Opinions

“Eli: You have to invite me in.
Oskar: What happens if I don't? What happens if you walk in anyway?”

Wanneer een film bij joolstein een vijf sterren haalt en zelfs aangeraden word door alexspyforever dan moet ik hem wel kijken, dan kan er maar weinig fout gaan. En dat ging ook niet gebeurden de film is fantastisch. De sfeer is ontzettend duister, de twee kindacteurs zijn een keer niet irritant en wanneer het moet is hij keihard, een echte horror film om van te genieten met een sterk verhaal en vooral geen overdreven gedoe.

En dat laatste is vooral iets wat voor mij in positieve zin heeft mee gewerkt en waardoor het constant interessant bleef. Oskar leek wel continu op een toekomstige seriemoordenaar zeker wanneer hij die pestkop een hengst aan zijn kop gaf met een stok waardoor zijn oor naar de klote ging. Je verwachtte het eigenlijk niet, omdat je bang was dat Alfredson misschien net zo laf was als de menige ‘Hollywood’ film maar hij laat hier maar eens zien dat hij dat zeker niet is. En dat maakt een film voor mij al vaker erg leuk, dingen doen die je niet verwacht omdat je bang bent dat het tonen hiervan ‘te heftig’ zal zijn.

Zoals ik ook al zei zijn de twee acteurtjes echt fantastisch op elkaar ingespeeld en weten de film heerlijk op weg te helpen. Kåre Hedebrant als Oskar leek wel echt op een seriemoordenaar, zeker toen hij zo naar lachte omdat hij die gast had geslagen met die stok. Eigenaardige personage die uitstekend vertolkt werd. En ook Lina Leandersson als Eli deed het leuk en vooral goed.

De film is dus nergens overdreven. Het verhaal is leuk, een vampier die komt wonen in een dorpje en daar maar moet zien te overleven. In dit duistere leven word ze bevriend met Oskar en dat bloeit misschien nog wel uit naar meer. Maar ook het moment dat haar ‘vader’ mensen vermoord voor het bloed. Het is allemaal erg strak en goed uitgevoerd. Een ware klasse film vanuit Zweden die menig vampierenfilm doet zwijgen. Een film die erg goed is onderhouden en er schoon uitzag, scoort de volle punten.

5.0

"Give a guy a gun, he thinks he's Superman. Give him two and he thinks he's God.”

Waanzinnig vette film dit. Eigenlijk schaam ik me een beetje dat ik vrijwel niks van Woo's filmografie heb gezien. De eerste film van hem die ik zag was die barslechte kerstfilm van vorig jaar, waar ik toch wel héél veel hoop en verwachtingen op had gelegd omdat deze goed geroemde regisseur met die film aan kwam zetten. Eigenlijk staan zijn films al jarenlang op mijn kijklijstje want, dit is wel echt een film voor mij. Hoewel ik nog een beetje in moet komen met de Aziatische cinema, en het zeker niet altijd voor mij is weggelegd vond ik dit toch wel tof.

Het duurde ook even voordat ik door had waar het verhaal precies naar toe wou, al had Woo het dan ook zelf verklapt door de zogenaamde vijanden van elkaar bij elkaar te zetten. Vanuit daar is het verhaal steeds makkelijker te volgen, zijn de actiescènes nog steeds over-de-top maar, is het allemaal wel heel vermakelijk.

De shoot-outs zijn cool, de film is over het algemeen heel cool met een heerlijk jaren negentig sausje en ik vond het verhaal op zich best leuk. Je kan eigenlijk heel weinig vertellen over de inhoudt, omdat het twee uur lang vrijwel hetzelfde bevat. Tequila zoekt de personen die verantwoordelijk zijn voor het vermoorden van zijn partner (collega), en komt daarbij eigenlijk terecht bij undercover werk van de politie, waarna hij besluit een team te vormen met de undercoveragent om vervolgens toch de gangsters aan te pakken.

Goed, daar heb ik alles wel mee gezegd. Duidelijk dus dat de film het van de shoot-outs met hebben, en met al het vloeiende bloed wat de film toch wel een smaakmaker maakt. De film deinst vrijwel nergens voor terug, en dat kon ik wel waarderen. Ik heb zo gisteravond op koningsdag een vermakelijke filmavond gehad, nee voor mij was het dit jaar geen feesten maar, Tequila die als een superheld door de straten van Hong Kong dwarrelt.

“I'm just getting started. I'm gonna pull the whole thing down. I gonna bring the whole fuckin' diseased corrupt temple down on your heads. It's gonna be Biblical.”

Gisteren was tot zoverre de laatste dag dat we deze film via Netflix konden streamen (wellicht komt hij in de toekomst er wel weer op) en ik heb daarna dus er toch maar voor gekozen om deze film last-minute te kijken. En ook echt last-minute want ik begon rond half elf, en de film was de volgende dag pas klaar, rond half één in vannacht. Wel heel erg tof dat je de film gewoon rustig kan afkijken als je daar behoefte aan hebt, en Netflix je dus niet uit de film kickt om twaalf uur. Ik heb dus mooi het laatste halfuurtje door kunnen kijken, en hoewel ik het einde wel steeds minder indrukwekkend vond worden was het een erg toffe zit.

De film begon erg sterk. Het is gelijk al vrij hecitsch en het verhaal knalt er vrij goed in. De film blijft deze rauwigheid even voelen. Zo vond ik het erg vet hoe Clyde zijn plan begint met uitvoeren, door de gruwelijke moord van Ames tijdens de executie waarbij een verkeerd goedje bij die man werd ingespoten, waanzinnige beelden hoe het soms in het echt ook kan gebeuren daar is namelijk nog wel een filmpje (wel na gespeeld) van te vinden, voor mensen die geïnteresseerd zijn. En uiteraard daarna, wanneer Clyde de werkelijke moordenaar te pakken neemt en hem uit te tent lokt, om hem vervolgens op gruwelijke wijze te verminken en te vermoorden en dit te filmen. Hierna nog wat leuke scenes die heftig aanslaan en de strijd tussen ‘Foxx’ en ‘Butler’ is spannend, leuk en blaakt van zelfvertrouwen.

Dan is de laatste ‘aanslag’ geweest en dan kakt de film volledig in, en is hij eigenlijk héél veel charmes kwijt. De film neemt een wending waardoor de afkapping vrij snel kan zijn, de spanning is weg en ook de wrede oog is de film volledig kwijt. De film word soft en hoewel de puzzelstukken toch wel veel op de goeie plek terecht komen vond ik de uitwerking heel slap gedaan. ’Clyde' had nu een grote aanval gepland op het stadsbestuur en dat was de grootste. Onder tussen komt ‘Rice’ er achter wat hij nou precies van plan is en blokkeert deze missie door de bom onder de bed van ‘Clyde’ te doen die vervolgens afgaat en de film snel eindigt. Te makkelijk en te slecht, zeker voor het niveau waar de film zich hiervoor in terug vond.

Deze wraakfilm met een kat en muis spel twist vond ik in het algemeen prima weg kijken, toch wel een hele leuke zit en ik ben eigenlijk geen enkel moment mijn geduld in deze film verloren. Hoewel het eerste deel beter was dan de tweede helft hebben de acteurs het prima gedaan en keek de film met zijn vrij korte speelduur heerlijk weg. De spanning, de sfeer, het uitgevogeld plan deden me toch wel wat.

4.0*

Ik denk dat ik deze zit iets leuker vond dan mening stemmer hier op Moviemeter maar als je met Tom Hardy in een ‘gangster’ film komt aanzetten heb je mij te pakken. Hardy is by – far mijn favoriete acteur en ook met ‘Lawless’ vond ik het wel eer genieten, al was zijn personage nogal duister en vond ik dit sowieso niet zijn beste rol (hij heeft vele betere gehad), ik heb weer uitermate genoten van de film. De film stond al een tijdje op mijn netvlies om eens gezien te hebben en na een zoektocht welke film ik gisteravond kon bekijken (ik kon namelijk geen keuze maken), zag ik dat deze nog op de stapel lag en heb ik hem er direct in gegooid.

Deze zit heeft me veel meer vermaakt met een zeer fijne cast, aardige actie en een leuk maar niet al te spannende verhaallijn. Het verhaal stond me echter wel aan, ondanks dat het niet héél spannend is vond ik het toch nog een aardig leuke zit en prima te volgen, nergens word het echt heel gek.

Het verhaal omtrend ‘Lawless’ is gebasseerd op het boek ‘The Wettest County in the World’. Een Amerikaanse novel geschreven door Matt Bondurant, Amerikaanse schrijver en volgens mij ook familielid van de ‘beruchte’ familielid. Dus of het allemaal waar gebeurd is dat moeten we maar met ons goede harten geloven aangezien er natuurlijk van alles aan gelogen kan zijn. Zo werd natuurlijk de onstervelijkheid van ‘Forrest’ ook goed naar voren gebracht, wat blijkbaar destijds een held was.

“You see, these mountain boys got injun blood in them. Cherokee. This would explain why they're animalistic in their nature.”

De film kent bijna een sterrencast, of nou ja bijna: het is vrijwel al een sterrencast als je kijkt dat ze Shia LaBeouf en Tom Hardy al in één film hebben gekregen, gooi daar dan ook maar Jason Clarke en Guy Pearce bij en het is is voor mij een perfecte cast voor een film, zeker voor deze film. Voor de rest was de cast prima, onder andere Dane DeHaan deed het leuk en de beste knul ken ik ook van wat andere werken. Ook Jessica Chastain deed het prima als Maggie en was aardig lang naakt te zien, wat totaal niet erg is ?.

In ‘Lawless’ volgen wij de Bondurant broers: Jack, Forrest en Howard. De Bondurant broers waren één van de ‘gevreesde’ families in Franklin County waar de moonshiners erg bekend waren: hier werd veel geld gemaakt voor het maken en handelen van illegale drank: moonshine. Het speelt zich af in de jaren ’20 en was volgens sommige bronnen waargebeurd. Ten tijden heeft de Amerikaanse regering ingestemd op de drooglegging als was de toemalige president: ‘Woodrow Wilson’ het hier niet mee eens, toch kwam het verbod er door en was sinds de twintige jaren er een verbod op alcohol (wat niet lang heeft vastgehouden). Deze tijden waren onder andere de gouden jaren voor Al Capone die ook met het illegaal handelen van drank groot, bekend en rijk werd.

Het verhaal is dus gebaseerd op het boek, en best snel en simpel door te nemen. We volgen (zoals vaker gezegd) de Bondurant broers die zich na de drooglegging van Amerika bezig houden met het brouwen van zo geheten ‘moonshine’ drankjes en verkopen dit. Dankzij hun is er een ware handel ontstaan maar word er ook kwaad aangetrokken, dit is in dit geval een (door de regering aangestuurde) agent ‘Rakes’ die korte metten met de broertjes wil maken. Er ontstaat een kat en muisspel tussen de drie broers en de politie maar ze krijgen ook te maken concurrentie en liefde wat hun soms ook bijna fataal word.

“Sheriff, do you have any idea what a Thompson submachine gun does to an immortal?”

Zoals ik al vaker zeg: Hardy is mijn favoriete acteur en daar is in mijn ogen geen twijfel over mogelijk. Ook in deze film vond ik dat hij een leuke rol weg legde alleen was zijn personage wat norrig en zo kwam Hardy ook over, het is namelijk niet zijn beste rol die ik van hem gezien heb. Maar toch werd Forrest een paar keer goed onder handen genomen wanneer bijvoorbeeld zijn keel word doorgesneden en later neergeschoten werd maar zijn naam ‘de onsterfelijke’ bleef staan.

En dan was ‘Lawless’ een leuke zit, en misschien dat ik hem iets te hoog beoordeel tegenover andere gebruikers hier op de website maar ik heb me vermaakt, en daar gaat het om.

4.0*

Ja, hier hou ik echt van. Een heerlijke, gewoon onschuldige misdaad film van Engelse bodem die nog best spannend wist te worden maar vooral qua sfeer vrij pakkend wist over te komen. Het is allemaal niet heel erg bijzonder, gewoon een lekkere misdaad film maar de acteerwerken waren natuurlijk weer prachtig. Ik had de film eigenlijk echt aangezet voor ‘Tom Hardy’, die er ook in voor kwam maar die had maar zo’n schijt rolletje dat ik daar niet veel mee kon.

Maar toch weet Daniel Craig het voor elkaar te krijgen een vermakelijke avond voor te schotelen met een ontzettend leuk verhaal om te volgen. Je zit er eigenlijk vanaf het begin vrij snel in en de film weet je concentratie gedurende de rest van de film ook goed vast te houden. Het was interessant om te volgen, en aangezien het niet zo’n moeilijk verhaal was kon je de grip moeilijk kwijt raken.

Zoals ik al zei was het een leuk verhaal. We volgen Craig als drugs dealer in de straten van England waar hij werkt voor een hoge baas, maar wel een van beste dealers lijkt te zijn. Hij wil alleen uit het wereldje stappen, en maakt zelf plannen hoe hij dit wilt gaan doen. Toch krijgt hij als laatste ding een mega klus waarin blijkt dat ze worden verraden, Craig gaat zelf de dingen onder handen nemen en raakt constant verschuilt in een hoop problemen maar weet hier toch goed uit te komen, al eindigt het niet goed voor hem.

Ik heb me uitstekend weten te vermaken met de film. Het is natuurlijk niet de beste misdaad film, soms wat standaard maar in het algemeen toch erg leuk om te volgen en te kijken. Makkelijk vermaak, is soms ook het leukste.

4.0*

The Lazarus Effect

Ook bij deze film had ik hele andere verwachtingen dan dat daadwerkelijk naar voren was gekomen. Ik had verwacht dat het weer eens zo'n 'geest-oproep' film aan het worden was maar er zat een totaal andere twist in. The Lazarus Effect gaat over een groep onderzoekers die graag een cure wil creëren om bijvoorbeeld de doden tot weer tot leven te wekken. Na onderzoeken vooraf, bijvoorbeeld bij een hond, blijkt dit meer en deels te werken alleen er zit een maar achter. De cure die ze ontwikkeld hebben blijkt nog meer in zich te hebben dan verwacht en kan allerlei prikkels aan sturen. Toen wij deze film aan het kijken waren kreeg ik de vraag: "Zou je dit ook in het echt willen?". Waarop ik het volgende antwoordde: "Nee.". Logisch toch? Ik zou nooit willen dat op deze wereld een middel word bedacht waardoor je doden weer tot leven kan wekken, al zou dit wel moeilijk gaan!

Over de cast valt niet veel te klagen al had het wel soms wat beter gekund van de dames en heren in deze film. Sarah Bolger is toch wel een hele knappe meid die er in speelt! Niks aan te klagen! Toch werd niet de volle 100% eruit gewerkt! Bij niemand niet! Toch, kon je wel merken dat Olivia Wilde geschikt was voor de rol van de duivel. Wat een koelbloedige hoofden kan zij trekken als ze er weer eentje heeft neer gehaald! Daarnaast zijn Mark Duplass, Evan Peters en Donald Glover vrij neutraal en is er niks aan hun op te merken. Kleine rolletjes die daarna bruut worden vermoord door Olivia!

Ondanks het onverwachte is de film toch nog mee gevallen. Alleen kon je vanaf begin tot eind merken dat niet alles eruit werd gehaald dan kon. David Gelb kon op veel momenten er wat meer uit halen dan wat er gebeurde. Bij de hond bijvoorbeeld: Er werd te lang gewacht met het schrik moment. Hij had het veel onverwachter moeten doen. Daarnaast heb je nog meer stukken waar je de kijkers veel gekker kon krijgen maar het eigenlijk wel simpel weg werd gewerkt. Ik heb me niet verveeld hoor! De film keek gewoon goed weg! Het verhaal had wat beter kunnen zijn maar was prima te volgen. Het concept heb ik nog niet echt eerder gehad! Ik weet als ik zo boven mij kijk dat er nog een paar andere soortgelijke films zijn maar die moet ik binnenkort dan maar even kijken! Vermakelijk op een lekker rustig film avondje met je kameraden!

3.0*

“There's a struggle. How do you live if you're ruled by your past? But, how do you let go of a past that made you?”

Tja, dit was gewoon het saaie neefje van ‘Shutter Island’ maar dan toch tien keer slechter, en minder boeiend. Deze film wordt veertien februari van ‘Netflix’ gehaald, waardoor de film weer op mijn radar terecht is gekomen. Ook door het bijzijn en de hoofdrol van ‘Paul Walker’ was mijn aandacht erg gewekt voor deze film. Met veel interesse toch wel de film in gegaan, na het lezen van het plot vond ik het misschien toch soms wat ingewikkeld worden, althans het plot laat al een warrig verhaal en script zien. Ik het had vooraf dus echt wel kunnen weten ook.

Want wat deze film echt mist is een goeie opbouwing, en ook een heleboel sfeer. Maar de opbouw van de film is echt slecht. Het regie werk had toch echt wel een stuk strakker gemogen, de film is één grote warboel en eigenlijk maakte de film ook nergens echt indruk. Wat ik al zei, de film begon nog ontzettend goed; het leven van ‘Ben’ wordt mooi in kaart gebracht, je leert hem en zijn familie kennen en je leert toch een beetje hoe moeilijk zijn leven is nu met een strafblad. Beiden hebben ze een mooie toekomst in het vizier. ‘Ben’ die een functie elders kreeg, en ‘Lisa’ een nieuwe carrière. Dit alles verandert als de broer van ‘Ben’ weer in beeld komt, en al helemaal wanneer ‘Ben’ ook nog eens ontslagen wordt in zijn functie, en daardoor dus ook aan geld moest komen. De broer van ‘Ben’ weet een goede klus, en met z'n drieën gaan ze opstap, ondanks dat ‘Ben’ eigenlijk niet wilt omdat er een vreemdeling meegaat. Ze doen het toch en het gaat vreselijk fout, aangezien het stille alarm aangaat door een werkneemster, en daardoor de broer van ‘Ben’, de handlanger en de beveiliger van het bedrijf om het leven komen door politie kogels, en blijkbaar in de staat ‘Texas’ betekent dat, dat ’Ben’ wordt gezien als moordenaar van de drie personen, en krijgt daardoor de doodsstraf.

Alleen daarna wordt de film als maar minder. De film mist aan alle vlakken context, gaat als een sneltrein maar, wordt nergens duidelijk of interessanter. De film veegt veel belangrijke momenten weg, waardoor je als kijker al gauw met de nodige vraagtekens achter blijft. Ook vond ik het stukje bij de executie nou niet bepaald interessant. Daar hadden ze toch écht wel meer diepgang mogen gebruiken, nu is het vooral sfeerloos waardoor de nodige drama momenten niet binnenkomen en dus ook niet interessant genoeg zijn. Hier had ik toch echt wel meer willen zien maar, daar gaat uiteindelijk de film niet echt over, dus ‘Glenn’ wou er snel langs en daarin heeft hij aardig gefaald.

Het stukje vervolgens in de inrichting vond ik niet zo veel aan. Ja, het begin daarvan was wel interessant, ik wou immers gewoon weten hoe hij daar komt en wat er allemaal gaande was. Maar, ‘Glenn’ bleek daar niet zoveel zin in te hebben, en bouwde vooral een smakeloos en saai script op, waar zelfs een falend en saai “liefdes” stukje moest uitspringen. Het was gewoon niet interessant, en ook dat stuk heb ik af en toe even wat doorgespoeld. Het was echt heel saai.

Het einde was dan wel weer prima, omdat de film zijn “geheim” verteld maar, het einde was dan ook wel weer héél erg cliché, waardoor het weer niet zo goed uitpakte als gehoopt. En dan weet nogmaals de film niet voldoende te interesseren om daar ook echt een gevoel uit te krijgen, en de film blijft gewoon rondweg vrij saai.

De cast vond ik wel prima. ‘Paul Walker’ speelde een prima rol maar, het acteerwerk was nou ook niet van bepaald goed niveau. Hoewel zijn personage (zeker rond het slot) boeiender was, vond ik dit ook gewoon niet echt speciaal. Voor de rest was ‘Piper Perabo’ matig, al was het een erg knappe vrouw om te zien, en daar mag ‘Linda Cardellini’ zich bij aansluiten. Die ik misschien wel liever zag. Voor de rest was de cast niet echt benoemend waardig. Allemaal matige rollen.

En zo viel deze film gewoon simpelweg erg tegen. Ik had er sowieso een stuk meer van verwacht, het verhaal (ondanks dat het onsamenhangend was) klonk merendeels interessant. Het was gewoon niet wat ik ervan gehoopt had. Snel vergeten en door met de volgende.

Gisteravond hebben we besloten om de nieuwe horror hit ‘Leatherface’ te gaan kijken, een film waar ik lichtelijk voor vreesde want in mijn belevenis zijn films die voor de honderdduizendste keer uitgemolken worden echt knetter slecht. Voor mijn gevoel was dit gelukkig niet helemaal het geval bij deze nieuwe film, al was het natuurlijk ook geen topper. Qua gore niveau lag de film erg goed, en dat mag ook echt wel gezegd worden. De film laat het niet liggen bij maar één druppel bloed maar we zijn mooie scenes waar bijvoorbeeld mensen neergestoken worden, neergeschoten worden of besneden (en dan wel wonden over het lichaam, met als hoogtepunt de schotwond in de mond van Jackson. In het algemeen dus een redelijk horror/thriller film die nergens echt super bijzonder ging en gaat worden want daar is de film soms echt wel te soft voor.

Het leek Alexandre Bustillo en Julien Maury een goed plan om weer eens de personage ‘Leatherface’ naar boven te halen. Ik heb afgelopen horrormaand de klassieker ‘The Texas Chain Saw Massacre’ nog gekeken waar natuurlijk de beroemde ‘Leatherface’ naar voren kwam, een goeie introductie voor een wat later uitgemolken personage blijkt te worden. Nee, ik ben geen fan van deze film en zeker nadat ik wat hogere verwachtingen had van Alexandre Bustillo en Julien Maury die natuurlijk de topper ‘À l'Intérieur’ op de wereld hebben gezet (die ik tevens nog moet herzien want ik mis een cijfer). Ze laten gelukkig wel met ‘Leatherface’ zien dat de ze de bloederige scenes zeker niet achterwegen laten en dat het er nog goed in zit bij de twee.

Een echt saaie zit word het nergens, de film weet nergens saai te worden maar bereikt ook geen hoogtepunten. Wat dat betreft is de film behoorlijk rommelig en dat kan je zeker wel merken in het begin van de film, het duo weet niet zo goed welke kant ze op willen werken tot dat ze uitkomen op de ontsnapping van de gevangenen in de psychiatrische inrichting en dan beginnen we het echte werk te zien.

De acteerkunsten in deze film vond ik een beetje magertjes. We volgen natuurlijk de politieagent genaamd Hal Hartman, een man die zijn dochter verloor aan de bloederige praktijken van de hillybilly familie. Stephen Dorff acteerde redelijk. Natuurlijk vond ik James Bloor en Jessica Madsen een prachtig duo. De twee spelen de psychisch zieke Clarice en Ike (Isaac) die beiden ook gevangen zaten maar eenmaal vrij begonnen ze gelijk met elkaar te vrijen nog in de gang in het huis waar ze opgesloten zaten noch om vervolgens met Jackson en Bud te vluchten waarbij ze Lizzy ook gevangen meenemen. Na een leuke scene in het eetcafé die ze overvallen en waar ze iedereen vermoorden en vervolgens vluchten in het bos. Waar ze een caravan tegen komen met een lijk erin. Waar de twee ook weer vrijen en dat we zien dat Clarice helemaal onder de brandwonden zien. Tevens vond ik persoonlijk Clarice wel een leuke personage in de film want wanneer Ike door Bud werd vermoord bij een steen en Clarice, Ike weer ging zoeken werd ze gesnapt door de politie (en dan in het speciaal door Hal Hartman). Wanneer ze tevens probeert te vluchten en neergeschoten word door Hal word het eigenlijk steeds erger en dat eindigt al snel op het punt waar ze de dochter van Hal noemt en ter plaatse word geëxecuteerd.

De film kent verder geen speciaal verhaal, we volgen de redneck – Hilly billy familie of hoe je het ook wilt noemen, die al goed beginnen en hun jongste zoontje een man willen laten vermoorden. Wanneer het zoontje weigert en de man vermoord word door de rest van de familie komen we snel uit bij de plek waar de dochter van Hal Hartman op gruwelijke wijze word vermoord. Al bedenkend waarom ze achter een jongetje aan rent die een koeien kop op zijn hoofd heeft zitten. Eenmaal hier geweest komen we uit bij de psychiatrische inrichting waar het zoontje van deze familie ook opgesloten zit. Hier leren we de zuster Lizzy kennen die net die dag ingewerkt moest worden. Wanneer Verna vervolgens doordraait en de gevangen laat ontsnappen volgen we Jackson (en de rest) op hun weg naar Mexico als vervolgens Jackson word opgevangen door zijn moeder. Door de schotwond van Jackson moet hij gehecht worden maar hij wel lelijke littekens over wat hem doet omtoveren tot ‘Leatherface’. Daarna zien we nog even hoe Hal Hartman en Lizzy door Jackson worden vermoord met de kettingzaag (waarbij we niet hadden verwacht dat ook Lizzy vermoord werd).

Nee dit betekend wel dat ik geen fan ben van deze nieuwe ‘Leatherface’ film en ik denk dat de toekomstige films ook niet echt wat gaan worden. Toch mocht de gore in de film er echt wel wezen en waren de manier van camerawerken toch wel fijn, zeker als het op moorden aanstond. Al was ik geen fan toen de medezuster werd vermoord naast Lizzy, en dan werd ik vooral geïrriteerd door dat knipperende klote licht.

1.5*

"There is no going back to normal.”

Eigenlijk al vanaf de release op Netflix een paar dagen terug, had ik deze film op mijn radar staan. Ik had me buiten de plotomschrijving totaal niet ingelezen over de film, en wist dus ook niet zozeer wat ik nou kon verwachten. De mensen die mij een beetje volgen weten denk ik wel dat ik heel erg van dit soort post-apocalyptische films hou, en ik mag er echt héél graag naar kijken. Dat zorgde er eigenlijk indirect voor dat ik automatisch wel hooked was bij deze film, al was het natuurlijk heel lang gissen wat er nou precies gebeurt.

De film levert zeker maar, helaas niet genoeg om mij echt de volle tijdsduur te interesseren. Maar, eigenlijk vond ik het richting het einde de film toch wat zwakker worden. Het moment dat Amanda met G.H. opeens staat te dansen en zelfs nog knuffelen tijdens het luisteren van bepaalde muziek samen vond ik een oersaaie scene, daar kwam ik maar niet doorheen en ik viel bijna in slaap. Ook het zoeken naar Rose vond ik allemaal niet zo boeiend. Inderdaad raar (wat ik al las in de comments net) dat ze dan opeens met z'n tweetjes gaan rusten in het blokhutje om weer tegen elkaar in te bekken vond ik echt onnodig, en dat had echt aardig wat tijd kunnen schelen in de feilm. Want laten we eerlijk zijn, die 140 minuten zijn gewoon te veel van het goede. En dat is één van de dingen die me wat tegenstond.

Ook vond ik Julia Roberts zo bloed irritant in deze film, echt niet normaal. Voor de scene waar G.H. met zijn dochter aankomen bij hun eigen huis om te vragen of ze daar mogen crashen omdat ze niet naar de stad willen omdat deze een black-out heeft gehad. Daar deed ze wel zo ongelooflijk moeilijk, en het was de mensen hun eigen huis nog wel, echt vreemd. Daar irriteerde ik me wel het meeste aan haar maar, haar hele rol vond ik dikke poep als ik eerlijk ben, waardeloze toevoeging maar, ik hoop dat Esmail dit wel zo bedoeld heeft. Ook Myha'la heeft eigenlijk zo'n rol, als verschrikkelijke dochter van G.H. die zich zo nodig met te veel dingen wil bemoeien. De rest allemaal prima, niet heel bijzonder. Ook Ethan Hawke prima rol, moest wel lachen, ik dacht dat hij ook Danny vertolkte in de film maar, dat is Kevin Bacon. Ik haal die twee heel vaak door elkaar heen.

Het verhaal vond ik heel boeiend. Inderdaad zoals er hier ook al staat voelt het wat dubbelzinnig. Aan de ene kant voelt het verhaal nogal bijbels aan, vooral met alle dieren die je te zien krijgt en ook in een steeds groter getal, alsof ze je iets willen vertellen wat er staat te gebeuren met de wereld, of een ‘teken van god’. Ga zelf maar door met denken wat het had kunnen zijn. Daarnaast is het verhaal er ook weer helemaal niet mee bezig maar, blijf je eigenlijk heel lang in een mysterie zitten, die de cast zelf ook kent. Alleen G.H. bleek dus te weten wat er gebeurde. En weet dat bijna zeker na een bezoekje aan Danny. Die zegt dat ze in een ander gebied van de U.S. ook zulke pamfletten zagen vallen alleen dan in het Koreaans/Mandarijns. En die verteld de verschillende stages waar ze in leven, met als derde stage de burgeroorlog. Deze breekt daarna ook uit, en dat zie je ook hoe er bommen op de stad vallen en er verschillende geweergeluiden te horen zijn. Het neemt overigens niet weg dat de film gewoon van begin tot eind gissen is wat er gebeurt, en inderdaad de complotdenkers zullen wel heerlijk bezig zijn met deze film.

Ik lees dan wel weer “woke” in deze film, dat zag ik zelf niet echt. Het lag er voor mijn gevoel totaal niet dik boven op hoor, tuurlijk is het Amerikaans en moet er het één en andere vallen over een bepaald onderwerp, alleen was het niet overdreven. Slowburn is deze film zeker, en dat is niet altijd mijn ding maar, hier deed het me wel goed, tja het had dan wel wat korter gemogen, ik heb me aardig weten te vermaken met het onwijs heftige mysterieuze sfeertje die de film kent. Overigens ook een heerlijk soundtrack van Joey Bada$$.

The Ledge

Het kan misschien echt aan mij liggen maar, ik vond ‘The Ledge’ niet echt ‘spectaculair’ of überhaupt veel aan. Ik denk dat dit voornamelijk komt omdat het hele geloof verhaal wat er in afspeelt mij niet veel kon boeien, hoewel het vast een goed verhaal was zakte ik vaak iets te vaak in aangezien de film weinig spanning bevatte. Het hele ‘Ik spring’ concept krijgt aan het eind nog een leuke wending maar daar blijft het wel bij!

‘The Ledge’ brengt een verhaal (voor mij niet echt ‘boeiend’) over een hotelmanager, Gavin Nichols, die we eigenlijk vrijwel direct in het begin zichzelf zien klaar maken voor de sprong die hij wilt maken. We komen daarna direct uit bij Det. Hollis Lucetti, een politieagent die er net achter was gekomen dat zijn vreemd is gegaan en de kids die van hem ‘waren’ van een ander zijn aangezien hij onvruchtbaar is.

Het blijft toch apart om Charlie Hunnam zo in een film te zien spelen, als rustige (nog zacht uitgedrukt) hotel manager. Hier voor zagen we hem nog mega robots besturen in ‘ Pacific Rim (2013) ‘ en daarna (en vooral bekend bij mij) zag ik hem schitteren in mijn lieveling serie: ‘ Sons of Anarchy - TvMeter.nl ‘. Charlie deed het ook hier prima maar, ik vond het niet een bepaalde rol weggelegd voor hem, de man ziet er rauwer uit dan dat het concept aankon en ik vond het aanblik wat Charlie weg legde niet geslaagd. Een mooi voorbeeld hiermee is Patrick Wilson. Patrick speelt altijd in mijn ogen in de horror films met bepaalde ‘geesten en spoken’ en ik vond daarom de rol als extreem-gelovige erg fijn, prima weggelegde rol.

Het verhaal was matig, althans voor mij was het verhaal niet echt weggelegd. Charlie Hunnam is als hotel manager actief wanneer hij een nieuw medewerkster krijgt aangewezen, Shana Harris die, samen met Joe Harris zwaar gelovig zijn. Op een avond eten gaat het totaal mis en ze krijgen een beetje ‘ruzie’. In de tijd wat zich afspeelt begint Shana een oogje te krijgen op Charlie die ze volgens het verhaal als eerste weg dacht tijdens een orgasme onder de douche. Shana besluit vreemd te gaan met Charlie en dat ziet Joe niet zitten, Joe gijzelt Shana en beveelt charlie van een bepaald gebouw te springen om twaalf uur anders zou hij Shana vermoorden. Charlie springt maar Shana word vlak daarna gered door politieagenten. Daarbij kwam agent Hollis ook om die hoek kijken die zo zijn eigen problemen had.

Nee, de film stelt niet veel voor (voor mij) maar, het einde was toch goed en vooral zo verassend dat ik de film met een redelijk gevoel afsloot.

2.5*

Hmm, deze valt toch wel echt tegen hoor. Ik had gehoopt op een leuke en sfeervolle kersthorror maar, dan kom je echt met de koude kleding thuis. Want de film is een uur lang eigenlijk maar vrij saai, en dan heb je in de laatste twintig minuten de kerstsfeer en ook de horrorelementen die eindelijk tot leven komen. Daarvoor zit je eigenlijk veertig minuten naar te veel katholiek geneuzel te kijken en voornamelijk een film die misschien iets te interessant wil overkomen.

De film neemt ons overigens prima mee in de kerstgedachten, waar een liefdadigheidsactie eigenlijk uitloopt in psychologisch spelletje. Zoals ik al zei zijn de eerste veertig minuten echt slaapverwekkend saai, wat eigenlijk best leuk begon hoor maar, na een gegeven moment ben ik er wel klaar mee. De laatste twintig minuten zijn dus het interessants waar eigenlijk beide personages aardig doorslaan, er eindelijk eens wat bloed in voor kwam én de kerstsfeer terug is.

Qua acteerwerk is het overigens prima. De priester David vond ik prima spelen, en de tegenspeler Terry deed het ook prima. Dat was overigens ook wel de hele cast die de film kent, en echt veel meer valt er ook niet over te vertellen als ik eerlijk ben. Vrij zwakke film die zichzelf nauwelijks “horror” mag noemen.

"I have no spoilers, no flaps, no elevators, and if I run this thing dry, no reverse thrust, I need some room!"

Altijd bijzonder dat dit soort films me toch weer weten te interesseren, zelfs met zo'n verschrikkelijk gemiddelde. Hoewel is het ook wel feitelijk dat ik hier ook niet een al te goed gevoel aan over heb gehouden, want het leek me sowieso wel een slechte film. De donkere dagen van Cage, en dat laat hij hier nogmaals zien. Wat een ongelooflijke draak van een film was dit zeg.

Ik hou wel van apocalyptische films en het idee klonk best interessant naar mijn mening. Hoewel het allemaal wat cliché klinkt vond ik het niet per definite heel slecht. Er was niet echt een verhaal, vele stunt scenes zagen er beroert uit, weinig actie, geen spanning en gewoon niet interessant genoeg. Kun je makkelijk met één oog dicht bekijken, en dan mis je nog niks.

Legend

Oh god ik begin het weer te voelen. De liefde van de gangster en maffia films begint weer te borrelen nu ik Legend heb gekeken. Ik kan hier altijd zo erg van genieten, gangster / maffia films. Legend behoorde zeker tot de film waarvan ik niet kan zeggen dat ik mij uitemate heb verveeld.. Sterker nog, ik heb eigenlijk de hele film wel genoten en stiekem stond er ook bij mij op mijn gezicht een lachje.. Ik kan oprecht zeggen dat ik een kleine beetje Tom Hardy fan begin te worden, ieder zo zijn smaak maar vooral na zijn rol als Bane in The Dark Knight Rises (2012) en sindsdien ben ik hem wat meer gaan volgen. Nu ik van de week Child 44 (2015) had gezien ik wist dat ik Legend bij me had, om ook op de vakantie te kijken kon ik het toch echt niet laten.

Legend verteld het legendarische verhaal over de Kray brothers. Een beruchte tweeling uit de 'East End of London' ook wel gewoon het oosten van London. Legend verteld het verhaal van het Gangster leven van de twee broertjes en als ik zo rond zoek en vooral even op wikipedia kijk klopt het allemaal erg goed. Ronald "Ronnie" Kray en Reginald "Reggie" Kray waren de bazen over 'The Firm' groep en hebben ook twee moorden gepleegd. Eentje op Jack "the Hat" McVitie die, in de film gruwelijk vaak werd gestoken door Reggie. En een moord door Ronald op George Cornell die onder andere in 'The Richardson Gang' behoorde, die berucht stond als de 'Torture Gang'. De film brengt zeker mooie shots van de twee heren in beeld en verteld het levens verhaal mooi. Ronald is helaas overleden in 1995 dankzij een hart aanval, in het psychiatrische is gestorven. En Reggie die 33 jaar celstraf kreeg voor zijn daden, die uiteindelijk acht weken na zijn vrijlating overleden is dankzij blaaskanker.

Legend, zoals ik al vertelde, verteld het verhaal over de Kray broertjes. Die voornamelijk in de jaren 50 en 60 regeerde binnen London als 'the firm' gang. Legend heeft mooie scenes Tom Hardy die met zichzelf vecht als beide personages, een gevecht in een pub, voornamelijk met hamers. Afpersingen, moorden, liefde en meer . Toch wist de film zijn drama kant niet goed te benadrukken en vond ik dat wat povertjes.. Reggie had namelijk een liefde gevonden, Frances Shea , gespeeld door Emily Browning geen lelijke meid. Ze wou dat Reggie geen gangster meer was en wou hem op het rechte pad krijgen, dat wou hij niet en na wat familie ruzies en zelfs een kleine mishandeling door Reggie had Frances op 23- jarige leeftijd zelfmoord gepleegd. Waar in 2002 zelfs nog wat commotie over ontstond. In 2002 is er een oude liefde van Reggie geweest en had gezegd dat Ronald, Frances vermoord heeft uit jaloersheid. Ik las het op wikipedia maar hier heb je een officieel BBC nieuwsbericht. '

Ondanks de trage drama scenes is de film over het algemeen wel leuk. Ronald Kray had wat meer psychopaat mogen zijn en vond het wat te zacht, had daar een betere personage willen zien. Over het algemeen is de film leuk en keek ik hem graag weg, had er een hogere cijfer voor willen geven maar het wat povere eind, soms een lelijk oplossing voor het toevoegen van Ronald of Reggie als je een scene krijgt waar ze beiden in te zien zijn. Daarmee bedoel ik het Green Screen werk. En de saaie drama scenes doen me er toe leiden toch een volledig punt te verlagen. Maar, ik ben erg lovend over de film en heb met smacht gekeken naar het leuke acteer werk van Hardy binnen Legend, zeker een aanrader voor de gangster- lovers!

3.5*

The Legend of Tarzan

Ik heb dan toch eindelijk The Legend of Tarzan (2016) gezien nadat we een grote fout hadden gemaakt aangezien mijn kameraad dacht dat The Jungle Book (2016) deze film was. Toen we de kans kregen deze film te kunnen kijken hebben we die maar gelijk aangenomen en ik het er althans geen spijt van, mijn kameraad ook niet. Ik vond The Legend of Tarzan (2016) een fijne film die toch op veel vlakken erg goed was. Ook deze film kent uiteraard zijn min puntjes en ik vond dat vooral gericht op de CGI gericht. De CGI is niet altijd wat het moest zijn en qua mooiheid valt dat soms ook nog wel te twisten.

Ik ken Tarzan uiteraard uit mijn jeugdige dagen en toen wist ik nog wel dat de Windows 98 en 97 systemen erg populair waren, tenminste ze werden nog overal gebruikt. Ik speelde toen altijd een bepaald 2D typisch Tarzan spelletje op de computer, wat precies de gehele functie was van de game zou ik ook niet durven te zeggen maar wat ik wel weet is dat het erg leuk was. Altijd door de bomen lopen, met lianen rond vliegen, dat was nog eens leuk tijdverdrijven en ik heb er nog aardig wat mee gespeelt.

Het verhaal was nog wel erg leuk gedaan, zoals ik al zei was het echt de CGI wat op zich liet weten. We kwamen al vroeg in ontmoeting met Tarzan, die toen (als ik het mij goed herinner) of door Berlijn reed of bij England, aangezien ze allemaal erg chique Engels aan het praten waren. Wanneer een bepaald hoge heer opzoek is naar diamanten word hij door de leider van zo’n boesboes groep op pad gestuurd om Tarzan naar hem toe te brengen, die blijkt even later zijn zoon vermoord te hebben. Wanneer er een klopjacht naar Tarzan word geopend moet hij ook nog eens vluchten voor een boze gorilla stam die hem heeft verdreven. Met hier en daar wat mooie actie scenes loopt de film lekker vlot door, en dat was wel erg fijn.

Er lopen soms ook alleen wel wat missers in de film nouja, missers wil ik het niet echt noemen maar, delen waar het onrealistisch echt ontiegelijk hoog ligt. Met een voorbeeld: De vader en moeder van tarzan hadden schipbreuk waardoor de dus moesten verblijven in de bossen en uiteindelijk vermoord werden door de grote apen, toen werd tarzan meegenomen. Maar wat deden zij, ze hadden een woest mooi boomhut gebouwd. Hoe kan dat? Want, later in de film, in die scene werd je verteld dat de bossen erg gevaarlijk is met over een gevaar. Hoe hoe heeft de vader van Tarzan dan zo’n mooie boomhut weten te maken? Ik denk dat alles precies als een Lego pakket voor hem klaar lag op de grond.

Het concept van deze film was erg gaaf en wat houd ik toch van Gorilla’s ongetwijfeld mijn lievelingsdieren. Zoals eerder en hierboven aangegeven mist de film op veel fronten toch kleine schoonheidspuntjes waardoor de film niet is geworden als ik me had voorgesteld. De CGI laat toch vaak iets te veel van zich weten en dan ook de vele (erg) onrealistische scenes maken de film toch saai om naar te kijken afijn, toch wel voor een iets lager doelgroep gemaakt. Al vond ik de lokroep voor de krokodillen en daarbij het zien dat hij meegesleurd word nog best wel een randje hebben op kinderlijk niveau maar, ik vond het mooi..

3.0*

En hier hebben we de zoveelste herziening weer, waarbij ik voor de nieuwe challenge die is aangemaakt hem moest kijken en ik had gisteren zo’n dag dat ik zin had in deze film. De film heb ik al wel een menig aantal keer gezien, en na de zoveelste keer dacht ik eigenlijk dat ik er wel een keer genoeg van had maar deze herziening gisteren was weer uitstekend geslaagd. De film is niet spannend noch eng, qua horror zit het wel snor en de film gaat in een mooi rap tempo door dat de film nergens echt inkakt of dusdanig saai word. Het was eigenlijk niet de bedoeling dat ik deze film nu al wou zien uit de lijst van de battle maar goed, soms doe je even iets waar je zin in hebt en ik had dat gisteren met deze film.

“But it's gonna burn.”
“What did you just say?”
“I said your fucking baby's gonna burn.”

De cast was leuk maar werd nergens echt daadwerkelijk bijzonder, Paul Bettany vond ik persoonlijk best leuk in de film als zijn personage Michael, een engel die rogue is gegaan om zo maar te noemen. De mensen in het café deden het aardig maar, dit kwam soms hier en daar wat B over. Een verrassende rol van Tyrese Gibson die het leuk deed, hoewel hij helemaal geen bijzondere rol onder handen heeft genomen en zijn rol was best dun. Toch kan ik soms lachen om Tyrese wanneer daar de tijd voor is. Mijn favoriete personage is uiteraard Jeanette Miller die de kleine rol van ‘Gladys Foster’ op haar nam.

Het verhaal was best wel geinig, dun en niet moeilijk. We volgen Michael die door god naar de aarde werd gestuurd met een taak om een baby te vermoorden, deze moord zou het einde van de mensheid betekenen en ‘god’ wou deze uitroeiing beginnen. Echter peinst Michael nergens over en besluit om zich tegen god te keren en de mensen te helpen door zich naar de dragende moeder te verplaatsen om daar een strijd tegen de engelen te voeren. Charlie (de moeder) werkt bij een wegrestaurant waar ze de bediende is van het hele zooitje, samen daar met de baas en zijn zoon, een kok en wat klanten (omdat hun auto kapot is) zitten ze in de middle-of-nowhere waar ze ‘Gladys Foster’ leren ontmoeten. Die verteld Charlie dat haar kind gaat ‘branden’ waarna ze de mensen in het café gaat aanvallen. Het lijkt niet helemaal in orde en éénmaal na aankomst van Michael begint de oorlog tegen de Engelen. Het kind word geboren, wat niet mocht gebeuren en daarna moeten ze nog vluchten voor hun leven tot god de mensheid weer veiligstelt, dus een onnodige actie.

“Shut up, you stupid fucking cunt! All you do is complain, complain, complain!”

De film komt wel echt B-matig over, dit voelt niet altijd even fijn aan. Qua beeld is het hier en daar wat eentonig, we kijken naar het zelfde hokkie daar blijft het bij. Toch vond ik de aanvallen van de engelen erg gaaf gedaan, dit was soms aardig hard en leuk om te volgen. En dan verhoog ik toch mijn punt voor deze film met een halfje, want ik heb me prima weten te vermaken. Bloedgebruik was prima, ja dit was een geslaagde herziening.

3.0*

“The rifle is the first weapon you learn how to use, because it lets you keep your distance from the client. The closer you get to being a pro, the closer you can get to the client. The knife, for example, is the last thing you learn.”

Eindelijk deze film gezien die me eigenlijk al de hele vakantie in de gaten hield. En ik wou het toch als een afsluiter gebruiken aangezien het vandaag helaas alweer de laatste dag is van een welverdiende vakantie (al hoef ik nu maar 2 dagen te werken haha). Ik heb echt waanzinnig genoten, niet alleen van het verhaal maar ook van de actie scenes en vooral het acteerwerk.

Het acteerwerk kwam er eigenlijk echt heel sterk uit. Jean Reno stak er met kop en schouders boven uit als de huurmoordenaar Leon. Leon die echt een persoon op zichzelf is wat volgens mij ook hoort met dat soort werk. Je kon aan hem zien dat hij psychisch niet helemaal in orde was en om dat zo sterk te acteren was echt goed. Best een aparte man, en dat voelde je op het scherm. Maar ook de jonge Natalie Portman mogen we niet vergeten, aan het begin van haar carrière. Onwijs sterke band hadden die twee met elkaar en ze leken wel op elkaar ingespeeld. Om ook nog zo’n liefdesgevoel aan de kijker over te geven was best creepy, zeker als je weet dat ze minderjarig was en het echt op het randje lag. Gary Oldman speelde overigens ook fantastisch en zo heb ik bij de acteurs helemaal niks te klagen.

Luc Besson zet hier een klasse film neer, waar ik echt met meerdere maten van genoten heb. De film is spannend, sentimenteel en komisch door elkaar heen. De ene keer veranderd Leon in een aardige man die het stiekem best te doen heeft met Mathilda. De setting vond ik ook best tof en er was niet te veel gezeur aan de kop, het verhaal werd vrij vlot en duidelijk verteld. En natuurlijk zijn plant, die erg belangrijk voor de beste man was, leuke kleine dingen in de film.

Nogmaals, ontzettend genoten. En dit was echt een film voor mij had ik door, duister en hard van begin tot eind maar tussen door erg zacht. En natuurlijk de titeltrack ‘Shape of My Heart’ van ‘Sting’ waar ik tijdens een zware depressiefe aanval begin dit jaar de tijd mee door kwam. Het nummer raakte me gisteren dus wel even, maar het blijft genieten.

5.0*

“Sometimes that's all list is, Margaret. The list of what we've lost.”

Eigenlijk ben ik puur afgekomen om de goeie recensies, de hoge stemmen en ook het hoge stemgemiddelde die deze heeft. Toch na het lezen van de recensies ben ik met veel moed de film in gedoken, ik had er zin in. Echter toen ik was begonnen met de film viel me één ding best tegen, dat is dat het best lang duurt voordat je een beetje lekker in het verhaal zit en ik had er zelf best wel veel moeite mee dat ik zeker een uur mijzelf best heb verveeld want sommige scenes leken wel heel langdradig te worden. Dat de cast dan wellicht het goede puntje is in de film wist mij zeker niet te overtuigen te genieten van de film.

En het is dan echt de verbintenis die ‘Diane Lane’ en ‘Kevin Costner’ laten zien als of de twee jaren lang al aan elkaars zijde staan en wellicht ook buiten de filmwereld. Dit is wellicht ook wel het mooiste om te zien in de hele film want de overige cast deden het wel aardig maar ik vond er nergens echt iemand boven uit springen en dat was zeker wel iets wat ik miste, de twee boven genoemden.

De film kwam heel traag op gang. Het moment dat die man een ongeluk kregen tot het feit dat ‘Lorna’ geslagen wordt daar gaat wel even wat overheen maar ook hun reis naar ‘Lorna’ waarna deze zijn verhuisd naar een andere staat duurt echt veelte lang. Zo sliepen ze een keer in een politiegebouw en was het voornamelijk veel gelul. Na een uur tijd wordt het toch wel wat leuker omdat er dan wat schot in de zaak komt als ze bij de familie ‘Weboy’ aan komen en de film wordt dan ook steeds interessanter, de sfeer wordt grimmiger en het voelde eindelijk wat meer interessant aan. Daarna worden de twee verrast door de komst van de familie in hun hotelkamer en hakken de vingers van ‘George’ eraf en vanaf dan slaat de film over van een vrij trage film naar een volle reddingsactie/ helden film, wellicht meer duidend op ‘wraak’ dan echt een helden film maar, wel te Amerikaans en te typisch dus erg voorspelbaar.

Hoewel ik dus erg hekel op het begin vond ik zeker het tweede uurtje veel interessanter om te volgen en werd de film ook leuker. Het was zeker geen verkeerde zit, het verhaal is vrij simpel en word erg leuk vertolkt door de cast en het concept is wat cliché, niks mis mee. Toch blijft het eerste uur mij achtervolgen waar ik me toch echt niet heb vermaakt en ik wel moeite had de film bij te benen, veel hoofdelementen onthoudt je wel maar er was ook best veel om de film heen wat gewoonweg niet boeiend te noemen was. Best zonde aangezien ik er wel veel zin in had. Maar toch voor het tweede deel van de film en de twee sterren uit de cast die ik hierboven al eens noemde zorgden er toch voor dat ik net op een voldoende uit kom.

3.0*

Ontiegelijk saaie en zwakke film was dit zeg. Een komedie film die zich gewoon als romcom mag gaan verkopen want ik heb nog om geen enkele seconden kunnen lachen in deze film. De film voelt traag aan, en buiten dat om is het verhaal erg slecht en dun. De cast deed het wel leuk, maar de film zat soms wat saai in elkaar gezet met meerdere liefdesverhalen in één. En vooral op het begin verwachtte ik wel erg veel van deze film en kwam hij erg leuk over met een fijne kerstsfeer.

Zoals eigenlijk elk jaar ben ik druk op zoek naar leuke kerstgerelateerde films om zo in de stemming te komen van mijn favoriete feestdagen maar, ook vind ik de films vaak leuk. ‘Let it Snow’ was ook zo’n film waarvan ik kan zeggen dat het mij een hele leuke film leek tot de film zijn eerste half uur had afgerond. Daarna kakte de film volledig in met sentimentele scene na scene en het werd doodvermoeiend hoe de knipperlicht relaties elkaar in de weg zaten.

Het was dus echt overduidelijk dat het niet mijn film was. Hoewel ik op het begin wel lekker in de film zat en hij nog redelijk leuk was, was het gewoon een saaie film die doodvermoeiend werd. Dus ik ga nu maar lekker naar bed.

1.5*

Let Us Prey

Ik denk dat Let Us Prey een van de weinigen film is die al sinds 2014 bij mij klaar ligt om eens bekeken te worden maar toch greep ik telkens naast. Ik heb sinds de trailer Let Us Prey altijd leuk gevonden en was erg nieuwsgierig naar dit project. Toch is Let Us Prey nu niet een film waarvan je met kippenvel recht op in bed zit. Let Us Prey is een prima tijds vermakelijke film die niet bepaald eng is maar super saai wil ik hem nooit noemen, ik heb me best wel vermaakt met deze film.

Hoewel de film heerlijk begon is de film door de hele speellengte door eigenlijk best wel traag en vooral niet eng. De film is vanaf begin af aan al vaag maar, vermakelijk en daar gaat het me om. Ik heb me de film door niet zitten vervelen, ik denk toch wel door het speelse verhaal wat er in is gestopt die zich prima weet te paren met het concept en de setting van de gehele film.

Het verhaal was dus prima, alleen wat ik al vanaf begin me afvraag, wie was nummer Six? Oftewel, wie was Liam Cunningham? Ik vroeg me dit uiteindelijk zolang al af dat ik daarmee al ben afgehaakt. Wie is de dokter? Wat doen de bepaalde agenten daar en, waarom is de chief na een tijdje zo vreemd en hells? Had six hem ook te pakken? Onopgeloste vragen van mij . Afijn, het verhaal. Ik vind het verhaal prima. We zien PC. Rachel Heggie op haar eerste Duty, er staat haar opeens een man voor der op straat, wat Six blijkt te zijn. Caesar komt er als een idioot aangescheurd en rijd vervolgens Six aan maar, die ligt er niet meer. Caesar word meegenomen naar het politie bureau waarna Six word gevonden door de twee andere agenten. Waarna hij weet wat de Dokter heeft gedaan en de dokter een poging tot doodslag doet komt alles naar boven. De twee agenten gaan naar het huis van de Dok en hij blijkt zijn hele familie te hebben uitgemoord. De schedel van zijn zoontje er af gezaagd, zijn dochtertje hing en zijn vrouw weet ik niet. Ze zitten met zijn allen in het cellencomplex en Six pakt ze een voor een aan. Eerst de leraar, dan de dokter en dan komt de rest van zelf. Het eind was raar en erg afvragend waarom de chief dat nou precies deed , maar goed. Je kwam er prima door.

Toch vond ik Let Us Prey erg op Last Shift (2014) lijken die eigenlijk vrijwel het zelfde concept aanhielden. Toch vond ik Last Shift (2014) iets harder qua uitwerkingen waarbij Let Us Prey zich daardoor nog wel eens liet afstoten. Qua sfeer was Last Shift (2014) ook iets pittiger, Let Us Prey had alles behalve een spannend sfeertje in de film en dat miste ik toch niet. Al om al, prima kunnen vermaken, geen topper maar, slapen doe je er niet snel onder.

2.5*

P.S. Dit is mijn 900ste mening.

"Tjik-Tjak" - Let's Be Cops

Ik wou eigenlijk naar Let's Be Cops gaan in de bios.. Maar we hadden besloten om naar Fury te gaan. Hier heb ik opzich geen spijt van want Let's Be Cops lijkt mij niet echt een leuke film geweest voor de bios.. Mijn mening..

Jake Johnson speelde prima zijn rol! En je kon ook wel af en toe lachen om deze vent.. Maar, Damon Wayans Jr. was mij toch echt de grappigste uit de film, wat een kluns is dat zeg! Ik houd daar wel van! Rob Riggle is volgens mij echt een persoon die alleen in politie films wilt acteren.. 21 & 22 Jump Street, The Other guys en nu weer Let's Be Cops!.. Nina Dobrev is wel een mooie meid.. Maar heeft een standaard rolletje gekregen naar mijn mening.. James D'Arcy .. Die mag van mij part echt in UFC films gaan spelen, wow.. Zo ziet ie er wel uit!

Let's Be Cops gaat over twee vrienden, Jake word uitgenodigd voor een gemaskerd bal.. Maar hij denkt dat het een verkleed feest is... Dus ze gaan maar als politie agenten, wanneer ze dan over straat lopen denkt iedereen dat hij hun echte agenten zijn.. Jake vind dat helemaal geweldig en koopt dan een auto, even pimpen en het word een politie auto, vanaf toen gaan ze Politie "werk" doen.. Maar komen al snel uit bij de gevaarlijkste man van de stad, die wapens steelt van de politie die in beslag genomen zijn.. Een film met leuke komedie en af en toe geniale scene's!

Ik vond het een leuke film waar ik wel soms goed om kon lachen! Deze film krijgt van mij een mooie 4.0*!

Let's Go to Prison

Ik kwam laats deze film nog tegen op de televisie, had toen helaas geen tijd om te kijken dus ik had hem maar tussen mijn kijklijst gezet zodat ik hem dan een andere keer rustig kon kijken. Van de week werd Let's Go to Prison op Netflix gezet dus heb gelijk maar even de film gekeken. Ik moet zeggen dat Let's Go to Prison best wel een geinige film was. Het was soms een beetje saai en voorspelbaar maar ik heb me prima vermaakt. Acteer werk was wat minder maar het concept vond ik erg leuk. Het verhaal was nog redelijk om te volgen dus ik heb me prima vermaakt om 12:00. Zeker even het kijken waard maar dan met een verstand dat op nul is gezet!

3.0*

Let's Kill Ward's Wife

Een toch wel redelijke komedie film die van hak op de tak begon en een beetje vreemd eindigde. Kwa komedie was hij goed en heb me prima vermaakt. De titel verklapt natuurlijk al best wel veel over de film zelf. Eigenlijk was het gedeelte toen ze die vrouw wouden laten verdwijnen of ook wel dumpen, best wel slecht. Van het bedenken tot het doen heb ik gemist. Ik kwam net weer binnen gewandeld met mijn vers geperste Jus d'orange en toen werd die vrouw de taart in gedrukt en gewurgd. Daarna vond ik de film echt wel komedies. Toen de film begon vond ik hem niet echt heel veel aan.

Donald Faison speelde de rol als Ward leuk net zoals Scott Foley zijn rol leuk speelde. De rest vond ik iets minder. Vooral aan die politie agent kon ik mij erge.

Het verhaal is leuk het concept is ook wel geinig. Leuk om een tussen door te zien, Met zijn 1u 22m is hij zeker niet lang en ik vind dat prima zat voor deze film. Al om al leuke film om eens een poging aan te wagen en leuk om een keer gezien te hebben.

2.5*

“I'm too old for this shit!”

Nog nooit heb ik deze actie flick nog deze filmreeks gezien. En daar baal ik achteraf wel een beetje van, dat ik hem nooit eerder ben gaan kijken. Aan de andere kant moet ik het ook positief bekijken, en heb ik er afgelopen avond toch een ontzettend geweldig filmavontuur aan beleefd. Want ik durf wel te zeggen dat ik hier één van de leukste actiefilms uit de jaren tachtig heb gezien. Ik heb het altijd al jammer gevonden dat ik niet in de jaren tachtig ben opgegroeid als tiener, zoals mijn moeder dat wel was. Destijds leek alles zoveel beter, en ook met deze film is dat het geval. ‘Lethal Weapon’ combineert namelijk rauwe en keiharde actie met de nodige en soms vooral erg flauwe humor, en natuurlijk het donkere tintje qua gedachtes die vooral bij ‘Riggs’ spelen. Ik heb deze film gehuurd via ‘Pathé Thuis’ omdat ik eigenlijk twee andere films op het oog had maar, bij eentje de ondertitels niet goed werkten en de nadere trok mijn interesse deze avond toch minder goed. Dus uit nood, eigenlijk begonnen met deze filmreeks (die ik nu eigenlijk sowieso achter elkaar aan wil kijken) en dat is me echt onwijs goed bevallen.

De film start overigens wel even met iets waar ik totaal niet op had gerekend, en dat is de volledige kerstsfeer die eraan hangt, dus ik had hem beter een maandje terug kunnen beginnen maar, aan de andere kant beter dat ik hem nu kijk dan midden in de zomer, dan had ik het waarschijnlijk minder goed gehandeld! Ook eigenlijk gelijk het naakt in volle beeld is hier eigenlijk nog vrij normaal en dat voelt gewoon normaal, niet zo preuts als ‘Hollywood’ in deze dagen is. Mooie shots van de erg knappe ‘Jackie Swanson’ als ‘Amanda’. Maar je zat ook gewoon te kijken naar een ‘Glover’ in bad en de witte reet van ‘Gibson’ daarna. Ik weet niet of dit allemaal exrpes is gedaan maar, het kwam eigenlijk een beetje met de deur in huis vallen.

De cast is gaaf, en ‘Glover’ speelt onwijs goed en heerlijk samen met ‘Gibson’. Het voelde echt aan als een eenheid, en dat maakt een film als dit gewoon nog een stukje beter. De nostalgie, de heerlijke eighties look alles klopt eigenlijk gewoon aan deze film. Ook deed de rest van de cast het prima, daarbij kan ‘Gary Busey’ zich ook bij aansluiten, erg leuke rol als de slechterik.

Ik denk dat ‘Lethal Weapon’ toch wel de ‘Godfather’ is in het typefilm ‘buddycop’ films die in Amerika zeker rond de jaren tachtig en negentig wel erg populair waren maar, allemaal niet zo goed als deze film. De film kent zijn verhouding tot rust, en zeker ook belangrijke scenes waar suïcide ook centraal staat en wisselt dit af met keiharde actiescènes, waar toch de achtergrond van de Vietnamoorlog veel naar boven komt. Toch mooi als eindscène om Gibss één op één tegen Joshua te zien staan en ze het afmaken met een goed partij ouderwets knokken, en dat gaf de film toch een spetterende finale. De destijds topfitte ‘Gibson’ weet er in ieder geval wel raad mee, met die fantastische jaren tachtig kapsel, haha.

Ik ben het eigenlijk één op één met het verhaal hier onder mij eens. De film kent inderdaad niet een heel bijzonder sterk verhaal, en het drugs gerelateerde kennen we wel zeker in deze tijd met nog meer films en series die erover gaan. Wat de film goed doet is de uitwerking van het verhaal, inzak momentjes worden voorkomen door actiescènes en het drama gehalte heeft geen overhand, waardoor het verhaal over de suïcidale gedachtes bijvoorbeeld, interessant is maar niet van belang van de rest van het verhaal, het was er puur om alles een beetje aan te dikken.

Ja, heerlijk vermaakt en mijn drie euro zeker waard! Spijt ervan dat ik hem niet eerder had opgezet maar, dat geeft nu wel weer leuke filmavonden, op naar het tweede deel!

“Nailed 'em both!”

Yep, dit tweede deel is bijna net zo leuk als zijn voorganger. En ik ben het er mee eens dat het, het sfeertje is wat hier toch minder grimmig is waardoor de komedie meer naar buiten treedt echter, dat sfeertje was wel een pluspunt bij het eerste deel waar het drama niet de overhand had maar, een goed en wellicht geweldig deel uitmaakte van de film en dat is wat ik hier wat miste. De suïcidale gedachten lijken in één klap verdwenen echter typeerde dat de rol van ‘Riggs’ helemaal omdat hij hierdoor knettergek leek te zijn, en vooral niet bang voor de dood. Dat tweede was hier overigens nog steeds aanwezig, want ‘Riggs’ werkt zich wel weer gewoon heerlijk in de nesten en dat levert erg vermakelijke scenes op zowel komisch gezien als actie.

Wat ‘Donner’ voornamelijk heel goed deed (en de cast werkte daar uiteraard aan mee) was het feit dat hij voornamelijk veel oude grappen in de film laat zitten die deel één zo leuk heeft gemaakt. Bijvoorbeeld de quote:

“I'm too old for this shit.”

Kwam veelvuldig terug maar, ook het bekvechten tussen de twee was heerlijk, dat ‘Riggs’ niet mag rijden en ga zo maar even door. Geweldig gelachen ook om deze momenten, en die twee leken er onwijs veel zin in hebben de reeks door te zetten. Ook goed dat eigenlijk zo’n beetje de hele cast weer terug was, zoals het ook bij de eerste film was. Dit zorgt toch voor een hechtere band en met je kijkers maar ook tussen de acteurs. En ik vond het toevoegen van ‘Pesci’ echt een pluspunt.

De film opent overigens erg leuk en de humor en actie zitten er direct in. Wat daarna opvalt is dat ‘Riggs’ al aardig is ingeburgerd bij de familie van ‘Murtaugh’ en dat vond ik wel komisch. Ook waar ik overigens helemaal stuk om ging was de condoom reclame, geweldig! Er gebeurt veel nieuwe dingen, al blijft het plot niet echt super boeiend. De corrupte diplomaten uit Zuid-Afrika vond ik overigens wel een leuk onderwerp, en de actie eromheen vond ik ook supergaaf. Veel geschiet, veel stunts en veel gelach, zoals ik het nu langzamerhand gewend ben en ook verwacht bij deze films.

Die ‘Joe Pesci’ is overigens een geweldige toevoeging tussen het duo, en vormt zo een mooi trio. De humor, de chaoot past precies bij deze heren, zoals we het al hadden verwacht maar dan een stukje beter. Ook vond ik veel scenes erg indrukwekkend, zo bijvoorbeeld de aanvallen op alles huizen van de agenten en waar zo één voor één de agenten doodgaan door de Zuid-Afrikanen, die overigens door ‘Riggs’ nog worden uit gemaakt als Ariërs omdat ze er ook zo uitzagen, iets wat hedendaags niet meer had gekund en ze waren gelijk gecanceld.

En om af te sluiten mag ik die knappe ‘Patsy Kensit’ niet vergeten, die de Nederlandse ‘Rika van den Haas’ mag vertolken, en ik ben denk ik stiekem een beetje verliefd geworden op die personage. Prachtige vrouw om te zien met een zeer tragisch einde, iets wat je overigens al voelde aan komen omdat ‘Donner’ er erg lang mee wachtte en er hierdoor te veel focus op werd gelegd. Ook vond ik de muziek erg leuk, wat ik ook al het eerste deel vond (dit helaas vergeten te noemen) maar, dit was echt heerlijk eighties en zorgde voor nog meer sfeer! Al om al, fantastische sequel waar ik van heb genoten, en ik blijf steeds door genieten van deze films!

“We can't shoot a dog. People? Okay, but not dogs.”

Het derde deel alweer en we razen zo door deze filmreeks heen, en nog steeds met ongelofelijk veel plezier als ik al de twee voorgaande delen zie, echter merk je wel dat de kwaliteit steeds wat meer achteruitgaat. En dit is niet ten nadele van de film verder, aangezien het wederom erg vermakelijk is continu, ik zou best snappen dat mensen het wellicht wat eentonig kunnen gaan vinden gezien het feit dat al drie films lang dezelfde grapjes worden gemaakt. Ik vond dit overigens niet erg, heb me veelvuldig vermaakt om de twee die ruzie hadden met elkaar en lekker aan het bekvechten waren maar, ook wederom met de leuke ‘Joe Pesci’ die duidelijk minder aanbod kwam en dat vond ik aan de ene kant wel jammer, al is zijn hyperactieve personage druk zat om je te vermaken voor de mindere momenten van de film.

Eigenlijk raakte wederom de film een beetje charmes weg, wat ik zei is de film wederom erg herhalend maar, ook de volledige kracht van het eerste deel die deel twee ook nog een beetje had is eigenlijk nu langzamerhand helemaal vertrokken. De sfeer is nuchter, ruimte voor leuke komedie en goede actie maar, het script is niet echt heel bijzonder meer verder. Ook de komst van ‘Rene Russo’ vond ik niet héél bijzonder. Weer een nieuwe vrouw voor ‘Riggs’ die gelukkig niet dezelfde weg kent als zijn voorgaande vriendinnen maar, die zich nu ook gaat mengen met het groepje, het had ook niet gehoeven voor mij.

Tja, die ‘Gibson’ en ‘Glover’ zijn wederom uitstekend op elkaar ingespeeld en ze komen echt goed vooruit als eenheid. Ook leuk dat ze gewoon deze reeks zelf voortzetten en dan ook de familie van ‘Murtaugh’ gewoon origineel weer terugkomt. Ik kan daar altijd van genieten in films.

Het verhaal echter vond ik niet héél boeiend, waar de twee achter een corrupte agent zitten die ook medewerkers in het korps’ onder zich heeft en ze moeten achterhalen wie dat nou precies is. Het was zeker wel geinig te volgen maar, gezien de eerste twee films vond ik deze helaas niet héél bijzonder te noemen, had daar wel wat beters verwacht.

Dus ja, wederom gewoon een leuke film, daar valt verder weinig over te vertellen. Had soms helaas gehoopt op wat betere momenten, de sfeer vooral het donkere uit deel één en toch een tikkeltje sterker script. Neemt niet weg dat ik me gewoon heb vermaakt met deze prent!

“So who's the lucky, soon-to-be-dead son-in-law?”

Na de inzakker van deel drie hoopte ik toch op iets beters in deel vier, waar ik toch wel wat angstig voor was gezien dat mijn kennis doet laten weten vervolg delen meestal wat minder goed uitvallen. Toch vond ik deel vier alweer een stukje leuker dan het deel hiervoor, wellicht omdat ‘Gibson’ zijn haar er af heeft gehaald maar, ook omdat er weer echt een leuke en goede tegenstander tegenover ‘Riggs’ en ‘Murtaugh’ mocht staan, en de film daardoor weer wat actievoller werd, en voornamelijk interessanter.

Toch blijft het uit en ik denk wel vrij zeker dat de films gewoon niet meer zo sterk zullen worden als het debuut, en daar probeer ik me wel wat overheen te zetten. Het is overigens nog niet vaker gebeurd dat een filmreeks echt vier films mijn volle aandacht zo goed vasthielden en ik ze zo snel in een marathon heb gezien, ik heb eigenlijk de hele film wel met een lach gezeten en me weer prima vermaakt. Het is wel zo dat deze film op veel punten net een tikkeltje sterker is dan zijn voorganger maar, ook deze film heeft zijn minpuntjes, met voornamelijk het mee brengen van ‘Chris Rock’ wat ik wat overbodig vond en daarbij ook totaal niet nodig noch irritant. Wat mij bijvoorbeeld weer héél goed deed, was het feit wanneer de drie naar ‘Uncle Benny’ gaan en vervolgens plat liggen dankzij het lachgas, echt een waanzinnig leuke scene.

De ‘villians’ om zo maar even te noemen vind ik in deze film dan wel weer een stuk beter, de Chinese maffia (stammend uit Hong Kong dacht ik) vind ik altijd wel vet om te zien en met vechtmeester ‘Jet Li’ aan het roer die toch wel een duistere rol op zich mag nemen is het wel weer geslaagd voor mij, dat komt namelijk omdat je dan eigenlijk gewoon een goed portie klappen staat te wachten, en dat vind ik al een stuk beter dan het wat slappe verhaal van deel drie.

‘Donner’ houdt voor de rest de standaard lijn aan, voert weer een onzinnig nieuw karakter toe maar, aan de andere kant is het wel weer beter voor het verloop aangezien iedereen ook ouder wordt en daar zit toch een kleine touch van realisme bij. Ook wederom wordt de oude formule beleefd in zin van de leuke muziek tijdens actiescènes om de spanning wat op te bouwen, ouderwetse grappen die eigenlijk je neusgaten uit moeten komen maar, de onderliggende grap me nog steeds kon bekoren en het verhaalverloop is eigenlijk wel constant hetzelfde.

Nee, het is zeker weten niet de beste uit de reeks maar, voor zoverre een waardige afsluiter van de serie. Nu er over een deel vijf wordt gesproken is dit wellicht niet een volledige afsluiter maar, blijft vermakelijk. Over dat vijfde deel ben ik vaak wat sceptisch, ik ben zelf van mening dat ze met die vierde deel eigenlijk slim zijn geweest een punt achter de reeks te zetten. Meer om het feit dat je hier en daar al wat signalen ziet dat de film niet lang meer standhoudt in zijn goede staat en men wat zoekende leek te zijn wat nog “origineel” is en leuk voor de gemiddelde kijker, de verhalen raken ook op natuurlijk.

Der Letzte Zug

Afgelopen zaterdag ben ik tijdens een familievakantie met een deel van de familie naar kamp Westerbork geweest in Drenthe om weer even wat informatie naar binnen te snuiven (en dat is redelijk gelukt), soms moet je het namelijk ook in het echt even bezichtigen allemaal I.P.V. op het scherm. Terwijl ik van Westerbork af kwam, langzamerhand in het musea weer terecht kwam had ik besloten even twee films aan de haak te slaan, zowel om toch mijn collectie te kunnen vergroten en eventueel meer informatie op te slaan. Ik kon niet wachten en heb gisteren gelijk Der Letzte Zug aangezet, en bekeken (ik heb ook nog ‘De Aanslag (1986)‘ aan de haak geslagen) hoe toch ‘Der Letzte Zug’ goed in elkaar geworven zit. Ik moet zeggen dat ik mij uitstekend vermaakt heb, ‘Der Letzte Zug’ verteld niet alleen maar een verhaal over het overleven in de wagons, het is ook een manier om de angst te uiten van de joden die getransporteerd werden.

Dana Vávrová en Joseph Vilsmaier hebben hier toch echt wel een mooi stukje film neer weten te zetten en dan vooral om de angst te laten zien die de mensen hebben gehad destijds. Joseph laat ook hier weer zien dat hij de verfilmingen van een WOII onderwerp prima onder de knie heeft, zo heeft hij ook de geweldige film: ‘ Stalingrad (1993) ’ geregisseerd, een andere top film met een goed onderwerp als kaliber. Helaas hebben we van Dana geen films meer mogen zien aangezien ze op 41 jarige leeftijd in 2009 al is overleden, eeuwig zonde.

Terwijl we een met een gids in kamp Westerbork rond liepen hebben we uiteraard ook zeer goeie informatie binnen gekregen, zoals het verhaal van de ‘laatste trein’. Zo was het in 1944 door de Duitsers doorgegeven dat Nederland vrijwel ‘judenfrei’ was en zo ook daar de laatste trein vertrok, dit geeft toch een ontzettend mooi beeld om het verhaal van onze gids achter te plakken.

‘Der Letzte Zug’ verteld een prachtig verhaal waarin we vooral de hoofdrolspeler: ‘Henry Neumann’ een vader van een dochtertje en een pas geboren zoontje van 12 maand die samen met zijn vrouw op de trein gezet is (vanuit wat ik begreep: Berlijn) richting Auschwitz. Henry word samen met zijn familie opgehaald door de Duitsers die hun vervolgens in de trein zetten. Deze scene volgen we ook bij meerdere families die later ook bij Henry en zijn familie in de wagon zaten. Tijdens het wachten word hun verteld dat hun wat te eten en wat te drinken krijgen in de wagon, en zich daar een zorgen over hoefden te maken. Echter was het maar een emmer water voor ongeveer 60 á 90 man en een emmer waar ze hun behoeften in konden doen. Ook kregen de Joden geen water, af en toe bij een treinstation, waardoor velen uitdroogde (en ook verhongerden). Ze kregen bijna niets van de Duiters of ze moesten een goedwillig persoon ontmoeten, zoals wel in deze film vertoond werd dat een bepaalde luitenant brood gaf aan de Joden en hun zo een stukje verder hielp.

Erg toffe film waar de angst van de mensen goed te voelen was, het was dan geen ‘spektakel’ de spanning zat er goed in, toch mooi geschoten dat ze gewoon wouden vluchten doormiddel het raam open te zagen of een gat te beuken in de vloer, de angst en de afnemende kracht van de mensen in de trein, op het eind ook zeker een mooi maar, trieste scene waar een oude joodse (erg optimistische) man staat te zingen in de deur opening bij Auschwitz , en daarna koelbloedig word doodgeschoten terwijl de Duitser eerst stond te genieten. Deze scene geeft dan ook wel weer hoe slinks de joden waren. Het is dan wel niet de beste WOII film die er op de markt heerst, qua concept is dit toch echt wel een goede film.

4.0*

Toch met aardig wat zin deze film gestart, en ik heb soms aardig gegniffeld. Ik had ‘Liar Liar’ eigenlijk best spontaan opgezet, en geen idee wat ik er van moest verwachten. Ik heb niet altijd een hoge pet op van Carrey, soms vind ik het een beetje te opgezet overkomen en vervelen de gekke bekken van de man soms wel een beetje, zeker in deze film had ik na een half uur gekke bekken trekken er wel een beetje genoeg van, en was het eerder lachen als een boer met kiespijn.

Ik wil mijn meningen wat korter houden bij sommige films, ook omdat het eigenlijk weinig zin heeft om sommige films open te leggen en uit te spitten wat er gebeurd is, als het dan zowaar helemaal speciaal is. ‘Liar Liar’ is ook zo’n film die we even snel door gaan spreken, en ik denk dat ik dat vaker ga doen vooral door de weeks als ik gewerkt heb, en te moe ben om 2 pagina’s vol te typen.

De cast is leuk, hoewel ik niet zo’n waanzinnige fan van Carrey ben (nog niet?) maar, ik heb echt wel eens gelachen om deze gek. Vooral de lift scene vond ik geweldig en zie mezelf dit zo ook nog wel doen. Of de eerste momenten dat hij niet kan liegen, erg leuk. Maura Tierney deed het ook prima en de jonge Justin Cooper was redelijk. Ik ben gewoon geen fan van kinderen in films.

“It is only out of sheer morbid curiosity that I am allowing this freak show to continue.”

Het verhaal gaat over een advocaat die een erg slechte vader is, stelt zijn zoontje vaak teleur en laat zijn werk meestal voor gaan op zijn familie. Op een dag heeft hij weer gelogen tegen zijn zoontje die later wenst dat zijn vader voor één dag niet meer liegt. Zijn wens komt uit maar best ongelegen, en nu moet Carrey de hele dag de waarheid spreken tegen iedereen. De komt niet altijd ten goede uit maar zo leert hij wel zijn ware ik te kennen. Ook moet hij er voor zorgen dat hij een nogal tutterige vrouw laat winnen in een rechtszaak maar zonder te liegen lukt dit hem niet, hij moet alles op alles zetten om de vrouw vrij te pleiten en dit levert soms komische scénes op.

Ja, allemaal leuk en aardig maar het werd nergens echt héél speciaal. Heb af en toe echt wel gelachen maar spectaculair was het niet. Al om al een leuke film op eens opgezet en gezien te hebben maar daar blijft het al snel wel bij.

3.0*

“Watch the birdy, you bastard.”

Nadat ik toch nog een dagje thuis ben gebleven voor extra rust, en er vanavond voetbal op de televisie is heb ik vanmiddag maar besloten deze bond film op te zetten. Dit is ook de tweede film met ‘Dalton’ en tevens gelijk zijn laatste, best jammer omdat ik hem eigenlijk best goed vind en misschien één van de betere bond die ik tot zoverre heb gezien. Eindelijk ook eens een keer een bondfilm die eigenlijk niet dezelfde standaard aanhoudt wat we al tigkeer hebben gezien. Datzelfde uitgemolken concept heb ik eigenlijk al wel een beetje gezien om eerlijk te zijn, en ik merk dat de Bond films me helaas niet echt meer weten te verassen. Ik kijk er nog niet tegen op om de volgende film te zien (al is dat weer een nieuwe bond, en had ik dat in de ‘Moore’ tijdperk wel) alleen er mag wel een keer wat vernieuwing in zitten. En dat is juist wat deze film in mijn ogen zo goed maakt, een rebelse Bond die vooral doet waar hij zelf zin in heeft.

Voor de rest weet de film ook erg te boeien met een vrij duister sfeertje, wat ik ook nog niet echt gewend ben bij een Bond film. De film is vrij duister qua moorden. Zo zien we bijvoorbeeld hoe iemand aan de haaien wordt gevoerd, wordt er iemand opgeblazen in een tank (we zien dan een beeld dat zijn hoofd opgeblazen werd en het raam onder het bloed zat) en, rond het einde rijdt er nog een heftruck naar binnen met een dood lijk aan een lepel. Dit was op zich een fijne oppepper die eigenlijk wel nodig was, dan weer zo'n oude lullen film. Ik denk zelf dat ‘Dalton’ hier een geschikte persoon voor was om dit onder zijn hoede te nemen en acteerde wederom erg fijn.

Qua cast vond ik het wel redelijk. ‘Robert Davi’ was een redelijke schurk als ‘Franz Sanchez'. Dan bedoel ik meer qua acteerwerk want de personage (de rol) vond ik dan weer niet zo heel boeiend om eerlijk te zijn. Er zijn wat dat betreft ook wel echt vele betere schurken en ik had wel een klein beetje gehoopt dat hij voor deze film toch wat sterker was. Ook deze bondgirl vond ik niet echt heel bijzonder. ‘Carey Lowell’ was een prima vrouw om te zien maar, qua acteren vond ik het wederom niet zo boeiend.

Het eerste uur was echt smullen om naar te kijken. Veel actie. Mooie spanning en een leuk verhaal om te volgen. Het viel me vooral op dat de film dit niet kon vasthouden, want na een uur kakt de hele film volledig in tot ongeveer de laatste twintig minuten van de film. Dat ze daar niks beters mee hebben gedaan vind ik wel spijtig en dat was voor mij toch wel de smet op deze film. Ik heb daardoor toch een bepaalde dubio gekregen van deze film. Aan de ene kant vind ik hem heel goed, de openingsscène met die helikopter bijvoorbeeld was echt om te genieten, helaas konden ze het naar mijn mening gewoon in het midden van de film niet boeiend genoeg maken.

Spijtig dat ‘Dalton’ hier alweer zijn afscheid mee maakt, niet echt nodig geweest maar ik weet ook niet hoe of wat, misschien was hij er zelf wel klaar mee? Al om al, wel een betere film dan de ‘Moore’ tijdperk en, zelfs beter dan sommige ‘Connery’ films. En ik vond het toch een tikkeltje slechter dan de voorganger, ik denk als het midden stuk wat boeiender was, dat ik hem zelfs een stukje leuker vond dan zijn voorganger. Maar, ondanks dat heb ik me waanzinnig genoten, zeker van het eerste uur en het einde van deze film.

En dan ben ik nog steeds in de roes om even de herzieningen wat aan de rechter kant neer te leggen en toen heb ik maar de komedie film ‘Life’ opgezet, die op Netflix staat dus dan is het vaak mooi mee genomen om deze een keer te kijken. Toch vond ik het niet altijd even wat, en ik denk niet dat dit bepaald mijn komedie is wat hierin verhaald werd want ik heb amper echt gelachen om de komedie in de film, soms de klunzigheid van de twee maar daar blijft het dan ook bij.

De film speelt zich in veel tijdzones af, jaartallen beter te verwoorden waarmee we starten bij de jaren ’30 en zo rollen we langzamerhand naar de jaren ’90, en het mooie is dat Ted Demme het dusdanig heeft gedaan dat de twee hoofdpersonen ook verouderen, leuk om zo een ‘levensproces’ te zien in de gevangenis.

De cast is leuk, hoewel ik nooit een ding had voor Lawrence vond ik de wat serieuzere rol in deze film wel geslaagde bij hem passen, en dat is leuk. Ook Murhpy deed het leuk, en dat is wel een acteur waar ik erg vaak om moet lachen. De rest van de cast viel mee en werden nergens echt bijzonder.

Het verhaal was leuk, we volgen de twee mannen Rayford Gibson en Claude Banks, Gibson een beetje een geval apart in de zin dat hij wat in de onderwereld rond loopt en Banks als een aanstaande bankier. Gibson heeft het gemunt op Banks en na het stelen van zijn portemonnee komen de beiden heren in moeilijkheden. Ze worden weggestuurd om een drank voorraad op te halen als ze op een lijk stuiten en gevangen worden door de sheriff, echter hebben ze niemand vermoord en komen de heren onschuldig in de gevangenis terecht. Nu moeten de twee zien te overleven en er staan veel uitdagingen in de weg. Aan het eind komen we aan bij de dood van de twee wat een plottwist lijkt te zijn, waar soms iets te veel op gedrukt word dat ik het al snel door had.. Ze waren niet dood maar waren eindelijk ontsnapt, en zaten bij een Yankees wedstrijd en dan was het al snel eind goed al goed.

"I didn't see nothing special the first time Ray and Claude walked into the cage. To me, they were just a couple of fools whose luck had run out. 'Course, I was wrong about that."

Redelijk leuke komedie film om tussendoor eens op te zetten die echter nergens super speciaal ging worden.

3.0*