Opinions

“Feels like we looking for Where's Waldo in Harry Potter world.”

Ik heb volop kunnen lachen tijdens alle zogeheten ‘memes’ die na de release van deze film op het internet verschenen en het maakte eigenlijk mijn verwachtingen al wel een beetje waar. Wederom een ontzettend hoge cliché film met die verschrikkelijke oneliners van ‘Diesel’ die al zo’n zes films lult over hoe dierbaar zijn familie wel niet is, dat het lachwekkend begint te worden omdat het totaal niet pakkend is. Afgelopen avond ben ik er toch ingetrapt en heb ik deze film opgezet, de franchise voelt toch altijd wel aan dat ik hem moet zien aangezien zekers de eerste paar delen veel hebben betekend in mijn kindertijd wat eigenlijk de eerste echte actiefilm was die ik had gezien. Toch zakken de film steeds verder weg en is het steeds minder interessant aan het worden, de franchise is op en dat laten ze maar weer eens merken met dit negende deel.

Er werd groot over de komst van ‘John Cena’ gedaan, wat ik oprecht nog niet zo’n hele slecht toevoeging aan de film vond. Het blijft in mijn ogen vaker wel een b-acteur maar door zijn ‘WWE’ geschiedenis blijft het een soort ‘held’ (vooral vroeger) en altijd wel leuk om naar te kijken. Het betekent wel dat de film steeds dieper aan het in kakken is met zijn cast, en zonder ‘Johnson’ en ‘Statham’ vind ik er eigenlijk geen reet meer aan (al is de laatste wel verschenen in de aftiteling wat dus een deel tien betekend). De grondleggers van de franchise doen de das een beetje om, na de dood van ‘Paul Walker’ vind ik ‘Vin Diesel’ echt belachelijk slecht acteren in deze films, tragisch wat er is gebeurd maar hij haalt zelf de films nogal naar beneden. Al doet hij dat niet alleen, en staat zijn ‘liefde’ ‘Michelle Rodriguez’ naast hem om hem daarin te begeleiden. Wat speelden die twee belachelijk slecht zeg, met ook die serieuze boze blikken waar echt niks enthousiast van afkwam en wat de films sfeer nogal naar beneden weet te trekken. Voor mij zijn het altijd ‘Tyrese Gibson’ en ‘Ludacris’ die deze films (naast de twee eerdergenoemde heren) nog een beetje op niveau en leuk houden, de twee die tenminste wel komisch zijn.

Het verhaal is uiteraard tenenkrommend slecht maar, wat verwacht je er ook anders van: ik niks. Het begint wederom bij iets wat in het verleden is gebeurd, waarbij ‘Dom’ zijn vader is komen overlijden bij een auto-ongeluk en daar draait deze film een beetje op omdat we de broer van ‘Dom’ leren kennen: Jakob (Cena). Ik denk dat het de volgende keer zijn neef gaat worden, die hebben we volgens mij nog niet gehad. Voor de rest is het verhaal zo slap en dun dat je het niet hoeft te volgen en je snapt nog wat er gebeurd, dit inderdaad om duidelijk te laten merken dat de film vrij spel heeft in zijn idiote stunts die nu ook wel iets te gek beginnen te worden, wat het alleen maar slechter maakt.

Diesel heeft zijn portemonnee weer gevuld en wellicht is het een zaak deze saga ook een einde toe te zeggen, wellicht met nog een volgend deel dit ook te doen want de serie is in gekakt en nergens meer bijzonder te noemen, cliché ten top en gewoonweg saai.

1.5*

“You're not the only one in the family with the brains.”
“No, although now I am the only one with the looks.”
“Touché.”

Tussen alle drukte door wist ik deze film alsnog te kijken. Het dorpsfeest hier heeft het afgelopen weekend mijn volledige aandacht te pakken gehad, dus deze ik heb ik afgelopen woensdagavond gekeken, de laatste echte avond dat ik niet in het dorp stond. Mijn keuze viel eigenlijk vrij makkelijk op deze John Woo film, waar Travolta samen met Cage de hoofdrollen mogen vervullen. Ik heb deze film altijd een beetje links laten liggen, de exacte reden weet ik eigenlijk niet, wellicht dat de film mij op voorhand gewoon niet héél interessant leek. De afgelopen week heb ik wat meer Travolta films gezien, en dan ook nog eentje in samenwerking met John Woo leek mij wel een hele vermakelijke combinatie eigenlijk.

En achteraf was het ook echt een fantastische zit, dit klinkt wel heel enthousiast maar ik heb me akelig goed vermaakt met deze film. Dit is precies een verhaal waar ik best wel wat mee kan, het wist me te interesseren en te vermaken, en dat is eigenlijk wel alles wat je wilt natuurlijk. Cage in de rol van de schurk werkt echt waanzinnig. Eindelijk eens een film van hem waarvan ik kan zeggen dat ik er echt onwijs van heb genoten.

Het verhaal vond ik op zich best wel leuk. Het is niet héél bijzonder verder hoor, een vrij standaard politiemisdaad film kun je het bijna wel noemen. Alleen het excentrieke acteerwerk van Cage is al voldoende om de film leuk te vinden. Maar ook de effecten zijn héél cool. De operatie van de gedaanteverwisseling is bijvoorbeeld best strak in beeld gezet, en zelfs zag je nog een gezichtsloze Cage, haha wat vet.

Woo's afwerking is niet altijd even strak. Zo zag je meermaals goed dat de stuntdubbels in beeld waren, terwijl je juist wilt dat de acteur zelf zichtbaar blijft, en zijn afwerkingen niet altijd even goed gelukt. Al is dat misschien een nare bijsmaak aan deze best wel toffe film. Het verhaal is over het algemeen gewoon erg makkelijk en duurt misschien zelfs te lang maar, dat is verder niet erg. Ik heb me er echt heel erg mee vermaakt, en dat moet ook!

“Watching this man in his last moments of life I began to feel guilty. True, he had commited murder, but wasn't there some other alternative?”

Ik kon hier eerlijk gezegd niet heel veel mee. Het dierengeweld ging vrijwel snel tegen mijn principes in, zo vond ik de hondengevechten en het doodknuppelen van zeehonden nou niet echt ‘vermaak’ om naar te kijken. Het gedeelte in de gevangenissen vond ik (hoe gruwel dat kan klinken) nog enigszins interessant. Niet om te zien dat mensen daadwerkelijk vermoord worden, meer omdat je er veel over hoort en er een beeld bij krijgt. Het voelt alleen niet goed om één positief woord over deze documentaire los te laten, sadistisch ben je dan al gauw maar het is vaak wel een op waarheid gedrukt beeldmateriaal en helaas leven er mensen die er anders tegen kijken dan de meesten op deze aardbol.

Het moest overkomen naar mijn gevoel als een documentaire waar de makers benieuwd waren hoe men voor de dood staat, en elk lichaam een achtergrondverhaal heeft. Helaas leek het daarna meer op het doden van dieren en had het nergens meer echt met dit onderwerp te maken, best zonde. Ik hoorde men er over praten in de bouwkeet, en ik kwam hem al eens tegen hier op de site dus daardoor was ik best benieuwd. Maar ik denk niet dat ik nog veel delen hierna kan kijken van de ‘Faces of Death’ reeks.

1.0*

Tja hier kan ik niet heel veel meer mee. Het eerste deel was soms enigszins nog wel interessant om te volgen (bijvoorbeeld de straffen in de gevangenis) maar ook daar komt het concept van de maker voor mij niet geheel positief over. Ik had altijd gedacht dat er gezocht werd naar hoe mensen overleden en wat daarvoor was gebeurd, omdat hij naar benieuwd naar was. Maar, de dierenleed die word vertoond in deze docu’s daar sta ik persoonlijk niet heel erg op te wachten. Deel één vond ik nog wel wat om te volgen maar vooral in dit tweede deel hebben we meer gespoeld dan aandachtig gekeken. De docu sloeg niet aan, vrij oninteressant en er gebeurde maar vrij weinig. Ik had mijn tijd beter kunnen benutten dan deze meuk op te zetten en ik denk ook niet dat ik de hele reeks nu nog wil door kijken, al zegt mijn autisme van wel ik wil mezelf niet nog langer martelen om naar dit soort bagger te kijken.

0.5*

Ook bij mij is deze film terecht gekomen dankzij de MovieMeter top 1000 lijst van dit jaar, inderdaad vrij hoog in de lijst dus ik verwacht niet dat hij er volgende editie nog in staat maar, ik snap best wel waarom hij erin staat. Althans voor liefhebbers van het genre is het zeker een goede film, denk ik tenminste. Ik ben namelijk niet zo bekend in dit genre, en deze film in zijn totaliteit is eigenlijk vrij ver buiten mijn comfortzone, ik zou niet zo snel films als dit opzetten. Toch door de notering, en ik me ook wat meer wil verdiepen in genres buiten horror en actie heb ik hem gisteravond aangezet, aangezien ik ook mijn 2022 lijstje even wil afmaken, die na deze film nog maar een paar films bevat.

Ikzelf ben dus niet zo van het romantische gedeelte maar, door de coming-of-age gedeelte weet de film ook daarmee best interessant te zijn. Dit toch omdat je met veel dingen jezelf herkent met de vakantieliefdes, zeker de eerste vakantieliefde. Ook hier zie je natuurlijk de vele ups en- downs van zo'n reis.

De setting, is prachtig. Mooie natuurbeelden en ook heel sfeervol gefilmd. Daar weet Le Bon zich echt wel raad mee en dat wist ook wel echt te verbazen. Dat maakt dit toch een prachtige film. Het verhaal vond ik prima, echter zoals ik al zei zit het zover buiten mijn comfortzone dat ik toch wel veel moeite moest nemen voor deze film wat, misschien soms wat storend kon zijn. Ik heb me wel vermaakt, al zal het denk ik wel weer even enige tijd kosten voor ik nog zo'n film aan zet. Acteerwerk is overigens ook sterk, er zijn maar weinig films waar ik kinder/tieners niet irritant in vind .

“Life is fleeting. Life is short, too short. So you gotta use every moment. You have to do something that makes you feel alive, and that shit, that would spread that message far and wide.”

Precies waar ik al een beetje bang voor was gebeurde in de film. De trailer is namelijk mooier dan de film zelf. Toch werd er na veel aandringen in het privéleven door mensen om mij heen, en een verassend positieve review van ‘Theunissen’ door mij vrij makkelijk de keuze gemaakt om deze film aan te zetten, en dat is precies waar het fout ging. De film opent gelijk héél clichématig tijdens een bergbeklimming waar eigenlijk het punt van de rest van de film al werd gezet. Hierna vond ik de film niet al te boeiend worden tot aan de toren waar de film uiteraard ook om draait, toch had ik er veel meer van verwacht wat eigenlijk best dom was, wat kun je nou van een film als dit verwachten?

Zelf had ik niet verwacht dat de film zo’n B-matig niveau zou uitstralen. De CGI ziet er op de meeste momenten gewoon slecht uit, al zou dat niet echt een grote ergernis zijn. Het is meer dat over gedramatiseerde script dat me eigenlijk niet echt wist te vermaken. De film kende op de meest ongelukkig momenten een bepaalde emotionele breakdown bij de actrices waar ik toch erg veel jeuk van kreeg.

Waar de film wel de rillingen gaf was natuurlijk die ongelooflijke hoogte waar we mee te maken krijgen. Er zijn drie dingen op deze wereld waar ik erg bang voor ben, dat is mijn moeder, slangen en hoogtes. Dat is ook een reden waarom ik had verwacht dat deze film wel bij mij in de smaak zou vallen, wat dus niet helemaal het geval was. De vraag waarom je dit überhaupt leuk vindt giert nog steeds door mijn lichaam, omdat ik weet dat er in het echt ook van die hoogtejunkies zijn (en mij niet gezien). En dat is misschien ook wel de kracht die deze film toch een beetje bezit, want ik weet zeker dat er meerdere mensen zijn met deze angsten en zichzelf ook inbeelden daarbovenop te staan; het is dan een echte horror.

Toch pakt ‘Mann’ het wat slapjes aan. Alles moet fout gaan, en daar worden de meest krankzinnige oplossingen voor gevonden wat gewoonweg onrealistisch is. Bijvoorbeeld moest ik erg lachen op het moment dat ‘Becky’ naar boven wil klimmen om de drone op te laden via de lamp die erbovenop zit en dan midden in haar klim bedenkt het weer niet te willen omdat ze een mental breakdown krijgt, überhaupt de uitwerking van die hele scene vond ik wat komisch trouwens, enfin dat daar gelaten.

De cast was niet heel bijzonder, die bedroeg voornamelijk ‘Grace Caroline Currey’ en ‘Virginia Gardner’. Beiden prachtige vrouwen om te zien, vooral ‘Virginia’ was erg aanwezig. Toch vond ik hun acteerwerk wat slapjes, het kwam vaak erg matig en vooral cliché over. Toch deed het me wel wat die twee, zeker rond het einde kreeg je steeds meer respect.

De zogenaamde plottwist vond ik opzich wel gaaf. Dat ‘Hunter’ wel was gevallen omdat ze haar grip niet goed had was eindelijk een bepaalde opfrissing voor de film. Wat daarna gebeurde was wel gelijk weer over-de-top maar het bleef vooralsnog wel vermakelijk moet ik eerlijk bekennen. Er zitten gewoon te veel cliché momenten in deze film en het is allemaal soms iets te simpel om er nou echt een waanzinnig goed cijfer aan vast te plakken, wat toch weer wat zonde was. Bijvoorbeeld het idee wat constant door mijn hoofd heen ging, en ik ben er nog niet uit; hoe hadden die twee het niet koud? Vanaf begin tot eind zitten ze toch redelijk schaars gekleed daarboven, en constant gaat er wat extra’s uit, zoals de schoenen of een jack. Daar waar ik het nog redelijk kan geloven dat je het de eerste uren wat warm hebt door de klim en wellicht een warme omgeving, werd dat in de avond toch weer te ongeloofwaardig. En dan zit je daar ook nog ondervoed en het ging zelfs stormen, dat zijn die kleine punten waar de film elke keer de fout in ging in mijn ogen.

Wellicht keek ik te serieus naar deze film, en dat ik dat ook niet moeten doen. Hoewel ik me ook zeker heb vermaakt (en gestrest met die hoogte) zaten er gewoon te veel irritaties in de film om hem echt heel hoog te beoordelen. Het idee was immers erg tof, de uitwerking was gewoon matig. Dit is nu wel mijn afsluitende film voordat ik de horrormaand in ga, want vanaf nu ga ik eigenlijk alleen nog maar horrorfilms kijken voor de oktobermaand. Had beter gekund, echt onwijs slecht wil ik hem ook niet noemen. Het had veel beter gekund.

“I'm the director. You're a stunt guy. We need to keep it super profesh.“
“Profesh is my middle name.”
“You said your middle name was Danger.”
“That's my stage name.”

Misschien wel de film waar ik het meest naar uitkeek dit jaar. Want hier had ik echt heel veel zin in. De eerste reacties waren al top, en dus werd ik steeds nieuwsgieriger. De trailer sprak me overigens ook behoorlijk aan. Ik heb nog nooit de tv-serie gezien, dus geen idee wat ik had moeten verwachten bij de film maar, ik vond het allemaal helemaal prima.

Wat me eigenlijk wel het meeste stoorde was het hele romcom gezeur om de film heen. In het begin vond ik dat opzich nog niet héél erg, en ik heb er soms nog best hard om moeten lachen maar, op een gegeven moment had ik het wel gezien. En de film gaat er wel iets te veel in door. Ik had toch gehoopt dat het wat dieper in ging op die hele opsporen van Tom Ryder. En misschien het hele misdaadverhaal daar achter.

De stunts waren leuk, Gosling deed het wederom erg leuk en het was voornamelijk gewoon een leuke filmavond. Emily Blunt schittert ook prachtig, erg leuke rol. Samen toch wel een berg chemie, en dat is aan alles wel te zien. Over het algemeen gewoon leuk. Ik vond die fictie film ook wel geinig bedacht, deed me overigens veel denken aan de Rebel Moon films van Snyder. Geinig gedaan.

“I never liked you. You know why? You don't curse. I don't trust a man who doesn't curse. Not a "fuck" or a "shit" in all these years. Real men curse.”

Bijzondere film, zo begin ik er in ieder geval mee. Ik moet nog niet zo heel veel films voor een grote ‘mijlpaal’ in mijn MovieMeter ‘carrière’ en wil nu dus eigenlijk wel zoveel mogelijk films gaan kijken die nu al een hele lange tijd op mijn kijklijst staan en al een aardig tijdje mijn aandacht vast hebben. ‘Falling Down’ was één van die films die ik nu al een tijdje achtervolg, het leek mij een erg interessante film op het eerste oog. En ik heb ook echt wel genoten van deze film, want buiten de politieke statements die er werden gemaakt en veel wijzen naar anderen volgt de film een prima verhaal en vond ik het concept erg gaaf.

We volgen de gehele film ‘D-Fens’, een verward ogende man die op een dag in de file staat en er eigenlijk helemaal klaar mee is en besluit lopend naar ‘zijn’ huis te gaan. Hij moet hiervoor wel een heel deel van ‘Los Angeles’ door crossen. Onderweg komt hij verschillende dingen tegen waar hij zich aan stoort en wat duidelijk wordt is vooral de achtergrond van ‘D-fens’. We lopen dan door de straten en stuiten op verschillende maatschappelijke problemen, en dat begint eigenlijk vrij klein waar hij in een winkel komt en de prijzen hoog vindt van bepaalde producten zoals een blikje cola, die nu tachtig cent kost i.p.v. vijftig cent. Maar even later ook het feit dat men je gelijkt dood wil hebben als je ze aanpakt, als je een zwerver niks geeft je een slecht persoon bent en wat ik zelf de mooiste scène vond was toch wel de misleidende reclame van een fastfood restaurant waar hij het niet mee eens was hoe zijn broodje werd geserveerd en hoe deze was afgebeeld.

Het verhaal neemt je uiteindelijk steeds makkelijker mee, het begon wat afvragend maar legt zichzelf erg makkelijk uit. Zo ook de politie problemen die duidelijk eerst niet zoveel aandacht geven aan de verdachte tot het te laat is, en het stalk verhaal wat we zien als hij constant zegt naar zijn dochtertje en ‘vrouw’ te gaan terwijl hij een straatverbod aan zijn broek heeft hangen, hij mag in ieder geval niet in haar buurt komen. Dan vallen veel puzzelstukjes in elkaar en wordt de film alsmaar interessanter.

De cast verder is niet echt een spektakel. ‘Michael Douglas’ steelt de show en dat is ook wel duidelijk dat de film puur op hem gericht is, hij heeft er zin in en dat is te zien. Hij speelt een erg leuke rol. Ik vond dit echter de eerste film van ‘Schumacher’ die ik echt kon waarderen, zijn voorgaande films die ik heb gezien vond ik nog niet héél boeiend. Het einde was ook veel zeggend, met de ’Suicide by Cop’ wat een onwijs groot probleem is in de Verenigde Staten, ook vandaag de dag nog.

4.0*

Ik ben eigenlijk niet echt ondersteboven van deze film, vond hem eerlijk gezegd heel erg tegen vallen als ik eerlijk mag zijn. Om alvast in de horror stemming te komen had ik besloten deze gisteren maar even op te zetten, ik kwam hem toevallig tegen op Netflix en aangezien ik mijn nieuwe televisie in volle glorie aan het testen ben vond ik dit ook wel een mooie gelegenheid om dat eens te doen en, om een beetje bij te blijven in de gaande challenge natuurlijk ?.

Ik ben het eigenlijk volkomen met mijn bovenbuurman eens, ik zou er ook niet hoog of laag om springen om mijn mening daar in te veranderen. De film komt in het begin over als een hele slechte drama film, en dat komt zo de gehele tijdsduur over. Daarna wanneer de moeder dan eindelijk eens veranderd (naar een vampier) begint de film wel met vlagen wat leuker te worden maar nergens is hij héél bijzonder laat staan eng. De nodige jump-scares werden toegevoegd maar werden erg slecht uitgewerkt dat het eigenlijk weinig invloed had op de spanning. Hier en daar werd wat bloed gebruikt, leuk maar niet indrukwekkend.

Negatief hoeft het helemaal niet te alleen maar te zijn, de film voelde op sommige momenten goed aan door goed geschoten camerabeelden en een redelijke productie. Ook de cast deed het prima en dan toch duidend op Vinessa Shaw die er met kop en schouders boven uit steekt. Over het algemeen erg trage film, niet spannend of bijzonder te noemen en in mijn ogen de genre horror niet echt waard. Vaak ben ik erg weg van de Blumhouse producties maar deze is me helaas niet goed bevallen. Te veel drama, te weinig horror, next!

1.5*

Family Guy Presents Stewie Griffin: The Untold Story

Het probleem bij films zoals Family Guy is dat je wel bekend moet zijn met de serie mocht je het helemaal willen snappen. Uiteraard hoef je niet perse de serie gezien te hebben maar dit zijn meestal aansluitingen op iets. Bijvoorbeeld op seizoenen. Zo heb je dat ook bij south park en misschien the simpsons maar, dit weet ik niet zeker! Het is dus wel handiger dat je ook even in de serie zit. Ondanks dat ik meer van de South Park serie ben vond ik deze film toch nog wel leuk. De grappen daar moet je van houden en de karakters zien er droog uit. Van een pratende baby met grof taal moet je niet vies zijn! Matig verhaaltje maar leuk concept. Erg leuk om tussen door een keer te kijken!

3.5*

"Well, nothing brings a family together like a road trip.”

Geen idee waarom ik eigenlijk deze film had opgezet, ik zag hem voorbijkomen bij de pindakaasboer en wou hem stiekem wel kijken, al wist ik wel van tevoren dat dit niet zo heel bijzonder ging worden. Tien jaar geleden kon je me oprapen voor dit soort films, toen was ik er best fan van maar, nu kon ik er eigenlijk niet heel veel meer mee. Er zijn al een hele hoeveelheid van dit soort filmpjes, en deze film weet zich eigenlijk nergens echt bijzonder te maken om heel relevant te worden. Typisch een film die ik over een week eigenlijk al wel weer ben vergeten en er ook niet meer naar om ga kijken.

Mark Wahlberg vind ik altijd wel leuk overigens, prima acteur die het hier gewoon leuk deed maar niks bijzonders veder. Michelle Monaghan is echt een genot voor het oog, haar rol vond ik ook wel prima maar het is allemaal nogal standaard. Het werd pas interessanter toen Dan (of misschien beter gezegd Sean) zijn ware identiteit moest prijsgeven aan zijn familie, en er ook een stuk meer actie in voor kwam dus ook wat beter te kijken was. Aangezien ik die kinderen maar irritant vond en het daardoor ook weer een stukje harder te kijken was. Leuk zo'n puberdochter maar, echt vreselijk irritant.

Nergens grappig overigens maar, het is prima feel-good op veel momenten. Verhaal is niks bijzonders, en op veel momenten misschien zelfs wat saai, het concept is altijd wel leuk maar laat hier ook weer zien gewoon niet sterk te zijn en is uiteraard al vele malen herhaald wat het ook niet beter maakt. Het was een redelijke vrijdagavond film maar, meer dan dat wordt het ook niet. Ik heb er ook gewoon niet veel meer over te zeggen. Zo inhoudelijk is de film namelijk niet, en de melo-drama weet nergens te boeien, zeker niet op het begin.

Wederom een herziening, ik blijf zo nog wel even doorgaan totdat ik het klaar heb, en dat duurt niet zo héél lang meer en hoop medio einde van dit jaar er klaar mee te zijn. Vandaag was het tijd voor een film die Netflix er laatst op gezet heeft: ‘The Family’. Wederom een misdaad film in het leven van een gangster waar Robert DeNiro de ster in speelt, niet dat het erg is die man doet natuurlijk gewoon wat hij leuk vind en dat moet hij zeker blijven doen. Toch speelt DeNiro wat minder strak dan zijn voorgaande films, hij word natuurlijk ook ouder maar soms zit dat een beetje in de weg.

“You're gonna take that silverware and put it where you found it, nice and easy, or else I'm gonna break both your arms.”

De cast is prima, eigenlijk een best leuke cast al moet ik eerlijk zijn. Hoofd van de familie is uiteraard DeNiro in de rol van Giovanni Manzoni die onder de naam ‘Fred Blake’ onderduikt. Leuke rol, Giovanni Manzoni is de hoofd van een New Yorkse maffia die wat geflikt heeft bij een andere familie maar wat is me nog steeds onduidelijk misschien dat ik dat ergens gemist heb, dat weet ik niet. Michelle Pfeiffer vind ik een mindere actrice persoonlijk, kan nooit echt wennen aan haar acteerprestaties en ook met de rol van Maggie Blake vond ik haar niet altijd even overtuigend. De knappe Dianna Agron was natuurlijk geen ramp om naar te kijken en met haar rol van Belle Blake deed ze het leuk. Ook John D'Leo deed het leuk als de zoon van de familie Warren Blake en Tommy Lee Jones als Robert Stansfield waren zeker geen mindere waarden in de film, en deden het leuk.

Dus qua cast is het echt totaal niet slecht, de setting van de mooie Franse (in Normandië gelegen) dorp was ook leuk. Ik vond dat Luc Besson de film best simpel heeft gemaakt, simpele dialogen, simpele actie en een héél makkelijk en dun verhaal. En dat is ook precies het gene wat deze film nekt, er is soms geen draad aan vast te knopen wat er nou precies gebeurt in de film. Vooral het begin vond ik erg rommelig, waar de moordenaar van de andere familie binnen valt bij een familie en deze allemaal vermoordt om vervolgens de vinger op te sturen naar zijn baas. Ik had geen flauw benul wat er nou precies gebeurde en waarom het gebeurde, het blijft me nog steeds een raadsel.

“Al Capone always said, asking polite with a gun in your hand is always better than just asking polite.”

Qua makkelijkheid komt deze film ook te goed mee weg, er zitten meerdere verhalen in deze film die allemaal één voor één te simpel zijn afgewerkt. Zo volgen we het verhaal dat de familie Manzoni moet vluchten omdat er 20 miljoen (of 2 miljoen) op en reizen af naar een dorp midden in Frankrijk, hier gaan ze verder onder de naam Blake en moeten zich inwijden bij de populatie van het dorp. Dan volgen we drie verhalen los, eentje van Fred Blake die graag groot wil worden in het schrijven van boeken na het vinden van een oud typemachine. Zijn dochter en zoon moesten een reputatie op bouwen op school en laten zien wie ze zijn. Afpersing, mishandeling en een grote mond gaat daar goed gepaard mee en zijn vrouwtje wil de buurt verkennen.

Ook volgen we het verhaal dat Fred het water weer helder moet krijgen wat, blijkbaar een grote uitdaging voor hem is. Ook hier gaan weer wat grappige scénes aan gepaard. Daarna volgt de aanslag op het huis van de Blake’s van de andere familie en na een mooie actie scene moeten ze wederom vluchten wat niet helemaal het plan was.

Ja, dan was het verhaal toch aardig dun en best cliché op sommige momenten. Ook héél erg cliché is het moment dat Fred samen met Robert richting de cinema gaan waar Fred voor uitgenodigd is. De film is helaas verkeerd geleverd en ze besluiten dan ‘Goodfellas’ op te zetten, aangezien er een Amerikaan in voor kwam, je verzint het niet met DeNiro in de hoofdrol. Ik vond het wel komisch. Voor de rest weet de film goed gebruik te maken van het geweld, en is de film aardig gewelddadig maar, het kon me niet altijd even goed overtuigen en sommige effecten vond ik ook goedkoop weggewerkt.

Martelingen zijn zeker niet weg gelaten in de film en daar moet je een beetje tegen kunnen, je ziet dan wel niet de volle daad maar je ziet bijvoorbeeld wel dat Fred de man van het watermaatschappij achter zijn auto heeft hangen (nota bene wanneer hij stil staat). Echter is het lichaam dusdanig bewerkt dat je zelf de bovenkant mooi bebloed ziet en dat waren zeker wat pluspunten voor deze film: geweld word niet weggehouden, noch kon mij dat niet overtuigen maar, het blijft een prima zit, zeker voor in de ochtend.

3.0*

Fantastic Beasts and Where to Find Them

Het is een klein feitje dat mevrouw Rowling hier wederom een prima werk heeft neergezet dat Yates prima weet te verfilmen. Helaas blijft mevrouw te veel in het Harry Potter gedachtes hangen en ik vind dat die reeks nu wel eens klaar is. Tuurlijk is het fijn om weer een film te zien waar de kleine spreuken tevoorschijn komen maar, wanneer de introductie van de film begint (het geanimeerde plaatje van de Warner Bros de film binnenkomt) er toch een Harry Potter liedje onder valt* vind ik erg ongepast, en het is zeker niet gewaardeerd hier dat ze deze keuze hebben gemaakt. *Dit lied hoort gewoon bij Harry Potter, klaar. Toch heb ik me prima weten te vermaken met de film Fantastic Beasts and Where to Find Them en heb ik hem met een paar verplichte pauzes toch leuk kunnen afsluiten.

Toch doet het wel een klein beetje pijn om Fantastic Beasts and Where to Find Them te kijken, zeker wanneer je gewoon weet dat Harry Potter gewoon jeugdsentiment is en dat ik een film als Fantastic Beasts and Where to Find Them dan toch teveel vind lijken op Harry Potter, terwijl juist het concept van Fantastic Beasts and Where to Find Them in Harry Potter naar voren kwam, daarvoor is het boek ooit bedacht, als een klein detail binnen de eerste film ligt. De studenten van het eerste jaar op Zweinstein moeten het boek ‘Fabeldieren en Waar Ze Te Vinden’ aanschaffen voor hun lessen ‘Verzorging van Fabeldieren’ die in het lokaal van het ‘Verweer tegen de Zwarte Kunsten’.

Het boek ‘Fantastic Beasts and Where to Find Them’ werd geschreven door Newt Scamander een magie-zoöloog uit England die naar New York was gegaan om een bepaald iets te kopen (Wat ben ik helaas vergeten). Wanneer Newt in New York aankomt ontsnappen zijn beesten die hij vervolgens moet zoeken binnen New York. Hij komt er achter dat er een duister dier in de stad New York rond gaat en gaat samen met zijn nieuwe ‘vrienden’ er achteraan om dit aan te pakken. Ondertussen is er een

De film speelt zich af in 1926 wat ik persoonlijk een hele fijne setting vond om naar te kijken. Hier kun je het ‘vooraf’ gedeelte zien van de Harry Potter reeks en dat er destijds al een wetgeving was omtrent het magie gebruik in publiek en omstreken. Je komt hier al de bekende kranten tegen waar de gezichten van de desbetreffende mensen bewegen, de bar wezens komen aanzienlijk in beiden films terug en eigenlijk de verhouding tussen goed en kwaad, niet zo speciaal aan de magie te zien. Fantastic Beasts and Where to Find Them draait in dit geval meer om de mensen heen in de stad New York. Het is erg op het feit dat de magische mensen erg gescheiden moeten leven met de niet-magische mensen, dit vooral dat het magie niet mag gebeuren in publiek en noem zo maar op. Daarbij ook het probleem dat de dieren van Newt zo’n gevaar vormen.

Toch moest ik wel lachen om de komische stukken dat er opeens een struisvogel langs hun rent in het bos, wanneer dus de neushoorn (hoe wil je hem anders noemen) het hek van de dierentuin gesloopt heeft en zo de beesten weten te ontsnappen. En ik moet zeggen dat ik het acteerstijl van Eddie Redmayne wel erg kan waarderen. Ik vind dat de man op een hele mooie en speciale wijze overkomt en zijn zegje weet overbrengen waardoor ik wel met genot naar deze film kon kijken en zeker waar Eddie Redmayne in voor kwam. Ik heb dan wel nooit zijn rol in ‘The Theory of Everything‘ gezien dus ik kan daar niet op oorderlen. Toch vind ik dit een geknipte rol voor Eddie en ik hoop hem toch wel weer te zien in de andere delen.

Ik vond dat Fantastic Beasts and Where to Find Them een prima film is waar helaas weinig tijd in het ‘Duistere’ wezen werd gestoken, naam ben ik totaal kwijt. Dit is ook dat zelfde wezen waarvan Kowalski moest afstappen wanneer hij in de koffer vol met magische wezens zit. En zeker omdat Credence Barebone er ook zo’n eentje werd, dit was me ietwat onduidelijk, of heb ik niet goed opgelet? Het zou vast wel ergens in de film te horen zijn, dan zou het me denk ik ontschoten zijn.

Toffe productie en ik heb erg veel zin in de andere 4 delen die nog volgen tot, als ik het volgens mij goed zag, uitgerekend zijn tot 2024. Ik vond Fantastic Beasts and Where to Find Them om te genieten.

4.0*

Wat is er in godsnaam gebeurd met een franchise wat bij het eerste deel zo lovend over kwam? Dit tweede deel vond ik echt tien keer niks, de film is totaal niet pakkend, boeide op geen enkel vlak en was vooral niet spannend. Dan worden 133 minuten best lang om uit te zitten en dat heb ik gemerkt ook, ben in totaal twee keer in slaap gevallen gisteren omdat er maar geen reet gebeurde en ook vanmiddag was het een moeite om hem eigenlijk uit te kijken. Deel één beloofde toch wel een spannend tweede deel, vooral nu met de komst van Depp als ‘Grindelwald’ had ik precies een jaar geleden echt ontzettend veel zin in dit deel. Helaas waren het voor als nog leugens en heb ik twee uur lang gewacht op het moment dat de film ging knallen, en toen dat gebeurde vond ik het vrij saai gebracht en zelfs dat wist niet te boeien.

Qua animaties valt het in mijn ogen ook een beetje tegen., en daar leunt de film wel veel op. Het is allemaal erg rommelig. Al was er vaak weinig te animeren op een paar vreemde wezens na: er gebeurde niks. Qua acteurs zijn het allemaal niet mijn favoriet. Eddie Redmayne deed het wel leuk allemaal maar het is zeker niet mijn favoriete acteur en ook Johnny Depp had maar een slap rolletje als Grindelwald die zeker niet zo sterk en spannend wist over te komen als een ‘Voldemort’. En Jude Law als Perkamentus, tja.

Grindelwald is zoals ik al zei helemaal niet spannend, een excentrieke look werd er nog enigszins aangehangen maar dat mag de rol niet redden. Het hele script vond ik overigens nergens geweldig, erg groot opgedaan en mooi gepromoot maar de uitwerking was, zoals ik al zei verre van leuk: doodsaai. Ik zat maar te wachten tot we iets van actie voorbij zagen komen, wat spanning of iets bijzonders. Voor het algemeen veel gelul en daar blijft het bij.

Dus nee, ik ben zeker geen fan van dit tweede deel van ‘Fantastic Beasts’ en zeker na het eerste deel een ontzettend grote tegenvaller. Ik hoop dat deel drie beter gaat worden, de woorden waren er in ieder geval wel lovende over maar dit deel nee, een schaamte voor de franchise van Harry Potter noch Fantastich Beasts.

1*

Fantastic Four

Redelijke actie / sciencefiction film waar ik meer van had verwacht. Het punt van vechten is niet te missen, een prima actie filmpje. Als sommige van jullie mij volgen, weten deze dat ik een groot sciencefiction fan. Echter vond ik die armen die zeg maar veel kunnen uitrekken, lelijk gemaakt. Ook die reus is niet echt van een mooi kwaliteit. Helaas. Maar goed, hij was vorige week op tv. Dus ik wou hem wel even een keer mee pikken. En ik heb me toch redelijk vermaakt hoor.

Echter vond ik de personage van Ben Grimm, gespeeld door Michael Chiklis toch wel 1 van de leukste die er tussen zat. Ik zie hem als een kleine voorbeeld, want ik zelf ben ook groot en aardig sterk (Geen self-wish ) , dus vond hem wel het leukste. Daarna vond ik Sue en Johnny storm leuke personages. Maar de personage van Reed Richards vond ik het minste van de drie. Echt jammer hoor. Maar had hem toch zelf beter in gedachten! Voor de rest deed de schurk van het stel, het ook prima.

Het verhaal van de film vond ik aardig bedacht. Als een soort, ja wat was het, vuur / zand achtige wolk / storm die hun raakte, waardoor hun 'krachten' hebben gekregen. Jawel, toch wel leuk bedacht. Het concept is ook prima, helaas als min punt, zoals ik al eerder zij. De armen zijn lelijk gemaakt, net zoals die grote steen man. Ben Grimm..

3.0*

“The problem with having it all is that usually someone else wants it too.”

‘Blumhouse’ weet het al enige tijd niet meer echt fantastisch te doen in mijn ogen, vrij doorsnee horrorverhalen en vaak niet interessant. Toen ze met ‘Happy Death Day’ aankwamen zetten was mijn interesse best wel weer gewekt, dat zijn aardig leuke films. Wanneer deze film dan ook werd geïntroduceerd was ik eigenlijk wel onder de indruk, de film kent een vrij leuke trailer, het plot was interessant en ook de cover zag er erg goed uit. Met zulke namen in de cast kon het bijna niet meer fout gaan, tot de film eigenlijk zo’n dertig minuten bezig was en eigenlijk dat totale beeld volledig verdween.

Het is al snel duidelijk en iets wat mij eigenlijk de gehele film in de weg zit: de film is erg rommelig. We volgen verschillende soort personen in deze film zoals boven mij al vermeld werd. Maar als we dan met één iemand bezig zijn (neem bijvoorbeeld ‘Gwen Olsen’ gespeeld door ‘Maggie Q’) dan zijn we daar nog niet mee klaar of we belanden vrij hectisch in een nieuwe scène met een ander personage. Dit gebeurt niet één keer, dit gaat eigenlijk zo de hele film wel door. Iets wat ik echt heel erg irritant vind is dat wanneer de regisseur geen rust neemt in zijn films maar constant door beukt. Voor sommige films is dit goed en leuk maar, niet alle films werken lekker smooth op die manier.

Dan heb je ook nog een vrij bekende cast die qua acteerprestaties toch wel erg ondermaats acteren, het leek meer een vrije tijds film die ze maar even snel in speelden of ‘Jeff Wadlow’ had niet zulke hoge eisen. Er werd erg geadverteerd met ‘Michael Peña’ die uiteindelijk bij niet te zien was in de film, op een paar introductie plekken na was hij als manager toch vrijwel uit beeld. De pijlen waren het meest gericht op ‘Maggie Q’ die soms ook wel echt wat povertjes naar voren kwam, en echt geen goed werk afleverde.

Het verhaal is dan ook wel erg krom. We volgen in het begin dus de verschillende mensen met ieder hun eigen fantasie die ze graag uit willen laten komen. Dit gebeurt ook, en eenieder komt stukje bij stukje bij hun gewenste fantasie. En dat loopt in het begin vlekkeloos, iedereen krijgt wat hij/zij wil en dat is vrij positief. En dat is nog wel redelijk om te volgen, de typische stereotypes zijn dan soms wel wat minder, het verhaal van eenieder is eigenlijk wel voorspelbaar.

Daarna zakt de film eigenlijk steeds verder weg en zeker de laatste dertig minuten ongeveer waren compleet ruk met wel vijf plot twists achter elkaar, over chaotisch een film kijken was dit er wel één van. Je wist op een gegeven moment door de bomen het bos niet meer te vinden en dat was wel echt jammer, omdat de film de gehele film nog vrij stabiel verliep ondanks de wat minpunten, dit heeft voor mij toch wel echt de film verpest.

En dan blijkt wederom een ‘Blumhouse’ productie niks te zijn, een ware tegenvaller en dat vond ik jammer omdat ik best wel wat hoop had bij deze film. De buitenkant ziet er mooier uit dan wat de film inhoudelijk te bieden heeft.

1.5*

Fargo

Het is al een poos geleden dat ik de serie (tenminste seizoen 1 daarvan) ‘Fargo’ heb gezien. Wat was die serie onwijs genieten, en ik wist dat ik eens Fargo moest bekijken omdat hij steengoed bleek te zijn, van de serie had ik zelf nog nooit gehoord. Toch heeft de serie meer effect gehad en was hij ook velen maler leuker om te bekijken, wat dat betreft viel deze film echt ontzettend tegen. Ik denk dat door het zien van de serie je een heel ander beeld krijgt over de film als zowel het concept. Toch deed (in een ietwat ander jasje gestoken) de film het qua tempo redelijk maar, toch blijft de serie in mijn ogen sterker.

Om het toch even aan te halen: de serie verteld een verhaal van meneer Lester Nygaard die een bepaalde man ontmoet die hem verteld niet weg te lopen voor zijn problemen en deze aan te pakken, vermoord gewoon de gene die je op een moment lastig is. Lester vermoord daarna zijn vrouw en probeert er mee weg te komen door middel van de andere man af te schudden en een nieuw vrouwtje te nemen, maar problemen komen toch weer opzetten. In de film gaat het iets anders. Jerry Lundegaard zit in de geld problemen en laat zijn vrouw Jean Lundegaard ontvoeren (met een heel uitgestippeld plan, die je later volgens mij ook weer in een houtversnipperaar ziet hangen).

Hoewel de serie en de film misschien niet veel mee elkaar te maken zullen hebben, wel een totaal ander beeld, was de film nog steeds niet het geweldigste om naar te kijken, dit komt ook mee omdat de serie je in een heel ander concept weet te slepen (zoals eerder aangegeven) waar je dan ook naar verlangt in de film en wat dan maar niet komt.

In de film volgen we Jerry Lundegaard (gespeeld door William H. Macy) die in de schulden zit maar, een bepaald plan heeft opgezet. Hij laat zijn vrouw Jean ontvoeren door twee ontvoerders om zo een flink pak geld aan zijn schoonvader te kunnen eisen (die wel wat miljoenen heeft) om zo zijn eigen haggie te redden. Het gaat alleen allemaal niet goed waarna ze bij een controle de ‘state trooper’ doodschieten om zo weer verder te vluchten. Zijn vrouw en schoonvader gaan uiteindelijk dood en de film werd nogal afgekapt afgesloten.

Aangezien ik een weekend met vakantie ben geweest in Drenthe heb ik niet zoveel zin om nog dieper in de film te duiken. Het concept was redelijk maar het verhaal was toch echt wel te dun. Ook de komedie laat zich tenwensen over terwijl 'The Big Lebowski (1998)' toch wel vermakelijk was. Ik heb me minder vermaakt dan de serie en ben helemaal niet te spreken laat staan: enthousiast over ‘Fargo’.

2.0*

Het vierde deel van de reeks alweer en eindelijk is er bij iemand doorgedrongen dat er drastische maatregelen genomen moesten worden in deze reeks en die maatregelen hebben zich nu pas eindelijk plaats gevonden, dat werd tijd! Dit vierde deel trekt eindelijk de oude cast weer uit de kast om vervolgens een knaller neer te zetten, dat laatste lukt hun deels maar nog echt helemaal vet is de serie nog niet en er kunnen nog wat dingetjes veranderen aan deze reeks.

Justin Lin zet hier een redelijk goeie en sterke actie- racefilm neer die wel even een opfrisbeurt kon gebruiken. Door wat nuttige dingen te laten verdwijnen weet Lin je aandacht te trekken en dat is vaak wel positief. De actie is prima en al om al redelijk vermakelijk.

De cast is goed, met de terugkomst van Diesel en Walker weet de film echt wel weer aan te pakken en knalt het allemaal er doorheen als een malle. De rest van de cast deed het ook wel prima maar dat noem ik niet allemaal op want ze waren eigenlijk vrijwel het zelfde als deel één, alleen iets volwassener.

We volgen O’connor die zich heeft aangesloten bij de FBI en daarna volgen we Torreto die constant op de vlucht is voor de regering. Op een dag word Leta vermoord en dit besluit Torreto terug te keren naar Amerika om de dader op te sporen en hem te vermoorden. Ook O’Connor zit achter deze bandiet aan en besluit laten weer samen te werken met Torreto om hem op te pakken, en na verraad van de FBI zien we O’Connor overgaan naar de bandieten en eindigt de film aardig snel.

Wederom niet veel zin om hier ontzettend veel aandacht aan te besteden puur om het feit dat er niet veel te vertellen valt. De tunnelscéne was natuurlijk iets té overdreven maar dat houd je snel vind ik, met deze reeks.

3.0*

Een heerlijke blockbuster film zoals ik hem had gewild en zoals ik het had verwacht. Deze spin-off weet mij van alle kanten te vermaken, en het kon telkens niet gekker al werd de film dat wel. David Leitch doet telkens een schepje meer Hollywood er boven op, dat we zelfs Dwayne Johnson na een tijdje een helikopter zien tegen houden met zijn eigen domme kracht, geweldig. En dan ook de ontzettend flauwe humor, super gave actie scenes en twee vette hoofdrolspelers, mijn avond kon bijna niet meer stuk.

Toch zorgt die 134 minuten er wel voor dat het na een tijdje iets te lang gaat duren, en dan ben je met dat domme leedvermaak ook wel een keertje klaar. Maar wat maakt het uiteindelijk toch uit, aangezien de film voorbij lijkt te vliegen. We zitten in een constante actie film waar eigenlijk weinig ruimte was voor rust: de kortere rustige scenes waren eigenlijk meer informatief om het verhaal iets beter te snappen, of het was om toch dat sentimentele in de film te stoppen maar werd nergens overdreven.

En dan krijg je toch wat je mag verwachten onder de naam ‘Fast and the Furious’, een film die zich vooral zelf niet al te serieus lijkt te nemen omdat het overal wel schommelt, het te mooi overkwam en deed vooral zijn eer aan: stoere mannen en heel veel vechten. Toch vind ik eigenlijk (ook al is het een spin-off) dat deze films niet meer met ‘Fast and the Furious’ mag beginnen. Er waren maar weinig auto’s te vinden, die ene mooie McLaren was leuk mee genomen, maar het heeft nog weinig te doen met mooie auto’s en straatracing. En dan kom je er snel achter dat het nu gewoon een bepaalde merknaam is geworden die gerand staat voor een dosis actie, de rest is langzamerhand weg gelaten.

Noem mij maar een fanboy, het maakt me niet uit. Want twee actiehelden en favoriete acteurs van mij staan in de spotlichten. Dan krijg je ook nog de charisma van Idris Elba erbij, en deze sterrencast kon bijna niet meer stuk. En ze zaten stuk voor stuk heerlijk in hun rol. Uiteraard Johnson de grote kast en zo werd haar ook naar voren gehaald met een aantal grappen, en Statham knalt er ook lekker op les, wel in stijl.

De twee acteerde heerlijk op elkaar in, met de ene sneer naar de andere zit je toch wel constant met een brede lach te genieten hoe ze elkaar de grond in trappen. Uiteraard daarna wel weer het slijmerige gebeuren dat ze opeens partners van elkaar worden terwijl ze in het begin van de film elkaars hersenpan er af willen slaan, en zo komt de film wel vaker met zichzelf in de knoop.

Het verhaal was vrij vermakelijk. Ze moeten opzoek naar een virus maar Elba had ook de opdracht deze te zoeken, en Elba is nu een soort Terminator geworden. Het virus blijkt in de zus van Shaw te zitten en ze moeten haar in veiligheid brengen om het virus weer uit haar lichaam te krijgen. Dit gaat alleen niet zonder slag op stoot, en met veel pijn en moeite lukt het ze nog maar net. Maar wel erg vermakelijk te volgen.

Dus ja, ik heb me uitstekend weten te vermaken in de bioscoop ondanks de wat onrustige mensen die naast me gingen zitten. Het blijft een reeks die ik van jongs af aan al volg, en ik blijf maar genieten. Actie prent over-de-top en alle clichés door de bocht, maar wel heerlijk.

4.0*

Aangezien ik nu een weekje vertoef in de Duitse Eiffel houd ik mijn meningen dusdanig klein dat ik deze even snel af kan typen. Ook hier is het nog kneiter warm, maar deze film heb ik zondag al gezien maar daar had ik niet zo veel zin aan om hem af te typen. Tot mijn verbazing heb ik nog niet op deze film gestemd hier op MovieMeter, toch heb ik de film al zeker we meerdere keren gezien zeker als je na gaat dat dit één van de eerste actiefilm is die ik heb gezien, toen mijn moeder de film nog meenam naar huis.

De film laat eigenlijk al zien dat de kwaliteit in Hollywood lichtelijk naar beneden daalt, en ook ik zat deels verbaast te kijken dat de film toch nog zo’n acht vervolgfilms heeft na gelaten aangezien de film op het einde eigenlijk wel afgelopen leek te zijn zonder enige toekomst. Het is allemaal te lief, te voorspelbaar en te herhaald waarbij het straatracen een leuke toevoeging is maar het verhaal toch wel flinterdun is.

De film telt natuurlijk al een ‘sterren’ cast met twee schijnende rollen voor Paul Walker en Vin Diesel, beiden acteurs die ik best hoog heb staan, helaas na het tragische ongeluk is Walker wel wat weggezakt maar het blijft gewoon een leuke neutrale acteur waarvan je niet al te veel hoefde te verwachten en ik had graag wat meer van de beste man gezien in de toekomst, helaas dat, dat al afgepakt is. Diesel steelt de film natuurlijk, met zijn bijna perfecte rol is ook hij in voor een portie actie en speelt de sterren van de hemel, samen met Rodriguez speelt hij een schattig duo.

Het verhaal is best lief. We volgen Walker als undercover agent die zich graag in de groep van Toretto wil mengen. Dit lukt hem aardig door zijn aanhoudende instelling en na zich bewezen te hebben neemt Toretto hem in bescherming. Het doel van O’Conner was om de gestolen tv’s terug te vinden. De band word hechter maar O’Conner moest zijn geheim onthullen anders zou eentje van het team (naam zo snel vergeten) overlijden. De schok is groot maar, het open einde verteld vele dat het gewoonweg verder gaat met een tweede deel.

En dan sluit ik het eerste deel van reeks toch af als iets te simpel maar, stiekem ook erg leuk.

3.0*

Zo hé deze knalt wel weer even binnen als een bom en doet zijn naam eigenlijk geen waarde aan, deze kent toch wat meer professionaliteit, ziet er stukken beter uit en is ook spannender om naar te kijken. De drie (bijna vier) ontzettend moeizame delen wisten de serie geen pit te geven en ik bleef continu meer verrast dat de serie eigenlijk nog bestond maar na het zien van ‘Fast Five’ is er eigenlijk een nieuwe wereld voor deze reeks open gegaan.

Het geeft echter geen straatrace gevoel meer, dat is er eigenlijk vanaf het vorige deel een beetje uit geknikkerd. Tuurlijk draait het nog wel om mooie auto’s, knappe meiden en veel actie maar het straatracen waarvoor je al snel ‘Fast and Furious’ voor aan zet, en met zijn ongekende straatrace looks, is deze film eigenlijk de naam niet meer waard. Er zit geen enkele seconden van écht straatracen in deze films, en hoewel dat misschien eentonig ging worden hoort dat wel bij zijn naam.

“$11 million? Sounds like a whole lot of vaginal activity to me.”

Toch is echter de cast hier op zijn best, Diesel veel gespierder, Walker ziet er eindelijk eens wat volwassener uit en Ludacris heeft eindelijk zijn haar eens normaal, niet die ontzettend grote bos van deel twee die is hij gelukkig kwijt. En ook Jordana Brewster ziet er nog steeds zo knap uit als in deel twee, ja voor de cast teken ik voor. En natuurlijk de aanwinst van Hobbs of te wel Dwayne Johnson daardoor ben ik helemaal verkocht, zelfs later met Jason Statham erbij (helaas dat Walker dan weer overleden is) kon de serie bijna niet meer stuk aan zijn cast.

De setting was erg tof, het verhaal is de zoveelste herhaling zoals de rest van de serie al had. Ze moeten wederom achter een grote crimineel aan, dit keer dan wel uit eigen initiatief en niet meer door de FBI, die jaagt ze juist op. Maar echt een spannend verhaal is het niet meer te noemen en best kort door te spreken, we volgen de groep van Torreto die zijn gevlucht richting Brazilië en zitten hier wederom in de nesten. Nu zit er een grote Braziliaanse crimineel de heren op de hielen aangezien Torreto en zijn groep het onder andere ook op hem gemunt hebben. Ze willen namelijk zijn vermogen jatten, en na een hevige strijd tussen de groep van Torreto, de groep van Hobbs en de criminelen en na een spectaculaire rit over de wegen met een kluis achter de auto levert het aardig wat sensatie op.

De Braziliaanse setting daar was ik wel verliefd op, bijvoorbeeld de gevechten in de favela maar in het algemeen brengt het altijd wel wat leuks over. Zeker met een concept als deze film. De gevechten waren vaak erg gaaf en ook de begin scene, nou ja begin scene de scene waar ze de auto’s gaan stelen is erg vet. Voor de rest is het wel besproken en vind ik het doodzonde dat het straatracen wat achter wegen gelaten word, maar goed dat werd anders wel eentonig.

3.5*

"Pass it down. Each generation better than the last.”

Het tiende deel alweer, tja wat mag je eigenlijk nog van verwachten? Deze enorme clichébom weet ook hier weer echt te irriteren, en je wordt als kijker aardig op de proef gesteld wat je nou wel en niet moet happen van deze film. Het lijkt echter wel of ze het maar niet leren, ook hier is dat hele familie gezeik weer prioriteit, en dat verpest het verhaal van deze film (als hij überhaupt nog een verhaal heeft) waanzinnig. Toch is de film niet zo erg als ik had verwacht, en al helemaal niet als het vorige negende deel (die ik ook met anderhalve ster heb beoordeeld). Toch weten ze in deze film wat leuke inbreng toe te voegen, wat er eigenlijk voor zorgde dat deze film nog prima te zien was.

En wat kan je verwachten hé, het is allemaal typisch en met vlagen gewoon saai te noemen. Ik vond persoonlijk dat Diesel niet lekker in zijn rol zit, zijn acteerwerk is wel echt ondermaats en zijn charismatische kracht van vroeger is er langzamerhand wel af. Eigenlijk had ik dit gevoel wel bij elk personage, ook zo cliché dat je Walker weer eens in de film zag. Ze blijven te lang hangen in het verleden, en vernieuwen maar weinig aan deze film. In mijn ogen was eigenlijk alleen Momoa de enige in deze film die de film nog een beetje levend hield, Statham hebben we maar een paar minuten gezien en de rest was nou ook niet bijzonder. Vooral veel knappe vrouwen, waar ik opzich niet heel erg op zat te wachten.

Ja en wat moet je er eigenlijk nog meer van zeggen? De CGI zag er echt waanzinnig slecht uit, eigenlijk overal en constant wel. Met die onnozele auto stunts en eigenlijk bij elke actiescène zag je wel de matigheid van de CGi eruit springen, best triest eigenlijk. Eigenlijk vond ik de film in zijn geheel niet heel lastig om uit te kijken maar, ik merkte wel dat veel mij ook niet genoeg wist te boeien. De enige scene die me echt bij is gebleven is het moment dat Momoa twee van zijn overgenomen hulpjes in stoelen heeft gezet, althans hun levenloze lichaam. Vervolgens het team van Diesel bankrupt maakt, en dan zit te kloten met deze lijken. Gruwelijke scene wel maar heb er toch smakelijk om moeten lachen.

Wat wil je er eigenlijk van verwachten is dan meer een volgende vraag, ik denk niet dat je veel mag verwachten van films als dit, het was ook gewoon weer zo doorsnee als het maar kon. Niet bijzonder, niet leuk. Vooral erg irritant en vermoeiend, twee en een half uur is dan wel erg lang.

Faster

Faster is toch weer 1 van de pronkstukken van Dwayne Johnson. Faster is een film dat ik al een tijdje geleden heb gezien maar me toch nog donders goed kan herinneren. Faster zit boordevol actie, gevaar maar spanning is soms ver te zoeken. Ook de clichés zijn soms te veel in deze film waardoor het te voorspelbaar word. Faster is waarschijnlijk 1 van de eerste films die ik heb gekeken in mijn film verslaving die nu nog voortgezet word! Ik heb destijds genoten van de film maar als ik er zo na terug kijk was het toch niet de beste van Dwayne en had het wel op veel punten beter gekund! Maar, Faster is zeker geen film waar je, je bij gaat vervelen en is leuk om als tussendoor te gaan kijken met wat actie erin. Verhaal is wat dun concept is leuk.

3.0*

Nadat ik van de week een film had gezien met bijna een vergelijkbare titel, wou ik toch deze ook wel eens kijken. Het is dan niet dat ik per ongeluk de verkeerde film had gepindakaast, en dus de film ‘Final Exam' wou hebben en toen op deze terecht kwam. Het is wel een hele zoektocht geweest om deze film te krijgen, ik sta daar overigens ook niet raar van te kijken met maar 480 stemmers op IMDb en hier nog totaal geen één stemmer is de film dus relatief onder de radar gebleven. Op Letterboxd scoort deze film trouwens wel hoger, hij is dan ook onder het licht gebracht door enkele grote reviewers en horrorfans (met dus een grote achterban), en daar staat de teller al op 2,2 duizend kijkers, relatief meer dus.

Dit is typisch een C – film. De film beheerst eigenlijk helemaal niks, kent een ongeïnspireerde en vooral nietszeggende cast en is qua storytelling ook gewoon niks waard. Of er überhaupt een verhaal in zit is een tweede want, ik kon het allemaal maar lastig volgen. Dat kwam eigenlijk meer door de extreem lange tijdsduur van deze film, want een film als dit moet echt geen twee uur duren, zeker niet als het zo inhoudsloos is. Deze film duurt dus wel bijna twee uur, en dat zorgt er voornamelijk voor dat de film voor meer dan een uur totaal niet boeiend is. Een hoop gepraat maar weinig actie.

Wanneer Snyder ervoor kiest om eindelijk aan het stukje horror te beginnen, wordt het vanzelf ook echt leuker. De hele killer idee van een soort Grim Reaper vond ik echt supertof, en hij moordt er dus ook aardig op los. Aangezien er totaal geen budget is moet je ook niet een hoge dosis aan gore verwachten, dat is er gewoon totaal niet. Maar, er is wel wat bloed te zien, en dat maakt het toch weer wat beter.

Jammer dus dat de rest van de film volledig nietszeggend is, het totaal geen leuk verhaal kent en het script gewoon flinterdun is. Maar goed, wat mag je verwachten? Ik werd toch wel aangetrokken door de erg toffe poster, misschien wel het beste van deze hele film!

Met de olympische spelen in Parijs in het verschiet (die gaan vanavond van start) leek het me toch wel leuk om deze op te zetten. Ooit een keer binnen gehengeld maar eigenlijk nooit echt de stap gemaakt om hem op te zetten. Laten we wel gewoon realistisch blijven, dit is nou niet persé een film die je voor een lekkere filmavond op gaat zetten. Ik denk oprecht wel dat er fans van deze film zullen zijn, althans net zoals mij van het genre; alleen ook deze film kent zijn fouten, en die worden helaas wel pijnlijk en duidelijker zichtbaar dan bij andere films in het genre.

Wat me eigenlijk direct opvalt is dat de film wel onwijs gedateerd over komt. Duidelijk geschoten met oudere camera's, want het is soms gewoon niet echt om aan te zien. Het zal dat kleine budget wel zijn wat tegenwerkt, en helaas werkt het nogal tegen bij alles in deze film. Want voor het gore hoef je het ook zeker niet te doen, die is er niet. Wanneer de moordenaar zijn kills maakt zie je eigenlijk alleen maar een speer (van het speerwerpen) vliegen, en dat is het ook. Kleine beetjes bloed, tja daar doe je het uiteindelijk ook gewoon niet voor. De killer zag er overigens wel tof uit, mysterieus en heel duister, deed het echt goed alleen het einde verneukte het een beetje toen je er achter kwam wie het was, en het daardoor gelijk niet meer bevredigend was.

Daarnaast kent de film totaal geen verhaal, zijn de scenes gewoon aan elkaar geplakt en moeten we het doen met hier en daar wat liefdesdrama. Het enige echt goeie in deze film is dat zo'n beetje alle vrouwen continu naakt rondlopen en/of rennen en je daar dus ook niet te kort aan komt. Maar dat mag een film als dit gewoon niet leiden. Er was zoveel potentie, jammer dat daar gewoon niks mee is gedaan. Goed, je kunt niet altijd zes gooien in dit geval.

The Fate of the Furious

Net terug gekomen van het achtste deel van de Furious reeks: The Fate of the Furious maar, ik was er niet geheel over te spreken. Zoals we in deel zeven en zes al tegen kwamen word de film uit zijn originele concept gedrukt, Fast & Furious is gewoon straatracing en niet dat onnodige over-de-top actie wat men ons nu voorschotelt met dit achtste deel (al waren de films altijd al wel gevuld met over-de-top actie, ik mis puur alle straatracing hier).

Toch moet je maar een ding in je achterhoofd houden, acht keer naar het zelfde straat racen kijken word ook wel saai, wat moet je anders? F. Gary Gray kiest dan toch voor een concept waarvan ik niet heel erg te spreken over was: Dom (Vin Diesel) over te laten stappen naar de slechteriken en zijn vrienden/familie de rug toe te laten keren. Dit werd zo slap uitgewerkt dat je ten eerste niet weet waarom Vin er voor kiest toch zijn rug naar zijn maatjes toe te keren, hij wist tenslotte niet dat zijn zoontje op het vliegtuig zat dus: waarom koos hij er voor? Ik kan het misschien wel gemist hebben dat ze het toch hebben uitgelegd maar, ik zit nog steeds met de raadsels in mijn hoofd.

Daarnaast valt aardsvijand Jason Statham ook te makkelijk over te halen, puur omdat Cipher een vijand van hem was en hij haar terug wou pakken lijkt het me niet dat jezelf ook mee gaat werken met je aardsvijanden. Het is alsof Duitsland vroeger met Rusland samen zou gaan werken, die twee konden ook niet bij elkaar komen zonder elkaar af te schieten, laat het dan daar ook bij. Zo komt de film vaker wel weg met te makkelijke scenes, achja, het is maar een film zou men zeggen.

Toch ben ik niet helemaal weg van The Fate of the Furious, het mist iets en dan met grootste zorg naar Paul Walker die ik echt wel mis in de The Fate of the Furious, het was toch een bekende race kop die je niet zomaar uit zo’n serie weg kan denken. Toch weer Gary Gary Paul erg mooi weg te zetten, Brian en Mia zijn op vakantie en worden hier niet al te veel in genoemd, af en toe komt men nog wel met ‘Brian’ maar een waardig afscheid is al gegeven in F&F7. Althans, men kan het toch niet laten en het zoontje van Dom word Brian genoemd, toch een soort eerbetoon al word het allemaal erg tegenstrijdig. Eerst zijn ze op vakantie en dan word het zoontje toch als een tribute Brian genoemd, je moet ook een keer een keuze weten te maken.

Het verhaal was matig. We volgen de groep van F&F en daarbij word Dom overgehaald door Cipher om als Rogue verder te gaan. Zoals ik al zei weet ik helemaal niet waarom hij het besluit neemt Rogue te gaan maar, wat wel zo is, is dat Dom er achter komt dat zijn zoontje aan boort van het vliegtuig zit. Terwijl Dom tegen Cipher moet vechten, onder druk toch zijn zoontje vermoord kan worden zijn de rest van de crew achter Cipher aan om de nucleaire bom onschadelijk te krijgen en noem zo maar op. Dus het verhaal is niet echt heel erg tof.

Gelukkig kent de film The Fate of the Furious zeker wel zijn leuke puntjes. Ik heb meerdere keren dubbel gelegen om de opmerkingen van Roman die ik sowieso de grappigste acteur vind in deze film-reeks maar voor mij maat Statham het helemaal af. Ben groot fan van Statham dus ik kon er erg van genieten. En de gevangenis scene vond ik het beste uit de gehele film, top! Ook de vliegtuig scene waar Deckard het kindje van Dom red was genieten.

Leuk om eens tussendoor mee te pakken maar zeker een dieptepunt in de reeks. Vind alle zeven tof maar dit achtste deel schiet er toch ietsjes te buiten, wat ik zonde vind! Toch schat ik misschien het cijfer te hoog in maar, eerlijk gezegd was het niet lastig om The Fate of the Furious uit te zitten, soms irritant met alle over-de-top scenes maar echt saai werd hij niet.

3.0*

Na het zien van de aangrijpende 'short' film 'If Anything Happens I Love You' zag ik de naam van deze 'short' ook veelvuldig voorbij komen, en die kleine negen minuten kon ik nog wel even kwijt voor deze 'short'.

Wederom ook deze 'short' is erg aangrijpend en weet eigenlijk constant goed te raken ondanks zijn korte speelduur. Het gemis, het verdriet is dan wel niet in volle beeld uitgedrukt de somberheid die de film uitstraalt brengt genoeg emotie over naar ons kijker. Dit niet alleen overgebracht in de evolutie (ook wat 'Movsin' boven mij goed verteld) van de dochter die constant ondanks haar leeftijd en lichamelijk gesteldheid vertrouwend naar de plek fietst wanhopig in de terug keer van haar vader maar, ook laat de film prachtig zien hoe de maatschappij lichtelijk veranderd en uiteraard de natuur.

Somber en rakend verteld de 'short' en klein verhaal wat ik deel in mijn leven, waar ik nu geen contact meer heb met mijn vader voor een ruime dertien jaar, helaas wel in een andere vorm dan hoe dat hier gebeurde in de film. Desalniettemin slaat de film aan en vliegen de negen minuten voorbij, wat me toch meer geïnteresseerd maakt voor de animatie die 'de Wit' later uit heeft gebracht.

"You just messed up big time, fat man!”

Als kerst tussendoortje is het wel geinig, al is er weinig kerstsfeer aan. Toch was ik rete benieuwd, ‘Mel Gibson' als schietende kerstman, dat was wel eentje om te willen zien. Eigenlijk was de film een beetje vervaagt op mijn radar, gelukkig heb ik een ‘kerst’ lijstje waar de film nog in bungelde en daardoor heb ik hem toch maar weer aangezet. Achteraf was het niet zo'n hele interessante zit. De komedie viel een beetje weg, althans die was in mijn ogen ook helemaal niet aanwezig. De komedie is dus gewoon simpelweg niet interessant genoeg, en daar heb ik dank ook niet om gelachen. Voor de rest is de film sowieso in zijn algemeen wat matigjes.

De film doet wat dat betreft iets te veel zijn best om daadwerkelijk leuk over te komen, waardoor de film nogal weg weet te vallen. Ook doet hij zo zijn pogingen om naar voren te komen als zware en donkere actie flick, wat ik toch ook maar wat magertjes vond. Ja, de actiescenes zijn zeker wel vermakelijk, alleen op een zekere hoogte probeerde ze het toch iets te mooi te doen dan wat ze konden waarmaken. Voornamelijk de laatste actiescene vond ik opzich wel weer heel vermakelijk, en waar de hele film bijna om draait. Dat is namelijk wanneer ‘Walton Goggins’ op het terrein van de kerstman komt om zijn contract te voltooien, en daar zo'n beetje alles afknalt wat er maar te zien is waaronder een één op één met de kerstman, die hij ondanks dat hij hem door zijn hoofdschiet verliest, wat wel een beetje bij het sprookje hoorde maar nogal onrealistisch is uiteraard. Ik was namelijk meer tevreden met zo'n spontaan einde waar de kerstman neergeknald was (en dan meer over het feit dat het een eind was die ik niet had verwacht), dan hoe ze het nu hebben opgelost.

Het verhaal vond ik deels opzich wel komisch. We volgen namelijk twee kanten, de kant van de kerstman die zich klaar maakt voor een nieuwe kerst om cadeautjes rond te brengen, en we volgen een klein deel het leven van de verwende ‘Billy’. ‘Chris’ (de kerstman) heeft moeite om rond te komen om dat hij minder geld krijgt van de overheid, dit omdat er steeds meer jeugdigen zich niet weten te gedragen en daardoor een stuk steenkool krijgt in hun cadeau (dat is blijkbaar een ding). Hierdoor moet ‘Chris’ akkoord gaan met het leger om buiten de uren van cadeautjes fabriceren, nu ook dingen voor het leger te gaan maken met zijn elfen. En dan komt ‘Billy’ naar voren, die een stuk steenkool krijgt van de kerstman omdat hij zich heeft misdragen voor en tijdens kerst. Hier is hij het niet mee eens en schakelt een huurmoordenaar in (Skinny Man) om de kerstman te liquideren. Hier komt een mooi gevecht aan te pas en dan eindigt de film best snel.

De cast vond ik voor de rest prima, ‘Mel Gibson’ speelde een aardige rol als de kerstman en de rest deed het ook leuk, al was het allemaal niet zo bijzonder te noemen. Ik vond een paar dingen echt wel leuk in de film, helaas wist het meeste niet echt te interesseren omdat daar gewoon niet zoveel aan was of er werd niet zo veel mee gedaan. Het concept vond ik immers prima, het script zelf was wat dunnetjes. Het is allemaal niet zo bijzonder, het is allemaal geen hogere wiskunde. Voornamelijk achterin je stoel gaan leunen, en deze film opzetten; dan komt alles goed.

Het derde deel van ‘Fear Street’ daar had ik mijn meeste geld op gezet, het is ook het deel wat mij in deze serie heeft gesleurd omdat ik zelf best wel fan ben van folklore verhalen en ook voornamelijk de horror verhalen waar heksen en andere duistere wezens centraal staan. Dat deze serie die kant op gaat vond ik een pluspunt an sich. Toch weet ‘Janiak´ er niet heel veel uit te halen en kakt de film na een verloop van tijd zelfs in. De film was in de folklore stemming best te pruimen, leuke setting en een prima verhaal over de heksen. Ik moet zeggen dat het moment wanneer de pastoor alle kinderen op sloot in de kerk en hun ogen eruit waren gehaald het spannendste moment van de hele film, of het meest interessante wat deze film te bieden had.

Het bloederige is er wel af, daarvoor ben je bij deel twee op het juiste adres en voor de muziek moet je in mijn ogen bij deel één zijn. Deel drie had niet zoveel te bieden buiten het feit dat de ontknoping kwam en dat was best vermakelijk maar duurt op een gegeven moment erg lang, veel van het zelfde en veel herhalingen van dingen die we in deel één ook hebben gezien. Al om al, ene erg leuke filmreeks die zeker aan te bevelen is voor de horrorfilms die graag even een simpele trilogie willen zien, ik ben zo de nachtdiensten makkelijk door gekomen in ieder geval.

3.0*

Het tweede deel van de trilogie is erg in één lijn met zijn voorganger, qua verhaal is dat positief en had ik ook niks anders verwacht maar qua setting en alles erom heen had het van mij ook wel iets losser gemogen. We zitten nog steeds naar het houterige (of stroperige) acteerwerk te kijken van wederom gillende meiden die de spanning in deze slasher omhoog moesten werken, een typische kloon van ‘Friday the 13th’ echter dan van een ‘Netflix’ productie, iets slechter dus. Toch moet je daar maar niet al te veel aan denken en is de film best vermakelijk, op wat schoonheidsfoutjes na dan.

Het verhaal neigt meer kinderlijk, zeker met de setting in het kamp maar ook qua liefdesverhalen en voornamelijk het gejank. Toch weet ‘Leigh Janiak’ daar leuk om heen te werken met nog meer gore als wat het eerste deel te bieden had, waardoor het dus ook interessanter werd. Het was namelijk geen moeite om beelden te laten zien hoe hoofden er af vlogen en gezichten kapot werden geslagen met een hakbijl, verschillende dingen waarmee deze reeks zich toch omhoog weet te werken.

Dit tweede deel volgt zijn voorganger nogal in de voetstappen en wekte bij mij niet echt meer vreugde, al vinden sommigen deze beter als deel één, ik niet. Ze liggen op het zelfde niveau en heb van beiden evenveel genoten. Op naar deel drie, en wel het laatste deel.

3.5*