Opinions

House of Wax

Ik werd vooraf vanaf twee kanten benaderd. Een kameraad van mij zei dat de film erg vet was maar hier op MovieMeter kreeg ik verschillende hints dat de film niet helemaal te pruimen is en zelfs wat tegenviel. Achteraf heb ik me prima vermaakt met deze niet zo spannende horror die toch nog best wel bloederig kon zijn. Helaas toen ik Paris Hilton zag zakte de moed mij in de schoenen. Waarom doe je zo'n actrice in een film als House of Wax terwijl hij bij lange na helemaal niet slecht is. Maar, wanneer het hoofd van Paris Hilton alleen al om de hoek kwam kijken werd ik er niet helemaal blij van. Het verhaal is echt geinig om te volgen en het concept is super leuk bedacht. Helaas vond ik de Special Effects in het eind wat minder maar, prima vermaakt in de middag!

3.0*

"You don't... get it... do you? This house is pissed. It has no morals, 'cause it's a fucking *house*!"

Nee, totaal niet bijzonder. Maar echt slecht wil ik dit ook niet noemen. Duidelijk wel dat het allemaal heel amateuristisch is, en het verbaasd me oprecht dat een film als dit zoveel bekijks heeft, er zijn er genoeg in het genre die beter zijn en eigenlijk ondergesneeuwd zijn geraakt. Ik haat het als films een intense warboel zijn, en dat maak je hier min of meer ook weer gewoon mee. Het origineel ken ik persoonlijk nog niet, maar die staat wel op de planning om eens te kijken, dus voor mij is dit echt een kennismaking met dit script, al was ook dat niet zo héél bijzonder. Je hebt hedendaags wel meer van dit soort type filmpjes, waar men opgesloten raken voor prijsgeld.

De film kent echt wel wat lekkere gore momenten, wat de film weet te sieren, daar moet de film het dan ook wel weer echt van hebben, want de rest is nogal slappe hap. De film komt echt maar moeilijk op gang, en zeker op het begin wist ik gewoon niet waar men heen wou met deze film. Naar maten we het einde naderen blijft het toch een soort leuk kat- en muisspelletje die gespeeld word, en hoewel de film alles behalve echt goed is, is het wel gewoon een leuk avondvermaak, maar wel eentje die ik niet snel meer op zou zetten en die ik morgenochtend ook weer rustig ben vergeten!

Gisteravond eigenlijk de stoute schoenen aangetrokken, en geen zin in een film met een bijzonder goed verhaal, actie of noem het maar op nee, dit keer weer eens zien in ouderwets slechte humor met Will Ferrell en ik zag toevallig dat ‘The House’ uit was gekomen dus gelijk deze mee gepakt en het was toch wel weer ouderwets genieten met deze toch best korte komedie film (88 minuten). Hoewel het verhaal niet verbijsterend goed was, vond ik het concept nog best geslaagd.

Will Ferrell speelt weer leuk, en hoewel het niet zo’n razend bijzondere film is die op veel vlakken niet veel voorstelt, toch heb ik soms weer om deze man moeten lachen en daar doen we het tenslotte allemaal voor. Amy Poehler speelt soms iets te overdreven, blijft leuk maar soms word ze een tikkeltje irritant (zeker in het begin van de film). Jason Mantzoukas deed het ook wel leuk en de rest van de cast kan ik ook nog wel op gaan noemen, er was niet echt iemand die héél irritant was o.i.d.

Toch zou deze mening erg kort blijven, puur omdat de film inhoudelijk weinig te vertellen heeft, net zoals het verhaal. Dit moet je 88 minuten lang gewoon op je af laten komen want het vult zichzelf wel, zonder échte poespas van speciale scénes want dat was nergens.

“Eat her fucking face off, Martha!”

Het verhaal was leuk, maar nergens echt bijzonder. Het echtpaar Scott en Kate hebben samen een dochter genaamd Alex. Alex is op de leeftijd dat ze naar de universiteit mag (college ook wel, ik weet niet precies wat voor niveau) en de ouders zijn dolblij tot ze horen dat het dorp of stad er geen geld meer voor weglegt om kinderen te vergoeden naar school te gaan en daarna kan het echtpaar het geld ook niet zo één, twee, drie ophoesten. Ze besluiten samen met hun vriend Frank om illegaal een casino te beginnen in het huis van Frank.

Dit gaat goed tot dat de politie één keer al het geld weg neemt samen met de burgermeester en het huis vliegt in de fik dus zijn ook nog eens al dat geld kwijt. Ze besluiten later het geld op te halen, hun dochter naar school te sturen en dan eindigt de film eind goed al goed.

Over het algemeen dus een redelijk geslaagde komedie film waarom ik toch nog wel een aantal keer om heb moeten lachen en dat is positief. Hoewel de film nooit ontzettend hoog zal vallen omdat het een doorsnee Ferrell komedie is die op zijn tijd leuk is om te kijken, vond ik het toch nog een verassend en aangename zit!

3.0*

“But anyone who says there's no such thing as a bad egg obviously hasn't worked in social services.”

Soms ligt een film je en soms ook helemaal niet. Tijdens het bekijken van ‘Housebound’ had ik constant sterker het gevoel dat dit niet helemaal mijn film was, en vooral met hele andere verwachtingen er in gestapt dan hoe de film daadwerkelijk uit kwam. Op komisch gebied laat de film veel steken liggen en is hij eigenlijk gewoon saai en ook de spanning is ver te zoeken. Ik zelf ging ook wat meer voor het horror gedeelte maar eigenlijk werd dit pas interessant op het einde. De hele film was pas interessant bij de laatste dertig minuten, echt zonde. Er had zoveel beters uit kunnen komen maar de film was voor mij veel weg te flauw en te rustig om echt te genieten, lachen deed ik nauwelijks en het was allemaal erg langdradig, hier kon ik niks mee. Morgana O'Reilly was dan wel een knappe dame, haar acteerkunsten lieten ook een beetje van zich kennen. Het was gewoon totaal niet mijn film, daar leg ik me maar bij neer.

2.0*

“Everyone wants the dream. Problem with your generation is that nobody wants to work for it.”

Bovenste quote doet me een beetje denken aan mijn opa, geinig. Daarom dat ik hem er het meeste uit vind springen. Enfin, ‘How It Ends’ oogt mooier dan we daadwerkelijk als kijker krijgen, en daarom mag deze film zich bij het lijstje schrijven van waardeloze Netflix titels. De firma staat nu niet echt bekend om het uitbrengen van waanzinnig leuke titels, af en toe kent men daar een uitschieter maar met al het geld wat erin wordt gepompt komt er meestal directe bagger uit de machine zetten. Nu is deze film nou ook weer niet zo slecht hoor maar, het voelde af en toe best wel als erge tijdverspilling.

De film heeft een ongelooflijk mooie en ruime setting om aan te werken, het concept; een apocalyptische gebeurtenis/roadtrip zijn twee ingrediënten waar een erg mooie, spannende en vooral leuke film uit kan rollen. Geen van dat alles is hier helaas het geval. De film is ontzettend traag, voelt saai aan en het sfeertje is nou ook niet bepaald angstaanjagend. Ik ben meestal een ontzettend grote fan van films waar het gaat over apocalyptische settingen, en het maakt niet uit wat; aliens die de wereld aanvallen en aangord schieten, natuurrampen of een dodelijk virus die de mensheid dreigt, ik ben meestal wel in voor een leuke film als dit. ‘How It Ends’ laat je eigenlijk constant met vraagtekens achter, en wordt nou nergens echt duidelijk wat er precies aan de hand is, en daar irriteerde ik mij mateloos aan.

‘Theo James’ pakt de film mooi rustig op, deed het verder prima en niks over te zeuren in mijn ogen althans. Ook ‘Forest Whitaker’ deed het best leuk, en eigenlijk omdat hij erin speelde drukte ik de film aan, aangezien ik het altijd een prima acteur vind. Helaas, vond ik de chemie tussen die twee niet helemaal pakkend, ik irriteerde me dood aan die nutteloze en irritante discussies en/of ruzies die de hele tijd plaatsvinden tussen hen wat het kijken van de film toch omlaaghaalde gezien het aardig saai was. Enfin, de rest van de cast was allemaal wel prima, deed me verder niet heel veel.

Zoals ik al zei, de film is over het algemeen gewoon best saai. In mijn ogen werd het, het laatste half uur beter wanneer we de ‘verwoesting’ in ‘Seattle’ zien en het steeds grimmiger werd, dat had ik echt graag veel en veel meer in deze film willen zien. Tuurlijk gaat het dan allemaal best cliché door, en word het al gauw op het einde nog weer wat saai, en blijkt het meer gelul te zijn dan daadwerkelijke acties.

Dus nee, dit was zeker geen vermakelijke zit, en je valt bijna in slaap op een gegeven moment. Veelte veel gepraat, weinig actie en op het eind blijf je met de vraag zitten wat er nou daadwerkelijk aan de hand was. Ach, het doet er niet meer toe; ik zou hem lekker overslaan!

Gisteravond om de kerst afte sluiten maar weer eens besloten ‘How the Grinch Stole Christmas’ aan te zetten en het was me nog best mee gevallen. Ik heb deze film overduidelijk al te vaak gezien, dat is ook geen geheim maar toch voor de kerstgedachtes is het altijd leuk om deze film aan te zetten en word hij langzamerhand net zoals ‘Home Alone’ een echt kersttraditie om te kijken.

Jim Carrey speelt een fantastische rol als ‘The Grinch’ en dit Dr. Seuss verhaal werd mooi verteld in deze film. Ik heb eerder deze maand de mini-versie van dit verhaal al gezien en die was geanimeerd maar ook deze versie wist mij een lach te bezorgen. Die chagrijnige en vooral kieskeurige Grinch brengt je gewoon een lach op je snoet, hoe je het went of keert dat gebeurt gewoon.

Het verhaal is best simpel. We volgen de Who’s uit Whoville die met zijn allen graag kerst vieren. Er is alleen één persoon die het kan verstoren en dat is de Grinch. Een groen, harig monster die boven op de berg woont en die anti kerst is. Hij word echter getreiterd door wat mensen in Whoville en word vervolgens uitgenodigd om langs te komen alleen gaat dit ook helemaal fout.

Voor de rest valt er niet echt diep in deze film te gaan, het word nergens echt een bijzondere film meer om het feit dat het gewoon een leuke kerst en familie film is en daar blijft het ook wel bij. Al om al, heerlijk om weg te kijken maar het is zeker geen speciale film.

3.0*

vond het goeie en vermaakvolle film! 4.0

"In case you forgot, our parents' war is about to become ours. Figure out what side you're on."

Normaal gesproken ben ik geen enorme fan van studio's die hun animatie-hits willen verfilmen naar een live-action. Ook hier was ik nogal huiverig, want de voorgaande films hebben nauwelijks een positieve rating van mij gekregen. We worden oud, en dat is nu ook wel weer te merken. Vijftien jaar geleden kwam de eerste animatiefilm uit, en als kleine Wesley was ik enorm fan van deze film, ook deel twee heeft mij destijds geraakt, maar kom ik er nu toch achter dat ik deel drie altijd achterwegen heb gelaten. De live-action film heeft daardoor er voor gezorgd dat ik toch extra benieuwd was, maar achteraf ben ik toch niet helemaal tevreden.

Ik ben meer dan tevreden dat de film echt heel erg op de animatie variant lijkt, je kunt inderdaad haast wel spreken van een goede kopie. Alle lof voor de regie die hier toch CGI-gewijs een onwijs knappe film neer wisten te zetten, een waar spektakel die voor mijn gevoel echt tot zijn recht kwam in de bioscoop (ik keek de film dan wel thuis). Maar daar bleef het opzich ook wel bij. Want buiten wat nostalgische trekjes en de mooie CGI vond ik de film verder ook niet meer zo héél boeiend. Waar ik dan wel veel respect voor heb én wat ik ook heel leuk vond om te zien is dat Gerard Butler de rol van Stoick op zich nam, aangezien hij in de animaties hiervan ook het stemgeluid deed.

Maar zoals ik al zei; daar is ook wel echt alles mee gezegd. Het verhaal vond ik nergens héél boeiend, al kan dat misschien komen omdat ik de animatiefilm helemaal kapot heb gekeken. Het duurde me allemaal wel gewoon heel erg lang, zeker een anderhalfuur vond ik het allemaal wat langzaam, die hele trainingen voelde als een zet van herhalingen en daar kan ik nooit zoveel mee, maar het eind "gevecht" was spectaculair en leuk om te zien, maar om daar nou een anderhalfuur op te wachten was me iets te gek.

En eigenlijk kun je er gewoon niet veel meer op aanmerken, een leuke film voor de kinderen die nog niet eens geboren waren toen de eerste animatiefilm uit kwam, maar voor mij was het leuk voor een keertje. Overigens wel open deuren nu voor Dreamworks om wellicht ook een deel twee én drie uit te laten komen, aangezien de animatieserie ook drie delen kent. Of ik die ga kijken, dat zie ik tegen die tijd wel.

Wat een super vervolg na How to Train Your Dragon (2010).

Ik vond het in het begin eigenlijk een beetje op de saaie gang. Maar je komt op het moment dat hikkie zijn moeder terug vind. en dan begon voor mij de film pas echt mooi te worden.

Het had toch nog wel een super leuk verhaal in zich. Waar je even in moest komen. De film begon na mijn gevoel echt super vet te worden. Bij het grote gevecht met alfa tegen alfa. Dit was super leuk en mooi om naar te kijken, en hier verveelde je ook geen moment aan. Ook in zo'n stuk kun je zien dat het verhaal een hele andere twist krijgt. Toen de vader van Hikkie dood ging.. Toen het tweede gevecht begon op hun stad. vond ik de film geslaagd. En ik kan er niks beters dan een 4.0* er voor te geven! Net zoals bij zijn voorganger!

Howl

Ik begon de film eigenlijk zonder verwachtingen. Achteraf is de film me prima mee gevallen en ik heb me stiekem ook wel vermaakt met Howl. Na het zien van de regisseur begon ik toch wel meer zin te krijgen. Het feit dat Paul Hyett The Seasoning House heeft geregisseerd kreeg ik dus nog weer meer zin, toch vond ik dit net wat slechter dan The Seasoning House. Nee, Howl was niet saai maar het kon ietsjes beter en dat je wel vaak ziet. En zeker lekker bloederig.

Het verhaal was niet super goed, het was soms wat ingekakt en dat haalde je concentratie ook wel iets weg maar, je kwam de film prima door dus daar niets over te klagen. Het concept was leuk en de setting was heerlijk duister, de wolven zagen er geinig uit maar het acteer werk was van vele echt bagger. Leuk om eens gezien te hebben en af te vinken op je lijstje.

3.0*

Gisteravond direct deze nieuwe horror gezien op Netflix, omdat en maatje van mij best fan is van het eerste deel, wou hij gisteren ook deel twee samen kijken. Prima, stond dan wel niet op mijn horror challenge lijst, horror is horror. Toch stoort het me net zoals in deel één, dat ik er eigenlijk na een tijdje wel een beetje klaar mee ben en het allemaal wel heb gezien. En misschien vraag ik me daarbij ook wel af waar dit tweede deel nou precies goed voor was? Ik vond het allemaal wat overbodig, deel één nodigde nou ook niet bepaald uit om verder te gaan als filmreeks, een leuke stand-alone film, dat zeker maar, om er nou prequels (zoals deze) en sequels van te maken vind ik ook wel weer iets te veel van het goede.

Je kunt er nou eigenlijk ook niet heel veel over vertellen aangezien we hetzelfde concept volgen als het eerste deel, en misschien raakt het daardoor soms wat inhoudsloos? Natuurlijk kent de film echt wel wat inhoudt, alleen zoals ik al eerder aangaf had ik het gewoon na een tijdje wel gezien. De film begint overigens wel gewoon weer lekker, zoals ik al wel had verwacht, is regelmatig behoorlijk bloederig en dat maakte het toch wel weer leuk om te kijken. Het verhaal kon me dan weer wat minder boeien, die messiah vond ik allemaal wat overdreven, wel geinig maar het deed me weinig.

Goed, ik heb mijn zegje wel gedaan. Wat ik al zei, er is allemaal niet zoveel over te vertellen. Veel van hetzelfde, en dat is niet erg maar mij deed het niks. Het sadistische idee vind ik nog steeds best ziek hoor. En daar werd vooral mijn maat echt gek van, die kon er denk ik wat meer mee dan ik dat kon.

“There are 3 kinds of people; the ones above, the ones below, and the ones who fall.”

Een zeer bijzondere film waar ik op een aantal vlakken wat ongemakkelijk van kon worden, maar het heft me best vermaakt. De film laat het ware aard van de mens zien, de keuze van ‘wie het eerst komt, wie het eerst maalt’ en dat zijn soms harde waarheden en feiten; hoe erg de mens snel aan zichzelf kan denken. De boodschap is op het eind vrij duidelijk, deze boodschap komt eigenlijk rond het midden binnen en is wel leuk om te volgen alleen niet héél speciaal want het is allang iets wat we wisten, niemand doet er wat mee.

Deze film werd mij zwaaar aangeraden door mijn kameraad, die deze film zo goed vond dat hij mij eigenlijk vol spammed dat ik deze moest gaan kijken, zoveel lof had ik eigenlijk sinds tijden niet meer gehoord over een film dus eigenlijk was ik best hyped en waren mijn verwachtingen toren hoog. Na het kijken van de film was al gauw duidelijk dat de film deze verwachtingen nooit ging evenaren, de film was soms best traag en op een gegeven moment wanneer de oude man dood is kakt de film in en word het minder interessant om te kijken, de dame vond ik vrij irritant met haar hondje en de zwarte man bracht wel weer wat energie terug maar kon die ook niet altijd even goed waarmaken.

De Spaanse film (die standaard word geleverd door Netflix met Engelse spraak) is geinig maar, ik had er weinig gevoel voor. ‘Ivan Massagué´ speelde een leuke rol als de gevangene ‘Goreng’ en slaat al snel aan met zijn leuke personage. Ook vond ik ‘Zorion Eguileor’ als ‘Trimagasi’ erg leuk en ‘Emilio Buale’ als ‘Baharat’. Mijn drie favoriete personage’s uit de film toch wel. Voor de rest sloeg de cast echt niet aan, zoals ik al zei vond ik ‘Antonia San Juan’ niet zo heel bijzonder met haar teckel, een personage die van mij part weg had gemogen maar die wel begint met als eerste de boodschap over te brengen.

De film verteld het verhaal over gevangen in een hol met een ontelbaar aantal verdiepingen die dagelijks het eten met elkaar moeten delen. Dit eten is van uiterste klasse als het bereidt word, en dan is het van zelf sprekend: mensen in de eerste etage’s hebben genoeg en de laatsten daar is niks voor over. Tot ‘Goreng’ in het spel terecht komt, hij besluit om samen met ‘Baharat’ op de plaat te gaan staan naar beneden, en mensen te waarschuwen dat ze (tot de 51ste) niks mogen eten en daarna pas per portie, zo kunnen ze iedereen voeden. Het gaat goed tot ze het kindje van een bepaalde vrouw tegen komen en deze redden.

Leuk maar, het was niet echt wat ik had verwacht. De film kende zijn harde momenten, maar het was nergens overtuigend. Ik heb me redelijk vermaakt, het was alleen niet zo bijzonder als wat men erover hier zegt of hoe mijn maatje over kwam bij mij.

3.0*

“Can't believe I don't have a compass on my thermos.”

Eigenlijk nadat ‘Sandler’ de samenwerking met ‘Netflix’ is aangegaan vind ik hem bar slecht geworden, volgens mij vond ik één film daadwerkelijk nog wel leuk maar de rest is troep. En daar mag deze Halloween film zich bij toevoegen want het was echt vreselijk. Het zal best een kinderfilm zijn, wellicht dat ik daardoor nergens echt heb kunnen genieten van deze film. En die ‘Sandler’ acteert echt beroert, en ik begin me steeds meer te irriteren aan zijn vreselijke personages die hij nog neer gaat zetten, gezien het feit dat het eigenlijk nooit meer iets nieuws is, ‘Hubie Dubois’ is namelijk de zoveelste rol van ‘Sandler’ waar die met een scheve mond en een apart stemmetje begint te spelen, kennen we al!

En ook deze film gebruikt verschillende formules herhaaldelijk. Noem het moment wanneer hij door de straat fietst en dat er van alles naar hem toegegooid wordt, dit zien we wel vaker dan drie keer voorbij komen en de leukigheid was er al gauw af, dan wordt er ook nog een bedacht om er voor de grappigheid twee beren spullen naar hem te laten gooien op het eind, het had allemaal niet gehoeven. Het is eigenlijk allemaal best triest.

De film werd nergens echt leuk, terwijl er best een aardig Halloween-sfeertje werd gecreëerd door ‘Brill’. Er werd gewoon nergens wat zinnigs uit gehaald en het blijft allemaal vertrouwd teren op een oud succesfactor.

De cast is een bij elkaar geraapt zooitje aan ‘top’-acteurs, althans sommige van de meest vreselijke komedie acteurs kwamen hierin voor. Het viel me nog mee dat ‘Will Ferrel’ niet was gescout, had er mooi bij gehoord. Maar, ‘Sandler’ draait hier gewoon de nek om van de film. De scares waren slecht, het acteerwerk was ruk, en dat stemmetje gaf mij hoofdpijn. Wat een verschrikking dit, wel ‘Sandler’s’ slechtste film in mijn ogen. Het was een zelfmarteling door deze elle lange film uit te zitten!

0.5*

“How am I driving? 1-800-I'm-gonna-fuckin'-die!”

‘Hudson Hawk’ is duidelijk een film waar ik totaal niks mee heb ook niet mee ga krijgen, en dat komt voornamelijk door die irritante en vooral overdreven personages die de film proberen leuk te maken maar, die het nergens leuk kunnen maken. ‘Bruce Willis’ krijgt daarom de taak toch de film op zijn schouders te nemen en als enige de film nog een beetje kan redden. Ik ga het ook kort en krachtig houden aangezien ik niet veel moeite wil steken in deze mening.

De film kent een redelijk verhaal, wel wat vreemd (zeker het begin) maar een kijkje in het werk van ‘Leonardo Da Vinci’ vond ik een leuk keystuk. Daar is ook wel alles mee gezegd, het verhaal word erg traag verteld en word daarna toch wel saai. De actie is in mijn ogen nog het best gelukt en dat was al niet heel fantastisch. Acteer werk is rond uit slecht en ook het script komt van de vuilnisbelt. Ik heb mij zeker niet vermaakt met deze film en de ‘humor’ was bij deze ver te zoeken.

1.5*

The Human Centipede (First Sequence)

Wat ik nu pas echt zie is dat de film in Nederland is geschoten. Maar zelfs bij South Park in een aflevering voor kwam, haha! The Human Centipede (First Sequence) is een zieke film. Waar je zeker niet naar moet kijken met een zwakke maag. De gedachten alleen al is misselijkmakend en ik denk er eigenlijk niet graag aan terug hoe de monden van de achterlopers vast gemaakt zijn aan de anus. Zeker het kijken waard voor de horror liefhebbers. Ik heb hem 1 keer bekeken en doe het niet weer. Bah! Het verhaal had ietsjes beter gekund, het concept was rondom krankzinnig en de cast kan er mee door.

3.0*

The Human Centipede II (Full Sequence)

De eerste film van The Human Centipede vond ik goed. Ik bleef even nachtje bij een kameraad slapen, en we hadden dus deel 1 net gezien. Maar goed, we kwamen er achter dat er ook nog een deel 2 is. Leek ons wel wat. Maar, eerst even pitten. Volgende morgen om 07:00 werden we wakker, meteen aangezet. Waarom? Geen idee, stelletje gekken. Zo'n vieze film tijdens je ontbijt te zien. Nou ik vond hem echt helemaal geen reet aan. Ook hier weer het naaiproces, maar kom op. Met een prikkeldraad gewikelde penis een vrouw in zijn achterste werken? Werd er niet goed van. Ik vond deze echt tegenvallen. Het zwart - wit beeld verpest het ook nog meer. Verhaal was niks aan, concept was slecht uitgevoerd en de cast kon mij al helemaal niet boeien. Hopelijk is deel 3 beter.

0.5*

The Human Centipede III (Final Sequence)

Na het zien van het tegenvallende deel The Human Centipede II (Full Sequence) (2011) was ik erg verrast naar deze maar, ik had er helemaal geen zin in. Deel twee was mij zo tegen gevallen dat hij me helemaal niet leuk leek. Nu vond ik The Human Centipede III (Final Sequence) (2015) te erg. Met een wapen in iemands stoma gat prikken en daarna dood schieten ging voor mij echt te ver. De stukjes dat hij zijn ballen er af snijd en op eet, een centipede maakt waar mensen geen armen en benen meer hebben... Waar gaat dat naar toe?

Ik vond het erg leuk dat Dieter Laser weer een 'hoofdrol' had in een Centipede film Na het zien van The Human Centipede (First Sequence) (2009) was ik erg tevreden over deze man. De film waar de tenminste nog een normale rol had. Ik vond dat zijn personage echt verkloot is in dit deel! Ik kon er maar niet van genieten en van al dat geschreeuw werd je ook niet blijer. De enigste persoon waar ik wel blij van werd was natuurlijk Bree Olson maar goed . Ook Laurence R. Harvey vond ik nog wel normaal doen en het was ook geinig om Tom Six er bij te zien. Maar toch door Dieter is het allemaal verkloot.

Tom Six heeft een erg goede start gehad met The Human Centipede (First Sequence) (2009) in mijn ogen. Volgens mij was hij bij deel twee de weg al kwijt en dit deel slaat het al helemaal. De setting ziet er verschrikkelijk uit, de grappen waren niet grappig, de film was best erg en de Centipede was nog ver te zoeken. De helft van de film heeft gewoon niks met het concept te maken waardoor je een neiging kreeg door te spoelen (maar goed dat we dat niet gedaan hadden). Toch op het eind waren we er zo door heen dat we geen zin meer in de film hadden en we zagen dat we nog maar 5 minuten moesten dus hebben we dat laten zitten. Nee, Six heeft niet mijn horror liefde veroverd met dit deel en ik was er helemaal niet tevreden mee.

1.5*

Hummingbird

Laatst heb ik Hummingbird maar weer eens een herziening gegeven en wat vond ik dit toch een donders goeie Statham film weer. Het is geen doorsnee Statham film maar Hummingbird bevat echt wat meer drama en verhaal. Actie scenes, ja daar genoeg van en dan ook weer mooie statham acties waardoor je avond toch goed gevuld word. Het verhaal vond ik erg leuk om te volgen van Hummingbird en het concept daar was ook zeker helemaal niets mis mee. Acteerwerk van zowel Statham en de rest was prima te doen. Een echte aanrader voor de Statham fans, ik vond hem weer vet!

3.5*

Waanzinnig en indrukwekkende film die in zwart-wit is vertoond en waardoor ik toch even mijn knoppen om moest zetten, zoveel films heb ik namelijk nog niet gezien in het zwart-wit. Deze film is bij mij ooit op mijn pad gekomen door “Theunissen”, die mij volgens mij deze film ooit ook een keer heeft getipt en waarvan deze film ook in zijn top tien lijstje staat. Zover raakt de film het helaas niet bij mij, wel heb ik waanzinnig gefascineerd zitten kijken naar deze film. Deze film heb ik ooit eens gekocht op het oorlogsevenement “Militracks” en dat was voor de coronatijd, en heeft dus liggen stofhappen op mijn zolder. Overigens voor geïnteresseerden is dat evenement volgend weekend weer, ben je er niet geweest fan is het zeker een keer de moeite waard!

Terug naar de film, die met zijn titel alleen al de nodige indruk wist te maken, waardoor ik ook had besloten deze voor vijf mei te gaan kijken, waarop ik elk jaar toch een oorlogsfilm wil kijken die de evenementen weergeeft van deze gruwelijke tijd. Deze film speelt zich af in het oostfront bij Rusland, waarin we in Duitse perspectief de slag om Stalingrad meemaken die in korte stukken verteld wordt tot glorieuze aanvallen en overwinningen tot grote verliezen waarin een klein liefdesverhaaltje zit verwerkt die zelfs nog een cliché moment kent. Waar de film toch aardige details kent, zoals het ondervoeden van eigen belegering, het niet terug laten trekken van zijn eigenmanschappen hoe zeer de leiders van de bataljons die zouden willen en uiteraard het koukleumen omdat men niet goed gekleed was op de strenge winters in het oosten van Europa. En ‘Wisbar’ bint er zeker geen doekjes om, en zorgt ervoor dat de film dusdanig in een rapt tempo wordt verteld.

Waar we voornamelijk de Duitse “Oberleutnant” ‘Gerd Wisse’ gingen volgen, bij zijn verplaatsing naar het oosten en zo ook zijn reis, waar hij o.a. de knappe Russische dame ‘Katja’ leerde kennen die hij wel leuk vond, die hij vervolgens aan de Russische kant ziet staan (dit was het cliché moment) en zijn strijd tegen de Russen. Zoals ik al zei vertelt het verhaal vervolgens de opmars van de Duitsers, en hun nederlagen met grote getallen tot gevolg. De film is goed gefilmd met de nodige spanningsmomenten, waar ook ruimte was voor een grapje. En dit alles wordt ondersteund door voice-overs, waarbij de man ons bijpraat wat het vervolg was in de film zodat we beter en duidelijker in het verhaal zaten.

En voor de rest is er niet zoveel te vertellen over deze film, dat kun je ook wel zien aan de meningen omdat de filmhistorisch gewoon zijn verhaaltje doet die we allemaal denk ik wel langzamerhand kennen, en daar voornamelijk niet te veel om heen draait. De nodige punten worden aangekaart waardoor je zag hoe wreed deze oorlog was, zeker de nalatigheid van ‘Hitler’ was goed te zien. De film zit niet barstens vol met actiescènes, waardoor je niet hoeft te wachten op hevige vuurgevechten die we wel in andere films zien, de film is door zijn vertelwijze prachtig om te volgen, wat wordt opgepakt door een leuke cast die het ook erg goed doen. De actie die erin verwerkt zit is overigens ook erg goed, vooral het moment dat de Russen aanvallen met de tanks was een opwekmoment, waarvan ik nu niet zeker weet of dit nou echte beelden of nagespeelde beelden waren.

Al om al vloog de film voorbij, de film die ik heb liggen hier duurde overigens wel maar 95 minuten, dus je had een niet al te lange zit. Indrukwekkend mag je de film zeker noemen, hoewel je op het einde ook wel klaar was, hij had niet veel langer moeten duren. Recht tot zijn raap, interessant.

Nu ik al een heel eind ben met mijn herzieningen kom ik natuurlijk met de film weer erg dicht bij sommige jeugd momenten, vooral de films die ik nu nog moet kijken (de laatste 20) zijn vooral films die ik ‘vroeger’ veel keek, ik mag het eigenlijk nog niet zeggen omdat ik de leeftijd er nog niet naar heb. ‘Rumble In The Bronx’ is zo’n typische film die ik helemaal kapot zat te kijken, en zowaar omdat het verhaal mij altijd ontzettend interesseerde (waarom weet ik nu nog steeds niet) maar, ook omdat Chan ‘vroeger’ mijn favoriete acteur was en ik wou altijd graag vechten zoals Chan dat deed, ook zijn stunts waren voor mij fascinerend en ik was altijd wel onder de indruk van Chan.

Met deze herziening ben ik er toch wel weer achter dat deze film mij nog steeds kan vermaken, ik heb hem nu al een paar jaar links laten liggen omdat ik hem iets te vaak heb gekeken. Toch bleef de film vermakelijk, waren de stunts weer geinig om te zien en doet de film eigenlijk niemand kwaad behalve zichzelf. Hij moest maar donders goed oppassen dat de film niet té lief werd, en dat was in sommige gevallen wel aan de orde.

Het slechte liefdesverhaal wat er in gepropt is moeten we maar even door de vingers zien, zo spontaan en snel heb ik bijna nog niemand verliefd op elkaar zien worden. Ook sommige actie scenes waren iets to much waardoor het niet mooi egaal leek, of ik me daar aan geërgerd heb wil ik niet zeggen, irritant was het soms wel.

De cast is prima, en buiten Chan om word het niet echt héél bijzonder. Het verhaal was ook wel geinig. Chan komt naar Amerika voor de bruiloft van zijn oom als hij tijdens het werken gestoord word door een bende en deze een paar tikken verkocht. Eenmaal ruzie gezocht te hebben word hij geteisterd en achterna gezeten door deze bende die hem niets liever dan dood willen hebben. Zijn leven word dan wel gespaard, als ze ook nog eens met de maffia in aanmerking komen moeten ze toch wel alles op alles zetten om te blijven leven, de bende en de maffia te grazen te nemen en ook nog verliefd te worden, en het gebeurd allemaal in deze film.

Leuk maar het laat soms wat steekjes vallen, ik houd mijn cijfer zo alleen stond het wel op het randje om naar de drie sterren te verhuizen.

3.5*

Ik zag dat bijna alle delen van ‘The Hunger Games’ op Netflix staan, en aangezien ik deze films nog eens wou herzien voor onder andere mijn doelstelling om mijn meningen gelijk te krijgen aan mijn stemmen en, het is alweer even geleden dat ik deze film gezien heb leek het me leuk om deze film vandaag maar even te kijken. Al was ik gister avond al begonnen maar toen was ik na het optreden van Jandino Asporaat in Deventer. ‘The Hunger Games’ zat eigenlijk wel wat positiever in mijn gedachten dan dat er vandaag eigenlijk uitgekomen is. Ik vond het maar een beetje een trage film, kwam in mijn ogen iet wat moeilijk op gang en hoewel ik het concept toch best gaaf vond, vond ik het verhaal wat minder, al vond ik dat zelf.

Deze film draait bijna om de CGI die (buiten wat uitschietende stukken) best slecht is. Ik vond de hele serverruimte leuk gedaan, maar als het erop aan kwam als bijvoorbeeld het bos in *brand word gezet* de CGI echt niet goed. Ook de panters zagen er niet uit. Voor de rest kon de CGI nog wel maar, ik had wel een stuk beter verwacht.

Qua actie zit het best wel snor in deze film. We zien namelijk genoeg bloed door de scénes heen en als het tijd word dat de mensen tegen elkaar gaan vechten dan gaat het er mooi, goed en hard aan toe en lijkt het wel op één grote slachtpartij, wat ik dan wel leuk vond.

“Run! Run! Run! Katniss, go! Get outta here! Go! What are you doing? GO!”

De film komt soms iets te dramatisch over. Een Katniss Erverdeen waar ik eerder van genoot werd nu een beetje erg irritant, en vooral de drama neemt soms echt een overvloed op deze film wat ik dan toch echt héél erg jammer vond. En dat haalt soms best de leukigheid van de film weg en ik kon er daardoor maar slecht van genieten persoonlijk, want wat was het vaak saai aan het werden en kakte de film soms in. Ik merkte geen spanning in de hele film, en dat was jammer want dan worden de scénes tijdens het overleven in de bossen ook wat saaier en dat vond ik jammer dat het moest gebeuren.

De cast van deze film was leuk en dat redde de film ook wel een beetje naar mijn mening. Vooral Jennifer Lawrence had na mijn idee hier haar doorbraak in de film wereld, en zeker in mijn straatje, want hoewel ze hier nog niet helemaal lekker acteert op veel punten maar, daar kon ik af en toe wel aan wennen. Ja, ik vond Lawrence de rol hebben die te overdreven deed. Toch vermaakte ik me weer met Woody Harrelson en voor de rest viel de cast wel mee.

De film begint wel leuk, met het beeld op de districten waar de ‘arme’ mensen wonen, als je ze zo mag bestempelen. We ontmoeten daar Katniss die samen met haar zusje en moeder in een huisje woont maar, zo te zien mag ze haar moeder niet hélemaal. We zien haar nog even uitsloven in de bossen en daarna is het zover dat we ons klaar maken voor de trekking van de deelnemers tijdens de ‘Hunger Games’, die door Netflix ook weer zo heerlijk oerhollands vertaald moesten worden wat naar mijn mening niet had gehoeven.

“I volunteer! I volunteer! I volunteer as tribute!”

Daarna zien we de voorbereiding op de spelen, trainingen en vooral veel dooie scénes waar ik maar vrijweinig mee kon en mijn aandacht ook totaal niet wist vast te houden. Toch kon de introductie van alle teams mij nog wel bekoren maar daar bleef het wel bij.

Daarna is het algemene gevecht tussen de districten maar, echt héél bijzonder werd het nergens. Een beetje drama en huilen aan de ene kant, en aan de andere kant ontmoeten we een paar verraders maar of ik nou moet zeggen dat dit het spannend maakt dan lieg ik. Het einde is erg voorspelbaar en vooral cliché en maakt de film er ook niet bepaald leuker op. Dus ik heb nu wel een slechte ervaring met deze film zeker dat ik het tijdens de eerste kijkbeurt zo’n geweldige film vond maar nu bij de herziening valt hij me toch wat meer tegen. Ook qua lengte viel de film mij vies tegen en had het allemaal een stuk beter gekund.

2.5*

Pff dit was moeilijk doorkomen zeg, en dan blijf ik het toch raar vinden dat ik dit ooit één van de ‘geweldigste’ films heb gevonden die ik in 2013 heb gezien, die gedachten is nu zo langzamerhand wel verleden tijd want deze film is, net zoals zijn voorganger een draak van een film en geen reet meer aan. Toch zal ik ze toch wel ‘moeten’ kijken (ik moet niks) omdat ik mijn statistieken gelijk wil krijgen aan de hoeveelheid stemmen zodat ik dat tenminste mooi op orde heb. ‘The Hunger Games: Catching Fire’ is geen reet meer aan, en is ontzettend langdradig vanaf begin tot het einde, er is misschien daarom ook wel een logische verklaring dat ik deze film bijna in drie kijkbeurten heb moeten uitkijken om dat de film vaak erg oninteressant en ongeïnspireerd was dat mijn zin in deze film ook ver te zoeken was. Vanmiddag heb ik hem dan toch eindelijk afgekeken (ik moest nog 50 minuten) en hoewel de film al met een ontzettende cliffhanger en best afgezaagd eindigde was ik blij dat ik hem gezien had, zodat ik hem niet nog eens aan hoef te zetten.

Zoals ook bij het eerste deel was het voor mij toch vooral de periode dat de ‘spelen’ beginnen en zich afspelen het interessants vinden van de hele film, dit zou hooguit 40 / 50 minuten van de gehele film zijn wat mij nog enigszins wist te boeien, de rest van de gehele film kon me de pot op want het werd nergens leuk. In het begin zien we vooral het gevoel van de overwinnaars en dan wel de haat en opstand tegen president ‘snow’. Waarop volgend een eenzijdige strijd tussen Katniss en de heersers van de districten waar we ongelijkheid en vooral een dictatuur naar voren zagen komen waar vooral de rijken in goedheid leven en de rest van de mensheid (volgens mij alleen in Amerika) verdeelt werden over zekere districten.

En dan toch kreeg de kinderachtige invloed in deze film weer zijn hoofdrol en was alles erg slapjes, de film kwam niet positief over en het is het telkens nét niet in deze films. Waar ik me toch het meest aan geïrriteerd heb is feit dat Lawrence gewoon bagger aan het acteren was met daarbij soms best slecht camerawerk vond ik het nogal komisch overkomen op veel punten. Lawrence is een gevalletje Cage waarbij je heerlijk kan zien dat de gene acteert en de zinnen aan het oplezen zijn, daarbij is het dramatische gehalte van de beste dame nou ook weer niet je van het en kwam het amateuristisch over, slechter dan dat ik van haar gewend ben zeker in de X-men reeks deed ze het stukken beter. Het blijft in ieder geval wel een lekker wijf dus daar hoef je niet over te twijfelen.

“There she is! Katniss Everdeen! The girl on fire!”

Opzich best lachwekkend dat ik deze films geweldig heb gevonden, en me nu meer kan vinden in de zinnen dat deze film vooral voor het wat jongere publiek leuk bedoelt is maar de film doet nergens echt iemand kwaad. Het blijft voor als nog een héél gaaf concept, daar ben ik het altijd al over eens geweest en dat zou ik ook wel blijven doen maar, de hele productie had anders gekund. Lawrence had er voor mij in kunnen blijven spelen maar vooral Francis Lawrence weet niet waar hij naar toe wilt en maakt wederom een ontzettend langdradig deel in deze reeks.

Het verhaal daar ga ik niet op in dat lijkt op zich wel erg duidelijk dacht ik zo aangezien het bijna precies het zelfde is als het eerste deel. Nu moeten Peeta en Katniss wel eerst alle districten langs om hun zegen te laten zien en de rust te brengen. Toch begint er een opstand tegen het regeringshuis en de president die besluit alle winnaars weer op te sluiten in een ronde van de ‘Hunger Games’. En wanneer ze met elkaar vechten vinden ze bondgenoten waarna Katniss wederom weet te overleven en dan eindigt de film aardig abrupt.

En dan ben ik wel klaar met deze serie, zoals ik dus al wel eens eerder ben geweest aangezien deze film reeks nooit echt beter gaat worden, en ik heb het tweede deel van ‘Mockingjay’ al links laten liggen en ik denk dat het, het beste is als ik dat nu nog eventjes ga doen en ik kijk die wel wanneer ik me verveel.

2.5*

The Hunger Games: Mockingjay - Part 1

Nee, The Hunger Games: Mockingjay - Part 1 vond ik erg tegenvallen en was niet zoals ik het had verwacht. Ik miste toch hierin erg het Hunger Games gevoel, zoals ik dit had bij de andere twee delen. Dit was het spel in de koepel waar ze moesten overleven. Ik kan het fout hebben dat het, het hele doel van de film is maar het sprak me niet echt aan. Wanneer de actie komt, kwam er opzich best wel goeie actie. En dat geef ik eerlijk toe. Ik vond dat echt wel goed in de film. Maar het was dus een andere film dan dat ik voor mij had, de honger spelen. Natuurlijk snap ik iedereen die zegt dat ze niet eeuwig bezig kunnen blijven.. Maar goed. Het is zo, al zal ik Part 2 niet overslaan. Maar oprecht, die is de slechtste van de drie.

Ik vind 1 van de pluspunten toch aan de film, dat ze de acteurs houden zoals ze waren. Dus Jennifer Lawrence in de spotlights. Natuurlijk is dit een hele mooie meid ! Josh Hutcherson als Peeta, Donald Sutherland als president snow. Nee aan de acteurs zal het echt niet liggen hoor. Die deden het eigenlijk allemaal gewoon weer goed.

Het verhaal is natuurlijk uitstekend van de film. En misschien is dat wel 1 van de belangrijkste dingen in de film. Het verhaal. Het concept was dus wat minder vooral met de naam "The Hunger Games". Ik miste dus echt het spelletje en dat viel dus vies tegen. Al om al, een kijk poging is hij wel waard om zo in het hunger games verhaal te blijven wat in 1 en 2 al van pas kwam maar om het gevoel van the hugner games weer terug te krijgen heb je hier niet snel. Jammer, dat opzich wel.

3.0*

“Listen, I'm a politician, which means I'm a cheat and a liar, and when I'm not kissing babies, I'm stealing their lollipops. But it also means I keep my options open.”

En toch niet elke goede boekverfilming valt mij in de smaak. Want voor deze ‘Tom Clancy’ verfilming had ik hele hoge verwachtingen, zijnde het niet dat de film met veel stemmen een aardig hoog cijfer heeft gescoord en er aardig wat grote namen in mee spelen die in mijn ogen ook altijd wel voor vermaak weten te zorgen. Ook ben ik groot fan van de games die zijn gebaseerd op het werk van ‘Clancy’ en tot heden heeft alles wat ik van die beste man heb gespeeld mij vermaakt. Deze film kwam toch taaier om de bocht zetten, daar waar ik toch met aardige bedoeling begon aan de film, begon ik ook na drie kwartier weg te zakken, werd de film ontzettend langdradig en gebeurde er in mijn ogen toch te weinig, waar voornamelijk erg veel gepraat wordt. En dat vond ik oprecht spijtig, zeker om dat ik deze film reeks hoog had aangeschreven voor mijzelf.

Ik heb overigens naar mijn weten nog nooit een film met ‘Alec Baldwin’ in de hoofdrol gezien. De beste man is de laatste tijd natuurlijk erg negatief in het nieuws geweest dus zijn naam kwam mij meer dan bekend voor. Ik kan dus eigenlijk ook niet echt een vergelijking vinden van zijn acteerwerk, noch vond ik hem aardig spelen. Ook ‘Sean Connery’ had een belangrijke en goede rol voor zich, waar ik toch vond dat hij matig speelde, het was allemaal ook niet heel lastig zo als kapitein van een onderzeeër, het was gewoon een erg makkelijke rol voor de beste man. Wat ik vooral leuk vond, en ook hoe dat gedaan was is het moment wanneer hij Russisch aan het spreken is, wat voor mij gevoel nog aardig goed ging. De transitie erna door het Russisch te veranderen naar het Engels was prima bedacht, en daardoor keek de film ook leuker weg. Al had ik wellicht het leuker gevonden als er dan ook daadwerkelijk een Rus was die, die rol op zich nam zodat we eigenlijk constant in het Russische zaten, de geloofwaardigheid vertrok daardoor algauw en kon je als kijker niet altijd even makkelijk je gedachten verzetten dat dit de Russen tegen de Amerikanen waren.

Ik moest overigens nog wel een klein beetje gniffelen toen er een Russische diplomaat op de onderzeeër aanwezig was en het ging om ‘Vladimir Putin’, die uiteraard rond deze periode ook slecht bezig is in een oorlogssituatie, dus ik probeerde het nog een beetje met elkaar te linken. Geinig dat men zo’n iemand toe willen voegen, al leek die er niet veel op. Het verhaal verder vond ik overigens niet heel bijzonder. Ik ben nooit echt fan geweest van zogenaamde duikbootverhalen en films die er over gaan, het is ook niet een oorlogsvaartuig wat mij weet te interesseren in het algemeen, en de setting vind ik vaak wat matig, kan ook weinig spanning uit deze setting halen.

Voor de rest is de film wel aardig bedacht, de koude oorlog is een héél interessant onderwerp, waar ik me overigens nog wel meer in moet gaan verdiepen. Het concept is nogal cliché, waar Amerika natuurlijk profiteert van een winstpositie omdat één van de belangrijkste Russische kapitein wil overstappen naar de vijand, achja het was allemaal niet heel bijzonder dus. Actie is er bijna niet, en ik vond gewoon dat er teveel werd geluld in de film, en ik had toch meer verwacht! Spijtig maar, ik zet zeker de ‘Jack Ryan’ reeks door, ben benieuwd naar de andere films.

Gewoon niet,

Normaal houd ik wel van actie filmpjes.
Maar dit slaat werkelijk alles.

Ik vond het mateloos om naar te kijken, en naar een gegeven moment vond ik er niks meer aan.
Maar goed als ik toch moet kijken vond ik sommige delen in de film toch wel redelijk. Dit haalt bij mij de punten wel een beetje omhoog, maar ook niet al te veel!

2.0 voor de moeite van Steve Austin en ik kon van sommige momenten toch wel houden!
Al was dit weer zo'n film dat de hoofdpersonen onmisbaar / onraak baar zijn!

“No sentimentality, comrade. War is war.”

Helaas, toch minder leuk dan dat ik op het eerste gezicht had gedacht. De trailer en vele positieve berichten onder andere hier hebben mij heel erg nieuwsgierig gemaakt maar de film pakte toch minder interessant uit. Het concept en het idee waren trouwens wel erg tof, een bepaalde hunger games vibe maar dan waren de zogenaamde deelnemers niet zelf de jagers op elkaar maar werden ze opgejaagd door de rijkere mensen. Die via een bepaalde weg allerlei deelnemers hadden uitgezocht en ontvoerd tot deelname.

En dan begint de film eigenlijk vrij rustig met een nogal mysterieuze vrouw en eigenlijk de reis naar het spelgebied toe. Eenmaal aangekomen krijgen we een introductie met de deelnemers. Dit gebeurd eigenlijk best komisch na een beeld met een bepaalde stok in hun mond, een bepaald seksspeeltje of iets voor een hond. Ze komen vervolgens een kist tegen waar wapens en een zwijntje in zit. Dit zwijntje was eigenlijk een teken na het feit wat deze mensen waren tijdens het ‘spel’. Wanneer ze de wapens hebben verzameld word er op ze geschoten en is het spel begonnen. Toch wel geinig, we volgen een hele tijd een blonde dame die vervolgens ook vol door haard hoofd werd geschoten, en ik dacht nog wel dat dit ging om de hoofdrolspeelster.

En eigenlijk kende de film constant een wisseling van personages, want constant volgen we een bepaald persoon die vervolgens weer op een bloederige of gruwelijke wijze om het leven kwam. Zoals een vrouw die een poging waagde naar de overkant te rennen met een mooie sprint en vervolgens in een gat viel met staven, en daarna er uitgehaald word maar daarna staan ze op een mijnen veld en valt ze weer terug het gat in maar, wel uit elkaar geknald want ze mistte de onderkant van haar lichaam. En ook vond ik het tof dat ze een setting na hadden gebootst dat ze in Amerika zaten maar vervolgens waren ze eigenlijk ergens in Hongarije bezig. Zelfs een tankstation met zogenaamde ‘verkopers’ die vervolgens ook nog wat mensen vermoorden.

De film kent een vrij duistere humor wat ik toch best tof vind maar, buiten de humor om en toch een heel gaaf verhaal en concept weet de film mij echt niet te boeien met de hoofdpersoon wat tevens weer een zogenaamde stoere chick moest zijn. Er zat weinig uitstraling aan en ook de vecht scenes vond ik niet altijd even boeiend. Zo vond ik ‘Betty Gilpin’ dus echt niet relaxed voor de rol. Haar uitstraling en houding vond ik echt wat tegen zitten, duidelijk niet mijn keuze actrice.

De film bonst dus best erg op en neer met hele leuke plus punten, en toch min punten waar ‘Betty Gilpin’ toch iets te onsterfelijk leek te zijn in het algemene plaatje. Hoewel ik me op veel momenten toch redelijk heb vermaakt zijn er ook genoeg dingen in de film die wat tegen werkten, en was het niet altijd even boeiend te noemen helaas.

3.0*

"He's unusual. He can kill anybody without regret. Most of the poeple he killed never knew he was in the same room as them.”

Ik heb ooit deze film al wel eens gezien, ik meen dat ik hem ook ergens op DVD nog heb liggen (bij mams thuis) maar, ik vond dit eerlijk gezegd niet een hele goede film. Ik herinnerde mij in ieder geval wel echt een betere film. En hoewel de film de nodige potentie kende, werd er nou ook niet bepaald veel mee gedaan als ik eerlijk ben. Het verhaal vond ik toch ietwat zwak, de acteerkunsten zijn prima maar, daar is ook alles mee gezegd. Genoeg actie, dat wel alleen is het allemaal nogal nietszeggend, erg jammer.

"I would like to take one last breath before we go under. You never know what it's gonna be like when you come up.”

Ik begin er langzamerhand achter te komen dat ik onderzeeër films niet interessant ga vinden. Ook deze film kende het probleem toch wel en toch blijf ik het elke keer wel kijken, aangezien ik toch nog best nieuwsgierig ben op deze films en wat het wellicht kan brengen. Nouja niet echt heel veel nieuws te bieden overigens maar, het samenwerken met een grond team vond ik toch wel leuk met vlagen. Ik hou vaak wel van films met bepaalde oorlogsmomenten of missies als dit, alleen dan praat ik wel over een grond team. Er zijn zelden films met onderzeeërs waarvan ik kan zeggen dat ik het heel spannend vind en daar baal ik wel van, het doet me eigenlijk niet veel. En hoewel elke film zijn clichés wel kent, vind ik de clichés in een onderzeeër film altijd te groot.

Het is allemaal niet heel moeilijk, typisch Amerikaanse cinema over wederom een Russisch probleem, met daarbij een torenhoge gehalte patriotisme zowel aan Amerikaanse als Russische zijde en een enorme lading aan clichés. Toch weet je als kijker dat, dat allemaal komt en is het vaak wel te behappen, al slaat het einde gewoon helemaal nergens op natuurlijk, dat kunnen we allemaal wel snappen en zou doorgaans gewoon voor een oorlog leiden.

Butler deed het overigens prima, vind het een prima acteur die we steeds vaker in dit soort werkjes zien (al is het de laatste tijd wel meer B-niveau), en je hoort mij daar immers niet over klagen. Toch niet een film waarvan ik verwacht dat ik die nog een keer ga kijken in de toekomst, of het moet per toeval zijn.

"Them boots is what I want first."

"Them boots is what you're not gonna get!"

Twee jaar (dacht ik) nadat John Milton mij deze film heeft bezorgd, heb ik hem dan ook eindelijk kunnen kijken. Destijds viel vooral de onwijs mooie poster erg op, maar later zakte mijn interesse wel iets in. Overigens hele hoge scores (behalve IMDb), dat zegt dan ook wel weer wat hé. Mijn eerste waarschuwing die ik wil mee geven; ga er van uit dat deze film echt meer het "Avontuur" gedeelte op gaat dan dat het echt een horrorprent is, er wordt veel verspreid dat dit blijkbaar een 'slasher' is, waardoor mijn verwachtingen echt heel anders waren dan dat ik voorgeschoteld kreeg.

Dat probleem zorgde er in eerste instantie voor dat ik de film echt wel heel traag vond, de slow-burn doet zijn werk wel, maar het ging totaal niet op in mijn verwachtingspatroon. Zonde wel, wat hoe dichter bij het einde we komen hoe interessanter deze film ging worden. Gelukkig gaat er ook heel veel goed, om toch de nodige indruk achter te laten. Laten we inderdaad vooropstellen dat de film een onwijs fijn sfeertje kent, die echt met de tijd grauwer en ook spannender werd. De horror elementen waren echt heel goed, dus ik zie ook wel weer in waarom het de tag horror verdient, ondanks dat het best minimalistisch is.

Het verhaal stelt natuurlijk geen ene reet voor, en heeft echt veel weg van een berg voorgaande films, te veel om op te noemen eigenlijk. Oftewel; je kunt bijna wel raden wat er allemaal gebeurt in deze film. Maar dat maakt het per definitie niet slecht. Hughes weet echt wel te overtuigen met deze film, echt jammer dat het alleen maar op VHS kwaliteit te vinden is, zo raakt deze film langzaam in de vergetelheid en dat verdient die zeker niet! Zijn vervolg film 'Memorial Valley Massacre' vind ik overigens wel een tikkeltje beter, al scheelt het niet veel. Helaas heeft Hughes na deze twee horrors en twee pornofilms niet veel meer soeps op de wereld gezet, ik denk dat hij wel meer in zijn mars had. Goed, dan koesteren we deze twee horrorfilms wel.

"I hate old money. Been up too many noses and down too many G-strings."

Hele irritante en vooral saaie film dit, terwijl we eigenlijk 103 minuten vol in de actie zitten. Het kan deze film allemaal niet redden, en dat heeft de film echt vooral aan zichzelf te danken. Laten we vooropstellen dat het idee best leuk is, toen ik de release van deze film zag was ik ook altijd best enthousiast, de reviews online en in de media hebben mij eigenlijk tegen gehouden deze film te kijken. Ik kijk vaak een film als ik binnen op de loopband loop, of met mijn cardio bezig ben, en dan wil ik vaak die tijd vullen met films die ik wel wil zien, maar waar ik niet mijn tijd aan wil verspillen. Dan komen films zoals dit erg mooi uit.

Zoals ik al zei; het idee is prima. Maar de uitwerking is alles behalve. De CGI is oprecht om van te huilen, maar de film wil ook gewoon onrealistisch over komen. Gewoon normaal kunnen lopen terwijl alles om hen heen weg gevaagd word is één ding, maar de film is gevuld met onwijs veel van dit soort onzinnige scenes.

Ook de cast is gewoon alles behalve goed. Maggie Grace acteert echt alles dikke stront. Geinig dat zij ook wil laten zien hoe je een net aangevallen depot infiltreert, om vervolgens heel stijf langs de muren te lopen, en te bedenken dat ze daarna gewoon in het open door rent en dan uiteindelijk gezien wordt, je verwacht het niet. Zelfs in een film is dit gewoon echt om te janken. Daarna is het één of andere superheld op sokken, die voornamelijk domme keuzes maakt, maar aangezien Cohen er voor kiest om haar medespelers nog dommer te maken, komt ze overal mee weg.

En dan na een les over de opwarming van de aarde, want dat is blijkbaar relevanter in een film als dit dan gewoon een vermakelijke actie film maken, ben je eigenlijk niks wijzer geworden van deze film. 103 minuten is daarnaast gewoon te lang, de film had makkelijk een twintig minuten korter gekund, dan hadden ze daarna gewoon rustig de plaspauze kunnen houden .