn fantasie. Nee, het is de cynische blik die hij er op dat moment op had. Het lijkt er ook op dat hij eenvoudigweg zijn state of mind van dat moment heeft opgeschreven en vervolgens gefilmd.

Het cynische zorgt zeker voor geestige momenten, maar ik geloof toch niet dat ik dit een komedie zou noemen. Daarvoor is dit te veel Bergman (ben ook benieuwd naar Interiors trouwens). Zo’n scene waarin Pollack bijvoorbeeld zijn vlam (die aerobics lerares) aan de haren meesleurt van een feestje omdat ze onzin over astrologie uitkraamt vond ik grappig en pijnlijk tegelijk. En zo zitten er meer momenten in. Gelukkig ben ik nog niet zo cynisch, maar ik vond er wel herkenbare dingen inzitten. En dan heb ik het vooral over de manier waarop (kleine) ergernissen naar voren komen, hoe stellen tegen elkaar praten, hoe stellen doen wanneer er andere mensen bij zijn.

Ik stoorde me op het begin wel wat aan de rommelige filmstijl trouwens, maar dat verdween eigenlijk redelijk snel. Ik moet ook zeggen dat ik er echt helemaal in zat. Ik zie genoeg films die ik erg goed vind, maar een film die me zo beetpakt, boeit en zo vlot verloopt kom ik toch niet vaak tegen. Alleen daarom al 4 sterren.

verhoogd naar 5 sterren. de film-noir achtige sfeer is onovertroffen. Schitterend gefilmd. De scènes op de kamer van het meisje zijn minstens zo goed als de poolscènes. Zelden zoveel diepgang gezien in karakters. Zelden zoveel vaart gezien in een film waar er zoveel aandacht besteed wordt aan karakterontwikkeling. Een van de beste films allertijden. No doubt.