Opinions

Tamelijk hersenloze maar ook wel enerverende avonturenfilm die de popcorn toch weer wat lekkerder liet smaken. Aapjes kijken blijf leuk. Ik heb talloze Planet of the Apes films gezien, en dit was alweer mijn vijfde aangaande Kong. De oerversie uit 1933 blijft, op korte afstand gevolgd door Peter Jacksons interpretatie, toch wel de beste. Deze is derde in mijn lijst, voor de matte remake uit 1976 en het verschrikkelijke King Kong Lives.

Wat Skull Island een beetje mist is een echte hart en ziel. De nadruk ligt erg op de actie en het spektakel. Af en toe heb je het idee dat je naar een Jurassic Park film zit te kijken, alleen zijn de dino's hier vervangen door een reuzenaap en andere vreemdsoortige dieren. Die actie is vaak overweldigend goed gefilmd, maar het concept oogt toch soms zo geroutineerd dat het gaat vervelen en je je gaat concentreren op andere zaken. Zo viel het me eigenlijk voor het eerst op dat Kong geen edele delen heeft, en dat maakt zijn merkwaardige geilheid(want liefde kan het toch niet zijn?) voor de helblonde heldin(ditmaal de niet zo helblonde Larson) toch wel extra wrang.

Kong zelf komt in deze versie heel lang over als een boosaardig kijkend en gewetenloos monster, pas tegen het eind word geprobeerd hem wat meer inhoud te geven. De acteerprestaties zijn ondergeschikt gemaakt aan het spektakel, en dat is te merken. Hiddleston en Larson zijn hier zichtbaar niet zo hun gemak omdat ze weinig ruimte krijgen iets van hun heldenrollen te maken. Jackson doet weer waar hij goed in is: het op imponerende wijze gebruiken van zijn indrukwekkend stemgeluid, maar de tijd dat ik hem één van de beste acteurs op deze aardkloot vond is wel voorbij. Goodman speelt plichtmatig weer eens een lomp en niet zo goed mens. Eigenlijk kon van de acteurs alleen Reilly mij wel bekoren.

Conclusie: geen perfecte maar wel een onderhoudende achtbaanrit. Geen film die ik per se in mijn dvd collectie wil hebben, maar over een aantal jaren best nog eens wil zien als hij op een laat tijdstip voorbijtrekt op een of andere commerciële zender.

Feitelijk een eenvoudige wraakfilm, maar opgeleukt met enkele orginele vondsten en daardoor erg prettig om te zien. Jammer dat de twee bekende acteurs wat te veel op hun plichtmatige routine drijven(de bad guy van dienst was een stuk pittiger), maar al met al genieten geblazen voor wie een bloederig stootje kan hebben.

Geslaagde, speelse griezelfilm. Doet qua opzet wat denken aan het betere en succesvollere

Gremlins. Ook dat was zo'n film waar in "horror" en spottende humor hand in hand gingen,

waardoor je als kijker vlug door hebt dat je het allemaal niet te serieus moet nemen.

Einde van deze krampus is trouwens wel grimmig, dus zal niet voor de allerjongsten onder ons bedoeld zijn. Dit is trouwens de eerste film die ik zie waarin de vreselijk irritante bijrolacteur David Koechner enigszins valt te pruimen, alleen dat al is een compliment waard!

Goede film, echt een aanrader. Oogt van begin tot eind levensecht, en is zo'n prent die stemt tot nadenken, eentje die mijn vroegere leraar maatschappijleer goed had kunnen gebruiken om achteraf lekkere discussies mee te kunnen bewerkstelligen. Tsja, in feite worden we zelf een beetje gemanipuleerd in Krigen. De soldaat met drie schattige kinderen en een mooie vrouw dient natuurlijk te worden vrijgesproken aan het flauwe en onrealistische einde, terwijl we rationeel weten dat dit eigenlijk zeer onrechtvaardig is. De man heeft, met gruwelijke gevolgen, zijn werk niet goed gedaan, word gered door een leugenachtige verklaring van een kameraad en liet zelf in eerdere momenten zien(het terugsturen van een compleet gezin naar een bijna zekere dood) voor anderen ongepast keihard te kunnen zijn. Waarom zouden we sympathie moeten hebben voor zo'n figuur? Dat je toch onmiskenbaar mededogen voor hem voelt is zal dan wel de kracht van deze filmmakers zijn en geeft achteraf een dubbel gevoel wat je even een plaats moet geven. Mooi dat dat kan.

Geweldige animatie, echt de overtreffende trap van wat we tot dusverre gewend waren(en dat was al goed), benieuwd of dit in de toekomst nog beter kan worden. Verhaalinhoudeliijk had ik een paar keer een gevoel van herkenning uit andere films, in dat opzicht is het wel zo prettig dat dit verhaal in Japan is gesitueerd in plaat van de USA, geeft dan toch weer een beetje afwisseling in de wereld van herhalingen die je vaak bij animatiefilms tegen komt. Word ook wat te veel in de film gestopt, niet iedere verhaallijn word bevredigend afgerond, waardoor je na afloop toch met een paar vraagtekens blijft zitten. In totaliteit ruim voldoende, in elk geval een van de betere uit dat genre van dit jaar ondanks dat hij minder geschikt is voor de kinderen. Zal ook vast en zeker een oscarnominatie krijgen en dat is ook wel terecht.

Net als bij Ice Age gaat men veel te lang door met deze reeks. Eerlijkheid gebied te zeggen dat ik het sowieso geen sterke serie films vind. Deel 1 viel te doen, maar daarna werd het steeds onzinniger, met te weinig leuke humor. Deze derde zag ik voorbij komen op Film1 anders had ik hem links laten liggen. Goede animatie dat wel, Simmons is als stemacteur een aanwinst, maar dan heb je het meest positieve echt gehad. Meer van hetzelfde inderdaad en spijtig genoeg is less is more is niet aan de makers besteed. We krijgen een record aantal panda's te zien en, zoals ze zelf ook opmerken,: wat lijken ze toch allemaal op elkaar! Schijnt toch nog een vrij grote doelgroep te zijn die het wel nog erg leuk vind(7.2 als gemiddelde op IMDB...).Ieder zijn ding en mijn zege hebben ze maar ik vond het vooral erg vermoeiend.

Beter dan ik had verwacht, dramatisch gezien best goed, wordt er uitgehaald wat er in zit. Achteraf realiseer je je best dat de makers zich wel erg veel creatieve vrijheid gunnen, want wat er in werkelijkheid precies aan boord bij de overlevenden gebeurde is niet bekend. We zullen het maar de klasse van Vinterberg en de zijnen noemen dat hun eigen invulling voortdurend aan de goede kant van de lijn blijft(alhoewel die slotscène waarin de mannen vlak voor hun zekere dood nog even samen krachtig een lied zingen, echt te veel van het slechte is) . Over het geheel genomen toch een behoorlijk evenwichtige film die werkt door de bijna documentaire achtige stijl en mede daardoor gelukkig nergens te sentimenteel word. Van de andere kant had je van deze eigenzinnige regisseur iets meer dan ook een eigen signatuur veracht, iets meer durf om de verplichte Titanic conventies te doorbreken. De stellingname dat de mannen gered hadden kunnen worden als die eigenwijze Russen de hulp van de vermeende vijand hadden geaccepteerd doet daarnaast ook wat geforceerd aan, voelt niet helemaal lekker, maar voor de rest meer dan geslaagd. Schoenaerts zet een prima hoofdrol neer(België heeft weer een echte filmster), Bond girl Seydoux huilt erg overtuigend, verrassende rol van Firth die eens niet achter de meisjes aanzit, en respect voor de inmiddels hoogbejaarde legende Von Sydow, die een ondankbare rol met zijn bekende waardigheid goed invult.

Om in stijl te blijven: geen k*tfilm, maar overweldigend is het ook niet. Grootste probleem is dat Van Aart maar niet lijkt te kunnen kiezen of dit nou humor, horror of serieus bedoeld drama moet worden met als resultaat een wat onevenwichtige cocktail van genres. Waarschijnlijk bedoeld als aanklacht tegen de ongein op sociale media, maar wat we vooral zien is een onwaarschijnlijk portret van een introverte, neurotische en over the top gekke tante. Was de gehele film maar zo sterk geweest als de heerlijk absurde slotscène dat had ik hier heel wat enthousiaster kunnen zijn, maar nu blijft dit toch vooral een gevalletje oude wijn in nieuwe zakken. Want we kennen ze al van vroeger, die op hol geslagen dames. Van Serial Mom(meer humor) tot Mama is boos!(meer absurder) en inderdaad het hierboven genoemde Ms.45(meer rechtlijniger en ernstiger). Kleine voldoende voor deze snel vergeten telefilm en datzelfde geld voor het acteerwerk van Herbers. Katja, de mooie en mysterieuze personality uit Westworld is hier niet slecht als oud ogend, nerveus wrak maar dat verbeten trekje om haar mond begon me al vlug te irriteren. Te gemakzuchtig en te weinig ambitieus om iets vernieuwends te bieden dit.