Opinions

Slither wordt hier blijkbaar niet echt begrepen gezien het lage gemiddelde. Ik heb me er in ieder geval uitstekend mee vermaakt.

De film past in het straatje van Tremors en Eight Legged Freaks, een horror / komedie die zichzelf totaal niet serieus neemt. Slither is alleen een stuk smeriger dan genoemde films: gore wormen, ranzig gemuteerde mensen en dieren, uit elkaar klappende hoofden en vrij veel smerig uitziend ondefinieerbaar prut. Het is geen Braindead qua gore, maar dat is geen enkele film .

Echt heel origineel is het allemaal niet maar Gunn snapt heel goed wat zijn publiek wil zien. Hij is duidelijk zelf ook een horrorfan, er zitten dan ook veel verwijzingen naar andere horrofilms. Ik kan me ook maar moeilijk voorstellen dat Gunn het spel Phantasmagoria II niet gespeeld heeft, de 'zwangere' vrouw leek zo uit dat spel weggelopen te zijn, al is het daar dan meer een pannekoek in plaats van bolletje .

Erg leuk dus, voor fans van films als Re-Animator en Termors zeker aan te raden.

3,5*

Kijk het is natuurlijk gewoon een hobby project geweest van James Cahill en de makers zullen ongetwijfeld plezier hebben gehad tijdens het maken van deze film maar dat wil nog niet zeggen dat ik plezier heb gehad om ernaar te kijken. 1 tip meneer Cahill: als je een hobby filmpje maakt breng m dan niet uit, dat heb ik toch ook niet gedaan!

Het begint al meteen enorm crappy met een drugdeal waar hoofdrolspeler James Cahill van zich afslaat op geheel eigen wijze, M.A.W. de martial arts zien er niet uit. Dan is ook meteen de toon gezet voor de rest van de film waarin Cahill als een soort mislukte (let wel: zelfs een mislukte) Wibi Soerjadi de held uit hangt. De rest van de acteurs doen het niet veel beter overigens, alleen die Blacky acteerde wel aardig.

Zoals het acteren is is ook de regie, de editing en de dialogen: knudde. Continu de meest loze shots die getoond worden (waarom die haaien laten zien in dat aquarium tijdens een dialoog???) en dialogen die uit een willekeurige slechte politieserie zijn gejat.

Dit is misschien de allerslechtste film die ik gezien heb. Het wordt een foto-finish met Precious Find en The Dead Next Door. Er is iig geen twijfel mogelijk over mijn waardering: 0,5*.

Oja, en waar de neuk slaat die poster op??? Die is zeker 10 keer professioneler dan de film en die acteur speelt er niet eens in mee!

Wat een ongelofelijke chaos is deze film. Ik werd er helemaal dol van. Elke 5 minuten volgen we een ander hoofdpersoon, ongeveer elke minuut is er een aanleiding tot een gevecht dat dan niet komt en als de gevechten al komen duren ze slechts een aantal seconden. De eindscene is dan wel weer redelijk goed maar om daar nu heel de film voor te gaan kijken...

De humor in Chinese films is altijd wel dom te noemen maar meestal is dat juist de charme ervan. Hier is de humor echter zo dom dat het niet leuk meer is. De grap is dan wel weer dat je het op een gegeven moment niet meer kan helpen om niet te lachen om de complete debiliteit van deze film. Dat heeft dan ook wel weer wat. De muziek draagt hier trouwens ook zn steentje aan bij, die is namelijk erg maar dan ook erg slecht en compleet misplaatst.

Met slechts een redelijke vechtscene kan ik niet anders dan een 2 geven. Woo-ping Yuen kan een stuk beter.

Een zeer interessant verhaal dat Soderbergh erg goed weet te verpakken. Wat vooral opviel was het contrast tussen de mooie felle kleuren van Solaris en de grauwe kilte van het (realistische) ruimteschip.

Ook flink sfeerverhogend is de soundtrack, de muziek is erg goed maar ook het zoemen wat je op de achtergrond hoort. Dat werkt altijd wel lekker hypnotiserend, zo ook hier.

Enige minpuntje was McElhone. Niet dat ik haar echt storend slecht vond maar ze leek me niet helemaal op haar plaats te zijn. Clooney was daarentegen overtuigend, zo ook de rest van de cast.

4*

Ben benieuwd naar het boek en de versie van Tarkovsky, al vrees ik dat ik die een stuk minder ga vinden.

Soderberghs versie is toch net een tikkeltje beter maar Solyaris viel me gelukkig erg mee. Op sommige momenten onnodig lange shots en over het algemeen ook teveel gepraat maar niet zo saai als ik verwacht had. De planeet zelf viel wat tegen, beetje een grauwe saaie bedoening. Dat deed Soderbergh ook een stuk beter.

3,5*

Een type film waar ik erg van houd, mits goed uitgevoerd natuurlijk: een historische achtergrond (al dan niet waargebeurd) en meer als een registratie gefilmd. Geen visuele opsmuk want dat heeft de film ook helemaal niet nodig.

Vooral de derde akte vond ik heel erg indrukwekkend. Je zou bijna denken dat er flink met karikaturen gegooid is maar dit is niet het geval. De 'processen' gingen echt zo. Een verdachte stond er maar naar de tirades van de rechter te luisteren en had totaal niets in te brengen. Deze scene deed me denken aan de film Lenny waar je precies hetzelfde machteloze gevoel krijgt als de hoofdpersonen.

Een film als deze is natuurlijk wel nergens zonder goede acteurs en gelukkig hebben ze die gevonden voor deze film. Julia Jentsch overtuigt in de titelrol en de andere acteurs doen daar niet voor onder. Gerald Alexander Held speelt zijn rol ook heel erg goed, op het eerste gezicht een overtuigd nazi maar dat blijk toch niet helemaal te kloppen.

Enige nadeel is de muziek, die soms wat te nadrukkelijk aanwezig was. Dit weerhoudt mij er niet van een dikke 4,5* te geven aan deze indrukwekkende film.

Als je weet dat deze film op de Openbaring van Johannes is gebaseerd dan valt het op zich wel mee met het onbegrijpelijke. Nou ja, dan houd je al die onzin van dat boek nog over maar dan is het allemaal iets beter te plaatsen. Ik wist dat niet van tevoren dus de film kwam op mij ook nogal raar over.

Hoewel nergens het niveau van het meesterwerk Donnie Darko gehaald wordt vond ik het wel een geslaagde film. Ik heb ook het idee dat de film zich niet zo ontzettend serieus neemt, mede door de humor die her en der in de film te vinden is. Ik lag dubbel bij de scène dat Boxer het idee van zijn film verteld. Heerlijk acteerwerk van Johnson, die door lijkt te hebben in wat voor soort film hij zich bevind. Er valt nog veel meer te lachen, er zijn namelijk best veel belachelijke scènes in Southland Tales te vinden die zo op het eerste gezicht helemaal nergens op slaan maar vast veel meer te betekenen hebben. Leuke bijrollen ook van Lovitz, Kevin Smith en Janeane Garofalo, die laatste twee had ik écht niet herkend.

Grootste nadeel is wel dat de film nogal fragmentarisch begint, alles moet nog uitgelegd worden voordat het verhaal echt van start kan gaan. Daardoor duurt het wat lang voordat je in de film zit. Het is allemaal ook wat aan de lange kant. Ik kan me voorstellen dat als je echt een coherent verhaal wil in een film je er op een gegeven moment nogal moe van wordt.

3,5*

Echt een documentaire is dit niet te noemen, het is meer een propagandafilm. Het laat een erg eenzijdig beeld zien van een verschrikkelijke periode in de Spaanse geschiedenis die nog steeds niet afgerond is. De film is iets te saai en langzaam om echt schokkend te zijn alhoewel er regelmatig lijken te zien zijn.

Ik zou deze film aan niemand aanraden die niets van de Spaanse burgeroorlog afweet want de makers gingen er duidelijk vanuit dat de situatie bekend was bij het publiek.

De film eindigt positief. De republikeinen winnen een belangrijke weg terug op de troepen van Franco. Beetje cru gezien de latere geschiedenis.

Leuk detail: Orson Welles had eerst de commentaarstem voor zijn rekening genomen maar deze werd te 'licht' bevonden voor zo'n zwaar onderwerp. Ernest Hemingway heeft daarna het commentaar ingesproken.

Wederom een prachtige film van Sam Raimi. Hij weet deze niet-typische blockbuster een hart en ziel mee te geven. Een rustige opbouw en een spetterende 2e helft. De actiescene op de trein was echt geweldig, een van de beste actiescenes ooit als je het mij vraagt. Alles is ook vlekkeloos geregisseert zodat je goed van alle actie kan genieten. Raimi's hand is trouwens goed te herkennen in sommige shots en scene's.

Te veel sentimentele momenten lees ik in enkele berichten maar daar had ik helemaal geen last van. Op de juiste momenten komen er zulke scenes en ze komen op mij allemaal oprecht en echt over wat ook voor een deel komt door de acteurs die het zonder uitzondering goed doen.

Maguire is perfect voor de titelrol en Molina zet een erg mooie bad guy neer. Ik heb me ook niet gestoord aan Dunst, die ik erg goed vond acteren maar misschien werd ik wat afgeleid door haar wel heel erg prettige verschijning. Om Simmons heb ik goed moeten lachen, leuk dat hij wat meer screentime kreeg. Bruce Campbell in een bijrol werkte ook op mijn lachspieren, altijd een pre als hij in een film zit. Toch jammer dat ie niet meer hoofdrollen krijgt.

De special effects waren allemaal van erg hoge kwaliteit. Erg slim gedaan ook dat het pak van Spider-Man in het echt een beetje glimmend is zodat het minder opvalt als er een CGI Spidey in beeld is. Doc Ock's tentakels zagen er ook levensecht uit.

Nog even een pluim voor Elfman die hier weer bewijst dat hij een van mijn favorieten componisten is als het om films gaat. Zijn muziek zorgt altijd voor een meerwaarde.

Al met al doet dit 2e deel niet onder voor de eerste film, misschien is ie zelfs wel beter. Ik geef een 4,5 en ik ben benieuwd of dat cijfer voor deze, als voor de 1e film na herziening blijft staan.

Aardige telefilm. Het begin vond ik erg goed maar het verhaal loopt niet helemaal lekker naar het einde toe. Wat onwaarschijnlijkheden werden hier al aangehaald die een beetje jammer zijn. Ik werd ook een beetje moe van die shots waarin mensen ergens naartoe liepen, die zaten er onevenredig veel in.

Veel mensen hebben het ook over het slechte acteerwerk maar dat vond ik eigenlijk wel meevallen. Sylvia Hoeks deed het helemaal niet onaardig, al speelt ze wat eentonig. Maar het is ook haar eerste filmrol.

3*

Die paranoia toch, heerlijk.

Christopher Lloyd als Klingon schurk. Té grappig want ik blijf hem toch altijd zien als Doc Brown. Toch komt hij wel goed over en dat spreekt voor zijn kwaliteiten als acteur.

In The Search for Spock is wat meer humor te vinden dan zijn voorgangers. Vooral de scènes met Bones, onder invloed van Spocks katra zijn lollig: "That green-blooded son of a bitch! It's his revenge for all the arguments he lost." Aan het eind komt alles natuurlijk weer goed en is Spock weer onder de levenden, het zal voor veel fans een enorme opluchting zijn geweest want volgens mij was Spock het populairste personage uit Star Trek.

Prima verhaal, leuke humor en weer wat meer vaart dan de voorgaande delen: 3,5*.

Meer een komedie dan een sci-fi film. Zo ontzettend flauw dat het weer leuk wordt. Alleen de bijpassende tekenfilm geluidjes ontbreken. Het verhaal is vrij bizar want volgens mij wordt helemaal niet uitgelegd waarom er in hemelsnaam aliens zijn die wat van walvissen willen weten.

Vooral door de humor (Spocks mind meld met een walvis, zijn Vulcan nerve pinch op de punk) heb ik me toch uitstekend vermaakt met deze vierde Star Trek film: 3,5*.

Toch wel de minste Star Trek film maar lang niet zo slecht als vaak wordt beweerd. Het begint in ieder geval prima met wat fraaie shots en een uitbundig lachende Vulcan, wat natuurlijk al vreemd is. Zijn beweegredenen worden ook prima uitgewerkt en de gijzeling levert wat leuke actiescènes op. Waar het mis gaat is het einde en dan vooral wat betreft de special effects. Het leek wel alsof ze weer terug in de serie waren. Erg knullig allemaal.

3*

Na First Contact de beste Star Trek film. Actie, humor, special effects en een goed verhaal komen hier allemaal samen in een perfecte mix. Voor het eerst dat het ook echt als een film aanvoelt. Geweldige zelfspot ook van Shatner: "I can't believe I kissed you!" "Must have been you lifelong ambition."

Een waardig afscheid van de originele crew: 4*.

Erg laag cijfer hier en daar verbaas ik me niet echt over. Voor niet-fans zal deze film niet echt veel aan zijn. Ik vond de serie altijd erg leuk en deze film vond ik ook meer dan aardig. Iets te veel al dan niet flauwe humor erin maar het verhaal kon me wel boeien. 3,5*. Op IMDb zijn trouwens duidelijk meer trekkies te vinden.

Als voorbereiding op de nieuwe Star Trek film ben ik alle eerdere Star Trek films gaan bekijken, natuurlijk beginnend met deze. TNG heb ik helemaal gezien en alle films die daaruit zijn voortgekomen. Van TOS heb ik niets gezien en van de films alleen IV en VI.

Bij sci-fi films van lang geleden is het altijd maar de vraag of ze nu nog steeds overeind blijven qua toekomstbeeld en technologie maar dat is hier best aardig gelukt. Ok, die rare pyjamas die ze aanhebben zijn wat verouderd maar over het algemeen valt het best wel mee. Ook de special effects zijn prima. Helaas waren ze daar iets te trots op want sommige effects scènes blijven maar doorgaan. Alsof regisseur Wise 2001 na wilde doen. Het haalt de vaart wel heel erg uit de film die toch ook wat teveel aanvoelt als een lange aflevering.

De kracht van de film zit hem in het goede verhaal, het mysterie wie of wat V'Ger is en de dialogen tussen Kirk, Spock en Bones. Dat alles maakt het ook een echte Star Trek film.

3,5*

Wat minder lang dan Star Trek: The Motion Picture maar dat is helemaal niet erg. Het tempo ligt hier gelukkig ook een stuk hoger zodat het allemaal wat moderner aanvoelt.

Het verhaal is wel ietsje minder dan de eerste Star Trek film. Een vrij eenvoudig wraakverhaaltje maar wel met een leuke schurk, al had Montalban het iets kleiner mogen spelen. De grootste verrassing komt toch op het eind als Spock zowaar sterft. Dat zal toen heel wat hebben losgemaakt bij de fans. Het levert in ieder geval een sterke scène op.

Simpel verhaal, leuke schurk, meer tempo. Hetzelfde cijfer als TMP: 3,5*.

Er is natuurlijk genoeg op deze film aan te merken. Zo zijn de dialogen te cheesy voor woorden, de acteurs niet echt geweldig en kan het verhaal beter uitgewerkt worden maar om de een of andere reden valt dat eigenlijk allemaal weg bij het bekijken van deze film en komt dat 10 jarige BoordAppeltje weer tervoorschijn die zo kon genieten van de eerste drie Star Wars films.

Ook hier weer erg mooie fantasievolle designs, special effects zijn weer een stukje beter en een paar erg vermakelijke actiescene's. Yoda is ook weer retecool natuurlijk. Darth Vader had alleen wel iets eerder op mogen staan.

4*

Grappig trouwens, dat anti Bush statement.

Het is bijna eng hoe profetisch deze film is gebleken. In sommige scene's kon je het woord arachnids door terrorists vervangen en het had een aantal jaar geleden zo uitgezonden kunnen worden. Ook de onbewuste verwijzing naar Guantanamo is erg wrang en grappig tegelijk.

Alleen daarom verdient deze film van mij een hoger cijfer. Daarnaast is het ook nog eens een erg aangename, erg lompe, erg bloederige actiefilm.

Viel me nu trouwens pas op dat de ant lions in Half-Life wel heel erg op de arachnids lijken.

Precies wat je kan verwachten van een Will Ferrell film: debiele onzin. En dat krijg je gelukkig genoeg. Buiten de gebruikelijke onzin van Ferrell en partner in crime Reilly heb ik erg moeten lachen om de vrouw van de broer (I wanna roll you up into a little ball and shove you up my vagina ) en de broer zelf (goede casting, wat een irritante kop zeg). Hoewel het script de geijkte paden volgt blijft het door de unieke humor toch grappig. Erg leuke motivational speech van Jenkins aan het eind.

Het is allemaal erg stompzinnig maar dat is nu net het leuke aan die Ferrell films. Typisch iets waar je van moet houden.

3,5*

Prima telefilm. Mooi geschoten, goed geacteerd en goed geregisseerd. Het studentenmilieu is ook goed neergezet. Af en toe spannend en geloofwaardig genoeg om je nergens aan te ergeren. Geen idee wat er zo irritant aan de personages is trouwens.

3,5*

Voorspelbaar maar wel leuk. De film is bij vlagen spannend en er zit leuke humor in. Acteerwerk was ook goed. Ik ben wat minder te spreken over die tussenschermen met de hoofdstuktitels erop en de muziek was ook een beetje misplaatst maar ik weet iig nu wel waar reclamemakers zich door laten inspireren. 3,5*

Wat een lelijke filmposter trouwens.

Origineel kan je deze film niet noemen, hij leent erg veel van andere films (the shining bijvoorbeeld) maar de sfeer is echt heel erg in orde. Het script zit goed in elkaar zodat de film tot het einde spannend blijft. Enkele erg mooie scenes (in de bioscoop en de flashbacks) en goed acteerwerk zorgen ervoor dat deze film van mij een 4 krijgt. En wat een toeval, dat cijfer gaf ik ook toen ik m de eerste keer zag.

Ik maak er lekker een 5 van. Prachtige integere, sympathieke, grappige en ontroerende film. Fantastisch geacteerd ook. Vooral die scene in de bar en de laatste scene. Dan moet ik toch bijna wel een traantje wegpinken. Mooie beelden ook van het Amerikaanse landschap, ondersteund door prachtige muziek van Badalamenti.

Van traagheid heb ik ook absoluut geen last gehad.

Toch een teleurstelling. De actiescènes zien er wel leuk uit maar aangezien alles toch niet echt is ontbreekt de spanning. Bovendien komt de derde fantasiewereld niet echt overeen met de tweede fantasiewereld. En hoe zit het nu eigenlijk? Sweet Pea zien we in de echte echte wereld maar komen we daar die andere meisjes ook tegen of zijn zij ook verzonnen door Baby Doll? De film maakt het niet echt duidelijk, maar als dat laatste het geval is dan zijn er nog wel meer scènes die aan impact inboeten. Snyder moet het maar bij het bronmateriaal houden van anderen, zelf een verhaal verzinnen dat nog enigszins logisch in elkaar zit is niet aan hem besteed.

Style over substance, wat je wel eens leest over deze film, vind ik hier dan ook niet op zijn plaats. Het verhaal krijgt namelijk nog steeds erg veel aandacht en lijkt voor Snyder ook belangrijk te zijn.

Gelukkig is het allemaal wel fraai verfilmd al verliest Snyder zich af en toe in de slow motionbeelden. Vooral de eerste scène is wel origineel. Minutenlang harde muziek, fraaie beelden er er wordt geen woord in gesproken.

3*

Net als in 28 Days Later... gaat het hier tegen het eind een beetje mis met wat Rambo actie, al is het hier minder storend omdat het een aantal prachtige scènes oplevert en minder ongeloofwaardig is. Sunshine moet het vooral hebben van de combinatie beeld + geluid. Dat is hier echt zo ongelofelijk goed gedaan. Een heerlijke soundtrack maar ook het geluiddesign is echt schitterend uitgewerkt.

Echt een plaatje.

4*

Het mensen-doen-alsof-ze-een-superheld-zijn gegeven lijkt zo ongeveer wel een subgenre op zich te worden en Super is daarvan geen onverdienstelijk voorbeeld. Je ziet zo nu en dan wat dezelfde scènes voorbij komen als in een film als Kick-Ass maar dat soort clichès zie je natuurlijk ook bij de "echte" superheldenfilms. Alleen de rol van Page is teveel een één op één kopie van Hit-Girl. Verder kan Super zich wel onderscheiden, zeker omdat de film een merkwaardige mengeling is tussen serieus en niet zo serieus.

En zowel het serieuze als niet serieuze is wel geslaagd, zeker omdat de film net wat verder durft te gaan. Dat Boltie een gruwelijke dood sterft zag ik niet echt aankomen, goed dat daar van het clichè wordt afgeweken. Mede daardoor krijg je echt sympathie voor Frank en leunt de film niet alleen op de grappen.

Het is geen volbloed komedie maar er valt wel het een en ander te lachen. Vooral de sène waarin Frank letterlijk geraakt wordt door de hand van God is fraai. En ook The Crimson Bolt's weapon of choice (een waterpomptang) levert wat grappige momenten op. Het goregehalte is wat minder dan bij Gunns Slither, maar waar nodig nog steeds aanwezig.

3.5*

Och ja, van die films waarbij je een half uur nadat je hem gekeken hebt nog steeds een glimlach op je gezicht hebt en waarbij je door het lezen van de comments weer in lachen uitbarst. Monkey Records, vogelman, het gezin in de auto, de directeur, allemaal ontzettend grappig. Applaus ook voor de muziekkeuze, vooral bij de terugkerende scene tussen die homo's. Wat een onzin is het toch ook allemaal.

4,5*

Mijn handen jeuken om een 5 te geven. Laten we kijken wat herziening en een comfortabele stoel doen.

Viel me wat tegen. Vooral het acteerwerk is beneden elk pijl en ook het script is vrij infantiel.

Hij had dus beter wel even de moeite mogen nemen het script te herschrijven. Die gast die halverwege de film alles even gaat uitleggen is ook minder. Net zoals de gore die er ook niet uitzag.

Het geheel is dan wel weer erg mooi geschoten, over elk shot is nagedacht. Ook de muziek was erg goed, alleen werd die soms op nogal rare momenten ingezet en slecht afgebroken. Beetje jammer die schoonheidsfoutjes en zonde van dat acteerwerk en script anders had er wel meer dan een 3* ingezeten.