The Desperate Hours (1955)

Eén van mijn favoriete films met Bogart en ook één van mijn favoriete actiefilms. Een film die duidelijk model staat voor vele latere films binnen het actiegenre, het verhaal moet in de jaren '50 ook wel redelijk origineel geweest zijn aangezien ik nog geen films tegengekomen ben die ook de hele speelduur een gijzeling laat zien. Al zijn er na deze film natuurlijk nog genoeg dergelijke films uitgekomen (Hostage en A Perfect World zijn zo'n voorbeelden), maar die films kunnen niet op tegen deze actieklassieker. Humphrey Bogart zet hier net als in Dark Passage en High Sierra opnieuw de rol van badguy neer en doet dat zeer goed, hetzelfde kan gezegd worden over de goed gecaste bijrollen. Het viel me trouwens op dat je in de film al kunt zien dat Bogart nogal met zijn gezondheid sukkelde, wat overigens niet vreemd is aangezien hij nog geen twee jaar later stierf.. Verder valt er gewoon niets op deze film aan te merken, het verhaal keek goed weg en kwam minder gedateerd over dan sommige andere jaren '50 klassiekers en er was genoeg spanning te vinden.. 4.0 sterren

Goede thriller , met een goede rol van Bogart, het begin met de humor in het gezin valt wat mij betreft wat uit de toon , zodra de gijzeling echter begint komt de film goed op gang . In de omschrijving staat ook film noir maar die classificatie vind ik minder passen bij deze film .

Knap gefilmde en spannende home invasion, waarbij drie ontsnapte gevangenen een modaal gezinnetje gijzelen in hun huis. Op de tijdslijn een heel late film-noir, die maar liefst in VistaVision gefilmd werd, een vroegere benaming voor widescreen. En dit is zeker een welkome extra, want de film gebruikt voor die tijd vaak vernieuwende camerastandpunten. Het script is erg speels waardoor er voortdurend iets gebeurt om de actie erin te houden. Voor Humphrey Bogart was dit zijn voorlaatste filmrol en het is ook hij die het meeste indruk maakt als een harteloze schurk en "cop killer". Een minpunt zijn zoals vaker voor films uit die tijd, de vrouwelijke rollen. In die tijd altijd modellen van gehoorzaamheid en onderdanigheid... Irritant gewoon. Telkens als vader Hilliard terug in huis komt, haasten de vrouwtjes zich naar het balkon om de stand van zaken op te meten ... Maar verder absoluut een ijzersterke thriller waarbij ik meer dan eens gehapt werd door de spannende situaties. Leuk om te zien dat hij ook op MM zo hoog aangeprezen staat.