Opinions

Eerder komisch dan eng.

Typisch 80's horror comedy die je gewoon eens en keer gezien moet hebben.

Grace Jones is zónder vampier make-up al angstaanjagend, maar mét is het eigenlijk eerder grappig dan eng. Het sleazy-sfeertje in de club was wat tam maar past wel in het 80's horror-comedy genre. De rol van Grace is overigens zeer beperkt waardor de aandacht teveel naar de studenten ging. De witte albino vampieren vond ik overigens zeer geslaagd en die hadden wel wat meer zendtijd mogen krijgen.

Best een aardig kort filmpje in het possessed genre!

Inclusief stigmata, speaking in tongues, bewegende bedden en duivels bedrog.

De film is niet eng maar er zit voldoende spanning in met name naar het einde toe.

The devil is amongst us

Sektes zijn best interessant. Hoe kan het toch dat er mensen zijn die blind achter een charismatische leider aanlopen?

Dat uitgangspunt is leuk maar komt in The Veil wat minder geslaagd uit de verf.

Ik bleef met mijn gedachten teveel hangen in de dingen die niet klopten (die hieronder al zijn benoemd) waardoor ik niet lekker geconcentreerd in de film zat.

Het laatste kwartier was ook echt een gevalletje ongeduldig naar de klok kijken met de hoop dat de film snel afgelopen zou zijn.

Dus nee, niet voldoende en niet aan te raden.

Pretentieuze witte wijndrinkende kunstmensen met gekke brillen op de hak nemen.

Een beetje satire wat uiteindelijk in een horrorverhaal eindigt. Best een leuk uitgangspunt maar ergens pakte de film me toch niet. Het duurt allemaal wat lang voor er iets van betekenis gebeurt waardoor de film te lang sleept. Veel personages voegden ook eigenlijk niet zo veel toe aan het verhaal, of werd niet uitgewerkt. Wel grappig hoe kunst werkt. Het feit dat er een lijk ligt en mensen denken dat het, omdat het in de tentoonstellingsruimte staat, onderdeel is van het kunstwerk of installatie, dat is natuurlijk enorm geestig.

Best aardig.

Leuk uitgangspunt om met een slimme marketingtruc een paar mensen succes te laten hebben en uiteindelijk voelt dat dan toch niet goed zodat er min of meer ellende van komt.

Vlot verhaal, redelijk geacteerd en met een goed gekozen ontknoping.

Het GTST-gehalte waar ik bij NL films altijd zo'n bloedhekel aan heb was gelukkig minimaal door de aanwezigheid van gevestigde acteurs.

Enige minpunt was Chantal Jansen. Met een wel erg geoefend nep Amsterdams accent was het pijnlijk om aan te horen. Jammer.

In het Ouija-bord genre is dit toch best wel een aardige.

Ik weet niet wat het is met Spaanse horrors maar het geeft toch altijd wel nét dat extra stukje griezeligheid. Zal wel door de taal komen en de algehele donkere sfeer werkt ook wel goed mee.

De engste film ooit? Da's duidelijk flauwekul maar het is al met al wel een vermakelijk film geworden. Prima jonge cast ook en heb me niet eens geëregerd aan de kinderen in de film. Dus dat is ook wel weer een pluspunt.

Naïef meisje in de city.

De one-take opzet is speciaal te noemen en in het begin ga je er ook extra opletten maar al snel word e in de nachtelijke avonturen meegezogen.

De hoodrolspelers spelen heel naturel en je kunt natuurlijk je vraagtekens zetten bij de ongelofelijke naïviteit van Victoria om al dartelend met de 4 jongens midden in de nacht op te trekken, maar goed, dat terzijde. Het einde vind ik wel goed gekoezen. Voor nu een 3,5, mogelijk bij herziening hoger.

Absoluut een van mijn favorieten. Het verhaal is prima te volgen van begin tot eind.

Bij de recente Bondfilms overheersen, hoe mooi ook gemaakt, de spectaculaire actiescènes en ben ik al na 20 minuten allang de hoofdlijn van het verhaal kwijt.

A View to a Kill heeft een spectaculaire start met de Eiffeltoren en is doordrenkt met leuke ondeugende grapjes van Bond. Moore is mijn favoriete Bond, Walken is prima als slicke badguy en Grace Jones als badgirl number 2 was ook een genot om naar te kijken.

Een Bondfilm zoals een Bondfilm moet zijn!

Zwak, slap en saai.

In het begin denk je nog dat dit wel wat kan worden maar al heel snel verslapte mijn aandacht door het onozel zwanger gillend wicht die nergens wist te overtuigen maar des te meer irriteerde.

Wat een aanfluiting.

Het concept was best in orde maar het verhaal leek maar niet van de grond te komen. Dat gewiebel met die camera was al vanaf het begin ronduit storend maar je verwacht daar voor de spanning nog wel wat meerwaarde van. Maar dat bleek dus niet het geval.

Geen aanrader.

Godverdomme wat een kutkeeper!

Tragikomische documentaire over een provincie club met iets te grote idealen.

Wat daar ook van zij, het is een interessant inkijkje hoe het er aan toe gaat bij het bestuur en in de kleedkamer tijdens de pauze.

Eigenlijk is amateurvoetbal leuker dan profvoetbal.

Een erg fijne heksen slowburner.

De tijd waar godsdienst en angst voor de duivel hoogtij viert komt tot leven in deze donkere sobere film.

De soundtrack in combinatie met de boerderijgeluiden geeft de film een extra naargeestig en deprimerend sfeertje.

De oud Engelse taal die werd gesproken, ondanks dat het af en toe wat moeilijk te volgen was, past prima in de hele setting.

De moeder deed me denken aan Toren C actrice "Betalen, Pannenkoek" Margot Ros.