Opinions

Nogal hippie-idealistische film, die tracht de onzin van intolerantie en een aantal langlopende internationale conflicten weer te geven.

Dankzij originele, verfrissende settings en een aantal goede scènes stijgt het boven de middelmaat uit.

Erg sfeervolle biopic met een sterke cast en leuke muziek; Joaquin Phoenix lijkt behoorlijk veel op Cash en als hij zelf zingt en speelt vind ik het helemaal goed gedaan. Met de rol van Witherspoon is ook niks mis.

Grootste minpunt van de film is dat het nergens iets nieuws biedt. Het volgt de carrière van Cash in zo'n standaard-biopic manier: flashbacks, een jeugdtrauma, drank- en drugsproblemen etc. Als je niks met Cash hebt lijkt me de film, alhoewel hij solide gemaakt is, dan ook niet zo bijster bijzonder.

Al met al 3,5*

En altijd leuk om T1000 weer eens te zien natuurlijk

Zeer mooie animatie met een groot oog voor detail en een aantal leuke grappen zoals altijd.

Verhaal was inderdaad vrij simpel natuurlijk maar dat heeft ook zijn charmes.

3,5*

Het blijft voor Nederland wel héél moeilijk om van de Alles Is Liefde / Nijenhuis standaarden voor romcoms af te wijken, maar goed, dit is waarschijnlijk wel een van de betere varianten.

Leuk om Romeyn eens in een wat meer expressieve rol te zien dan chagrijnige zeikerd, het gaat hem prima af.

Ze kijkt in deze film zelfs een stukje van Bride Flight. Knipoog tussendoor.

Eerste uur is een ietwat vermoeiend Gen Z verhaal over grote kansen en daarbij horende prestatiedruk, met een overdreven dramatisch verloop. Als je daar al voor kiest, maak het dan in ieder geval iets korter... Het tweede gedeelte, met een erg prettig acterende Taylor Russell, bevalt een stuk beter en de regisseur slaagt er ook nog in om het geheel een soort coherent einde te geven.

Deed me qua stilering (lichtgebruik, sfeer, muziek) ook denken aan films als Moonlight en Queen & Slim. Is dat langzamerhand geen bepaalde stijl aan het worden?

Een jaar of vijftien geleden heb ik een hele rits Laurel & Hardy films op 'de Belg' bekeken en dat vond ik heel genietbaar. Sterker nog, het bewoog me er toe om meer films uit die tijd te gaan zien. Way Out West heb ik toen op een of andere manier gemist en nu pas een kans gegeven. Helaas doet het me nu niet erg veel. Ik doe altijd mijn best om klassieke films in hun tijd te plaatsen, maar deze vond ik toch iets te rommelig en flauw.

Opvallend grootse productie. Je mist wel wat specifieke historische context aan het begin van de film, ook al wordt gaandeweg een en ander duidelijk.

Ondanks de indrukwekkende decors en de vele explosies ligt de nadruk eigenlijk veeleer op oorlogsbespiegelingen, met name van het personage van de immer recalcitrante Belmondo.

In dat opzicht best een originele en volwassen film, hoewel het af en toe wat langdradig wordt vanwege het ontbreken van een strakke verhaallijn.

Dat deze film de oorsprong van een WOII generatie aantoont voelt wel wat vergezocht, ook al heeft Haneke het zelf bevestigd.

Ik zag het juist meer als een moderne kijk op de tijd en mores van het über-folkloristische (Noord-) Duitsland uit de literaire romans van bijvoorbeeld Mann en Storm. Gelardeerd met de stokpaardjes van de regisseur.

En in die zin uiterst geslaagd.

Toch wel aangrijpende documentaire over anti-LGBT-geweld in het semi-wetteloze Tsjetsjenië, in feite een veredelde provincie van Rusland. De staat ontkent alles en lijkt het gedrag (op zijn minst) te tolereren. De betrokken NGO - die alles financieel en PR-matig wel op orde lijkt te hebben - doet dapper werk door slachtoffers in veiligheid te brengen.

Wat goed naar voren komt is het leven van de vluchtelingen; na de initiële opluchting blijken ze in een cyclus van angst, onvrijheid en verveling terecht te komen.

Overigens een bekaaid gemiddelde hier, in vergelijking met de voorgaande commentaren en het cijfer op IMDB. Van de lage stemmers geen commentaar?

De uitwerking is niet altijd even fantastisch, maar het originele concept en die kille, afstandelijke jaren ‘70 filmstijl zijn toch wel erg fascinerend. Een remake is in dit geval inderdaad geen slecht idee (heb de serie nog niet gezien) hoewel je dan wel die seventies sfeer gaat missen.

Naast Jurassic Park moest ik ook wel aan The Truman Show denken trouwens. Sowieso blijft het onderwerp an sich erg actueel natuurlijk.

Prachtige rol van Bette Davis in een goed gemaakte film. De thrillerelementen waren soms wel wat cliché en het laatste half uur wordt het een beetje langdradig.

Deze was mij boven verwachting goed bevallen, nadat ik hem 32 jaar links heb laten liggen. Ik dacht dat ze tegenwoordig wel zo’n beetje de gouden blauwdruk voor biografiefilms hebben gevonden, maar dit was toch ook al heel goed.

Bassett is zeker goed als Tina, maar Fishburne steelt de show.

Ah ja, ik dacht even dat het Jane Birkin was.

Verder is het leuk om deze typische 60s-film met bijbehorende cast, sfeer en muziek te zien, maar het verhaal en hele gebeuren wordt na een tijdje wel een beetje vermoeiend. Lijkt snel opgenomen met nodige improvisatie.

Beetje moeilijk te beoordelen, maar geef hem toch het voordeel van de twijfel. Het hele basisidee van een moderne screwball comedy werkt namelijk maar ten dele, maar je krijgt er wel een aanzienlijk aantal goede en leuke scènes voor terug.

Moest trouwens hier en daar aan Mel Brooks denken. Nu zie ik dat een aantal van deze acteurs (o.a. John Hillerman van Magnum PI) ook voor hem hebben gewerkt, al kan ik verder geen andere link met Brooks vinden. Ook de Zucker broertjes hebben volgens mij goed naar deze film gekeken. Er zit zelfs een “Roger” grap in.

Er is al veel negatiefs gezegd over de Duitsers die Engels spreken, wat ik onderschrijf, maar het gekste is nog wel dat de deelnemers aan de geallieerde missie onder meer worden uitgekozen op het feit dat ze goed Duits spreken. Terwijl uiteindelijk juist iedereen Engels praat dus. Heel verwarrend en raar haha.

Verder een typisch jaren ‘60 product op het snijvlak van oorlog, actie en spionage. Naast het taalgebruik zijn er nog voldoende andere ongeloofwaardigheden, maar het is ook wel weer mooi en vlot gemaakt, in de Bond traditie zoals men hier al opmerkte. En Burton steelt de show. Clint vind ik toch te droog voor dit soort films, dat had ik ook al bij Kelly’s Heroes die ik gisteren zag. Zie hem toch veel liever in westerns.

Helaas immer relevante schets van een steeds autoritairder en populistischer wordende maatschappij, waarin constant vijandbeelden worden opgeroepen en kritische stemmen worden zwartgemaakt die zogenaamd niet patriottisch zijn. Zie ook vergelijkbare taferelen in bijvoorbeeld Rusland of Turkije.

Opvallend is de demagogische manier van opereren in de Indiase media. Dat geldt natuurlijk voor de FOX-achtige, hysterische ophitsers aan de rechterkant van het spectrum. Maar evengoed ook wel voor NDTV zelf.

De lekker dik aangezette premisse is vrij hilarisch, waarbij het zwaartepunt aan het begin van de film ligt. De daaropvolgende plotontwikkeling haalt het nog niet bij de kwaliteit van de latere Ealing films.

Vond dit altijd al één van de meest akelige 'downfalls' in de entertainment wereld, die toch al bol staat van dat soort verhalen uiteraard. Pijnlijk ook weer die entourage van mensen die parasiteren op de eenzame persoon met talent.

De documentarie an sich is niet altijd even sterk, jammer dat er zo weinig commentaar is van Brown, Clive Davis en - in het tweede gedeelte - haar moeder. En de climactische wijze waarop het misbruikverhaal wordt gepresenteerd vond ik niet heel chique.

Beetje flauwe film met een aantal leuke momenten. Het typetje (want meer was het niet) dat Rosanna Arquette neerzet vond ik erg irritant trouwens.

Op zich kent het scenario prima uitgangspunten, maar McQueen verwaarloost de uitwerking een beetje en het lijkt alsof hij meer oog heeft voor mooie shots en de verwerking van maatschappelijke thema’s. Had een stuk strakker en uitgebalanceerder gekund.

Kijkt erg fijn weg en deed mij vooral denken aan de verfilming van een literair kort verhaal. Dat is dan een roman blijkbaar, soit. Hier en daar zitten er zeker wat ongeloofwaardige stukken in, maar die blijven functioneel voor het geheel vind ik.

Opvallend onderhoudend voor een film met zoveel ongeloofwaardigheid en overdadige shock effecten. Maar echt goed wil het niet worden.

Best een leuk idee, die wilde en kleurrijke ADHD stijl, maar de uitvoering is matig. Had ook vooral het gevoel naar een film uit begin jaren ‘00 te kijken met die kleurfilters en bepaalde kledingattributen, de sfeer van de jaren ‘70 kwam nauwelijks over. En de wat schmierende acteerstijl van de twee hoofdrolspelers past op zich wel binnen het idee, maar is het uiteindelijk ook net niet.

Op zich prima gemaakt en Buckley is erg geloofwaardig in haar hoofdrol. Het probleem is alleen dat je dit soort verhalen al tientallen malen eerder voorbij hebt zien komen en het daarbinnen ook niet echt bovengemiddeld is.

Glasgow als stedelijke context lijkt inmiddels vrijwel synoniem te staan met sociale drama’s.

Vrij krankzinnig verhaal van een meisje dat bekend model wordt, terecht komt in Duitsland's bekendste hippiecommune eind jaren '60, vervolgens verhoudingen krijgt met o.a. Mick Jagger én Keith Richards en uiteindelijk op wereldreis gaat met de koning van de Reeperbahn. En dat is dan waar gebeurd

Veel meer dan het uitbeelden van deze gebeurtenissen heeft de film niet om het lijf. Degelijk gemaakt en leuk om even gezien te hebben.

Best aparte, kleinschalige, en literaire film. Wist op voorhand niet dat dit gebaseerd is op een roman, maar daar kan ik mij van alles bij voorstellen.

Waar de film enerzijds rustig voort gaat, worden aan de andere kant de zaken er wat dik bovenop gelegd. Persoonlijk vond ik die combinatie prima werken, maar daar moet je wel een beetje open voor staan.

Daarnaast blinkt de gehele cast uit, waarbij de jonge Oxenbould misschien wel de meeste indruk maakt.

Inderdaad, iemand die waarschuwt voor spoilers!

Erg fijne film. Laughton is simpelweg geweldig en Dietrich geeft een aparte sfeer aan het geheel. Gecombineerd met de fantastische one-liners en dialogen van Wilder dus zeer geslaagd.

Sfeervol stukje Vlaamse folklore, compleet met plattelandsromantiek, lomp gedrag en zware accenten. De nadruk ligt niet op het verhaal, want dat gaat in feite nergens heen.

In dat opzicht komt de vrij grote rol voor het boek De Leeuw van Vlaanderen en het bijbehorende stukje larping avant la lettre ook een beetje uit het niks.

Vond hem na de voorstelling enigszins tegenvallen, maar een dag later ben ik behoorlijk bijgetrokken. Toch een overweldigende film die blijft hangen.

Niet zozeer qua inhoud, want die is - waarschijnlijk bewust - oppervlakkig. Wel vanwege de prachtig gefilmde scenes, veel uitbundige locaties, Di Caprio en McConaughey die zich kunnen uitleven...en Margot Robbie vind ik geen verkeerde actrice, ondanks dat ze natuurlijk niet alleen daarom is gecast.

Niet veel nieuws onder de horizon, zeker ook niet voor Scorsese, maar wel een bovengemiddelde prent.

Redelijk solide film, maar zit wel veel te vast in het geijkte Hollywood sjabloon. Vlot geschoten en prettig te volgen, met een professionele Mirren. Maar ook met overdadige muziek, wat vlakke uitvoering en obligate toeristenplaatjes. En men kan tegen het einde natuurlijk ook niet van het sentiment afblijven. Wel wat overgewaardeerd dus wat mij betreft.

Nogal conventionele en rechtlijnige film, maar verder niet onaardig.
Het tunnel graven is waargebeurd, maar blijft moeilijk te geloven als je dit ziet. Wellicht is e.e.a. wat gesimplificeerd voor de film.
Het tweede deel van de film geeft het geheel wat meer afwisseling, ook al is het wat vreemd dat het gevangenenkamp vanaf dan eigenlijk helemaal wordt losgelaten in het verhaal.

De dubbing van de hoofdpersonen is overigens niet al te best.