De felle kleuren en neonlichten zijn typisch voor de discoperiode, maar er zit ook een nostalgisch element in met de aanwezigheid van Gene Kelly, tapdansen en big band. Disco meets swing. Het verhaaltje is een beetje melig, maar het gaat er vooral om dat je meegesleept wordt in een roes. Olivia Newton John speelt een muze die in verschillende tijdperken opduikt. Ze spreekt haar naam niet volledig uit, maar het moet Terpsichore zijn, de muze van de dans. We komen ook te weten dat Zeus met een Brits accent spreekt - het is de stem van de oude Wilfrid Hyde-White. Olivia Newton-John en ELO zingen enkele aanstekelijke liedjes; alleen op het titelnummer op het einde zijn ze samen te horen.