Opinions

“You rich can hide behind your steel walls, no more! Powerless, how's that feel? It's the *real* purge! THE FOREVER PURGE!”

Tijdens het kijken van deze film afgelopen zaterdag middag zaten ik en mijn kameraad eens te tellen hoeveel van deze films we nu al hebben gezien, oftewel hoe groot deze franchise nou eigenlijk is. Deel vijf stond aan, en daar keken we best wel van op. Aangezien we beiden groot fan waren van het tweede deel en vanaf deel één al deze serie kijken. Wat ooit begon als een soort b-matige horrorflick groeit uit tot een hele leuke en mooie franchise met echt wel leuke delen ertussen, toch merk je bij dit vijfde deel wel dat het script en het concept futloos begint te worden en we weer langzamerhand in dat b-matige jasje gaan kruipen. Het is niet meer allemaal zo vel, de personages zijn slaapverwekkend en het verhaal was al niet meer zo boeiend.

De films kakken in en dat is te merken. Want dit vijfde deel heeft helemaal niet meer zo’n boeiend verhaal en het verhaal lijkt ook nog wel een beetje politiekgericht te zijn op situaties wat zich nu voordoen in ‘Amerika’ maar, ook in de rest van de wereld. En daar hou ik nooit echt van. De film kent zeker wel weer zijn karakteristieke ‘Purge’ en bouwt daar zijn verhaal leuk om heen, het is toch een beetje het gene wat en waarom we de film kijken alleen is de vaart eruit en het script veelte slap. Want wat ooit een angstaanjagende avond was en interessant om te zien is nu saai, er gebeurt maar weinig, veel geschreeuw van de hoofdpersonages en dialogen die eigenlijk nergens op slaan.

De cast vind ik immers ook niet echt bijzonder en het valt allemaal een beetje weg. De regie vond ik niet zo gaaf en kwaliteitsvermindering is zichtbaar aanwezig. Maar, heb ik me dan echt zo verveeld? Nee, zeker niet want er was genoeg actie te beleven en de ‘Purge’ zie je nog echt wel terugkomen, ook wel wat interessant was aan deze film is het moment dat het volk besluit niet te stoppen bij de zoemer maar de dag ernaar gewoon door te gaan met wat ze deden, en nemen het totaal over van de staat. Iets wat gecontroleerd afspeelde wordt nou één grote puinhoop, precies datgene wat ik vertelde over het politieke verhaal achter deze film. Iets wat we meemaakten in de rellen van vorig jaar maar, ook wordt laten zien dat alleen extreem rechts de kwaadwillende waren in deze film, dingen waarmee je makkelijk een discussie mee doet opwakkeren en wat ik niet geschikt vind in films zoals dit.

Dit vijfde deel vond ik dus niet heel boeiend. Het was leuk voor een zaterdagmiddag (wat wij dus ook deden) maar hij raakt zijn charmes langzamerhand wel kwijt, en dat is zonde.

2.5*

“Rain that flew in sideways. And sometimes rain even seemed to come straight up from underneath. Shoot, it even rained at night... “

Prachtige film. Met andere woorden wil ik mijn mening niet beginnen, ik heb werkelijk tweeëneenhalf uur genoten en vol bewondering gekeken naar het verhaal over ‘Forrest Gump’. Ik heb de veel langere tijd aan me voorbij laten gaan, het voelde nooit echt als het juiste moment te kijken naar deze film en hij verdiende altijd in mijn ogen de volle concentratie wat ik ervoor kon geven. Nu de kerstdagen weer achter ons zijn en we de drukste periode hebben gehad in de vakantie zet ik liever altijd weer de films met een mooier verhaal op waar ik ook even de tijd voor kan nemen. En vandaag voelde als een moment dat ‘Forrest Gump’ de kans mocht krijgen.

Nooit gedacht dat ik eigenlijk al heel veel momenten in de film zou gaan kennen. De film laat veel ‘memes’ zien oftewel dingen uit de film zijn gebruikt voor grappige plaatsjes of kleinere filmpjes. Bijvoorbeeld het moment waar hij op het eind van zijn huis weg rent is een veel gebruikt filmpje en ook de quote:

“Run, Forrest, Run!”

Deze hoorde je vaak voorbijkomen op de online platformen als er een geintje gebeurt. Zo herkende ik nog wel veel meer elementen in deze film die me bij staan van ‘vroeger’ of wat ik herken van de online platformen, dit vind ik wel leuk om te zien. Maar ook dingen in die film die even later toch een enorme doorbraak hebben gehad, het bedrijf waar zijn luitenant in heeft geïnvesteerd, het bedrijf van fruit wat uiteraard ‘Apple’ was. Maar ook de quoteline ‘Shit Happens’ wat erg in is op het moment kwam voor en natuurlijk de ‘Smiley’ wat nu ook wel verstaat wordt onder de ‘Emoji’. Dat is trouwens nog wel dom, degene die de ‘Smiley’ heeft ‘bedacht’ is er nooit rijk mee geworden. Zo zie je ook dat mensen verkeerde keuzes maken in het leven.

Het verhaal wordt erg leuk verteld. We volgen ‘Forrest Gump’ die blijkbaar op reis moet en op een bankje zit bij de bushalte. Hier komt een vrouw naast hem zitten waar hij rustig zijn levensverhaal begint te vertellen. We starten bij het moment waarop hij zegt dat hij dingen niet meer kan herinneren, zoals zijn geboorte en de eerste picknick. Vanaf hier ontmoeten we de kindertijd van ‘Gump’ waar hij nog spalken heeft om zijn benen. Hij heeft iets met zijn rug waardoor hij niet kan lopen (dacht ik). ‘Gump’ wordt gepest op school en heeft daar een vrij lastige tijd, al heeft dat zelf niet door. Hij leert een meisje kennen genaamd ‘Jenny’ waar hij mee opgroeit. Wanneer de twee worden aangevallen door pestkoppen kan ‘Gump’ opeens rennen en normaal lopen, het blijkt wel een wonder.

En daarna volgen we eigenlijk de wat grotere ‘Gump’. Het moment dat hij kan rennen leert hem het rugbyteam ontmoeten waar hij voor speelt en door zijn snelheid en wint zo grote prijzen. Hij komt in contact met de president en zelfs (toen nog wel jonger) met ‘Elvis Presley’. Daarna moet ‘Forrest Gump’ op uitzending richting Vietnam, waar hij mee strijdt en in zijn divisie de jonge ‘Bubba’ leert kennen. De twee spreken af na de oorlog een garnalenboot te gaan beheren, met ‘Bubba’ als kapitein. Wanneer het team onder vuur ligt overlijdt ‘Bubba’ maar ‘Gump’ houdt zich aan de afspraak en start de garnalen bood samen met de luitenant die nog bleef leven. Wanneer hij hoort dat zijn moeder op sterven ligt gaat hij daar heen en stopt de luitenant hun geld in aandelen van ‘Apple’ waarna ‘Gump’ miljardair is geworden samen met ‘Bubba’ en de luitenant, alleen ‘Bubba’ kon het niet meer krijgen maar nu had zijn moeder dit geld.

Zijn liefdesleven met ‘Jenny’ (het mooiste meisje wat hij had gezien) ging ook door maar ze bleef hem maar verlaten. Hij vergat haar niet en bleef haar altijd trouw, tot ze op haar ziektebed terecht komt en hem daarna weer nodig heeft om hun zoon aan hem voor te stellen. Na het overlijden van ‘Jenny’ moet hij zorgen voor zijn zoontje.

De film zorgt voor enorm veel boodschappen. Eentje daarvan is toch wel het liefhebben van het gene wat je hebt maar je vooral geen zorgen maken over geld. ’Gump’ was in de gehele film niet bezig met zijn geld, hij had meerdere miljarden maar nog steeds maaide hij het gras van de rugbyclub (dan wel gratis) en wou lekker blijven pingpongen. Een erg mooie boodschap. Maar, ook de boodschap om je niet bij dingen neer te laten zetten maar het feit dat je altijd je beste beentje voor moet zetten en je hoofd omhoog moet houden, strijd naar het einde hoeveel tegenslagen je ook kan hebben.

Ook kende de film genoeg jaren zestig hits en leuke goeie rock klassiekers. Van de muziek heb ik dus ook echt wel genoten. De cast is goed en ‘Tom Hanks’ zet een fantastische rol neer als ‘Forrest Gump’. Ik heb denk ik wel genoeg getypt over deze film, een ware topper en bijna één van de laatste films van het rot jaar. Nogmaals terug kijkend op de boodschap: houdt altijd moed, ook nu. Zeker één van de mooiere jaarafsluiters, het zal niet mijn laatste film zijn van dit jaar maar ik denk niet dat de films hierna deze nog gaan overtreffen (alleen zeg nooit, nooit. Ik weet ook nog niet wat ik ga kijken). Fantastische zit.

5.0*

Soms heb je een gevoel dat filmmakers met heftige beelden veel indruk willen maken bij de kijkers van hun film. Bij de tweede wereld oorlog is dat natuurlijk best snel gedaan, ga een beetje over de comfortzone met het plaatsen van krijgsgevangen of anderen en je slaat bij veel mensen diep binnen: het zijn nog steeds dingen die de hedendaagse community niet kan handelen. Ook bij deze film word daar veelzijdig gebruik van gemaakt, natuurlijk schept dit een realistisch beeld op en een heel naar smaakje aan de situatie, alleen weet Targarona het soms iets te slecht uit te werken waardoor het allemaal niet zo heel heftig overkomt. Ook sommige scenes, en dan vooral decors waren vrij nep: dan kijk ik gericht op het moment dat ze het kamp moeten verlaten maar nog een laatsten gevangenen willen vergassen in hun rijdende gaskamer, en wanneer ze daar uit stapten was het niet heel overtuigend: die auto’s stonden wel heel mooi geparkeerd.

De film verteld het waargebeurde verhaal over concentratiekamp Mauthausen dat ligt in het Oosterijkse ‘Mauthausen’ was opgezet als mannenkamp. Er zijn buiten de foto’s om niet héél bijzondere dingen in het kamp gebeurd, het was een vrij standaard concentratiekamp van de Duitsers waar alles wel aanbod kwam. Veel mishandelingen en natuurlijk het uitbuiten van de gevangenis waren daar standaard normen. De baas in het kamp was Franz Ziereis die samen met Georg Bachmayer en Dr. Eduard Krebsbach het kamp meer en deels runde. Ook wat ik persoonlijk wel wist van dit kamp is dat ik twee beulen kende: 'das blonde Fräulein' en 'Hans de doder', die namen kom je ook terug op Wikipedia. Er is op Wikipedia ook nog best veel informatie verder te vinden over dit kamp, mocht er iemand in geïnteresseerd zijn zou ik die zeker even door lezen. Het kamp was namelijk misschien wat heftiger dan andere kampen, en er werd met een hardere hand gewerkt. Ook zie je foto’s van onder andere het crematorium en de gaskamer van het kamp, indrukwekkend.

Het verhaal hoef je niet uit te leggen, vrij makkelijk te volgen maar vaak wel indrukwekkend genoeg. De plotomschrijving geeft al een super mooie samenvatting weer van deze film, ik kan er weinig aan toe voegen. Indrukwekkend was het zeker, pakkend minder vaak. Het verhaal is lastig om echt goed onder handen te nemen en spannend over te laten komen, maar de activiteiten die zich er om heen spelen waren goed vertolkt. Ik was niet helemaal weg van de film, niet zo’n grote fan want ik heb wel eens wat indrukwekkender gezien op gebied van de tweede wereld oorlog. Als je er in geïnteresseerd bent is de film een aanrader om mee te nemen, verwacht alleen geen doorsnee oorlogsfilm, dit is wel gericht op een doel.

3.5*

The Founder

Zelf ben ik niet echt een liefhebber van de fastfood keten McDonald’s. Ik kom er zelden en als ik er kom is het altijd één en dezelfde burger: McChicken wat ik dan naar binnen weet te werken want de rest is gewoon totaal niet te vreten (ben meer een man van de KFC). Toch weet dit verhaal over o.a. het ontstaan en de groei van de McDonald’s mij zeker te boeien en, daar weet Michael Keaton zich echt wel een rol bij te geven want ik vond de man prima acteren in The Founder en hij is net zo’n gladde aal als wat Ray Kroc was destijds.

We volgen in het begin van de film Ray Kroc. Een handelsreiziger die milkshakemachines verkoopt rond het jaartal 1954 waar Kroc nog vollop bezig is om milkshakemachines door te verkopen. Ray komt bijna bij elk keten terecht waar je de destijdse trend: eten in je auto nog erg veel zag. Mensen gaven dan hun bestellingen door in de auto waarbij ze niet naar binnen hoefden en het eten dan bij hun auto (na 30 minuten) werd gebracht en vaker verkeerd dan dat ze daadwerkelijk kregen wat ze besteld hadden. Ray Kroc kreeg een opdracht binnen vanuit zijn werk dat hij naar San Bernandino moest gaan omdat iemand daar zes milkshakemachines had besteld. Normaal verkochten die dingen voor geen meter dus hij ging er zelf achteraan toen hij te horen kreeg dat ze i.p.v. zes, acht milkshakemachines wouden hebben. Ray was voornamelijk aan de lijn met Dick McDonald, oprichter van het destijdse keten McDonald’s in 1940. Dick had het niet zo op Ray Kroc en had zelfs het idee alsof ze een soort virus naar binnen hebben gewerkt dat ze niet weg konden krijgen, of ook wel gezegd: “Een wolf in een schapenvacht”, dat zijn grove uitdrukkingen.

Ray bedacht zich geen moment en besloot eens op onderzoek uit te gaan waarbij hij bij een klein restaurantje terecht kwam. Tot zijn grote verbazing moest men uitstappen om een bestelling te doen en, kregen ze geen borden maar moesten ze alles uit de hand eten en kon zo het papier makkelijk weggegooid worden, tot op de dag van vandaag flikker mensen hun troep nog gewoon op straat, dus ook al mag het dan papier zijn, dit concept heeft wel geleid naar wat natuurvervuiling maar, mochten ze dit bij Mc Donald’s niet doen dan hadden andere ketens dit wel bedacht dus je komt er niet onderuit. Ray is helemaal verliefd op het idee maar vraagt zich één ding af, hoe kan het allemaal zo snel gaan.

Terwijl Ray aan het eten is komt hij Mac tegen, na een praatje krijgt Ray een rondleiding van Mac waarbij hij geïntroduceerd word met het “Speedee Service System”, een systeem waarbij men alles al van te voren klaar maakt en als je het dan besteld je het binnen 30 seconden kreeg in plaats van 30 minuten, zo moet je er een beetje naar kijken. Ray raakt helemaal verliefd op het bedrijf McDonald’s en wil het bedrijf graag overnemen. Dick is nogal een mannetje die in de weg staat voor Ray. Ray krijgt een contract dat hij mag bepalen tot waar ze uitgroeien maar, alles wat er binnen afspeelt is toebehoren aan Dick en Mac. Wanneer Ray allerlei dingen verzint wat (vooral) Dick niet aanstaat moet Ray iets verzinnen. Hij besluit het bedrijf over te kopen voor 2.7 miljoen dollar en een handdruk voor de Royalty’s op het bedrijf, dit is dus nooit te achterhalen want Dick en Mac kunnen zeggen wat ze wouden, Ray kon ze altijd tegen spreken. Dit was ieder 1.35 miljoen dollar waarna er nog belastingen af moest gaan, en ze dan een totaliteit hadden van 1 miljoen dollar.

Achteraf is dat een ontzettend domme onderhandeling geweest (al konden Dick en Mac ook niet weten dat het zo zou uitgroeien) omdat het bedrijf in 2013 een omzet maakten van 28.1 miljard dollar met een winst percentage van 5.6 miljard dollar. Mochten dus Dick en Mac dit idee ooit hebben gehad zoveel panden te maken door heel Amerika heen (en uiteindelijk ook over de hele wereld) dan waren ze stinkend rijk, toch deed de koppigheid van Dick wel zijn werking maar, het gladde typetje wat Ray Kroc was stond aardig in de weg. Ook op het einde is nog een leuk gedeelte te zijn dat Ray samen met Joan kroc in een mansion van een huis wonen, luxe auto’s rijden en dat allemaal dankzij McDonald’s.

Ook was het einde prima afgerond door het te laten zien van de echte aal, Ray Kroc, die het bedrijf helaas niet verder heeft mogen zien groeien tot aan 1984, zijn overlijden. Ook interessante informatie zoals dat McDonald’s dagelijks 1% van de wereldbevolking aan eten voorziet en op grote schaal groeit. Ook het feit dat Joan de helft van hun fortuin heeft gedeeld met goeie doelen en dan voornamelijk het leger des heils.

Ook word er in deze film wat aandacht gevestigd aan de levensomgeving van Ray Kroc, die in het begin van zijn glorieuze dagen getrouwd was met Ethel Kroc, de liefde is alleen tussen de twee al snel weer ver te zoeken waarna Ray met Joan Kroc gaat trouwen, de voormalige vrouw van Rollie Smith die ook beiden een McDonald’s zaak als franchisenemer hadden overgenomen en beheerden. Rollie was als baas van een duur (destijds best chique) die dan met zijn vrienden/vrouw een McDondal’s keten overnamen van Ray, en Joan stelde zelfs voor aan Ray om de milkshake over te laten gaan in poeder vorm, dit om de elektriciteit kosten te verlagen en meer winst over te houden.

Ook vooral leuk om te zien dat het eerste Europese McDonald’s keten is gebouwd in 1971 in Zaandam als franchisenemer: Albert Heijn.

Ik heb me de volle 115 minuten weten te vermaken waar het eerste stuk uit de film vooral erg leerzaam was en tegen het einde aan de film vermakelijker werd en je meer achter de ideeën van Ray begon te staan, al had ik vaak wel een pijnlijk gevoel in de maag tegenover Dick en Mac, die eigenlijk dit als droombaan zagen (voorheen werkten ze in Hollywood) maar, ze wouden hun eigenzaakje toch hebben. Ik laat me maar niet volledig uit voor deze film anders blijf ik nog even doorgaan want de film wist wel prima indruk op mij te maken (zeker het snelle groeien) en de pijnlijke manier en vooral harde manier hoe Ray Kroc te werk ging, ik heb me uitstekend vermaakt!

4.0*

Ben het met lars-pixar eens, kan er niks beters van maken! Ook van mij uit een 4.0*

“Freedom!”

Tja, je kunt er heel veel over zeggen maar het raakt je toch wel ergens. Een land wat eigenlijk continu over zichzelf heen geilt en zoveel prijst dat het o zó sterk is wordt hier toch wel op zijn zwakste uitgebeeld. Toch hebben ik er een beetje een dubbel gevoel bij, de documentaire laat voornamelijk zien wat er gebeurd is op die dag, en prijst de bestormers graag als terrorist, wetend dat ik online ook veel mag lezen (en zelfs gezien heb) dat ook ambtenaren in functie selfies hebben genomen en ook ambtenaren buiten functie mee hebben gestormd. Het is wat, hé. Qua politieke voorkeuren, ideologieën en zelfs geloof blijf ik geheel te buiten, dit interesseert mij niks. Maar, ik ben er wel voor het juiste te laten zien én er is veel gebeurt in die vier uur daar.

Zoals sommige mensen wel weten die mij een beetje kennen hier; ik ben onwijs Amerika fan. Wellicht niet altijd om keuzes die er gemaakt worden maar, zeker als land staat het hoog op MIJN lijst om eens bezocht te worden. Ik heb deze bestorming dan ook erg lang en goed gevolgd, en was best onder de indruk wat één man op een groep mensen kan aanrichten. Uiteraard zijn Amerikanen al gauw vrij gelovig, en zo zit dat hele land in elkaar maar wat hier gebeurde is eigenlijk ook vrij Amerikaans, zo scanderen ze graag het woord ‘1776’ wat voor hun revolutie stond als vrij land en meende sommige dat dit niet meer het geval was als er een nieuwe president kwam. Het is daar echt een heel ding, en ik snapte sommige wel; de bestorming alleen niet. De extreemrechtse groeperingen zijn immers erg gevaarlijk, en ik vond het mooi in beeld gebracht dat we niet alleen de angst van agenten zagen maar, ook de trots in de ogen van de betogers die dachten daadwerkelijk hun land te redden op deze manier.

Toch liet deze documentaire wel aardig wat beelden zien die ik nog niet had gezien, althans ik heb veel voorbij zien komen maar sommige beelden zijn ook via andere manieren geschoten. Toch wel erg indrukwekkend, zeker als je het einde ziet waar een agent de menigte in getrokken wordt en hij schreeuwt voor zijn leven zijn momenten die mij kunnen raken, zeker aangezien ik een toekomst wil opbouwen als agent en ook in dat vakgebied bezig ben, komt toch aardig dichterbij zo.

Interessant zeker, zeker als je interesse hebt en in het land en er dieper wil induiken wat er exact is gebeurd die dag. Het wekt ook nog een paar vraagjes op maar het is natuurlijk erg indrukwekkend dat zoiets is gebeurd en dat in een land als Amerika. Ja, zeker informatief en mooi verteld, ik heb eigenlijk constant wel op het puntje van mijn stoel gezeten en ook met open mond hoe eigenlijk het politiekorps is overvallen door de grote van de menigte, en dat helaas ook heeft moeten bekopen met één dode en zelfs suïcidale acties van een paar agenten.

Ja, mooi verwoord, en je kon tijdens de interviews nog de drive horen van sommige aanhangers (bijvoorbeeld die filmmaker) maar, die leefde ook ontzettend diep in zijn eigen wereld met zijn eigen ideologie, je kon zien dat hij er nog steeds massief in gelooft en er ook een eigen wereld om heen heeft gevormd. Wellicht schizofrenie? Ik durf dat niet zomaar over iemand uit te roepen maar, het had er wel veel weg van. Gaat die wiet staan roken in het Capitool, dat was, hilarisch en triest tegelijkertijd.

The Fourth Kind

Dit ‘waargebeurde’ verhaal was aantrekkelijk. Ik ben nooit echt van het waargebeurde uit zo’n film, vaak geloof ik hier gewoon totaal niks van, kijk maar naar de meeste horror films.. Alles wat daarin waargebeurd aan mij voorgeschoteld word keur ik ten eerste al af, vooral het geesten verhaal ik weet het niet, maar zoals The Haunting in Connecticut (2009) is gewoon afschuwelijk! Toch is ‘The Fourth Kind’ voor mij een vernieuwing, ik kijk echt bijna nooit films waar het over aliens gaat en dit is eentje in de zoveel tijd, dus dan slaat mijn hart sneller dan met de hedendaagse horror films over geesten die zo voorspelbaar als wat zijn.

The Fourth Kind werd mij aangeraden door een collega van mij. Hij is zelf helemaal bezeten door de aliens en gelooft alles wat er over gezegd word, daarom is dit ook zijn lieveling film. Hij raadde mij The Fourth Kind als eerste aan, ik had deze nog niet gezien en ik MOEST hem echt kijken, net deze avond direct even opgezocht, gevonden en meteen gekeken. Een andere collega durfde hem niet aftekijken na een uur en enigszins kan ik dat nu ook wel begrijpen. De film ‘The Fourth Kind’ bevat een heel duister concept waarvan ik zelf persoonlijk nog steeds niet weet wat ik er van moet vinden of van moet geloven.

Zoals ik al zei ‘The Fourth Kind’ brengt een heel apart sfeertje met zich mee. Het is dan wel niet duitster maar ik zit niet in deze verhalen dus spannend werd deze film heel vaak gewoon wel en dat vond ik wel kicken. ‘The Fourth Kind’ bouwt rustig op, we volgen Abby Tyler in haar tijd dat ze nog onder zoek deed als psycholoog. Ze krijgt een aantal mensen op bezoek met dezelfde verschijnselen, nu weet ik door mijn collega dat als je om 1:11 , 2:22, 3:33, 4:44 etc. etc. wakker word je hoogstwaarschijnlijk door aliens ontvoerd bent geweest of nog gaat worden, ook dit komen we weer te zien in ‘The Fourth Kind’ doormiddel van het tijdsklok 3:33, wat het meest voorkomende was, als ik het goed hoorde. Alle patiënten van Abby kwamen met de klachten s’ nachts wakker te worden waarna ze een bepaalde uil zien.

‘The Fourth Kind’ begint pas echt wanneer ze haar eerste hypnose gaat uitvoeren. Dit is dan op de patient Tommy Fisher (als ik het goed heb). Tijdens deze hypnose gaat ze heel diep in de gedachtes zoveel mogelijk informatie te kunnen verschaffen wat hij ziet s’ nachts. Tommy draait helemaal door omdat hij in plaats van een uil griezelige wezens ziet en draait hysterisch door. Abby stopt hierbij de dag en gaat s’ avonds research verder doen wat er aan de hand is. Ze word opgebeld door de sheriff omdat Tommy zijn familie als gijzelaars gebruikt. Hij verteld Abby dat hij er niet meer tegen kan wat er gebeurd is en besluit hierdoor zijn familie en zichzelf dood te schieten. Hier na komt Scott aan de beurt (volgens mij) , die precies de zelfde verschijnsels vertoond. Scott werkt vrijwillig mee aan de hypnose en ook hij komt deze wezens aan, Scott pleegt geen zelfmoord maar Abby word wel gebeld omdat Scott iets angstigs heeft meegemaakt. Wanneer Scott onder hypnose word gebracht komen de aliens inbeeld en dat is het moment dat ik de film niet meer serieus neem.

Ook Abby moet eraan geloven. Haar opname apparaat geeft aan dat dezelfde aliens bij haar naar binnen zijn gekomen en ook haar mee nemen. Het gene wat bij scott gebeurde, gebeurde ook bij Abby en zij weet te zien dat de Aliens experimenten met de mensheid plegen. Ook komt Abby erachter dat haar man zelfmoord heeft gepleegd, die waarschijnlijk ook door aliens mee genomen is, het zelfde als Tommy.

Het verhaal was erg leuk, en uitstekend om te volgen. De spannende scenes waren ook heerlijk erbij toegevoegd waardoor ik toch wel vaak met een te hoge hartslag deze film zat te kijken, helaas is het geen topper dat komt puur omdat ik niet geloof in films wat ‘waargebeurd’ is met dit soort concepten (aliens/geesten) maar ik wil ook niet zeggen dat er geen aliens bestaan. ‘The Fourth kind’ brengt de film heerlijk met wat echt geschoten beelden waardoor de film wel kijk baar bleef en, heb ik mijzelf zo nog op de maandag avond weten te vermaken.

3.5*

“Even a broken clock is right twice a day.”

De eerste film in het nieuwe kalenderjaar en het is er eentje om heerlijk mijn lichte kater van oudjaarsavond/nieuwjaarsnacht weg te kijken. ‘Fracture’ kwam eigenlijk vrij onbekend op mijn pad aangezien hij op ‘Netflix’ staat en het me een erg leuke film leek. Ik moet ook toegeven dat ik me erg heb vermaakt. Nee, de film kent zeker geen bijzonder verhaal en het concept is bekend en in andere films zeker beter uitgevoerd maar, de film kent een ontzettend fijne en leuke sfeer en het concept wordt hier tenminste wel goed uitgewerkt, aangezien ik eigenlijk tot aan de clou geen flauw benul had wat nou precies de uitkomst zou zijn.

Dit kan echter wel opleveren (en dat deed het ook een beetje) dat de film wat stilvalt maar, voor mijn gevoel gebeurde dat pas echt na een klein uurtje. Aangezien op dat moment de film zelf niet echt meer een duidelijke kant op gaat, voornamelijk omdat het verhaal zo klinkt dat ‘Theodore’ eigenlijk vrij is gesproken en er een punt achter het hele verhaal en concept is gezet, vanaf daar zie je de wanhoop van ‘Willy’ maar, is het nergens echt meer héél spectaculair en zeker het einde vond ik dan net iets té cliché of té Amerikaans (eigenlijk klopt het beiden) dat eigenlijk deze film best saai eindigde.

Het acteerwerk tussen ‘Anthony Hopkins’ en ‘Ryan Gosling’ vond ik overigens echt héél gaaf. Ik kan echt genieten van ‘Hopkins’ en dat is niet omdat het een bijzondere acteur is, want hij doet niet echt bijzonder veel dan zitten en vooral mensen in de weg zitten maar, het is meer dat ik echt kan genieten van de manier waarom die manier praat en vooral zijn stem. Erg rustgevend, interessant en mooi. Ik weet niet of hij luisterboeken heeft ingesproken maar, ik weet wel dat ik iemand zou zijn die dan erg geïnteresseerd zou luisteren! Ook de jonge ‘Gosling’ doet het erg leuk en laat ook zien dat hij potentie heeft in de toekomst door te groeien en met de grotere jongens in het vak mee te wandelen. Fijne acteur, en mag graag naar zijn films kijken.

Het verhaal vond ik overigens wel leuk om te volgen. ’Theodore’ is erachter gekomen dat zijn huidige vrouw/vriendin (ik ben even kwijt wat ze precies was) vreemdgaat en besluit haar hiervoor op koelbloedige wijze te vermoorden, hij richt namelijk zijn wapen precies op een punt waardoor hij hersenen beschadigen en ze eigenlijk ten dode is opgeschreven maar, nog wel leeft. Tijdens de politie-inval geeft hij zich over en verklaard volledig schuldig. Eenmaal in de rechtszaal besluit hij geen advocaat te nemen en zo’n beetje alles wat hem kan beschermen af te wijzen omdat hij van tevoren heeft uitgestippeld dat hij eigenlijk vrij uitgaat, het kat en muisspel hierbinnen is erg vermakelijk.

Het eindigt dan erg cliché, en ik zal de clou niet verklappen hier maar zo heel bijzonder was die helaas niet. Daar mee gezegd maakt de film over het algemeen gewoon vermakelijke kost en zeker op zo’n inzak dagje waar je zo moe bent als een luiaard omdat je de hele nacht bezig bent geweest, dan kijkt deze film heel lekker weg. Het is nergens moeilijk om te volgen, waardoor je niet met hoofdpijn komt te zitten (of het komt door iets anders) en het wordt vermakelijk weggezet met af en toe een sneer naar het systeem en ook met wat komische opmerkingen waar ik wel om kon lachen.

“A ghost story.”

Dit is een eerdere film die ik van ‘Balagueró’ heb gezien, eigenlijk een beetje onverwachts want mijn kameraad kwam hiermee aanzetten. ‘Balagueró’ kennen we bijna allemaal (van wie de films heeft gezien) van de ‘[REC]’ reeks, waar hij deel één, twee en vier op zijn naam mocht zetten en zeker de eerste twee echt fantastisch zijn. Een eye-catcher voor de Spaanse horrorscene (die namelijk hierna veel meer films kent in dezelfde setting), en zeker een must-see voor alle zombiefans. Ikzelf heb de films al meermaals mogen zien en, heb me ook meermaals vermaakt met de serie. Nu dan toch eindelijk een film gezien voor het succes van de films waar ‘Balagueró’ laat zien dat hij best een oog voor details/setting heeft, echter vond ik dit ‘geesten’ filmpje toch matig naar buiten komen. Dit kwam denk ik puur omdat het ook erg aanvoelde alsof ‘Balagueró’ hier toch wat meer experimenteert met zijn filmstijl, waar helaas te veel stiltes vallen waardoor de film eigenlijk steeds minder interessant werd, en ook al was het einde een ‘spektakel’, het boeide niet meer.

En dat is eigenlijk het gene wat er verkeerd gaat bij deze film. De film is een standaard spookhuis filmpje, waar wederom een oud gebouw bezeten is door een geest en waar de hoofdrolspelers uit moeten komen, een standaardverhaal die we langzamerhand ook wel kennen en niks speciaals in. In mijn ogen had er véél meer mee gedaan mogen worden, er zijn scenes die nauwelijks tot erg slecht afgemaakt worden en ‘Balagueró’ brengt de spanning veelte laat in. We zitten ruim een uur te kijken naar ‘ghost events’ die eigenlijk overal vrij slapjes zijn, en totaal niet boeiend. Ja, zeker wel het moment waar de benen van dat jochie op meerdere plekken breken was zeker een goede scène, alleen daarna zakt ‘Balagueró’ weer totaal in.

Het verhaal is hierdoor ook wat aan de saaie kant om te volgen, en dat vond ik oprecht best jammer. De setting is verder best leuk, niet bijzonder of vernieuwends (aangezien we meer films in deze setting kennen) maar, de thriller elementen die je vaak in dit soort ruimtes krijgt, zeker als het zo oud en verlaten is zoals in deze film, dan biedt dat toch aardig wat leuke speelstijlen op waar veel uitgehaald had kunnen en moeten worden, wat beiden niet gebeurd is.

De film is (zoals ik al eerder zei) continu vrij dood, de acteerkunsten zijn niet altijd even bijzonder en de cast brengt het redelijk maar, niemand stak daardoor echt er bovenuit. Wel, vonden we allebei ‘Calista Flockhart’ een prachtige vrouw om te zien, dus qua looks hield ze de film aardig staande, al was dat simpel weg gewoon niet genoeg, want het gaat uiteindelijk om de acteerkunsten.

Horror was er niet veel aanwezig, en ook de geest zag er wel erg matig uit in mijn ogen. Bloed was er nauwelijks, de spanning was benedenmaats en vaak ook niet bijzonder genoeg en ja, deze film valt eigenlijk op alle vlakken wel wat tegen. Scenes waar de spanningsopbouw erg goed wordt gebruikt, worden slecht afgewerkt waardoor je weer met legen handen thuiskomt, en dat maakt het toch altijd weer wat saai. De film is hierdoor echt niet bijzonder, standaard en vaak saai, de zit duurde op een gegeven moment erg lang, en het einde leek nog lange niet in zicht. Toch jammer, ik had er wel wat meer van verwacht.

Deze film heb ik dan wel in twee dagen moeten kijken (anders werd het te laat, moest op tijd slapen), ik heb me erg vermaakt met ‘Frailty’. Toch wel ondanks ik hem best vaak wat zwak vond uiten, weinig bloed en maar weinig horror vond ik zelf. Toch had het verhaal mij het meest te pakken, een erg vet meeslepend verhaal waardoor ik op het puntje van mijn stoel ging zitten. En ook het acteerwerk was goed, en zo krijg je dat ‘Frailty’ gewoon een super goeie film is ook al vond ik hem nergens spannend of horror genoeg. Het verhaal is vrij duister, vooral wanneer de vader beweert dat hij is bezocht door god en vanuit hem een missie te horen heeft gekregen: hij moet mensen vermoorden die op het lijstje van god staan. Maar het zijn niet zomaar mensen, het zijn demonen en dus gevaarlijk. Dad zet alles op alles om deze mensen te krijgen en ze te vermoorden en laat zijn jongens van alles mee genieten, dit uiteraard om hun later deze taak ook te geven. Het drama niveau was vrij goed en in verhouding kwam dit niet als een bepaalde irritatie over. Het verhaal werd verteld in een vorm van flashbacks, of ik hier nou een grote fan van ben durf ik niet te zeggen maar bij 'Frailty' was het geen irritatie. Ja, ik vond ‘Frailty’ aardig geslaagd maar als echte horror film vond ik hem net iets te matig, thriller komt al wel meer in de buurt.

3.5*

“The neck's broken. The brain is useless. We must find another brain.”

Ik stap eigenlijk een beetje in deze film zoals ‘FillumGek’ ook al beschreef. Frankenstein het verhaal die eigenlijk iedereen wel kent maar buiten de verhalen, stips en de scenes in vooral kinderanimaties van ‘vroeger’ kende ik ‘Frankenstein’ niet, en heb ik nog nooit een film over dit wezen gezien. Eigenlijk maar één reden zo snel, de verhalen vond ik leuk alleen de behoefte om een film te kijken was er niet. Nu we met de horrorchallenge bezig zijn ben ik sowieso al meer films aan het zoeken om nog te kijken en toevallig kwam deze film op mijn pad, vijfenzeventig minuten dus die pakte ik snel mee.

Het is dan ook gelijk de oudste film die ik tot nu toe gezien heb in mijn leven, het klinkt heel drastisch maar ik vind het wel tof. Volgens de statestieken op ‘Letterboxd’ heb ik nog maar twee films gezien uit de jaren dertig. Dat is dan nu deze film en een kerstfilm. Ik ben nog nooit echt op een punt geweest om dit soort oudere prents te gaan kijken, zwart / wit kon ik een aantal jaar geleden nog echt niet aan maar er is natuurlijk ook helemaal geen spanning te vinden want we zijn tegenwoordig wel wat meer gewend. Maar toch weet James Whale er een duister tintje aan toe te voegen, en dat buiten het zwart wit beeld om natuurlijk. De decors waren erg gaaf, en vooral het kasteel waar Frankenstein in woonde gaf een duister beeld af. Dan snap ik wel dat de mensheid dit destijds best eng kon vinden.

Verder keek ik natuurlijk wel totaal anders naar de film. Want toen was alles anders natuurlijk en zo ook het acteerwerk. Maar ook de introductie van de film, wat heb ik daar van genoten. Het waarschuwen dat de film misschien voor sommigen heel eng kon worden, iets wat we tegenwoordig niet meer zo snel zullen zien. Toch het begin van de filmwereld zo, en leuk om dat ook eens te zien. Maar ook het acteerwerk is uiteraard anders gesteld dan nu. De oppervlakkigheid was erg aanwezig, maar ook het gevoel dat de acteurs je altijd willen leiden door de film in een soort musicalstijl, vlotjes en geen gemaar, ze stonden er nog net niet bij te zingen.

Ik heb me toch nog redelijk vermaakt verder. De film is zeker leuk om eens gezien te hebben, en ik denk dat ik alle films over ‘Frankenstein’ nog wel eens wil gaan kijken maar voor de rest valt het allemaal nog wel mee. Het zijn geen hoogstaande horrorbeelden, en buiten de paar hersens en het experimenteren is de film verder ook niet meer zo heftig. Het stukje van het meisje was droevig, puur omdat je weet dat het inderdaad niet bedoelt was gebeurd en duidelijk een ongeluk was, want hij had niks meer te gooien.

3.0*

"In seeking life, I created death."

Ik ben helemaal niet zo goed bekend met de lore omtrent Frankenstein, de oudste films heb ik ooit wel eens gezien voor de horrorfilm challenge, maar daarom heen interesseert het hele verhaal me nooit héél erg. Wel weet ik dat er best veel diverse variaties omtrent dit verhaal rond gaan, en zo dus ook deze nieuwe film van Guillermo del Toro. En dan moet ik ook wel héél eerlijk bekennen dat deze film me in eerste instantie ook helemaal niet aantrok, maar na de immens veel lovende berichten en het hoge cijfer zoals hier en op andere films sites ben ik de uitdaging toch maar aangegaan, die 149 minuten stoorde me namelijk behoorlijk.

De film begint echt onwijs gaaf, en daar had del Toro mij ook wel echt te pakken. Grauw, hard en vooral onvoorspelbaar met een angstaanjagend monster, wanneer we beginnen met het verhaal wat verteld werd door de ogen van Victor, kakte de film wat in qua snelheid en moet je ook je eigen verwachtingen iets gaan bijstellen. Hoewel de film toch wel lekker gorey wist te worden vond ik het verhaal toch wel wat zwakker. Maakt niet dat ik op dat moment echt nog aan een hoger cijfer voor deze prent zat te denken. Ik hield ook wel van het stukje lovestory, dat maakte de boel wel weer compleet.

Maar dan gaan we over naar het perspectief vanuit 'het monster', waar ik toch echt mijn aandacht begon te verliezen. Het kon me echt niet meer zo heel veel interesseren. Het bloederige ging er een beetje van af, en ik vond ook persoonlijk de de film zijn duisternis een beetje verloor.

Maakt het allemaal niet dat ik me er best wel mee heb kunnen vermaken, maar er achteraf wel dubbel en dwars achter kwam dat die 149 minuten ook wel heel erg lang waren hoor. Of het korter kon weet ik niet, want ik ben dus niet zo goed bekend met het verhaal omtrent Frankenstein (ik weet de hoofdlijnen). Maar toch, door de gore en het vermakelijk eerste deel van de film ben ik best overtuigd.

"My father said, men will be more efficient if they have hammers and screwdrivers instead of fingers.”

Ik weet nog wel toen deze film in 2013 uitkwam, en ik was er eigenlijk wel in geïnteresseerd maar ik heb hem nooit opgezet. Voor meerdere challenges is deze film best handig om te kijken, o.a. door zijn genres en land van herkomst waardoor ik hem vanavond toch heb opgezet. Mijn kameraad destijds was onwijs groot fan van deze film, ik vond hem nu toch wel wat tegenvallen. Dat kan overigens door meerdere dingen komen maar, ik denk dat het wel heel budgetmatig was en daardoor niet altijd even interessant. Het had van mij wel wat harder gemogen. Meer bloed of wat meer kills zou wel goed hebben gedaan in de film, ook haakt de film op sommige momenten te snel af waar eigenlijk wel meer potentie in had gezeten om bloederig of spannend te worden.

Qua verhaal is het allemaal wel leuk maar, ik vond het niet altijd even interessant om te volgen. Gelukkig maakt het niet heel veel uit, het concept was prima. Dat het zich afspeelt in de tweede wereldoorlog is een gewaagde keuze maar, kent wel een hele leuke setting. Jammer dat het budget opwas voor de nodige visuele aspecten want volgens mij hadden merendeels van de Duitse soldaten gewoon niet het correcte uniform aan, en moeten het doen met iedereen die gewoon Engels praat, ook de Russen. Nu is dat bij mij altijd wel een puntje waar mijn nek haren door omhoog gaan staan maar, het zal niet echt iets zijn waar ik een film heel zwaar op af zou keuren. Dat gebeurt dan vooral wel met momenten dat twee mensen Engels tegen elkaar spreken maar. Omdat de één een Duitser moet voorstellen en de andere Rus kunnen ze elkaar alsnog niet verstaan, en praatte de Duitsers zelfs wat Duits, en zegt die Duitse boer alsnog in het Engels “I can't understand you”, om vervolgens nadat zijn vinger wordt afgehakt wel te weten wat ze bedoelen. Snap jij het nog? Ik niet.

Moet dan geheel negatief zijn? Ik denk het niet. Want voor een b-matige prent weet Raaphorst er nog de nodige gore momenten uit te halen, en ze doen echt wel hun best. Want de monsters/Frankensteins die eigenlijk in veel verschillende formaten voorbijkomen, zijn wel erg goed verzorgd. De make-up is niet van fantastische kwaliteit, er is goed aan gewerkt en beter nog; het weet zijn werk te doen. Want het zag er wat dat betreft wel heel leuk uit.

Maar, de film weet me gewoon niet genoeg te overtuigen. Ik vond de film vaak toch wat saai, het werd nergens héél spannend en ook qua gore en horror had het een stuk beter gekund en gemogen. Een leuke film voor tussendoor en om eens gezien te hebben maar, daar blijft het ook wel bij. Jammer.

“Hiding is out”

Ja! Eindelijk een film die ik toch wel een beetje nodig was. ‘Freaks’ kwam begin dit jaar ergens op mijn pad en de trailer wist me eigenlijk al best te overtuigen maar, ook ben ik nog best een fan van dit concept. En ook deze film wist mij erg te boeien, ik ben wel een aardige Sci-Fi fan en daarbij ben ik altijd geïnteresseerd in films over de toekomst, of iets bijzonders in de wereld zoals mensen met dit soort ‘superkrachten’, want ja eigenlijk zijn het superhelden maar dit keer word er heel anders naar gekeken.

Het begint voor mij echter wel iets te rustig, en dat is wel iets waar ik wat tegen aan hikte, er gaat een tijdje overheen voordat we eens wat echt gaan beleven, ook wel het doel van de vader en de film. We worden eerst in bepaalde cirkels gestopt, het denken dat ‘Chloe’ geesten ziet bijvoorbeeld vond ik erg leuk of het constant aan geven dat het buiten te gevaarlijk is. Wanneer Chloe opeens geholpen word door een ijscoman weet ze uit huis te raken en zo de buiten wereld te zien.

En wanneer Chloe aan de buiten wereld is getoond komen veel puzzelstukjes bij elkaar. Het ontmoeten van haar opa is daar één van maar ook dat vreemde meisje bij haar in de kamer. Ze bleek door haar hypnose krachten dus gewoon bij het meisje in de kamer te liggen om ‘samen’ te zijn terwijl dit meisje dat helemaal niet wou. Bijzonder om te zien hoe zich dat opeens helemaal omkeert in deze film.

En wanneer de moeder van dat meisje, waar ze eigenlijk naar toe zouden gaan om te vluchten, aangifte wou gaan doen bij de politie en ‘Chloe’ vervolgens de boel overneemt word de film nog spannender en indrukwekkender. Ze zorgt er voor dat er een pen in haar oog geboord word zodat andere agenten denken dat ze een ‘freak’ is, om zichzelf zo wat meer te beschermen. Of wat dacht je van de politieagente die ze zichzelf door het hoofd laat schieten. Er word zeker niet terug gedeinsd door deze personage en dat vond ik erg gaaf.

‘Zach Lipovsky’ en ‘Adam B. Stein’ weten constant een andere weg in te slaan dan wat ik verwacht. Het voorspelbare gaat er hierdoor heel snel van af en dat zint mij wel. Zoals het boven genoemde, in welke staat ‘Chloe’ dingen wil doen maar ook met de aanvallen van agenten die we niet zien aankomen. Het eind is abrupt en kort, en dat maakte weinig uit zo werd de film ook nergens langdradig.

En dat na dat ik de film ‘Code 8’ heb gezien, weet ook deze film mij erg te overtuigen door de fantastische Sci-Fi. Ik ben fan, en ook ik deel de mening dat deze film wel meer publiciteit verdiend, zeker een waardige film.

4.0*

Freaks of Nature

Na het positieve bericht van tattoobob heb ik deze film vanmiddag maar even aangezet en gekeken met een kameraad van mij maar, toch vond ik hem tegenvallen. Het is in ieder geval anders dan ik had verwacht. Waar ik toch een film zoals Scouts Guide to the Zombie Apocalypse (2015) heb verwacht kwam ik eigenlijk het jongere broertje tegen die ik toch (nogmaals) vond tegenvallen. Het was niet zo dat ik de film zo saai vond dat ik maar ben wezen sappen en op mijn mobiel heb zitten kijken, nee dat juist niet maar, er had in mijn ogen nog wel wat meer pit in mogen zitten, was soms ietsjes flauw waardoor je concentratie wel eens weg liep.

Het verhaal was geinig. Vampieren, zombies en mensen leven met zijn allen in een plaatsje Dillford waar ze eigen lijk als een soort school groepen bij elkaar leven, de mens bij de mens, de vampieren bij de vampieren en de zombies bij de zombies. Op een dag zat Josh Fadem op de muur die zich afschermde met de menselijke wereld. Hij wou ook een zombie worden en liet zich in zijn voet bijten. Wanneer er op een dag aliens aankwamen ging alles mis en gingen de drie gemeenschappen met elkaar op de vuist, oftewel een dodelijk gevecht. Ze worden gevangen genomen door de aliens en samen gaan ze mee in de strijd tegen de aliens.

Ik vond de film op sommige fronten geniaal, en ik heb er zeker met een lach naar zitten kijken. Naakt rond lopen anders zien de aliens je. De vampieren ontploffen en aardig wat leuke komedie stukken. Het concept was prima en het acteerwerk was nog redelijk te doen. Zoals ik al zei was Freaks of Nature geen topfilm zoals Scouts Guide to the Zombie Apocalypse (in mijn ogen) maar, vermakelijk was hij zeker. Dit is tevens ook de eerste 2016 film die ik gezien heb!

3.0*

“Great. We're gonna be killed by Murder Barbie.”

Een nieuwe ‘Blumhouse’ productie en dat is helaas niet altijd erg positief. De films van ‘Blumhouse’ zijn de laatste tijd verschrikkelijk en met ‘Happy Death Day’ wisten ze eigenlijk voor het laatst echt te boeien. Tijd voor een nieuwe film, hun vorige film die ik van ze heb gezien was al helemaal verschrikkelijk, erger kan het toch niet? Nee, gelukkig was ‘Freaky’ een stuk leuker om te zien maar was het zeker geen topproductie.

Toch lijkt het er ook op dat ‘Vince Vaughn’ even zijn gezicht wil laten zien rond de decembermaand, dit is nu al het tweede jaar waar dit gebeurd (wat ik overigens niet erg vind). Ook in deze film wist hij erg leuk te acteren, blijft een fijne acteur die zeker in leuke films weet te verschijnen zoals deze. De film is overigens niet zo slecht als ik dacht en ook qua cast kon het er mee vooruit, naast ‘Vince Vaughn’ was ook de stoere chick ‘Kathryn Newton’ deed het gewoon leuk, prima actrice met een geinige rol.

Hoewel het verhaal niet echt origineel is was hij zeker vermakelijk. Het body-swap element was trouwens goed verwerkt. De film begint vrijwel meteen erg spectaculair en ‘Christopher Landon’ wil er duidelijk geen touwtjes omheen wikkelen. Dit voornamelijk met de eerste aanval van ‘The Butcher’ op het huis van een vrij rijke familie waar de dochter een feestje hield en dit ging er wild aan toen maar, ‘The Butcher’ sloeg toe en met een paar erg gave, rauwe en leuke moordscenes weet de film al gauw zijn stempel te drukken, ik zat er daarna klaar voor en zag graag meer.

Daarna maakten we kennis met eigenlijk de rest van de cast. Zo kwam nu ‘Millie’ naar voren gespeeld door ‘Kathryn Newton’ en haar vrienden. ‘Millie’ oogt nogal verlegen en erg terughoudend maar, met een vrij doorsnee en cliché ‘high school’ verhaal zoals het gaat in elke Amerikaanse film. Met de liefde van haar leven op het oog gaat ze door haar school periode heen en komt uiteindelijk alleen buiten te zitten als ze wacht op haar moeder. Tijdens het wachten komt ze oog in oog te staan met ‘The Butcher’ en vlucht hierna.

Tijdens de aanval van ‘The Butcher’ op het huis zien we dat hij een dolk mee neemt, steelt eerlijk gezegd. Deze roept iets en trok hem aan. Met deze dolk wil hij vervolgens ‘Millie’ vermoorden maar stak haar in haar schouder waarna hij ook bloed en vlucht, de volgende dag blijken ze door deze dolk opeens van lichaam veranderd en is aan ‘Millie’ de taak weer terug te veranderen van lichaam. Het kat en muis spel begint en ze hebben 24-uur de tijd dit te doen, en natuurlijk in de laatste vijf minuten lukt het ze.

Daarna gaat de film iets te langdradig door in mijn gevoel, wat ik toch wel erg spijtig vond omdat de film vrij vlot door liep. Er was geen moment van rust en dat vond ik zelf erg fijn zeker in films zoals dit waar concepten al gauw een beetje kunnen gaan vervelen. Toch wel een erg vermakelijke film verder en ‘Vince Vaughn’ die erg komisch wist over te komen, zat lekker in zijn rol en heeft me prima vermaakt. Al om al, zeker weer een beter werkje van ‘Blumhouse’.

3.5*

Freaky Friday

Vanmiddag heb ik Freaky Friday gekeken. Leek me wel toepasselijk bij deze dag, haha! Ik heb me prima vermaakt met deze standaard Disney film. Het gaat eigenlijk nergens over, het is eigenlijk weer gericht op een 'perfecte' Amerikaanse familie met 1 probleem kind er in. Nou goed, ik heb me er niet echt aan geïrriteerd! Lindsay Lohan is echt een prachtvrouw, wow! Ik vond het haar ook erg leuk doen in de film! Jamie Lee Curtis deed het ook leuk! Mark Harmon, onze NCIS badass, komt in een Disney film terecht.. Uhmm....? Nee, geintje.. Hij deed het leuk haha! R.I.P. Harold Gould! Hij deed het leuk als de opa! Nouja, en zo kan ik wel even verder gaan. Ze deden het allemaal wel leuk. Het verhaal was wat dunnetjes, het concept was leuk. Heb er wel van genoten als een film voor zo tussendoor en daar is hij echt voor. Om met de hele familie even te lachen.. Alleen nu zat ik alleen .

3.0*

Fred Claus

Ik moet toegeven dat ik Fred Claus voor 2/3 niet echt speciaal vind. Eerlijk gezegd vond ik de hele film eigenlijk niet zoveel aan.. Vince Vaughn vind ik meestal een hele grappige acteur, helaas vond ik hier al zijn grappen niet geslaagd en niet grappig, en om een paar kon je wel een beetje lol hebben... Paul Giamatti van Saving Private Ryan heeft ook zijn rol niet geslaagd uitgevoerd.. HELAAS! Ik moet zeggen dat ik toch van deze grote namen ben geschrokken. Ook mijn moeder zei "Vince Vaughn, dat is een leuke acteur". Ook zij vond de film niet leuk... Het verhaal van de film vond ik soft. Niet echt veel aan. Ze konden het leuker maken, alleen alles werkte niet goed uit. Zonde, zonde.. Had hier toch nog best wel veel zin in..

1.5*

Waarom geen film van twee culthelden die elkaar de kop proberen in te slaan, dat was waarschijnlijk wat Ronny Yu voor ogen had die toch wel deze simpele slasher film naar buiten bracht waarin misschien wel de twee grootste culthelden naar voren kwamen (Michael Myers is hier helaas niet bij betrokken). Deze film heb ik tien jaar geleden voor het laatst gezien, ik wist er dus eigenlijk niks meer van en bij de herziening van vandaag was ik toch redelijk onder de indruk van sommige momenten maar, over het algemeen is de film aardig flauw, eentonig en voorspelbaar. De film was duidelijk soms meer gewijd aan Freddy, die ik toch wat meer naar voren vond komen dan Jason, die werkte af en toe wat te veel als tweede factor om de film ‘speciaal’ te maken, al lukte dat niet altijd even aardig.

“Welcome to my world, bitch. I should warn you, princess... the first time tends to get a little... messy.”

Er ontstaat geen twijfel bij mij persoonlijk als ik er aan denk wie mijn favoriete cult held is, zeker tussen deze twee niet. Ik ben altijd al een Krueger fan geweest en ik vind het persoonlijk dan ook eens de hoogtste tijd dat ik zijn films allemaal weer eens ga herzien, puur ook om het feit dat ik op de helft niet gestemd heb hier op moviemeter en het meeste van deze personage alweer vergeten ben. Jason Voorhees is ook erg gaaf, en ook in deze film is hij weer lekker aan het meppen maar ik vond toch echt dat ook Ronny Yu wat meer aan de kant van Krueger stond en deze kreeg naar mijn gevoel niet de meeste filmtijd, ook was dit het ‘sterkere’ personage in de film, dat was soms wat jammer.

Waar ik persoonlijk héél erg blij mee was, zeker tijdens het kijken van de film dat Ronny gewoon Robert Englund gecast heeft voor de rol als Krueger, de man die natuurlijk geboren is voor deze personage en iets waarvan ik denk dat je hem niet snel kan veranderen naar een andere acteur, wat wel iets makkelijker is bij Jason Voorhees en Michael Myers. Robert Englund speelde weer grandioos als Krueger en ik heb soms echt in een deuk gelegen om de beste man. Ken Kirzinger speelde een perfecte rol als ‘Jason Voorhees’ die het ook leuk deed in de film maar die ik persoonlijk wat minder impulsief vond overkomen, en hij was best makkelijk door de film getrokken. Voor de rest kende de film een prima cast van wederom een vriendengroep, twee pshyisch zieken en nog wat mensen waarvan het eigenlijk te lang is om door heen te spitten, het waren der aardig wat.

“Your eyes say "no, no." But my mouth says "yes, yes.".”

Qua verhaal valt het allemaal wel mee. Freddy’s plan is om uit de hel te ontsnappen en wil hiervoor ‘Jason Voorhees’ gebruiken. Hij kruipt in de nachtmerrie van Jason en stuurt hem naar ‘Springwood’ om daar vervolgens een aantal mensen te doden en anderen dusdanige schade toe te brengen dat deze beangstigend door het leven gaan oftewel de momenten dat Krueger kan toeslaan bij zijn slachtoffers. Na hier en daar wat gemoord te hebben komt Freddy weer op de aarde terecht en vecht hij het met Voorhees uit en het beiden vervolgens verliezen. Zo is het eind goed al goed, al moet je dat hopen. Echt het verhaal uitgebreid te vertellen lukt je niet, daar is hij te dun voor en word echt nergens héél speciaal.

De CGI is lachwekkend, en best slecht op veel vlakken. De hell, het gezicht van krueger en de moorden zagen er geslaagd uit maar toen we eenmaal bij die rare worm aankwamen moest ik toch wel even drie keer slikken voordat ik door had wat er nou precies gebeurde, wat was dit slecht gemaakt zeg en het kwam erg amateuristisch over.

Over het algemeen prima vermaakt met deze herziening die ik door de jaren heen nog eens wou zien. Lekker veel bloed en lekker veel slacht scénes, ik ben daar sowieso een voorstander voor alleen wist ‘Freddy vs. Jason’ nou ook weer niet zo goed over te komen als wat ze deden in de beginjaren van hun filmreeks.

3.0*

“I know this world is just a game, but this place, these people, that's all I have. So I'm not gonna be the good guy. I'm gonna be a great guy.”

“Wow, enjoy your lifetime supply of virginity.”

‘Free Guy’ was toch wel één van die films waar ik erg naar uitkeek dit jaar. Dit komt wel meer omdat ik het altijd erg leuk vind om naar ‘Ryan Reynolds’ te kijken, een acteur die ik zwaar kan waarderen en ook een film zoals dit leek me erg leuk. De feeling dat je naar een film kijkt wat lijkt op de hitserie ‘Grand Theft Auto’ is tof, ik wou dat ik ook kon spelen in ‘Free City’.

Ik zie vaak zogeheten ‘memes’ voorbij komen over het onderwerp wat besproken wordt in deze film, wat nou als NPC’s wel een gevoel hebben en ik die voor de ‘fun’ allemaal neer maai, het zijn de kleine dingen die mij doen nadenken over deze film wat ik zelf erg leuk vond. Het verhaal is hiermee ongeveer geschetst en het heeft me doen vermaken.

‘Guy’ was een erg leuk personage en ik moet zeggen dat ‘Reynolds’ toch lekker in zijn rol zat. De film heeft een leuke zit opgeleverd met prima CGI, een prima verhaal en erg leuk concept zoals ik ze nog niet veel vaker heb gezien. Zeker een film voor in de eindlijst!

4.0*

“You know what they say. A man who touches honey... will eventually lick his fingers.”

Tja, je krijgt precies wat je mag verwachten en voor een groot gedeelte is het ook best wel geinig. Ik vond de opening van deze film echt heel cool waar je eigenlijk als een soort ‘Hardcore Henry’ geïntroduceerd wordt met de personage Mason. Alleen in het midden raakt de film zijn kracht (die het toch een beetje kende) wel echt kwijt, en was de film eigenlijk gewoon niet zo héél interessant meer. Wat er toch voor zorgde dat ik mezelf door deze film moest slepen, en daar was ik toch niet echt heel blij mee.

Alison Brie is altijd goed om te zien, ze deed het leuk en een prachtige verschijning om te zien. Samen met John Cena vormen ze toch nog best een leuk koppeltje en deden het beiden toch wel echt leuk. De rest van de cast ook prima, ik vond zelf Juan Pablo Raba ook best leuk acteren, ik moest soms wel lachen om hem.

Voor de rest een vrij doorsnee verhaal en nergens iets bijzonder te noemen. Moet wel zeggen dat ik me voor het grootste gedeelte wel vermaakt heb met de film hoor, alleen wat ik zei, rond het midden valt de film toch wat weg en werd het steeds iets minder sterk.

"It's about giving. Giving yourself over to somebody. Becoming one with somebody else, forever. And that's... That's a beautiful thing. That's surrender. That's love.”

Haha, behoorlijk cool dit. Destijds in 2022 links laten liggen, volgens mij werd de film hier en daar wel eens genoemd maar, het leek me ook weet niet zó leuk. Ik zag deze naam voorbij komen nadat we vorige week de film ‘Blink Twice’ hadden gezien en aangezien dit concept behoorlijk lekker aanslaat hier hebben we gisteravond toch deze film maar eens aangezet, en het was oprecht best leuk. Nooit verwacht van deze film dat dit de uitkomst was, en daar werd ik aangenaam verrast.

Ik moet in ieder geval wel eens zijn met het feit dat het allemaal wat langzaam opgang komt. Overigens opent de film best geinig, en blikt een beeld op het huidige daten. Iets wat eigenlijk ook helemaal niet meer romantisch is, een social media manier van vleeskeuring op foto's, en dan ook nog de typische weirdo's. Eigenlijk wat Noa ervaart hebben velen, de juiste persoon lijkt gewoon niet te komen. En wanneer je de hoop opgeeft, staat diegene er dan toch, en in dit geval leek Steve dit te zijn. En zo komen we eigenlijk een beetje in het kleine romantische gedeelte van de film, waarna we Steve en Noa volgen op weg naar een vakantiebestemming, en het daar een andere wending neemt. Omdat Steven wat in het drankje heeft gedaan van Noa die hierdoor flauwvalt en later wakker wordt terwijl ze vastgeketend zit.

Daisy Edgar-Jones deed het als Noa behoorlijk leuk. Eigenlijk niet echt heel bijzonder verder, dat is dan ook weer zo. Voor mij de smaakmaker hier toch wel Sebastian, die als de doorgedraaide Steve door de film heen wandelt. De rest van de cast vond ik niet bijzonder, allemaal aardig maar, vooral nietszeggend.

Het verhaal topt zich eigenlijk af, al vond ik het einde misschien toch wat tegenvallen. Uiteindelijk krijgen we gewoon niet te zien wat ik wou zien, en dat was wellicht een beetje meer horror. Of misschien een hardere uitwerking. Uiteindelijk is het gewoon cliché, weet men op een te makkelijke manier te ontsnappen en dat schaadt toch wel gewoon deze film. Ik had daar gewoon wel meer van verwacht, en misschien ook gehoopt. Je zit dan toch uiteindelijk wel wat onbevredigend op de bank, en toen de film was afgelopen nam je totaal geen wow-effect mee.

Goed, het was dan ook het idee van mijn vriendin om deze film te kijken. En zo verkeerd was het niet. Ik denk persoonlijk wel dat de film gewoon te tam is, het had in mijn ogen (zoals ik hierboven al zei) wat harder gemogen. De plottwist toen Mollie op zoek naar Noa ging zoeken was best leuk, al had ik bijvoorbeeld wel een stuk waanzinniger gevonden als zij uiteindelijk werd gebruikt als chantage materiaal tegenover Noa, aangezien Steve blijkbaar wel wat voor haar voelde. En wellicht dat Mollie ook kwam te overlijden, want ze voelde nu gewoon meer aan als een soort nutteloze opvulling.

Dus ja, op zich best een leuke film. Nogmaals, ik ga best goed op dit soort concepten dus ik kan daar nog wel even van genieten. Al zijn er wel gewoon veel meer films in het genre die beter werk vertoonden, harder zijn of misschien nog geschifter, en dat zoek ik wel in een concept als dit.

Fresh Meat

Fresh Meat was bij lange na nog niet zo'n slechte film. Ik had een tijdje geleden Fresh Meat gewoon voor de lol aangezet en ik wist niet wat ik kon verwachten. Toch vermaakte Fresh Meat mij en bracht mij door mijn middag heen waar ik dus met open mond zat te kijken hoe het dunne verhaaltje zo veranderde in de film. Nee, fresh meat is toch een vermakelijk tussendoor filmpje waarvan ik een hele andere visie op had. Het verhaal was zoals ik al zei dun maar, het concept was zeker erg leuk! Geinig maar klein Nieuw-Zeeland's filmpje.

3.0*

Friday

Vreemd. Ik zou toch zweren wat ik hierop gestemd had en iets over getypt had. Gelukkig keek ik het na anders was ik er nooit achter gekomen... Dom, dom, dom haha!! Maar wat heb ik toch kunnen lachen om deze film. Lolll!! Ik vond het oprecht een hele leuke film waar Ice Cube een leuke rol in speelde. Soms te overdreven geacteerd door Chris Tucker maar het blijft leuk. Gezien op Netflix leuk om eens mee te nemen!

3.5*

Gisteravond ook nog maar even de laatste horror-cult film die ik sowieso wou zien aangezet: Friday the 13th. Ik moet zeggen dat de kijk ervaring mij slechter bevallen is dan dat ik verwacht had van deze film en dan vooral het feit dat ik de Jason Voorhees mis in deze film, en dan kan het mij eigenlijk vrij weinig boeien of het wel of niet de intentie van Sean S. Cunningham was om hem niet in de film te plaatsen, het gezicht van de ‘Friday the 13th’ films voor mij is Jason Voorhees en die mistte ik echt, maar dan ook echt heel erg in de film en dat is echt wel een minpunt in mijn ogen!

Ik heb nu zo’n beetje voor mij alle cult slashers zo langzamerhand gezien die ik ook wou zien: Michael Meyers, Freddie Krueger en nu een film van Jason Voorhees alleen zonder de beste man in zijn rol. Daarvan moet ik toch zeggen dat deze film wel de slechtste is van de drie en ik toch meer een Freddie Krueger fan ben.

Ik ben ontzettend moe dus ik houd het vandaag even lekker kort. De film beviel me op sommige vlagen zoals sommige feel-goods en de heerlijk jaren ’80 schreeuwscénes waren weer aanwezig. Ik denk dat ik nu wel duizendmaal heb gezegd dat ik Jason Voorhees gewoon weg mis in deze film en dat zou ook altijd zo blijven. Het verhaal is in één zin te vertellen. We volgen kampleiders op Camp Crystal Lake die ingehuurd zijn om het kamp weer te heropenen. Wanneer ze gearriveerd zijn worden ze gestalkt door iets mysterieus en even later worden ze één voor één vermoord. Met gelukkig wel de ene moord beter dan de ander, zo vond ik het zelf gaaf hoe die kerel vast hing aan pijlen.

AL om al, redelijk vermaakt maar het is niet geworden zoals ik het er van verwacht had en dat vond ik jammer, heel erg jammer.

3.0*

Friday the 13th

Ik zal niet al te streng kijken naar de film, dan krijgt hij een 1.0* van mij. Nee, deze film is sowieso geen bioscoopkraker in mijn ogen en eigen best wel slecht. Heb het klassieke deel nooit gezien, dat wil ik binnenkort even doen maar, na het zien van deze krijg ik daar wel erg veel zin in, ik lees namelijk overal dat die veel beter is. Beter in verhaal hoop ik, qua slachting etc. is deze film op zich ook wel heftig en vooral leuk. De setting vind ik wel wat minder maar heeft me niet verveeld.

Het verhaal zoals gezegd vond ik best saai, het concept was oké maar toch ook niet echt zo dat het mijn concentratie toch wist vast te pakken. Het acteerwerk was redelijk maar de mooie meisjes waren natuurlijk ook mijn favoriet in deze film, haha! Qua afslachten zat de film lekker, de rest liet hij links liggen.

2.0*

Eigenlijk heb ik deze film op de echte vrijdag de dertiende gezien maar deze mening komt wat later online omdat ik gisteravond eerst naar het door avonturen park Hellendoorn georganiseerde horroravond ‘Heksendoorn’ geweest. Dit was leuk om even in de horrorstemming te komen en voor vrijdag de dertiende een uitstekend geslaagd uitje, er is niks fout gegaan! Om het besluit te nemen dat ik om twaalf uur s’ avonds die avond deze film op ging zetten was dom aangezien ik aardig moe was dus heb ik het laatste half uurtje vanochtend gekeken. Ik moet zeggen dat de film me niet echt slechter is uitgevallen dan het eerste deel, de film blijft qua verhaallijn niet echt bijzonder maar qua moorden is de film voor mijn gevoel toch een stapje vooruit gegaan, en al helemaal omdat dit natuurlijk een mooie opkomst is van de personage ‘Jason Voorhees’.

Ook dit tweede deel is niets bijzonders dan een heerlijke karakteristieke slasher die allerlei kanten op gaat. De pit zit er leuk en goed in en de film is qua verhaal niet echt interessant. Toch kijkt de film makkelijk, leuk en snel weg waardoor ik mij op de vrijdag de dertiende van deze maand toch kon vermaken met deze jaren ’80 film. Deze film kent zijn leuke scenes en houd dit ook aardig in stand, het einde van de film en de moorden gaan in een rap tempo zodat je na een leuke introductie en hier en daar wat duidelijkheid de film mooi kan afsluiten en je concentratie eigenlijk nergens verschiet. Ook zien we hier de killige ‘Crystal Lake’ terug.

De acteurs deden het leuk en ik vond Bill Randolph wel wat hebben als Kevin Bacon in het eerste deel althans, zijn rol en personage leken hier wel veel op. Terry was natuurlijk ook wel even leuk om naar te kijken en de rest deed ook gewoon zijn ding: veel gillen, rennen en wanneer ze aangevallen worden drie uur stil staan en Jason op zich af laten komen alsof het normaal is om vervolgens vermoord te worden. In die tijd dat hun kaak stijf begonnen te worden konden ze ook weg rennen of zichzelf verdedigen tegen Jason, destijds natuurlijk hartstikke ‘eng’ om naar te kijken maar nu word je er een beetje slapjes van.

Het verhaal liegt er niet om, dit was niet spannend en vrij direct. Er word weinig om heen gebouwd en om je te vermaken is er toch nog wel iets aan gewerkt. We zien in het begin een mooie introductie met de film en wat er voor af is gebeurd, Alice overleefde de aanval maar word even later toch vermoord in haar appartement. We volgen daarna een groep jongeren die in training zijn om kampleiders te worden van zomerkampen en logeren in een huis aan het beruchte ‘Crystal Lake’. We zien dat een paar van deze jongeren het oude ‘Camp Crystal Lake’ bordje al zien liggen en speculeren hier wat over om vervolgens door te gaan. Eenmaal aangekomen willen de twee eens het kamp met eigen ogen zien waarna het moorden begint en niemand meer echt veilig is.

Al om al, geslaagde film met toch hier en daar wat puntjes waarvan je toch zeker weet dat dit ook geen topper is in de reeks. Ik vind hem zeker niet slechter dan het eerste deel maar beter word het ook niet bepaald. Friday the 13th lijkt dan in sommige stukken toch nog iets te soft.

3.0*

“Goddammit, Shelly, why do you always have to be such an asshole?”

En dan was het gisteren ‘Vrijdag de 13e’. Een groot fenomeen onder de gelovigen waar gedacht wordt aan het feit dat het nog wel eens veel ongeluk kan brengen. Geweldig idee dus om een titel te creëren en de naam te verluiden naar deze situatie. Ik was dus al eens begonnen aan deze reeks, nu moet ik zeggen dat ‘Michael Voorhees’ niet altijd mijn echte favoriet is in de slasher reeks, het is zeker wel een klassieker in de ‘slasher’ films en de horrorwereld. Het blijft overigens wel stiekem om er nog naar te kijken, en in mijn ogen heb ik er zelfs wat meer van genoten dan het tweede deel.

En ik denk dat de situatie waarop ik de film keek mij ook wel meer beviel, uiteraard dat het de dag was van de titel van de film, dus het kwam zo allemaal leuk dicht bij elkaar. Deze derde film brengt wel een leuke setting. We volgen dit keer een paar vrienden bij een soort boerderij, daar leek het alleen op. Maar, het zal vast wel weer dat Crystal Lake camp zijn, ik heb daar totaal overheen gekeken. De film speelt zich in ieder geval af in twee settingen, eentje in de schuur en eentje in het huis. Beiden boden wel leuke taferelen waar ‘Jason’ even moordlustig aan de slag kon en dat werkte aardig goed uit.

De cast is aardig, ‘Shelly’ blijft inderdaad nog steeds aan vreemde jongensnaam. Voor de rest is de cast vrij simpel en sprong niemand er voor mij echt uit. Uiteraard een leuke ‘killer’ met zijn hockey masker, het blijft een leuk fenomeen.

De film begint aardig, met nog een soort einde van deel twee en de ‘zogenaamde’ dood van ‘Voorhees’, al weet je van tevoren wel dat hij zowel onsterfelijk is. Ook krijg je nog eens een ontmoeting met zijn moeder, het grote brein achter het monster kunnen we wel zeggen. Eenmaal dit te hebben gehad komen we tot ontmoeting van de nieuwe slachtoffers van ‘Voorhees’. Ze krijgen daarna nog even ruzie met een motorclubje (drie mensen) die een soort ‘payback’ wouden uitvoeren maar ook op Voorhees stuitten, en dus helemaal afgeslacht worden met een hooivork.

Dus ja, dit derde deel beviel mij wil. De volgende keer dus op naar deel vier, waar we in gaan met volle moed om zo de zin toch hoog te houden, terwijl je al wel weet dat deze films uitgemolken zijn en in het vierde deel waarschijnlijk het zelfde blijft.

3.5*

Friend Request

Een film wat toch erg goed begon kan toch nog zo slecht eindigen zoals de film Friend Request doet. Ik was best gehyped om Friend Request, zeker na het zien van Cybernatural (2014) - MovieMeter.nl een sterke film in het zelfde concept dus ik had erg veel zin in Friend Request. Toch is de film mij erg slecht gevallen en heb ik mijzelf zelfs verveeld onder de film omdat de film, die een super goeie opening had, erg traag, saai en onwetend eindigt waarbij de hoofdpersonen toch erg snel werden uitgedund en het verhaallijn erdoor heen werd geramd.

Toch bevat de film een prima verhaal. Laura word bevriend met Marina Mills, een eigenaardig meisje die Laura nota benen wel stalkt. Wanneer het totaal fout gaat tussen de twee lijkt het erop alsof Marina zelfmoord heeft gepleegd. In feiten heeft mevrouw FaceBook eens soort van gehackt en zorgt er voor dat Laura al haar vrienden kwijt raakt zoals, ook bij Marina gebeurde. Dit deed ze door filmpjes van de zelfmoorden te posten op de facebook pagina van Laura. Wanneer Laura vrienden verliest worden haar beste vrienden gehersenspoeld en plegen veelal zelfmoord. Dit bleek omdat Marina hekserij heeft gepleegd. Na heel wat drama, dooien en soms wel leuke scenes beland Laura later in dit wereldje met nul vrienden zoals Marina, en zo zal de vloek altijd doorgaan .

Toch vond ik Friend Request niet de perfecte film. Het feit dat dit ook daadwerkelijk kan gebeuren op Facebook is aanwezig, mensen die zich eenzaam voelen ofzo kunnen zeker mensen zo erg in de gaten houden. Toch denk ik dat het feit dat er daadwerkelijk mensen zo codes kunnen hacken lijkt me sterk maar, daar is de film voor.

Qua CGI was deze film dikke niks. De wezens zagen er niet vet uit behalve de twee broers. volgens mij tweeling. Erg weinig schrik momenten en een zeer voorspelbaar maar soms vreemd te volgen film die vanaf begin af aan mijn aandacht gewekt had. Toch vond ik de begin scene tactiek niet fijn, dat ze een gebeurtenis laten zien, dan het verhaal erachter en dan weer de zelfde gebeurtenis, sta je soms een beetje raar van te kijken.

2.0*

Ook deze film eindelijk eens gezien, die al langere tijd op mijn kijk-lijstje staat. Zeker nadat ik de remakes heb gezien van deze film, althans wel remake qua naam. Ik moet zeggen dat ik me uitstekend vermaakt heb met deze film, gelachen en genoten maar soms ook wat geïrriteerd. Ja, ‘Fright Night’ heeft mij goed gedaan en ik ben toch aardig positief er uit gestapt, wel wat slaperig maar het was ook aardig laat toen ik hem uitzette.

Het verhaal is toch wel geinig. We volgen Charley Brewster wie gek is op horrorflicks, en de hele dagen eigenlijk niks anders doet dan horror films kijken en hier mee bezig is. Hij is persoonlijk erg fan van Peter Vincent, een beroemde acteur en tevens goed in speciale soorten films. Op een dag ziet Charley zijn nieuwe buren die een doodskist naar binnen dragen en vind dit verdacht. Als hij even later een meisje ontmoet die later als vermoord gezien word en daarna ziet dat zijn buurman een vampier is slaat de stemming om en moet Charley met Amy en Evil er voor zorgen uit zijn handen te blijven, wat voor Evil al helemaal niet lukt en transformeert en ook Amy word gebeten. Charley zet samen met Peter alles op alles om de vampier te doden en Amy te redden maar ook hunzelf en dan eindigt het eind goed al goed.

Qua speciale effecten zag de film er aardig netjes uit, best strak al zeg ik het zelf en zeker niet gewend van die tijd, zo zie je ze zelden. Acteerwerk was ook leuk en het verhaal was ook goed om te volgen. Spanning was soms ver te zoeken maar met een fantastische sfeer, hier en daar wat bloed en gewoon een leuk verhaal schopt deze film het nog best ver. Voor de rest is alles hier al wel gezegd, en houd ik het wat korter vandaag.

4.0*