Opinions

Wel aardig, maar niks nieuws onder zon.

De recente feiten zijn al beter aan het licht gebracht in Le Monde selon de Bush en de achterliggende oorlogsgedachten in The Fog of War. Kijk liever die films.

Ach ja, zo slecht is deze film nou ook weer niet. Dat gemiddelde op IMDB gaat in ieder geval nergens over.

De film richt zich zoals al die Hollywood-remakes op een wat jonger bioscooppubliek dat niet houdt van echte originaliteit en vooral een wat uitleggerig geheel wil. Wat dat betreft is deze film in dat genre niet geheel onaardig.

Iedereen wist van tevoren natuurlijk al dat ze het hele mystieke van de eilandbewoners en daarmee de onderhuids sfeer en spanning zo goed als zouden skippen en dat is ook gebeurd. Zo'n beetje alles wat het origineel origineel maakt is weggelaten.

Daartegenover is het eenvoudige verhaaltje wat overblijft nog niet eens zo heel slecht uitgewerkt (over het algemeen genomen dan) en geeft Nicholas Cage een geheel eigen draai aan het hoofdpersonage wat helemaal niet zo onverdienstelijk is. Hij doet het best leuk eigenlijk.

Voor puristen van het origineel die die film juist zo goed vonden door de sfeer en mystiek en die verwachten dat dit hier ook zo is, is dit natuurlijk beter over te slaan.

Voor mij werkte het dus wel. Ik heb L'Appartement niet gezien (schaam), maar deze film is prima gemaakt. Mooie beelden, mooie muziek, fijn sfeertje en verrassend goed acteerwerk van Hartnett.

Het verhaal begon af en toe wat te haperen, maar over het geheel was ik zeer tevreden.

Flauw gedoe, veel domme homo-grappen en een 13 in een dozijn Seven Samurai plotje.

Echte filmaspecten als verhaal en acteerwerk zijn dermate onbelangrijk danwel belabberd dat mensen die niets met hip-hop hebben deze film gegarandeerd zouden afserveren met 0,5 of 1 ster.

Voor mensen die wel wat met hip-hop hebben is het daarentegen een soort van uniek subcultuurdocument. Natuurlijk heeft deze film een legendarische naam in de opkomst van de hele hip-hopstroming en dat maakt het op zichzelf al redelijk bijzonder.

Buiten het 'verhaal' zijn er erg gave dingen te zien als een Fab 5 Freddy die de graffiti/rap manager uithangt, geweldige ouderwetse optredens van pioniers als Fantastic Freaks en de Cold Crush Brothers plus niet minder legendarische DJ's als Grandmaster Flash (de bekende scene waarin hij in zijn woonkamer aan het werk is!) en DST.

Verder natuurlijk de alom bekende breakdancers van de Rock Steady Crew en allerlei graffiti-artiesten die hun pieces maken en tonen.

Heel vet dus .

Waar halen jullie t allemaal vandaan? Slecht geacteerde film vond ik. Soort Dutchploitation

Absoluut vermakelijk filmpje, dat echter wel een behoorlijk lange tijd nodig heeft om op gang te komen. Maar wanneer het worstelgebeuren eenmaal aanbreekt en met name de heerlijke komische sidekicks Tambor en Cannevale opdraven is het genieten.

Sowieso een erg sterke cast die deze film duidelijk boven de gemiddelde komedie doet uitstijgen.

Ook leuk om Amy Ryan alweer eens te zien, die na The Wire toch steeds meer goede rollen lijkt te krijgen.

Erg sterk eerste uur met een hele goede Renner en Olsen en fijne sfeer.

Maar als eenmaal bekend is dat het allemaal niet bepaald mysterieus is maar een nogaal banaal verkrachtingsgebeuren door wat lokale ingehuurde debielen

is het met de interesse in het verhaal eigenlijk wel gedaan.
Wat eigenlijk niet helemaal eerlijk is aangezien het waargebeurd is.

Edoch: een bovengemiddeld thriller/drama

Het gegeven van deze film is erg aardig. Het lijkt toch een soort vergeten stukje geschiedenis (buiten Groot-Brittannie althans), waar maar erg weinig over te horen of te lezen valt.

Loach weet ook goed de waanzin van zo'n conflict weer te geven en (dat kun je aan hem natuurlijk wel overlaten) feilloos de politieke achtergronden over te brengen, maar faalt toch op enkele belangrijke punten, zodat het nooit echt een topfilm wordt.

Zo zijn de machtsverhoudingen tussen de groepen waar op gefocust wordt niet bepaald helder weergegeven en (wat op de vorige pagina al geschreven werd) zijn de beweegredenen van de hoofdpersonages af en toe ook verre van duidelijk.

Mja, dan wel een halve minuut of zo, als 1 van de ondervragers van de ex-soldaten die bij de VVAW zit en de misstanden van de oorlog wil onderzoeken.

Winter Soldier is eigenlijk vrij eenvoudig te omschrijven als anderhalf uur lang verhalen over gruwelijkheden die Amerikaanse soldaten aanrichtten onder de Vietnamese burgers.

Niet bepaald een lollig gebeuren dus.

Ook de manier waarop de soldaten voor hun Tour of Duty worden klaargestoomd om volledig gewetenloos 'gooks' verrot te schieten maakt wel indruk.

Die jochies hadden werkelijk geen idee waar ze mee bezig waren en kregen pas na terugkeer realiteitsbesef.

'Tykwer geeft de inertie weer van een hele materialistische generatie' stond bij mijn ouders in de TV-gids....eh oke, dat heb ik er niet uit kunnen halen, maar het was wel een goede film. Goed uitgewerkte karakters en goed gespeeld bovendien. Het beste aan de film vind ik dat Tykwer er een (tamelijk) lange film van heeft gemaakt, zodat hij de details goed uit kan werken.

Bijzonder matige film. Vreemd dat al die recensenten halsoverkop vielen over Marco Borsato's vermeende slechte acteerwerk. Dat is namelijk wel het minste probleem aan deze film.

Hij is vooral erg slecht gemaakt. Constant zat je te denken 'zo doen mensen helemaal niet'. Het is veel te nep en gemaakt en dat is funest bij een film met een onderwerp als dit. Totaal niet overtuigend op elk vlak.

Het houdt nu het midden tussen een Disney sprookje en een reclamefilmpje.

Wat mij betreft toch wel echt te simplistisch (qua verhaal) en over the top (qua excessen) en daarmee ook zeker niet 1 van Scorseses beste, maar wel 3 uur gelachen. Ik zie het ook meer als een komedie

Hm, ben het met veel reacties hier deels eens.
Allereerst een opmerkelijk 'kleine' film met 2 van zulke grote sterren. Maar dat is eigenlijk wel leuk.
Ook prima verzorgd met inderdaad prima beelden en muziek.

De start is echter wel even doorbijten waarna het door de zoals hierboven al vaak beschreven chemie tussen de 2 op elkaar ingespeelde sterren echt wel leuker wordt. Het leukste is wanneer ze elkaar telkens proberen af te bluffen een beetje zoals in Clooneys koffiereclames.

Dan volgt er opeens een werkelijk verschrikkelijk domme dansscene, die zomaar de hele film onderuit kan halen. Maar gelukkig komt het daarna weer redelijk op het oude niveau.
Nogal hit and miss dus maar over het geheel best geslaagd.

Mwa. Echte tv-productie, deze biopic, of liever gezegd regelrechte kritiekloze ode.

Golda Meir was uiteraard een belangwekkend persoon, maar dit lijkt meer op een soort van verering. Ingrid Bergman is uiteraard goed in de hoofdrol, maar verder betreedt de film louter bekende paden en kabbelt maar wat voort.

Wel leuk om haar relatie ben Ben Goerion te zien.

Mooie film inderdaad, zeer apart vooral, nog nooit zoiets gezien eigenlijk.

En daarmee bedoel ik vooral de enorm gedetailleerde weergave van sociale interactie en het overbrengen van een bepaalde labiliteit in bepaalde scenes.

Aan de andere kant duurt de film me wat te lang, ik hou dan wel van detail en realistische weergave, maar je kunt ook overdrijven met het uitrekken van bepaalde scenes. Op een gegeven moment was wel duidelijk hoe de vork in de steel zat.

Wel meesterlijke vertolkingen van Rowlands en Falk. De film Respiro doet trouwens vrij regelmatig aan deze film denken.

Ik kende de naam Mr. Rogers ook met name uit de Amerikaanse pop cullture en parodieen etc, maar in Amerika is hij echt een heel bekend fenomeen.

Aanvankelijk zat ik me aan het begin ook af te vragen wat voor een rare vogel dit was.. maar eerlijk is eerlijk, hij heeft me echt meegesleept.

Een man die tegelijk heel ouderwets was wat betreft Christelijke waarden en oudbolligheid maar tegelijkertijd zn tijd ook ver vooruit (vooral op Amerikaanse tv) wat betreft inclusiviteit en bvb tolerantie en respect naar zwarte mensen, homo's etc. En nog veel belangrijker... kinderen die niet helemaal voelen alsof ze er bij horen.

Daarnaast vertaalde hij op een geniale manier belangrijke actualiteiten (moord op Kennedy, aanslagen op zwarten, Challenger) naar kinderen toe. Zoeits heb ik nog nooit gezien in een kinderprogramma.

Een hele liefdevolle warme man die uiteraard nooit begrepen werd en vooral belacehlijk gemaakt maar degenen waarvoor hij het deed, de kinderen, waaren dol op hem.

Typisch een persoon die pas de waardering krijgt (buiten de bekendheid alleen) als hij er niet meer is.

Ik zie hierboven dat er een film wordt gemaakt met Tom Hanks.

Ik hoop wel dat die zich niet alleen zal richten op zn beroemdheid en voor de hand liggende oudbolligheid maar ook zn diepere betekenis, pedagogiek en nadruk op verbinding.

De makers hebben erg hun best gedaan om deze film intelligent te laten lijken. Helaas is dat niet gelukt. Ze hadden in plaats daarvan beter een echt interessant script kunnen uitzoeken met personages die niet slechts nutteloos bezig zijn en met subplots die zowaar uitgewerkt worden.

Er wordt wel aardig geacteerd (behalve door Downey natuurlijk) en er zitten wat aardig grappige momenten in. Meer vond ik het niet

2,5 ster

Porno, veel drugs en T-Rex .

Maar om nu te zeggen dat het allemaal bijzonder is, neuh. Aardig gespeeld en een redelijke verhaalllijn, maar niet bepaald overweldigend.

Tja, ik vind Allen altijd wel leuk, dus deze docu keek lekker weg. Aan de andere kant was het niet echt opzienbarend of zo. Veel films uit zijn oeuvre werden binnen 2 minuten besproken, wat af en toe irriteerde. Verder vooral veel typische Woody Allen zelfkritiek zoals we we dat van hem gewend zijn. Woody is wel een ideaal persoon om op zo'n manier te interviewen. Wanneer je hem laat praten houdt hij ook niet meer op.

Behoorlijk vermakelijk filmpje, ook al brengt het eigenlijk niet veel nieuws in het hele zombie cq outbreak genre.

De uitwerking is echter vlot en gevarieerd genoeg en Pitt blijft een fijne leading man.

Met name de zombies zelf zijn toch wel weer lekker creepy en geloofwaardig: op volle snelheid en totaal blind vooruit gedreven door dolheid. Springend in dieptes en door ruiten. Met name de grote door elkaar kronkelende zombiemassa bij Jeruzalem is indrukwekkend en laat zien ook zonder grafische details vrij scary te kunnen zijn.

Behoorlijk onleuk. Film deed me nogal veel denken aan het eveneens apocalyptisch komisch werkje This is the End.

En dan niet zozeer om het verhaal, maar om het gevoel dat me bekroop dat een filmstudio een aantal vrienden wel iets teveel vrijheid heeft gegeven om hun flauwigheden in elkaar te draaien.

Echt teveel onderlinge lol tijdens het draaien wellicht en veel te weinig aandacht voor het publiek.

Had vaak het idee naar een soort improvisatie te kijken of zo.

Deze film en het uitgangspunt leken me op de 1 of andere manier niet al te interessant, maar dit is toch weer een bewijs dat je met een simpel verhaal zonder opsmuk een prima film kunt maken.

Heerlijke film met een geweldige, charismatische rol van Hopkins.

Best lekker heistfilmpje (waar ik overigens nergens Guy Ritchie in zag), die helaas wel steeds meer ging eisen dat je je verstand op nul zet want manman wat een onlogica.

Als ik trouwens op 3 van mn 3 ritjes overvallen zou worden zou ik toch eens een andere baan overwegen

Trouwens wel leuk om die kerel uit Manhunter eens in een film te zien. Fijne acteur.

extra pluspunt: de coole anti-bullet gear
extra negatief punt: Eddie Marsan als Amerikaan, wie de hell verzint zoiets.

Deze film wist me toch wat minder mee te voeren dan ik vooraf had gehoopt. Komt vooral omdat ik eigenlijk helemaal niets heb (nooit gehad ook, integendeel) met dat geworstel.

En bij een film als dit die dat heel gedetailleerd beschrijft is het af en toe een beetje doorbijten.

Maar Rourke is wel fenomenaal in de hoofdrol, en als je zijn eigen leven en voorgeschiedenis er een beetje bij betrekt is er niemand die dit beter had kunnen doen. Hij is inderdaad wel een beetje een outcast in Hollywood, altijd al geweest, daarom is het misschien maar beter dat hij geen Oscar heeft gekregen.

Scenes in de supermarkt zijn echt nu al classic!

Jaja! Er was weer eens een onvervalste regenachtige zaterdagmiddag, ideaal moment voor dit soort onweerstaanbare Douglas Sirk-kitsch.

Fijn lekker intens spel all around, heftige kleuren en dramatiek op dramatiek.

In dit genre is dit wel een geinige, best spannende film. Weet het tempo er goed in te houden, al had ik vreemd genoeg het idee dat de film langer dan 84 min. duurde.

Als fan van het 1ste uur vind ik dit waarschijnlijk iets leuker dan de gemiddelde kijker.

Ik vreesde een beetje een promo/ophemel docu, vooral omdat ze er zelf bij betrokken zijn maar met name de laatste 2 episodes komt er absoluut wel een heel eerlijke kijk op alle fouten, confrontaties en dilemma's van de 25 jarige periode.

Koop trouwens vooral niet het 'album' wat ze er bij hebben uitgebracht, dat is niks anders dan 3 tracks en een hoop onzin.

Mwa, niet echt een geweldige docu, zoals ook al een beetje verwacht als je ziet wie er achter zitten, namelijk veel mensen uit de Wu-stal zelf.

Daarmee is het voornamelijk een promo/ophemel-gebeuren geworden van hoe fantastisch de Wu wel niet is/was en hoe belangrijk ze wel niet geweest zijn voor de hiphop wereld.

Verder kijkt het allemaal wel aardig weg, de hele opkomst van de Wu is aardig om te zien met soms wat leuke dingen (originele opname in de studio van C.R.E.A.M. bijvoorbeeld) en wat optredens.

2de deel gaat voornamelijk over ODB en zijn ondergang, vooral erg treurig om te zien.