Die Brücke (1959)

Vrij aardige film over een groep jongens die, tijdens de laatste stuiptrekkingen van het Derde Rijk, de orders krijgt om een brug te verdedigen. Dat deze brug volstrekt onbelangrijk is en dat deze opdracht vooral bedoeld is om de jongens veilig het laatste deel van de oorlog door te laten komen, is niet bij de jongens bekend en dat blijft zo als hun directe leidinggevende sneuvelt. Vol jeugdige overmoed en geforceerde heldhaftigheid gaan ze de compleet onnodige strijd aan. De tweede helft maakt wel redelijk indruk, maar echt een topfilm vond ik het niet. Daar was de eerste helft wat te weinig interessant voor, en lag de moraal er wat te dik op. Dan was bijvoorbeeld All Quiet on the Western Front (andere oorlog, dezelfde thematiek en boodschap) toch een slagje beter. Maar zeker interessant om eens gezien te hebben.

Oké. Goed ontvangen maar nog altijd redelijk obscure oorlogsfilm waarin een aantal kinderen de hoofdrol spelen. Dit alleen zorgt al voor extra sentiment, maar zoals wel vaker bij oudere films ligt het sentiment er iets te veel bovenop. Dit laatste blijft door de hele film toch wel een serieus probleem. Anderzijds is een bekend probleem dat de introductie van de personages niet echt weet te boeien. De oorlog blijft er tijdens de eerste helft van de film ook een beetje buiten. Je weet dat het zich afspeelt en af en toe zie je iets zoals een tank door de straten rijden, verder bouwt de film eerst de vriendschap op tussen de heren, maar deze is gewoon weinig interessant. Het helpt dan ook niet echt mee dat de jongens niet de beste acteurs zijn, en weinig van de rollen weten echt goed te boeien. Erg meeleven doe je dan ook niet, maar echt vervelend is het niet. Het is gewoon zo dat de jongens de aandacht van de kijker niet echt vast kunnen houden, en dat blijft een blijvend probleem door de film heen. Zodra de oorlog zelf dan zijn intrede gaat doen wordt de film indrukwekkend. Zeker voor een oudere film ziet het er allemaal goed uit. De ontploffingen zijn voelbaar en de setting is sterk gekozen. Het is ook even spannend en weet altijd te boeien. Dat maakt de film met zijn taaie begin weer een beetje goed en brengt het als geheel naar een voldoende. De verlichting en sfeerzetting is soms ook zeker geslaagd, jammer dat de film verder de aandacht niet altijd kan vasthouden. Het duurt iets te lang en volgt iets te bekende paden. Of het voor die tijd al eerder gedaan was weet ik niet, maar het lijkt me van wel gezien er op dat moment ook al voor ruim 60 jaar cinema werd gemaakt.

Eén van Hans Teeuwen’s beste foute grappen is dat als het over de oorlog gaat de mensen het altijd over de joden hebben, maar dat die Duisters ook geen lieverdjes waren. Het duurde tot 1959 voordat er een in Duitsland geproduceerde film verscheen die zich afspeelde aan de Duitse kant van de Tweede Wereldoorlog en de mensen aan die kant van het front een gezicht en een karakter gaf. ‘Die Brücke’ van de Oostenrijkse regisseur Bernhard Wicki slaagt er uitstekend in om de totale absurditeit van oorlog te laten zien. Een groep van zeven scholieren raakt onbedoeld verzeild in gevechtssituaties bij het bewaken van een strategisch totaal onbelangrijke brug. Snel wordt voor hen duidelijk dat het naïeve ideaal van vechten voor het vaderland leidt tot zinloos geweld en zelfs de dood. In één van de hoofdrollen kun je de destijds zeventienjarige Fritz Wepper herkennen, die later furore maakte als Harry “hol mal schon den Wagen” Klein in Derrick.