Opinions

Leuk gemaakt en best mooi gefilmd, maar verhalend is het wel wat karig.

Verbluffend mooie, gedetailleerde animatie. Komt zeer ambachtelijk over, misschien een beetje ouderwets op een prettige manier.

Inhoudelijk bleef het voor mij interessant, de typische Japanse karakters, de maatschappelijke en historische context. Vanaf de scènes in het hotel verliest de film wel wat vaart. Bovendien verschuift de focus daarbij toch wat onverwacht richting de liefdesrelatie, maar dat is overkomelijk.

Eigenlijk een typische film van zijn tijd - anarchistisch en ironisch, zelfs met een hippie - maar dan in een WO II setting. Het scenario bevat een origineel en grappig gegeven en is goed uitgewerkt. Hoewel je je wel kunt af afvragen wat ze met dat geroofde goud willen gaan doen, maar goed.
Over de cast heb ik gemengde gevoelens. Savalas is erg goed, maar Clint lijkt wel in de verkeerde film te spelen en Rickles, O’Connor en soms ook Sutherland maken het iets te kluchtig af en toe.

Leuk geprobeerd en kent wat aardige momenten. Maar is als geheel toch productioneel onder de maat, vooral visueel.

Typische horror op Aziatische leest geschoeid, zoals ik het ken van de extreme Japanse school.

Een moderne maatschappelijke context - dit keer met internetvoyeurisme, globalisering en de gevolgen van individualisering (eenzaamheid) - vormt zoals wel vaker de achtergrond voor de ene na de andere slachtpartij of gemene gewelddadigheid.

Ik kan er zelf vrij slecht tegen, maar ik moet zeggen dat het prima gefilmd was.

Na Babylon en Oppenheimer opnieuw een langer dan drie uur durende film van een topregisseur, dat lijkt een trend dit jaar. Ook Scorsese brengt een fenomenale productie. Wat dat betreft erg fijn dat men ruim een uur veel sfeer schept, waardoor je helemaal in de tijdsgeest en de lokale gemeenschap terecht komt. DiCaprio en vooral De Niro doen het prima als hoofdpersonen, Gladstone is minder maar dat ligt ook aan haar rol die volgens mij niet optimaal is gebruikt.

Het verhaal is op meerdere vlakken interessant. Natuurlijk is het een sprekend voorbeeld van Amerikaanse racisme, zelfs ten aanzien van een volk dat rijk is op eigen land. Daarnaast ook een herinnering aan wat er staat te gebeuren voor maatschappij en bestuur als er 'zwart goud' in de grond wordt ontdekt. Scorsese weet deze elementen mooi te combineren met zijn eigen stokpaardjes.

Ergens in de tweede helft vlakt de film helaas wel wat af en dat wijt ik toch aan de speelduur. Het laatste uur had met gemak gehalveerd kunnen worden.

Een aantal mooie en mooi gefilmde scènes en hier en daar uitstekend acteerwerk.

Maar er schort wel het een en ander in de loop van de film. Een zijplot dat weinig te maken heeft met de rest van het verhaal, de nadruk die wordt gelegd op niet zo heel belangrijke zaken...vreemd.

Volgens mij dacht ik ook een maatschappelijke context en boodschap te achterhalen, maar die komt dus niet helemaal uit de verf

Ik vroeg me aan het begin een beetje af of dit echt een filmwaardig verhaal was, maar de regisseur slaagt er toch best in om de accenten goed te leggen. Ook krijgt ze hulp van een prima Maggie Gyllenhaal. Helaas begon ik mij wel vrij snel aan dat mannetje te ergeren met zijn ongeloofwaardige gedichten. Vreemde keuze.

De eerste Lanthimos voor mij. Tja, filmen kan hij wel en met deze cast gaat dat nog gemakkelijker, maar dat neemt niet weg dat de vaagheid en het absurdisme iets te veel van het goede zijn voor zo’n lange zit. Blijft voor mij te afstandelijk op deze manier.

Beantwoordt aan eigenlijk alle clichés van de grootse musicals uit die jaren, zowel positief als negatief.

Grootse pluspunt is de amusante en energieke rol van Brynner.

Prima productie over het verhaal van Jezus, het betere EO-werk zeg maar. Wel blijft het vaak wat afstandelijk, mede door het niet heel bijzondere acteerwerk. Die Hunter is ook niet enorm charismatisch.

Hele andere rol dan ik gewend ben van Ejiofor, maar hij doet dit zeker niet slecht haha.

Voor de rest een aardige Britse feelgood film, niets heel bijzonders. Edgerton is vrij saai in zijn hoofdrol.

Luchtige en heel aardige musical met prima liedjes van Cole Porter, die vreemd genoeg ook zelf even als personage optreedt aan het begin van het verhaal.

Valt mij overigens steeds meer op dat veel musicals over de productie van een musical zelf gaan, als een soort meta-verhaal. Toch best curieus.

Mooie, sfeervolle film. Trage arthouse, maar zonder saai te worden. Knappe prestatie van regisseur en cast.

Ik kreeg in eerste instantie snel associaties met Mustang, omdat die ook handelt over Turkse zusjes die worstelen met het plattelandsleven. Maar die overeenkomsten blijken uiteindelijk toch oppervlakkig.

Leuke, goed geschreven film met een origineel uitgangspunt over de belanghebbenden van een zorgstelsel. Met een beetje goede wil kun je nog best wat parallellen trekken naar het heden.

Heerlijk om naar die eloquente Jouvet te luisteren met zijn prachtige dictie. Het middenstuk van de film, dat zich richt op de eerste behandelingen van de nieuwe dokter, is wat flauw en haalt vaart uit het verhaal.

Vraag me overigens af waarom er voor de (nogal on-Franse) naam Knock is gekozen.

Denk niet dat de interview(s) die de Franse filmcriticus met Kubrick had een hele documentaire rechtvaardigen. Zeker aangezien er al zoiets bestond als "A Life In Pictures".

Niettemin leuk om Kubrick zelf veel aan het woord te horen. Het interessantste stuk zit denk ik aan het eind waarin men zijn gehele oeuvre probeert samen te vatten qua stijl en thematiek.

Heel geloofwaardige film die een vrij ongedwongen inkijkje biedt in het leven van deze gemeenschap.

Los van het culturele onderwerp is het verhaal verder vrij conventioneel, maar dat stoorde mij niet echt. Vanaf het nogal plotselinge en ietwat vergezochte auto-ongeluk werd het wel iets minder, maar gelukkig waren we toen al over de helft.

Mede gefinancierd door China en Stichting Droom & Daad. Ach ja, een aardige jeugdfilm die - niet heel verrassend - leunt op elementen van Bruce Lee en Karate Kid. Aan het spektakel van dergelijke films kan het niet tippen natuurlijk.

Alleen al door de bijzondere vorm een prijzenswaardige documentaire. Met bovendien een interessante diepere laag over wat kunst teweeg brengt.

Dat de regisseur af en toe wat manipulatief te werk gaat past in principe in het ontregelende plaatje, maar knaagt soms toch ook wel.