Opinions

Vakkundig gemaakt drama. Je moet er idd van houden denk ik. De film bestaat voornamelijk uit dialogen vol veelzeggende blikken en dramatische gebaren.

Hele volksstammen hebben zich vermaakt bij dit verhaal, maar het is niet echt mijn ding. Vooral het middenstuk was nogal moeilijk om door te komen.

Erg knap dat ze van zo'n ontzettend niet leuk uitgangspunt nog een geinige film hebben kunnen maken. Eén van de betere van de Farrelly's in mijn ogen vanwege wat subtielere humor, maar hou je meer van kots en scheten humor dan is het niks voor jou waarschijnlijk.

Een echte aanrader, vooral omdat blijkbaar bijna niemand 'm heeft gezien. Voor mij is het ook al een tijdje geleden, maar destijds vond ik deze film geweldig. Voorlopig nog maar 4 sterren dan voor deze film.

Overigens geen idee of hij ergens te huur is.

Hm.. in de categorie verstilde contemporary Japanse cinema is dit toch niet echt een hoogvlieger.

Het begin is weer erg puppy love, wat me bij iets als 5 Centimeters per Second ook al een beetje begon te vervelen. Het is best 'schattig' (met name het meisje), maar 3 kwartier kijken naar van die highschool kids die niet durven te zeggen dat ze verliefd zijn en dan maar telkens naar hetzelfde gitaartokkeltje gaan zitten luisteren is me als volwassene een beetje teveel van het goede.

Het tweede gedeelte is het vooral wachten op het onvermijdelijke, wat allemaal wel mooi in beeld is gebracht, evenals alle horizonshots etc. maar dat is het dan ook wel.

Voor mij dan 100 keer liever een Tokyo.Sora of zo.

Ah! gelukkig toch 1 recensie waar dit in staat! had al geen zin het zelf helemaal te gaan verwoorden.
Dit gegeven zorgde ervoor dat de echte waardering voor deze film me al vroeg verliet omdat de basis eigenlijk helemaal nergens op sloeg.

Ik had vooraf wel iets van de recensies meegekregen en had eigenlijk verwacht dat ze gewoon louter een ander lichaam kreeg maar met een eigen bewustzijn is gewoon bijzonder raar

Enfin, wat overblijft is een verder best wel geinige horror-comedy die ik kennelijk vooraf ten onrechte veel serieuzer had verwacht.
Demi heeft de perfecte comeback te pakken als een Travolta in Pulp Fiction en de film is lekker eigentijds (wel veeeeel te karikaturaal) en hip om de tongen los te maken.
Ook heel veel bioscoopgangers natuurlijk die dergelijk gore en geweld totaal niet gewend zijn dus dat is al leuk.

Het einde: tja ik vond het persoonlijk totale onzin, maar aan de andere kant is dat misschien ook wel het leuke er aan. Gewoon tot ver in het extreme trekken allemaal.

Film ziet er geweldig uit. Toffe designs en veel visueel vuurwerk. Dat houdt het, ondanks de nogal lange speelduur, op z'n minst kijkbaar.

Maar dat verhaaltje, pff, daar kan ik echt heel weinig mee. Van die Spice Girls die in hun psychologische parallelle wereldje de superheldinnetjes moeten spelen. Gaat echt nergens over en is tamelijk vermoeiend.

Wat ook niet helpt is dat er maar 1 van die chicks echt aantrekkelijk is.

Aardig voor een keertje, maar dat is het dan ook wel. Nou vooruit, de Love is the Drug uitvoering was ook wel aardig.

-edit- ik zie trouwens dat ik de extended cut gezien heb, waarin verschilt die van het origineel?

Complete ramp in elk opzicht, zelfs voor Miike begrippen een enorm amateuristisch zooitje.

Onbegrijpelijk hoe mensen hier kunnen vallen over een Tarantino terwijl gewoon de hele cast er niks van bakt en over de Engelse taal terwijl de regisseur zo idioot is om alleen maar Japanners op te laten draven in het Westen.

Grootste probleem is (aangezien het blijkbaar een parodie betreft) dat het totaal niet grappig is, zelfs niet glimlach-grappig en er dus verder helemaal niets overblijft. Snap niet hoe deze rommel überhaupt positieve indrukken kan achterlaten.

Erg vermakelijk filmpje, alleen jammer van de usual enorm simplistische weergave van politiek en oorlogvoering. Ben Affleck is weer drie keer niks, maar voor de rest heb ik er weinig op aan te merken.

Wat vond soundtrack-kenner Neo trouwens van de soundtrack van Jerry Goldsmith? Ik vond hem opvallend goed en dat gebeurt me niet vaak bij dit soort films.

Hier sluit ik me bij aan. Het eerste uur was gewoon erg sterk, eindelijk weer een volwassen sf-film dacht ik. Maar dan gaat het nadat die kapitein van Icarus II ten tonele verschijnt nogal bergafwaarts met de film, waar was dat nu voor nodig, totaal ongeloofwaardig bovendien.

Gelukig zit er nog een mooie climax aan vast.

Echt een niks-aan-de-hand film. Is voorbij voordat je het door hebt, maar om nou te zeggen dat je echt iets boeiends gezien hebt, nou nee.

Amy Adams heeft wel iets, weet niet precies wat. En Arkin is altijd fijn, Clifton Collins heeft ook een sympathieke rol. Verder zal ik de film waarschijnlijk heel snel vergeten.

Ik ben het met beide standpunten wel eens. De documentaire mist gewoon haar doel (denk ik) door met een raar experiment aan te komen waarvan iedereen de uitslag vooraf al kent.

Daar liggen zo'n bedrijf (en vooral haar klanten) niet bepaald wakker van. Een wat meer journalistieke aanpak zou beter zijn.

Aan de andere kant kun je niet genoeg kankeren op dergelijke multinationals die allerlei goedkope rotzooi duur door je strot drukken .

En ook het argument van 'dat kan iedereen voor zichzelf uitmaken' is een beetje naief in mijn ogen. Een grote onderschatting van hoe marketing werkt. Net alsof iedereen zich ervan bewust is hoe ze reageren op marketingprikkels...

Beetje teleurstellend toch wel. Het grote probleem met deze film is dat ik de humor echt voor geen meter grappig vind. Behoorlijk irritant zelfs. Af en toe een glimlachje, bij die commercials of zo, maar verder veel ellende.

Jammer, want qua vormgeving is het verder wel leuk gedaan en lekker snel, zoals het hoort bij een film die nergens over gaat.

Beetje tegenvallend. Fontaine en Grant doet het wel leuk, maar van Hitchcock verwacht ik toch wel een spannender verhaaltje. 3 sterren

Yup, in het bijzonder de muziek en de sfeer via licht en kleur ; in het bijzonder de derde moord (op Sara) is geweldig gefilmd.

Vandaar dat ik de lyrische kritieken van genreliefhebbers wel begrijp.

Zelf ben ik toch teveel afgeleid door het rare plot, de domme dialogen en het slechte acteerwerk om er écht goed van te genieten. Maar de film heeft zeker zijn waarde.

Mee eens, buiten dat is het scenario wel heel erg knap, maar bij vlagen wel erg ingewikkeld. Ik ben op zich dol op dit soort films, maar ik had soms moeite de spervuur aan dialogen uit elkaar te houden.

Tevens heb ik een probleempje met het einde, ik geloof gewoon niet dat Hunsecker dacht dat Falco echt z'n zus wilde versieren.

Maar verder wel een prima film, die waarschijnlijk beter wordt bij herziening.

Hm.. pijnlijke constatering hierboven, aangezien ze nota bene op mijn oude school zaten. . (ook een leuke manier om eens landelijk in het nieuws te komen als school).

Maar goed, dat en het feit dat ik zo'n beetje alle plekken die er langskomen goed ken, deed me toch maar deze docu bekijken.

Zou er anders nooit aan begonnen zijn, een speciaal voor de BNN gemaakte docu over een nogal sensatiebelust onderwerp..brrr..

Maar het boeide soms toch wel, ook al heb je nog steeds geen flauw idee wat nu de achterliggende en onderhuidse spanningen waren. Gewoon een nogal ver doorgedreven actie van een sociopathisch mannetje lijkt me. Boeiender zijn de mensen er omheen die er nogal door werden meegetrokken.

Wel mooie muziek in deze docu.

Het echte verhaal van de zusjes Mardini is zeker aansprekend en ik had daarom ook liever een wat meer documentair gefilmd verhaal gezien dan deze in mijn ogen toch wel emoporno.

Het moet echt uit je getrokken worden bij vlagen, is toch echt niet nodig zou je zeggen bij zo'n toch al schrijnend gebeuren.

Voorts heb ik werkelijk geen idee waarom ze geregeld Engels met elkaar praten, slaat werkelijk nergens op en is erg storend.

Pfieuw..broeierig filmpje. Alsof het nog niet warm genoeg was vanavond

Anyway, ik vond 'm wel leuk. Veel onderhuidse spanning en goede body language. Prima gespeeld ook.
Het begin was voor mij vrij verassend. Ik had een aanloop verwacht voordat het koppel echt tot swingen zou overgaan. Daarom vond ik het in het begin al te opvallend dat het koppel hun aanstaande partners zo aandachtig bekeken. Het bleek later dat het swingen al was begonnen Leuk dus. Het nadeel vond ik dat er iets te weinig echt 'verhaal' in zat. Er zijn in principe nogal weinig plottwists (hoewel je dit ook anders zou kunnen opvatten). Ook kon ik maar moeilijk sympathie voor de personages krijgen. Ze waren allemaal nogal chagrijnig en hadden een veel te grote bek. Maar ik heb me 90 minuten vermaakt dus dat is prima.
Enkele leuke stukjes:
We kunnen ook leuk een toepavond houden.. Gaan vervolgens toepen.

En mijn favoriet:
Alex (zwoel kijkend): maar we laten elkaar ook af en toe los hoor.
Julian: Hmm...

Acteerwerk is inderdaad absoluut niks mis mee, en de vorm is best geinig. Het is niet echt gemakkelijk de film te volgen, maar het is te overdreven om te zeggen dat het een compleet warrig iets is.

Het is gewoon niet echt heel boeiend om al die meta-psychologie ook echt tot in den treure uitgewerkt te zien. Dat is een beetje het probleem van de film.

Maar ik moet er bij zeggen dat ik dat bij zo'n beetje alle Kaufman ideetjes heb. Het is 10 minuten leuk en dan heb ik het al wel weer gehad.

Ik vond hem heel goed, de 'Traffic-structuur' is uitermate geschikt voor dit verhaal. Traffic vond ik al goed en deze nog wat beter.

Ik geef toe dat niet alle oorzaken en gevolgen even duidelijk zijn, maar naast dat het gewoon een hele vermakelijke film is worden er heel veel zinnige onderwerpen aangesneden. Ik had btw totaal geen last van teveel personages of namen, kwestie van opletten denk ik.

Mijn favorieten zijn trouwens 'The Committee for Liberation of Iran' . .