Opinions

Mooie film, een wat sterker deel, maar weer niet zo goed als deel 1 of 5. Inderdaad niet zo veel over te melden. Vond de dunne lijn van verontrustend voyeurisme en oprechte liefde goed uitgewerkt. 4 sterretjes. Dekalog serie blijft me boeien.

Viel me toch wat tegen. Echt slecht wordt het niet, maar de film blijft eigenlijk 90 minuten hangen in middelmatigheid. Niet echt grappig, de twist was debiel (klopte ook niet helemaal) en verder was het vooral niet bijzonder. 2 sterren gevalletje.

Vond het ook erg goed. Heerlijke film. Ben erg benieuwd geworden naar het orgineel. Scorsese in bloedvorm hoorde ik iemand zeggen. Iemand anders zei 'al zou Nicholson' een kamerplant spelen zou ie nog goed zijn'. Helemaal mee eens. Een vakkundige film, gemaakt met en door vakkundige mensen. Laatste jaren niet zo genoten van een bioscoopfilm (ondanks het wederom strontvervelende publiek).

Wat een waanzinnig mooie, onderhoudende en goed gemaakt film. Ik ben een groot fan van Kurosawa, die misschien wel de allergrootste is en ik vind dit een van zijn beste films. Moet eerlijk zeggen dat de hele setting voor mij al er voor zorgt dat ik snel en goed in de film zit. Ik vond de combinatie van avontuur en drama waanzinnig goed. Het personage Dersu is geweldig (en wat goed geacteerd). Zelden zo’n mooi uitgewerkt personage gezien. Er zijn veel werkelijk prachtige scenes. De scene op het ijs eiland is een hoogtepunt in de filmgeschiedenis.

Mensen die willen beginnen aan ‘kunstfilms’ (waanzinnige lamlendige term, sorry) zouden eigenlijk hier mee moeten beginnen. Vond de diepzinnigheid over het leven, natuur en vriendschap perfect hand in hand gaan met het avontuurlijke karakter en de waanzinnige locaties. De film is sterk in zijn eenvoud en de hoogdravend klinkende kwalificaties die ik er zojuist aan verbond, leken als vanzelf te komen. Ik begin voorzichtig met 4,5 sterren. Heel erg mooi. Nee waanzinnig. Had ik dat al gezegd?

Neil Marshall had mijn aandacht al met het vermakelijke Dog Soldiers, maar heeft mijn volledige attentie na the Descent, een van de beste horrorfilms van de laatste 10 jaar.

De aanloop is net iets te lang, maar eenmaal in de grotten is het geweldig. Het was al redelijk spannend voordat de wezens kwamen. Beklemmend en het woord dat iedereen wel gebruikt als het om deze film gaat; claustrofobisch. Eenvoudig en effectief in beeld gebracht. Als de wezens zich ermee gaan bemoeien wordt het echt puntje-van-je-stoel werk, hoewel het niet zo eng werd als ik had gehoopt, afgaande op sommige reacties hier. Wel een paar keer behoorlijk geschrokken, al vind ik het vaak wel een beetje makkelijk (opeens laat je iets zien en draai je het geluid open). De film staat dan niet meer stil. Grootste spanning is er wel af (misschien hadden ze iets sneller in de grotten in de problemen moeten raken en had juist meer tijd kunnen worden besteed aan de spanningsopbouw en pas later de wezen laten zien), maar de gore is goed en nogmaals het hoge tempo, maakt het eigenlijk wel goed.

Sterke horrorfilm. 4 sterren.

Mja, ik twijfel nog hoe ik het ga interperteren. Wat ze nu uiteindelijk droomt (of de ontsnapping of dat ze weer in de grot is) wordt volgens mij niet helemaal duidelijk.

Antonioni is een kunstzinnige filmmaker. Wanneer je het hebt over een regisseur die dergelijke artistieke films tracht te maken zijn er, zoals dat gaat met meningen, twee uitersten. Mensen die dwepen met elke seconde film en overal symboliek of een dubbele bodem in zien tegenover sceptici die het wegzetten als interessantdoenerij, saai en pretentieus. Veel films van Antonioni zijn voor beide uitersten ideale voorbeelden. Het ligt wat mij betreft wat genuanceerder. Il deserto rosso is in de basis helemaal niet zo ingewikkeld. Het verhaal is redelijk straight forward en de intenties van de maker zijn vrij duidelijk. Het is een aanklacht tegen industrialisatie en er worden parallellen getrokken met hoe wij als mensen ons leven leiden. Antonioni laat de walgelijke schoonheid zien van een bestaan dat we ons zelf hebben aangemeten. Er is dan ook echt wel over de film nagedacht. Over de inhoud en zeker over het esthetische. De kunstschilder komt in de filmmaker naar boven tijdens zijn eerste kleurenfilm. Esthetiek kan wat mij betreft niet los gezien worden van de inhoud. Het is allebei net zo belangrijk en dient elkaar te ondersteunen. Hier komt dat prachtig tot uiting. Het verbloemt dat het inhoudelijk eigenlijk helemaal niet zo zwaar is. Eerder nogal los en misschien zelfs wat ongestructureerd. Het wat ongepolijste spel van Vitti sluit daar mooi op aan. Ik geloof in de oprechte intenties van de kunstenaar. Hij had wat te vertellen en doet dat op zijn manier. Met een visuele visie, precies zoals het hoort bij cinema. 4 sterren.

Matig. Het klinkt misschien flauw om een remake af te kraken waarvan je het origineel goed vond, maar ik kom er niet om heen. Toch was ik wel bereid Cimino, die ik best hoog heb zitten, tegemoet te komen. Het probleem is heel eenvoudig; deze film heeft geen moment het beklemmende spanningsveld die het origineel wel heeft. Hoe dat komt? Daar zijn een aantal redenen voor.

Wat Wyler goed begreep is dat er zo veel mogelijk op een locatie af moest spelen. Je moest als kijker het gevoel krijgen dat de veilige huiskamer een onontkoombare bron van onraad was geworden met een indringend kat-en-muis-spel. In die film zitten we met 5 minuten binnen en blijven daar grotendeels. In deze film duurt het 25 minuten en gaan we veel vaker de huiskamer uit, waardoor dat beklemmende nooit echt komt. De hele lijn met de vriendin van Rourke (zat helemaal niet in het origineel, belachelijke toevoeging) krijgt veel te veel tijd en haalt de spanning er compleet uit. Ook heeft de politie al een half uur voor tijd door waar ze zitten (veel te vroeg), met alle clichés die daar blijkbaar bij moeten komen kijken. Opeens zitten we te kijken naar de strijd tussen een dienstdoende agent en zijn leidinggevende. Lekker boeiend. Leidt compleet af van waar het om zou moeten gaan.

Cimino is op zich een getalenteerd regisseur, maar hij laat het hier afweten. Het lijkt erop of hij na het debacle Heaven’s Gate er geen zin meer in had. Het is wat inspiratieloos. Wyler zit constant op de huid van de karakters met zijn camerawerk. Het is een broeierige sfeer. Hier is dat geenszins. Op de een of andere manier werkte het zwart wit ook veel beter. Verder is een vergelijking op acteergebied voor de hand liggend. Bogart (niet direct de meest veelzijdige acteur) is veel dreigender. Rourke is een prima acteur, maar overtuigt toch een stuk minder. Geen idee hoe het komt. Of misschien toch wel, al vraag ik me af wiens schuld het is. Je leest de wanhoop van het gezicht van Bogart, waar Rourke een soort misplaatste zelfverzekerdheid uitstraalt. Vond Hopkins op zich prima, maar niet beter dan March. De strijd tussen Hopkins en Rourke (die tussen opnamen door allebei in karakter bleven tegenover elkaar, zo het schijnt) vond ik nauwelijks echt van de grond komen. Ik heb niet zo veel zin om iedereen bij naam te gaan benoemen, de bijrollen waren hier misschien zelfs wel iets beter, maar ook niet direct memorabel.

Jammer. Had het op zich best in zich om een aardige herhalingsoefening te zijn, hoewel je bij zo’n film (niet verouderd door sfx bijvoorbeeld) natuurlijk kunt afvragen of het bij voorbaat zin heeft. 2 sterren.

Sterke film door zijn eenvoud. Inderdaad een vrij conventionele gijzelingsthriller, maar toch is de film sterk bovengemiddeld. De spanningen tussen de ontsnapte gevangenen en gegijzelden en de spanningen tussen de gangsters onderling (en in minder mate binnen de familie) zijn perfect in beeld gebracht. Niet onderhuids, maar vrij pontificaal wat ook erg effectief blijkt. Bogart en March bespelen elkaar goed en de broeierige sfeer die zich voor 75 % op één locatie afspeelt werkt ook prima.

Wat de film vooral onderscheid van andere soortgelijke films is de rationele manier waarop iedereen handelt. Zowel de gangsters als de familie handelen volstrekt logisch. Geen rare bokkensprongen om de film gaande te houden. Het enige moment was misschien het uiterst ongelukkige moment waarop Ralphy een ontsnappingspoging onderneemt

Goed geregisseerde film. Een van de betere in het genre. Jammer toch dat in deze periode (brave jaren ’50) gangsters nooit eens kunnen winnen. Verder weinig minpunten aan te ontdekken. 4 sterren.

Leuke film, vooral het eerste half uur is steengoed. Daarna wordt het wat minder en zelfs clichematig, maar ach. Twijfel tussen 3,5 sterren en 4 sterren, maar ik rond af naar boven. Misschien wel vanwege de alleraardigste korte filmpjes, die op de dvd stonden. Verder niet zo veel over te melden.

Zonder al te zelfgenoegzaam te zijn, moet ik helaas zeggen dat deze voorspelling volledig is uitgekomen. Het personage van Gru is verkracht en vermoord, precies om de reden die er staat. Van het hele aardige gegeven is nu niet veel meer over. Hij is niet meer kwaadaardig. The Minions zijn leuk als sidekicks, maar ga er de focus op leggen (en dat gebeurde) en ze worden een uitgemolken trucje om het publiek te pleasen. Volgens mij zei hier iemand dat hij zich er aan ergerde dat het bioscooppubliek moet lachen om alles dat beweegt, valt, een raar geluidje maakt of een gek pakje aan heeft (of iets in die orde). En dat was inderdaad het geval, het hysterische gelach om echt alles geeft te denken en het makkelijke scoren van de makers valt ze aan te rekenen. We zitten toch zo onderhand op een niveau voor kleuters met veel van die animatiefilms. Werkelijk alle plottrucjes, gimmicks en makkelijke grapjes worden uit de kast getrokken. Trek die Minions een YMCA pakje aan (hoe vaak moet zoiets al niet gedaan zijn) of Gru als fee en je hebt ze helemaal plat. Ook dat schattige meisje. Gadverdamme. Ben best bereid wat voor lief te nemen in zo een film, maar moest op een gegeven moment mijn popcornbak als teiltje gebruiken.

De makers deden zo erg hun best dat het dus erg geforceerd werd. Plottechnisch en de humor. Daarnaast (en ook misschien wel omdat de makers zo erg hun best deden) moet ik zeggen dat het een kleurrijke, vlotte en vrolijke film is. De ergernissen over het genoemde werden hierdoor wat getemperd en het maakt best wat goed, maar het redt de film niet en zeker niet in zijn geheel. Kijken hoe lang deze succesformule wordt uitgemolken. Nu is hij ook nog getrouwd met een ontzettend lamlendig personage. Top. 2 sterren.

Oh ja, dat wordt een nieuwe feature in mijn recensies. Het benoemen wanneer de 3d crap is. Bij deze, totaal overbodig. Weer eens.

Exemplarische western, waarvan veel aspecten later in allerlei westerns nog werden gebruikt. Het is behoorlijk vermakelijk, maar is ook wel een klein beetje voorbij gestreefd door westerns van Anthony Mann, Preston Sturges, John Ford of Howard Hawks. Ik blijf Stewart een goed acteur vinden, maar zijn eenzijdigheid (of ie nu in een vrolijke Capra, een spannende Hitchcock of een actierijke western zit) begint me een klein beetje tegen te staan. Datzelfde geldt voor Dietrich, hoewel ik van haar beduidend minder films zag. 4 sterren nochtans, voor deze oude western vol vaart.

Vreemde combi van komedie, sociaal commentaar op bureaucratie, drama én it's a Wonderful Life achting magisch realisme. Vond het geheel wel werken al vloog Bergman tijdens de rechtbankscène bijna de bocht uit. Heel kleine (voordeel van de twijfel) 4 sterren. Ietwat ondergewaardeerd en niet geheel terecht een vergeten Bergman, al heeft ie tientallen betere films gemaakt.

Knap gemaakt en fraaie locaties, maar een ontzettend cliche verhaal dat voor mij niet werkte. Voelde er vooral niets bij. De tijgers zijn de beste acteurs en het is knap hoe ze zijn getraind in combinatie met slimme montage natuurlijk, maar dat is het wel. De echte acteurs waren uiteenlopend van echt erg slecht, tot weinig opvallend. Had hier toch wat meer van verwacht. Had Annaud vroeger wel hoog zitten, maar eigenlijk vind ik alleen In the Name of the Rose de moeite waard. 2 sterren.

Zitten erg leuke scenes in, inderdaad. Daarvan zijn de meeste al aangehaald hier. Maar er zitten ook veel ontzettende inkakmomenten in. Zoals een aantal liedjes, of de eerste 10 minuten. Daarom vind ik hem echt net wat minder dan veel andere van ze. Heb er onlangs 8 van ze herzien, maar vond dit de meest onevenwichtige en eigenlijk meest teleurstellende. Maar het blijft redelijk vermakelijk. 3 sterren.

Top vermaak inderdaad. Tempo had zelfs nog wel hoger mogen liggen, zodat er meer onzin in had gekund, maar de film was eigenlijk precies wat ik ervan verwachtte (en dat was best wat). 4 sterren.

Sterker, heb (de geweldige) Hitch zelf nog nooit zo'n goede film zien maken. Dit is echt een heel groots meesterwerk. Elk shot, is fantastisch. Elke dialoog scherp. Sterke acteerprestaties, in een briljant script. Een van de meest creepy films en dat zonder veel poeha van bovennatuurlijke zaken. Een van de meest geweldige filmervaringen die ik het afgelopen jaar had.

Goede film, die voor 80% leunt op het uitstekende script en voor de andere 20% op de geslaagde acteerprestaties. Zoals vaker met Hitch is het geheel zeker niet eng, maar wel spannend. De spanning zit hem vooral in dat je wil weten hoe het afloopt. Je kan niet stoppen met kijken, voordat je weet hoe het eindigt. Dat is wat voor mij Hitchcock de absolute meester van suspense maakt. 4 sterren voor wederom een geweldige Hitchcock.

De vroege Bonds blijven toch wel erg vermakelijk. Ook deze film heeft diverse scenes die erg de moeite waard zijn. Toch vind ik dit minder dan alle voorgangers. Met name omdat je duidelijk ziet dat het een boekverfilming is. De aaneenschakeling van scenes lijkt niet altijd te kloppen en komt af en toe wat vreemd over. Op het ene moment zit James Bond met een mooie dame in het hotel, op het andere moment staat ie opeens oog in oog met Blofeld. Ook lijkt niet alles even logisch. Het is eigen aan James Bond dat hij narrow escapes heeft, maar hier is die logica zelfs binnen het James Bond universum niet helemaal juist, zo lijkt het. Hij staat keer op keer in oog met Blofeld en probeert hem keer op keer met elke kans die hij heeft voor zijn bakkes te schieten, terwijl uberbad guy Blofeld niet veel meer doet dan hem vast zetten in een cel (die op het laatst ook nog een luik heeft, die ze even over het hoofd hebben gezien). Tsja, zo wordt het hem wel erg makkelijk gemaakt natuurlijk. Als hij ontkomt, moet dat zijn vanuit zijn sterkte, niet vanuit de zwakte van de tegenstander. Vond ik nu voor het eerst echt storend. Toch 3,5 sterren, want ik ben best in staat ten genieten van de goede momenten.

Mooie sympathieke film, die af en toe wat kort door de bocht gaat. Dat het hoofdpersonage eigenlijk 'Che' is, is bijzaak. 4 sterren, weer een goede Zuid-Amerikaanse film, moet nodig meer films gaan zien uit dit continent.

Vond het wel weer redelijk vermakelijk. Het eerste halfuur is even doorkomen en het first person standpunt slaat nergens op, maar vond de gore prima; ik denk aan de scene met de shock apparatuur in het ziekenhuis, de originele zelfmoord van de amishe man of de scene met het zuur. Verder is het niet echt een toevoeging, omdat het verhaal niet verder gaat, maar opeens juist terug. Beetje standaard zombiefilm, maar als Romero hier al niet op mag voortborduren, wie dan wel?

ik betwijfel of er ooit een betere actiefilm is gemaakt. elke scene is zo effectief, zelden eerder gezien. elke keer als ie op televisie kijk ik hem weer en als ie een keer een paar maanden niet op TV is (gebeurt gelukkig niet zo vaak), mik ik die dvd er weer in. heb geen een andere film waarbij ik dat heb. ik verhoog naar 5 sterren.

Actiefilm die een dubieuze achtergrond gebruikt om veel kogels te verantwoorden? of Eerste (en enige) volwassen film van Woo?

Lang getwijfeld, maar neig naar het laatste. De actiescenes zijn redelijk spectaculair. Haalt het bij vlagen bij zijn beste werk (the Killer, Hard Boiled). Nog steeds jammer dat het in Amerika een beetje belachelijk werd wat hij deed (m.u.v. Face Off). Want Woo laat weer ontzettend veel potentieel zien.

De dramatische scenes zijn eigenlijk helemaal zo slecht nog niet. Een beetje vreemd af en toe, maar werkt veel beter dan in eigenlijk al zijn andere films.

Verder zitten er nog een aantal heel mooie shots in. Bijvoorbeeld van die Frankie die aan de drugs in de steegjes van de stad te vinden is. Misschien wel de meest opmerkelijke film van Woo. 4 sterren

Lijkt heel erg op American Graffiti, maar deze film wint het wel op alle fronten. Geestiger, betere acteurs, stemmige muziek, geweldige dialogen en veel erg sterke scenes. Ook het coming of age verhaal dat natuurlijk centraal staat vond ik veel beter uitgewerkt en kon ik meer mee. Verder vooral ook een film over vriendschap. Heel erg van genoten. Echt een aanrader! 4,5 sterren.

geweldige actiefilm. de invloeden voor top films als heat (de politieman die zich uiteindelijk nog het meest verbonden voelt met de 'misdadiger').
desperado (de manier hoe de actiescenes in beeld worden gebracht) en natuurlijk leon.

Wat ik ook uiteindelijk een pluspunt vond; was dat de hitman en zijn vriend (die andere hitman) om het leven komen. en dat die politieman werd opgepakt (namen van karakters weet ik zo even niet). de reden dat ik dit een pluspunt vond was, omdat ze dus niet ongeschonden uit de strijd kwamen. Nu waren de onwaarschijnlijke ontsnappingen en actiescenes nog functioneel.

Het beste wat ik tot nu toe uit azie (en dat is bedroevend weinig) heb gezien.

Von Trier wil gewoon eens een komedie maken zo kondigt hij zelf aan. Een film zonder pretentie, maar gewoon een film om te lachen. Het is juist dit in het genre dat ik zo waardeer precies om de reden die er staat. Het is me dan ook een raadsel waarom hij dan toch zijn film weer vol met experimentele (en eigenlijk gewoon nogal vermoeiende) dingen moet stoppen. De lookeys, het zelfbewuste gewauwel, het geëxperimenteer met geluid en een nieuwe beeldtechniek (Automavision). Waarom zou je dat doen als je gewoon een komedie wil maken?

Over zijn intenties ben ik wat in dubio. Is hij zo’n ijdeltuit dat hij zelfs bij zo'n komedie niet gewoon normaal kan doen? Of is het toch niet helemaal oninteressant om ook bij zo’n film te zien wat zijn experimentele aard oplevert?

Direktøren for Det Hele is verder aardig vermaak. Het uitgangspunt is best oké en er zitten echt geslaagde grappen in. Kantoorhumor kan best geestig zijn. Jens Albinus als mislukte acteur met zijn uitgestreken kop die zich door IT jargon moet bluffen is leuk genoeg, maar het concept en de grappen zijn niet helemaal krachtig genoeg voor de volle 100 minuten. Het is net te veel een herhaling van zetten. Toch heb ik een paar keer hardop gelachen.

Ik ben best een Von Trier fan, juist ook door zijn innovatieve kant, maar pfff wat is ie af en toe vermoeiend. 3 sterren.

Dirty Harry stond in mijn geheugen als een iets betere, maar nog steeds weinig genuanceerde voorloper van Death Wish of de stoere mannen variant van the French Connection uit hetzelfde jaar. En stoer is de film en weinig genuanceerd misschien ook, maar het zet hier de film juist kracht bij. Het scenario is eenvoudig, maar zeer effectief en bleek op veel vlakken exemplarisch voor tal van (politie)films en series die later zouden volgen. Het thema uit Taxi Driver van een stad aan de rand van de helpoorten, met alleen maar tuig en zwaar dubieuze types, in tunnels, steegjes en donkere hoeken, was in Taxi Driver een belangrijker thema en wat intelligenter uitgewerkt, maar het zit hier ook gewoon al in. Het zogenaamde inventieve plot van Die Hard With a Vengeance (ooit geschreven voor Lethal Weapon 3) is gewoon al een herkauwing van die lange scènes in het midden die ongeveer een kleine 20 minuten duren (waar Eastwood van telefooncel, naar telefooncel gaat).

Deze film is de bekende achtbaan. Sorry voor het cliche, maar als een film elke 5/10 minuten met de volgende geweldige/gewelddadige scene of stoere/geestige oneliner komt, kan ik er niet om heen. Op een paar momenten is de film zelfs zeer beklemmend en angstaanjagend, denk maar aan die scene in het footbalstadion. Eastwood is cool as ever. Hoewel er wat korte zinsneden zijn gekwelde verleden duidelijk moeten maken, blijft zijn karakter mysterieus en ongrijpbaar.

Geweldige film, die 4 dikke sterren zeker verdient.

Beste sci-fi film van de laatste 10 jaar wat mij betreft.

Eens met Ramon hierboven. Het is allemaal niet echt boeiend genoeg. Het is te degelijk en te voorspelbaar voor een echt goede film. Curtiz kan veel en veel beter. Sterker dit is de minste film die ik tot nu toe van hem zie (10 pas). 2,5 sterren.

Erg stoere western. Duidelijk idd. dat mannen als Tarantino en Rodriquez hier vaak naar hebben gekeken. Eigenlijk vind ik deze helemaal niet zo veel minder dan de eerste 2 van Leone. Die zijn misschien net iets beter geregisseerd, maar ze ontlopen elkaar niet veel. Veel sterke en harde scène in deze rauwe western en Nero is erg goed als Django. 4 sterren verdient ie zeker. Nu op zoek naar ander werk van Corbucci.

Lekker geschift filmpje. Vond de stijlvondsten en humor wel aardig, maar in combinatie met de gewelddadige actiescènes wordt het erg vermakelijk. Acteerwerk was niet best trouwens. Als dit een Nederlandse film was geweest, had iedereen daar over gevallen (maar door de taalbarrière, valt het hier minder op). Tchéky Karyo is de uitzondering (geweldige rol), Cassel ging nog wel, maar voor de rest was het echt erbarmelijk.

Een detail, want heb me er nogmaals prima mee vermaakt. Lekkere mafkees die Kounen. 3,5 sterren.