Opinions

Hinderlijk muziek

Ik weet niet of het aan zaal 1 Tuschinski lag maar ik vond de soundtrack nogal allesoverheersend danwel te dik aangezet. Het begon me wat te irriteren. En dat is jammer want Nathalie Portman deed het niet onverdienstelijk als Jackie Kennedy. Bij vlagen was het wellicht een tikkeltje karikaturaal maar op een gegeven moment wen je er wel aan. De diverse emoties van verdriet, woede, onzekerheid en vastberadenheid waren voldoende overtuigend.

Mooi kostuumdrama, bij vlagen traag maar wist mij toch tot op het einde te boeien.

Als je niet door het boek komt dan is deze versie van Jane Eyre een aanrader.

Een moslim, een katholiek en 2 joden liepen door de straten van Jeruzalem...

Ondanks de verschillende religies hebben ze op Yom Kippur een gemeenschappelijke vijand en moeten ze samenwerken om te overleven.

Mooie gedachte in deze tijd waar we nu in leven.

Prima horror die het vooral moet hebben van de prachtige locatie, de oude stad van Jeruzalem. Vooral als je er zelf op vakantie bent geweest kun je het je wel voorstellen hoe creepy die nachtelijke zwak verlichte steegjes wel niet zijn.

De aanloop naar de griezeligheid duurt lang maar is niet vervelend omdat je als kijker nog even netals de hoofdpersonen de toerist kunt uithangen. Klaagmuur, Damascus Gate, Via Dolorosa, Golgotha, hotel met rooftop view over de oude stad etc.

Het filmen met de Google Glass was een aardige touch en gaf je het gevoel dat je mee aan het vluchten was. Op momenten was het wel erg hobbelig en donker waardoor je niet helemaal meekrijgt wat er gebeurt en wordt het een beetje vervelend.

Mede vanwege de herkenbaarheid een solide 3*.

Matig...heel matig. Concept leek me leuk maar het speelde teveel leentjebuur bij The Skeleton Key en The Grudge.

Het was gewoon niet spannend, creepy of onderhoudend. Oninteressante characters en cast.

Hier had zoveel meer uitgehaald kunnen worden. Jammer.

Never trust a stranger...

Aangenaam frsse film met wat slapstick-achtige elementen erin.

De 'Worry Ridder' zag er prachtig uit en deed me even denken aan het Hellraiser-doosje.

Ik ben vrij bleu wat de Aziatische cinema betreft maar werd toch wel betoverd door de prachtige kostuums, malle personages, vertelstijl, humor en sfeervol kleurgebruik. Het was een aangename kijkervaring en een welkome afwisseling.

Leuk!

Stress bij het kerstshoppen.

Ik had er totaal geen verwachtingen bij maar ik heb echt genoten van deze vermakelijke feelgood kerstfilm. Arnold doet het echt leuk in comedy's.

Een leuk verhaal, met een vlot leuk verhaal en prima bijrollen zoals de buurman, postbode en zoontje. Prima film die de kerstsfeer zeker ten goede zal komen.

Een stuk minder boeiend en/of intrigerend dan Steve Jobs (2015).

Allereerst vond ik de opzet van laatsgenoemde versie boeiender dan onderhavige variant die teveel als een biopic in sneltreinvaart alle onderdelen wil belichten.

Vervolgens vond ik Ashton Kutcher ook niet overtuigend als Jobs. Dat deed Fassbender toch echt wel beter.

Toch completeren beide films elkaar wel als je een beetje een volledig beeld van Jobs en de geschiedenis wilt hebben moet je ze gewoon beide zien.

Een rauwe grauwe film die zich afspeelt in het Texaanse achterland zoals we er wel meer van hebben gezien de afgelopen tijd (oa Aint them bodies saint). Zwaar en hard leven, ploeteren to make ends meet, alcoholmisbruik, geweld, het zat er allemaal in.

Nicholas Cage was prima gecast als getormenteerde ruwe bolster blanke pit type. De jongen die Gary speelde aandoenlijk. Je gelooft hem wel. Film was af en toe wat traag. Al met al best te pruimen.

Ik moest even een joker inzetten voordat ik de film een cijfer/persoonlijke mening kon geven.

Ik heb de film inmiddels even een dag in laten dalen. Toch wel erg onder de indruk.

Naargeestig, kil en eigenlijk dieptriest.

Een portret van een getormenteerde psychiatrische patient die in 2 uur tijd toch wel heel wat tegenslagen krijgt te verduren. En dan is het "Frankly, I just don't give a damn" punt bereikt.

Het gekke is dan ook dat je eigenlijk sympathie krijgt voor het personage.

Een aanklacht tegen de maatschappij, bezuinigingen op de gezondheidszorg, protesten tegen ongelijkheid, individualisme etcetera.

Het is allemaal wel actueel. En daarom begrijp ik ook wel de kritiek dat de film eventuele Lone Wolfs op verkeerde gedachten kan brengen.

Wat daar ook van zij, ondanks de narigheid erg onder de indruk van de film en vooral van het overtuigende spel van Joaquin Phoenix.

Een boel sluikreclame.

Althans, dat is de bedoeling voor de buren van de Joneses.

Produkten worden in een redelijk welvarende suburb thuis of op de CountryClub op een venijnige slimme manier aan de (buur)man gebracht zonder dat ze het zelf door hebben. Wat is marketing toch vies.

Een geinig concept dat wel werkt. Zo werken bedrijven immers ook met hun targets en bonussen, het brengt het slechte in de mens naar boven.

Ondanks dat je het einde van de film mijlenver ziet aankomen toch een geslaagde film.

Daar ga je dan met je onvoorwaardelijke liefde.

Wat een eng kind. De film is een beetje een slowburner maar daardoor blijft de film wel boeien omdat je wilt weten wat er toch voor merkwaardigs met het joch is. Is hij psychisch niet in orde? Komt hij van een andere planeet door zijn mechanische manier van doen? Is hij bezeten door een duivelse macht?. Of ligt het toch allemaal aan de moeder of juist de vader. Die vragen maken dat de film boeit. Interessant einde ook.

Lolita-achtige toestanden met een mysterieus en af en toe ongemakkelijk broeierig sfeertje.

De setting van het motel, het white trash uiterlijk van de hoofdrolspeelster, de deprimerende aan lager wal geraakte bijna charmante Hank en de nieuwsgierige buurtjes dragen bij aan het saaie uitzichtloze lome plattelandsleven van Texas waar weinig te beleven valt. Naar het einde toe wordt het duidelijk hoe de vork in de steel zit met de aardig gevonden twist.

The American Dream via Tommy's Teleshopping

Een inkijkje in een best wel merkwaardige disfunctionele familie. Verder niet heel bijzonder en eigenlijk een beetje saai zelfs.

Niet meer en niet minder.

Amerikaanse glimmende trucks zijn per definitie indrukwekkend maar vooral als ze kwaad in de zin hebben.

Toch een verrassend spannende film die ik lang links heb laten liggen vanwege de afschuwelijke poster.

Film stelt niet teleur. Het begint meteen vrij sterk met de pesterijen van de jongens en de spanning wordt goed opgebouwd. Je weet dan al vrij snel dat het niet goed gaat aflopen. Prima kat en muis spel en goed einde.

Bewegende stoelen in de jungle.

Vermakelijke avonturenfilm die met 4DX extra genietbaar wordt. Met het origineel ben ik niet bekend dus ik ging neutraal de filmzaal in.

Het viel niet tegen, waarbij naarmate de film vorderde, de tegenstellingen tussen de personages verdwenen en plaats maakten voor samenwerking en vriendschap.

De humor en actie is prima gedoseerd. Erg moeten lachen om Jack Blacks personage en me zelfs niet geërgerd aan Kevin Hart. Die trek ik in de regel niet in films.

Vanwege mijn eerste 4DX ervaring een half puntje erbij.

Heerlijke 80s film en Jeugdsentiment.

Ik vond het vroeger een erg leuke film en nu tijdens het herkijken vind ik hem toch nog steeds erg geestig. Zitten een paar erg leuke scenes in deze comedy-spy movie.

Chatten via de pc was toen nog revolutionair, maar nu oh zo gewoon.

The Original heb ik natuurlijk als kleine Flat gezien maar het verhaal was toch behoorlijk weggezakt. Gelukkig maar want daardoor zat ik vanaf het begin direct in het verhaal.

Ik had geen enkel moment het idee dat ik niet naar echte dieren aan het kijken was. Knap gedaan.

Gelukkig is het geen kinderachtige kinderfilm geworden maar juist heel spannend en volwassen. De leuke kleine grapjes en een kort liedje tussendoor gavan de film dan weer een beetje nostalgie.

Thumbs up voor Mogli en de stem van Shere Khan/Alba. Balloo/Murray vond ik qua stem dan weer wat minder passend gecast, had wat sulliger gemogen.

Een pretpark...Dinosauriërs....Het gaat gigantisch mis....Zoekrakende kinderen....Ontluikende liefde...Actie... Spektakel.

Is daar wat mis mee? Nee hoor, ondanks de voorspelbaarheid is het prima popcornvermaak. Niet meer en niet minder. Dat was Jurassic Park de eerste ook.

Taai popcornspektakel.

Niet om doorheen te komen. Fantasieloos vervolg met weer heel veel van hetzelfde -> te weten

Happende dinosauriers, een boel wegrenmomenten, een paar slechterikken, een oninteressante romance en een vervelend kind. Check.

De houdbaarheidsdatum van het dinosaurustijdperk is allang verlopen. Klaar nu. Stoppen met deze franchise.

Een ronkom die prima te pruimen was.

Sandler en Anniston hadden een perfecte chemie en ik heb me eigenlijk prima vermaakt.

Natuurlijk is het flauw, natuurlijk is het voorspelbaar, natuurlijk zitten er minder geslaagde bijrollen in maar dat maakt de film niet minder geslaagd.

Geinig hoor.