Opinions

Verbjjsterend. Alleen Japanners kunnen zoiets volstrekt serieus nemen.

Een depressieve zwaar ongelukkige man die een eenmanszaak opricht om andere mensen vrienden en familie te geven door acteurs te sturen die hen helpen.

wtf!

dacht even dat ik naar een mockumentary zat te kijken.

Absoluut aardig filmpje. Zitten wel wat haken en ogen aan het plot, maar de uitwerking is vrij oke, met name de bloederige actiescenes.
De scene dat ze hun artificiele lichaamsdelen zelf moeten inscannen is ook geweldig .

Best aardige muziek ook. Ik neig zelfs naar een 3,5*

Prachtige film, vooral de hoofdrolspeler met de psychische dip is echt geweldig goed, zelden een persoon met een psychische aandoening zo goed neergezet zien worden.

Ook veel herkenbare scenes, het geouwehoer dat soms bijna te ver gaat onder goede vrienden bijvoorbeeld. Niet alles was even geweldig, inderdaad soms wat te veel onnodige zijsprongetjes, maar over het algemeen toch een fijn modern filmpje.

Een film om bloednerveus van te worden.

Langzaam en beklemmend, een typisch Polanski-werkje dus. Bovendien is er niemand die zo wazig voor zich uit kan staren als Catherine Deneuve.

4 sterren

P.S. Deze film is tevens een pleidooi om af en toe es de deur uit te gaan

Ehmm.. ik snap best dat de makers geen cliché RTL-4 drama wilde maken over dit onderwerp, maar dit ging wel erg ver.

Wat is in hemelsnaam de reden van die enorme toevalligheden in de relaties tussen de hoofdpersonen? Ik zat eerst nog te denken aan een soort van hoger iets of zo, lot, weet ik veel.

Maar volgens mij is het eerlijk gezegd gewoon een niet zo goed doordachte Iñárritu-kloon..

Verder best goed gespeeld, vooral door Ruffalo, Phoenix was niet zo heel goed in z'n rol.

Jennifer Hudson is een geweldige zangeres en wellicht de enige die deze rol had kunnen spelen. Ook Forrest mag ik altijd graag zien.

Maar verder kent Respect zo'n beetje elk euvel van de gemiddelde biopic; makkelijk geschreven, makkelijk geregisseerd, namedropping, 'famous people' en beroemde gebeurtenissen om de kijker te laten relateren aan de tijd. Trucje op trucje.

En uiteindelijk weet je nauwelijks meer van de geweldige Aretha dan er voor.

Gelukkig is haar muziek er nog (hoewel het geluid in mijn bios helaas niet zo geweldig leek)

Mwa, gaat wel. Interessant idee maar ietwat te snel en fragmentarisch uitgewerkt als je het mij vraagt.

Conclusie is grotendeels dat er voor die arme kerels eigenlijk geen zak veranderd is sinds Vietnam en ze nog steeds om hopeloze redenen in hopeloze situaties in hopeloze gebieden terecht komen. Treurig.

Huh? vroege dertigers zal je bedoelen, of zelfs late twintigers.

Ik kan me voorstellen dat mensen die alleen maar in deze film zien dat de hoofdpersonen relatie-problemen hebben en ruziën het nogal cliché vinden.

Dit is echter maar een toplaagje. Ik vind het hele thema van een koppel dat wat meer wil dan het standaard leventje, zich beter vindt dan wat ze om zich heen zien, erg boeiend. Iets wat je nu nog dagelijks ziet bij veel relaties en iets wat logischerwijs van alle tijden is.
Dat het speelt in de jaren '50/'60 is wat dat betreft niet meer dan een afleidingsmanoeuvre, maar toch knap gedaan.

Grote toevoeging vond ik ook de zogenaamde 'gek' die precies doorheeft waar de schoen wringt. Maar als een idioot wordt neergezet simpelweg omdat hij te confronterend is voor het 'gewone leventje'

Ik had het niet verwacht, maar het is een boeiende film. Niet eentje waar ik van uit mn stoel knal, maar toch vele malen beter dan allerlei gemaakt en geforceerd hip gedoe wat vervolgens alleen 2 uur gapen wordt.
Ik denk zelfs dat dit zo'n film is die onderhuis voor bepaalde mensen best confronterend is, ik ken er wel een aantal die hem eens zouden moeten zien.

Ook Deakins doet erg knap werk en de muziek is prachtig.

Veel coolness, vette beelden .

Heel aardig verpakt allemaal dus, maar wel heeeel veel geneuzel over zogenaamde ouderwetse machts-en oorlogsspreuken en halfslachtige mindfuck-toestandjes .

Best vermakelijk, maar vertel liever geen verhaal dan zoiets.

Wtf! Echt totaal niet verwacht dit.

In bovenstaande reacties (die ik gelukkig nooit echt gelezen heb) staan veel te veel spoilers! met name het vleugeltjesgebeuren had ik echt niet van tevoren willen weten. Was er ook redelijk met stomheid door geslagen...

Erg apart, grappig filmpje dat misschien qua verhaal niet helemaal bevredigend is, maar genoeg originele elementen heeft waardoor je toch wel erg geïnteresseerd blijft kijken wat er allemaal gebeurt.
Beetje lauw ontvangen deze film als ik het overal zo'n beetje lees, vreemd.

Het zal ongetwijfeld al gememoreerd zijn maar deze western komt enorm over als de missing link tussen de ouderwetse avonturen in de natuur-westerns en de latere meer ongeromantiseerde wrede westerns vol vuige figuren.

En het is uiteraard bepaald niet toevallig dat uitgerekend Peckinpah hem maakte.

Dat geeft deze western toch net dat beetje extra.

Het is zeker een leuke (typisch klassieke) western, vooral omdat het zo aardig loopt.

Qua uitwerking is het bij vlagen goed gedaan (veel scenes, snelle opeenvolging, diversiteit), maar ook een hoop typische John Wayne cheesiness.

Dat zingen, het meisje dat hem zo desperately wil (waarom in vredesnaam?) , dat soort dingen.

Vermakelijk, maar echt geen meesterwerk voor mij.

Aardige film. Het verhaal is nogal vergezocht, maar het ziet er allemaal wel goed uit. Mooie lokaties, beelden plus de muziek van Morricone zijn het meest aansprekend aan de film. Een geweldige Malkovich (as always) wordt bijna voorbijgestreefd door Ray Winstone in een erg grappige rol.

Het is trouwens dat de hoofdrolspeler Tom Ripley heet, want enige andere link met 'The Talented Mr. Ripley' is me ontgaan.

. . Die scene met die Arsenal-hooligans bij de trein.. of met die pizza-gast.. zo lomp.

Ik wist wel dat de geschiedenis van Leach en soort gewelsdsorgie was, maar hier moeten we toch wat korreltjes zout meenemen vermoed ik.

Wel een erg vermakelijke (keiharde) misdaadfilm verder.

Het is allemaal een beetje simplistisch qua script, maar uiteindelijk wel genietbaar door onder meer een prima visuele uitwerking. Die apen zelf zijn natuurlijk het hoogtepunt met hun geweldige mimiek, ooguitdrukking etc. Erg knap gedaan.

Overduidelijk dat dit maar een eerste deel is natuurlijk. Het is maar een opzetje voor films die er nog komen gaan, dat lijkt me onvermijdelijk.

Wat dat betreft had ik eigenlijk wat andere verwachtingen van de film naar aanleiding van de titel. Verwachtte toch iets grootsers dan een hele film die eigenlijk een soort Shawshank Redemption voor apen lijkt. Escape from Apeatraz was een betere titel geweest .

Nja, wel aardig maar een nogal simpel rechttoe-rechtaan verhaaltje.

Widmark steelt zoals gebruikelijk de show als sneaky bad guy en Ida Lupino mag de sterke vrouw die van mannen onzekere jongetjes maakt-rol weer op haar nemen.

Het huwelijk verhaal was me trouwens niet helemaal duidelijk. je mocht in die tijd als man een huwelijk sluiten zonder toestemming van de vrouw of zo?

Anyway, prima voor op een regenachtige zondag.

Een documentaire die helaas niet zo indrukwekkend en aangrijpend is als de echte feiten. Het is uiteraard een bijzonder trieste zaak en dat komt bij vlagen wel duidelijk naar voren in de docu.

Toch ben ik niet zo kapot van de vorm waarin het is gegoten (die echte Tipton three afgewisseld met acteurs) en het eerste gedeelte vind ik niet zo best geregisseerd, beetje warrig en onduidelijk. Het hele hoe en waarom dat ze werden opgepakt en hoe dat in z'n werk ging was wat vaag.

Tevens zijn er zoveel vragen die aan het einde onbeantwoord zijn het wordt maar niet duidelijk waarom ze niet gewoon met feiten op tafel kwamen dat ze daar nooit geweest waren, misschien was dat wel zo, maar in de docu wordt dat in die verhoren allemaal erg karig behandeld en dat vond ik nu juist het meest interessante.

Maar in z'n algemeenheid is het wel iets bijzonders om te zien natuurlijk, al ligt dat meer aan het verhaal dan aan de docu denk ik.

Goede film, maar bepaald geen klassieker. Het ziet er allemaal mooi uit en de muziek is geweldig, maar het verhaal stelt in principe niet al teveel voor. Tom Hanks is ook niet de geschikte acteur voor deze rol vind ik. 3,5 ster is meer dan voldoende naar mijn bescheiden mening. Recensenten die de vergelijking met the Godfather maakten dienden onmiddelijk ontslagen te worden.

Nou, ik kan er gewoon niet veel mee. Post-apocalyptisch, tja zal wel, maar wat ze daar nu daadwerkelijk mee doen? Had net zo goed in de Middeleeuwen kunnen spelen.

Af en toe komt er een aardig kwinkslagje menseters bvb, maar verder nogal saai gebeuren met bovendien weer zo'n irritant kind dat in een wereld waarin iedereen je kapot wil maken telkens loopt te zeveren dat ze mensen moeten helpen etc.

Sowieso is dat allemaal erg matig uitgewerkt. Het moet lijken alsof het allemaal vol zit met levensgevaarlijke figuren terwijl ze om de haverklap goede mensen ontmoeten met die hele familie . aan het einde als klap op de vuurpijl.

Nee, nogal boring wat mij betreft. Mortensen vind ik sowieso vrijwel altijd een expressieloos acteur die me niks doet.

Zo beter? .

Geheel tegen de verwachting in een prima film en waarschijnlijk de beste Robin Hood verfilming die ik ken, ook al is het eigenlijk heel wat anders dan het standaard Robin Hood verhaaltje.

Lekker groots opgezet en het heeft een beetje de schwung van de ouderwetse avonturenfilms van vroeger.

Van Crowe wordt ik nooit warm of koud, maar met name de bijrollen hier zijn allemaal erg prettig ingevuld. Vooral door bijvoorbeeld Mark Strong en Max von Sydow.

Had eigenlijk niet zoveel zin in de 'zoveelste' Robin Hood, maar het moet gezegd dat deze toch wel wat anders brengt.

Het is in de eerste plaats een actiefilm en daarin niet onaardig.

Beetje vergelijkbaar met die nieuwe Sherlock Holmes verfilmingen.

Acteurs doen het niet slecht en het verhaal tja dat is wel bekend dus weinig om over uit te wijden.

Heel erg goed tegen heel erg slecht in Star Wars achtige proporties zeg maar.

'you call that a disguise?'

Beetje raar inderdaad om te zeuren over 20 seconden zingen. Toen ik die posts hier las dacht ik al dat het een halve musical zou worden.

Verder een leuk gemaakte film met veel visuele geintjes. Het 'be what you dream to be' gedoe stoort me eigenlijk nooit in dit soort films, dus hier ook niet.

Kan niet tippen aan de echt goede Pixar-animaties, maar ik vind een Shrek echt niet grappiger dan dit.

Min of meer toevallig bij deze terecht gekomen en stiekem wel fascinerend moet ik zeggen.

Komt vooral vanwege het donkere en ambigue karakter van Rocco zelf, toch iets wat je niet helemaal verwacht in die nogal oppervlakkige pornowereld.

Het is bepaald geen erotiek voor tere hartjes wat hij maakt, maar al die jonge actrices lopen allemaal met hem weg. Zijn neef die altijd bij hem is is op zichzelf al een apart figuur (die woedeuitbarsting haha) en de beelden (ook van de seksscenes) zijn eigenlijk geweldig gedaan in al hun intense beleving.

Erg positief verrast, terwijl ik toch vrij weinig heb met dat porn wereldje.

What the... had geen idee wat hiervan te verwachten, maar het bleek dus een musical.

Met 80s hairbandsmuziek ook nog.. hm..

geen idee wie ooit heeft gedacht dat dit een goed idee zou zijn, maar goed.

Laten we het er op houden dat het niet helemaal mijn ding is.

Mary J. Blige was dan nog een vocaal hoogtepuntje gelukkig.

Zeer mee eens!

In alles stukken beter en origineler dan een Bohemian Rhapsody, ondanks dat ik geen musicalliefhebber en ook geen Elton fan ben. Maar je hebt in ieder geval niet het idee naar een script te kijken dat door de eerste de beste scriptstagiar uit Hollywood is geschreven. Het idee dat de muziek daadwerkelijk zijn leven en carriere belichaamt is uiterst goed gevonden.

Egerton doet het ook echt uitstekend, waar ik vooraf nogal mn bedenkingen bij had.

Muzikaal gezien ook erg fijn dat de film precies stopt alvorens de periode met meuk als Nikita en die Lion KIng rommel langskwam.

Geen liefhebber.

Zowel de stijl, de camp als de glamrock is niet mijn ding.

Typisch hate it or love it dingetje.

Het begon nog wel aardig met een grappig liedje hier en daar maar op een gegeven moment heb ik de gimmick wel gezien.

Uitermate vermakelijke Star Wars. Lekker oldskool.

Inclusief capejes, Daft Punk achtige helmen en Commodore 64 achtige computers.

Maar het laatste halfuur (At-Ats!) is wel een visueel hoogtepuntje vol fijne Star wars herinneringen en je gaat met een grote glimlach de bios uit.

Mijn grote probleem was aanvankelijk wel de (veel te) internationale cast.

Ik snap sowieso niet helemaal het nut van dit soort franchises waar opeens een deel tussen 3 en 4 langskomt in hetzelfde universum maar met grotendeels andere personages.

Ik vind Donnie Yen, Mads Mikkelsen en Wen Jiang net zo cool als de next guy maar niet echt in een Star Wars film. laat staan nog een zuid-Amerikaan er naast.

Maar gaandeweg irriteerde dit me gelukkig steeds minder.

Leuk filmpje!

Ik vond het onderwerp ook erg interessant. Alle beursperikelen en de aftakelende psychologische staat van McGregor waren ook vrij goed uitgewerkt. Het probleem was alleen dat er enkele vervelende zijsporen in het verhaal slopen zoals een beroerd relatie-verhaaltje bijvoorbeeld. Al met al toch zeer de moeite waard (ik denk aan verhoging).

Eerst nog maar eens herzien denk ik .

Typisch 70s wraakscript van Schrader in de stijl van Taxi Driver en Hardcore.

Dat betekent niet altijd even goed maar wel vaak vermakelijk. En zeker niet subtiel.

Devane en Jones en de blonde bevallige doen het leuk in hun soms wat rare rollen. Maar die Schrader scripts nemen zichzelf af en toe een beetje te serieus.

Vooral voor de Dylan fans (ben ik niet echt).

Voor de objectievere kijker een aardig tijdsbeeld en Dylan onder zn peers zoals natuurlijk Joan Baez cs maar heb wel het idee het allemaal al eens eerder gezien te hebben.