Opinions

Niet onaardig.

Dat meisje is inderdaad niet al te best, maar het verhaal is toch redelijk boeiend (tot op bepaalde hoogte, de echte politieke beslommeringen en crimineel onderzoek zijn natuurlijk eindeloos veel interessanter dan een naief meisje met oogkleppen), met zowaar nauwelijks ongeloofwaardigeheden.

Ik heb in die telefilm reeks veel slechtere gezien.

Fantastische, pure muzikanten natuurlijk, deze Funk Brothers.

Van die gasten die binnen komen druppelen, naast elkaar gaan zitten, hun instrumenten even afstoffen en binnen een minuutje een sound produceren waar je helemaal gelukkig van wordt.

Voor iedereen met maar een beetje soul of R&B in z'n kloten een must.

Ah! Dat was het dus. Vond het al zo raar.

Had eerlijk gezegd niet verwacht dat er bij zo'n enorm beroemde film stukken verloren waren gegaan. Stiekem vond ik het wel origineel gedaan maar het was dus noodzaak.

Verder is het echt een gigantische productie.. het lijken wel 3 films in 1. Dat is meteen ook de makke van de film voor mij want 3 uur voor een musical is me echt wat te gortig.

Wel fijn om James Mason weer te zien al lijkt me dit niet echt meteen zijn meest ideale rol.

Tja, als je 1 van de eerdere A Star is Borns hebt gezien weet je al wat je kunt verwachten en de film geeft je ook exact dat.

Een moderne geupdate versie, niets meer niets minder.
Slecht is het zeker niet. En met name de hoofdrolspelers doen het uitstekend.
Maar verder... mwa. Weinig bijzonder allemaal.
Wel effe een lekker bluesrockpartijtje helemaal aan het begin.

Overigens was de Grammyscene wel echt slecht, veel te overdreven en gemaakt.

p.s. waarom heeft hij eigenlijk een broer die 30 jaar ouder is??

Erg leuk weer. Voor mij toch niet hetzelfde als de oude serie, maar het voldoet prima.

Mooi om te zien hoe alles in elkaar valt op het einde die oldskool-omgeving, dat wit, die pakjes.. en veel fijne actie-scenes (Yoda roelt).

Stuk beter ook dan deel 1 en 2 door de wat minder kinderachtige verhaallijn. Wat ik dan weer wat minder vond is zo'n personage als die Grievous, beetje flauw. En dat afschuwelijke romantische geblaat: I love you....No!, I love you!

Maar goed, al met al weer heerlijk vermaakt. Twijfel een beetje tussen een kleine 4 of een dikke 3,5, maar het wordt het laatste.

P.s. de zaal waar ik vanavond was, was gewoon half vol . Is dit normaal?

Babu Frik 0wns wel

Verder vooral blij dat het er allemaal op zit. Werd echt steeds meer een Soap in Space dit. Met elke nieuwe film beroerder verwikkelingen en cheesy lines.

Nu afgesloten en klaar hoop ik.

Eigenlijk heeft niets meer de oude trilogie kunnen evenaren.

Blijft gewoon leuke fun.

Erg prettig dat deze gebaseerd is op de oldskool delen. Geen clones en dergelijk gezever.

De volgende mag nog wel wat donkerder a la Empire Strikes Back.

Carries botox hoofd en Lukes.. ehm.. ja wat eigenlijk konden de pret zelfs niet drukken.

Hoogetpunt natuurlijk Han Solo en zn gebitch en Chewies gekrijs. R2!

Absoluut weer mee vermaakt, het verhaal blijft toch altijd weer interessant genoeg met alle epische battles op meerdere planeten.

Daarentegen is het Disney-gehalte ook mij al wat te hoog hier. Ik zit absoluut niet te wachten op nog meer kindvriendelijkheid.
Een lekker donkere Star Wars zoals Empire Strikes Back zou echt wel weer welkom zijn.

Hier storen de veelvuldige humorpogingen met wisselende uitwerking, volledig niet ter zaken doende pluisbeestjes en dan ook nog Oliver Twist achtige kids (WTF) toch net iets te vaak.

1 vraag: waarom had die vice-leider niet onmiddelijk kunnen doorhebben dat ze dat grote battleship moest doorklieven met hyper speed voordat 2/3 van de pods al was vernietigd...

Jemig wat een gemiddelde zeg. Best een aardig fanatasiefilmpje, met hier en daar wat geinige scenes (DeNiro ) maar ook nogal wat flauwe toestanden.

Het is net alsof ze nogal subtiele humor in een kinderachtig verhaal willen proppen, werkt niet echt geweldig.

Leuk filmpje, leuke personages, leuk gespeeld, leuke muziek, leuke kleding, maar de humor was af en toe niet zo leuk ( Do the Dragon ). Toch zaten er wel geinige stukjes in.

Oke, totaal niet eens met wat de meneer hierboven zegt

Enorm leuke, ontspannen kleine film. Die hoofdpersoon van 1 meter 30 is gewoonweg briljant en de rest van de cast is ook erg goed gekozen. Naar het einde toe werd het iets minder, maar vooral het eerste halfuur is echt geweldig.

Ik twijfel tussen 3,5 en 4, maar ik hou het wel op het laatste als morele steun aan de kleine film

Amerika beschermt ons allen door op terroristen te jagen met veel heldenmoed en supersonische vliegtuigen. America, fuck yeah . Nu kan ik gerust slapen.

Maar anyway, standaard crap verder dit. Ook nog eens belabberd geacteerd en vervelend uitgewerkt naar het einde. Wat zou je daar dan graag een halve ster voor geven.

Maar helaas, ik heb me geregeld bij sommige stukken wel vermaakt en de actiescenes waren af en toe vrij aardig. Heb ze veel slechter gezien.

mja, kleine 2 sterren dan maar.

Nou, heel kleine 2,5 dan maar. Met moeite.

Probleem met deze gasten is dat een paar enorm grappige scènes eigenlijk helemaal teniet gedaan worden door een hele zooi niet-grappige dingen.

Best wel zonde. Had er nog wat meer moeite in gestoken denk je dan, al zal dat het probleem waarschijnlijk niet zijn geweest.

Ik zie de producenten al voor me:

1: Laten we een film maken over iets wat de kids van nu leuk vinden!

2: Wat dacht je van dansen! dat gaat er altijd wel in toch?

1: Ja! goed idee, wat vinden ze tegenwoordig leuk?

2: Nou, een beetje van die negermuziek en straatdansen en zo

1: Hm.. nou ja, daar moet vast iets mee te doen zijn

2: Maar we kunnen toch niet echt een neger in de hoofdrol zetten. . Daar gaat onze markt

1: Tja, gewoon een lekkere blanke die een beetje kan dansen, slaat wel nergens op, maar dan houden we die klantengroep van blanke tienermeisjes. En hun soccermoms vinden dat ook geen slechte role models.

2: Juist! Maar hij moet ook weer niet TE ghetto zijn he, niet zoals altijd van die drugsdealers.

1: Nee nee, we laten ze wel wat auto's jatten, da's nog wel filmcool, en uiteindelijk komt ie er natuurlijk achter dat dat niet best is.

2: Natuurlijk, en hij moet ook wel een alcoholische pa of zoiets hebben, zodat de meisjes zien dat hij er eigenlijk zelf ook niks aan kan doen, haha.

3: Verder zetten we natuurlijk wel wat negers om hem heen zodat hij wat street credibilty krijgt, beetje yo en homie en zo roepen.

1: Briljant! maar niet tevele negers verder he?

3: Tuurlijk niet, we zetten er nog 2 op de rijke kids school voor het contrast die uiteindelijk natuurlijk wle samen iets moeten krijgen anders wordt het te verwarrend voor de meisjes. We willen natuurlijk verder geen statement maken.

2: Prima. Maar die straatdansers luisteren en gebruiken wel erg veel van die enge rap he?

3: Ja, maar we gebruiken gewoon wat van die commerciele R& B waar ze normaal nooit naar zouden luisteren, maar dat merkt toch niemand. Ook nog wat klassieke elementen er in . Niks underground, maar cashen wordt dat, meteen een goed lopende soundtrack CD voor de bakvisjes.

2: Maar hoe zit het verder met het verhaal?

1 & 3: Wahahaha *pakt scripts van 10 vorige dansfilms.*

2: We hebben een hit!

Enige probleem met de docu is dat het nooit écht diepgaand is. maar verder indrukwekkend om te zien en vooral om je voor te stellen hoe het is om te leven met zo'n stoornis.

Typisch iets waar je maar weinig bij stil staat als je het zelf niet hebt.

Helemaal mee eens, zal een correctie indienen, die heeft niks met zwarte humor te maken.

Ik was gisteravond echt doodmoe en had per toeval deze film aangezet, maar kon me er vervolgens niet meer toe zetten om hem weer uit te zetten. Erg ontroerend, mede door de sobere stijl. Je kunt het je zo voorstellen, dit hele verhaal.

Mwa, vind het een beetje vervelende uitwerking van een verkrachtingszaak, vol irritante personages (allemaal eigenlijk) en gezochte situaties.

En ik irriteerde me mateloos aan het overdreven duidelijke op het verkeerde been zetten. Laat die vrouw een kinderserie regisseren of zo.

Haha, ik had na het zien van de film al wel de nodige verwachtingen over de reacties hier en het gemiddelde, volledig zoals verwacht.

Dit is natuurlijk helemaal geen thriller en met acteurs als De Niro, en Norton er in is het niet moeilijk om te snappen met welke verwachtingen veel mensen zo'n film in gaan.

Dat gaat dus niet goed komen.

Eigenlijk is dit gewoon puur drama en dan ook nog van de psychologische soort. Het plotje wat iets van thrillerelementen in zich zou moeten hebben is van compleet ondergeschikt belang, het gaat met name om de hoofdpersonages die, hoewel zij in tegenovergestelde posities staan, allemaal met hun eigen demonen te dealen hebben.

Overigens is het nu ook weer niet dat het allemaal geweldig of enorm goed uitgewerkt is. Er blijft een hoop suggestief en bepaalde acties zijn volstrekt onduidelijk.

Maar qua sfeertje (fijne donkere muziek!), karakterrollen en een rustig opgebouwd drama is dit toch best wel aardig allemaal.

Toch wel gaaf om te zien hoe zo'n legendarisch album tot stand is gekomen.

Doet echt heel erg jaren '70, La Dolce Vita, decadent aan allemaal.

Zo'n prachtige, grote villa aan de kust in Zuid-Frankrijk waar de Stones en alle muzikanten en vrienden de hele dag tussen alle drank, drugs en schaarsgeklede modellen staan te jammen. Heerlijk.

Rock n Roll baby. .

Nogal hopeloze film, had echt wel wat meer verwacht van Sombogaart, al heb ik niet het idee dat hij zijn stempel op de film heeft kunnen drukken.

Allereerst is het al onbegrijpelijk een film met als uitgangspunt de Watersnoodramp te nemen en na wat korte stormscenes aan het begin verder alleen maar enkele ondergelopen weilandjes te laten zien. Boring!

De rest van de film gaat eigenlijk vooral om een zeer oninteressante zoektocht naar een baby... mja.
Erg slecht gespeeld door de hoofdpersonen en erg mager en conventioneel uitgewerkt. Inspiratieloos lijkt me het sleutelwoord.

Enige lichtpuntjes zijn de nog vrij overtuigend gespeelde hereniging aan het einde en de goede rol van Dirk Roofthooft als de vader.

Er zitten zeker wel spoilers in en niet zo´n beetje ook.

Glorieuze filmdocu verder. Prachtig filmcollege en essentieel voor een beetje filmliefhebber.

Tuurlijk, echt niet alles dat er bestaat binnen de filmwereld wordt belicht. Dan zou je er nog duizenden uren aan moeten plakken. Maar ik vind deze uiteenzetting toch al zeer bevredigend.

De voiceover blijft me een tikkeltje irriteren, maar soit.

Als je (zoals ik) bent opgegroeid met NWA en zo rond 1990 alle teksten uit je kop kende, is deze film sowieso al geweldig. Voor mensen die nu pas voor het eerst van hen horen, origineel script en cinematografie en briljante dialogen zoeken zou ik wat anders uitzoeken.

Niet zo best. Cube wil iets te graag dat er een soort van natuurlijke connectie ligt tussen de opkomst van 'zijn' gangsterrap en het succes van de Raiders.

Dat komt nogal potsierlijk over de hele tijd (zoals in die praatjes met Snoop)

Ook grappig als je in je achterhoofd hebt dat de Raiders nu nota bene in Las Vegas zitten.

Tja, dit verhaal is gewoon niet kapot te krijgen en de docu-makers doen het enige wat ze moeten doen, de mensen het respect en het verhaal de rust en nodige verdieping die ze verdienen.

Het blijft voor mij buitengewoon fascinerend allemaal, de barre omstandigheden, de kameraadschap, het wel of niet doorslaggevend zijn van hun sportachtergrond en met name het feit dat het niet bepaald nuchtere Hollanders zijn, maar nogal gelovige Katholieke Zuid-Amerikanen met zo hun spirituele gedachten.

Hoewel je natuurlijk geen idee hebt hoe het echt is in zo'n situatie, blijf je meeleven en je telkens afvragen wat je zelf zou doen in zo'n geval.

Meliger dan dit wordt het echt niet. Helaas ook niet snel minder grappig. Soms heb je echt het idee naar iets te kijken wat een groepje stonede middelbare scholieren in elkaar heeft gedraaid.

Het is idd een wat raar verhaal, maar best leuk uitgewerkt. Naar het einde toe wordt het wel steeds meer cliche, maar vreemd genoeg wel steeds leuker.

Thompson is hier idd duidelijk de acteerklasbak en Latifah heeft veel te weinig te doen, die rol hadden ze beter aan een nieuw talentje kunnen laten.
Het is niet echt een hardop lachen komedie, maar wel een curieus geinig filmpje.

Enige keer dat ik echt enorm moest lachen was toen hij midden op straat hoorde dat zijn einde er aan kwam, en hij meteen hardop reageerde, van 'What? What do you mean?'

Wel aardig, maar ook niet echt veel meer dan dat.

Het begint allemaal wel leuk met zo'n undercover Nazi, maar richting het einde begon ik me wel een beetje te irriteren aan het Hitchcock-achtige plotje met zo'n kerel die iedereen zo makkelijk weet in te palemn en voor de gek houdt.

Wat pippo hierboven noemt zijn idd de hoogtepuntjes, het diner en de voor die tijd merkwaardige Nazi-referenties.

Fascinerend wel, en inderdaad, voor een onmogelijk verfilmbaar boek is het nog vrij aardig gedaan.

Mastroianni heeft vooral wel een sterke rol, al moest ik er even inkomen om hem daadwerkelijk te geloven, maar de tweede helft van de film komt dat wel goed.

Mooie apathische rol en al met al een fijne existentiele film die vooral destijds en in die landen (gelovig) wel indruk gemaakt moet hebben.

Achteraf bezien is het begin eigenlijk het mooiste 'mijn verdediging?, die lijkt mij nogal logisch' .

Vond deze toch wel aardig, met name Widmark is écht heel goed in deze rol. Wat een fijne acteur in die noirs.

Verder is het wel zo'n noir die fijn wordt opgebouwd en lekker snel wordt verteld, maar naar het einde toe wel een beetje te simpel eindigt. Dat is altijd jammer.