Opinions

The Long Kiss Goodnight

Persoonlijk gezegd vond ik ‘The Long Kiss Goodnight’ niet echt bijzonder leuk. Ik moet erg wennen aan het contrast wat er aan gegeven is en het verwarrend verhaallijn hielp ook niet bepaald. De knappe Geena Davis speelt een erg leuke rol en Samuel kan er in deze film ook wat van, toch zorgt een wat verwarrend begin voor een onsamenhangend filmervaring waarvan ik totaal niet wist te genieten, gelukkig werden de meeste mysteries later wel opgelost, toch zat ik niet lekker in de film door een onevenwichtig en voor onsamenhangend verhaal dat alles kanten opgesleurd wordt en eigenlijk nergens fijn uitpakt.

The Long Kiss Goodnight is een prachtig voorbeeld hoe een film eruit moet zien als je niks meer serieus kan en mag nemen. Al vanaf het begin af aan zit de film vol clichés maar, er zit wel een bepaalde vaart en ritme in waardoor de film, ondanks het verhaal, voorbij raast als een stoomtrein maar vind ik 121 minuten toch echt net iets aan de lange kant. Er hadden zat tientallen scenes uitgehaald kunnen worden zodat de film en, misschien leuker werd en, hij wat korter is dus je concentratie blijft meer hangen en dat heb ik nu in geen van beiden gevallen ervaren.

Dit is de tweede film van de twaalf films die ik geleend heb van mijn collega, een tweede die wel slechter uitpakt maar ik heb nog steeds zin om de rest te kijken, er liggen nog een paar gave titels in de tas en die bewaar ik voor het einde, want je laat ook altijd het lekkerste op je bord liggen totdat je de vieze dingen opgegeten hebt: zo doe ik dat ook met films.

Het verhaal is onsamenhangend maar wordt naar een tijdje wel volg baar alleen word in geen enkel geval daadwerkelijk spannend noch geweldig, hij is gewoon leuk. We volgen Geena Davis, mrs. Clause in de optocht en waarschijnlijk een gezochte vrouw, we zien One-Eyed Jack er namelijk naar binnen stormen en wil haar vermoorden. Samantha.. lijd helaas aan geheugen verlies en dat zorgt er al snel voor dat ze niet alles kan herinneren waarom en wat er allemaal achter haar aan zit en waarom ze haar perse moeten hebben. Na mate de film door raast legt de film dat zelf uit en word de actie beter.

Ik rond het snel af, over 2 uur moet ik namelijk alweer klaar maken om richting Berlijn te gaan, pfff!! Al om al, leuke zondagavond film maar het is echt niets bijzonders. De actie in de deze film is heerlijk, niks mis mee maar de clichés maken het lastig en ik moet zeggen dat het voor mij wat verwarrend verhaal toch toe doen besluiten dat het geen voldoende wordt.

2.5*

“I'm a racist, you're a Republican, I don't know what the fuck's going on.”

De hoge scores en aardig wat positieve berichten hadden mij wel overgehaald deze film eens aan te zetten. Nog steeds ben ik een beetje die romantiek genre schuw en ik wil er vaak van weg blijven maar, na afgelopen kerst ben ik er achter gekomen dat ik goede films met dit genre nog wel kan waarderen. ‘Long Shot’ had ook zo’n verwachting, zeker de openingsscène bracht al veel nieuwsgierigheid met zich mee vanuit onze standpunt, en ik moest er persoonlijk vaak nog wel hard om lachen. Maar, dat harde lachen dat kun je veelal wel vergeten in deze film. Want na een paar leuke geinige acties van Rogen en een paar leuke scenes is de film voornamelijk ook wel erg rustig, misschien iets té rustig waardoor we hier en daar wat inkakkers kennen.

Theron en Rogen vormen een erg leuk duo, dat dan weer wel. En stiekem is de kleine hart van Wesley hier toch nog wel een beetje verliefd op die zeer schone Theron, blijft een mooie dame. Rogen is zichzelf, gekleed als een zwerver en met zijn geloof vooral weer erg hard en vaak aan de drug, voornamelijk het wiet maar ook de pillen en de coke mocht niet missen. Eigenlijk nu een beetje een té standaard typ, en ik heb het nu ook wel een beetje gezien die Rogen met zijn drugs. Of hij moet op een kind passen (zijn eigen) waar hij aan de zogeheten ‘bong’ loopt te lurken, is bij de noord-Koreaanse president en word high en nu met de toekomstige presidente. Nee, die tijd om dat echt onwijs leuk te vinden heb ik wel een beetje gehad als ik eerlijk ben, kon er ‘vroeger’ erg hard om brullen maar nu niet meer. Buiten dat valt het acteerwerk verder wel mee, Theron en Rogen dragen duidelijk de hoofdrol en die vervullen ze wel leuk.

Het verhaal is wel geinig. Journalist Fred Flarsky word ontslagen en gaat daarna met zijn vriend mee naar een feestje waar hij Charlotte Field tegen komt. Field blijkt vroeger zijn oppas te zijn geweest en de twee raken aan de klets als Field wel meer van hem wil weten. Ze huurt hem in om haar speech te schrijven en de twee worden verliefd op elkaar. Field moet er voor zorgen dat Amerika veilig blijft en Flarsky huppelt er een beetje achter aan, voor de rest stelde het verhaal vooral niet zo veel voor.

Zoals ik al zei vond ik persoonlijk het begin wel erg geinig. Waar Rogen een soort van infiltreert bij een stel neo-nazi’s om intel te krijgen voor zijn journalisten werk. Ik zelf kan altijd wel lachen om dit soort dingen en vond dat wel leuk te zien. Ook het moment dat Theron een pil neemt en helemaal gek werd vond ik een geslaagde leuke en komische scene, iets wat de film toch nog wist te vermaken.

Al om al, redelijk leuke zit. Vond het genre dit keer wel weer wat tegen komen maar om Theron zo op bed te zien zitten maakte al weer een bult goed.

3.0*

"I'm sorry, mom!"

Leuk. Maar precies ook hetgene waar ik een beetje bang voor was. Een heel erg gewaagd concept, waarvoor ik eigenlijk alleen maar lof heb. En Lawrence deed het prima hoor, daar niet van. Hij weet een toch wel interessante film neer te zetten, die naar mijn inziens wel een beetje té lang is, al mag je daar misschien niet al te hard om klagen. Dan gaan we wel weer terug waar ik een beetje bang voor was; hoe hou en maak je een film met een concept als dit nou langer dan anderhalf uur leuk en/of interessant? De achterliggende gedachten was opzich best mooi, waar we met een paar prachtige dialogen toch interessante gesprekken krijgen. Dat men daar wat horror invloeden bij toe wil passen (hier en daar wat gore) maakt de film eigenlijk niet veel spannender, en na anderhalf uur was ik er dan ook wel gewoon oprecht klaar mee.

The Longest Yard

Ik heb erg genoten van The Longest Yard. Ik heb hem gezien op Netflix Nederland en ik was nog opzoek naar een film. Ik heb me geen enkel moment verveeld en ik vond de film erg leuk! Het is een prima tussendoor filmpje waarvan ik toch kan zeggen dat er naar mijn mening humor in zit, pit en stoere criminelen . Toen Caretaker vermoord werd dacht je wel even van "......." maar gelukkig pakt de film zich snel op en kreeg je niet een overdreven drama scene naar je toe geschoven. Waarvan ik toch stond te kijken dat WWE deze film had overgenomen...

Ik weet niet wat het is maar ik ben tijdelijk echt in een Adam Sandler stemming. De 1 naar de andere film vliegt voorbij van hem en ik vind ze tot nu toe erg leuk! Ook een totaal andere rol dan dat ik van hem gewend ben hoor! Dat echt wel!! Eindelijk zie ik eens een film met Chris Rock. Daar wacht ik nu ook al een tijdje op om te kijken want zag hem laatst bij The Graham Norton show en hij leek me wel een leuke acteur! Toch komen er een paar bekende namen in voor. Ook Terry Crews.. Deed het leuk! Maar wat me wel opvalt bij Terry Crews is dat hij vaak een beetje vreemde rolletjes speelt haha, maar altijd lachen! Steve Austin, lol! William Fichtner.. Ik vond alleen Rob Schneider overbodig.

Het verhaal was leuk om te volgen maar niet echt bepaald sterk. Vooral het eind vond ik wat achterdochtig. Het concept is zeker leuk en leuk om te volgen. Er is hier daadwerkelijk een leuke komedie film opgezet die toch wel met kinderen van 12 prima te doen is. Misschien 6 jaar ook wel, alleen komen er af en toe harde dingen in voor. Leuk om eens gezien te hebben hoor!

3.5*

"Daddy! Mommy! Un-make me, and save me from the hell of living!”

Waanzinnig vette film, zoals ik stiekem ook wel een beetje had verwacht. Ik wou hem al aardig lang kijken, en op de hike trip naar Zwitserland had ik de eerste kijk beurt gehad, alleen hebben we hem toen niet afgekeken dus koos ik er voor afgelopen zondag om de film maar nog eens te kijken. En dat was misschien ook wel de betere keuze die ik heb gemaakt voor deze film, want opnieuw kijken was wel nodig aangezien ik het eerste deel van het verhaal niet goed had gevolgd. Al heeft het einde mij wel echt te pakken gehad, en voor mij was dat ook in mijn ogen de kers op de taart.

En ik snap nu oprecht dat deze film niet voor iedereen gaat zijn. Want ja, het is een vrij bijzondere film. Ik kan hier dus heel veel mee, want de film volgt best een hele toffe uitwerking die mij gewoon wist te overhalen. De film is niet per definitie heel goor, een vermakelijke crime horror is dit wel zeker! De film is met vlagen heel vreemd, dat geef ik wel toe. Alleen werd het nergens echt hinderlijk. Ik ben dan wel eens met wat ik hier al lees, en dat is dat de film misschien iets té langzaam is om ook daadwerkelijk heel eng te worden, een creepy film vond ik het wel zeker.

Maika Monroe vond ik echt waanzinnig lekker acteren als Lee Harker. Een vrij introverte vrouw die duidelijk dingen meegemaakt heeft in haar jeugd, en dat zie je gereflecteerd in haar personage. Een stille en vooral rustige dame, die vaak ook onzeker en ongemakkelijk is in sociale situaties maar, een onwijs slim brein heeft om de grote massamoordenaar ‘Longlegs’ te achterhalen, nadat ze meedraait in een onderzoek naar hem. Longlegs wordt dan weer gespeeld door Nicolas Cage, een uitgelezen rol voor hem waar hij zijn enge acteerkunsten weer op display kon zetten.

Het einde vond ik by far het best. Dit is eigenlijk nadat Longlegs is opgepakt, en zichzelf daar overigens ook vermoord. En je er eigenlijk steeds meer achter kwam dat het om een satanische bedoeling ging. Maar, wanneer je er vervolgens langzamerhand achter komt dat het waarschijnlijk haar moeder is (daar kom je later ook achter omdat haar moeder dan haar collega doodschiet), ontpopt de film zichzelf (en ook de clou) en eindigt de film dus gewoon echt waanzinnig vet.

Het gedoe met die poppen vond ik misschien niet héél bijzonder, de zwarte magie die eraan hangt is dan wel weer erg tof bedacht. Misschien had ik soms op een iets grovere film gewacht, misschien iets goorder of nog creepier dan hij al was. Longlegs kwam maar bar weinig voorbij, en zoveel zag je van hem nou ook weer niet. De film kruipt zeker onder je huid, weet zeker de kriebels te geven maar, kon amper met dingen komen om echt doorslaggevend te zijn. Ik had overigens wel gehoopt dat het einde wat spectaculairder was geworden, de film doet zich er vrij makkelijk mee af, en dat is zonde!

Ik vind het overigens wel gewoon echt een leuk filmpje hoor, begrijp me niet verkeerd. Maar als die punten een tikkel sterker waren, had deze film de voltreffer ontvangen, en dat doet hij helaas nu dus niet.

Looney Tunes: Back in Action

De film is wel vermakelijk.. Grappig om sommige momenten en meestal wel plezierig om naar te kijken.

Brendan Fraser deed het wel leuk in de film. Normaal gesproken ben ik hem gewend uit de 'The Mummy' films. Dit is echt even iets vernieuwend.. Grappig daar in tegen vond ik de beste man niet echt.. Jenna Elfman is beetje zelfde geval.. Ze is niet echt grappig maar ze deed het wel leuk. Net zoals de rest... Het enige wat ik echt vermakelijk vond in de film zijn natuurlijk de Looney Tunes. Joe Alaskey sprak Bugs Bunny (en andere) leuk in!

Het verhaal is te doen, niet echt iets speciaals. Het concept is wel leuk en de looney tunes zijn er goed in gezet!

2.5*

Looper

Een geslaagd Sciencefiction / Thriller is dit met een doordacht en naar mijn mening goed verhaal!

Joseph Gordon-Levitt deed het perfect! Hij acteerde lekker en ging lekker te keer! Bruce Willis kwam op het eerste gezicht niet echt doordringend over. Toen hij zeg maar op het zeil zat in het veld... Je moet even goed kijken en dan heb je door dat hij het is! En daarna gaat ook hij los in de film!

Looper vertelt het verhaal over de zogeheten "Loopers" ... Dat is toevallig Loopers zijn mensen die personen uit de toekomst vermoorden voor Silver/Goud staven! Je moet echt goed opletten om mee te komen in het verhaal! Af en toe beetje lastig door de flashbacks.. Maar dat word je ook snel weer duidelijk als het verhaal zich na een paar flashbacks in een rechte lijn begint te werken! Ook kwa actie zit het niet mis bij deze film en de vliegende scooters zijn leuk bedacht.. Maar deze komen herhalend terug in films die zich afspelen in 2020+... Echter vindt ik het kindje met zijn Telekinese krachten een beetje Over Powerd! Wanneer hij boos word, word hij helemaal gek..... Maar aan de andere kant is dat ook wel weer vet, dat hij als een soort atoombom effect zich zelf laat zien... Zo'n klein kind van 10 dat te zien doen ,... Haha! Helaas is het ook jammer om te zien dat deze film ook weer de kant op gaat met 1 vs. 12939939 Bruce Willis met zijn 2 P90's tegen dat hele gebouw!

Deze film kan ik je zeker aanraden! Staat ook op Netflix - Nederland! Ik vindt dat deze film zeker een 4.5* verdient! Ben er goed over te spreken! Op die twee wat afknappers na!

The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring

Zoo, dat is alweer een tijdje geleden dat ik The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring eens aangezet heb, denk wel een jaartje of 6 dat ik deze niet meer gezien heb. Aangezien ik nu vakantie heb wil ik mijn kostbare tijd gebruiken (buiten de feestdagen om) om eens de grote films te kijken. Denk hier bij aan de The Lord of the Rings, Schindler’s List etc. Ik begin maar bij The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring, de allereerste uit de The Lord of the Rings franchise en zeker de moeite waard.

Ik denk dat The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring vaak wegvalt bij mensen (qua concentratie) door het grote opbouwend verhaal wat erin gestopt zit. Mijn moeder vind deze films bijvoorbeeld verschrikkelijk en kijkt ze niet, het is geen verhaal mens. Ik daar in tegen ben juist iemand die ook van films houd met een goed verhaal en daar voldoet The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring (en de andere twee) goed aan.

Ik kan me nog goed herinneren dat er een bepaalde LOTR film is waarbij er veel actie in zit, ik kan het ook fout hebben maar zoiets dacht ik wel te kunnen herinneren, veldslagen bedoel ik daar dan mee. In The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring komen we vooral veel te weten achter het verhaal van de ring, de ring waar alle films overgaat. Met hier en daar wat actie stukken is deze film buiten dat vaak mild. Wanneer de actie eenmaal aangebroken is, is er ook wel degelijk actie. Hoofden die afgehakt worden, pijlen die in de lichamen vast zitten en ga zo maar door. Dan kun je ook wel zien dat Peter Jackson zeker met deze film van veel markten thuis is.

We beginnen de film aardig ruw, je word gelijk al in hevige veldslagen gegooid waar de middel-earth bevolking tegen de kwade Sauron vecht. Wanneer een dappere soldaat de vingers van Saudor afhakt en zo bij de ring kan komen (deze vervolgens meeneemt) maakt hij hem niet kapot. Hij neemt hem juist mee. De ring komt terecht bij Gollum die hem voor een aantal jaar bewaakt.

Er is dus een lichte introductie met Gollum gemaakt die naar mijn inzicht in deze film minder tot niet aan het spreken kwam. Je krijgt een kleine uitleg over Gollum maar daar blijft het ook bij. En na de introductie van Gollum kom je snel terecht bij Bilbo. Bilbo is op een dag jarig, hij is 111 jaar oud geworden. Wanneer Gandalf bij hem opzoek komt word Bilbo naar de elfen gestuurd, zonder de ring. Gandalf vertrouwd de ring aan Frodo toe, die hem zou moeten bewaken.

Wanneer er bij de kwade geest (oog des doods?) Mordor een roeping komt om de ring terug te vinden, Bilbo heeft de ring te lang bewaart en nu willen de duistere krachten de ring terug stuurt de duisternis 5 krijgers op weg naar Frodo, Bilbo heeft tenslotte de ring niet meer. Ik noemde persoonlijk deze vijf ruiters ‘The Dark Five’ en dit vond ik toch wel de (tot nu toe) samen met de orcs gaafste uitziende wezens (creaties) uit de LOTR franchise. Er komt weer een hele actie scene aan van de hobbits die tenslotte zelf nog moeten vluchten voor deze krijgers, Gandalf was nergens te bekennen dus ze moesten het zelf tijdelijk maar even oplossen.

Wanneer het groepje bij elkaar gekomen is maken ze het besluit de ring te vernietigen bij het smeedvuur van Sauros. Op hun pad worden ze veel tegen gehouden door Mordor die graag samen met die andere tovenaar (best schamend dat ik zijn naam niet weet) de ring in handen willen hebben. Tegen heel wat gevechten tegen de Orcs (en een super orc waarbij de kop er zo afgehakt werd) hebben ze de strijd gewonnen.

Ik moet zeggen dat dit een heerlijk begin was voor de LOTR franchise, en ik graag uitkijk naar de rest. Ik heb me wel drie uur vermaakt, en dat is prima te doen. Toch plaats ik nu een cijfer dat achteraf misschien verschuift met de andere drie delen om het verhaal rond te krijgen.

Deze fantastische creatie van Peter Jackson brengt je graag mee naar de verzorgde natuur in Nieuw-Zeeland wat uiteraard een plaatje is voor deze film, de middle-earth gevoel spat er van af en je verzakt lekker nog eens wat verder in je stoel om te kunnen genieten van de film. Enkele minpunten zijn natuurlijk ook wel aanwezig, de plotselinge overgang van Galadriel onder het gesprek met Frodo vond ik minder. Ook de speciale effecten in de gehele film laten soms iets van zich teweeg.

Ik moet zeggen dat dit een speciale franchise is die zelfs mij nog wel weg kan drukken in de stoel. De spectaculaire gevechten (en er zijn er genoeg) die niet al te soft zijn raken zelf jou bijna. Daarbij word je (in een best simpel verhaal, als je het volgt) mee gesleurd met de film en dan kun je er toch heerlijk van genieten. Al om al een erg leuk start van de franchise en hij laat een stempel achter dat je de volgende ook graag weer wilt zien, misschien iets voor nu? JA! Toch zou ik een cijfer moeten geven waar ik me fijn bij voel, en deze film was een leuk begin maar, ik denk dat er een betere in de drie thuiszit.

4.0*

The Lord of the Rings: The Return of the King

BAM! Net voor het nieuwe jaar even de trilogy van The Lord of the Rings bekeken en ik moet zeggen dat dit voor mij de beste The Lord of the Rings film is, tenminste ik vind dit de beste van de top 3, maar waarom?

The Lord of the Rings: The Return of the King heeft bijna alles in zich wat je een wow gevoel kan geven. Ondanks alle clichématige scenes (frodo die de ring in het lava moet gooien, we weten allemaal dat hij dan toch nog weer tegengehouden word). De bijna nutteloze liefde scenes op het eind, hadden er van mij part uitgeknipt mogen worden, liefde was iets voor het eerste deel van de trilogy, die was zacht, informatief en opbouwend. Het tweede deel was natuurlijk het begin van de oorlog, de aanval op helm’s deep en de informatie dat we krijgen hoe ‘sterk’ de legers van mordor zijn.

The Lord of the Rings: The Return of the King laat alles zien. Het uiteindelijke doel om de ring te slopen, de grote gevechten met het leger van de orks en uiteraard de uitkomsten van de liefdes verhalen. Toch is The Lord of the Rings: The Return of the King niet helemaal wat ik er van verwacht had. Ik had verwacht dat de strijd Minas Tirith iets uitgebreider was, in ieder geval met een beter WOW! Effect dan dat Helm’s deep dat afgaf maar, dat kwam maar niet. Het gevecht in Minas Tirith geeft dit effect minder af, het is weldegelijk een gaaf gevecht, maar er is geen WOW meer in mijn lichaam door het gevecht..

Toch vond ik dit derde deel het leukste van de drie. De ontknoping is gaaf in elkaar gezet door Peter Jackson en we hebben dan toch echt wel even wat kijkvoer, met welgeteld 3 uur en nog wat minuten (Netflix). Ik zal toegeven dat ik eindelijk bij een LOTR film heb dat ik hem helemaal uitkijk, zonder mijn concentratie kwijt te raken, dat is altijd fijn!

Jackson geeft dit keer niet de natuur van Nieuw-Zeeland weer inzicht, het zijn nu meer de duistere scenes waar ik al een langere tijd op wachtte maar, die waren nergens te bekennen. Ik zit toch eigenlijk wel ontiegelijk erg te twijfelen want, deze film kent meer clichés en dergelijke dan zijn voorgangers, als ik het zo zie. Toch geeft deze film voor mij wel een fijner gevoel in mijn lichaam, en dat WOW! Gevoel had ik constant, en niet door dat ene gevecht.


Nou goed, het verhaal is eigenlijk best simpel en best kort uit te leggen. We volgen uiteraard weer de verschillende mensen. Smeagol met Frodo en Sam en dan is de rest ook bij elkaar gekomen. Sam komt er achter wat Smeagol van plan is en wil er voor zorgen dat Frodo altijd veilig zou zijn. Frodo gelooft smeagol meer dan Sam en stuurt Sam weg, wat een domme fout blijkt te zijn.

De rest vecht voor de vrijheid van Minas Tirith, en vecht vooral tegen de orks. Hier is eigenlijk niet veel aan toe te voegen buiten alles om. Het gevecht had zeker wel zijn gave scenes, Roham die komt Minas Tirith te hulp schieten, was wel een gaaf beeld. Prachtig hoe de olifanten er in zijn gestopt. Goed, ze maken allemaal wel iets mee. Aragorn die een leger geesten (?) mee neemt om tegen de orks te vechten, Frodo met sam tegen een paar orks en een spin maar, daar blijft het meer en deels wel bij.

Afijn, ik houd het even iets korter aangezien ik vuurwerk ga afsteken. Allemaal alvast een fijn 2017, The Lord of the Rings: The Return of the King was sowieso een leuke afsluiter voor 2016, en ben benieuwd wat 2017 ons gaat brengen in de film industrie!

4.5*

The Lord of the Rings: The Two Towers

Ik heb eindelijk dit tweede deel van de trilogy af weten te maken en ik moet zeggen, ik heb me uitstekend weten te vermaken. Hoewel ik over het eerste deel niet echt te spreken was, weinig gebeuren en erg veel informatie is dit deel juist het tegenovergestelde.

Je kunt merken dat Peter Jackson meer pit in de film wil laten komen, het eerste deel koos hij er meer voor om je informatie te verschaffen. Grove introducties van de hoofdpersonen (smeagol viel daar niet onder, je maakt wel kennis met hem), veel informatie over de ring en dan vooral zijn krachten en het doel van de ring. De legers, groepen mensen als de elfen, hobbits, orks en dwergen (zijn nog wel meer) waardoor je weet wat iedereen doet en ook waarvoor ze staan.

Het is zeker niet de eerste film (voornamelijk ook deel 1) dat Peter Jackson het mooie natuur van Nieuw-Zeeland eens onder de loep neemt. Vooral het eerste uurtje word je veel meegenomen naar shots die vooral de natuur tot zich nemen, denkend aan de achtervolging van aragon ( en de rest ) en de orks, om de twee hobbits weer terug te krijgen waar Jackson vooral hoge shots nam. Je zag dan de drie rennen over de gebergte die hij hoog in lucht schoot, de achtergrond was daardoor mooi zichtbaar (omgeving vooral) dat je meer met een wow-gevoel naar de omgeving zat te kijken dan dat je de drie mannen volgde.

Ook in The Lord of the Rings: The Two Towers zijn er veel verhoudingen met elkaar. Zo word in dit tweede deel wel een overspel aan actie gemaakt, waar ze in het eerste deel vooral de opbouw lieten zien (voorbereidingen) is in dit deel het gevolg. Vooral het grote gevecht met Helms Deep laat dat goed zien. Hier in deze film word gekozen om de tegenstanders (moror etc.) meer in beeld te brengen. We volgen de twee hobbits Frodo en zijn vriend niet meer zo veel, die waren dan wel bezig in het woud, we volgden meer Aragon met Legolas en Gimli en hun gevechten tegen de orks dan dat we Sam met Frodo volgden en het verloop van de ring. Hierdoor werden de twee meer naar achteren geduwd en kwamen ze nauwelijks in de schijnwerpers te staan.

Wel volgende we dit keer Smeagol meer. Of je nou kunt zeggen dat je veel wijzer werd dan deel 1 over dit figuur kun je niet totaal bevestigen, Smeagol is en blijft een karakter wat een beetje weggedrukt naar achteren is. In deze film had Smeagol weer last van zijn Mind-twist, wat door de ring is gecreëerd. Hij leid de jongens door de bossen heen, hij zorgt er voor dat zijn kwade gedachten weg gaan maar, die komen aan het einde weer terug, met een open eind notabene.

En in deze film kwam de personage Treebeard ook in voor, ik denk dat het een van mijn lieveling karakters is. Zware stem, gave looks en mooi in beeld geplaatst door Peter dat je ook niet aan deze wezens kan ergen. De heersen van het woud vond ik een leuke creatie, buiten de orks ‘generalen’ om.

Ik vond het verhaal in The Lord of the Rings: The Two Towers leuk bedacht en uitgewerkt. We volgen het zelfde groepje weer. Pippin en (ben de naam van de ander vergeten) .. worden ontvoerd door de orks. Na een groot gevecht worden deze twee meegenomen. Wanneer hun gevlucht zijn komen hun aan bij de Treebeard die hun vervolgens mee neemt door de film heen in het woud. Er word weinig aandacht aan besteed alleen dat we weten dat Treebeard zich nu ook mengden in de oorlog. Frodo en Sam zijn ondertussen nog steeds onderweg om de ring te vernietigen in de vulkaan bij Mordor. Smeagol brengt ze soms in gevaar maar, ze komen er wel. Mocht smeagol ze niet verraden in de volgende film. De twee jongens kwamen trouwens nog wel eventjes een beetje in gevaar. Toen er weer zo’n zwarte ruiter naar hun opzoek was, dit keer per draak (?). Dit was niet echt een spektakel waardoor de film niet echt bijzonder werd.

Het verhaal draait meer om het gevecht in Helms Deep, waar Aragon, Legolas en Gimli zich bevinden om een bepaalde koning te beschermen. Tijdens het grote gevecht in Helms Deep (voorafgaand eigenlijk) zien we dat de Elfen zich weer mengen tussen de mensen, ze trekken weer samen te strijden. Ik vond dat wel erg gaaf want de Elfen zijn voor mij de gaafste elites in deze film, gaaf wapen, cool gekleed en mooie gevechten.

Hoewel het grote gevecht bijna een uur duurde, meetellend het aankomend marcheren, het gevecht en het eind vond ik het niet langdradig. Er word wel zoveel vreugd (dankzij de acteurs merendeels) in gestoken, de shots zagen er goed uit en de film knalde lekker door dat ik me bijna niet kon vervelen. Ik denk dat dit voor velen een misstap is, zo’n groot gevecht. Mij boeide het niet zoveel ik vond de film fijn weg kijken. En ik vond de verhouding drama – actie – verhaal leuk, al werd het verhaal niet echt doorgetrokken maar eerder voorbereid en uitgewerkt voor het einde. Ik kan niet zeggen dat ik deze film BETER vond dan deel 1 maar, slechter ook zeker niet. Denk dat ik ze beiden een gelijke cijfer geef.

4.0*

Lord of War

Dit weekend dan eindelijk Lord of War eens gezien, wat al een langere tijd op mijn planning stond. Toch ben ik een beetje geschrokken want echt goed of ‘speciaal’ was deze film helemaal niet en, ik vond sommige delen echt veelte traag waardoor ik toch al gauw snel afgeleid raakte. Toch deed de film wel wat me je en brengt het zeker een belangrijk onderwerp met zich mee. Zeker het begin wanneer er een animatie word afgespeeld van een AK-47 kogel, hoe hij geproduceerd, verscheept en gebruikt word is zeker mooi gedaan en helaas ook met het trieste beeld dat de kogel een jong jongentje raakt in het hoofd, zet je ook wel een beetje aan het denken.

Ik heb onlangs de mooie film ‘ War Dogs (2016) ’ die voor mijn gevoel fijner wegkeek dan dat ‘Lord of War’ dat wist te bereiken. Ik denk dat het vleugje humor in ‘ War Dogs (2016) ’ toch beter verwerkt kon kon worden en leuker was om naar te kijken dan een Nicolas Cage en een Jared Leto die beiden Russen probeerden na te doen wat hopeloos was mislukt in mijn gevoel.

Ondanks dat ik de film niet helemaal geslaagd vond, heb ik me toch redelijk weten te vermaken met zo zijn sommige scénes. Vooral de scéne dat Cage begint met de wapenhandel is vermakelijk (via een soort Synagoge komt Cage aan de praat met een paar wapensmokkelaars die aan de UZI’s konden komen en vanuit UZI’s stapten ze al gauw over op AK’s) en hij verteld er gelijk bij waarom hij in het illegale circuit wapens verkoopt en niet aan de staat: op de illegale markt willen ze er nog wel eens meer voor betalen en zijn de betalingen ook altijd op tijd.

Yuri Orlov (Cage) leeft met zijn familie Vitaly Orlov (Leto), Irina Orlov en Anatoly Orlov in Brooklyn waar ze een bepaald Joodse restaurant runde. Vitaly is daar de kok (maar kan eigenlijk niet koken) en Yuri hing daar een beetje om heen. Op een dag kwam hij bij een Russische club waar een ‘aanslag’ werd gepleegd en Yuri zag waar het goud geld te halen viel: handelen in wapens. Dit wou hij niet in zijn eentje doen maar samen met zijn broertje Vitaly (die later verslaafd raakte aan cocaïne dankzij een deal die Yuri had gemaakt met een bepaalde drugsbaron).

Yuri ontmoet zijn liefde Ava Fontaine op een bepaald luxe eiland die Yuri helemaal had afgehuurd om Ava haar aandacht te krijgen. Hij had haar afgehuurd voor een fotoshoot die hij zelf verzon om haar naar het eiland te krijgen. Ze gaan samen, krijgen een kindje en leven een langere tijd gelukkig. Wanneer we een paar maanden/jaren overslaan zien we de winststijging van Yuri snel, en zijn handel in wapens is niet meer een paar UZI’s maar een duizendtal aantal AK’s geworden die hij vooral verkoopt aan een oorlogsmisdadiger ergens in Afrika.

Toch doet Lord of War vaak geen wonderen, is de film vaak wat aan de trage kant maar, je komt er wel makkelijk doorheen. Ik had denk ik iets te veel een film verwacht als ‘ War Dogs (2016) ’ waardoor ik toch wel iets geschrokken ben van de totale uitkomst van Lord of War. Hoewel dit je zondag avond prima vult blijft deze film niet speciaal voor mij tot aan het eind waar Leto doodgeschoten word door Afrikaanse rebellen nadat hij één truck vol met ammunitie heeft verwoest door middel van een granaat, waarna we een massaslachting zagen in een Afrikaanse tentenkamp, wat me toch wel even met de mond vol tanden liet staan.

3.0*

"Have you seen this?”
"Yeah, I've seen it.”
"Okay.”
“We're gonna say we watched this tonight at my place.”
“To who?”
“Don't ask questions, just drive.”

“We were watching... "Die Hard 2".
“Oh, yeah? What's it about?”
"It's about someone dying hard twice. I'm not sure.”

Dit is een film precies gemaakt voor mij. Ik ben namelijk (naast Hip-Hop) een groot metal fan zoals ook ‘Theunissen’ die hier in de berichten box verschijnt. Black Metal is helemaal mijn straatje, al ben ik dan wel weer meer fan een sub genre genaamd atmosferische black metal, daar ga je namelijk lekker van zweven. Toen deze film uit kwam in 2018 was ik eigenlijk al best wel onder de indruk maar, op één vage wijze heb ik nooit de film aangezet tot vandaag. En het was om de vingers af te likken, zeker als ik deze film keek voordat ik naar de fantastische bands Wiegedood en Amenra in Paradiso te Amsterdam ga bezoeken, oftewel; lekker in komen.

Ik ben erg bekend met de geschiedenis van de black metal scene, al draait het hier voornamelijk om de ‘True Norwegian Black Metal’, eigenlijk een stand-alone muziekgenre wat je uiteraard ook leert in deze film. De opkomst van deze genre die eigenlijk bekend staat dat Mayhem het ook heeft grootgebracht. Hoewel ze zeker niet meer de grootste naam zijn in die muziekgenre heeft het me altijd wel gefascineerd tot een zekere hoogte, de rijke geschiedenis en de hele setting vind ik altijd heel interessant in deze scene. Dus ja, ik was behoorlijk fan van het feit dat men terugkijkt op het ontstaan van de scene, en ik vond het heel tof.

Duidelijk is dat de film is gemaakt door fans van zowel de black scene als deze band. Wat resulteert dat er in een vrij korte tijd heel veel informatie je kant op gaat, waardoor ik vond dat het gericht kijken naar live shows eigenlijk ook volledig weg viel, Dead een vrij korte periode te zien is (al zat hij natuurlijk ook niet lang bij de band door zijn zelfmoord) en vond ik Varg wellicht te overhaast gecast, Varg had namelijk niet zo'n ronde kop en was totaal niet chubby.

De film doet ook veel dingen wel goed, zo vond ik het heel interessant om te zien dat Åkerlund toch de zelfmoord van Dead maar ook de moord op Euronymous vrij strak in beeld liet, net zoals vele seksscènes die toch uitbundig in beeld verschijnen en wat ik ook zeker niet slecht vond hoor. En ik vond het heel sterk hoe toch lichtelijk aangetoond werd dat Varg en zijn fascistische gedachten eigenlijk al vrij ziek was in bepaalde geloofsovertuigingen die hij had, en bijvoorbeeld ook het neer steken van de man in de bosjes is een daad die best bekend is in de scene, en waar ik best veel over hoorde.

Tja ik vond het gewoon een hele fijne film, en de opkomst van een muziekgenre die ik erg kan waarderen. Het verhaal vind ik erg strak en de acteurs vond ik het ook heel leuk doen. Voor mij een vermakelijke film en eentje die ik in de toekomst nog wel vaker ga kijken. Love it.

“You gotta approach every day as if it's your last!”

Wederom een film die ik kan voegen tussen mijn lijstje ‘jeugdsentiment’. Ik was in mijn ‘vroegere’ jaren een echte skater, elke dag stond ik op een skateboard mijn tricks te showen naar mijn kameraadjes in het park en draaiden we de hele dag lekkere hardrock en skater punkmuziek waarna we (als het te donker werd) vervolgens op de ‘PlayStation 1’ de game van mijn idool ‘Tony Hawk’ gingen spelen. Alles draaide om skaten destijds, nu wat minder helaas ik zou het graag wel eens willen oppakken maar mijn passie ligt nu ergens anders. Ik was de film eigenlijk een beetje vergeten, hoewel die aardig wat indruk wist te maken wanneer die uitkwam heb ik er zeker de afgelopen tien jaar niet meer echt aan gedacht. Ik kwam de film per toeval weer tegen in dit leuke spelletjes ‘forum’ en had gelijk een herziening klaar liggen, aangezien ik de film hier zelfs op Blu-Ray heb liggen.

En ik heb me weer vermaakt net zoals kleine Wesley dat vroeger deed. Hoewel ik destijds natuurlijk geen benul had waar het verhaal nou daadwerkelijk om ging (ik wou alleen maar skaters zien) vond ik het altijd een erg mooie film, en ik herinnerde me nog dat ik het einde altijd erg sneu vond. Nu, vijftien jaar later weet ik gelukkig waar het verhaal wat meer om draaide en ik vond het mooi om te volgen. We volgen hier de ‘Zephyr Competition Team’ uit het zonovergoten ‘Santa Monica’ in ‘Venice, Californië’. Prachtig om het ontstaan van de skating te zien en natuurlijk het verhaal van onder meer ‘Jay Adams’, ‘Tony Alva’ en ‘Stacy Peralta’ te volgen. ‘Stacy Peralta’ staat uiteraard ook bekend omdat ‘Tony Hawk’ ooit voor hem op het skateboard stond, wat uiteraard mijn idool was en is.

De cast is best leuk maar vrij onbekend, overigens deden ze het wel leuk (de tieners). Uiteraard komt ‘Heath Ledger’ er wel boven uit die voor mij ook de bekendste naam was in deze film al vond ik zijn rol als ‘Skip’ niet heel bijzonder. Voor de rest is de cast aardig maar niemand, zoals ik al zei, springt er echt uit en dat is best jammer.

Het concept is natuurlijk leuk maar wel te raden. Een groep vrienden beginnen met skaten en leren de sport kennen. Zo waren ze de eersten die in lege zwembaden gingen skaten puur door de droogte die toen heerste in Amerika en werden zo beruchter in de buurt maar, ook dat ze hoger in de sport willen komen en beter willen worden dan elkaar. De film verbindt ons als kijkers goed, na een leuke hechte vriendengroep die langzamerhand uit elkaar werd gedreven door drang om beter zijn dan de anderen en egoïsme. Ze begonnen elkaar te mijden maar kwamen uit eindelijk wel weer bij elkaar.

Ja, erg leuke film en ook fijn om te volgen. Op veel vlagen erg interessant en leuk maar kende hier en daar ook een kleine inkakker, dat was zonde. Al om al prima zit.

3.5*

"Welcome... whores of Salem! I can taste the foul stench of your ancestors rotting in the folds of filth between your legs.”

Als je gaat kijken naar wat Zombie in het verleden heeft uigepoept had ik jarenlang hoge verwachtingen van deze film. Het verbaasde me dat ik deze en zijn laatste film dus nog nooit heb gezien, en het leek mij wel eens de hoogste tijd dat ik dat eens ga doen. Dan kwam je al gauw bij deze film uit 2012 uit, die qua scores al best ver uitliep van zijn voorgangers. Hoewel mijn verwachtingen daardoor niet snel daalden, werd ik wel wat sceptischer over deze film. Achteraf toch wel een beetje een tegenvaller hoor.

Het begint allemaal helemaal niet zo verkeerd. Het idee was leuk, Sheri is een radiopresentatrice voor een lokale zender die voornamelijk de hardere en alternatieve muzieknoten afspeelt. De film opent trouwens wel een beetje vaag maar, neemt een leuke afslag met waar de film heen wil. Zombie wil duidelijk een bepaalde richting op en probeert zo ook gewoon vooral erg vreemd over te komen, wel typisch en best leuk. Ik hou wel van dit soort films met een duivels thema, alleen voelde het allemaal toch wat matig. De film duurt best een lange tijd voordat hij eindelijk een beetje op gang kwam, en wanneer de film eindelijk een beetje op gang was gekomen viel het allemaal toch wel wat tegen.

Richting het einde werd het overigens wel een stuk leuker maar, kon de film nog amper echt boeien. Het duurt dan toch wel gewoon echt te lang, en een groot gedeelte van de film gebeurt er ook niet zo heel veel. Acteerwerk was overigens prima, niks op aan te merken maar, de rest vond ik toch matig en nogal tegenvallen.

Was leuke film !

Alleen weer zo'n film dat de hoofdrol spelers alles winnen !

“To dream to seek the unknown. To look for what is beautiful is its own reward. A man's reach should exceed his grasp, or what's a heaven for?”

Potentieel best een aardig idee maar, de uitwerking vind ik toch wat minder. De film staat al enige tijd op mijn lijstje, en dat kwam voornamelijk door de hoofdrol van ‘Charlie Hunnam’ maar, ik heb nooit echt de drang gehad om deze film eens te gaan kijken. En nu er weer een leuke challenge aan de gang is op het forum en ik zag dat deze film ook op ‘Netflix’ staat zag ik de kans schoon de film eens mee te pakken, hij leek me oprecht leuk maar, ik kwam er wel héél snel achter dat veel verwachtingen toch niet waar gemaakt worden door ‘Gray’, waardoor de film toch wat minder was dan ik had verwacht.

Wat echt een enorme tegenvaller was in mijn ogen, was dat ‘Gray’ te weinig deed met de jungle. Het duurde even voordat we die kant op gingen wat overigens niet erg was want, dan kreeg je juist een leuker verhaal door maar, eenmaal aangekomen werd voor mij niet de kracht eruit gehaald wat ik immers wel had verwacht. Het is misschien wel een beetje saai, en helemaal niet zo spectaculair. We zijn ook zo weer uit het woud om vervolgens nog een déél mee te maken tijdens de eerste wereldoorlog en de laatste twintig minuten worden dan weer snel wat opgevuld wat erg gehaast voelt. De film mag zich beter verkopen als biografie over het leven van ‘Percival Fawcett’ dan wat de film verkoopt met het verhaal over de verloren stad. Ik had daar namelijk veel meer van willen zien, niet persé de stad zelf maar wel de reis en de gevaren in de jungle, die achteraf allemaal helemaal niks voorstellen.

Het hielp niet echt mee allemaal, en dat zorgde voor een totaal onnodige rollercoaster als je het mij vraagt. Ik had graag meer van de Amazone willen zien, wat meer spannende momenten met het leven daar, en je kunt een biografie niet mooier maken dan het was dus de stad vinden was wellicht wat te hoog gegrepen.

Qua acteerwerk was het redelijk maar, zeker niet sterk. ‘Charlie Hunnam’ speelt best een leuke rol, en kwam goed naar voren als frontman maar, daarom heen vond ik maar weinig spelers op vallen. ‘Tom Holland’ had ook een leuk rolletje als ‘Jack’, die overigens niet veel voor kwam in de film, dus echt opvallen deed hij niet. De film kent voor de rest een prima cast maar zoals ik al zeg; niemand viel me echt op qua acteerwerk of personage, vrij standaard.

Dus ja, ik had wel wat meer of wellicht wat anders verwacht van deze film. Maakte dit de film echt slecht? Nee, dat helemaal niet. De film voelt in zijn chaotische momenten soms toch verzorgd aan, dit resulteerde in leuke sfeervolle scenes (bijvoorbeeld scenes in de jungle) die mij als kijker toch mee wist te trekken. Helaas gaat de film iets te vaak over in deze emoties, wat ervoor zorgde dat het na een tijdje niet meer bijzonder of leuk aanvoelde, en de film eigenlijk potentie had om doorgespoeld te worden. Zoals ik hier beneden mij ook al enkele keren voorbij zag komen is het drama iets té aanwezig in de film, en daar wordt veel aandacht aan geschonken. Daar zat ik niet altijd op te wachten.

De film doet zich dus wel een beetje anders voor, dan wat je als kijker daadwerkelijk voorgeschoteld krijgt. Ook was de het avontuur niet echt avontuur, daar kregen we maar te weinig van te zien, en die genre zou ik ook veranderen in ‘drama’. Want ik had véél meer avontuur willen zien, en dat word ons veel achter gehouden. De kannibalen waren bijvoorbeeld best leuk om te kijken, althans die scenes, alleen ‘Gray’ wil daar gewoon te snel door heen. Dus nee, dit was niet helemaal wat ik er van verwachtte. De film is niet slecht, alleen had potentieel en misschien met een ander script veel beter gewerkt.

"Why are you so handsome?”
"My father was a weatherman.”

Omdat ik gevloerd ben door een griepje (kleine verkoudheid) ben ik vandaag even thuisgebleven om het lichaam iets meer rust te geven en blessures te voorkomen, zeker na een zware dag gisteren. Terwijl ik zo op de bank lig, mijn neus op te halen en de zoveelste Statham film gekeken te hebben van de afgelopen paar maanden is het ook tijd voor even een verfrissende blik. Al gauw kwam ik deze film tegen, die ik ook nog nooit had gezien en waar ik best wel benieuwd naar was geworden. Veel verwachtte ik er niet van maar, leuk kon het best zijn dacht ik. Wederom weer een film waarvan ik kan zeggen dat mijn smaakpapillen toch zijn veranderd door de jaren heen, want dit trek ik echt niet meer en al helemaal niet als ik ook niet helemaal fit ben.

Bullock vond ik in de jaren negentig films nog best leuk (en héél knap) en daar is eigenlijk nu alleen het tweede nog wel van over, want ik vond haar best irritant in de film. Gelukkig valt het nog enigszins mee, want het kon nog wel zo verschrikkelijk zijn als Da'Vine Joy Randolph.. Ik spoelde echt haar scenes vrijwillig door want ik kon er niet naar kijken. Gelukkig dat Pitt en Tatum er nog zijn, die de boel enigszins nog weten te redden, van wat er te redden valt.

Het is dan ook dat ik de bevrijdingsscenes het leukste vond. Waar Pitt wordt ingeschakeld door Tatum om Bullock te bevrijden, Tatum ook met hem mee wil en het daardoor ook wat hilarische wordt, ik kon daar echt wel smakelijk om lachen. Alleen jammer dat het al gebeurde in het eerste stuk van de film want, na een uur was ik ook wel echt klaar met deze prent. Alleen overigens jammer dat Pitt maar zo kort in deze film zat, had wat mij betreft best de plek van Tatum mogen verwisselen.

The Lost World: Jurassic Park

Steven Spielberg was duidelijk nog niet klaar met zijn ideeën voor Jurassic Park en gooide dus maar een tweede deel in de maak. Maar deze was het helaas niet voor mij. Ondanks het spectaculaire einde en je duidelijk kan zien dat er mensen gewoon mee gesleurd worden vond ik de clichés te hoog in de film en hij lag me niet helemaal lekker. Hoe kun je nou zo overduidelijk een tas over het hoofd zien? En meestal als je even moet plassen (vooral in zo'n gebied) zeg je het toch even? Hoe kon een auto zoveel grip hebben met modder? .

Jeff Goldblum speelt zijn rol goed maar ik vond dat de jonge Julianne Moore het ook prima deed. En ook bij deze film baal ik weer als een stekker dat de acteurs en actrices vanuit deel 1 niet mee gekomen zijn. Ja even in het begin volgens mij maar, voor de rest was het allemaal weer nieuw. Nee, dat stond me ook bij The Lost World: Jurassic Park niet aan.

Ik denk dat ik persoonlijk het einde het mooist vond en dat de rest van de film eigenlijk een bij elkaar geraapte rotzooi is geworden waarin ik geen moment van spanning kon vinden en ik soms wat geïrriteerd zat te kijken. Het verhaal is dun en niet echt 'boeiend' om te volgen maar het concept vond ik zeker wel geslaagd. Prima filmpje om mee te nemen als je deel één gezien hebt anders stelt hij niet veel voor.

3.0*

Ik ben persoonlijk wel een kleine fan van deze man. Ik heb het nooit echt met trainers verder, het boeit mij nooit heel veel terwijl ik best wel een groot voetbalfan ben (op het moment kijk ik ook naar City tegen Arsenal). Eigenlijk van jongs af aan weet van Gaal mij wel te imponeren, waar hij vrij goed in is. Dankzij Robben maar ook dankzij hem ben ik destijds mijn liefde voor Bayern gaan ontwikkelen, en na het wereldkampioenschap van 2014 heeft hij echt de nodige indruk op mij achtergelaten. Ik vraag me nog altijd af wat er destijds in 2010 zou zijn gebeurd als hij al aan het roer stond, ondanks de grote successen, zou het hem dan wel zijn gelukt? We zullen het nooit weten. Wat ik wel weet is dat ik meer van deze man ben gaan houden, zeker naar het afgelopen wereldkampioenschap. Van Gaal is een icoon, en dat weet hij maar al te goed.

De documentaire laat eigenlijk niet heel veel verassingen zien, persoonlijk voor mij ook wel prima. Ik vond het mooi om te horen hoe de opkomst van deze man is ontstaan, wat hij heeft moeten doen, wat hij heeft behaald en wat zijn gedachtegang achter alles is. Ondanks zijn norsheid en misschien ook wel arrogantie, schuilt er ook een man met een zacht hart, en eentje die eigenlijk constant denkt aan het coachen, iets waar hij zo succesvol in is geweest in zijn leven. Zelf vond ik het ook interessant erachter te komen wat zijn leven was voor Truus, en dat komt gelukkig ook kort naar voren. Truus vind ik zelf een beetje eng, die bemoeit zich er wel erg vaak mee maar dat weergeeft wel een goede relatie tussen die twee.

Ja, voor de rest wat valt er over te melden? Ja hij is trots op zijn golfprestaties, en dat moet iedereen weten. Maar daardoor veranderd mijn blik niet, en ben ik ook niet zo negatief als de persoon onder mij. Maar het blijft een feit; je mag deze beste man of je mag hem niet, en wanneer je hem niet mag kan het best wel je grootste vijand worden.

Ik blijf deze man eeuwig bewonderen, en we gaan hem nog zeker missen in het voetbal. Tegenwoordig zijn er maar weinig trainers van deze klasse, misschien moet je dan naar Mourinho gaan kijken en dat vind ik pas echt een clown. Nee, de klasse mist er behoorlijk en ik denk ook een stukje charisma en vooral passie.

Het duurt me misschien iets te lang. Twee uur kijken naar deze man is wel heel erg veel en vooral erg extreem. Zeker rond het einde had ik het wel een beetje gezien, we keren dan nogmaals terug bij het golven en hier en daar wat zeik videocalls die me eigenlijk niks zeiden. Ook het laatste stukje bij het Nederlands elftal vond ik niet echt heel boeiend, wellicht omdat dat vrij actueel was. Toch blijft die scene dat hij vervoert werd in dat autootje legendarisch, en dan op de terug weg dat gezeik over de Nederlandse wegen was wel komisch, hij moet toch iets te zeiken hebben. Maar wat zou die man een pijn hebben gehad op dat moment, dus het was vrij logisch.

“Hiya kids. Here is an important message from your Uncle Bill. Don't buy drugs. Become a pop star, and they give you them for free!”

Toch wel de eerste romantische komedie die ik heb weten te waarderen, die mij vanaf begin af aan wist te raken en waar ik menig keren om heb kunnen lachen. Toch heeft de film zijn voordeel dat ik hem mede heb gekozen omdat hij het kerstthema met zich mee brengt, waardoor ik er wel wat meer interesse in kreeg en hij scoort vrij goed dus waarom geen kans geven. We volgen verschillende kleine verhalen in het begin maar leuk dat de film soms al twee personages elkaar laat ontmoeten. Bijvoorbeeld de minister-president met de secretaresse van Harry (waar hij onder andere mee vreemd is gegaan), toen hij Natalie zocht. En uiteraard op het einde tijdens de voorstelling dat ze met z’n allen in de zaal zaten.

De cast is overweldigend, met natuurlijk heel veel leuke namen. Zo is Liam Neesson te zien (één van mijn favoriet), alleen valt de groote van zijn rol wel mee. En uiteraard Rowan Atkinson met een hele kleine rol, die ik wel wat groter had willen zien in deze film. Ik kon wel merken dat de film veel gericht was op de rol van Hugh Grant als ‘The Prime-Minister’ waar we veel tijd mee doormaken in deze film, ook wel met zijn liefde naar ‘Natalie’ toe. Voor de rest vond ik de cast nog wel vermakelijk, ook de rol van Martin Freeman was leuk die speelden in een soort pornofilm maar dan ook weer niet? Ik kon dat niet zo goed ontcijferen samen met Joanna Page als ‘Just’ Judy.

Het verhaal was opzich wel leuk. Iedereen had een bepaalde liefdesleven in de film en we volgende een aantal verschillende kleine verhalen die uiteindelijk in elkaar moesten overlopen, wat voor mij niet altijd even goed geslaagd was en sommige verhalen waren compleet random. Het verhaaltje van de premier kon ik opzich wel waarderen, die vond ik nog best leuk om te volgen. Uiteraard zijn de scenes van o.a. ‘Just’ Judy en John leuk maar het is allemaal niet héél bijzonder om te zien. De film duurt voor mij soms iets te lang, de langere kleffe praat scenes daar had ik weinig mee.

Zeker vond ik dit een geslaagde film voor op kerstavond, en met de uitgesproken rol van Bill Nighy die wat grover uit wist te komen kon ik me zelf best amuseren met de eerste echte romantische komedie die ik leuk vond, en of daar meer van gaan volgen zeg ik nog niet (het is niet mijn favoriete categorie), al is de start best leuk.

3.5*

“I don't want to die all alone at the end of the world.”

Op het oog een erg leuke film met een prima plot. Ik had de film aan mijn filmlijst toegevoegd om eens een keer te gaan kijken, geen prioriteit. Tot ik zag dat hij op ‘Netflix’ was toegevoegd en ik het eigenlijk niet kon laten hem toch even snel op te zetten. Ik had wel een paar verwachtingen van de film zeker na het plot maar ik liet het over het algemeen op mij afkomen, de genres lieten sowieso al wat vraagtekens bij mij achter. Toch was men qua woord lovend maar zijn de stemmen toch wisselend en kon ik daar niet echt een bepaalde waarde aan hechten, snel zelf maar aangezet en op me af laten komen wat er ging gebeuren.

Het begin was leuk, een verhaal wat uitgelegd wordt zoals we dat ook bij de film ‘Zombieland’ zien, althans een deel. Hoe is het gebeurd dat de wereld in een apocalypse zit en wat is er precies ontstaan. Dat er monsters zijn gekomen was al wel duidelijk lijkt mij. We volgen ‘Joel’, hij heeft de aanval overleeft en zit nu onder de grond. Zeven jaar terugkwam er een asteroïde op de aarde af die de wereld heeft verwoest doormiddel van nucleaire rakketen. Helaas zorgde dit ervoor dat er een nucleaire regen kwam die de insecten etc. op aarde muteerde in levensgrote monsters. De wereldpopulatie zwakte af naar 95% overlevenden. Een zeer leuk concept en ook een prima verhaal wat daar uitgekomen is.

De wezens waren makkelijk te vermoorden met een kruisboog en een pijl, of granaten als het leiders waren. ‘Joel’ is echter nog niet klaar voor deze wereld, wanneer hij een monster ziet verstijft hij helemaal waardoor natuurlijk een makkelijke prooi is voor de monsters. Dit zien we onder andere wanneer de bunker waar hij in woont aangevallen werd door een monster, en deze recht tegen over elkaar kwamen te staan. Echter besluit ‘Joel’ vertrekken omdat hij naar zijn grote liefde ‘Aimee’ wil die 135 kilometer in een andere bunker zich schuil houdt. Hij weet dit omdat de twee radiocontact hebben gekregen.

’Joel’ vertrekt en laat zijn kamp achter, en verreikt zijn avontuur op het land. Het is allemaal nog erg mooi en heel verlaten uiteraard, tot hij de eerste monsters ontdekt, na een aanval komt hij in aanmerking met ‘Boy’. Een hond die ook alleen overleefde. Samen trekken ze verder en komen twee mensen tegen genaamd ‘Minnow’ en ‘Clyde’. Ze nemen ‘Joel’ mee en geven hem heel wat tips om te overleven van de monsters. Hij komt uiteindelijk aan bij het kamp van ‘Aimee’ maar mist toch zijn thuis (vertelde ‘Aimee’ dat ze niet meer verliefd is? Dat heb ik anders wel gemist). Hij moet eerst het kamp van ‘Aimee’ redden waarna hij besluit terug te gaan naar zijn oude bunker om de mensen daar te redden en mee te nemen naar de bergen waar (word gezegd) bijna geen monsters leven.

De film is over het algemeen wel aardig cliché en ook te kindvriendelijk, het had voor mij wel een tikkeltje harder gemogen, wellicht meer actie met bloed en wat meer monsters, het is nu erg minimaal. Je merkte erg goed dat ‘Michael Matthews’ iets teveel wou doen voor de tijdsbestek wat hij had. Ook had ik zelf wat meer willen zien van de post-apocalyptische wereld, de aanval eventueel van de monsters op de wereld en het daarvan vluchten. Het is allemaal nogal bombastisch gegaan en niet heel duidelijk, had dat wel graag willen zien. Ook wou ik dan wel graag wat meer zien van de buitenwereld na de aanval, een echte apocalypse gevoel creëren deden ze vooral in het begin heel erg maar daar (na het ontmoeten van ‘Monnow’ en ‘Clyde’, waar de film overigens voor mij steeds minder interessant werd) werd snel weer van afgezien en kwamen we terecht in de bossen, niet heel bijzonder dus.

Voor de rest zagen de monsters er goed uit, goede CGI. Maar ach, het cliché spat ervan af en dat is in alle hoeken te vinden. De komedie is mild, wel aanwezig maar slaat niet altijd even goed aan. Ik vond het achteraf toch niet zo’n hele bijzondere film. Had er toch wat meer van gehoopt en het is allemaal net iets te slap.

3.0*

“That feeling like you've landed in the wrong life. Everybody feels that way.”

Wat een ontzettend saaie zit was dit. Ik was opzoek naar een ‘leuke’ kerstfilm en viel eigenlijk snel op deze film. Het plot was redelijk en de stemmen waren toch wel erg laag en vooral ook erg weinig, dit maakte wel wat zorgen vrij in ik ging met wat argwaan de film in, als de film namelijk zo laag scoort als wat deze site aangeeft dan is het vaak een film die ook bij mij niet in de smaak valt. Toch was ik wel een beetje benieuwd, en zeker na het zien van de cast kreeg ik er wel weer wat meer vertrouwen in.

Maar wat een toch vrij interessante cast wist ‘Jessie Nelson’ bij elkaar te krijgen, ook knap dat werkelijk geen één acteur echt een doorslag wist te geven in de film, het was het telkens net niet en het werd nergens ook interessant. ‘John Goodman’ heeft de eer eigenlijk de hoofdrol min of meer op zich te krijgen, redelijk rolletje maar ben zeker beter gewend van de beste man, zijn prestaties waren niet heel bijzonder. Maar, ook van een ‘Ed Helms’ en ‘Amanda Seyfried’ had ik toch wel veel meer mogen verwachten. ‘Helms’ is natuurlijk een wel bekende acteur in de komedie scene en had toch enigszins gehoopt dat hij er wat meer komedie in zou scheppen, gebeurd niet. Ook ‘Amanda Seyfried’ heeft betere dagen gekend wat dat betreft. Het is allemaal niet héél sterk in mijn ogen.

De film is erg onderhouden, dat moet ik toegeven en ziet er ook heel schoon uit. De kerstsfeer is duidelijk aanwezig maar de komedie niet. Die kwam meer over als een drama / romantische film dan dat ik er enige komedie uit kon vissen, ik heb ook echt nul keer gelachen.

Het verhaal vond ik ook best bagger, de komedie (nogmaals) slaat gewoonweg niet aan maar ook het verhaal wist nergens interessant te worden. De ‘levenslessen’ die men krijgt zijn allemaal heel dramatisch en worden op veel vlakken toch wel te langdradig. Neem als hoofdvoorbeeld die meid en die soldaat, dat was alleen maar gebek op elkaar (schelden) en gezeur maar had nergens echt een speciale waarde.

Zo kende de film heel veel momenten, van die overdreven ruzies en de zo geheten ‘mood swings’ waarin de film van heel vrolijk binnen enkele seconden tot een bepaalde ‘ruzie’ oversloeg wat eigenlijk geen meerwaarde kende. Al om al ben ik totaal geen fan van deze bagger film, de kerstsfeer deed het goed en ook de cast mocht er wel wezen maar niks wist volgens mij vol overtuiging over te komen.

1.0*

“Yeah, I think it's time for a little finger food.”
“No, no, no, wait. Wait!”
“Or is that thumb food?”
“You know, fingers aren't really my thing, but there is something about a nice, juicy thumb.”

Dit was echt een fantastische film zeg. Misschien wel één van de meest besproken horrorfilms van dit jaar onder de horrorfans online, en zeg, wat wordt deze film veel geprezen en er wordt echt gestrooid met hoge ratings. Vanavond was er eigenlijk niet veel te doen, en aangezien morgen de finale van het EK is was het vanavond een rustig avondje voor een horrorfilm. We konden nog uit veel films kiezen maar, deze film stak eigenlijk met kop en schouders boven de rest uit, waardoor het dus nog een stuk interessanter werd om hem aan te zetten. En het was oprecht een waanzinnig leuke filmavond, ouderwets genieten van een horrorfilm, het gebeurt niet echt héél vaak met de veranderende cultuur.

De film opent eigenlijk keihard, iets wat ik ook wel had verwacht van deze film. Daarna leren we eigenlijk gemakkelijk kennis maken met de hoofdpersonages, al is het allemaal toch wel wat stressvol. De film kent duidelijk zijn sturggles en daar moeten we even door heen, die hele familiedrama is op zich niet heel verkeerd, en dat zet je uiteindelijk toch op het verkeerde been. Want wanneer die twee jongens kwamen Vern en Billy in beeld kwamen leken hun juist de kwaden en de familie oogden best normaal, waar hun zoon Jeffrey hen zelfs een chocoladereep gaf. En even later leek hun pechgeval wel heel vreemd en in scene gezet, waardoor de twijfels toch weer omhoogschoten. Wanneer Vern bij de auto bleef en Billy mee ging in de RV was er eerst nog wel wat verwarring van een wanhopige familie maar, wanneer Billy ziet dat er een kladblok werd gebruikt waar hij het handschrift van de eerder vermoorde Melior ontdekt wordt hij doodgestoken in de RV, waarnaar we overgaan naar het in stukken snijden van zijn lichaam en zijn lichaamsdelen gescheiden worden en in een vriezer terecht komen waarnaar de film eigenlijk het plot volledig omgooit en je eigenlijk met verbazing zit te kijken maar, de film wel een stuk leuker werd.

Wanneer de film vervolgens doorgaat naar het huis van de familie van Billy werd het een stuk compacter en settelde de film zich eigenlijk volledig. Daar zorgt de film eigenlijk voor dat het gewoon met een vrij vlot en leuk tempo voortzet, en het eigenlijk allemaal ook niet veel lastiger werd en je ook niet werd doodgegooid met nieuwe personages. Je weet gewoon wat je te wachten staat, en nu is het aan de film de film om er een weg naar toe te bouwen, en dat deden ze echt heel leuk.

Amanda Fix is de eerste die opvalt. Ik ken haar totaal niet maar, het is een prachtige meid en ze deed het best leuk. Al werd ze geflankeerd met best een leuke cast, dus veel last had ze ook niet op haar schouders. Brenna Llewellyn was ook een aanwinst om te zien, en deed het best leuk al was het vrij standaard. Degene wie naast Amanda er wel echt uitkwam was Matthew MacCaull, de psychopathische vader.

De film zit bomvol met leuke gore scenes, waar ze duidelijk veel tijd in hadden gestoken, echt heel tof allemaal. Helaas dat de films voor de rest vrij preuts zijn tegenwoordig, zo ook deze film. En hoewel dat voor mij geen must-have is, zijn de films vaak ook vrij preuts in het bloedgebruik, en dat is gelukkig hier gewoon niet aan de orde.

Voor mij toch wel één van de betere die ik dit jaar heb gezien, en ik ben bang dat ik niet veel films ga zien op horrorgebied (dit jaar) dat hier aan kan gaan tippen. Het is zelden dat ik mij nog echt zo erg vermaak met een film, en deze film deed in mijn ogen zo'n beetje alles goed. Het verhaal werd nergens saai, het bloedvergiet was keihard en de film houdt duidelijk niks achter. Hopelijk zien we meer werkjes van dit regie duo, het werkt anders aardig goed.

Lucy

Ik begon deze film met goeie verwachtingen. De trailer sprak mij erg aan en natuurlijk de genres ook. Helaas is hij wat minder uitgepakt dan ik had verwacht.

Scarlett Johansson straalt in deze film. Als Lucy speelt ze een redelijke rol. Haar acteer werk is prima. Tot mijn verbazing kwam Morgan Freeman erin voor. Heb dus helemaal over de beste man heen gekeken. En ik schrik me rot, wat word deze man oud :O! Maar goed, dat worden we allemaal natuurlijk! Hij acteerde zijn rol natuurlijk prima, zoals we deze gewend zijn van Morgan Freeman. Min-sik Choi speelde zijn rolletje ook wel leuk, als de gekke Chinees haha! Helemaal door het dolle heen..

Zoals ik al eerder vermelde had ik erg veel zin in de film Lucy. Helaas vond ik het concept niet echt leuk. In het begin wel. Maar vooral op het einde had ik erg het gevoel dat ze de film aan het afraffelen waren. ZONDE! Het verhaal daar in tegen vond ik wel leuk. Door de drugs die in haar darmen zat, in een zakje. Was open geknapt omdat ze in elkaar werd getrapt door zo'n ganglid. Waardoor het zakje dus knapte en er een hoeveelheid drugs haar lichaam in kwam, zodat het haar lichaam overnam.. En toen werd ze bovennatuurlijk. Ja dat was wel leuk! Leuk om een keer gezien te hebben!

3.0*